‫سلام، من اوراین‌ام
‫نقطۀ اشتراک‌مون هم اینه که، ‫من هم مثل خودت یه بچه‌ام
‫بگذریم، ‫دیدم تنهایی نشستی
‫با خودم فکر کردم ‫شاید بدت نیاد با یکی گپ بزنی
‫خودم که خیلی مشتاقم
‫بخاطر همین هم هست ‫که الآن دارم میام سمتت و...
‫از بغل دستت رد می‌شم
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫آخه، سالی...
‫من می‌ترسم
‫می‌خوای بدونی از چی می‌ترسم؟ ‫راستش، خیلی چیزها
‫ولی توی این یه مورد، ‫بی‌محلی، تحقیر...
‫و اینکه شاید راجع‌بهم به دوست‌هات بگی ‫و خدایی نکرده اون‌هام بهم بخندن
‫تازه فقط هم از تو نمی‌ترسم، سالی
‫کلاً ترسم فقط از دخترها نیست
‫راستش رو بخوای، از بیشتر چیزها می‌ترسم
‫اوه، تن‌ماهیـه ‫تو چی می‌خوری؟
بدم نمیاد بدونم
‫مشاور مدرسه بهم گفت ‫ترس‌هام رو به یه شکلی یه جایی ثبت کنم
‫بخاطر همین هم هست که ‫یه دفتر نقاشی دارم
‫اینطوری با مشکلاتم روبه‌رو می‌شم
‫مثلاً صفحۀ ۱۴ رو نگاه کن ‫از سیفون کشیدن می‌ترسم...
‫...که نکنه یه وقتی باعث بشم ‫کل مدرسه رو آب ببره
‫وای، خدایا شکرت
‫تازه از جواب غلط دادن توی کلاس هم وحشت دارم
‫کی می‌تونه بگه اولین مکتشفی که ‫از راه دریا به هند رسید، کی بود؟
‫- من، من، من! ‫ - خب، پیچیده شد
‫خانم اسپینوزا معمولاً از بچه‌هایی ‫که دست‌شون رو بلند می‌کنن، نمی‌پرسه
‫ولی دستم رو بلند کنم محض اینکه یه وقت ازم چیزی نپرسه ‫استراتژی خطرناکی به حساب میاد
‫بخاطر همین سعی می‌کنم دیده نشم ‫ولی نه اونقدری که نبودم به چشم بیاد
‫من که می‌دونم ‫جواب واسکو دو گاماست
‫خیلی از سوال‌های کلاس پنجم ‫جواب‌شون همینه،
‫ولی می‌ترسم موقع جواب دادن ‫تُپُق بزنم و بگم: «گاسکو دا واما»
‫یا «داسکو گا واما»
‫اون‌وقت همه بهم می‌خندن
‫وای، خانم اسپینوزا ‫من بلدم!
‫بله؟ لیسا؟
‫- واسکو دو گاما ‫- باریکلا، لیسا خانم
‫من زیاد از لیسا خوشم نمیاد
‫ولی از حق نگذریم،
‫کلاً آدمی نیستم ‫که اصلاً از چیزی خوشم بیاد
‫مثلاً دلقک‌های قاتل فاضلاب ‫مهم‌ترینـشون به حساب میاد
‫یا که از امواج تلفن سرطان بگیرم
‫سلام، مادرجون
یا پشه نیشم بزنه و عفونت کنه
‫از آسمان‌خراش پَرت بشم پایین
‫- به جای «صبح بخیر» بگم... ‫- «شُبح بخیل!»
‫زنبور، سگ، اقیانوس
‫می‌ترسم یه وقت تیم بسکتبالـم ‫بخاطر من ببازه
‫هی، بگیرش اوراین!
‫و البته، ‫از رختکن هم می‌ترسم
‫اولاً که کدوم آدم عاقلی نمی‌ترسه؟
‫حالت خوبه، گیب؟
‫و دوماً...
‫...بخاطر ریچی پنیچی
‫به‌به بَــه، ببینید کی اینجاست ‫اوراین دماغو!
‫سلام، ریچی
‫زیاد شلوار عوض می‌کنی؟
‫می‌ترسم از اینکه ریچی پنیچی دستم بندازه
‫می‌ترسم یه مُشت بخوابونه تو صورتـم
‫تازه، از این هم می‌ترسم که... ‫خیلی‌خب، اگه من هم یه مُشت بهش بزنم، چی؟
‫اگه خدایی‌نکرده دماغش بره گیر کنه تو مغزش ‫و بیفته بمیره، چی؟
‫همچین چیزی واقعیـه، ‫تو گوگل بزن گیر کردن دماغ تو مغز میاد
‫میفتم هلفدونی
‫تازشم، مجبورم با عذاب وجدانِ...
‫هی! پرسیدم شلوار زیاد عوض می‌کنی یا نه ‫بی‌تربیت ‌بازی درنیار
‫آره، شلوار عوض می‌کنم
‫زیادی؟
‫آم...
‫این دفترچه چیه همه‌جا با خودت دورش می‌دی؟
‫«من ترسم از هیولا، زنبور، آرایشگاه، سگ...
‫اقیانوس، ریچی پنیچی...» ‫هی! معروف شدم! دمت گرم!
‫صبر کن ببینم. جنازه‌م رو کشیدی که! ‫هیچکس حق نداره جنازه‌م رو بکشه!
‫بدینوسیله بخاطر بی‌احترامیت به من، ‫ریچی پنیچی، دفترچه‌ات رو...
‫توفیق می‌کنم
‫اگه از ترس زهره‌ترک نمی‌شدم، ‫حتماً بهت می‌گفتم که دفترچۀ منـه
‫و با دل و جون دوستش دارم،
‫و اصلاً حق نداری از من بگیریش
‫این هم می‌گفتم که اصلاً توفیق غلطه ‫و «توقیف» درسته
‫ممنونم، ریچی
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫برو بابا
‫روحمم خبر نداره چرا ازش تشکر کردم
‫[ممنونــم، ریچی]
‫آخرهفته خوش بگذره، بچه‌ها
‫آها، راستی یادتون نره ‫رضایت‌نامه‌هاتون رو روی میزم بذارید
‫رأس ساعت ۹ صبح، ‫اتوبوس به سمت آسمان‌نما حرکت می‌کنه
‫وای، نه. خدا خدا می‌کردم خانم اسپینوزا ‫اردوی علمی‌مون رو یادش بره
‫وای، قراره کُلی خوش بگذرونیم!
‫خوش؟ کجاش خوش گذشتن داره، لیسا؟
‫زده به سرت؟ ‫به نظر وحشتناک میاد
‫که با ۳۰ تا دانش‌آموز دیگه ‫مثل گوسفند بریزنـمون
‫توی سرویس قراضۀ مدرسه ‫و توی بزرگراه ویراژ بدیم؟
‫قطعاً می‌ریم زیر ۱۸ چرخ کتلت می‌شیم
‫از من بپرسید
‫خودم درس «بیم‌سنجی» رو پاس کردم
‫حالا این وسط باید غصۀ ماکت‌های گُندۀ سیارات ‫منظومۀ شمسی رو هم بخورم که از سقف آویزون‌ان
‫فقط خدا می‌دونه چند وقته اینجوری آویزونن
‫صد سال؟
‫تازشم، اگه مجبور شم بغل دستِ سالی بشینم،
‫و دست‌هامون به هم بخوره، چی؟
‫وحشت می‌کنم
‫و می‌شم مسخرۀ دستِ بچه‌ها،
‫و دیگه هیچوقت نمی‌تونم مثل آدم ‫با کسی رابطۀ دوستانه برقرار کنم!
‫رضایت‌نامه آوردی، اوراین؟
‫از همین می‌ترسیدم
‫آم، مامان بابام اجازه ندادن بیام آسمان‌نما
‫آره، اعتقادی به فضا ندارن
‫آره، آم... داستانش مُفصلـه
‫اینجاست
‫سلام، اوراین
‫خیلی واسه اردو هیجان‌زده‌ام
‫آم...
‫می‌خواستم ازت بپرسم ‫دوست داری پیش همدیگه بشینیم؟
‫توی اردو؟
‫اگه نمی‌ترسیدم، ‫حتماً بهت می‌گفتم: «البته که آره، سالی»
‫معلومه که دلم می‌خواد ‫با همدیگه وقت بگذرونیم
‫راستش رو بخوای، اصلاً یکی از آرزوهامه ‫ولی برای اینکه این کار رو بکنم...
‫نباید سر هرچیز کوچکی، ‫بیخود و بی‌جهت همۀ زوایای فاجعه
‫رو بسنجم و دل‌نگرون باشم...
‫عه، مامانمـه. باید برم.
‫اردو می‌بینمت، اوراین!
‫نه، نمی‌بینی
‫صفحۀ ۱۷ دفتر نقاشیـم:
‫می‌ترسم از مدرسه برسم ‫و ببینم مامان بابام جمع کردن از اینجا رفتن
‫[فروخته شد]
‫نمی‌دونم مَرضم چیه
‫مشاور مدرسه که هیچ ایده‌ای نداشت
‫می‌گه به نظرش مامان بابام خیلی هم مهربون‌ان
‫و به نظرم حق با مشاورمونه
‫سلام، قندعسل!
‫- سلام، مامان ‫- مدرسه چطور بود؟
‫- خوب ‫- واست بیسکوئیت درست کردم
‫اوه...
‫چرا اینجا افتاده؟
‫بابات مُچاله زیر مُبل پیداش کرد
‫فکر کنم منظورت بینِ کوسن‌هاست، نه؟
‫- هوم. می‌خوای درموردش صحبت کنیم؟ ‫- نه راستش
‫بهتری بری. حتماً خوش می‌گذره بهت.
‫شک دارم
‫اوراین، درکت می‌کنم، رفیق
‫اینجور چیزها همیشه ترسناک به نظر میان
‫ولی اصل داستان هم همینه ‫نگران بودن اصلاً چیز بدی نیست
‫درواقع خیلی هم خوبه ‫طبیعیــه
‫باید بلد باشی و نذاری ‫این ترس‌ها سدِ راهِ زندگیت بشن
‫درسته
‫اگه اینطوری نبود، ‫هیچوقت از مامانت خواستگاری نمی‌کردم
‫گاهی‌اوقات، باید دلت رو بزنی به دریا ‫و با حس ترسی که داری کارت رو پیش ببری
‫من عاشق مامان و بابامـم ‫و ازشون بخاطر تلاششون
‫ممنونم، ولی...
تا حالا نصیحت بدتر از این نشنیدم
‫انگاری رسیدیم تهِ خط، رفقا
‫وای نه، وحشتناکـه
‫این برنامه کودک واقعاً تخیلیــه
‫زباله‌های قابل بازیافت ‫که شخصیت و چشم و گوش ندارن
‫ماجراجویی نمی‌رن ‫قبول ندارم کسی بالاتر از من باشه
‫زندگی واقعی خیلی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست
‫- تازه تناسخ هم خوش‌خیالیـه ‫- وای!
‫هم برای وسایل پلاستیکی و هم برای ملت
‫توی زندگی واقعی، ‫وقتی بمیری، مُردی دیگه
‫فکر اینکه هیچ‌جوره نمی‌شه دورش زد، ‫مو به تنــم سیخ می‌کنه
‫خیلی سعی کردم مرگ رو به چیزی تشبیه بکنم ‫و به این نتیجه رسیدم که عملاً خودِ پوچیــه
‫وقتی سعی می‌کنم پوچی رو متصور بشم، ‫همش به تاریکی و سکوت می‌رسم و نه خودِ پوچی
‫تاریکی و سکوت همون تاریکی و سکوت‌ان
‫شاید پوچی رو نمی‌شه تصور کرد
‫اوراین!
‫وقتِ خوابـه
‫- جات گرم و نرمه؟ ‫- آره
‫- مسواک زدی؟ ‫- آها
‫خیلی‌خب پسرم. خوب بخوابی.
‫شبت بخیر، اوراین
‫آم... وایسید!
‫آم، نظرتون چیه یه داستان کوچولو واسم بخونید؟
‫می‌دونید،
‫به یاد بچگی‌هام
‫قبلاً درموردش صحبت کرده بودیم، اوراین
‫این یکی عالیـه، هم داستانـش قشنگه، هم مُفصل ‫بهترین گزینه واسه خوندن
‫آم، امشب وقتِ خوندن کتاب دیوید فاستر نیست
‫خیلی‌خب
‫می‌دونی که همیشه پیشتـیم ما، اوراین
‫ولی لطفاً امشب توی تخت‌خواب خودت باش ‫مامانی و بابا یکمی استراحت کنن
‫خیلی‌خب، باشه ‫ولی...
‫می‌شه حداقل امشب در رو باز بذارید؟
‫خیلی‌خب، رفیق ‫هرجا کافی بود بگو
‫باشه. یه کوچولو بیشتر؟
‫اینجا خوبه؟
‫فقط یکم دیگه
‫- اینجا؟ ‫- خوبه! ایول!
‫حالا یه ذره دیگه باز می‌کنی؟
‫- ممنون ‫- شب بخیر، عزیزدلم
‫- شب بخیر، پسرم. ‫- شب بخیر، مامان. شب‌ بخیر، بابا.
‫خیلی‌خب، خیلی هم بد نیست
‫حرفـم رو پس می‌گیرم!
‫خیلی بده! خیلی خیلی هم بده! ‫بدترین حالتِ ممکنه!
‫چون جدای از همۀ ترس‌هام،
‫از همه بیشتر از تاریکی می‌ترسم
«اورایــــون و تاریکـــــی»
‫وای، نه
‫خونه قدیمیـه و قِرِچ قروچ در و دیوارهاست
ترسیدن نداره که
‫مامان بابام باید صبح برن سرکار ‫نباید مزاحم خوابــشون بشم
‫حداقل یه بار باید درکـشون کنم یا نه؟
‫نه! نه، نه، نه، نــه! نه!
‫نفرین بهت، ای تاریکی!
‫چه جنون‌ و ضلالتِ ظالمانه‌ای ‫زیر ردای سیاهِ... تاریکی‌ات مخفی کرده‌ای؟
‫چرا دست از سرم برنمی‌داری؟
‫برنمی‌داری... برنمی‌داری...
‫خیلی‌خب! دیگه بسه! ‫جونـم رو به لب رسوندی!
‫هر شب هر شب ‫با اون جیغ‌ودادهای پشت‌سرهم
‫و جفنگیاتت خسته‌م کردی!
‫هر روزِ هفته، هر شبِ سال
‫امون بده، بچه!
‫- تو چی‌ای؟ ‫- مشخص نیست؟
‫اتاق تاریکـه. همه‌جا تاریکـه. ‫خودت رو به خواب زدی؟ تاریکی‌ام دیگه!
‫دوباره شروع شد
‫ببین، خیلی‌ها هستن ‫که ازم می‌ترسن
‫ولی تو یکی دیگه نوبَری
‫از بین همۀ بچه‌مچه‌هایی ‫که از تاریکی وحشت دارن،
‫با اختــلاف سروصدات
‫و کارهای رومُخی و اعصاب‌خردکنیت بدتره
‫شاهکاری به خدا
‫دستِ همه رو از پشت بستی
‫بیا نگاه کن ‫[کسایی که ازم می‌ترسن:]
‫کُلی آدم هست که کابوسشون تاریکیــه
‫- لیست داری؟ ‫- بله، لیست دارم
‫می‌دونی چند نفر ازم می‌ترسن؟
‫عقده کردم دیگه
‫تازه، این فقط یکی از فهرست‌هامه
‫تاریکی وجود نداره! ‫تاریکی وجود نداره!
‫پس داری با در و دیوار حرف می‌زنی؟
‫خودت منظورم رو می‌فهمی ‫نور که نباشه، تاریکی بوجود میاد
‫شخصیت مسخرۀ برنامه کودکی که نیست
‫باز شروع شد
‫ببین، تصورات آدمیزاد جماعت ‫درمورد من کلا عجیب‌وغریب بوده
‫من که نمی‌شنوم چی می‌گی. می‌دونی چرا؟ ‫آخه اصلاً واقعی نیستی
‫وای، خیلی هم واقعی‌ام
‫بیا، اینجا رو نگاه کن ‫یه فیلم کوتاه هم درمورد خودم ساختم
‫هدفـم این بود که دیدگاه‌های مختلفی ‫درمورد تاریکی ارائه بدم ‫[این شما و این تاریکـــــی] ‫کلاً دلی ساختمش ‫قدمت تاریکی به پونصد میلیون سال قبل برمی‌گرده،
‫زمانی‌که پروتئین‌های حساس به نور ‫بوسیلۀ حیات بر روی این کرۀ خاکی تکامل یافتند
‫[پایان]
‫[تهیه کننده: تاریکی]
‫خب؟
‫خوشت نیومد که
‫التماس تفکر واقعاً
‫هیچکس طرفِ من نیست ‫حتی توی سینما نشونش ندادن
‫تازه خیلی سَرتر از نصف فیلم‌های اونجاست
تبعیض تا به کِی؟
‫خب، خوب بود ‫ولی واسه کسی که قدمتِ
‫پونصد میلیون ساله داره، ‫یکمی زیادی کوتاه بود
‫ولی خب، گزیده‌گویی هم بدک نیست
‫گوش بده، خودم که نخواستم ‫موجود فراطبیعی‌ای باشم
‫که یادآور وحشت و ناامیدیـه
‫صرفاً یه آدم معمولی‌ام
‫که داره زندگیـش رو می‌کنه
‫ولی همیشۀ خدا، همه باهام بدرفتاری می‌کنن
‫راستش، تقریباً همۀ آدم‌ها ازم می‌ترسن
‫یا ازم بیزارن
‫یا به نظرشون من اهریمنـم
‫به خیال بعضی‌هام که اصلاً وجود خارجی ندارم ‫آدم دلخور می‌شه دیگه
‫ببین، متاسفم ‫نمی‌خواستم...
‫نه، طوری نیست
‫اصلاً مشکلـم اینه که ‫من از آدم‌ها خوشـم میاد
آخه دلم می‌خواد ببینم
به چشم بقیه چطور موجودی‌ام
‫ای کاش مردم یه فرصتی بهم می‌دادن
‫احساست رو می‌فهمم ‫خیلی از بچه‌های مدرسه باهام بدرفتاری می‌کنن
‫ریچی پنیچی، دیویس جنسن، ‫هاورد هلستروم،
‫آیزک پیل، ربکا وارن
‫ربکا اینا از اینجا رفتن ولی هنوزم که هنوزه ‫تولدم برام نامۀ تهدیدآمیز می‌فرسته
‫که بگی‌نگی قشنگه
‫آره، چه بافکر
[رضایت‌نامۀ اردو]
‫فقط دلم می‌خواد از هیچی نترسم
‫آره، خیلی خوب می‌شه
‫اینجوری شاید دیگه مجبور نباشم ‫عجز و ناله‌های شبونه‌ات رو بشنوم
‫همم...
‫یه چیزی بگم؟ ‫فکر کنم بدونم چطوری می‌شه حلش کرد
‫یه شب بیا از نزدیک کارم رو تماشا کن،
‫بعدش می‌فهمی که من اصلاً ترسناک نیستم
‫یاد می‌گیری قدرِ زیبایی شب رو بدونی
‫به‌جای اینکه همیشه ازش بترسی
‫خب نظرت چیه؟
‫- پایه‌ای یا که هستی؟ ‫- من...
‫عمراً پایه باشم
‫خب، معلومه که پایه نیستی ‫خب، باشه
‫اگه دلت می‌خواد ‫باقیِ عمرت از عالم و آدم بترسی
‫هرچی عشقت می‌کشه ‫ولی گردنِ خودته
‫- زیادی شلوار عوض می‌کنی؟ ‫- هی اوراین، بگیرش!
‫اوراین دماغو! اوراین دماغو!
‫هی، اوراین
‫خیلی واسه اردو هیجان‌زده...
‫خیلی‌خب، میام!
‫آقای تاریکی؟
‫می‌دونستم که نه نمی‌گی!
‫بیا دست بدیم دیگه، خب؟ ‫رسمیـش کنیم
‫دیدی؟ چیزیت نشد
‫صبر کن، وایسا، وایسا
‫فهمیدم داری چیکار می‌کنی، بابا
‫منظورت چیه؟
‫داستانت رو می‌گم
‫- من که کار خاصی نمی‌کنم ‫- چرا، می‌کنی
‫داری یه داستان درمورد اینکه ‫چطوری به ترست از تاریکی غلبه کردی، می‌گی
‫تا به من کمک کنی ‫من هم به ترسم از تاریکی غلبه کنم
‫آها
‫- خب، من... ‫- ولی جواب نمی‌ده
‫ترس از تاریکی یه سازگاریِ تکاملیـه
‫که انسان برای محافظت از خودش ‫در مقابل شکارچی‌های شبونه خلق کرد
‫به‌به، چه خوب تحقیق کردی
‫درموردش یه شعر هم نوشتم
‫چه بهت میاد! ‫«شاعره هایپیشا»
‫یدونه شعر بیشتر نیست، بابا
‫به نظرم همون هم حسابه
‫خیلی خوب نیست
‫مطمئنم خیلی خوبه. می‌خونیش برام؟
‫نه!
‫حرفم اینه که ترس از تاریکی طبیعیـه
‫غریزیــه ‫پس نمی‌شه کاریش کرد
‫که اینطور ‫خب، پس اگه اینجوریه،
‫- گمونم شب‌ بخیر بگم و برم... ‫- صبر کن!
‫نگفتم که داستانت قشنگ نیست ‫و واسم نگو
‫فقط خواستم بدونی ‫که می‌دونم هدفت چیه،
‫و جواب نمی‌ده
‫خیلی‌خب، فهمیدم
‫پس، تو دل شب، ‫همراه با تاریکی راهی شدید...
‫آره، تو دل شب، ‫من و تاریکی راهی شدیم...
‫خیلی محشره، نه؟
‫اگه منظورت از «خیلی» و «محشر»، ‫همون «وحشتناک» و «افتضاح»ـه، پس آره!
‫یه کاری می‌کنم به ترست از تاریکی غلبه کنی، ‫حتی اگه به قیمتِ جونم تموم بشه!
‫و تازه، جاودانه هم هستم ‫پس تا دلت بخواد وقت داریم
‫با خودم فکر کردم ‫ببرمت «معصومیت شب» رو
‫تماشا کنیم
‫می‌بینی؟
‫من نباشم نمی‌تونید چین‌وچروک‌های ‫بازیگرها رو خوب ببینید
‫خوبه بازاریاب نیستی
‫همم
‫♪ می‌ترسی ♪ ‫♪ از اینکه خود واقعیت باشی؟ ♪
‫هی؟ خیلی معرکه‌ست، نه؟
‫من به کرم شب‌تاب حساسیت دارم
‫به ستاره‌ها که حساسیت نداری!
‫مرگ حالم رو بد می‌کنه! ‫خیلی ارتفاعـمون بالاست!
‫کلاً زندگی حالت رو بد می‌کنه
‫- چی؟ ‫- آم، هیچی!
‫♪ وای، چقدر خوابم شبیه واقعیته ♪
‫یالا، دستت رو بذار توی آب
‫که کوسه بیاد بخورتـش؟ ‫دیوونه شدی؟
‫نه، تا بتونی زیبایی اقیانوس رو توی شب ببینی
‫چیزی از «خوشی» سرت می‌شه اصلاً؟
‫«خوشی» فقط یه کلمه‌ست که مردم ساختن ‫تا کارهای خطرناک رو جذاب جلوه بدن!
‫وای! نگاهـش کن! ‫شب نباشه که نمی‌تونی آتش‌بازی بکنی!
‫درواقع، توی روز هم می‌شه ‫همه‌شون رو استفاده کرد
‫گمونم آره، ولی اصلاً حال نمی‌ده که
‫زیبایی توی تضاده
‫هی، چشم‌هات رو بستی؟
‫نمی‌خوام شبکیه چشمم چیزیش بشه!
‫- وای، بیخیال! چشم‌هات رو وا کن! ‫- نه!
‫داری کل عشق و حالش رو از دست می‌دی
‫اصلاً هم اینطور نیست!
‫- چشم‌هات رو باز کن! ‫- نخیرم!
‫ولی کل هدف‌مون رو به فنا می‌ده که!
‫- هدف من که نیست! ‫- به صلاح خودته
‫دیدی چقدر بهتر شد؟
‫بچه؟ بچه؟ بچه‌جون!
‫گرفتمت!
‫- وای خدای من! یا حضرت عباس! وای خدایا! ‫- اتفاقی بود
‫منو انداختی! ممکن بود بمیرم! ‫می‌خوام برم خونه!
‫نگران نباش ‫می‌برمت خونه
‫- بالاخره ‫- منظورت از بالاخره، کِیه؟
‫هی، نگاه کن! ‫می‌تونی دُب اکبر رو ببینی
‫واقعاً این وقت از سال، خیلی قشنگه
‫منو کِی می‌بری خونه؟
‫سوال خوب و به‌جایی بود
‫۲۴‏ ساعت دیگه
‫- خب حالا، برگردیم سراغ ستاره‌ها... ‫- ۲۴ ساعت دیگه؟
‫آره خب، مدل شب و روز اینجوریه دیگه
‫یه چرخۀ ۲۴ ساعته‌ست ‫نمی‌شه عقبی بریم که
‫- چی؟ چرا نمی‌شه؟ ‫- ببین، بهتره که من راه بیفتم
‫ولی اگه دلت خواست تنهایی، ‫وسط ناکجاآباد راهیِ خونه بشی،
‫- توی این تاریکی مطلق، بی‌کَس و تنها... ‫- وایسا، وایسا، صبر کن!
‫نمی‌تونم تا خونه تنها و پیاده برم که! ‫اون سرِ دنیاست!
‫خیلی‌خب پس
‫ظاهراً مجبوری باهام بیای
‫بپر بالا و سفت بشین ‫چون قراره هوش از سرت بپَره
‫دوباره چشم‌هات رو بستی؟
‫- سکوت اختیار می‌کنم ‫- واقعاً؟
‫می‌دونی الان چند نفر ‫از خداشون بود که جای تو باشن؟
‫- هیچکس؟ ‫- خیلی‌ها!
‫جواب سوالم خیلی‌هاست!
‫چون من خفن‌ترین موجود دنیام!
‫وقتی لنگه‌ات تو دنیا نباشه و یه‌دونه و دردونه باشی
‫می‌شی خفن‌ترین موجود دنیا
‫صبح بخیر به همه
‫درست سر وقت و خیلی کاردرست
‫دمای هوا تا ۷۵ درجه و آفتابی خواهد بود
‫رطوبت پایینه و نسیم ملایمی ‫از سمت غرب می‌وزه
‫خیلی می‌ده حال، حال، حال ‫تو این هوای باحال
‫ولی آخه، کِی شده که نده حال؟
‫خدایا، عاشق کارمم
‫خیلی‌خب، یکمی پرت شدنت ‫و تقریبا تجربۀ نزدیک به مرگت
‫باعث شد ‫شروع خوبی با همدیگه نداشته باشیم
‫ولی می‌تونیم با همدیگه حلش کنیم ‫چون کارهای زیادی واسه انجام دادن داریم، بچه‌جون
‫به نوعی می‌شه گفت، ‫شغل من یکی از واجباته
‫هر شب سروکله‌م پیدا می‌شه ‫و پخشش می‌کنم
‫- چی رو پخش می‌کنی؟ ‫- تاریکی
‫و احتمالاً هم که خیلی مهم باشه
‫چون بدون تاریکی،
‫بقیه نمی‌تونن به کارهاشون برسن
‫منظورت از بقیه چیه؟
‫منظورم بقیۀ مخلوقاتِ شبه
‫صبر کن ببینم، بازم هستن؟
‫عالیه
‫وایسا، وایسا ‫چرا داریم می‌ریم اینجا؟
‫خب، وقت استراحته بچه‌جون!
‫من و بقیۀ مخلوقات شب ‫توی هر منطقۀ زمانی جدید استراحت می‌کنیم
‫بچه‌های باحالی هستیم، ‫ازمون خوشت میاد
‫- سلام رفقا، چه خبر؟ ‫- سلام، تاریکی!
‫خوش برگشتی! ها؟
‫امشب عالی بودید، رفقا
‫- ورداشتی بچه رو آوردی؟ ‫- تاریکی اون بچه رو آورد!
‫خیلی بی‌مسئولیتی!
‫باورم نمی‌شه!
‫زده به سَرت؟
‫خب، اصلاً دلگرم‌کننده نیست
‫بسپُرش به من
‫اوراین، بقیۀ مخلوقات شب رو بهت معرفی می‌کنم
‫معرفی می‌کنم: «خواب»، «سکوت»، ‫«بی‌خوابی»، «سروصداهای مرموز»،
‫و البته، خلاق‌ترین و شاعرانه‌ترین مخلوق شب،
‫«خواب خوش»
‫«جیغ‌جیغو» رو آوردی؟
‫همون بچه‌ای که از همه‌چیز می‌ترسه!
‫آخرین تلاشت برای متقاعد کردن دنیاست ‫که قبول کنن اونقدرهام موجود پلیدی نیستی؟
‫- آم... ‫- کمک به این و اون
‫واسه تقویت عزت‌نفسِ ضعیفِ تو
‫توی شرح وظایف ما نیست!
‫وای، خیلی قلبم آتش گرفت
‫اصلاً به این فکر کردی ‫که چه اتفاقاتی ممکن بود، بیفته؟
‫اگه وحشت کنه و سرعتت کم بشه، چی؟
‫اونوقت می‌دونی که بهت می‌رسه ‫و تو رو از صحنۀ روزگار محو می‌کنه؟
‫و دیگه مفهومی به اسم تاریکی وجود نخواهد داشت؟
‫اینجوری تار و پود این کیهان تغییر می‌کنه ‫و دیگه راه برگشتی وجود نخواهد داشت
‫- مگه همچین چیزی ممکنه؟ ‫- خیلی بعیده
‫خیلی‌خب، دست از مزخرف گفتن بردارید
‫شرمنده گل‌پسر، ولی تاریکی ‫با آوردنت همراه خودش بزرگترین اشتباه رو کرده
‫خودت باید تنهایی مسیر برگشت به خونه رو پیدا کنی. خب؟
‫حالا، بجنبید بچه‌ها ‫وقت استراحت تمومه!
‫ما کار و زندگی داریم
‫صبر کنید!
‫یه شب می‌تونه ‫همه‌چیز رو از این رو به اون رو بکنه!
‫۲۴‏ ساعت با این بچه وقت دارم
‫کمکـش می‌کنیم با ترسش از شب ‫و جیغ‌وفریادهای شبونه‌ش کنار بیاد،
‫و همۀ تداخلات شغلیِ شما هم ‫برطرف می‌شه
‫خیلی‌خب، باشه
‫نبینم تو دست و پای من بیفته
‫چشم، نگران نباشید ‫اصلاً تو دست و پات نمیفته
‫- جدی گفتی؟ ‫- چیو؟
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی یه شبه، ‫همۀ ترس‌هام رو برطرف کنی؟
‫یه شب پتانسیل بالایی داره
‫- هی، اون نور چیه؟ ‫- نور؟ کدوم نور؟ من که نوری نمی‌بینم
‫همونی که پشتته ‫و سعی داری ازم مخفیش کنی
‫من؟ چی رو مخفی می‌کنم؟
‫داری هذیون می‌گی
‫خیلی نزدیک نشو ‫فکر نکنم از من خوششون بیاد
‫چی؟ چرت و پرت نگو ‫خیلی دوست‌داشتنی هستی
‫بهم گفتن دشمن درجه یکِ شبم ‫و اینکه گند زدم به کار و بارشون
‫آره خب، واقعاً هم توی برخورد اول ‫منطقی عمل نکردن
‫ولی وایسا تا ببینی کارشون چطوریه
‫خیلی الهام‌بخشـه ‫و اصلاً ترسناک نیست
‫خب، خواب وظیفه‌اش اینه ‫که مطمئن بشه
‫همۀ موجودات دنیا شب‌ها خوابیدن
‫رفته اونجا تا همه رو بخوابونه؟
‫آره دیگه! ‫باید از نزدیک ببینی، واقعا شگفت‌انگیزه
‫- چی؟ ‫- وای، نگران نباش. کارش حرف نداره،
‫و بالشتش هم جادوییه
‫
‫وای، خدای من
‫لطفاً بگو کلروفرمش جادوییـه
‫آره... جادوییه
‫
‫وای، چقدر ملوسی شما. مگه نه؟
‫وایسا! نه!
‫وایسا!
‫تاریکی!
‫اجازه می‌دید کارم رو بکنم؟ ‫نمی‌تونم جلوی این وراج
‫کارم رو از پیش ببرم!
‫کارهای درستی انجام نمی‌دی!
‫ملت رو با بالشت خفه می‌کنی؟ ‫کلروفرم؟ چکش؟
‫دیگه غیربهداشتیت به کنار
‫گوش بده بچه‌جون، من یه عمره ‫دارم این کار رو انجام می‌دم
‫خودم کارم رو بلدم، بچه
‫و خودمم خیلی تمیزم!
‫آم، مرسی که اجازه دادی ‫طرز کارت رو ببینیم!
‫فکر نکنم دیگه اصلاً خوابم ببره
‫آم، درسته
‫خب، اگه تو دستۀ شب‌زنده‌دارهایی، ‫پس بریم سراغ مخلوقی که راست کارته
‫بی‌خوابی بهترین مقلدیه که تا حالا دیدم
‫صداش رو شبیه به فردی که خوابه می‌کنه،
‫و نگرانی‌هاشون رو ‫در گوششون زمزمه می‌کنه
‫چرا باید همچین شغلی وجود داشته باشه؟
‫اوه، خیلی راحت رفیق پیدا می‌کنی‌ها، مگه نه؟
‫- نه راستش ‫- آها، منطقی شد
‫حالا، تماشا کن
‫و یاد بگیر
‫مدل بی‌خوابی همینـه
‫چرا همچین حرفی به میشل زدم؟ ‫حتماً فکر می‌کنه احمقــم
‫خب، شک ندارم که اخراج می‌شم
‫ها؟
‫عمراً بتونم به موقع کارم رو تموم کنم!
‫مثل یه بچه خوابیده
‫واسه این یکی باید از یه چیز قوی استفاده کنم
[حرف‌های احمقانۀ کلاس چهارمم]
‫کی می‌دونه پایتخت دلاور کجاست؟
‫دلاور کجاست دیگه؟
‫- کی می‌دونه پایتخت دلاور کجاست؟ ‫- دلاور کجاست دیگه؟
‫همۀ بی‌خوابی‌هام گردنِ اینه؟
‫عجب بی‌شعوری...
‫هی، وایسا، وایسا ‫فکر کردی این کارها تقصیر منه؟
‫نخیر، خوشگل. من فقط حکم یه بلندگو ‫رو واسه افکار گوشۀ ذهنت دارم.
‫نبینم با این بچه افتادید دنبالِ من، تاریکی ‫فهمیدی؟
‫خیلی پیش‌داوری می‌کنه
‫من پیش‌داوری نکردم... کردم؟
‫خب دیگه بریم
‫البته اگه «سکوت» نبود، ‫هیچ‌کدوم از ما نمی‌تونست کارش رو درست انجام بده
‫وای! خیلی ساکته!
‫- ساکته... ساکته... ساکته... ‫- خفه‌ش کن بابا!
‫بهت گفتیم که این بچه کار دستمون می‌ده ‫و راست هم گفتیم!
‫- آها ‫- پرستار بچه که نیستم
‫شغلـم تمرکز کامل می‌طلبه،
‫و نمی‌تونم اجازه بدم این بچه ‫سر راهم سبز بشه و خرابکاری بکنه!
‫حالام بردار ببرش از اینجا ‫تا بتونم کارم رو بکنم...
‫و تمرکزم رو حفظ کنم!
‫خیلی‌خب، فهمیدم
‫چی گفت؟
‫درمورد من بود؟
‫بهت دروغ نمی‌گم
‫هیچوقت نفهمیدم چی می‌گه ‫ولی از ظاهرش معلوم بود که کُفری شده
‫اوه! ‫سروصداهای مرموز
‫بیا، از این طرف بریم
‫سلام، سلام، چه خبر؟
‫به نظرم این لحظه ‫یه صدای قِرچ‌قروچ می‌طلبه،
‫با یه ته صدای خراشیدن
‫صدای چی بود؟ ‫مامان، بابایی! صدا میاد!
‫آها، ایول. تاثیرگذار بودم.
‫خیلی کار بدیه!
‫- هی! چیزی نیست، کوچولو! واقعی نیسـ... ‫- نمی‌تو...
‫داری تعادل طبیعت رو خدشه‌دار می‌کنی
‫شاید درکش برای تو سخت باشه،
‫ولی کار ما خیلی حائز اهمیتـه!
‫در دفاع از این بچه باید بگم،
‫بخش بزرگی از شغلتون ‫همین ترسوندن و مورمور کردن بچه‌ها به حساب میاد
‫دلیلی نمی‌بینم که ‫خودم رو برای شما دو نفر توضیح بدم
‫حقیقتاً
‫تا جایی که همه می‌دونیم، ‫حضور ایشون تهدید بزرگی
‫برای نابودی تار و پود کل کیهانـه!
‫به حرف‌هاش گوش نکن ‫زبون تندی داره
‫و راستی، بهترین گزینه رو گذاشتم آخر
‫آماده باش و محکم بچسب بهم!
‫آها، اینجاست
‫منظورت این رنگ‌هاست؟
‫آره، خواب‌خوش داره کارش رو می‌کنه
‫اگه تماشای کارش باعث نمی‌شه ‫که قدردان زیبایی شب باشی،
‫- پس دیگه امیدی بهت نیست ‫- چی کارش رو ببینم؟
‫هی! هیس! آروم‌تر ‫داره جادو می‌کنه
‫بسیارخب، امشب توی ناخودآگاهت چه‌خبره، آیرین؟
‫خیلی‌خب. بخاطر شغلت کلی استرس داری
‫فردا یه ارائۀ بزرگ داری
‫مطمئن نیستی که آماده‌ای یا نه، آیرین
‫واقعاً دلت می‌خواد ‫که رئیست رو تحت‌تاثیر بذاری
‫آها، دخترت هم یه گربۀ تنها رو پیدا کرده ‫و می‌خواد که بزرگش کنه
‫می‌شه مال ما باشه، مامانی؟
‫امشب خبرهای خوبی داریم
‫حالا، بیا به همه‌شون رسیدگی کنیم
‫با اعتماد به نفس کامل، ‫مشغول سخنرانی هستی
‫در صورت امکان استفادۀ مجدد ‫از پیچ‌های دستگاه چله‌کشی،
‫می‌تونیم تا ۳۰ درصد ‫هزینه‌ها رو کاهش بدیم
‫همه عاشق سخنرانیت شدن
‫آیرین! آیرین!
‫فکر کنم ترکوندی، آیرین
‫کارمند نمونۀ دنیا؟
‫مامانی!
‫تو بهترین مامان دنیایی!
‫عجب سخنرانیِ محشری بود، آیرین
‫مطمئنم که قراره ارتقای شغلی پیدا کنی
‫وای مامان، می‌شه لطفاً نگه‌ش داریم؟
‫بله، معلومه که می‌شه!
‫یوهو!
‫دوستت داریم، آیرین!
‫حیرت‌انگیزه، واقعاً حیرت‌انگیزه ‫خوشت اومد دیگه، نه؟
‫آره، کارش حرف نداره
‫بهت که گفتم
‫می‌دونی، یادمه منم یه شب خواب دیدم ‫که توی کلاس دارم کنفرانس می‌دم
‫ولی به‌جای اینکه تشویقم کنن، ‫همه داشتن مسخره‌م می‌کردن
‫و عجیب‌ترین جای خوابم این بود ‫که توی دندون‌پزشکی بودیم
‫- آم... ‫- چی... ها؟
‫چی چی... من که همچین چیزی تجسم نکردم
‫- اتفاقیه دیگه، آره؟ ‫- قطعاً آره. حتماً همینطوره.
‫درسته. چون اگه اینطوری نباشه، ‫و منم همینطوری یه چیزی الکی بگم،
‫مثلا، چمی‌دونم، «خیار شیطانی»...
‫چـ...
‫سلام علیکم، آیرین ‫وقتِ چکاپ سالانه‌ست!
‫آم...
چه کوفتی شده؟
‫تاریکی؟
‫نه! از حد خودت فراتر رفتی!
‫قول دادی زیر دست و پای من نیاد!
‫ببین، من باید یه جوری واسش الهام‌بخش باشم،
‫و بین مخلوقات شب، ‫فقط کار توئه که از همه
‫- الهام‌بخش‌تره ‫- بابت اون خیار شرمنده
خب ‫معمولاً
‫بس کن! هیچی از دهنت درنیاد
خلق یک خواب، هنری پُرظرافت می‌طلبه
‫یعنی هرچیزی به زبون بیاری،
‫یا حتی بهش فکر کنی ‫ممکنه روی خواب تاثیر بذاره
‫- فهمیدی؟ ‫- هرچیزی که به ذهنم برسه؟
‫یه فکر ترسناک به ذهنت رسید، نه؟
‫چی؟ چه فکری کردی؟
‫یکی از بچه‌های مدرسه‌مون
‫آم...
‫کی؟
‫ریچی پنیچی
‫فرار کنید!
‫«توفیق» شدی
‫توقیفـه، نه توفیق
‫اوراین دماغو! اوراین دماغو!
‫آماده‌ای یه درس حسابی بهت بدم، اوراین؟
‫می‌گم چیزیش که نمی‌شه، می‌شه؟
‫نه، امکان نداره ‫توی خواب آسیب ببینی
‫- خب، خیالـم راحت شد ‫- مگر اینکه بمیری
‫- بعد توی زندگی واقعی هم می‌میری ‫- صبر کن ببینم، چی؟
‫فرار کن بچه
‫وگرنه اوضاع خیلی قاراشمیش می‌شه!
‫کاملاً در جریانـم!
‫آ... ها؟
‫بجنب، اوراین! ‫به یه راه در رو فکر کن!
‫بجنب! فکر کن، فکر کن، فکـــر!
‫صبر کن! صفحۀ ۱۴ دفتر نقاشیـم
‫سیفون بکشم ‫و کل مدرسه رو آب ببره
‫ها؟
‫نه!
‫بچه!
‫صبر کن، اوراین!
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫وای بچه، تو یا زیادی آشفته‌ای ‫یا که زیادی خلّاقی
‫زیادی خوش‌شانسی
‫ممکن بود فاجعه رخ بده
‫ولی کاملاً هم فاجعه نبود ‫می‌دونی چرا؟
‫بخاطر اینکه توی چشم‌های ترست نگاه کردی ‫و حقش رو گذاشتی کف دستش!
‫خیلی‌خب، بیا دوباره امتحان کنیم
‫بذار بگم چیکار کنی، ‫باید دستت رو اینطوری کنی و با هم...
‫توهم زدم یا واقعاً من از تو بیشتر مُشتاقـم؟
‫نتونستم به چیزی غلبه کنم
‫خودم اونجا بودم، بچه‌جون ‫با چشم‌های خودم دیدم
‫اون نسخۀ ترسیدۀ من بود ‫که سعی داشت خودش رو از مهلکه نجات بده
حالا که بهش اشاره کردی
آره یه جور حال‌وهوای درماندگی فانی‌ها رو داشت
ولی این چیزی از اثرش کم نمی‌کنه
تاریکی، تو به حرفام گوش نمیدی
من به ترس‌هام غلبه نکردم من به اندازۀ همیشه ترسیده‌ام
می‌دونم که اشتباه می‌کنی و می‌تونم ثابتش کنم
من که شک دارم - اوه، آره، باهوش خان؟ -
این یکی رو امتحان کن
تو دیگه از من نمی‌ترسی
مگه نه؟
من ازت نمی‌ترسم
دیدی؟
منم همینو میگم
می‌دونم، دخترم عاشق این میشه که ما با هم دوست شدیم
می‌دونستم که با من جور میشی
وایسا، تو برای اینکه یه دختر داشته باشی خیلی جوون نیستی؟
دختر آینده‌ام
ای بچۀ پررو
وایسا
پس داری میگی وقتی بچه بودی می‌تونستی آینده رو ببینی؟
فکر کنم، نمی‌دونم من فقط دارم تعریف می‌کنم
چیز بدیه؟ - نه، نمی‌دونم -
داستان عالیه
خوشحالم که احساسات یه شخصیت رو نشون دادی
اون بر می‌گرده یا اینکه فقط مهمون بود؟
اه، احتمالاً همونجور که گفتم، فقط دارم تعریف می‌کنم
نمی‌دونم چجوری این چیزها رو از خودت در میاری
خب، تو هم قطعاً می‌تونی یه داستان مثل این بسازی
نه، نمی‌تونم این... این خیلی زیادی نیست؟
تو همین الآن هم با مخلوقات جادویی شب دور دنیا می‌گردی
و حالا می‌تونی آینده رو هم پیش‌بینی کنی؟
کاریه که فایده‌ای نداره؟
نمی‌دونم این یعنی چی؟
معناش همونی میشه که گفتی - اوه، پس آره -
هممم، نکتۀ خوبیه
اون عنصر پیش‌بینی آینده رو حذف می‌کنم
دیگه من به عنوان اوراین جوان چیزی رو پیش‌بینی نمی‌کنم
...مطمئنی؟ یه جورایی باحال و بامزه بود، پس
نه! حذفش کردم
باشه
هممم، من یادم رفته کجا بودیم
تو بازم تو شب داشتی با تاریکی پرواز می‌کردی
درسته، خب من و تاریکی بازم تو شب داشتیم پرواز می‌کردیم
اما این بار متفاوت بود
♪ آره، آره، آره، آره ♪
حق با توئه، واقعاً می‌تونی تموم
چروک‌های روی صورت بازیگر رو ببینی
مثل حلقه‌های درخت
♪ آره، آره، آره، آره آره، آره، آره، آره ♪
♪ اگه بتونی دنیا رو منفجر کنی ♪
♪ اونم خیلی سریع و با زدن یه دکمه ♪
♪ انجام میدی اون کارو؟ ♪
♪ آره، آره، آره، آره آره، آره، آره، آره ♪
فکر کنم شبیه یه کمربند به نظر میاد
می‌دونی از نظر من چه شکلیه؟
یه ربات که منتظر یه بغله
♪ آره، آره، آره، آره آره، آره، آره، آره ♪
♪ و ما نمی‌تونیم خودمون رو بشناسیم ♪
♪ یا اینکه واقعاً چکار می‌کنیم رو ♪
♪ با تموم قدرتت ♪
واو
بوی گازه؟
یادم بوده اجاق رو خاموش کنم؟
هیچی کار نمی‌کنه
اوکی، بزار ببینم، از کدوم نوار استفاده کنم؟ ...کدوم نوار اینجا
!سلام - بهت چی گفتم بچه؟ -
...چی میشه اگه زندگی یه تصادف کیهانی باشه
چی! نه، نه، نه - و وجود من معنایی نداشته باشه -
وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، نه، نه، نه - مامان -
بسه دیگه
باید دوباره برم روان‌درمانی - واو، بچه‌جون! خیلی عمیق رفتی -
♪ با تموم قدرتت ♪
اون چی بود؟
عزیزم، فکر کنم صدایی شنیدم
♪ آره، آره، آره، آره آره، آره، آره، آره ♪
می‌دونی ساعتی چقدر برای تو میدم؟ یه بار هم صبر کن باشه؟
♪ با تموم قدرتت ♪
!مامان! مامان
اوه عزیزم، چی شده؟
من ترسیدم
خیلی از تاریکی بدم میاد
همگی بیایید
شنیدم اینجا چایی‌هاش عالیه
هی، تاریکی، راستی ممنونم ازت
برای چی؟
می‌دونی، همۀ این چیزها
اینکه نشونم دادی شب چیزی بیشتر از تاریکیه
اه، حرفشم نزن
اون بچه که اونجا بود
بهش گوش نکن
اون نمی‌دونه چی داره میگه
شایدم بدونه - نه نمی‌دونه -
منم اونجوری بودم، یادته؟
اون فقط ترسیده
آره، منم می‌دونم ترسیدن چجوریه
تو؟ تو از چی ممکنه بترسی آخه؟
فکر کنم از این می‌ترسم که بقیه دربارۀ من درست بگن
که من موجود خوبی نیستم و به اندازه‌ای که بقیه میگن ترسناکم
هی، تاریکی؟ یادته به من گفتی که در واقع موجود خوبی هستی
و منم حرفت رو باور نکردم؟
آره
من دارم حرفت رو باور می‌کنم
اه، ممنون
می‌دونی، تو واقعاً راه بلندی رو طی کردی
اه، نمی‌دونم
هممم
بسه دیگه، برگردیم سر کار
وقت رفتنه - باشه، وقت خوابیدنه -
بی‌خیال، این علامتمون بود، استراحت تمومه
اوراین، اینو انداختی
اوه، اه، ممنون، سکوت
اه... حرفشم نزن
باشه، بچه‌جون، آماده‌ای؟ بپر بالا
حتماً شوخیت گرفته
اون کیه؟ - اون نوره ،دشمن خونی تاریکی -
هاه
به دلایلی ازش خوشم میاد بهم حس امنیت میده
انگار تو یه پتوی گرم پیچیده شدم
می‌دونی، اگه ازین چیزا خوشت میاد
اووه، منو ببینید، من خیلی روشنم
منم یه حقه‌هایی بلدم
ولی برخلاف بعضیا، دوست دارم کمی رو هم به تخیل واگذار کنم
به جایی اینکه پزش رو به بقیه بدم
بی‌خیال، تاریکی
همیشه باید اینکارو بکنیم؟
کدوم کارو؟ نمی‌دونم منظورت چیه
اه، برخوردت، دیر کردنت، ترس‌هات
حالت چطور بچه‌جون؟
!ام، سلام
همیشه با تو همینجوری میشه رفیق
من پیدام میشه، تو حس ناکافی بودن می‌کنی
بعدش ترس‌هات رو به من فرافکنی می‌کنی
هر روز، من نور و امید رو به دنیا میارم
و تو دقیقاً برعکسش رو میاری
اه... من... اینجوری نیستم
بیشتر از این انجام میدم
وایسا، واقعاً؟ مثلاً چی؟
مثلاً خیلی چیزها دوست دارم در موردشون بهت بگم
ولی الآن واقعاً وقتش رو ندارم
بالاخره یه چیزی گفتی که جفتمون باهاش موافقیم
خب من تا سه ثانیۀ دیگه روشنایی روز رو به اینجا میارم
خب، اگه هنوزم می‌خوای وجود داشته باشی ...من، اه، می‌دونی
اوه، حالا هر چی ما که داشتیم می‌رفتیم، عوضی
من بهش نمیگم عوضی اون خوب به نظر میاد
اونقدرام خوب نیست، باور کن
هی، پدر؟
چی، برای خواب آماده‌ای؟
راستش، نه
خواستم بدونم میشه حین اینکه داستان رو تموم می‌کنی یه قدمی هم بزنیم
اوه، واقعاً؟
خب، می‌تونیم تو شب باشیم مثل اوراین و تاریکی
ام... آره، حتماً
فکر کنم فردا مدرسه نداری
آره، بریم
ام، بی‌خیال، می‌تونیم از وسط پارک رد بشیم
باشه
می‌دونی چیه؟
فکر کنم از اون یکی مسیر بیشتر خوشم میاد - موافقم -
میشه یه لحظه دستم رو ول کنی؟
اوه، حتماً، متأسفم - نه، اشکالی نداره -
چندتا چیز به ذهنم رسید و خواستم قبل از اینکه فراموش بشن یادداشتشون کنم
اوه، خوبن؟
خب، می‌دونی، دربارۀ اینه که چقدر عجیبه نمی‌تونی ستاره‌ها رو ببینی
آره، موافقم
لازم نیست وانمود کنی، می‌دونی؟
که تو هم می‌خواستی از این مسیر بیای
من وانمود نمی‌کنم
تو پارک تاریک بود، برای منم ترسناک بود
ولی فکر می‌کردم از پسش براومدی
حداقل تو داستان که اینجوری گفتی
خب، داستان پیچیده‌ایه
نمی‌تونستی پیچیده‌اش نکنی؟
والدین عاشق داستان‌های ساده‌ای مثل اون هستن
چون هر مشکلی که شخصیت داستان داشته باشه
برطرف میشه، و اونها دیگه لازم نیست نگرانش باشن
اوراین تاریکی رو می‌بینه تاریکی خیلی بد نیست
اوراین دیگه ازش نمی‌ترسه و بعدش هم یه مهمونی رقص هست
فکر می‌کنی باید یه مهمونی اضافه کنم؟
فکر می‌کنم اگه هنوزم می‌ترسی باید بزاری اوراین هم هنوز بترسه
تنها داستان‌هایی که واقعاً مفیدن، اونایی هستن که واقعین
نکتۀ خیلی خوبیه
اینجوری فکر می‌کنی؟
آره، و قطعاً باید از این ایده استفاده کنیم
مشکل چیه؟
تو مردی؟
!بی‌خوابی - چیه؟ -
رفتن سراغ بدترین حالت ممکن کار منه
نه، من حالم خوبه
اون دیگه ازون گذشته، مگه نه؟ - کاملاً -
پوف
خوبه، بسه دیگه، بریم سر کارمون
باهات مسابقه میدم
بیا
اه، شماها برید من از شماها فانی‌تر هستم
و منطورم اینه، حتی شب روشنی هم نیست
خطر در کمینه، نه ممنون
از چی اینقدر می‌ترسی؟
...هیچی، من من خیلی از روز خوشم میاد
مثلاً صداهارو تا حالا صداهای روز رو شنیدی؟
پرنده‌ها، بازی بچه‌ها، میان وعده - عالی به نظر میاد -
آره و تو اینها رو از دست میدی توی روز
یه حس ارتباط بین صدا و رنگ وجود داره
همه چیز تو طول روز درخشانه تقریباً توهم‌زاس
قرمز، سبز، زرد، بنفش
تو شب هم رنگ داریم
اگه آتش وجود داشته باشه بهتر می‌تونی اونا رو ببینی
هممم؟
!آره، اون نوره
اوه، واو! واقعاً؟ - شگفت‌انگیزه -
خیلی حس امنیت و گرمی رو به من میده - می‌فهمم چرا باعث میشه کمتر بترسی -
نمیگم بهش نیاز دارم
میگم امکان نداره بتونی تصور کنی چقدر قشنگه
اگر که اون رو تجربه نکرده باشی
هان؟
پس میگی مشکل از تاریکیه؟
خب، یه جورایی آره
و من دوستش دارم، ولی فکر کنم اینجا مشکل اونه، درسته؟
منظورم رو اشتباه برداشت نکن تاریکی واقعاً موجود خوبیه
بهترینه ولی تا وقتی که باهاش هستی
...واقعاً نمی‌تونی از چیزهای محشری که نور
چیه؟
...اه
خب... وقت رفتنه
مطمئنی نمی‌خوای منتظر بهترین دوست جدیدت بمونی؟
هی، تاریکی، می‌دونی، من فکر می‌کنم تو بهترینی
این رو از اون مکالمه‌ای
که قبلاً تو خونۀ در دار داشتیم، برداشت نکردم - نه، نه، فقط داشتم حرف می‌زدم -
چون دربارۀ اینکه چقدر عاشق بستنی هستم حرف می‌زنم
به معنای این نیست که سیب‌زمینی سرخ‌کرده دوست ندارم
من کدومم؟ - چی؟ -
بستنی یا سیب‌زمینی سرخ‌کرده؟
ام، سیب‌زمینی سرخ‌کرده؟
و نور بستنیه؟
!دقیقاً - کدوم رو بیشتر دوست داری؟ -
این واقعاً مهمه؟
!دقیقاً
فقط میگم امیدوارم شماها بتونید روشنایی روز رو تجربه کنید تو هم همینطور
یعنی داری میگی امیدواری همه بتونن
نبودن من رو تجربه کنن
!منظورم این نبود - !عالیه -
پس مشکلی نداری که حرفت رو جلوی بقیۀ تیم پس بگیری
اونهم با یه بیان حساسی و دلگرم‌کننده
!سلام
زود باش
متوجه شدم که
برخی از نظراتم حین وقت استراحت قبلی
برخلاف چیزی که منظورم بوده برداشت شده
پس بزارید منظورم رو واضح بگم
من عاشق شب و دوست عزیزم تاریکی هستم
ممکنه بعضیاتون حس کنید
تجارب دیگه‌ای که تو دنیا هست رو از دست دادید
ولی من می‌خوام یه ضرب‌المثل قدیمی رو به یادتون بیارم
"...چمن همیشه روشن‌تره در طرف دیگۀ"
دنیا! چون اونجا روزه و می‌تونید ببینید که سبزه
ولیسا، وایسا منظورم این نبود
ولی درسته! چمن سبز اصلاً چه شکلیه؟
آره! چرا مخلوقات روز همۀ رنگ‌ها رو گرفتن؟
!آره - دقیقاً! دیدی؟ -
منم همین فکر رو دارم - اوکی، همگی -
فکر کنم کمی از بحث خارج شدیم
تاریکی عالیه اون ویژگی‌های خوب زیادی داره
مثل چی؟
ببین... منظورم اینه که من اشتباه می‌کردم
اشاره کردن به اینکه روز از شب بهتره اشتباه بود، تمام
حتماً بعضیا ممکنه بگن
تو به اندازۀ روز قشنگ و درخشان نیستی، خب که چی؟
چون، در نهایت چیزهایی که باعث درخشش روز میشن
نقطۀ مخالف اونه، تاریکی و پوچی
خب، می‌بینید، اگه اینجوری بهش فکر کنید
شماها باد زیر بال‌های روز هستید
فکر نمی‌کنم این مفید باشه
وایسا، بزار تمومش کنم پس، نتیجه اینکه، ممنون
ممنون که این کارهای فروتنانه و بی‌مزد رو انجام میدید
تا دوباره روز رو درخشان کنید
خب، بسه دیگه، من میرم - چی؟ میری؟ -
راستش، من می‌مونم
من می‌مونم و منتظر روشنایی روز میشم شاید اونجا بتونم کاری گیر بیارم
اوه، بی‌خیال، منطقی باش
!تو! اصلاً با من حرف نزن
تو دلیل اینی که همه از ما متنفرن تقصیر تو و تاریکی ابدی توئه
ولی من دوستتم - چه دوست خوبی واقعاً -
منو از زیبایی حقیقی زندگی محروم کردی
بی‌خیال، سروصداهای مرموز، همه می‌دونیم تو واقعاً نمیری
دیگه اسم من دبیه به من بگید دبی
!دبی
خب، عالی شد
ولی حداقل بقیه اینجا هستید، درسته؟
بی‌خیال بچه‌ها، بیایید بزنیم به دل جاده
فکر کنم منظور دبی اینه که همه می‌تونیم از کمی نور تو زندگیمون استفاده کنیم
...همه باید احساس دیده شدن و
خب، از اونجایی که کسی نمیگه خودم اونو میگم
همه باید احساس دیده و شنیده شدن کنیم
آره! منظور منم همین بود - آره، نیاز داریم -
دقیقاً - بسه دیگه، من استعفا میدم -
منم همینطور از زندگی تو سایۀ تو خسته شدم
وایسا، چی؟
رؤیاپردازی‌ها مهم هستن، درسته؟ شرط می‌بندم که چالش باحالی میشه
قطعاً بهتر از کابوس‌ها هستن
...خواب، خواهش می‌کنم
خب، کافیه دیگه اگه خواب استعفا میده من هم میدم
من تو شب برای خواب‌های بدون رؤیا نمی‌مونم
چه فایده‌ای داره؟
...خب، اگه اسلیپ میره، پس، چی
وطیفۀ منه همیشه همه رو بیدار کنم؟
نه، نه، کار خیلی سنگینیه
منم استعفا میدم
اوکی، وقت استراحت تمومه بچه‌ها
وقت رو تلف نکنید باید بریم
نمی‌تونم برای دیدن طلوع یه روز جدید صبر کنم
بچه‌ها، منو برای انجام این کار تنها نزارید، خواهش می‌کنم
ما باید با همدیگه کار کنیم
...ما
دوستیم
خب، من از گذروندن اون اوقات با شماها لذت بردم
صبح خوبی داشته باشید
صبح بخیر، همگی
کسی گفت نور؟
راستش، نمی‌دونم بقیه چه چیزی توی اون می‌بینن
من مخالفم
از شب چیزی غیر از من باقی نمونده
این دیگه شب نیست
دیگه شبیه هیچی نیست
شبیه هیچی به نظر میاد
و فردا، حتی تو هم رفتی
من تا ابد تنهایی بگردم؟
فکر خیلی بدی بود - من واقعاً متأسفم -
شاید فردا، بتونم در طول روز پیداشون کنم
...و تلاش کنم تا قانعشون کنم که - نه -
من دیگه ادامه نمیدم
...من روی این می‌نشینم حالا هر چی که هست
صخره؟ نمی‌دونم فکر نمی‌کنم زنده باشه
همینجا روی این چیز می‌نشینم و منتظر روشنایی روز میشم
!نه، تو نمی‌تونی این کارو بکنی - چرا نه؟ -
هیچکس منو دوست نداره
این درست نیست - خب بقیه کجا رفتن؟ -
!هی، تاریکی
بریم بریم و گرنه صدمه می‌بینی
اه، تاریکی؟
زود باش! بریم
تاریکی، زود باش، تو نمی‌تونی توی نور باشی
نمی‌تونی جایی باشی که نیستی تو ناپدید میشی
خطرش رو می‌پذیرم
باشه
نگی بهت هشدار ندادم
وایسا، نه - من واقعاً متأسفم، بچه‌جون -
ولی روز منتظر کسی نمی‌مونه
تاریکی، همین حالا باید بری
اوه، درست متوجه نشده بودم
چه عجیب
!نه! تاریکی
!تاریکی
ضد حال، من، من سعی کردم بهش هشدار بدم
...خب، من باید برم زندگی روی زمین رو ممکن کنم و اینا
بعداً می‌بینمت، بچه‌جون
صبح همگی بخیر
امیدوارم روزتون مثل صورتتون قشنگ و درخشان باشه
آره، ولی بعدش چی؟
نمی‌دونم - منظورت چیه؟ -
نمی‌دونم بعدش چی میشه فقط تا همینجا رو می‌دونم
...اونو همینجوری رها کردید وسط
کجائید؟
یه جایی تو اروپا؟ من، من نمی‌دونم
این پایان خوشی نیست
آره، گفتم داستان پیچیده‌ایه
فکر کنم دیگه ایده‌هام تموم شدن
این داستان توئه برای تو اتفاق افتاده
درسته، ولی نمی‌دونم چطوری تموم میشه
این الگوهای مرئی بین ستاره‌ها
به عنوان صورت‌های فلکی شناخته میشن
با بررسی تصاویر باستانی مختلف
از آسمان شب
...ما متوجه شدیم که - به یه سقف نگاه می‌کنیم -
در واقع توهم خیلی خوبیه و خیلی هم آموزنده هست
ما باید شبها بتونیم به آسمان واقعی نگاه کنیم
اونها شهری ساختن که ستاره‌ها رو سد می‌کنه
و بعد ستاره‌های الکی گذاشتن که بهشون نگاه کنیم؟
این... این واقعاً فکر عمیقیه عزیزم
ممنون، نمی‌خواستم کارت رو از دست بدی
من واقعاً فکر می‌کنم افلاک‌نما باحاله خیلی باحاله
جای باحالی برای کار کردنه
ممنون، ازش خوشم میاد و از چیزی هم که تو گفتی خوشم اومد، از جفتشون
شاید ایده‌ای دربارۀ پایان داستان به ذهنم رسیده باشه
اوه، آره؟ خب، بگو تا بشنویم
واقعاً؟ مطمئنی؟
خیلی هم مطمئنم، بگو
باشه، خب من پیدام میشه
تو؟ - خوشت نیومد؟ -
نه، خوشم اومد، ادامه بده
همیشه برام سؤال بود اگه همسن بودیم با هم دوست می‌شدیم یا نه
نمی‌تونم برای فهمیدنش صبر کنم لطفاً ادامه بده
باشه، پس من پیدام میشه
سلام
اه، سلام، کسی که روی لاک‌پشت من ظاهر شدی
من هایپیشا هستم
همون ستاره‌شناس یونان باستان؟
خب، من اون نیستم ولی اسممو از روی اون برداشتن
فکر کنم این منطقی‌تره، من اوراین هستم
صورت فلکی
آره، که برای من، کمتر شبیه یه شکارچیه و بیشتر شبیه
رباتیه که منتظر یه بغله
آره، اینو قبلاً شنیدم
می‌دونی کجا هستیم؟
یه جایی تو اروپائیم؟ نمی‌دونم
اوه، رفیق، خیلی از خونه دور شدم
دیشب چیزهای زیادی رو خراب کردم
می‌دونم، من داستانت رو دنبال می‌کنم
واقعاً؟ - آره -
بدون شب، مردم نمی‌تونن بخوابن
و بدون خواب، همه دیوونه میشن
نمی‌تونیم بزاریم این اتفاق بیفته - من به همین دلیل اینجا هستم -
فکر کنم ایده‌ای دارم که چطور مخلوقات شب رو برگردونیم
واقعاً؟ ایده‌ات چیه؟
یه شعری برای این کار نوشتم
حالا که شب رفته، دلم براش تنگ شده
حالا که فقط روشنایی مونده
نمی‌دونم مطمئن نیستم مفید باشه
ادامه بده
و چیز دیگه‌ای که نه روزه و نه شب
شاید همه داد بزن هورااا
ولی من دلم برای شب تنگ شده چون شبیه منه
و وقتی تاریک میشه زمانیه که من بهتر از همیشه می‌بینیم
شاید دنیا خیلی روشن شده
خیلی پرسروصدا، خیلی خودخواه و آمادۀ مبارزه‌اس
با وقایع آخرالزمانی ممکن
که باعث مشکلات آب‌وهوا شده
با پیامدهای وحشتناک در نبود تاریکی
هاه، دقیقاً اونجوری که تصور می‌کردم نیست
و اونی که ساکته هیچوقت شنیده نمیشه
و اون که عجیبه کنار گذاشته میشه
هاه
باشه
باید اعتراف کنم که این کمی اعتمادبه‌نفسم رو متزلزل می‌کنه
زمانی فکر می‌کردم سکوت نبود صداست
ولی فهمیدم فضائیه که صداهای کوچیک اونجا پیدا میشن
زمانی فکر می‌کردم تاریکی نبود نوره
ولی جاییه که نور ستارگان اونجا درخشانه
سکوت، تاریکی، خواب زمانی من رو پذیرفته بودن
اونها میذاشتن تو دنیایی که من رو پاک کرد احساس امنیت کنم
حالا که این حس رفته دلم برای شب تنگ شده
حالا که فقط روشنایی مونده
تو یه شاعری
آره هستم
قشنگ بود، ممنون
باید شب رو به دنیا برگردونیم
ولی تاریکی... رفته بدون اون نمی‌تونیم شب رو بسازیم
ولی اون نرفته
تاریکی هنوزم زنده هست
تو خاطرات تو
ولی تنها کسی که میتونه به خاطرات ...تو دسترسی داشته باشه
خوابه، به کمکت احتیاج داریم خواب
به همۀ شماها نیاز داریم
کل تیم
یادت باشه، اگه توی رؤیا بمیری تو زندگی واقعی هم می‌میری
!بی‌خوابی - چیه؟ دارم کارم رو انجام میدم -
...اه
فکر می‌کنم ایدۀ خیلی خوبی نباشه که سرنوشت کل دنیا رو
بذاریم تو دست یه بچۀ یازده ساله
که اضطراب عملکردی شدیدی هم داره
نگران نباش
من کنارتم
من انجامش میدم
باشه، اسلیپ، نوبت توئه
نگران نباش، این با من
...باشه، وقتشه که
!گوسفند
حرکت خوبی بود اسلیپ
آماده‌ای؟
خواب‌های خوبی ببینی اوراین
ما باید به عمق بریم به تاریک‌ترین کنج‌های ذهنش
صحبت کردن با سلی
صحبت کردن در کلاس
دلقک‌های قاتل
...امواج تلفن همراه ...نیش حشرات
سقوط از آسمان‌خراش
اوه، آره، اینجاست
شبی هست که اولین بار تاریکی رو دیدی
...تو تختت بودی
یه صداهایی از تاریک‌ترین گوشۀ اتاق شنیدی
...یه چیز ترسناکی دیدی
انگار که داشت از تاریک‌ترین
گوشۀ اتاق برمی‌خاست
!تاریکی - اوراین -
تو برای من اومدی - معلومه که میام، تو دوستمی -
می‌ترسیدم تو رو از دست داده باشم
نه، من درست همینجام رفیق
هان؟
!واو - !تاریکی -
!اوه، نه
!تاریکی
!اوراین
اون چیه؟
چرا همش میاد؟
!این ذهن توئه اوراین تو تنها کسی هستی که می‌تونی متوقفش کنی
باید بری اون تو و اونو بکشی بیرون
!نمی‌تونم همینجوری برم اونجا چی میشه بعدش؟
نمی‌دونم، ولی فکر کنم نکته‌اش همینه
منظ... منظورت چیه؟
ما همیشه می‌خواهیم پایان رو بدونیم
چون باعث میشه چیزهای بخش میانه کمتر ترسناک باشن
ولی شاید ترسیدن هم بخشی از زندگیه
فکر می‌کنم باید ترس رو حس کنی
و بهرحال انجامش بدی
موفق باشی اوراین
ممنون هایپیشا
دووم بیار تاریکی، دارم میام
اوراین! از این طرف
!اوراین
!تاریکی
بزار تو رو از اینجا ببریم
دووم نمیاره
اوه، نه، وایسا یه لحظه
باید همین حالا بیدارش کنیم
...اگه کاری نکنیم، هر دوی اونها
میلیون‌ها تکه میشن و می‌میرن؟
برو کنار، این با من
ما رو به درون می‌بلعه
الآن چی میشه؟
نمی‌دونم، ولی بودن با تو، یه جورایی
ترس از ناشناخته‌ها رو کمتر می‌کنه
می‌دونم منظورت چیه
شناختنت لذت‌بخش بود اوراین - برای منم همینطوره -
!اوراین
!وقتشه بیدار بشی برای مدرسه دیرت شده
تو یه مقاله خوندی که چطور خواب جلوی رشدت رو می‌گیره
!زود باش، بیدار شو
چرا فایده نداره؟ - نمی‌دونم رفیق -
قبلاً هیچوقت انقدر خواب روی کسی نذاشتم
!بیدار شو، بیدار شو وقتشه بیدار شی
!بیدار شو
!بیدار شو دیگه - زود باش، بیدار شو -
اوراین،اگه بیدار نشی اردوی علمیت رو از دست میدی
!سلی
تاریکی، ما موفق شدیم
حرکت خوبی بود بچه‌جون
خب! ایناهاش خوشحالم که برگشتی دوست قدیمی
خداحافظ اوراین، گذروندن شب با تو رؤیایی بود
واقعاً بود - می‌بینمت هایپیشا -
کارت رو تحسین می‌کنم
و منم کار تو رو تحسین می‌کنم
و کار تو رو هم تحسین می‌کنم
اوه... واو
تو بهترینی تاریکی
آره، موافقم
بابت همه چی ممنون تاریکی - آفرین، آفرین -
خب، اینم تموم شد - ولی فردا شب می‌بینمت -
اه، حتماً، تاریکی رو می‌بینی دقیقاً این شکلی نخواهم بود
ولی من رو به شکل جدیدی می‌بینی
شکل‌هایی که بهتر هم هستن
آره، می‌تونم ببینم
و می‌تونم قدرش رو بدونم
ممنون بابت اون
نه، ممنون از تو اوراین
برای چی؟ - خب، دیدن من به اون شکلی که می‌بینی -
دلم می‌خواد ببینم به چشم بقیه چطور موجودی‌ام دیگه
خب، فردا به اون اردوی علمی میری؟
آره
مضطربی؟ - وحشت کردم -
ولی بهرحال میرم
اه، خوبه بچه‌جون مشکلی برات پیش نمیاد
خب، آشنا شدن باهات خوشایند بود هایپیشا
آشنا شدن با تو هم همینطور تاریکی
پدر خوبی داری - می‌دونم -
وایسا، چی؟
نمی‌فهمم - اومدم بهت کمک کنم بری خونه -
از آینده؟ - امم، آره فک کنم، آره -
تو آینده حالم خوبه؟ - آره، خوبی -
پس منظورت اینه لازم نیست خیلی نگران باشم؟
فکر کنم منظورم همینه
خیلی جوون به نظر میان
واقعاً؟ به نظر من یه میلیون سالشون هست
چی؟
اوراین، فکر کردم موافقت کردیم امشب سر زدنی نباشه
آره پدر، فردا شبه تو و مامان کل روز رو خوابیدین
چی؟ اوه خدای من، درسته - واقعاً؟ خدایا، خواب موندیم -
آره، فکر کنم خسته بودین
من-من می‌خواستم بزارم بخوابید که استراحت کنید
اون کیه؟
...باور کنید یا نه، اون بچۀ منه
دوست بچگیمه
اوه! خوشحالم که می‌بینمت - !سلام -
اسمت چیه؟ - هایپیشا -
اسم قشنگیه
خب، می‌خواستم بدونم می‌تونی هایپیشا رو برسونی خونه یا نه
کجا زندگی می‌کنی عزیزم؟ - منهتن -
منهتن؟ چطوری اومدی اینجا؟ والدینت می‌دونن اینجایی؟
اه، یه جورایی - و اونها نمی‌اتونن بیان دنبالت؟ -
...ام - اوه، آره، درسته -
شاید بهشون زنگ بزنیم
چکار کنیم؟ - نمی‌دونم -
نمی‌تونیم همینجوری بیست سال قبل از به دنیا اومدنت ببریمت نیویورک
آره، می‌دونم
چطوری اومدی اینجا؟
نمی‌دونم، اومدم - خب، دوباره انجامش بده -
باشه
...ممم
مشکل چیه؟ - نمی‌دونم، فایده‌ای نداره -
این خیلی بده، شاید والدینم بتونن سرپرستیت رو به عهده بگیرن
چی؟ نه! مامان چی میشه؟ - انگار ازت خوشش میومد -
مامان تو نه، مامان خودم، زنت
اوه آره
من زن دارم؟
آره مادر من - می‌دونم -
این یه فاجعه‌اس
هان؟
تو کی هستی؟
من تیکو هستم اومدم کمک کنم
ماشین زمانم رو گذاشتم رو چمناتون
می‌تونم ببرمت خونه
می‌تونی؟ - ولی همین حالا باید بریم -
اومن دنبال تو هیولاهای زمانی بین ابعادی رو آزاد کرده
و باید اونها رو متوقف کنیم قبل از اینکه چند برابر بشن و تاریخ رو نابود کنن
بیست سال دیگه می‌بینمت
وقتی گفتم حالا مستقیم برو به سمت کپسول
!فهمیدم
!حالا
!اوه، آره
محکم بشین
...چه
!پدر
!هایپیشا
سلام، تیکو، خیلی وقته ندیدمت اصلاً تغییری نکردی
تو کردی حالا خیلی پیری
خب، فکر کنم کمی بزرگ شدم
خب، باید برم
ممنون که منو رسوندی خونه
خواهش می‌کنم
و بعد من نشستم پشت فرمون ماشین زمان تا اینجا
هیولاهای زمان رو کشتم و برگشتم به تخت‌خواب
هاه، پایان خیلی خوبیه - آره -
قطعاً، ممنون که پایانش رو فهمیدی من گیر کرده بودم
خوابت میاد؟ - آره -
شب بخیر عزیزم - شب بخیر مامان -
بسته بشه یا باز بمونه؟
ممم، امشب بسته بشه
باشه، خوب بخوابی
سلام پدر
اون خوابیده؟
تقریباً - پایانی به ذهنش رسید؟ -
آره
ماشین زمان
اوه خوبه یه ماشین زمان
ایدۀ خوبیه
منم همین فکرو می‌کنم بیدار موندی؟
صبح به شهر برمی‌گردم
پس فکر کردم کمی از شب لذت ببرم
باشه پدر، من میرم بخوابم
شب بخیر هایپیشا
شب بخیر مامان
شب بخیر هایپیشا
میشه پیشت بشینم؟
خیلی هم عالی میشه