‫بس کن.
‫اگه برام توضیح بدی، ‫بس می‌کنم،
‫- آخه نمی... ‫- می‌شه بی‌خیالش بشی؟
‫- [نمایش شهاب‌سنگ] ‫- خیلی‌خب، باشه، باشه.
‫فرض کن بی‌خیالش شدم. ‫بی‌خیالش شدم.
‫- کلا بی‌خیالش شدم. ‫- خوبه.
‫ولی اذیتم نکن دیگه، ‫همه که از تولد خوششون میاد.
‫تزیین می‌کنن.
‫بادکنک می‌خرن. ‫جشن می‌گیرن و کیک می‌خورن.
‫ببین، من کادو لازم ندارم،
‫نمی‌خوام تزیین کنم، ‫کیک هم دوست ندارم.
‫بی‌شوخی کیک دوست نداری؟
‫مگه غذایی خوشمزه‌تر از کیک هم داریم؟
‫خوکچه هندی خوشمزه‌تره.
‫وای، باز حرف خوکچه هندی رو وسط کشیدی.
‫شرط می‌بندم اگه چشمت رو ببندم،
‫نمی‌فهمی جلوت...
‫خوکچه هندی گذاشتن یا گندراسو.
‫اشتباه می‌کنی. جوانه چشایی مارها بی‌نقصه.
‫- من طعم هوا رو هم می‌چشم. ‫- طعم هوا رو؟
‫آره. طعم هوا رو.
‫هوم. چه خوش‌طعمه.
‫چه بدونم. ‫به نظر من...
‫بیش از حد بامزه‌ان.
‫واسه همین خوشمزه‌ان دیگه.
‫صرفا غذا محسوب نمی‌شن.
‫آنچه خوبان همه دارن رو یک‌جا دارن.
‫خود خوکچه مهم نیست.
‫خوکچه نماد مفاهیم عمیق‌تریه.
‫خب، یعنی می‌تونی طعم هوا رو بچشی؟
‫دیگه چه کاری بلدی؟
‫- ولش کن. ‫- وایستا ببینم.
‫صدای رنگ‌ها رو هم می‌شنوی؟
‫- صداها رو هم می‌بینی؟ ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. باشه بابا.
‫آخه واقعا بهتره مهارت‌هات رو به کار بگیریم.
‫باشه، خیلی‌خب، قبوله. ‫خودت رو خالی کن.
‫- زود باش خودت رو خالی کن. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫اینجا رو. ساعت چهاره.
‫دیگه یادم می‌مونه رفاقتمون ‫چه ساعتی نابود شد.
‫- بیا بریم. ‫- باشه.
‫ظاهرا می‌خوای باز هم خودم حساب کنم.
‫خب، تولدمه دیگه.
‫تازه می‌خوای از تولدت بهره ببری؟
‫جالبه.
‫می‌شه وقتی فرصت کردین ‫رسیدمون رو لطف کنین؟
‫کسی نیست؟ رسیدمون رو می‌خوایم.
‫می‌دونین چیه؟
‫پولتون رو همین‌جا می‌ذاریم، خب؟
‫می‌دونی تنها خوبی اینجا چیه؟
‫- چیه؟ ‫- اصلا مجبور نمی‌شیم...
‫- منتظر بمونیم میزی خالی بشه.
‫خب، مگه همه‌جا همین شکلی نیست؟
‫سلام پسر. حالت چطوره؟ ‫چند وقت بود ندیده بودمـ...
‫ماره حمله کرد!
‫عه. قرص نعنا.
‫شرمنده بچه‌ها. ‫دیگه نمی‌ذارم قهوه کافئین‌دار بخوره.
‫خیلی‌خب.
‫- بریم تو کارش. ‫- بریم تو کارش.
‫پس خوکچه هندی دوست داری، ها؟
‫حکم رولز رویسِ جوندگان رو داره.
‫آره، ولی به هر حال جونده است دیگه.
‫متوجهی؟
‫شما به کارتون برسیم، ‫ما یه سر اومدیم دزدی.
‫یوهو! ایول!
‫- یا بد باش... ‫- یا بزن به چاک.
‫سلام. بیاین جلوتر.
‫یه کم دیگه بیاین جلوتر.
‫آها، فهمیدم چی شده.
‫ازمون می‌ترسین، ‫آخه من آقا گرگه‌ی بدجنس هستم.
‫خب، تعجبی نداره.
‫شخصیت منفی هر داستانی منم دیگه.
‫درست نمی‌گم جناب مار؟
‫آره.
‫- این شما و این جناب مار. ‫- [مار]
‫مار عزیزمون متخصص باز کردن گاوصندوقه.
‫عین هودینی می‌مونه، ‫فقط دست نداره.
‫از اون‌جور افراده ‫که می‌زنه تو سر مال،
‫بعدش همون رو از طرف می‌دزده.
‫ضمنا، بهترین دوستم هم هست.
‫امروز هم تولدشه!
‫- مهم نیست. ‫- خیلی نازه.
‫خیلی نازی.
‫خب، ببین کی اومده.
‫چقدر طولش دادن.
‫اینجا رو.
‫سه،
‫دو، یک.
‫- ایشون هم خانم تارانتولا هستن... ‫- [تارانتولا]
‫هکر گروهمونه، ‫موتور جستجوی وب جیبیمونه،
‫- همسفر متخصص فناوریمونه. ‫- [هک شدین!]
‫خودمون تارتاری صداش می‌کنیم.
‫کارت حرف نداشت تارتاری.
‫تازه، بی‌سیم پلیس رو هک کردم،
‫سامانه تصاویر ماهواره‌ایشون رو تاز کردم...
‫و هلیکوپترشون رو هم زمین‌گیر کردم.
‫یه کار دیگه هم کردم.
‫بگو که چنین کاری نکردی.
‫سفارش مخصوصتون رو آوردم...
‫وای! وای! من رو نخورین!
‫خواهش می‌کنم من رو نخورین!
‫تولدت مبارک جناب اخمالو.
‫گمون کنم ازت متنفر شده باشم.
‫سلام بچه‌ها، منم.
‫- کارگره خودم بودم. ‫- [کوسه]
‫ایشون هم جناب کوسه است...
‫که استاد تغییر چهره...
‫و شکارچی برتری ‫با ظواهر متعدد و مختلفه.
‫بهترین حقه عمرش ‫سرقت مونالیزا...
‫با ظاهر خود مونالیزا بوده.
‫حال کنین.
‫حواست باشه دیگه ماهی تن گنده‌بک.
‫دارم سعی می‌کنم کارم رو بکنم‌ها.
‫خونسرد باش عزیز دلم.
‫آدم باید روز تولدش آروم باشه.
‫آخرین عضو گروهمون هم...
‫جا خوردی!
‫جناب پیراناست.
‫نمی‌شه اعمالش رو پیش‌بینی کرد، ‫خیلی بی‌اعصابه...
‫و حاضره با هر کسی ‫و موجودی دربیفته.
‫خیلی شجاعه.
‫خیلی بی‌باکه.
‫اِم، راستش رو بخواین، دیوانه است.
‫وای خدا جون، چقدر پلیس دنبالمونه.
‫اِم، پیرانا، چیزی از قلم نیفتاده؟
‫- چی از قلم افتاده؟ ‫- کادوش رو می‌گه.
‫- متوجهی دیگه؟ ‫- آها، اِم...
‫معلومه که از قلم ننداختمش.
‫خودت می‌دونی وقتی دروغ می‌گی می‌گوزی دیگه؟
‫چی؟ نه‌خیر، وقتی مضطرب باشم می‌گوزم.
‫آره. به خاطر دروغت مضطرب شدی دیگه.
‫شرمنده‌ام.
‫پیرانا!
‫نفس نکشین.
‫من نفس کشیدم!
‫آره، زیاد عادی نیست،
‫ولی ما از بدو تولد...
‫چندان محبوب نبودیم.
‫- کوسه! ‫- کوسه!
‫دلم نمی‌خواست از نظر ملت هیولا نباشیم؟
‫هشت‌تا پا دارم، ‫باید هشت برابر تمرین هوازی کنم.
‫هیولا!
‫ولی زندگی باهامون این شکلی تا کرده،
‫پس بهتره خصوصیاتمون رو به کار بگیریم دیگه.
‫موفق شدم!
‫ایول!
‫اِم...
‫- این دیگه چه کاریه؟ ‫- دیوانه شدی؟
‫چیه؟ می‌خواستم تعقیب و گریزمون ‫بیشتر طول بکشه.
‫- بهترین بخش کارمون همینه. ‫- [گرگ]
‫رئیس پلیس! کار...
‫خودشونه.
‫آهنگ رو پخش کن تارتاری.
‫بگیرینشون!
‫[آدم بدها]
‫♪ معتاد الفبای هیپ‌هاپم. ♪
‫♪ آره بابا، باهاش حال می‌کنم. ♪
‫♪ پس بپر بالا، ‫آره بابا، قطارمون رایگانه. ♪
‫♪ عین رهبر ارکستر می‌مونم، ‫بذار فخر بفروشم. ♪
‫♪ عین استاد موسیقی‌دانان خفن می‌مونم. ♪
‫♪ وقتی دریاچه منجمد نباشه ‫هم روش می‌رقصیم. ♪
‫♪ کشتی تو غرق می‌شه، ‫ولی ما رو آب راه می‌ریم. ♪
‫♪ اگه بیای جلوتر، ‫دندون‌هات رو به خوردت می‌دیم. ♪
‫♪ پس خواهشا برو عقب... ♪
‫چنان حبسی براتون ببرم...
‫که به تن کک‌هاتون هم کک بیفته.
‫سلام رئیس پلی. کیک میل دارین؟
‫ظاهرا خشمتون ناشی از گرسنگیه.
‫کیکت رو ببر کنار تا...
‫- عذر می‌خوام رئیس پلیس. ‫- چیه؟
‫♪ وایستا. ♪
‫♪ بیفت پایین. ♪
‫♪ بچرخ و بچرخ. ♪
‫♪ وایستا... ♪
‫گیرتون می‌اندازم.
‫♪ بچرخ... ♪
‫داداش.
‫♪ حقم رو می‌گیرم، حقم رو می‌گیرم، ‫شوخی ندارم. ♪
‫♪ بچه شیکاگوئم، ‫ولی عین بچه‌های فیلادلفیا... ♪
‫♪ رو استیکم پنیر آب می‌کنم، ‫آروم و خونسردم... ♪
‫♪ تو هم عین ناگت مرغ می‌مونی، ‫بیا گپ بزنیم. ♪
‫♪ وایستا... ♪
‫درسته، شاید افراد بدی باشیم،
‫ولی تو کارمون استادیم.
‫♪ وایستا. ♪
‫♪ بیفت پایین... ♪
‫وای نه، نه، نه، نه، نه!
‫باز هم فرار کن گرگ!
‫همین روزهاست که بدشانسی بیاری!
‫خیلی‌خب پیرانا، بخون.
‫♪ لای‌لای... ♪
‫♪ تولدت مبـ... ♪
‫- بی‌شوخی؟ ‫- اذیتمون نکن دیگه مار.
‫حداقل سخنرانی کن.
‫- سخنرانی کن دیگه! ‫- زود باش.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب. سخنرانی می‌کنم.
‫یوهو!
‫قبوله.
‫من به عمرم واسه خودم ‫کلی دشمن تراشیدم... واقعا خیلی تراشیدم،
‫ولی از بین کل مردم جهان،
‫از شما کمتر از همه متنفرم.
‫- آخی. ‫- می‌شه گفت حرفش خیلی زیبا بود.
‫یه پا شاعری‌ها پسر.
‫به سلامتی جناب مار ‫و نفرت عجیبش به تولد.
‫همگی بگین «سرقت».
‫سرقت.
‫وای.
‫چال لپمون چه خوب افتاده.
‫- تولدت مبارک رفیق. ‫- خیلی‌خب.
‫- حالا بفرمایین کیک بچه‌ها. ‫- ایول!
‫پیرانا!
‫چنین کاری نکن.
‫کارت خیلی چندش بود.
‫من ناهار نخورده بودم‌ها!
‫اگه زود نخوری، جا می‌مونی دیگه.
‫حال کردی‌ها.
‫ایول.
‫عه، وای.
‫یادم رفته بود آب‌نبات «پوش پاپ» داریم.
‫وای، شکمم داره عین کراکن قار و قور می‌کنه.
‫آها. می‌خوای؟
‫خودت که می‌دونی بهت نمی‌ده.
‫نه، به نظرم مار...
‫ذاتا بخشنده است.
‫رو چه حسابی؟
‫بیا. بخورش.
‫ایول بابا!
‫لطفا بذارش تو دهنم.
‫- عا... ‫- هه!
‫بدبخت.
‫اذیت نکن دیگه پسر. ‫کاری می‌کنی پرخاشگر بشم‌ها.
‫حیوانن دیگه.
‫تفش کن! تفش کن!
‫عمرا!
‫ببینیم امروز چه خبری ازمون پخش می‌کنن.
‫چطورین؟ تیفانی فلافیت هستم ‫و با اخبار پرهیجان شبکه شش در خدمتتونم.
‫«آدم بدها» باز هم حمله کردن...
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بس کنین. ‫تلویزیون داره نشونمون می‌ده.
‫- عه، عه! ‫- و باز هم ثابت کردن...
‫پلیدترین خلافکاران معاصر هستن.
‫عه، گفت «پلید». ‫قبلا نمی‌گفت.
‫پلید عین اسم عطر می‌مونه.
‫عطر «پلید».
‫فرماندار جدیدمون، دایان روباه‌نژاد،
‫تشریف آوردن که از سلسله جنایات اخیر بگن.
‫- فرماندار؟ ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫متوجهم. متوجهم.
‫ببینین، ببینین. همگی می‌دونم ‫«آدم بدها» خیلی خبیث هستن.
‫- معلومه که هستیم. ‫- ولی بیش از هر چیز...
‫دلم براشون می‌سوزه.
‫چی؟
‫این به اصطلاح «آدم بدها»...
‫نابلدن و دوره‌شون به سر اومده.
‫دلیل اصلی شیطنت‌های آماتوروارانه...
‫و جست و خیزهای تکراریشون خوشه...
‫آخه واقعا باز هم رفتین سراغ بانک؟
‫حجم عظیمی از خشم...
‫من عصبانی نیستم! ‫خودت عصبانی هستی!
‫- انکار... ‫- این‌طور نیست.
‫و نفرت از خودشونه.
‫من که فقط از خودت نفرت دارم.
‫چنین کمبودهایی هم اصلا ‫با پول زیاد...
‫یا آثار هنری ارزشمند جبران نمی‌شن.
‫«شبکه غذا» چی داره؟
‫پس می‌شه بی‌خیالش بشیم...
‫ایشون کی باشه ‫که ما رو قضاوت کنه؟
‫و از مسائل مثبت‌اندیشانه‌تری بگیم؟
‫مثبت‌اندیشانه‌ترین اتفاق این روزها هم...
‫«جایزه سالانه شهروند نیکوکار»ه...
‫که فردا برگزار می‌شه ‫و قراره «دلفین زرین» رو...
‫به بهترین شهروند امسالمون جایزه بدم.
‫باورم نمی‌شه بهش رأی دادم.
‫بهش رأی داده بودی؟
‫مگه چیه؟ ‫طرح تغییرات اقلیمیش خوب بود.
‫وایستا ببینم. جریان چیه؟
‫چشمت برق زد.
‫بچه‌ها، کی پایه است ‫یه چیز دیگه هم بدزدیم؟
‫چیز مهمی رو می‌دزدیم.
‫«دلفین زرین» رو می‌دزدیم.
‫- بی‌شوخی؟ ‫- وای.
‫خیال می‌کردم دیوانه‌ی گروهمون خودمم.
‫هر خلافکاری که خواسته ‫اون رو بدزده، بدبخت شده.
‫از «راهزنان بخارست» گرفته ‫تا «جیم خوش‌شانس»...
‫تا «پنجه زرشکی».
‫راستش، «پنجه زرشکی» ‫اصلا گیر نیفتاده بود.
‫آره، ولی بعدش دیگه سرقتی نکرد.
‫مار، به نظرت کاری بهتر از...
‫سرقت «دلفین زرین» از بغل گوش فرماندار...
‫هم می‌شه کرد...
‫که دیگه اون شکلی پوزخند نزنه؟
‫این جایزه حکم «جام مقدس» سرقت رو داره.
‫اگه موفق بشیم، ‫اسممون تو تاریخ ثبت می‌شه...
‫و بزرگ‌ترین خلافکاران تاریخ می‌شیم.
‫آروم باش، آروم باش.
‫مگه قرار نبود خصومت تو کارمون دخیل نشه؟
‫به‌علاوه، اوضاع ما که به کامه.
‫رفیق داریم، آزادیم، ‫تازه، ببین چقدر غنائم داریم.
‫خیلی‌خب، درست می‌گی. ‫ولش کن.
‫- سرقت دلفین رو لغو می‌کنیم. ‫- خوبه.
‫لابد جایزه به همون خوکچه می‌رسه دیگه.
‫آره، لابد بهش می‌رسـ...
‫«خوکچه» دیگه کیه؟
‫آها، آره، نگفته بودم؟
‫چه عجیب. گمون می‌کردم ‫گفته بودم...
‫شهروند نمونه امسال...
‫خوکچه هندیه؟
‫نظرت چیه مار جان؟
‫از کیک هم خوشمزه‌تره‌ها.
‫درسته.
‫خیلی‌خب. قبوله.
‫ولی به نفعته خوشمزه باشه.
‫همگی پایه‌ایم؟
‫خب، نقشه‌مون از این قراره:
‫مراسم امسال هم ‫مثل سال‌های قبل...
‫تو موزه هنرهای زیبا برگزار می‌شه...
‫و «دلفین زرین» رو پشت...
‫پرده پشت‌صحنه می‌ذارن.
‫ظاهرا کار راحتیه.
‫ظاهرا راحته داداش، ‫ولی باید از سه سطح...
‫امنیتی عبور کنیم ‫تا بهش برسیم.
‫پس در وهله اول ‫باید همرنگ جماعت بشیم.
‫♪ عزیز دلم، برات زوزه می‌کشم. ♪
‫♪ لالای لای‌لای، لالای لای‌لای... ♪
‫برنده امسال...
‫«دلفین زرین» پروفسور مارمالاده...
‫که رو اعصاب‌ترین موجود خوب رو زمینه.
‫سلام پروفسور، شما در سال اخیر ‫به چند جنگ خاتمه دادین،
‫شکم گرسنه‌ها رو سیر کردین ‫و جون پانداهای بی‌شماری رو نجات دادین.
‫برخی می‌گن در طول تاریخ...
‫فقط مادر ترزا از شما نیکوکارتر بوده.
‫ای بابا، تیفانی، مسابقه که نذاشتیم.
‫ولی اگه مسابقه باشه، ‫واقعا در یه سطح هستیم.
‫اما همگی موافقیم ‫که گل نیکوکاری تو ذات همگیمون هست...
‫و صرفا باید شکوفا بشه.
‫وارد که شدیم، ‫با دو در امنیتی طرف می‌شیم.
‫اولین در فقط...
‫با کارت ورود مخصوصی ‫که دست رئیس پلیس،
‫دوست عزیزمونه، باز می‌شه.
‫دومین در با اسکن شبکیه باز می‌شه...
‫و یگان ویژه خبره‌ای نگهبانش هستن...
‫که اول به آدم حمله می‌کنن، ‫بعدش می‌پرسن جریان چیه.
‫[ایست. ‫ورود بدون جواز ممنوع است.]
‫فقط فرماندار روباه‌نژاد...
‫جواز باز کردن در دوم رو داره.
‫پس در وهله دوم ‫باید باهاش...
‫صمیمی بشم.
‫شب خوبی داشته باشین جناب سفیر.
‫ممنون خانم.
‫اثر هنری جالبیه.
‫اثر به درد نخور، بی‌مفهوم ‫و پرادعاییه.
‫هوم. می‌گن جلوه ذات مخاطب...
‫آثار هنری از خالق اثر بیشتره.
‫دیگه وقتش بود یکی...
‫اون «آدم بدها»ی پلید رو ‫سر جاشون بنشونه.
‫البته باید بگم هنوز ‫کسی در این راستا موفق نشده.
‫گمون نکنم کار چندان دشواری باشه بابا.
‫یه حسی بهم می‌گه ‫دشوارتر از تصوراتتونه.
‫به نظر من که اگه ‫یه سرقت بزرگ دیگه انجام بدن،
‫اسمشون تو تاریخ ثبت می‌شه.
‫جناب پودل‌نژاد، چقدر بامزه‌این.
‫واقعا؟
‫اسمشون فقط تو زندان ثبت می‌شه ‫و حبس ابد می‌خورن.
‫آخرین سرقتشون رو دیده بودین؟
‫ایشه. خطرناک فرار کردن،
‫لباس مبدلشون به درد نمی‌خورد، ‫حتما باید خودنمایی می‌کردن.
‫واقعا افتضاح بود.
‫کل گروه‌های خلافکار ‫رو به افت همین شکلی می‌شن.
‫بعدش خصومت رو تو کارشون دخیل می‌کنن.
‫اون موقع دیگه قطعا کارشون ساخته است.
‫اِم، خب، نظرتون محترمه.
‫همین‌طوره، ضمنا، ‫بنده فرماندارم.
‫این مجسمه هم به نظرم ‫به دیدگاه مخاطب بستگی داره.
‫اگه آدم دقت کنه،
‫حتی می‌تونه زباله رو هم ‫بازیافت کنه و چیز زیبایی ایجاد کنه.
‫چه جالب.
‫لابد ظاهر یه سری چیزها ‫با باطنشون فرق می‌کنه دیگه.
‫راستی، یادم افتاد.
‫اجازه هست؟ ‫نمی‌شه که از فرصت...
‫عکس گرفتن با فرماندار ‫کنار یه کپه زباله بهره نبرم.
‫وای جناب پودل‌نژاد، ‫خیلی به خودتون سخت می‌گیرین.
‫عه...
‫خیلی‌خب دوستان.
‫وقتشه که بریم تو کارش.
‫وارد که شدیم، ‫مرحله سوم کارمون آغاز می‌شه:
‫جدا می‌شیم و مستقر می‌شیم.
‫سرکاران عزیز، ‫اگه «آدم بدها» این مراسم رو خراب کنن،
‫قطعا از کار بیکار می‌شم...
‫و شک نکنین شما رو هم ‫با خودم بدبخت می‌کنم.
‫- دیگه برین سر کارتون. ‫- چشم خانم.
‫یک، دو، یک، دو، یک، دو،
‫یک، دو، یک، دو، یک، دو...
‫میکروفونم رو روشن کردم. ‫گوشی همه وصله؟ صدام رو دارین؟
‫- دارم. ‫- دارم.
‫صدات رو دارم.
‫خانم زیبا، گلویی تازه نمی‌کنین؟
‫نه، ممنون. شرایط زندگیم ‫الان خیلی پیچیده است.
‫اِم، اِم...
‫بچه‌ها، فصل شکار دلفینه.
‫دریافت شد. رفتم تو کارش.
‫یگان شماره دو، ‫امنیت پشت‌صحنه هنوز برقراره؟
‫از یگان شماره دو به رئیس پلیس؛ امن و امانه.
‫تمریناتمون همین مواقع به ثمر می‌رسه.
‫وای، عذر می‌خوام.
‫- خیلی عذر می‌خوام. ‫- خواهش می‌کنم جناب.
‫حواستون جمع باشه بچه‌ها.
‫ممکنه هر جایی باشن؛ ‫آماده‌ان که تحقیرمون کنن.
‫گرگ مستقر شد.
‫پیرانا، کارت طبق برنامه پیش می‌ره؟
‫آره. استاد سرقت دلفینم.
‫چه خبر بچه‌ها؟
‫- بذارین کمکتون کنم. ‫- عه.
‫حالتون خوبه خانم؟
‫وای خدا جون، آره.
‫درسته که سرگیجه دارم، ‫ولی به لطف شما زنده‌ام.
‫- دارین چیکار می‌کنیـ... ‫- وای.
‫هوم.
‫ممنون عزیز دلم.
‫چه پسر خوبی هستی.
‫همه‌چی مرتبه داداش؟
‫آره، همه... همه‌چی مرتبه. ‫آره، آره.
‫اِم...
‫تارتاری، نظرت چیه ‫که قدم چهارم نقشه‌مون رو عملی کنیم؟
‫دریافت شد. نوبت توئه کوسه.
‫- برو تو کارش. ‫- می‌شه بداهه عمل کنم؟
‫باشه، قبوله. بداهه عمل کن.
‫ولی خواهشا با ظرافت عمل کن.
‫اوهوم.
‫بچه‌ام داره به دنیا میاد!
‫اینجا دکتر نداریم؟
‫یا مثلا چندین نگهبان نداریم...
‫که پستشون رو ول کنن ‫و بیان کمکم کنن؟
‫[ماهی جا خورنده]
‫«ماهی جا خورنده»؟
‫جا خوردین!
‫تارتاری، می‌شه کیفیت ‫این عکس رو افزایش بدی...؟
‫داده بودم. هشت قدم ازت جلوترم گرگ جان.
‫حضار گرامی،
‫این شما و این مجری ‫مراسم «شهروند نمونه»...
‫خیلی‌خب کوسه، وارد شدیم.
‫عه، یادم رفته بود، ‫من که باردار نیستم.
‫رئیس هیئت داوران،
‫فرماندار دایان روباه‌نژاد.
‫ممنون. ممنون. ‫خیلی ممنونم.
‫ممنون.
‫پارسال که شهاب‌سنگی...
‫به شهرمون اصابت کرد، ‫بزرگ‌ترین آزمون عمرمون رو پشت‌سر گذاشتیم.
‫اون شهاب‌سنگ صرفا شهرمون رو سوراخ نکرد.
‫قلبمون رو سوراخ کرد.
‫آخی.
‫ولی پروفسور مارمالاد ‫طی اون فاجعه...
‫مهارت خودش رو به کار گرفت.
‫دیدگاهمون به شرایط رو عوض کرد.
‫«شهاب‌سنگ دهانه عشق»...
‫به لطف تو تا ابد نماد فواید...
‫بدترین اتفاقات خواهد بود مارمالاد.
‫یوهو!
‫بجنبین.
‫... و روند تغییرات اقلیمی رو ‫با موفقیت...
‫جهت بهبود زندگی همگیمون عوض کرد.
‫اصلا انتظار نداشتم ‫کارمون به این خوبی پیش بره.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫سامانه امنیتی ضد گرگ، پیرانا، مار، کوسه...
‫- و تارانتولاست. ‫- «ساگ‌پم‌کت»ـه؟
‫- قرار نبود این شکلی بشه. ‫- چی؟
‫خونسرد باشین بچه‌ها. ‫دارم ردیفش می‌کنم.
‫پروتکل خنثی‌سازی «ساگ‌پم‌کت» رو شروع کردم.
‫برو تو کارش بانو!
‫- موفق شدی؟ ‫- پنج دقیقه فرصت بدین دیگه.
‫حالا همگی با هم بزنیم به افتخار...
‫پنج دقیقه فرصت نداریم.
‫پروفسور مارمالاد.
‫آخی.
‫خیلی دوستت داریم پروفسور مارمالاد!
‫خوکچه بلند شد.
‫تکرار می‌کنم: خوکچه بلند شد.
‫تارتاری، تارتاری، الان‌هاست ‫که پرده رو کنار بکشن‌ها.
‫نمی‌ذاره وارد بشم.
‫اولویت‌بندی سیستمت رو بررسی کنی.
‫احتمالا باید درایورش رو دانلود کنی.
‫از نو راه‌اندازیش کن.
‫وای خدا جون، درست شد.
‫- واقعا؟ ‫- نه‌خیر!
‫آهای لری.
‫در رو باز کن ببینم.
‫مگه نگفته بودم در رو قفل نکن؟
‫وای نه، نه، نه، نه. ‫کوسه، مشکلی پیش اومده.
‫دریافت شد. دارم میام.
‫بجنبین بچه‌ها.
‫وقتشه حالت ویژه‌اش رو فعال کنم.
‫بگیر که اومد «ساگ‌پم‌کت»!
‫[خنثی‌سازی]
‫خواهش می‌کنم، الان وقتش نیست.
‫- گرگ. ‫- وایستا، وایستا. نه، نه، پیرانا.
‫این جایزه مال...
‫داشتم می‌گفتم...
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫- پیرانا! شوخیت گرفته؟ ‫- شرمنده!
‫و از همین روی، ‫پول مورد نیاز...
‫کل قشر محروم رو ‫تو «مراسم نیکوکاری»ـم جمع می‌کنیم.
‫باز کن دیگه!
‫دیگه دارم عصبانی می‌شم‌ها لری.
‫تارتاری! تارتاری!
‫خب، دیگه لحظه‌ای که همگی ‫منتظرش بودیم فرا رسید.
‫وای!
‫عذر می‌خوام.
‫مستراح بانوان اینجاست؟
‫عه، اِم، باید انتهای راهرو...
‫برین سمت راست خانم.
‫[خنثی‌سازی]
‫[تکمیل شد]
‫ایول. بگیر که اومد!
‫[من تارانتولا نیستم]
‫وای، اذیتم نکن دیگه!
‫[من تارانتولا نیستم]
‫خب، مایه افتخارمه ‫که جایزه «دلفین زرین» رو...
‫به پروفسور مارمالاد تقدیم کنم.
‫- نه. ‫- نه.
‫ایول!
‫یعنی چشم!
‫چی؟
‫عزیزان، عزیزان، اِم، ‫خواهشا وحشت نکنین.
‫خونسردیتون رو حفظ کنین.
‫مطمئنم می‌فهمیم جریان از چه قراره.
‫تکرار می‌کنم: اِم، وحشت نکنین.
‫احسنت بچه‌ها.
‫خب، بیاین گرگ‌بازی دربیاریم ‫و گله‌ای بریم بیرون.
‫عه، با واژگان بازی کردی.
‫منظورت رو نفهمیدم.
‫دایان، دایان، اگه اجازه هست صحبت کنم...
‫باید درک کنین...
‫که من به خاطر جایزه ‫امید رو به شهرمون برنگردونم.
‫به خاطر حسی که به خودم دست می‌داد ‫چنین کارهای خوبی کردم.
‫حس مور مور شدن رو می‌گم.
‫لرزه‌ای که به جونم می‌افته رو می‌گم.
‫لرزش دم کوچکم رو می‌گم.
‫آخه...
‫نیکوکاری واقعا حس خیلی خوبی به آدم می‌ده.
‫ضمنا، وقتی آدم خوب باشه، ‫همه دوستش دارن.
‫گرگ؟
‫- گرگ؟ ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫بریم دیگه!
‫«آدم بدها» اومدن!
‫بازداشتتون کنین!
‫بک، دو، یک، دو، یک، دو،
‫«دلفین زرین» رو دزدیدن!
‫بی‌خیال، نمی‌تونین حرفتون رو ثابت کنین.
‫بچه‌ام به دنیا اومد!
‫زانو بزنین «آدم بدها».
‫دست‌ها بالا.
‫عمرا! می‌زنیم به چاک.
‫بدرود بدبخت‌ها.
‫خب، اوضاع مقداری قاراشمیش شد.
‫«آدم بدها» بازداشت شدن.
‫بالاخره این گروه خلافکار ‫پنج‌نفره رو دستگیر کردن...
‫و بنده که تیفانی فلافیت باشم، ‫اول از همه به محل واقعه رسیدم.
‫وای. همین الان متوجه شدم ‫که کل دوران بزرگسالیم رو...
‫وقف زندانی کردن تو کرده بودم.
‫هدف زندگیم تویی.
‫اگه تو نباشی، ‫من چه هویتی دارم؟
‫شوخی کردم بابا.
‫الان بهترین لحظه عمرمه!
‫«آدم بدها» به آخر خط رسیدن.
‫وای، خودت می‌خوای گازت بگیرم‌ها.
‫گرگ!
‫پروفسور مارمالاد! ‫خانم فرماندار!
‫- خانم فرماندار! ‫- دونه دونه بپرسین. دونه دونه بپرسین.
‫- عه. عه! ‫- عذر می‌خوام.
‫شرمنده که مزاحم شدم.
‫صرفا می‌خواستم به فرماندار تبریک بگم.
‫باید اعتراف کنم ‫که ما رو خوب شناختین.
‫ذاتمون حکم چاهی مملو ‫از خشم و نفرت از خودمونه.
‫- مملو از انکار هم هست. ‫- چرا که نه؟ انکار هم هست.
‫- خودشیفتگی هم هست. ‫- درسته. درسته.
‫پوچی احساسی.
‫- خلاصه که موافقیم دیگه. ‫- هوم.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫متأسفانه اصلا بهمون فرصت ندادن...
‫بهتر از خلافکاران نابلد عمل کنیم.
‫کاش یکی بود که کمکمون می‌کرد...
‫گل نیکوکاری ذاتمون رو شکوفا کنیم.
‫کاش اسطوره‌ای در زمینه عشق...
‫و بخشش در حد... ‫چه بدونم... مادر ترزا داشتیم.
‫به صلاحه که تا آخر عمرمون...
‫زندانیمون کنین.
‫آره، می‌خوایم همین کار رو بکنیم.
‫وایستین، وایستین، نه، نه.
‫- سوار شو. ‫- آخ!
‫وایستین.
‫اِم، جـ... جانم؟
‫شاید جناب گرگ حیوانی وحشی باشه.
‫شخص به شدت مزخرفیه.
‫شرمنده، می‌خوام منظورم رو برسونم.
‫هر کاری لازمه بکن رفیق.
‫ولی اگه تا حالا بهشون فرصت ندادن،
‫رو چه حسابی می‌گیم بی‌کفایت هستن؟
‫نظرت... نظرت چیه که ‫طرحی آزمایشی اجرا کنیم دایان؟
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫«مراسم نیکوکاری» من...
‫که مهم‌ترین مراسم نیکوکاری ساله، ‫به زودی برگزار می‌شه.
‫اگه بتونم تو اون مراسم ‫به همه ثابت کنم...
‫«آدم بدها» عوض شدن،
‫آزادشون می‌کنی ‫که از نو شروع کنن؟
‫- چی؟ پروفسور مارمالاد! ‫- آخ!
‫نه، نه، نه، نه. ‫مگه متوجه قصد و نیتش نیستین؟
‫داره بازیتون می‌ده.
‫ولی پیشنهاد خودم بوده‌ها.
‫واقعا پیشنهاد خودش بوده.
‫ولی خودت کاری کردی ‫به ذهنش خطور کنه.
‫خانم فرماندار، نمی‌شه که ‫به همین راحتی ولشون کنین.
‫پروفسور، من امنیت شهرمون رو به خاطر...
‫اجرای طرحی آزمایشی ‫به خطر نمی‌اندازم.
‫عذر می‌خوام خانم فرماندار.
‫گمون کنم فرد عاقلی قبلا بهم گفته بود:
‫«حتی می‌شه زباله رو هم ‫بازیافت کرد و چیز زیبایی ایجاد کرد.»
‫خیلی‌خب. پایه‌ام.
‫ولی فقط به خاطر شما قبول می‌کنم پروفسور.
‫نه!
‫«دلفین»ـه رو تا مراسمتون نگه می‌داریم...
‫که بیخودی وسوسه نشن.
‫چرا که نه؟ فکر خوبی بود.
‫واسه همین فرماندار شدین دیگه.
‫حالا که همگی راضی شدن...
‫من راضی نیستم.
‫اینجانب، روپرت مارمالاد چهارم،
‫«آدم بدها» رو...
‫«آدم خوب‌ها» می‌کنم!
‫گمون کنم این مال شما باشه.
‫آهای.
‫هر کسی فرصت مجدد پیدا نمی‌کنه.
‫از فرصتتون بهره ببرین جناب پودل‌نژاد.
‫گرگ؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- راست می‌گه.
‫آها، اون کارم رو می‌گین.
‫عذر می‌خوام. ‫خیال می‌کردم معلومه دارم چیکار می‌کنم.
‫قراره آدم‌های خوبی بشیم.
‫اِم، اصلا نفهمیدم.
‫بهش گفته بودم از مستراح آب نخوره‌ها.
‫ببینم، سرت ضربه خورده؟
‫چی؟ نه‌خیر، سرم ضربه نخورده.
‫یه بار لنگر به سر فامیلمون خورده بود،
‫بعدش فقط حلقوی شنا می‌کرد.
‫نه، نه، بچه‌ها، بچه‌ها، ‫متوجه منظورم نشدین.
‫قراره ادای آدم‌های خوب رو دربیاریم.
‫چند روزی پیش مارمالاد ‫نقش بازی می‌کنیم.
‫بعدش تحت عنوان «آدم خوب‌ها» ‫تو مراسمش شرکت می‌کنیم...
‫و سالم و سلامت می‌قاپیمش و می‌ریم...
‫«دلفین زرین» رو می‌قاپیم.
‫فهمیدین.
‫از کی تا حالا سرقتی رو ‫نیمه‌تمام ول کردیم؟
‫«آدم بدها» به «آدم خوب‌ها» تبدیل می‌شن...
‫که بتونیم «آدم بدها» بمونیم.
‫متوجه منظورم هستین؟
‫«آدم بدها» ادای آدم‌های خوب رو دربیارن.
‫بهترین حرکت «آدم بدها» همینه.
‫خارق‌العاده است.
‫یه پا نابغه‌ای گرگ.
‫آرامش‌بخش‌ترین کلاه‌برداری عمرمون می‌شه؛
‫انگار رفتیم مسافرت.
‫عه، عه. می‌ریم کلافرت.
‫یوهو! والدین خودم تو کلافرت ‫با هم آشنا شده بودن.
‫عه، چه خوب.
‫وای.
‫چه بزرگ و مجلله.
‫چه جونده خوش‌سلیقه‌ای. ایول.
‫عجب. کمی دلم خواست ناز باشم.
‫می‌گن تجربه بهترین معلم دنیاست.
‫ولی اشتباه می‌کنن.
‫بهترین معلم دنیا خودم هستم.
‫صبحتون به خیر دانش‌آموزان مکتب نیکوکاری.
‫اولین روز از باقی عمر بی‌نظیرتون آغاز شد.
‫یه کله گنده اونجاست.
‫چی؟
‫اِم، کله نیست.
‫چراغی به شکل...
‫«شهاب‌سنگ دهانه عشق»ـه ‫که مهم‌ترین...
‫- یعنی کله کیه؟ ‫- اِم...
‫باز هم می‌گم: کله نیست. ‫ممنونم.
‫شکل قلبه. ‫خب، داشتم می‌گفتم...
‫- پس چرا شکل داره؟ ‫- دهنت رو ببند!
‫مگه چیه؟ من که تا حالا ‫قلب شکل دار ندیده بودم.
‫شکل...
‫- کله! ‫- شکل کله نیست! کله نیست!
‫اصلا به عمرش کله دیده؟
‫داشتم می‌گفتم:
‫شما ظاهرا پنج فرد خبیث،
‫شکارچی و جامعه‌ستیز پررو هستین.
‫نگو بابا. ‫خجالتم می‌دی‌ها.
‫ولی گلی در باطنتون هست...
‫که گل نیکوکاریه و وقتی شکوفا بشه...
‫و حس مور مور اعمال نیک رو...
‫تو وجودتون تجربه کنین،
‫دلتون می‌خواد همیشه ‫چنین حسی داشته باشین.
‫یعنی می‌خوایم مور مورمون بشه؟
‫مور مور عادی رو نمی‌گم.
‫حس مور مور ناشی از نیکوکاری رو می‌گم...
‫که قراره تو «آزمایشگاه سهیم شدن» ‫پیشرفته‌ام تجربه‌اش کنین.
‫خیلی‌خب جناب مار، ‫می‌خوام یه آب‌نبات «پوش پاپ» بهت بدم.
‫چه عالی! خودم تنهایی ‫آب‌نبات «پوش پاپ» می‌خورم!
‫- نه، باید با بقیه سهیم بشی. ‫- واسه چی؟
‫خب، پایه و اساس چنین کاری،
‫ترجیح دادن نیاز دیگران...
‫به نیاز خود آدمه.
‫نه بابا. عمرا.
‫مار.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫این یکی به دهنم شیرین‌تر میاد،
‫آخه می‌دونم چقدر دلت می‌خواد بخوریش.
‫لطفا بذارش تو دهنم. عا...
‫نچ. بدبخت.
‫دیگه بسه!
‫خودم سهیم شدن رو یادت می‌دم!
‫هوم، از سهیم شدن خوشم میاد. ‫چه خوشمزه است. هوم.
‫واقعا می‌ارزید.
‫خب، چه کار وحشتناکی.
‫بیاین کار راحت‌تری بکنیم.
‫آدم‌های خوب همیشه ‫به نیازهای دیگران...
‫توجه می‌کنن.
‫مامان‌بزرگ مهربون و نحیفی اینجا هست.
‫جناب پیرانا، به مامان‌بزرگ کمک کن ‫از خیابون رد بشه.
‫چرا که نه؟ چرا که نه؟ ‫همیشه از این کارها می‌کنم.
‫بفرمایین خانم.
‫وای، قطعا گند می‌زنه.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫خیال کردی از پسش برنمیام؟
‫نه، نه، نه پیرانا!
‫شاید بهتر باشه کار راحت‌تری بکنیم؟
‫عه، اینجا رو. ‫گربه‌ای رو درخت گیر کرده.
‫کاری از این راحت‌تر نداریم.
‫خب، با انجام چه کاری ‫در چنین شرایطی...
‫حس مور مور خوبی بهتون دست می‌ده؟
‫بخورمش؟
‫واسه همین همیشه دو تکه نون با خودم میارم.
‫نه.
‫می‌خوام نـ...
‫- ناراحتش کنیم؟ ‫- نگرانش کنیم؟
‫- نفله‌اش کنیم؟ ‫- نفرینش کنیم؟
‫نجاتش بدین. می‌خوام نجاتـش بـ...
‫تابـ... خیلی تابلوئه دیـ... ‫می‌خوام نجاتش بدین.
‫آها!
‫- درسته، درسته. ‫- درسته، درسته. چرا که نه؟
‫بیا اینجا پیشی کوچولو.
‫وای، معلومه گربه معلولیه.
‫چته؟
‫این‌جوری که سکته می‌کنه.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫چه خبر داداش؟!
‫از صورتم بکنینش! ‫به صورتم چسبیده!
‫نه، نه، نه، نه، گوش کنین! ‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫خیلی‌خب. می‌شه بپرسم ‫تو چه کاری مهارت دارین؟
‫تو عیاری مهارت داریم.
‫آره بابا، تو عیاری حرف نداریم.
‫- تو دزدی مهارت داریم. ‫- تو دستبرد مهارت داریم.
‫- تو فساد مالی مهارت داریم. ‫- تو اخاذی مهارت داریم.
‫- تو فرار مالیاتی مهارت داریم. ‫- تو سرقت مهارت داریم.
‫- تو فساد پستی مهارت داریم. ‫- وایستین ببینم. گفتین سرقت؟
‫خب، می... آره، می‌شه گفت متخصص سرقتیم.
‫گمون کنم فکری به ذهنم خطور کرده باشه.
‫خوکچه‌ها رو آزاد کنین! ‫خوکچه‌ها رو آزاد کنین!
‫- [آزمایشگاه «محله آفتابی»] ‫- اونجا آزمایشگاه آزمایش جانورانه.
‫دانشمندان سادیستی دارن تو اون آّزمایشگاه...
‫دویست هزار خوکچه هندی ‫بیچاره رو اذیت می‌کنن.
‫گفتی خوکچه هندی؟
‫مار.
‫می‌خوام نجاتشون بدین.
‫ولی این سرقتتون نیکوکارانه است،
‫واسه همین لباس‌های ‫خوش‌سیماتری براتون آوردم.
‫خداحافظ.
‫خب، اعتبارمون بین خلافکارها نابود شد.
‫حداقل لباس راحتیه.
‫خیلی‌خب، باید حواس ‫اون دانشمنده رو پرت کنیم.
‫- کار خودته کوسه. ‫- دریافت شد.
‫خیلی‌خب. یه طناب و قلاب لازم داریم.
‫- خودم ردیفش می‌کنم. ‫- چی؟
‫داوطلب شدی؟
‫تو که هیچ‌وقت داوطلب نمی‌شی.
‫معلومه که می‌شم. ‫همین الان شدم دیگه.
‫- اِم... ‫- من رو بنداز اون بالا. بجنب!
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫نود و نه درصد مطمئنم موفق می‌شی.
‫- خیلی‌خب. ‫- بریم تو کارش.
‫سلام پسرم.
‫تویی بابا؟
‫می‌دونم کارت مهمه،
‫ولی امیدوارم فرصت داشته باشی ‫با پدرت گپ بزنی.
‫- ببین بچه جان. ‫- چیه؟
‫نود و شش درصد مطمئنم.
‫تو همیشه پسر عزیزمی.
‫آخ.
‫شاید هم نود درصد مطمئن باشم.
‫کل عمرم منتظر چنین لحظه‌ای بودم.
‫- چه بدونم. ‫- خیلی‌خب. دیگه برو سر کارت.
‫وای پسر، وای پسر، وای پسر!
‫ممنون بابا جون!
‫پنجاه درصد مطمئنم... ‫امروز چندشنبه است؟
‫من کی هستم؟
‫خیلی‌خب. ‫خوکچه‌های هندی رو...
‫پشت دری فولادی به ضخامت ‫نود سانت حبس کردن.
‫فقط از طریق کانال هوا می‌شه وارد شد.
‫من می‌رم.
‫♪ خوشحال و شاد و خندانم، ‫بین کانال‌های هوا می‌رانم. ♪
‫به عمرم ندیدم این‌قدر خوشحال باشه.
‫اخیرا مدیتیشن می‌کرده؟
‫♪ پیش به سوی سرزمین خوکچه‌های هندی... ♪
‫وای.
‫مار حمله کرد.
‫عه، اینجا رو بچه‌ها، ‫پروفسور مارمالاد اومده.
‫آره، درسته. خودم هستم.
‫اومدم کمکتون کنم.
‫فقط حواستون به همین در باشه.
‫مار. بجنب دیگه مار. در و باز کن.
‫آروم باشین.
‫ساختار این درها پیچیده است.
‫شوخیت گرفته؟
‫با خودت چه خیالی کردی؟
‫خیر سرمون باید نجاتشون بدیم، ‫نباید بخوریمشون.
‫خب، به نظر من که این‌جوری جای بهتری هستن.
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫- تفشون کن. ‫- عه.
‫عه!
‫چه خوشتون بیاد، چه نیاد، نجاتتون می‌دیم.
‫داریم نجاتتون می‌دیم گوله پشمالوهای احمق.
‫از اون در نرین. از این یکی در برین.
‫عه، عه.
‫وای!
‫همین الان‌هاست که بیان.
‫ظاهرمون غلط‌اندازه.
‫بدون اجازه وارد شدین، ‫سرقت کردین، آشوب به پا کردین...
‫و خزنده‌ای مرگبار بهشون حمله کرد؟
‫اون جوندگان بیچاره...
‫که همین‌جوریش هم ‫کلی بدبختی کشیده بودن.
‫نه دایان، خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫شرمنده‌ام پروفسور، ‫ولی می‌گم رئیس پلیس بیاد.
‫خواهش می‌کنم. وایستین.
‫طرح آزمایشیتون به اتمام رسید.
‫طرح آزمایشی طول می‌کشه دیگه.
‫نمی‌تونستی جلوی خودت رو بگیری؟
‫خب، یه لحظه کم آوردم دیگه. ‫بیا من رو بزن.
‫تو زندان که نمی‌تونم بزنمت.
‫بچه‌ها، حالا چیکار کنیم؟
‫هوم. وقتشه برم دلشون رو به دست بیارم.
‫ایول بابا. دیگه خودِ کلونی شد.
‫خانم فرماندار.
‫دایان.
‫واسه من کلونی‌بازی درنیار گرگ.
‫آها، فهمیدم جریان از چه قراره. ‫خیال می‌کنین هنوز آدم بدی هستم...
‫و سعی دارم با دوز و کلک به آزادی برسم.
‫ولی ما عوض شدیم.
‫گل نیکوکاریمون داره بدجوری شکوفا می‌شه.
‫اصلا از دروغ گفتن خسته نمی‌شی؟
‫نه.
‫یعنی... این چه حرفیه؟
‫سوال انحرافی بود دیگه، درست نمی‌گم؟
‫من که بهت فرصت داده بودم...
‫بهت فرصت داده بودم ‫به مردم دنیا نشون بدی...
‫کلیشه‌های ترسناک در قبالت صادق نیست،
‫ولی یا بیش از حد مغروری،
‫یا بیش از حد بزدلی ‫که از فرصتت بهره نمی‌بری.
‫بزدلم؟ من بزدلم؟
‫ای وای.
‫عذر می‌خوام، اصلا من رو نمی‌شناسین؟
‫شخصیت منفی تک‌تک داستان‌ها منم.
‫پیش‌فرض همه بر گناهکار بودنمه.
‫اصلا اگه معجزه شده باشه ‫و واقعا عوض شده باشیم،
‫کیه که حرفمون رو باور کنه؟
‫مسلما شما که با این کت‌شلوارهای...
‫بی‌نقصتون چنین شرایطی رو درک نمی‌کنین.
‫واقعا؟
‫وایستا ببینم.
‫چیکار... چطوری...
‫گرگ و روباه فرق خاصی ندارن.
‫شاید حرفتون رو باور کنن، ‫شاید هم نکنن،
‫ولی مهم نیست.
‫به خاطر ملت عوض نشو. ‫به خاطر خودت عوض بشو.
‫الان فرصت داری داستان زندگیت رو ‫خودت بنویسی.
‫فرصت داری واسه خودت و دوستانت ‫زندگی بهتری رقم بزنی.
‫اذیتم نکن دیگه، مگه چه ضرری بهت می‌رسه؟
‫چه بدونم. کرامتم خدشه‌دار می‌شه؟
‫آها، خب، کرامتت که الانش هم نابود شده.
‫نمی‌دونم باور می‌کنی یا نه، ‫ولی من امیدوارم موفق بشی گرگ.
‫یعنی نمی‌گین رئیس پلیس بیاد؟
‫تو مراسم می‌بینمت.
‫گمون نکنم آشناییمون قشنگ بوده باشه.
‫بنده گرگ هستم.
‫آره.
‫خیلی‌ها این‌طوری می‌کنن.
‫برداشت اولیه ملت این شکلیه دیگه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫اِم، چیزی نیست، چیزی نیست.
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیارم. ‫خودم می‌دونم ترسیدی.
‫من هم اگه جات بودم، می‌ترسیدم.
‫کافیه یه بار بهم فرصت بدی.
‫راستش رو بخوای، ‫ما وجه اشتراکات زیادی داریم.
‫به کسی نگی‌ها،
‫ولی خیلی خوشم میاد...
‫پشت گوشم رو بخارونن.
‫همین‌جا رو می‌گم.
‫حرف نداره.
‫بیا پیشی.
‫آفرین. چه پیشی خوبی.
‫- چه پیشی خوبی. ‫- اِم، گرگ؟
‫اِم، نجاتش دادی؟
‫ایول!
‫ایول. داره عملی می‌شه.
‫فیلم‌برداری کرده بودی؟
‫آره، ملت هم کم‌کم دارن باهات حال می‌کنن.
‫ایول!
‫شاید همین کافی باشه...
‫که دل مهمانان مراسمم رو ‫به دست بیاریم.
‫حالا شد یه چیزی!
‫- ایول! ‫- ایول!
‫ایول، موفق شدیم! ایول!
‫اِم، گرگ؟
‫باید اعتراف کنم ‫واقعا داری پیشرفت می‌کنی.
‫- واقعا داری خوب بودن رو درک می‌کنی. ‫- واقعا؟
‫عه، اِم، مرسی.
‫جدی می‌گم.
‫از سر تا دم خودت هم معلومه.
‫ولی مایه تأسفه که مجبوری ‫اون همه بار رو به دوش بکشی.
‫منظورت چیـ... ‫بچه‌ها رو می‌گی؟
‫منظورت چیه؟
‫پتانسیل زیادی داری گرگ،
‫ولی بالاخره مجبور می‌شی...
‫بین دوستانت و زندگی خوب، ‫یکی رو انتخاب کنی.
‫گرگ، هنوز بیداری؟
‫گربه رو آوردی تو؟
‫آره. آره، آره.
‫آخه... ‫نگهش داشتم که بعدا به خدمتش برسم.
‫چطور مگه؟ چی شده؟
‫صرفا کمی نگران شده بودم،
‫آخه می‌شه گفت داری...
‫دارم چی می‌شم؟
‫داری سوگلی معلم می‌شی دیگه.
‫کلی با مارمالاد صمیمی شدی.
‫دمت هم که می‌لرزه.
‫خب، آره دیگه، آخه باید باورشون بشه.
‫آها. آره، لابد دیگه.
‫اگه نقشه‌مون از همین قراره، خوبه.
‫نقشه‌مون از همین قراره دیگه، مگه نه؟
‫مار، رفیق عزیزم، اصلا نقشه‌مون رو ‫کی ریخته بود؟
‫خودت ریخته بودی.
‫پس خودم بیش از بقیه ‫نقشه‌مون رو عملی می‌کنم دیگه، درست نمی‌گم؟
‫آره، درسـ... اِم، آره، خیلی‌خب...
‫لابد منطقیه دیگه، آره.
‫ولی اگه قرار بود ‫نقشه‌مون تغییر کنه،
‫بهم می‌گفتی دیگه، درسته؟
‫بهت قول می‌دم.
‫یا بد باش...
‫یا بزن به چاک.
‫- مار. ‫- چیه؟
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده ‫اگه کل مردم دنیا...
‫ازمون نمی‌ترسیدن ‫و دوستمون داشتن، چی می‌شد؟
‫تا حالا... ‫تا حالا به ذهنت خطور نکرده؟
‫دوستمون داشته باشن؟
‫آها، حتما.
‫من وقتم رو با تصور...
‫وقایع ناممکن هدر نمی‌دم.
‫بی‌صبرانه مشتاقم ‫شرایط عین سابق بشه.
‫آره. عین سابق می‌شه، ‫عین سابق می‌شه.
‫[گزارش ویژه اخبار پرهیجان کانال شش ‫با اجرای تیفانی فلافیت]
‫چطورین؟ ‫لحظاتی دیگه «مراسم نیکوکاری»...
‫پروفسور مارمالاد آغاز می‌شه...
‫و قراره برای اولین بار در تاریخ،
‫از «شهاب‌سنگ دهانه عشق» ‫افسانه‌ای رونمایی بشه.
‫ولی «آدم بدها» نقل کل مجالس شدن...
‫و با فیلم نجات دلگرم‌کننده‌شون...
‫یه شبه کلی معروف شدن.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، ‫مهم‌ترین سرقتمون در پیشه.
‫«دلفین زرین» رو...
‫تو محفظه‌ای تیتانیومی گذاشتن...
‫که رمزی پنج‌رقمی و تصادفی داره...
‫و رمزش تو چمدونی امنیتیه...
‫که رئیس پلیس به دست خودش دست‌بند زده.
‫با کسی شوخی نداره.
‫فقط با اثر انگشت ثبت‌شده خودش...
‫- می‌شه رمزه رو از چمدون درآورد. ‫- اونش با من.
‫وقتی مار می‌ره رمزش رو برداره،
‫کوسه ترتیب دلفین بدلیه رو می‌ده.
‫تا اینجاش که حال کردم.
‫بقیه‌مون هم دستگاه‌های ‫پارازیت رو نصب می‌کنیم.
‫که بعدش من بتونم ‫منبع برق رو هک کنم.
‫تهش هم برای پروفسور سخنرانی میکنیم
‫«فلان بیسار بهمان، چرت و پرت.»
‫وقتی گفتم «مارمالاد»،
‫برق‌ها خاموش می‌شه.
‫دقیقا هم چهار ثانیه وقت داریم ‫تا نقشه رو عملی کنیم.
‫قاپ‌زنی خودمون دیگه.
‫رئیس پلیس، دلفین تقلبیه رو ‫تقدیم مارمالاد می‌کنه،
‫بعدش هم رفع زحمت و تشویق و ‫صاف می‌ریم سمت خروجی،
‫اون‌ها هم تا بخوان بفهمن ‫قضیه از چه قراره...
‫«بدرود بدبخت‌ها!»
‫ما تو افق محو شدیم و...
‫اسممون تو تاریخ ثبت شده.
‫ایول.
‫پسر بی‌شوخی بخوام بگم؛
‫واسه خودت یه‌پا هنرمندی.
‫خب آدم‌های خوب، رسیدیم.
‫موفق باشین.
‫یادتون نره، امشب قراره...
‫حواس همه به شما باشه، نه به من.
‫دوستان، اینم از آدم‌های خوب!
‫عه، چه عجیب شد.
‫- شوخی می‌کنن؟ ‫- این چه صداییه؟
‫انگار دارن جیغ می‌زنن، ‫ولی از روی ترس نیست.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بریم...
‫هم‌رنگ جماعت بشیم.
‫جونمی، وقت جرم و جنایته.
‫♪ مرا تا ماه ببر. ♪
‫♪ و بگذار میان ستارگان بنوازم. ♪
‫♪ از مشتری و مریخ تماشا کنم. ♪
‫♪ می‌توان گفت... ♪
‫دلفین تقلبیه، دلفین تقلبیه، ‫دلفین تقلبیه...
‫یافتم!
‫- جناب کوسه، جناب کوسه! ‫- عه!
‫راسته که می‌گن کوسه‌ها ‫بوی خون رو کیلومتری تشخیص می‌دن؟
‫جان؟ نه‌خیر. این که خیلی ترسناکه.
‫♪ نغمه‌ای در دلم سر بده... ♪
‫♪ باشد که تا ابد همان نغمه را سر دهم... ♪
‫- جناب گرگ! جناب گرگ! ‫- عه. وای.
‫مایه افتخاره کنار شما هستیم.
‫- مایه افتخار بنده‌ست. ‫- من عاشق ویدیوی شمام.
‫می‌شه یه عکس واسه بچه‌هام بگیریم؟
‫عه، دوستان یه لحظه... ‫اجازه بدین من...
‫زود برمی‌گردم.
‫♪ می‌توان گفت که عاشقت شدم... ♪
‫خیلی‌خب گرگ،
‫این بار برنامه‌ات چیه؟
‫آره دیگه، وقتی چنین ‫مجرم‌هایی هستن...
‫باید چهارچشمی از دور ‫بدون اینکه دیده بشی، حواست باشه.
‫دقیقا همون لحظه‌ای که ‫حواسشون نیست...
‫دوپس!
‫باید بپری بگیریشون.
‫همیشه یه قدم ازشون جلوتر باش.
‫گمونم الآن حقمه یه ‫آب گازدار مشتی بزنم.
‫تو این لیوان باکلاس‌ها می‌ریزی؟
‫دمت گرم!
‫ای وای.
‫عه.
‫سلام.
‫درستش هم همینه.
‫باید هم ازم بترسین.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫♪ منو... ♪
‫♪ ببین! ♪
‫- چی شد؟ ‫- هوم؟
‫♪ بگو چی... ♪
‫♪ ...می‌بینی. ♪
‫♪ آدم خوبی‌ام یا بد؟ ♪
‫♪ واسه خودت... ♪
‫♪ ...پیش‌داوری نکن. ♪
‫♪ هی، هی، هی. ♪
‫♪ می‌دونم به خیالت منو می‌شناسی. ♪
‫♪ واسه خودت نتیجه‌گیری کردی. ♪
‫♪ به خیالت ظاهر من ترسناکه؛ ♪
‫♪ که صرفا تصورات خودته. ♪
‫♪ حرفم رو جدی بگیر... ♪
‫♪ از روی ظاهر قضاوت نکن. ♪
‫♪ سعی کن خودمو بشناسی... ♪
‫♪ ...که بفهمی آدم خوبی‌ام. ♪
‫♪ ما آدم بدها نیستیم... ♪
‫سلام آقای گرگ.
‫سلام دایان. ‫جا خوردم دیدمت.
‫راستش یکی ندونه...
‫فکر می‌کنه ازم فراری هستی.
‫از تو فراری باشم؟
‫آخه چرا فراری باشم؟
‫باشه پس.
‫ولی راستش رو بگم،
‫یه‌خرده ازت ناامید شدم.
‫♪ زودباش بیا وسط. ♪
‫♪ چون قراره امشب خوب باشیم. ♪
‫♪ بیایین وسط! ♪
‫♪ همه‌مون اومدیم اینجا ‫که حسابی خوش بگذرونیم. ♪
‫♪ بذار ریتم موسیقی خودش ‫بهت حرکت بده و روشنت کنه ♪
‫♪ دفعه بعد که دیدی ‫توی محله‌تون پرسه می‌زنم... ♪
‫از خونه با خودتون چتر بیارین، ‫چون اینجا که بارون پول اومده.
‫اونم به لطف... ‫اصلا باورم نمی‌شه چنین حرفی می‌زنم؛
‫اونم به لطف آدم بدها.
‫♪ قراره امشب ما رو بشناسی. ♪
‫حس خوبی داره.
‫واقعا خوبه.
‫دایان...
‫مال خودته.
‫♪ قراره امشب خوب باشیم. ♪
‫♪ یک، دو، سه. ♪
‫♪ ما آدم‌های خوبِ خوبیم. ♪
‫- ♪ قراره امشب خوب باشیم. ♪ ‫- ♪ خوب می‌شیم ♪
‫ممنون. ممنون جناب گرگ.
‫همون‌طور که می‌دونین، ‫قراره همین فردا...
‫پولی که امشب جمع شد، ‫برسه به مدارس، بیمارستان‌ها...
‫و تمام نهادهای شایسته ‫واقع در این شهر.
‫اهم...
‫می‌خواستم چند لحظه ‫وقتتون رو بگیرم که...
‫مسبب این نگرش جدیدمون رو معرفی کنم.
‫مربی برازنده‌ی ما...
‫- مظهر روشن‌گری... ‫- زودباش دیگه.
‫شخصِ شخیص پروفسور...
‫- گرگ، زودباش دیگه. ‫- پروفسور...
‫اِم...
‫پروفسور مارمالاد!
‫رئیس، می‌شه من تقدیمشون کنم؟
‫نقشه که این نبود!
‫قضیه چیه؟
‫سرمون کلاه گذاشت.
‫الوعده وفا.
‫با قدرتی که به من داده شده، ‫باعث افتخارمه...
‫که به آدم بدها...
‫- چه عجیب. ‫- شهاب‌سنگه نیست!
‫یکی دزدیدش!
‫رئیس جان.
‫- گرگ! ‫- بی‌خیال.
‫واقعا فکر می‌کنی کار ما بوده؟
‫بدرود بدبخت‌ها!
‫فرار!
‫برین دنبالشون!
‫عه...
‫بگیر. بگیر.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- همه‌ش رو پس می‌دم.
‫ها؟
‫شرمنده.
‫- این چه کاری بود؟ ‫- نتونستم.
‫یعنی چی نتونستی؟
‫- آخه، نتونستم دیگه... ‫- نه‌خیر!
‫- من فرار نمی‌کنم. ‫- یک، دو، یک، دو...
‫تو مرام ما نیست.
‫پیرانا، می‌شه دیوونه بازی در نیاری؟
‫دیوونه‌جماعت باید جلو ما لنگ بندازه، داداش.
‫دارم می‌گم سوء تفاهمه.
‫کار ما نبود.
‫می‌دونم همیشه چنین حرفی زدیم،
‫ولی به خدا این بار ‫کار ما نبود.
‫صداتو نمی‌شنوم.
‫- مجرم، مجرم، مجرم‌خان. ‫- از مارمالاد بپرسین.
‫دیگه آدم خوبی شدیم. ‫خودش بهتون می‌گه.
‫پروفسور!
‫سرتیتر خبر امشب: ‫هیچ‌کس عوض نمی‌کنه.
‫باید توی قضاوت آدم‌ها، ‫همیشه پیش‌داوری کرد،
‫و به کلیشه‌ها پایبند بود.
‫بسه، خواهشا تمومش کنین!
‫بذارین باهاشون حرف بزنم.
‫لابد سوء تفاهمی پیش اومده.
‫آخیش. پروفسور مارمالاد.
‫کلا پنج دقیقه وقت دارین.
‫این بار هم معامله نداریم.
‫خواهشا کمکمون کن.
‫بهشون بگو. ‫بگو کار ما نبود.
‫آروم باش. ‫معلومه که نبود.
‫آخه چطوری می‌تونه باشه؟
‫هرچی نباشه...
‫تو پسر خوبی هستی.
‫چه پسر خوبی.
‫لرزه‌ای که به جونم میفته.
‫لرزش دم کوچیکم.
‫دستگیرشون کنین!
‫می‌شه یه آزمایش ‫کوچیکی رو عملی کنیم دایان؟
‫آخه می‌دونی توی مراسم نیکوکاری من...
‫قراره برای اولین بار در تاریخ...
‫از شهاب‌سنگ دهانه عشق رونمایی بشه.
‫حواس همه به شماست، نه به من.
‫چقدر...
‫پسر خوبی.
‫تو بودی.
‫پس کار خودت بود.
‫چی داری می‌گی گرگ؟
‫اون پیرزنه، دلفین زرین،
‫تمام تمرینات نقشه بود ‫که به این نقطه برسیم...
‫که شهاب‌سنگ رو بدزده واسه خودش ‫و بندازه گردن ما.
‫وایستا ببینم. کدوم پیرزنه؟
‫اصلا یه خوکچه هندی، ‫شهاب‌سنگ می‌خواد چی کار؟
‫عه، بچه‌ها. ‫داره منو می‌ترسونه.
‫جان؟ چی شد؟ ‫قضیه چیه؟
‫یکی منو برگردونه.
‫به‌به.
‫پس بالأخره فهمیدی.
‫- جان؟ ‫- ها؟
‫تو شهاب‌سنگ رو دزدیدی؟
‫ولی صرفا یک شهاب‌سنگ نیست...
‫دیدین گفتم کلس؟
‫گفتم کله نیست!
‫بلکه یک منبع قدرت تمام عیاره.
‫چون وقتی با زمین برخورد کرد، ‫دانشمندها متوجه شدن...
‫که میزان فرکانس‌های ‫الکترومغناطیسیش...
‫روی زمین بی‌سابقه بوده.
‫منم قراره قدرتش رو مهار کنم...
‫تا باهاش بزرگترین ‫سرقت تاریخ رو رقم بزنم.
‫کاش همون موقع خورده بودیش.
‫- واقعا. ‫- ولی چرا ما؟
‫چون خیلی راحت می‌شد ‫انداختش گردن شما.
‫بی‌خیال، وقتی ملت کلمه ‫«بدجنس» رو توی لغت‌نامه باز کنن؛
‫معنیش می‌شه یه خوکچه هندی ‫بامزه و خوشگل؟
‫نه. می‌شه امثال شما.
‫همیشه هم بوده.
‫باشه، قبول.
‫ولی تو واسمون پاپوش دوختی.
‫اَه، پیف‌پیف.
‫بخواییم واقع‌بین باشیم؛
‫فرگشت واستون پاپوش دوخته.
‫ولی این گرگ خان ‫روش مهر تأیید زد.
‫تو بودی که گول تمام ‫دام‌های من رو خوردی.
‫از همون اول که فریب خوردی و ‫به یه پیرزن بی‌نوا کمک کردی.
‫گرگ، این چی داره می‌گه؟
‫عه‌وا.
‫بهشون نگفته بودی؟
‫بگذریم، انگاری که دوباره...
‫گرگ بدجنس ماجرا، ‫گول خوکچه کوچولو رو خورد.
‫ای موش کوچولوی تپل!
‫خودم می‌شکمت! شنیدی چی گفتم؟
‫- کارت تمومه! کارت... ‫- کمک! کمک! کمک!
‫گرگ بدجنس داره اذیتم می‌کنه.
‫دیگه تا آخر عمرت به ‫روز سیاه می‌نشونمت گرگ!
‫پروفسور، پروفسور.
‫نظری دارین که آدم بدها چطوری...
‫در ملأ عام تونستن ‫شهاب‌سنگ رو بدزدن؟
‫خب، حدسی بخوام بگم؛
‫شاید سابقا به سایت دسترسی پیدا کردن و...
‫یه سیستم پیچیده روی ‫تونل‌ها و درب‌ها...
‫- واسه خودشون راه‌اندازی گردن که... ‫- آها؟
‫می‌تونستن از راه دور فعالش کنن...
‫تا شهاب‌سنگ رو بکشن ‫جایی که می‌خواستن،
‫- ولی من از کجا بدونم؟ ‫- درسته.
‫مغز متفکر پشت این نقشه ‫فقط خودشون بودن. من که نبودم.
‫همه‌ش رو پس می‌دم.
‫باورم نمی‌شه یه جونده کوچولو...
‫ما رو دور زد.
‫حالا درسته یه جونده ‫ما رو دور زد،
‫- ولی اصلا کوچولو نبود. ‫- جان؟
‫ناسلامتی ما قرار بود ‫سر مارمالاد کلاه بذاریم.
‫ولی نگو گرگ بود که داشت ‫سر ما کلاه می‌ذاشت.
‫قضیه‌ش به‌نظرت آشنا نیست گرگ؟
‫آخه... چرا چنین فکری می‌کنی؟
‫چه بدونم، لابد چون زدی نقشه‌ی...
‫بزرگترین دزدی عمرمون رو خراب کردی.
‫به‌نظرم توضیح مفصلی ‫باید بهمون بدی رفیق.
‫باشه. راست می‌گی.
‫قضیه این‌جوری بود؛
‫توی موزه که بودم، سعی داشتم ‫کیف یه خانم پیری رو بدزدم.
‫همون ترفند قاپ‌زنی خودمون.
‫«سعی» داشتی؟ از کی تاحالا...
‫واسه دزدی کردن لازمه سعی کنی؟
‫می‌خواستم کیفش رو بدزدم،
‫بعدش پیرزنه افتاد و منم...
‫یه‌جورایی کمکش کردم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم یه‌جورایی کمکش کردم.
‫ولی بعدش کیفش رو دزدیدی؟
‫نه، ندزدیدم.
‫بعدش خانمه رو نجات دادم، ‫اونم بغلم کرد،
‫بعد دمم یهویی تکون خورد، ‫حالا نمی‌دونم واسه چی...
‫ولی یه‌جور حس...
‫خوبی داشت.
‫آها.
‫پس بعدش کیفه رو دزدیدی؟
‫نه!
‫اصلا می‌دونی؟ خودم شنیده بودم ‫که خوکچه‌خان می‌گفت...
‫می‌خوای ما رو دور بندازی.
‫وایستا ببینم. ‫«ما» یعنی خودمون؟
‫ولی فکرش هم نمی‌کردم ‫واقعا چنین کاری بکنی پسر.
‫عه، عه، عه، تند نرو.
‫من که آخه... ‫صرفا می‌خواستم...
‫می‌خواستم واسه خودمون ‫زندگی بهتری دست و پا کنم.
‫زندگیمون هیچی کم نداشت.
‫تا اینکه جنابعالی ‫خواستی گند بزنی بهش.
‫گند نزدم که.
‫شما هم توی مراسم حسش کردین.
‫اون‌همه کف زدن، تشویق کردن.
‫دیگه واسشون شرورهای ‫ترسناک نبودیم...
‫دوستمون داشتن.
‫عه جدی؟ پس اگه انقدر دوستمون دارن...
‫چرا واسه کاری که نکردیم ‫ما رو انداختن زندان؟
‫اصلا می‌دونی؟ سر یه چیزی ‫با مارمالاد موافقم.
‫حداقل اون می‌فهمه دنیا چه‌جور جاییه:
‫جایی که بعضی‌ها توش ترسناکن...
‫بعضی‌ها هم توش می‌ترسن.
‫این‌جوریه؟
‫پس منم از ترسناک بودن خسته شدم.
‫خسته شدم از بس طرد شدم.
‫لابد دیگه دلم نمی‌خواد...
‫که چی؟ که آدم بدی باشی؟
‫پس دیگه نمی‌خوای آدم بدی باشی، آره؟
‫بگو دیگه گرگ.
‫آره، خودم فهمیدم.
‫بعد ما که رفقای ‫دوران قدیم خودت بودیم...
‫مانع رسیدن به هدفت بودیم؟
‫آره، لابد بودین!
‫بگو غلط کردم.
‫بگو ببخشید.
‫عه، عه، عه، عه، عه!
‫زندان که جای دعوا نیست.
‫برو به اون یارو بگو.
‫ها؟
‫چی شد؟
‫هیس.
‫بدو!
‫- وای! ‫- وایستا، وایستا.
‫دایان؟
‫ولی تو از کجا یاد گرفتی...
‫مشت و لگد ول بدی؟
‫وایستا ببینم. ‫پنجه زرشکی خودت بودی؟
‫ملکه کلاه‌بردارها،
‫آکروبات‌باز همه‌فن حریف.
‫دو بار الماس زومپانگو رو دزدیده.
‫دفعه اول واسه منفعت خودش، ‫دفعه دوم چون عشقش کشید.
‫نه هویتش فاش شده، ‫نه تا حالا دستگیر شده.
‫پس گمونم هنوز خفن‌ترین...
‫آدم بده‌ی تاریخم.
‫عه، حالا یه زمانی که بودم.
‫ها؟
‫نوچ، هنوزم خفن‌تریم.
‫واسم عین آب‌خوردنه.
‫عه، یه کوچولو اینجات... آخ.
‫اصلا چرا ما رو نجات دادی؟
‫بعد ماجرای مراسم، ‫می‌دونستم یه‌جای کار می‌لنگه.
‫رفتم تحقیقاتی کردم ‫بعد فهمیدم اون شهاب‌سنگ...
‫می‌دونم. یه‌جور ابر آنتن کیهانیه.
‫آره. اگه با آرایه‌ای از ‫بلورهای یونیزه ترکیب بشه،
‫می‌تونه یه میدان عظیم دورجُنبی...
‫اندازه یه شهر تولید کنه.
‫عه، روم سیاه. ‫پریدم وسط حرفت؟
‫می‌خواستی همین رو بگی؟
‫عه... البته من می‌خواستم ‫فنی‌تر بیانش کنم،
‫ولی لُب کلام همین بود.
‫یکی باید جلوی مارمالاد رو بگیره.
‫ولی تنهایی موفق نمی‌شم.
‫شما بهتر از همه خونه‌شو بلدین.
‫تا ما هستیم، غمت نباشه.
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫دیگه «ما» نداریم.
‫دیگه تموم شد گرگ.
‫تمام. پشت گوشت رو دیدی.
‫حالا چون یه‌خرده ‫دهن به دهن شدیم؟
‫اذیت نکن پسر. ‫همیشه همین بودیم.
‫تو سِرو می‌زنی، ‫من توپ رو می‌زنم.
‫از اول همین بودیم.
‫این بار دیگه نیستیم.
‫پیرانا؟
‫تارتاری؟
‫شرمنده گرگ جان.
‫کوسه؟
‫هوم...
‫آهای.
‫بچه‌ها؟
‫بگم چرا از تولدها متنفرم گرگ؟
‫بگم؟
‫بچه‌مار که باشی...
‫هیچ‌وقت کسی نمیاد جشن تولدت.
‫تولدها همیشه واسم ‫یادآورد این بودن که...
‫کل دنیا فکر می‌کنن من ‫یه هیولای بدردنخور ترسناکم.
‫آره.
‫ولی اصلا قابل مقایسه با ‫اون یک نفر...
‫اون یک نفری که خیال می‌کردم ‫می‌شه بهش اعتماد کرد...
‫و بهم خیانت کرد، نیست.
‫زودباشین بچه‌ها.
‫بیایین بریم.
‫آدم بد واقعی باید این شکلی باشه.
‫دوست داری بریم خوش بگذرونیم؟
‫آهای.
‫حالت خوبه؟
‫نه، اصلا هم خوب نیستم.
‫خیلی هم ناخوشم.
‫تنها دوست‌هایی که ‫داشتم از پیشم رفتن،
‫آخه من...
‫چه کاری بود کردم؟
‫می‌دونم واست سخته،
‫که همه‌چیز رو فراموش کنی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫من یه زمان بهترین دزد کل دنیا بودم.
‫سریع، بی‌باک و مبتکر بودم.
‫فقط یه‌چیز مونده بود که بدزدم.
‫دلفین زرین.
‫واسه همین رفتی سراغش.
‫صرفا نرفتم سراغش.
‫حتی بهش رسیدم.
‫راه فرار هم جلوم باز بود.
‫ولی...
‫درنهایت دیدم همون ‫روباه مکاری شدم...
‫که بقیه می‌گفتن هستم.
‫بعدش همه‌چیز عوض شد.
‫الآن هم به‌جای ‫اذیت کردن مردم...
‫دارم بهشون کمک می‌کنم.
‫هنوز همون آدم سابقم‌ها...
‫ولی روی مثبتم رو دارم نشون می‌دم.
‫کاری که تو می‌کنی هم درسته.
‫یه‌روزی هم اون دوست‌هات...
‫اگه دوست واقعی باشن...
‫دلیل این کارت رو درک می‌کنن.
‫حالا راه بیفت دیگه، بریم داخل.
‫قیافه‌ت یه جوریه انگار ‫از زندان فرار کردی.
‫خوکچه هندی؟
‫کار مارمالاده.
‫بزن بریم.
‫پس مخفی‌گاه پنجه زرشکی کبیر اینجاست.
‫غذا گرم می‌کنی؟
‫الآن که وقت غذا نیست، ‫ولی هرطور راحتی.
‫هویت تأیید شد.
‫- جان؟ ‫- خوش آمدی دایان.
‫وای! یا خودِ خدا.
‫دلم لک زده بود واسه خونه.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫زیپ‌لاین لیزری؟
‫مسدود کننده رادار اکس‌ام-2400؟ ‫ولم کن!
‫راستش مدل قدیمیه رو ‫بیشتر دوست داشتم.
‫دیگه بیا سرش بحث نکنیم.
‫چه لوازم خوشگلی هم داری.
‫آره، اونم دمنده اطفاء حریقه.
‫تازه زیاد هم بهت نمیاد.
‫خب، بریم سروقت مارمالاد.
‫نقشه‌ت چیه کوچولوی پشمالو؟
‫باید شهر رو زیرنظر بگیریم.
‫ببینم می‌شه ماهواره نظارتی...
‫فرماندار رو هک کرد یا نه.
‫فرماندار که خودتی. ‫نمی‌شه از خودشون بخوای؟
‫آره خب... ولی کاغذبازی داره.
‫اینجا هم که قطعا یه ‫فعالیت‌های مشکوکی هست.
‫اینا علائم حرارتی ‫خوکچه هندی‌هاست.
‫انگار مارمالاد تحت اختیار گرفتشون.
‫ولی که چی بشه؟
‫هدف واضحی که نداره.
‫[نقشه خیریه]
‫چون اهدافش درحال حرکتن.
‫دنبال پول خیریه‌ست.
‫می‌خواد پولی که خودش ‫جمع کرده رو بدزده؟
‫این‌طوری می‌شه بزرگترین سرقت کل تاریخ.
‫یک میلیارد دلار ‫داخل ماشین‌هاست...
‫که قراره اطراف شهر ‫بذل و بخشش بشه.
‫باید ارتباط مارمالاد با...
‫ارتش خوکچه هندیش رو قطع کنیم.
‫اگه ارتباطی نباشه...
‫سرقتی هم نیست.
‫باید شهاب‌سنگ رو بدزدیم.
‫خیلی بامزه بودها...
‫- یه لحظه بامزه شدیم. ‫- باشه حالا.
‫لباس خوشگل‌هات رو بپوش. ‫قراره راه بیفتیم.
‫به نفعته اون رو نیاری.
‫درجا شلوار آدم رو جر می‌ده.
‫هه. تو سعی کن زیرپوش ‫درست‌حسابی بپوشی.
‫محض اطلاعت گفتم.
‫چی...
‫ماشین منم دزدیدی؟
‫دمت گرم.
‫آتیش کنیم بریم.
‫- نه! ‫- چی؟
‫وسایلمون کو؟
‫- وسایل کو؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه، نه، نه! ‫- وسایلمون.
‫- غیبشون زده. ‫- لباس‌های مبدلم!
‫وسایل من کو؟
‫هرچی درآورده بودیم رو ‫گرگ به فنا داد.
‫کاملا منصفانه دزدیده بودیمشون.
‫الآن می‌فهمم چه حسی داره...
‫که از خودت دزدی کنن.
‫خوشم نمیاد!
‫واقعا خوشم نمیاد!
‫نه پول داریم، نه غذا.
‫نه پول داریم که باهاش غذا بخریم.
‫نه غذا داریم که واسه پول بفروشیمش.
‫نه...
‫خیلی‌خب دیگه. آروم، آروم.
‫بیا، بخور.
‫گریه نکن دیگه پسر.
‫اِم...
‫مار؟
‫این چه کاری بود کردی؟
‫مگه چیه؟ دوستم ناراحت بود.
‫خوشحالش کردم دیگه.
‫تو... یه کار خوب کردی.
‫- اونم واسه من. ‫- شورش رو در نیار حالا.
‫صرفا نیاز تو رو گذاشتم توی اولویت خودم.
‫- آره دیگه. آدم خوبی بودی. ‫- نه‌خیر.
‫فقط یه فداکاری ریز کردم،
‫که کوسه رو خوشحال کنم.
‫دقیقا خوب بودن همین شکلیه.
‫مار! اونم تو!
‫بدترینِ ما! ‫خودخواه‌ترینِ ما!
‫- کینه‌توزترین! ‫- بداخلاق‌ترین!
‫- موذی‌ترین! ‫- بی‌شرف‌ترین!
‫- بی‌احساس‌ترین! ‫- سوء استفاده‌گرترین!
‫- مارصفت‌ترین! ‫- بوگندوترین!
‫الآن ته حرفتون چیه؟
‫گمونم گرگ راست می‌گفت.
‫شاید ما هم لزوما یه‌مشت ‫شرور ترسناک نیستیم.
‫چی...
‫وای.
‫داره... داره تکون می‌خوره؟
‫داریم تکون می‌خوریم.
‫نه، نه، نه!
‫ما همیشه...
‫آدم بد می‌مونیم!
‫سریع‌تر، سریع‌تر برین ‫خوکچه هندی‌های نازم.
‫[بیمارستان کودکان]
‫همین که شهاب‌سنگ رو دزدیدیم،
‫صاف می‌بریمش پیش پلیس.
‫بعد همه‌مون بخشیده می‌شیم.
‫حالا همه‌مون که شاید نه. ‫ولی خب...
‫شروع بدی نیست.
‫[خطر برق‌گرفتگی]
‫چه عجیب.
‫چرا مارمالاد دلفین زرین رو ‫بدون محفظه همین‌جا ول کرده؟
‫چون لابد یه تله‌ای هم کار گذاشته.
‫یا لابد...
‫وایستا، وایستا!
‫دیدی تله بود؟
‫به‌به.
‫شاگرد عزیزم اومده.
‫تازه فرماندار هم با خودش آورده.
‫یا بهتره بگم...
‫پنجه زرشکی رو آورده!
‫چه روش مبتکرانه‌ای واسه...
‫مخفی کردن الماس زومپانگو داشتی.
‫دقیقا گذاشتیش جلو چشم.
‫بگو که شوخی می‌کنی.
‫مگه چیه؟ احساساتی‌ام دیگه.
‫تو همیشه اهل خودنمایی بودی.
‫ولی بازم صاف افتادی توی دام من.
‫ولی تو از کجا فهمیدی ‫قراره بیاییم اینجا؟
‫اونش رو یه دوست عزیزی بهم گفت.
‫سلام رفیق.
‫اوضاع چطوره؟
‫مار.
‫چی کارش کنیم دیگه؟ ‫یهویی رفیق شدیم.
‫جدی؟ خوشحالی واسه ‫غذای مورد علاقه‌ت کار می‌کنی؟
‫این حرف‌ها از روی حسادت اینه...
‫که توی بزرگترین سرقت قرن ‫هیچ نقشی نداری.
‫چون این داستان همه‌چیز داره؛
‫هم توش خیانت هست، ‫هم شهاب‌سنگ، هم کنترل ذهن.
‫می‌شه منم امتحان کنم؟
‫معلومه شریک‌جان.
‫ایول. جرم و جنایت ‫بدون اینکه خودت کاری کنی.
‫پس اون «گل نیکوکاری» ‫که می‌گفتی چی بود؟
‫اونم دروغ بود؟
‫تقریبا آره، بود.
‫آخه واسه من مهم نبود ‫که چه چیزی «خوبه».
‫صرفا این مهم بود که ‫چه چیزی واسه خودم خوبه.
‫مثلا یه میلیون دلار!
‫عه. دیدی مورمورم شد؟
‫«یا بد باش...»
‫«یا بزن به چاک.»
‫کادلز، کارشون رو تموم کن.
‫گاز سمیه.
‫نفس نکش.
‫وایستا ببینم.
‫این که گاز سمی نیست.
‫شرمنده!
‫جا خوردی!
‫چی شد؟ وای، بچه‌ها.
‫باورم نمی‌شه اومدین.
‫- راست می‌گفتی گرگی. ‫- ما هم لرزش دم رو حس کردیم.
‫- مورمور شدیم. ‫- حال کردین، نه؟
‫واقعا تحت تأثیر قرار گرفتم،
‫ولی می‌شه بذاریمش واسه بعد؟
‫انگاری باله‌ی پشتم درگیر ریتمشه.
‫زودباشین دیگه.
‫تیغه‌ها رو متوقف کنین!
‫عه آره. راست می‌گی.
‫خودم دارمش.
‫بچه‌ها...
‫چقدر خوشحالم می‌بینمتون.
‫حالا یه نفسی تازه کنیم و...
‫نقشه سرقت این خوکچه هندی رو ‫با خاک یکسان کنیم.
‫بازی تموم شد خوکچه‌جان!
‫با این شهاب‌سنگ،
‫می‌شه جنایاتی مرتکب شد...
‫که مردم توی خوابشون هم نمی‌بینن.
‫سنگ خفنیه‌ها.
‫بار آخره می‌گم، این شهاب‌سنگ...
‫خجالت نکشین.
‫دزدیمون تموم شه رفتیم.
‫نه، نه، نه!
‫بیا پیشی، پیشی، پیشی.
‫- همینه! ‫- تونستیم!
‫حالا بریم پیش رئیس پلیس، ‫که شما هم تبرئه بشین.
‫چه عجیب. آخه معمولا ‫از پلیس فراری بودیم.
‫می‌گم داداشی، مطمئنی جلوی ‫سرقت رو گرفتیم؟
‫- آره بابا. ‫- غمت نباشه.
‫اگه شهاب‌سنگ دست مارمالاد نباشه ‫نمی‌تونه کنترلشون کنه.
‫پس کی پشت اون ماشین‌ها نشسته؟
‫کار شهاب‌سنگه.
‫- هنوز داره فرکانس می‌فرسته. ‫- ای وای.
‫پول خیریه‌ست. ‫بچه‌ها، نقشه عوض شده.
‫تارتاری، می‌شه کاری کرد که...
‫مانع سیستم رهگیری ماشین‌ها بشیم؟
‫عه، درواقع یه‌جور...
‫رهگیر مدار متقابل مغناطیسی می‌خواییم.
‫منظورت اینه؟
‫وای! این دختره هی داره خفن‌تر می‌شه!
‫کجاشو دیدی؟
‫وای، وای، وای، وای!
‫ای وای.
‫باید از هم جدا شیم.
‫تارتاری، دوست داری ‫یه ماجراجویی دخترونه بکنیم؟
‫اِم، آره.
‫خداحافظ آقایون.
‫♪ همه‌چیز داره نایاب‌تر می‌شه. ♪
‫♪ همه دارن کم‌کم دیوونه می‌شن. ♪
‫منم ماجراجویی دخترونه دوست داشتم.
‫♪ شروعش از همین‌جاست، می‌گیری؟ ♪
‫♪ مانکن‌ها می‌گن «قالب رو می‌شکنیم». ♪
‫♪ می‌زنیم بیرون و رمزها رو می‌شکافیم. ♪
‫♪ یه‌چیزی عین ژاک کوستو. ♪
‫♪ انقدر تو عمق آبی که ‫محفظه‌ت منفجر می‌شه. ♪
‫♪ پس بزن بیرون، ‫بزن به دل آسمون. ♪
‫یوهو!
‫♪ امشب هرکسی، هدفی داره. ♪
‫♪ همه اومدن یه دوری بزنن. ♪
‫♪ همه خفن‌ها و ولگردها... ♪
‫- ماشینت بیمه‌ست دیگه؟ ‫- آره. چطور؟
‫آهای! ماشین منه‌ها!
‫بپا که خوراک ماهی اومد!
‫♪ بی‌خیال استراحت. ♪
‫♪ تمام زورت رو بزن. ♪
‫♪ چیزی که تو گوشته... ♪
‫♪ صرفا اومدیم تو رو... ♪
‫♪ راه بندازیم! ♪
‫بدرود بدبخت‌ها.
‫♪ راه بیفت! ♪
‫♪ راه بیفت... ♪
‫این کارها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫دیگه مادرزادی استعداد داشتم.
‫البته اکثرا از یوتوب.
‫دمت گرم.
‫کلانتری می‌بینمت.
‫دیر نکنی‌ها.
‫نظرته این سنگ رو...
‫تقدیم رئیس پلیس کنیم؟
‫همینه.
‫♪ تمام زورت رو بزن. ♪
‫♪ صدای توی گوشِت، ‫واسه امتحان کردنت نیست. ♪
‫وای.
‫نه، نه، نه، نه!
‫پول دزدیِ خودمه!
‫تو اگه نتونی حرکت ‫بعدیشون رو پیش‌بینی کنی...
‫پس به چه دردی می‌خوری؟
‫- حالا شد تقصیر من؟ ‫- آره.
‫♪ صرفا اومدیم تو رو... ♪
‫♪ راه بندازیم. ♪
‫- سلام رئیس. ‫- امیدوارم وقتم تلف نشده باشه.
‫باور کن خیلی دلت می‌خواد ‫چنین چیزی رو ببینی.
‫اونجا رو.
‫خاک عالم به سرم.
‫یعنی می‌شه؟
‫آدم بدها دارن ‫شهاب‌سنگ رو برمی‌گردونن؟
‫احتمالا اون داستان حال‌خوب‌کنی ‫که می‌خواستیم، همینه.
‫- یوهو! ‫- جونمی!
‫به‌نظرتون واسه ما ‫مهمونی هم می‌گیرن؟
‫آره. با کلی فشفشه و ‫پینیاتا و کیک.
‫بدون اون که نمی‌شه.
‫حالا شاید آقای اخمالو باشه...
‫ولی آقای اخمالوی خودمونه.
‫آره.
‫گرگ!
‫پس بگو چرا دوست‌هات ‫دونه‌دونه ولت کردن.
‫می‌گم من دوستی ندارم!
‫مار! مار!
‫گرگ؟
‫مار، برگرد پیشمون!
‫خیلی می‌خواییمت جیگر!
‫تو هم ما رو می‌خوای!
‫باز شروع کردن...
‫قضیه رو شخصی کردن.
‫آخرین فرصتتونه...
‫که شهاب‌سنگ رو پس بدین.
‫جدی؟ ما رو با چی ‫تهدید می‌کنی سیبیل‌خان؟
‫با این.
‫این چیه...
‫کلی مهمون بامزه واسمون اومده.
‫گاز بده!
‫وای!
‫لابد ناراحت شد ‫سیبیل‌هاش رو مسخره کردم.
‫صبح که بیدار شدم...
‫فکرش هم نمی‌کردم ‫روزم این‌شکلی بشه.
‫یالا.
‫خب، خب، خب حالا.
‫می‌خوایی یه‌کم شدتش رو کمتر کنیم؟
‫آخه دستت هم بهش نمی‌رسه.
‫خیلی راننده کاردرستیه.
‫هوم... راست می‌گی.
‫الآن که بهش فکر کردم ‫با خودم گفتم...
‫بهتره از بزرگترین ‫نقطه‌ضعفش استفاده کنیم.
‫باریکلا.
‫وایستا ببینم.
‫عه، عه، عه، عه. وایستا حالا.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫باشه، قبول. تو بُردی.
‫سنگ فضاییه مال خودت.
‫آفرین گرگ.
‫فرمون رو بگیر.
‫کجا با این عجله؟
‫اول بکشش بالا...
‫وگرنه با این کارتو می‌سازم.
‫بی‌خیال دیگه.
‫زودباش تا سنگه از دستت نپریده.
‫اگه اصرار داری باشه.
‫کادلز!
‫اینو می‌خوای؟ مال خودت.
‫مار! نه، نه، نه!
‫- مار! ‫- ای وای!
‫بچه‌ها، می‌دونم دیوونه‌بازیه. ‫ولی باید بپریم.
‫دیوونه‌بازی؟ تازه حرف دل منو زدی داداش.
‫شک نکن می‌رسیم!
‫نه!
‫واسه من برگشتین.
‫مار.
‫باید راستش رو بهت می‌گفتم.
‫می‌ترسیدم اگه متوجه بشی...
‫که می‌خوام آدم خوبی باشم...
‫عوضی‌بازی در بیارم و ‫دیگه باهات صحبت نکنم؟
‫آره.
‫خلاصه که من واقعا...
‫می‌دونم، منم دوستت دارم رفیق.
‫خیلی صحنه قشنگی شد.
‫بچه‌ها باورتون می‌شه ‫انقدر قشنگ شد؟
‫الآن...
‫الآن اشک منم در میاری.
‫دقیقا!
‫خیلی چندش شدیم، نه؟
‫بچه‌ها بی‌خیال.
‫کی گفته تهش اینجاست؟
‫نه، نه، نه. کادلز!
‫ارتفاعمون کم شده!
‫ارتفاع داره کم می‌شه! ‫داریم سقوط می‌کنیم!
‫چی شد؟ منفجر شدیم؟
‫اومدیم بهشت؟
‫دیگه گیرت آوردم.
‫آهای!
‫مگه تو خواب ببینی که این بار...
‫بتونی قسر در بری!
‫- خانم رئیس پلیس، وایستا. ‫- فرماندار روباه‌نژاد؟
‫- چنین کاری نکن. ‫- آخ!
‫اینا نبودن که شهاب‌سنگ رو دزدیدن.
‫می‌خواستن پسش بدن.
‫هه! تو از کجا می‌دونی؟
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه تو هم دستت با...
‫این مجرم‌های شناخته‌شده ‫توی یه کاسه بوده.
‫خب...
‫راستش،
‫وقتشه یه حقیقتی رو بگم.
‫درواقع من...
‫واقعا...
‫واقعا عاشق اینه که ‫ته داستان همه سربه‌راه بشن.
‫آره بابا، می‌دونیم.
‫دیگه قرار نیست فرار کنیم.
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫بله.
‫رئیس، هر اقدامی لازمه انجام بده.
‫چی؟
‫دارین خودتون رو تسلیم می‌کنین؟
‫حالا شاید شهاب‌سنگه ‫کار ما نبود...
‫اما کلی چیز دیگه دزدیده بودیم.
‫دیگه وقتشه مسئولیت ‫کارهامون رو قبول کنیم.
‫وقتشه سربه‌راه بشیم.
‫دستگیرمون کن رئیس.
‫وای، جدی؟
‫موفق شدی دیگه.
‫لحظه درخشانت رسیده رئیس.
‫حالشو ببر.
‫وای.
‫راستش باید... ‫باید یه سخنرانی هم بکنم.
‫باید بکنم، مگه نه؟
‫آخه...
‫وقتی شش سالم بود،
‫تصمیم گرفتم پیکولو نواز بشم،
‫ولی متوجه شدم انگشت‌های من...
‫برای اون ساز کوچیک و ظریف ‫زیادی قدرتمند بودن.
‫این‌جوری بود که شدم مجری قانون.
‫بهت افتخار می‌کنم گرگ.
‫می‌دونی دیگه، گرگ و روباه...
‫فرق خاصی ندارن.
‫زندگی خوبی واسه خودت ‫دست و پا کردی فرماندار.
‫خب، گویا حماسه آدم بدها...
‫به پایانی ساده و ‫کاملا رضایت‌بخش رسیده.
‫هرچند واسم سواله، ‫پس شهاب‌سنگ چی شد؟
‫کادلز! زودباش، سریع‌تر!
‫پروفسور مارمالاده!
‫داره شهاب‌سنگ رو برمی‌گردونه.
‫ها؟ آها، آره دیگه. آره.
‫دارم... دارم برش می‌گردونم.
‫دقیقا دارم چنین کاری می‌کنم.
‫غمتون نباشه.
‫قهرمان مردم اومده.
‫پروفسور، نظری در این مورد ندارین؟
‫خیلی سعی کردم ‫کمکشون کنم تیفانی.
‫ولی تهش همون آش و کاسه شد.
‫آدم بدها، بد موندن. ‫آدم خوب‌ها، خوب موندن.
‫خیلی درسته. ‫خیلی خردمندانه‌ست.
‫علاوه بر این، برای صلاح مردم شهر...
‫بنده با سخاوتمندی خویش ‫تصمیم گرفتم که شهاب‌سنگ رو...
‫برای نگه داری محتاطانه ‫به عمارت خودم ببرم.
‫واقعا باز قراره قسر در بره؟
‫ممنون از شما. ‫چه مردم مهربونی داریم.
‫به افتخارم دست بزنید!
‫وایستا ببینم.
‫این که شهاب‌سنگ نیست.
‫صرفا یه لامپه.
‫ها؟
‫چی شد؟
‫مار، این چه کاری بود کردی؟
‫مگه چیه؟ دوستم ناراحت بود.
‫خوشحالش کردم دیگه.
‫گمونم گرگ راست می‌گفت.
‫شاید ما هم لزوما یه‌مشت ‫شرور ترسناک نیستیم.
‫من بدم. تو بدی.
‫بیا با هم بد باشیم.
‫معامله قبوله.
‫- می‌شه منم امتحان کنم؟ ‫- معلومه شریک‌جان.
‫خجالت نکشین.
‫دزدیمون تموم شه رفتیم.
‫[لامپ]
‫نه، نه، نه!
‫[شهاب‌سنگ]
‫[فرامحرک]
‫اگه این لامپه، پس خود...
‫ترفند قاپ‌زنی خودمون.
‫وایستا ببینم.
‫این که الماس زومپانگوئه.
‫ولی این رو که...
‫پنجه زرشکی دزدیده بود!
‫من؟ نه، نه، نه.
‫- وای خدا! ‫- نه، نه، نه. اشتباه گرفتین.
‫- خبر تکان‌دهنده پایانی! ‫- اشتباه گرفتین!
‫مشخص شد راهزن بدنام و معروف ‫ملقب به پنجه زرشکی...
‫- کسی نبوده جز... ‫- نه، نه!
‫پروفسور مارمالاد.
‫من پنجه زرشکی نیستم.
‫پنجه زرشکی اونه!
‫پنجه زرشکی خودشه!
‫من گل نیکوکاری‌ام! نه!
‫جونم! خزنده خودمی‌ها!
‫- درستش هم همینه! ‫- ایول!
‫بزن قدش. بالأخره یه نفر ‫باید اون شهاب‌سنگه رو نابود می‌کرد.
‫خیلی چیز خطرناکی بود.
‫حرکت جالبی زدی مارجان.
‫جالب؟ خفن‌ترین بود.
‫نه‌تنها جلوی خوکچه رو گرفتم...
‫بلکه مجبورت کردم اعتراف کنی ‫چقدر بهم اهمیت می‌دی.
‫آره، باشه.
‫ولی یه سوال کوچولویی داشتم.
‫جدی؟ سوالت چیه گرگ‌جان؟
‫خیال کردی کی بود که آب‌نبات ‫«پوش پاپ» رو گذاشت تو یخچال؟
‫وایستا ببینم.
‫تو... نه.
‫می‌دونستم آدم خوبی هستی.
‫نه.
‫- خوبیم جیگر. خوبیم. ‫- آره!
‫خب، حالا فرض کن تولدت شده.
‫تولدم که واقعا شده.
‫آره می‌دونم. ‫بعد داریم قدم می‌زنیم...
‫که یه جن آبی می‌بینیم.
‫باشه. اسمش چیه؟
‫اسم جن آبیه چیه؟
‫آره دیگه، بفهمیم طرف حسابمون کیه.
‫نمی‌دونم دیگه. جن آبی ‫یا مخففش کنیم «جن».
‫بهت می‌گه سه تا آرزو کن.
‫چرا سه تا؟
‫طبق توافق‌نامه‌های صنعتی دیگه.
‫حالا بگو، چه آرزویی می‌کنی؟
‫- عه... ‫- موفق باشین بچه‌ها.
‫بهش می‌گم هیچ آرزویی ندارم.
‫هیچ آرزویی؟
‫بی‌خیال بابا، تولدته‌ها.
‫باشه خب، ولی آرزو کنم که چی بشه؟
‫خودم آزاد شدم دیگه.
‫- سلام. ‫- بچه‌ها!
‫چه خوش‌تیپ شدین داداش‌ها!
‫- دوستام که پیشم هستن. ‫- آخی.
‫پوستم انقدر خوبه که ‫انگار نصف سن الآنم رو دارم.
‫نصف سن رو مطمئن نیستم، ‫ولی پوستت خوبه.
‫واسه اینه که پوست انداختی.
‫- بله که انداختم. ‫- بوی خوبی هم می‌دی‌ها.
‫براق و خوشگل شدم.
‫عه...
‫خب حالا چی کار کنیم؟
‫- ماشین بدزدیم؟ ‫- پیرانا!
‫شوخی کردم بابا.
‫شوخی بود.
‫می‌گم گرگ، حالا که ‫فکرش رو می‌کنم...
‫آرزو می‌کنم کاش ‫یه ماشین داشتم.
‫عه جدی؟ اجی‌مجی.
‫ایولا.
‫سلام بچه‌ها. ‫آماده به‌کار هستین؟
‫عه. وای.
‫آخی.
‫آهای تو.
‫آره با خودتم. بیا اینجا ببینم.
‫بیا جلوتر.
‫گفتم بیا جلوتر.
‫حالا که وقت گذاشتیم و ‫با هم حسابی آشنا شدیم،
‫دیگه اونقدرها هم ترسناک نیستیم، نه؟
‫تارتاری، بذار آهنگو.