‫سالیان سال قبل، مردمان یک قلمرو ‫ در صلح و صفا زندگی می‌کردند...
‫و باور داشتند دلیلی برای ترسیدن ندارند
‫اهریمنی عظیم و وحشتناک کمین کرده بود
‫هیولا ناگهان حمله کرد
‫و هرچیز و هرکس که ‫در سر راهش قرار داشت را نابود کرد
‫ولی در اوج ناامیدی، قهرمانی به پا خاست
‫اسمش "گلورث" بود
‫به ظلماتی که از آن آمدی برگرد
‫گلورث عهد نمود که مردمانش ‫دیگر هرگز آسیب‌پذیر نخواهند بود
‫بنابراین نیرویی متشکل از شوالیه‌های زبده را ‫ تعلیم داد و اعلام نمود که نوادگانشان
‫ولی اگر به دنبال پایانی خوش هستی
‫نباید هرگز از خطرات غافل بشی
‫چرا که هیولاها همیشه در کمین هستند
‫«هزار سال بعد»
‫بعدازظهرتون بخیر، دوستان
‫بطور زنده از گلورودوم در خدمتتون هستیم
‫- من "نیت نایت" هستم ‫- من هم "المزپم دیویس" هستم
‫و امشب شبیه که به شوالیه‌ها ‫لقب شوالیه میدیم!
‫- مگه نه، پم؟ ‫- قطعاً همینطوره، نیت
‫ولی همچنین جنجال برانگیزترین ‫مراسم اعطای لقب شوالیه در هزار سال اخیره
‫میشه هیجان و تنش رو حس کرد
‫- زود باشین! داره شروع میشه! ‫- چرا که امشب، سنت‌ها کنار گذاشته میشن
‫و قلمرو بخاطر یک مرد ‫تا ابد تغییر خواهد کرد
‫"بلیستر"
‫بچه‌ای خیابانی با رویای غیرممکن شوالیه شدن
‫اومدم که هیولاها رو سلاخی کنم ‫و از قلمرومون محافظت کنم!
‫که البته غیرممکن بود
‫تا اینکه خود ملکه ‫تصمیمی غیرمنتظره گرفت
‫واو...
‫نه، عضو یک خاندان اصیل نیست
‫ولی ممکنه قلب یک قهرمان رو داشته باشه
‫و بلیستر از اون فرصت ‫نهایت استفاده رو کرد
‫و با بالاترین نمره از کلاسش فارغ‌ التحصیل شد
‫اونم با همکلاسی‌هایی مثل...
‫- امبروشس گلدن‌لوین (کمر‌طلا) ‫- سلام
‫نواده‌ی مستقیم شخص شخیص گلورث
‫و مورد انتظارترین شوالیه‌ی این نسل
‫- هورا! ‫- هورا!
‫با پیوستن بلیستر به شوالیه‌ها ‫برای اولین بار در تاریخ
‫امنیت ما در دستان یکی از عوام قرار می‌گیره
‫من که احساس امنیت نمی‌کنم
‫این چیزی نیست که گلورث می‌خواست
‫واقعاً امیدوارم ملکه بدونه ‫داره چیکار می‌کنه
‫پس امشب، فقط یک سوال باقی می‌مونه
‫آیا قلمرو این شوالیه رو ‫که شاید لایق نباشه، می‌پذیره؟
‫باشه باشه
‫و آیا بلیستر در بزرگ‌ترین روز زندگیش ‫زانوی غم بغل می‌گیره؟
‫زانوی غم بغل نگرفتم. فقط... دارم فکر می‌کنم ‫این قیافه‌ی متفکرمه
‫هی، جناب متفکر. منو نگاه کن
‫تو از تمام ما بهتر بودی ‫و بیشتر تلاش کردی
‫قراره شوالیه بشی، "بل"
‫باشه، باشه، باشه
‫ولی اگر درهرحال ازم متنفر باشن چی؟
‫هیچکس از قهرمان این قلمرو متنفر نمیشه
‫عاشقت میشن
‫شمشیرت
‫شمشیرت، و به جاشمشیری دست نزن
‫باشه بابا، آروم باش
‫شمشیرت
‫سلام، بلیستر. ببین، پسر
‫فقط می‌خواستم بگم ‫می‌دونم همیشه بهت سخت گرفتم
‫و هیچوقت فکر نمی‌کردم جات اینجا باشه...
‫و؟
‫و چی؟
‫فکر کردی قراره ادامه بدم؟
‫یا فکر می‌کردی قراره بابت ‫رفتارم باهات عذرخواهی کنم؟
‫اوه، خدا! چه بامزه!
‫خیلی احمقی ‫باهاش عشق می‌کنم. خیلی بامزه‌ست
‫هی، بچه‌ها!
‫بلیستر فکر کرد چون باهاش مثل آشغالی که هست ‫ رفتار کردم، می‌خوام ازش عذرخواهی کنم
‫شمشیرت؟
‫ممنون
‫همم...
‫- آقای بلیستر؟ ‫- هی، ملازم
‫بیا با یه شوالیه‌ی واقعی عکس بگیر ‫نه یکی که بخاطر دلسوزی اجازه دادن بیاد
‫بزنین قدش!
‫- محکم بزن! محکم! ‫- میشه لطفاً...
‫کارآموزها...
‫هیچ وظیفه‌ای مهم‌تر از حفاظت ‫ از این قلمرو در برابر نیروهای اهریمنی نیست
‫هرگز غافل نشین
‫هرگز سستی نکنین ‫و همیشه خواست گلورث رو انجام بدین
‫- چشم، خانم مدیر! ‫- ممنونم، خانم مدیر
‫ممنونم، خانم مدیر
‫- ممنونم، خانم مدیر ‫- ممنونم، خانم مدیر
‫بلیستر، امروز قلمرو ‫خود واقعیت رو خواهد دید
‫ممنونم، خانم مدیر
‫- خانم مدیر ‫- ممنونم، خانم مدیر
‫سوگلی معلم
‫صبر کن ببینم، منظورت چیه؟ ‫بنظرت من کارآموز مورد علاقشم؟
‫و این شما و این هم جدیدترین قهرمانان قلمرو
‫گلدن‌لوین! گلدن‌لوین! گلدن‌لوین!
‫آقایون و بانوان، علیاحضرت ملکه
‫هورا رو حال کن. هورا!
‫هورا!
‫عجب
‫بدین‌وسیله شما رو ‫جناب امبروشس گلدن‌لوین
‫قهرمان قلمرو می‌نامم
‫برخیز، جناب شوالیه
‫برو که رفتیم
‫بی‌صبرانه منتظر این لحظه بودم
‫ممنونم، علیاحضرت
‫مردم من، از امروز
‫هر کدام از شما اگر خواستین
‫- می‌تونین شوالیه بشین ‫- ها؟
‫اگر لیاقتتون رو نشون بدین
‫شخصاً شاهد بودم این مرد جوان ‫بارها و بارها لیاقتش رو نشون داد
‫شمشیرت
‫بدین‌وسیله شما رو
‫جناب بلیستر بلدهارت (شجاع‌دل)
‫قهرمان قلمرو می‌نامم!
‫- بلدهارت! ‫- آره!
‫- بلدهارت! بلدهارت! ‫- آره!
‫بلدهارت! بلدهارت!
‫بلدهارت! آره!
‫بلدهارت! بلدهارت! بلدهارت!
‫تبریک میگم، جناب بلدهارت
‫باشد که عصر جدیدی ‫ از قهرمان‌ها با تو شروع بشه
‫دستگیرش کنین! ملکه رو کشت!
‫- بریم بگیریمش! ‫- آره، ملکه رو کشت!
‫بعضی‌هامون به پایان خوشی ‫که دنبالشیم نمی‌رسیم
‫چون اینجا از اون قلمروها نیست
‫«پادشاهی»
‫و اینم از اون داستان‌ها نیست ‫«پادشاسکولی»
‫قاتل ملکه هنوز هم فراریه
‫همه وحشت کردن
‫اوه. عجیب‌الخلقه!
‫از زمان هیولای گلورث تا به امروز ‫هیچ‌ چیز اینقدر منفور نبوده
‫- هرگز نباید شوالیه می‌شد ‫- یکی از ماها نبود و بابتش ازمون متنفر بود
‫- یکی از عوام بود ‫- یه انسان فرومایه
‫- جاش توی این قلمرو نیست ‫- یه قاتله
‫یه هیولاست
‫حرف نداره
‫- عجیب بودا ‫- سلام، رئیس
‫یا خدا!
‫عاشق مخفیگاهتم!
‫این آشغالا و بوی غم و غصه‌ای که گرفته ‫واقعاً رنگ و بوی خاصی بهش میده
‫- صبر کن ببینم. تو دیگه کی هستی؟ ‫- اسمم "نیمونا"ست
‫- و چطوری اومدی...؟ ‫- واو! ایول! عجب دست خفنی
‫- خیلی خونریزی کرد؟ ‫- چی؟
‫- اجازه دادن دست قبلیتو نگه داری؟ ‫- نه. ولم کن!
‫چه مرگته تو؟
‫- اوه! میشه اینو بردارم برای خودم؟ ‫- چی؟ بذارش زمین
‫مناسب دخترکوچولوها نیست
‫دخترکوچولو؟
‫خیلی‌خب، فکر می‌کنی چند سالمه؟
‫نمی‌دونم والا. ده سال؟
‫- یه راهنمایی بکن. کمتر یا بیشتر از ده سال؟ ‫- بچه‌های زیادی توی زندگیت نیستن، ها؟
‫می‌دونی چیه؟ نه. و ترجیح میدم ‫همینطوری بمونه. باید بری
‫ولی بابت موقعیت شغلی اومدم پیشت
‫موقعیت شغلی؟ کدوم موقعیت شغلی؟
‫همه‌شو توی فرم درخواستم نوشتم
‫اینا که یه مشت نقاشی بیشتر نیست ‫نقاشی‌های خیلی ناخوشایندی هم هستن
‫عه، اینجا رو، منم
‫سوار یه کرگدن، که دارم چند تا نگهبان رو ‫مثل کباب انسان به سیخ می‌کشم!
‫با خودم گفتم با توصیف بصری ‫رزومه‌م حسابی تو چشم میاد
‫- کجا رفت؟ ‫- این بالام
‫خب، موقعیت شغلی رو بهم میدی؟
‫کدوم موقعیت شغلی؟
‫می‌دونی، که کمکت کنم هرطوری شده
‫از دنیای بی‌رحم و بی‌مروتی ‫که دست رد به سینه‌ت زد انتقام بگیری
‫بریم یه روستا غارت کنیم؟ ‫بعدش آفتابی نشیم تا فراموشت کنن
‫و بعد مثل ققنوسی آتشین ‫از خاکسترها برخواهیم خواست
‫و دولت رو سرنگون می‌کنیم!
‫یا می‌تونیم فقط حرف بزنیم
‫درکل منظورم اینه که ‫هرچی قلب تاریکت بخواد رو چشم می‌ذارم، رئیس
‫دستیارت بالاخره از راه رسید
‫- من احتیاجی به دستـ... ‫- هر آدم شروری نیاز به دستیار داره
‫- صبر کن ببینم، من شرور... ‫- واو! عجب دیوار آدم‌کشی خفنی!
‫- دیوار آدم‌کشی؟ ‫- اینا اهداف بعدیت هستن؟
‫- اون... ‫- می‌خوای اول کدومو بکشیم؟
‫- قرار نیست کسی رو بکشم ‫- اوه، این یکی
‫- چی؟ ‫- این یارو به قیافه‌ش می‌خوره کتک‌خورش ملسه
‫آره راست میگی. کتک‌خورش خیلی ملسه ‫نه، وایسا ببینم. این دیوار آدم‌کشی نیست
‫دیوار... بی‌گناهیه؟
‫دیوار بی‌گناهی
‫صبر کن ببینم. یعنی میگی آدم شروری نیستی؟
‫آره!
‫آره، هستی؟
‫نه! نه، آدم شروری نیستم. نه
‫اوه
‫چیه؟ از اینکه قاتل نیستم مایوس شدی؟
‫خب، یخورده
‫- می‌دونی چیه؟ دیگه بسه ‫- چرا؟
‫آدم شرور واقعی هنوز داره ول می‌چرخه ‫و واقعاً نیاز به کمک دارم
‫- کمک تو رو نمیگم ‫- ای بابا، باشه! پس کمک کی؟
‫کسی که دستتو قطع کرد؟
‫- خدایی؟ ‫- قضیه پیچیده‌ست، خیلی‌خب؟
‫دستگیرشدنت خوش بگذره
‫قرار نیست دستگیر بشم!
‫قاتل
‫- بریم ناهار بخوریم؟ ‫- آره، از خدامه
‫مجبور بودین دستمو ازم بگیرین، ها؟
‫بلیستر؟
‫خانم مدیر؟
‫من بی‌گناهم
‫به گلورث قسم
‫نمی‌دونم چطوری...
‫چطوری اون اتفاق افتاد
‫همه‌مون دیدیم چطور اتفاق افتاد
‫خیلی احساس حماقت می‌کنم، و...
‫بهت اعتماد کردم
‫ملکه بهت باور داشت
‫فکر می‌کرد کسی مثل تو ‫می‌تونه قهرمان باشه
‫و به قیمت جونش تمام شد
‫خانم مدیر، خواهش می‌کنم
‫خودت می‌دونی عاشق ملکه‌م ‫عاشق نهاد‌م
‫با گلدن‌لوین صحبت کن
‫میشه من با گلدن‌لوین صحبت کنم؟
‫اونم مثل باقی مردم قلمرو دل‌شکسته شده
‫دیگه قرار نیست با کسی صحبت کنی، بلیستر
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم، گوش کن چی میگم
‫نه. دیگه این اشتباه رو تکرار نمی‌کنم
‫خانم مدیر، یه فرصت بهم بده
‫بهت یه فرصت دادیم
‫ولی کار من نبوده!
‫- دیدی گفتم ‫- اوه! یا خود گلورث
‫سلام، رئیس
‫یعنی چی؟ آخه چطوری...؟
‫چطوری می‌دونستم ‫قراره این اتفاق بیفته؟
‫چون وقتی به چشم ‫یه آدم شرور بهت نگاه کنن
‫دیگه چیزی جز یه آدم شرور نیستی
‫هرچقدر هم تلاش کنی ‫فقط به این چشم بهت نگاه می‌کنن
‫ولی تلاش خوبی بود ‫هرچی از دستت برمیومد انجام دادی
‫- ممنون ‫- هنوز ازم تشکر نکن
‫- هنوزم باید از اینجا درت بیارم ‫- صبر کن ببینم. چطوری رفتی بیرون؟
‫من رمز رو بلدم ‫بنگ بنگ بیدینگ بنگ
‫رمز اشتباه است
‫اول شما بفرمایید
‫نه؟
‫خب گمونم می‌تونی تا ابد همینجا بشینی
‫و ببینی ذره‌ ذره ماهیچه‌هات تحلیل میره ‫و پوست بدنت می‌پوسه
‫و ناخن‌هات مثل سم اسب میشه
‫می‌دونی که اینجا دستشویی هم نداره
‫باشه، باشه، ولی من جلو میفتم
‫اگر کسی رو دیدی...
‫می‌کشمشون
‫قایم شو. اگر کسی رو دیدی، قایم شو
‫باشه، چون درهرحال ‫ قراره همه‌چیو خرد و خاکشیر کنیم
‫- به هیچ عنوان ‫- ای بابا!
‫پیست
‫اینجا باید پر از نگهبان باشه
‫چطوری ازشون رد...
‫شدی؟
‫وقتی اومدم خودشون این شکلی بودن
‫- بگیرینشون! ‫- جلوشونو بگیرین!
‫- اینجان! ‫- حمله!
‫گروه یک‌دست‌ها ‫قراره یه عالمه عضو جدید پیدا کنه!
‫نکته‌شو گرفتی؟
‫- چیه خب؟ هنوز روش حساسی؟ ‫- قاتل!
‫آره قاتله... حس و حال آدمو می‌کشه!
‫- اصلاً نقشه‌ای داشتی؟ ‫- نقشه همینه دیگه!
‫آزادت می‌کنم، هرج‌و‌مرج، ویرانی ‫غیره و غیره و غیره، و پیروز میشیم
‫بهتر از نقشه‌ی "توی یه اتاق تاریک ‫بدون دستشویی زانوی غم بغل می‌گیرم" توئه!
‫زانوی غم بغل نگرفته بودم!
‫ملکه‌کُش!
‫شوالیه‌ها زانوی غم بغل نمی‌گیرن ‫در خود فرو میرن. در خودم فرو رفته بودم
‫عــــه!
‫خیلی‌خب، باشه ‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫نظرت چیه به روش تو انجامش بدیم؟ باشه؟
‫اونو بکشیم، اونم بکشیم، همه رو بکشیم!
‫بل؟
‫- امبروشس ‫- عافیت باشه
‫اوه، دشمن دیرینه‌ت
‫دشمن دیرینه؟
‫ملکه‌کُش!
‫- عه، اونجا رو! گلورث! ‫- کجا؟
‫- درو باز کنین! ‫- راه خروج نبود. این یکی تقصیر من بود
‫دیدی چطوری بهم نگاه می‌کرد؟
‫واقعاً فکر می‌‌کنه ‫من ملکه رو کشتم
‫همه فکر می‌کنن ‫تو ملکه رو کشتی
‫- از فکرش بیا بیرون، رئیس ‫- چرا می‌زنی؟
‫می‌تونم جفتمون رو از اینجا ببرم بیرون ‫ولی اوضاع یخورده... عجیب میشه
‫- تازه قراره عجیب بشه؟ ‫- قول بده وحشت نمی‌کنی
‫وقتی نمی‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته ‫چطوری می‌تونم قول بدم؟
‫- گمونم مجبوری بهم اعتماد کنی ‫- چرا باید به تو اعتماد کنم؟
‫- چون اگر اعتماد نکنی توی این کمد می‌میری! ‫- می‌میرم؟
‫- قول بده دیگه! ‫- قول میدم
‫- قولِ قول؟ ‫- به جون خودم!
‫- پس دوباره بگو ‫- قول میدم!
‫واو. حتی وقتی شیپور (شاخ) رو دیدی؟
‫شیپور؟ همونی که توش فوت می‌کنن؟
‫قول بده دیگه!
‫قول قول قول میدم که وحشت...
‫اینجاست که باید فرار کنین
‫همه بزنین به چاک!
‫- ایول! ‫- اوه، نه!
‫نه! نزدیکم نشو! برو پی کارت! ‫نه! نه! نه! اینا هیچکدوم واقعی نیست!
‫هورا!
‫اوه، نه! اوه، یا گلورث!
‫کرگدن؟
‫- کاری به این یارو نداشته باش! ‫- بگیر که اومد!
‫- یوهو! ‫- پله نـــــه!
‫- تو دیگه چی هستی؟ ‫- من "نیمونا"ـم
‫- یعنی هم دختری هم کرگدن؟ ‫- خیلی چیزا هستم
‫یعنی چی آخـــه؟
‫اوه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- نـه!
‫- قول دادیا ‫- راستی راستی؟
‫آره دیگه. قول دادی وحشت نکنی
‫- نه، میگم بپیچ به راست! ‫- اوه!
‫ایست!
‫واو!
‫عه. کف این طبقه بطرز عجیبی محکمه
‫همونطور که فکرشو می‌کردم
‫هوا سرده؟
‫کمک! کمکم کنین!
‫من که می‌دونم از عمد این‌کارو کردی
‫خیلی حواست جمعه‌ها، رئیس. آره
‫نه، نه، نه، نه ‫باید بزنیم به چاک
‫واو!
‫نه! نه! نه! ‫نپر پایین! نپر پایین!
‫از پله برو! نپر پایین!
‫ایول!
‫اوه، نه
‫غیره و غیره و غیره و پیروز میشیم
چه خفن
‫اوه
‫عه. سلام، رئیس!
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫اوه. پونزده سال
‫پونزده سال؟
‫اینقدر زودباور نباش ‫دو ساعت بیشتر نبود
‫تاکوی صبحونه می‌خوری؟
‫وایسا، وایسا ببینم. آخرین چیزی که یادم میاد ‫توی کمد انباری بودیم
‫و حالا... چطوری اومدم اینجا؟
‫من 11 کیلومتر روی زمین کشوندمت
‫چی شد؟
‫سرت چند باری خورد به پیاده‌رو
‫درست یادم نمیاد
‫و اینکه تا ابد بهترین دوستای هم خواهیم بود
‫صددرصد اتفاق افتاد
‫راستی، مخفیگاه رو مرتب کردم
‫سلاح‌ها رو به ترتیب مرگباری چیدم
‫از حالت ایمن بودن برای بچه‌ها درش آوردم ‫تمام شیشه‌های سم رو باز کردم
‫و تمام میخ‌های زنگ زده رو ‫یک سانتی‌متر از کف چوبی کشیدم بیرون
‫درکل، کاری کردم ‫مخفیگاه بیشتر شرورانه بشه
‫شرورانه ‫عجب اسم محشری
‫- باید اسمتو عوض کنی ‫- اصلاً راه نداره
‫به جهنم، جناب شرورانه
‫و دیوار آدم‌کشیت رو به‌روز کردم
‫آخ
‫بعلاوه، نقشه‌هایی برای انتقام، زجر دادن
‫و شرارت‌های متداول ریختم
‫کرگدن
‫بنظر میاد وحشت کردی ‫قول دادی قاطی نکنی
‫تو انسان نیستی
‫- دنبال چیزی می‌گردی؟ ‫- شمشیرم
‫منفجر شد. یادت رفته؟
‫تو یه هیو...
‫چی؟ هیوندا؟ هیوز؟ هیو جکمن؟
‫تو یه هیولایی
‫به من نگو هیولا!
‫نه، نه، نه، نه، معلومه که نه
‫مشخصه که یه موجود ‫ عظیم‌الجثه‌ با نفس آتشین نیستی...
‫ولی خب، ظاهرت رو تغییر میدی و اینا
‫و دختری هستی که می‌تونی تبدیل به...
‫تو چی هستی؟
‫من "نیمونا"ـم
‫نه، نه، نه، این که نشد جواب
‫آدما که نمی‌تونن تبدیل به چیزای دیگه بشن
‫من می‌تونم
‫خیلی‌خب، باشه ‫پس یه میلیون سوال ازت دارم
‫می‌تونی یکی بپرسی
‫چرا داری بهم کمک می‌کنی؟
‫چون حوصله‌م سررفته
‫و همه از توام متنفرن
‫ملازم حتماً یه چیزی می‌دونه
‫اون کسی بود که شمشیر رو بهم داد ‫شمشیری که...
‫که...
‫با ملازم کار داری؟
‫پس بیا بریم بکشــ... سراغش
‫بیا بریم سراغش
‫خودم و خودت
‫نه، به هیچ عنوان
‫اون کارایی که می‌کنی؟ ‫زیاده‌رویه. نه
‫گمونم منظورت اینه که ‫"ممنون که جونمو نجات دادی"
‫اونم سه بار، اگر حسابش دستت باشه
‫ولی حق با توئه ‫مطمئنم تنهایی از پسش برمیای
‫صبر کن
‫بله، جناب شرورانه؟
‫- من... ‫- پایه‌م
‫ولی به یه شرط، وقتی بی‌گناهیتو اثبات کردیم ‫تا همیشه و همیشه دستیارت خواهم بود
‫حق هم نداری بزنی زیر حرفت. قبوله؟
‫- مطمئن نیستم با همچین چیزی راحت باشم ‫- زیاد بهش فکر نکن
‫میشه فقط شکل خودت باشی، لطفاً؟
‫نمی‌گیرم منظورت چیه
‫همون شکل دخترونه‌ت
‫ولی من که دختر نیستم
‫من کوسه‌م
‫اوه پسر! اینجا رو باش!
‫هزار سال تاریخ نابود شد
‫اوه، ولی خیلی غم‌انگیزه
‫خب، اگر گلدن‌لوین بهش کمک نمی‌کرد...
‫- هیچوقت ازش خوشم... ‫- بذار ببینم درست فهمیدم
‫قاتل ملکه با کمک
‫یه دختر، یه شترمرغ و یه نهنگ فرار کرد؟
‫حموم رو هم خراب کرد!
‫همه‌ش تقصیر اونه!
‫- گل گفتی، تاد ‫- تقصیر من؟
‫چرا بهمون نگفتی ‫بلیستر با نهنگ‌ها هم‌دست شده؟
‫نهنگ‌ها؟ خدایی، تاد؟
‫اوه، چی؟ نهنگ؟ خدایی؟ آره دیگه ‫تو بهتر از همه می‌شناختیش، داداش
‫من که سعی کردم ‫جلوش رو بگیرم، داداش!
‫عه واقعاً؟ این شکلی؟ ‫"اوه، سلام بلیستر. بفرما داخل"
‫"معلومه که می‌تونی نهنگ ‫شترمرغ و اسب تک‌شاخ گنده‌ت رو هم بیاری"
‫- اسب تک‌شاخ گنده؟ ‫- آره، خودت که دیدی
‫- همونی که شاخ داشت و همه‌چیو شکست ‫- منظورت کرگدنه؟
‫اگر منظورم خرگدن بود ‫می‌گفتم خرگدن
‫بسه دیگه!
‫یه فرد شرور داره توی قلمروی ما آزاد می‌چرخه
‫اونوقت شما رو باش ‫دارین مثل بچه‌ها رفتار می‌کنین
‫آموزش‌هاتون رو به خاطر بیارین
‫به خاطر بیارین کی هستین
‫ما به دنیا اومدیم ‫تا از این قلمرو محافظت کنیم
‫من با این هدف به دنیا اومدم
‫اجازه بده من جستجو رو رهبری کنم، خانم مدیر
‫الان دو تا چیز بیشتر نمی‌خوام ‫اولاً اینکه یه شمشیر گنده داشته باشم
‫که دارم
‫و سوماً، با بلیستر ‫مثل هیولای ملکه‌کشی که واقعاً هست رفتار کنم
‫- پیداش می‌کنم ‫- ایول!
‫کاری می‌کنم زجر بکشه ‫کاری می‌کنم...
‫- خودم انجامش میدم ‫- ها؟
‫چرا؟
‫اگر کسی باشه که بتونه بل رو پیدا کنه...
‫بلیستر رو پیدا کنه
‫قبل از اینکه کس دیگه‌ای صدمه ببینه...
‫منم
‫این بزرگ‌ترین تهدیدیه ‫که طی این نسل‌ها باهاش روبرو شدیم
‫خوشبختانه، یکی از نوادگان گلورث رو داریم ‫ که ما رو رهبری کنه
‫چی؟
‫شوالیه‌های قلمرو
‫تمام خیابان‌ها ‫و تمام سایه‌ها رو بگردین
‫بلیستر رو پیدا کنین و بیارینش پیش من
‫میشه ساکت باشی؟
‫نظر من اینه که ‫نقشه‌ت مزخرف و خسته ‌کننده‌ست
‫هیجانش کو؟ جیغ‌های ناشی از وحشتش کو؟
‫هیس. آروم
‫ناسلامتی ما شروریم. شرور باش
‫نه. این‌دفعه به روش من انجامش میدیم ‫نباید کسی صدمه ببینه
‫دلم نسخه‌ی "صدمه زدن به مردم" رو می‌خواست
‫- فقط باید ملازم رو پیدا و ازش بازجویی کنیم ‫- و بعد بهش صدمه می‌زنیم
‫- نه. بعدش مدرک رو پیدا می‌کنیم ‫- با صدمه زدن بهش
‫نه. خواهشاً میشه فقط بریم بازار؟
‫دریافت شد
‫- پرواز بعدی به مقصد بازار تا سه... ‫- نه. چیکار داری می‌کنی؟
‫- دو... ‫- نه... یوهو. من روحم
‫شرمنده ‫نباید کسی منو با همچین چیزی ببینه! آخ!
‫به این میگن دستیار درجه یک
‫زیاده‌رویه
‫ای خدا، اینقدر سخت نگیر بابا ‫مگه بدترین اتفاقی که می‌تونه بیفته چیه؟
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫سریعاً پناه بگیرید
‫شهروندان قلمرو، سلام
‫با توجه به حمله‌ی وحشتناک دیروز ‫به نهاد
‫داریم تمام جوانب احتیاط رو ‫برای امن نگه داشتن شما رعایت می‌کنیم
‫لطفاً نگران نباشید ‫این یک آزمایش بیشتر نیست
‫به زندگی عادی خود برسید و مطمئن باشید
‫که نهاد اوضاع رو کاملاً تحت کنترل داره
‫روزتون خوش و امیدوارم گلورث ‫تا همیشه رهنمای شما باشه
‫نگران نباشید. لطفاً خونسردی خودتون رو حفظ کنید
‫این یه آزمایش بیشتر نیست
‫عه! آژیر زدن که بگن "نگران نباشید" ‫کاملاً موثره
‫متوجه نیستی؟
‫به محض اینکه غافل بشیم ‫یه چیز وحشتناک از اون دیوارها رد میشه
‫اصلاً تابحال رفتی بیرون دیوارها؟
‫آره، چون آرزوی مرگ دارم ‫نه! هیچکس نرفته!
‫پس، شاید بیرون از دیوار هیچی نباشه؟
‫می‌دونی چیه؟ از زیر زمین میریم ‫بدون بال‌ها
‫بعداً آرزوی بال می‌کنیا
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! ‫برگرد به ظلماتی که...
‫هی!
‫قطار بعدی تا سه دقیقه‌ی دیگر از راه می‌رسد
‫خاطرتون باشه، اگر چیزی دیدین ‫سلاخیش کنین
‫بیننده‌ی اخبار شوالیه‌ها هستید
‫بزن قدش
‫بعدش از پیام بازرگانی، در "مد خانوادگی" ‫خواهیم دید نجیب‌زاده‌ها این فصل چی می‌پوشن
‫چه باحال. مشهور شدیم رفت
‫حتماً شوخیت گرفته
‫آخی. عاشق خودمونم
‫- ببخشید، باید قیافتون رو ببینم ‫- بله چشم
‫بعد یه سمور پرید بیرون و گازم گرفت
‫سمور دریایی یا سمور رودخونه‌ای؟
‫شوخیت گرفته؟ مگه مهمه؟ ‫گازم گرفت دیگه
‫خب، اندام‌هاشون ‫بطور قابل‌توجهی با هم فرق می‌کنه
‫نمی‌دونم. خب...
‫هرگز نمی‌تونیم بدون اینکه ما رو ببینن ‫برسیم به قطار
‫نیاز داریم یه چیزی حواسشونو پرت کنه
‫کیه که چهار تا شست داره ‫و توی حواس‌پرت کردن لنگه نداره؟
‫باشه، ولی زیاد شلوغش نکن
‫یه چیز عادی و نامحسوس باشه، مثل...
‫ول کرد رفت
‫ملکه‌کش!
‫منم بلیستر بلدهارت!
‫یوهاها! من شرورم و از همه متنفرم!
‫ولی نه اونقدر که از خودم متنفرم ‫میشه یکی بغلم کنه؟
‫یوهاها! از لبخند متنفرم!
‫- پیداش کردیم! ‫- از کیک فنجونی متنفرم!
‫و بنظرم نوزادها بی‌ریختن!
‫یوهو!
‫اینجا رو باش! هم ول می‌چرخم ‫هم آشغال می‌ریزم زمین!
‫امیدوارم جاز سبک‌آزاد دوست داشته باشین
‫بگیرینش!
‫- میشه عجله کنی؟ ‫- میشه اینقدر گیر ندی؟ دارم سعی می‌کنم!
‫بهت گیر نمیدم! ‫دارم بهت انگیزه میدم!
‫خب، بدون زدن انگیزه بده!
‫کالسکه‌مون از راه رسید
‫این دیگه چه کوفتی بود؟ ‫و هیچوقت نگفته بودی می‌تونی تبدیل به من بشی
‫عه راستی، می‌تونم تبدیل به تو بشم
‫خب، محض اطلاعت ‫اصلاً شبیه من نبود
‫راست میگی ‫هیچوقت اینقدر باحال نیستی
‫پیداش کردیم ‫پیداش کردیم!
‫ایناهاش!
‫خیلی‌خب، بیاین بریم ‫بریم این مردک یک لاقبا رو بگیریم
‫- چشم قربان ‫- صبر کنین
‫بذار همینطور پخش بشه
‫یه جای کار می‌لنگه
‫از جاز سبک‌آزاد متنفره
‫- داری اجازه میدی فرار کنه، داداش ‫- بذار بره جلوتر
‫زمان داره می‌گذره‌ها
‫اوناهاش
‫خودشه
‫اون قطار داره کجا میره؟
‫قطار سریع‌السیر به مقصد بازاره، قربان ‫شش دقیقه‌ی دیگه می‌رسه
‫و ما اونجا منتظرش خواهیم بود
‫حالا میریم
‫- همه به سمت بازار ‫- چشم، قربان
‫"همه به سمت بازار. من اسکلم ‫و موهام بوی اسطوخودوس میده"
‫- گرسنه‌این؟ ‫- یوهاها!
‫کوییسپی!
‫پس گرسنگیتون رو ‫ با غلات اژدها سلاخی کنین
‫قرچ‌قرچ!
‫ملچ‌ملوچ!
‫ایول، همینه!
‫ایول!
‫غلات اژدها ‫بخشی از صبحانه‌ی قهرمانانه‌ی شما
‫حالم بهم خورد!
‫بهم خیره شدی
‫دلت پیتزا می‌خواد؟
‫میشه یه لحظه عادی باشی؟
‫عادی؟
‫فقط بنظرم اگر دختر باشی آسون‌تر باشه
‫دختر بودن آسون‌تره؟ ‫خیلی بامزه‌ای
‫منظورم اینه که اگر انسان باشی آسون‌تره
‫برای کی آسون‌تره؟
‫برای تو. خیلیا ‫به اندازه‌ی من روشن‌فکر نیستن
‫اوهوم؟
‫چطوری اینجوری شدی؟
‫چجوری شدم؟ محشر؟
‫نه، چجوری... فقط دارم سعی می‌کنم ‫بفهمم با چی طرفم
‫من "نیمونا"ـم
‫این که گفتی ‫ ابداً هیچی رو توضیح نمیده
‫نه، حق با توئه
‫حقته توضیح بهتری بهت بدم
‫یه بچه‌ی ساده بودم
‫بامزه، کوچولو و معصوم
‫داشتم توی جنگل بازی می‌کردم
‫پرنده‌های درحال پرواز ‫و ماهی‌های درحال شنا
‫همه‌شون کنار همدیگه ‫خیلی شاد بنظر میومدن
‫ولی من...
‫من تنها بودم
‫همون موقع بود که صداشو شنیدم
‫یه آهنگ، که منو فرامی‌خوند
‫و منو به یک چاه آرزوها هدایت کرد
‫چاه آرزوها؟ ‫از کجا می‌دونستی یه چاه عادی نیست؟
‫- می‌خوای خودت داستانمو تعریف کنی؟ ‫- آها، شرمنده. ادامه بده
‫درحالیکه به آرومی به چاه نزدیک می‌شدم
‫یک سکه بطور جادویی ‫در کف دستم پدیدار شد
‫و می‌دونستم باید چیکار کنم
‫دل و جراتم رو جمع کردم ‫سکه رو محکم گرفتم دستم
‫انداختمش توی چاه ‫و یه آرزو کردم
‫آرزوی اینکه یه روزی توی مترو
‫گیر یه شوالیه‌ی اُمُل بیفتم ‫که ازم سوالای کوته‌فکرانه می‌پرسه
‫هنوزم پیتزا داری؟
‫به ایستگاه بازار رسیده‌ایم
‫چه خوب، رسیدیم
‫آخی
‫دوستاتم اینجان
‫بنظرت ما رو دید؟
‫آره
‫برو، برو، برو!
‫- بجنب! بجنب! ‫- سمت چپ
‫- کسی نیست ‫- کسی نیست
‫- همینطور ادامه بدین!
‫یا خود گلورث، این دیگه چیه؟
‫کار یه نهنگ کوچولوئه
‫گلدن‌لوین موقع انجام این کار دیدت؟
‫خدایی؟ یارو دستت رو قطع کرده ‫بعد نگران اینی که تو رو با من ببینه؟
‫- بهت که گفتم، قضیه... ‫- پیچیده‌ست. آره می‌دونم
‫اونجا رو! ملازم!
‫ببخشید. ببخشید. عذرمی‌خوام
‫خیلی‌خب. باید بی سروصدا از اینجا ببریمش بیرون
‫حله
‫وایسا، وایسا، این شکلی نه ‫این شکلی هم نه
‫می‌خوای تغییرشکل بدم ‫نمی‌خوای تغییرشکل بدم. بالاخره کدومش؟
‫و حالا پسر شدی
‫- امروز پسرم ‫- وایسا، نه!
‫- تحت تعقیب، تحت تعقیب، تحت تعقیب ‫- ببخشید
‫مراقب باش
‫می‌دونم همینجاست! پیداش کنین!
‫- اونجا رو، گلدن‌لوینه! ‫- باورم نمیشه
‫گلدن‌لوینه
‫- لطفاً برید کنار ‫- میشه یه امضا بهم بدی؟
‫- باشه فقط یه امضا. برای کی امضا کنم؟ ‫- روی بدن هم امضا می‌کنی؟
‫تکون نخور!
‫چون اگر جایی بری ‫ یه تخفیف حسابی رو از دست میدی!
‫ببخشید، جناب ملازم
‫نمی‌تونم مامانمو پیدا کنم
‫رفت توی اون کوچه‌ی ترسناک
‫میشه بهم کمک کنی پیداش کنم؟
‫تو رو خدا؟
‫اوه، نه
‫بذار این مشکلو بندازم گردن یکی دیگه
‫ وقت نداریم!
‫این جیگر همه‌چی داره ‫یه سیستم صوتی آخرین مدل
‫بفرما. میشه لطفاً برید کنار؟
‫- ممنون ‫- ممنون. برید کنار
‫تو رو خدا کمکم کنین ‫کمکم کنین، تو رو خدا
‫یه بچه‌ی شیطانی دنبالمه ‫تو رو خدا کمکم کنین
‫آخ!
‫اینجا رو باش
‫با دوربین‌های 360 درجه ‫همیشه می‌بینی چی داره میاد سمتت
‫و با قابلیت پخش اخبارمون ‫از آخرین خبرهای قلمرو باخبر میشی
‫- خیلی شبیه... ‫- من بی‌گناهم!
‫کمک!
‫نه! نه!
‫آناناس روی پیتزا؟
‫اوناهاش! ببخشید، بذارید رد بشم. برید کنار!
‫- چرا کشتنش گیر تو اومد؟ ‫- نمرده که. البته امیدوارم
‫- اون بلیستره؟ ‫- ملکه‌کشه!
‫- با بچه‌ی شیطانی همدست شده! ‫- فکر می‌کردم بچه‌ها رو می‌خوره!
‫- ایول! ‫- بگیرینش!
‫- بل! ‫- به صورتش شلیک کنین!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫ماشین رو می‌بریم
‫گندش بزنن!
‫دوست ندارم بگم ‫ولی آدم بده‌ی خوبی میشیا
‫اوه! آره. حرف نداره
‫قراره توی جاهای مخوف شهر ‫یارو رو به حرف بیاریم
‫ببین، بیا فقط از ملازم بازجویی کنیم ‫ و بزنیم به... پات
‫- ها؟ ‫- یه تیر توی پاته!
‫- اوه ‫- خیلی‌خب، باید بشینی
‫- نه، مشکلی نیست. اصلاً مهم... ‫- یه نگاه به خودت بنداز. حالت خوب نیست
‫- یه تیکه‌چوب بیشتر نیست. خودش خوب میشه ‫- داره ازت خون میره. بشین
‫فقط یه نگاه میندازیم، باشه؟
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫آره... آره رفته تو پات
‫همه‌چی مرتبه ‫فقط باید...
‫با شماره‌ی سه درش میاریم
‫آماده‌ای؟
‫یک، دو، سه
‫خیلی‌خب، بیشتر آدما اینجا داد می‌زنن
‫من آدم نیستم
‫صحیح
‫صحیح...
‫- اصلاً درد داره؟ ‫- آره
‫ولی بدتر از اینا رو تجربه کردم
‫چه حسی داره؟
‫مثل فرو رفتن یه چیزی، توی پام و اینا
‫نه، نه. منظورم تغییرشکلته
‫درد داره، یا...
‫شرمنده. سوال کوته‌فکرانه‌ای بود
‫تکون نخور
‫حقیقتشو بگم؟
‫وقتی تغییرشکل نمیدم حس بدتری دارم
‫انگار اعضای داخلی بدنم می‌خاره
‫اون لحظه‌ی قبل از عطسه هستا؟
‫شبیه همونه
‫بعد تغییرشکل میدم، و احساس آزادی می‌کنم
‫اگر انجامش ندی چی؟
‫اگر تغییر شکل ندی؟
‫- می‌میرم ‫- یا گلورث، چه وحشتناک!
‫اینقدر زودباور نباش ‫واقعاً که نمی‌میرم
‫فقط زندگی نمی‌کنم
‫چه خوبه که دارین با هم بگوبخند می‌کنین
‫ولی حیف که باید برم ‫بذارین برم
‫آها راستی، این اسکل توی صندوق عقب ‫بزن بریم اسکل توی صندوق عقب رو له کنیم
‫- حرف بزن ‫- دلش خون‌و‌خونریزی می‌خواد
‫- خون؟ ‫- خون تو
‫- دلم خون‌و‌خونریزی نمی‌خواد ‫- سطل سطل خون
‫چیزی که می‌خوام جوابه ‫پس زود باش حرف بزن
‫وگرنه با چاقو زخم و زیلیت می‌کنیم
‫- چاقو بی چاقو ‫- با سیلی
‫نه! چرا برام پاپوش دوختی؟
‫- کار من نبود ‫- پس کار کی بود؟
‫- کار خودت بود! ‫- نه!
‫- پس کی؟ ‫- بذارین توضیح بدم
‫کار بلانچ بود؟ چد؟ تاد؟
‫- تاد؟ ‫- همونی که کتک‌خورش ملسه؟
‫معلومه. تاد شمشیرمو عوض کرد، مگه نه؟
‫- چی؟ نه ‫- چرا داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫آخه کی حاضره از تاد دفاع کنه؟
‫گمونم مجبوریم به روش سخت متوسل بشیم
‫روش سخت؟ صبر کنین بابا ‫یه لحظه، یه لحظه وایسین
‫دالّی
‫ایناها، نگاه کنین
‫اینجارو باش، اومدم توی رختکن
‫و شاهد لحظه‌ی رقم خوردن تاریخ هستین
‫زره بلیستر. داره حرف می‌زنه
‫داره میگه "بهم احترام بذار، ازم مراقبت کن ‫منو بپوش. هیچکس حواسش نیست"
‫چه ضایع
‫اوه، خب می‌تونیم بزنیم جلو
‫خیلی‌خب، این بخشیه که باید ببینین
‫خانم مدیر برام پاپوش دوخته
‫اون ملکه رو کشت
‫نمی‌دونستم چیکار کنم ‫سعی کردم قبلش بهت نشون بدم...
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد
‫اوه. میگما، رفیق
‫متاسفم که دزدیدمت
‫اشکال نداره
‫- شایدم نیستم؟ ‫- اوه! اوه!
‫ببین، رئیس. کسی که ‫بهش اعتماد داشتی بهت خیانت کرد، خب؟
‫درکت می‌کنم. خیلی حال‌گیریه ‫ولی موفق شدیم. بی‌گناهی. مدرکشو داریم
‫- وقتی اون ویدئو رو آپلود کنیم... ‫- آپلودش نمی‌کنیم
‫چی؟ همه باید حقیقت رو بفهمن
‫سیستم فاسده ‫نهاد باید تعطیل بشه
‫میشه ساکت باشی؟
‫خیابون سوم خبری نیست، تمام
‫بابت این قضیه ساکت نمیشم
‫این ویدئو می‌تونه اعتماد مردم ‫به نهاد رو خدشه‌دار کنه
‫خودت فهمیدی یا کسی کمکت کرد؟
‫ببین، نمی‌دونم چرا برام پاپوش دوخت ‫ولی مشکل از نهاد نیست
‫مشکل خانم مدیره
‫برای همینه که می‌خوام اینو ببرم پیش امبروشس
‫- کی... اهمیت میده آخه؟ ‫- امبرو...
‫این کسیه که دستتو قطع کرد ‫به دست قطع کردن نمیگن ابراز محبت!
‫دستمو قطع نکرد ‫منو خلع سلاح کرد
‫ما اینطوری آموزش دیدیم
‫عجب!
‫حسابی شستشوی مغزیت دادنا
‫فکر می‌کنی اینکار جلوی مدیر رو می‌گیره؟
‫الان باید همه‌چیو زیر سوال ببری
‫خواست گلورث، نهاد، دیوار
‫هدف اینا واقعاً چیه؟
‫برای محافظت از قلمرو
‫در مقابل افراد شروری مثل تو؟
‫یا هیولاهایی
‫مثل من؟
‫ببین، اگر اینو برسونیم به دست امبروشس ‫همه‌چی درست میشه
‫برای جفتمون
‫خیلی‌خب، باشه. ولی وقتی اوضاع بهم ریخت ‫همه‌چیو خرد و خاکشیر می‌کنم
‫نیازی به اینکار نیست
«عصر جدید قهرمان‌ها»
‫چیزی فکرتو مشغول کرده، امبروشس؟
‫می‌تونی باهام حرف بزنی
‫فکرم (عقلم)؟
‫عقلمو از دست دادم
‫همه‌چیو از دست دادم
‫مردی که i‫بهترین دوستم
‫ولی ظاهراً بهترین دوست جدیدی پیدا کرده ‫قضیه چیه؟
‫دیگه چی رو ازم مخفی کرده؟ ‫خود واقعیش کیه؟
‫من کیم؟
‫نواده‌ی مستقیم گلورث؟ ‫هیچوقت همچین چیزی نخواسته بودم
‫حالا همه انتظار دارن ‫من بلیستر رو دستگیر کنم
‫و اگر دستگیر نکنم، به شما خیانت کردم ‫و اگر دستگیرش کنم، به اون خیانت کردم
‫اوه، علاوه بر اینا ‫دستشو قطع کردم!
‫دستش! آخه کی دست قطع می‌کنه؟
‫چون تعلیم دیدم قطع کنم؟ ‫کسی که با دست قطع کردن ابراز علاقه...
‫حالم خوبه، خانم مدیر
‫- خانم ‫- قوی باش، امبروشس
‫خون گلورث در رگ‌هات جاریه
‫- امبروشس ‫- شوالیه‌ها!
‫وقتی اومدم خودشون این شکلی بودن
‫تو
‫من
‫امبروشس، خانم مدیر ملکه رو کشته
‫- چی؟ ‫- یه دروغ بی‌شرمانه‌ی دیگه
‫دروغ نمیگه
‫بچه‌ی رذلی اینو میگه ‫که توی گوشاش می‌خونه
‫عه، ممنون لطف داری
‫من بی‌گناهم، و مدرک دارم
‫- اسلحه داره ‫- نه!
‫دیگه نداره! تاد رو عشقه!
‫مهم نیست ‫نباید برای باور حرفم مدرک لازم داشته باشی
‫خودت می‌دونی که من قاتل نیستم
‫منتظر چی هستی، فرمانده؟
‫زود باش تا نهنگه از راه نرسیده
‫بیخیال، پسر
‫کار درستو انجام بده
‫اون کیه، بل؟
‫اون چیه؟
‫امبروشس، التماست می‌کنم ‫که بهم اعتماد کنی
‫دستگیرشون کنین
‫می‌خوای بدونی این بچه کیه؟
‫اوه، حالا شد یه چیزی
‫می‌خوای بهشون نشون بدی؟
‫با کمال میل
‫وقتشه همه‌چیو خرد و خاکشیر کنیم
چه خفن
‫اون گوریله؟
‫اوه!
‫بوق بوق
‫- یه شمشیر بهم بده ‫- باید ببریمت یه جای امن
‫زود باش پرواز کن!
‫- اوه! ‫- ببخشیدا، ولی حقت بود
‫- راهی برای فرار سراغ داری؟ ‫- معلومه که سراغ داری
‫خیلی‌خب، اصلاً جالب نبود
‫جلوی اون... اسبو بگیرین؟
‫- قراره بپریم، مگه نه؟ ‫- آره! تنها راه فرار پایین پریدنه
‫- اسب! اسب! اسب! ‫- چرا همیشه داریم میفتیم پایین؟
‫بهت که گفتم بعداً آرزوی بال می‌کنی! یوهو!
‫یوهوهو!
‫ببین کی اینجاست، جناب برگزیده
‫- همون سموریه که گازم گرفت! ‫- آره می‌بینم چرا گیج شده بودی
‫دمش شبیه سمور رودخونه‌ایه ‫ولی پاهای باله‌دارش...
‫اصلاً اهمیتی به من می‌دادی؟ ‫یا همه‌ش دروغ بود؟
‫دروغ؟ کسی اینو میگه ‫که داره با یه هیولا می‌چرخه!
‫بهش نگو هیولا! باهوشه ‫مهربونه، و خیلی فهمیده‌ست!
‫طرف توی زرهش خرابکاری کرد ‫توی زرهش خرابکاری کرد
‫و هوامو داره، برعکس تو
‫در مورد همه‌چی بهم دروغ گفتی!
‫تنها کسی که داره بهت دروغ میگه مدیره!
‫چیه؟ الان می‌خوای منم بکشی؟
‫همچین فکری می‌کنی؟
‫پس هیچوقت منو نمی‌شناختی
‫آره. حالا می‌خوام با مشت بزنم توی صورتت
‫من دکتر نیستم ‫ولی این گچ بنظر خوشمزه میاد
‫رئیس؟
‫فکر می‌کنی این درد داره؟
‫وایسا ببین ‫ با هیولای دست‌آموزت چیکار می‌کنیم
‫نه! ولش کنین!
‫کوییسپی! صبر کن ببینم، چی؟
‫امیدوارم شیر داشته باشین
‫نه! نه! نه! نه!
‫وایسا! وایسا! وایسا! ‫نه! نه! نه!
‫چی؟
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫سریعاً پناه بگیرید
‫- حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا ‫- چیزی نیست
‫سریعاً پناه بگیرید
‫- حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا ‫- هیولا
‫سریعاً پناه بگیرید
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫سریعاً پناه بگیرید
‫- حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا! ‫- اوناهاش! بگیرینش!
‫- گرفتمت، بچه‌جون! ‫- نه! وایسا!
‫- حالت خوبه؟ ‫- نمی‌خوام در موردش حرف بزنم
‫- می‌دونم یه چیزیت هست ‫- گفتم نمی‌خوام در موردش حرف بزنم!
‫هی، فقط می‌خوام کمکت کنم
‫احتیاجی به کمک تو ندارم!
‫دیدی اون دختر کوچولو ‫چطور بهم نگاه می‌کرد؟
‫بچه‌ها
‫بچه‌های کوچیک
‫با این باور بزرگ میشن ‫که می‌تونن تبدیل به قهرمان بشن
‫به شرط اینکه یه شمشیر ‫فرو کنن توی قلب هرچیزی که متفاوته
‫اونوقت من هیولام؟
‫نمی‌دونم کدوم ترسناک‌تره
‫اینکه تمام افراد این قلمرو ‫می‌خوان یه شمشیر فرو کنن توی قلب من...
‫یا اینکه گاهی اوقات
‫می‌خوام اجازه بدم اینکارو بکنن
‫باید از اینجا ببریمت بیرون
‫از دیوار رد میشیم
‫تا یه جای امن پیدا نکردیم توقف نمی‌کنیم
‫خب؟ با همدیگه میریم
‫با همدیگه؟
‫ببین، در مورد همه‌چی حق داشتی ‫نهاد، دیوار...
‫امبروشس
‫هرکاری هم بکنیم ‫نمی‌تونیم دید مردم به خودمون رو عوض کنیم
‫تو دیدت رو به من عوض کردی
‫مگه نه؟
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫مدیر با این کارش قسر دربره
‫نباید مجبور به فرار بشیم
‫و باهام یه قرار گذاشتی، مگه نه؟
‫بی‌گناهیت رو اثبات می‌کنیم ‫بعد من میشم دستیارت
‫و نمی‌تونی زیر قرارمون بزنی ‫بخاطر پایبندیت به حقیقت و شرافت...
‫و از این چیزای احمقانه
‫حقیقت و شرافت احمقانه نیستن، ولی باشه
‫خب، نقشه‌ای داری؟
‫معلومه که نقشه دارم
‫غیره و غیره و غیره...
‫و پیروز میشیم
‫ببخشید، ولی خانم مدیر فعلاً سرشون شلوغه
‫باید صحبت کنیم!
‫تنهایی
‫بلیستر راست می‌گفت؟
‫می‌تونست بگه هرکسی ملکه رو کشته ‫ولی گفت تو کشتی. چرا تو؟
‫جناب گلدن‌لوین ‫وفاداریت به این قلمروئه
‫یا به شوالیه‌ای ‫که با یک هیولا همدست شده؟
‫تو شمشیرش رو عوض کردی؟
‫تو براش پاپوش دوختی؟
‫حقیقتو بهم بگو!
‫از وقتی بچه بودم ‫مدام یه کابوس رو می‌دیدم
‫توی دیوار یه ترک می‌دیدم
‫داد می‌زدم
‫ولی کسی گوش نمی‌داد
‫و ترک بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شد
‫تا اینکه دیوار فرو می‌ریخت
‫و هیولاها سرازیر می‌شدن
‫به ملکه التماس کردم ‫که حرف گلورث رو زیر سوال نبره
‫چیزی رو زیر سوال نبره ‫که هزار ساله ما رو در امان نگه داشته
‫ولی گوشش بدهکار نبود
‫اجازه‌ی شوالیه شدن بلیستر ‫اولین ترک دیوار بود
‫و حالا
‫یه هیولا توی قلمرومون داریم
‫این...؟
‫متاسفم، امبروشس
‫اوه!
‫پس، آره، برای بلیستر پاپوش دوختم
‫ملکه رو کشتم
‫گلورث هرکاری لازم بود کرد ‫تا به هیولاها اجازه نده وارد قلمرو بشن
‫منم همینکارو می‌کنم
‫امیدوارم گلورث تو رو ببخشه
‫پس، آره، برای بلیستر پاپوش دوختم
‫ملکه رو کشتم
‫بی‌صبرانه منتظرم تمام قلمرو اینو ببینن
‫تو
‫خب، همراه دستیارم ‫خانم‌ها و آقایون، یه کف مرتب بزنین
‫نقش بازی کردنم خوب بود؟ ‫یخورده نگران بودم ناله‌ی آخرم اغراق‌آمیز باشه
‫خب، اگر می‌خوای نظرمو بگم ‫یخورده زیادی شلوغش کردی
‫جایزه‌ای چیزی که نمی‌گیری، ولی خوب بود
‫تابحال کلاس بازیگری هم نرفتم
‫واقعاً؟ انتظارشو نداشتم
‫حتی یک کلاس ‫اوه، شمشیرت یادت نره، رئیس
‫مال خودش
‫دیگه براش نمی‌جنگم
‫بهم گفتی دستیارت
‫گفتم، مگه نه؟
‫بهم گفتی دستیارت
‫و همین الانشم پشیمون شدم
‫بهم گفت دستیارت، بهم گفتی...
‫باید صحبت کنیم
‫بدموقع اومدم؟
‫بجنب، بجنب!
‫یوهو!
‫ایول! برو کنار سگی نشی!
‫هشت، نه، ده
‫اوه، رفتی توی جنگل سحرآمیز ‫که قلمروی منه
‫ششصد تا سکه‌ی طلا رد کن بیاد، لطفاً
‫سگ اسکاتلندی من ‫هرگز باج ظالمانه‌ی تو رو نمیده
‫موجودات جنگلی سرکوب‌شده رو ‫فرا می‌خونه و شورش راه میندازه
‫سنجاب‌ها از دیوارهای قلعه بالا میرن!
‫خرس‌ها درهای قلعه رو از جا درمیارن! ‫آشوبی به پا میشه که نگو!
‫- هنوزم 600 تا سکه‌ی طلا ازت می‌گیرم ‫- چی؟
‫بهم نگفته بودی نفس آتشین داری
‫اوه
‫چه خفن. هرکی دو تا ‫از سه بازی رو ببره برنده‌ست؟
‫چیه؟
‫هیچی
‫هی، اینجا رو باش
‫واو! صد تا... پونصد تا... سه هزار تا
‫هفتاد و پنج هزار... ‫تمام قلمرو دارن اینو می‌بینن
‫خب، گمونم فقط یه سوال باقی می‌مونه
‫چه سوالی؟
‫کوسه می‌تونه برقصه؟
‫بشین و تماشا کن
‫درحالیکه مردم هنوز هم ‫در شوک حمله‌ی هیولا هستند
‫با ویدئوی جدید مدیر ‫و اعتراف تکان‌دهنده‌ش مات و مبهوت ماندند
‫برای بلیستر پاپوش دوختم ‫ملکه رو کشتم
‫«اوه، یا گلورث!»
‫برای بلیستر پاپوش دوختم ‫ملکه رو کشتم
‫«مرگ بر نهاد» ‫«شرور واقعی کیه؟»
‫برای بلیستر پاپوش دوختم ‫ملکه رو کشتم
‫اوه!
‫ملکه رو کشتم
‫یوهوهو!
‫یک سوال باقی می‌مونه
‫شرور واقعی کیه؟
‫مدیر رو تحویلمون بدین!
‫«شرور واقعی»
‫«مدیر به نقشه‌اش اعتراف می‌کند»
‫- همراهم بیاین ‫- چشم، قربان
‫خانم مدیر!
‫بازداشتی، به جرم قتل ملکه و به جرم...
‫امبروشس. این همه‌چیو توضیح میده
‫زامبی‌ها موجوداتی نامیرا و ابدی هستن ‫هیچ راهی برای کشتن اون‌ها نیست
‫ولی اگر بیان سراغمون چی؟
‫- بس کن. نکن ‫- هی
‫هی
‫چیزی نیست. جات امنه
‫- خونه‌ایم ‫- خونه؟
‫از اینجا خوشم میاد
‫بیا تا ابد همینجا زندگی کنیم
‫«کمری از جنس ‌طلا: ناچو می‌خوری؟»
‫- سی ثانیه وقت داری ‫- سی ثانیه؟
‫- خیلی بیشتر از زمانیه که به من دادی ‫- اومدم نجاتت بدم
‫- می‌دونی چیه؟ خیلی آدم... ‫- سلام! چی میل دارین براتون بیارم؟
‫- ناچو! ‫- ناچو!
‫لطفاً
‫و توش زیتون نذار
‫آقا پسر حساسیت داره
‫بل، اگر قضیه مهم نبود الان اینجا نبودم
‫و اگر پشتم درمیومدی ‫من الان اینجا نبودم
‫این حرفت عادلانه نیست
‫- هرچی بینمون بود تمومه. حرفه‌ی اونم همینطور ‫- بطور زنده از نهاد در خدمتتون هستیم
‫- یه چیزی هست که باید بهت بگم ‫- هی، صداشو بلند کن
‫شهروندان قلمرو، کسی که توی فیلمه من نیستم
‫می‌دونم قیافه و صداش شبیه منه ‫ولی من نیستم
‫بلکه هیولاییه که همدست قاتل واقعی، بلیستره
‫دارن سعی می‌کنن شما رو فریب بدن
‫دروغ میگه
‫چیزی به ما حمله کرده ‫که می‌تونه هر شکلی به خودش بگیره
‫می‌تونه هرکسی باشه
‫همسرتون، بچه‌تون، بهترین دوستتون
‫داره همه‌چیو می‌پیچونه
‫امبروشس، اونی که شروره من نیستم
‫می‌دونم
‫حرفتو باور می‌کنم
‫من...
‫من متاسفم
‫بابت همه‌چی
‫بابت دستت
‫اون باهات بازی کرد
‫با جفتمون بازی کرد
‫ولی با همدیگه، اونو شکست میدیم ‫و به قلمرو اثباتش می‌کنیم
‫باز هم شوالیه میشی
‫ممنونم. نباید اجازه بدیم مدیر فرار کنه...
‫مدیر؟
‫بل، منظورم دستیارته
‫دستیارت برات پاپوش دوخت
‫چی؟
‫اینا تمامش نقشه‌ی اون بوده
‫همه‌ش
‫یه موجود شیطانیه، بل
‫شیطانی؟
‫نه، اشتباه می‌کنی ‫در مورد همه‌چی اشتباه می‌کردیم
‫در مورد همه‌چی اشتباه می‌کردیم؟ ‫پس چه توضیحی برای این داری؟
‫این طومار هزار ساله
‫که توی سرداب نهاد بوده
‫ببین
‫خودشه، بل
‫هیولای گلورثه
‫اومده کاری که شروع کرده بود رو تموم کنه
‫و داره از تو ‫برای انجام دادنش استفاده می‌کنه
‫ولی آخه دوستمه
‫من برات چیزی بیشتر از دوست نیستم؟
‫می‌تونیم این هیولا رو بکشیم ‫اوضاع بازم می‌تونه مثل سابق بشه
‫- اشتباه کردم اومدم دیدنت ‫- بل، خواهش می‌کنم
‫- نه، نمی‌تونم همچین کاری بکنم. کافیه ‫- گوش کن چی میگم!
‫داره ازت برای نابود کردن قلمرو استفاده می‌کنه!
‫- خودت می‌دونی چیه ‫- بسه!
‫- چرا اعتراف نمی‌کنی؟ جونت در خطره! ‫- چرا نمی‌تونی دست از سرم برداری؟
‫اوه. مدت‌ها بود اینطوری نخوابیده بودم
‫چرا شنلت رو پوشیدی؟
‫این تویی؟
‫اینو از کجا آوردی؟ ‫با کی صحبت کردی؟
‫بگو این تو نیستی
‫فکر می‌کنی همچین کاری ازم برمیاد؟
‫که من همچین چیزی هستم؟
‫نمی‌دونم
‫خودت بهم گفتی به کسی اعتماد نکنم ‫که همه‌چیو زیر سوال ببرم
‫آره! حتی الان، توی همین قضیه
‫به تمام چیزایی که از سر گذروندیم فکر کن
‫دارم به تمام کارایی که کردیم فکر می‌کنم
‫از زندان فرار کردیم، ماشین دزدیدیم ‫آدم‌ربایی کردیم، سر مردم شیره مالیدیم
‫داشتم بهت کمک می‌کردم
‫داشتی ازم سوءاستفاده می‌کردی! ‫می‌خواستی منو به چشم یه شرور ببینن
‫که از کس دیگه‌ای متنفر باشن ‫تا تو تنها نباشی
‫چون تو دستیار نیستی، تو یه هیو...
‫چی؟ من چیم؟
‫خودت می‌دونی چی هستی
‫نه، می‌خوام از زبون خودت بشنوم
‫بجنب دیگه، بگو
‫بگو!
‫بگو من یه هیولــ...
‫- من... ‫- ساختمون رو محاصره‌ کنین
‫شما دو تا با من بیاین
‫درت شکسته
‫نه
‫هورا!
‫یوهو!
‫اوه!
‫- نزدیکش نشو! ‫- نه! وایسین! وایسین! دوستمه!
‫اون یه هیولاست
‫محاصره‌ش کنین!
‫نه!
‫بس کنین!
‫آتیش! آتیش!
‫گلورث
‫گلورث! بیا اینجا!
‫گلورث...
‫به ظلماتی که از آن آمدی برگرد
‫برگرد، برگرد، برگرد...
‫- تو چی هستی؟ ‫- یه هیولا
‫اصلاً انسانی؟
‫یه دختر ساده باش
‫اینجا جایی برای تو نیست
‫- بهم دروغ نگو! ‫- اون یه هیولاست!
‫آرزو نمی‌کنی ای‌کاش عادی بودی؟
‫به ظلماتی که از آن آمدی برگرد
‫یه جای کارت واقعاً می‌لنگه ‫چی هستی؟
‫- هیولا! ‫- خودت می‌دونی چی هستی!
‫یه هیولا آوردی توی وطن‌مون!
‫باید توی همون منجلابی ‫ که بهش تعلق داشتی می‌موندی!
‫بگو ببینم کجاست؟
‫توام حسش کردی؟
‫انگار کل ساختمون اینطوری شد...
‫نه
‫داره مستقیم میره سمت شهر ‫به نهاد هشدار بدین
‫و تو
‫اگر اون موجود قلمرو رو نابود کنه ‫همه‌ش تقصیر توئه، داداش
‫بیاین بریم!
‫خانم، گزارشی از جناب تادیس به دستمون رسیده
‫- خب؟ چی گفته؟ ‫- واو
‫- این دیگه چیه؟ ‫- چه خبر شده؟
‫باید خیابون‌های "الف" تا "ف" رو ببندیم
‫و میشه خیابون‌ها رو خالی کنیم؟ ‫جونشون در خطره
‫داره اتفاق میفته
‫آژیر خطر رو به صدا دربیارین! ‫آژیر خطر رو به صدا دربیارین!
‫با هرچی داریم بهش حمله کنین!
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫این یک آزمایش نیست
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫این یک آزمایش نیست
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫هیولاست!
‫همه خونسردیتون رو حفظ کنین
‫پهبادها درگیر شدن
‫مراقب باش!
‫حالت خوبه
‫هی، گلدی ‫ببین یه شوالیه‌ی واقعی چه می‌کنه
‫خیلی‌خب، هیولاکش‌ها
‫بریم چند تا تیر بندازیم ‫و چند تا قلب بشکنیم
‫قراره یه قهرمانی بشم که نگو
‫برید کنار! برید کنار!
‫سلاح‌های بزرگ‌تری لازم داریم! ‫این همه‌مون رو می‌کشه!
‫مراقب باش!
‫- بزن قدش! ‫- بیخیال داداش
‫فرار کنین!
‫منو برسونین به دیوار
‫حمله‌ی هیولا. حمله‌ی هیولا
‫من چیکار کردم؟
‫بازی‌ای که بهت اجازه میده یه قهرمان باشی
‫من یه هیولا کشتم
‫من دو تا کشتم
‫زود باشین. برید
‫کمک!
‫همینطور ادامه بدین ‫همه رو ببرین زیر زمین
‫چشم، قربان
‫بل؟
‫- بل! ‫- بیخیالش، بجنب بریم!
‫- بزن بریم! ‫- بجنب!
‫حتماً شوخیت گرفته
‫خانم، یکی داره توپ رو می‌چرخونه به سمت قلمرو
‫آره، می‌دونم ‫خودم دستورش رو دادم
‫ولی با شلیک کردنش ‫نصف شهر نابود میشه
‫آدمای بی‌گناه می‌میرن
‫- و هیولا هم می‌میره ‫- ولی...
‫چیکار داریم می‌کنیم؟
‫جات اینجا نیست!
‫نمی‌دونم کدوم ترسناک‌تره
‫اینکه تمام افراد این قلمرو ‫می‌خوان یه شمشیر فرو کنن توی قلب من
‫یا اینکه گاهی اوقات
‫می‌خوام اجازه بدم اینکارو بکنن
‫معذرت می‌خوام
‫خود واقعیت رو می‌بینم، نیمونا
‫و تو تنها نیستی
‫توپ‌ها رو شلیک کنین
‫بکشینش
‫- گفتم توپ‌ها رو... ‫- نه!
‫دیگه تموم شد
‫داره فریبتون میده ‫داره همه‌تون رو فریب میده!
‫نمی‌بینین همینو می‌خواد؟ ‫که ازش غافل بشیم!
‫من ذات واقعیش رو می‌بینم، درست مثل گلورث!
‫اون هیولا تهدیدی برای روش زندگی ماست!
‫و اگر اشتباه کرده باشیم چی؟
‫اگر همیشه اشتباه کرده باشیم چی؟
‫نه!
‫بیا بریم!
‫اون توپ همه رو می‌کشه
‫هی، رئیس
‫الان برمی‌گردم ‫میرم یه سری چیزا رو خرد و خاکشیر کنم
‫- صبر کن، نیمونا. چیکار داری...؟ ‫- وقتشه که تاریخ رو بازنویسی کنم
‫نیمونا! نیمونا!
‫به ظلماتی که از آن آمدی برگرد!
‫نیمونا!
‫نیمونا
‫برگرد
‫لطفاً برگرد
‫بعضی‌هامون به اون پایان خوشی
‫که دنبالش بودیم نمی‌رسیم
‫شاید از اونجور قلمروها نیست
‫یا شاید هنوز داستان به پایان نرسیده
‫اینجام، من آزادم
‫واو
‫«قهرمان‌ها»
‫«ما نیمونا رو دوست داریم»
‫سلام، رئیس
‫یا خدا...