‫[ هنگ کنگ ]
‫[ ۲۰۰۹ ]
‫ببین کی بالاخره بیدار شده.
‫می‌تونی اولین آتیش‌بازی‌های عمرت رو ببینی.
[ سال نوی قمری ] ‫خیلی خوشگلن، ‫نه؟
‫درست عین خودت، عزیزم.
‫همم؟
‫عجیبه.
‫وای نه. ‫پیدامون کردن.
‫عزیزم، ‫تو پستونکت رو بمک.
‫بسپارش به مامان‌بزرگ.
‫این یائوگوای خنگ رو نگاه.
‫بای‌ بای عروسک!
‫واقعاً هم بای بای.
‫بد به دلت راه ندی تام. ‫الان کمک می‌رسه
‫بدرود، بی‌عرضه‌ها!
‫هان؟
‫میو، میو.
‫بیا عزیزم. ‫گفتم که نگران چیزی نباش.
‫بیخیال دیگه.
‫پس کجایین؟
‫ببخشید. ‫مراقب باشین. دارم رد میشم.
‫برین کنار که ‫ خوکیِ سریع‌السیر داره میاد!
‫کی گفته خوک‌ها نمی‌تونن پرواز کنن؟
‫می‌بینم که بالاخره تصمیم گرفتین بیاین.
‫راه رو باز کن بُزی.
‫بزنین بریم. خودتون کارتون رو بلدین. ‫زودیاک. مراقب نگهبان باش.
‫حمله!
‫حالت رو جا میارم.
‫حملۀ ناز نازی!
‫اسبی، ‫محاصره‌شون کن.
‫اوه، ‫خیلی بد شد که.
‫خانم لی!
‫- ببری،‌ نه! ‫- وایسا ما هم بیایم!
‫[ شاگرد ببر ]
‫[ سان فرانسیسکو ]
‫[ ۱۵ سال بعد ]
‫دفعه بعد مواظب باش ‫ پات رو کجا می‌ذاری بی‌عرضه.
‫شاید هم تو باید مواظب راه رفتنت باشی، ‫ باعرضه.
‫گمون نکنم.
‫حالت خوبه؟
‫آره، ‫عالی‌ام.
‫هی، ‫دختر جدیده تویی پس.
.چندوقتی هست که دخترم
‫اسم من تامه. ‫خب، الان برمی‌گردم.
‫تو بد دردسری افتادی.
‫دردسر بد؟ ‫مگه دردسر خوب هم داریم؟
‫ارزشش رو نداره رفیق.
‫بزن به چاک بزدل!
‫دارم راه میرم، ‫فرار نمی‌کنم.
‫تاحالا کسی خونه‌‌شون رو دیده؟
.کلی آت و آشغال تو خونه‌شونه
‫دورش هم پر از عود و جادو جنبله.
‫مال مادربزرگ روانیشه.
‫نکنه جادوگری چیزیه؟
‫میشه جداً پای مامان بزرگم رو نیاریم وسط؟
‫وگرنه چی‌ میشه؟
‫بگو که ‫«مامان بزرگم یه جادوگر روانیه.»
‫مامان بزرگت یه جادوگر روانیه؟
‫چی؟ ‫نه، نه،‌ نه!
‫حق‌تون همینه. ‫تو و این مادربزرگ جادوگرت.
‫گفتم پای مامان‌بزرگم رو نیار وسط!
‫شما هم دیدین؟
‫چیشد یهو؟
‫هی! ‫باشگاه مشت‌زنی!
‫چیزی نیست. ‫منم.
‫آره خب، ‫غافلگیرم کردی.
‫اسم من رَوه.
‫من هم تامم.
‫آره، ‫اون موقع هم گفتی،
‫قبل این که پسره رو بچسبونی به سقف. ‫یادت رفته؟
‫شاید به خاطر اون شکلات پروتئینی بود ‫ که صبح خوردم.
‫وای. ‫من هم باید بخرم.
‫اوه.
‫- یه لحظه وایمیسی؟ ‫- حتماً.
‫سلام.
‫گفتم پیاده میام خونه.
‫بریم. ‫بجنب.
‫به روی چشم.
‫مامان بزرگت از این‌ها درست می‌کنه؟
‫- اوهوم. ‫- وای.
‫مادرخونده‌ام عاشق این چیزاس.
‫مامان بزرگم کلی داستان درمورد روش‌های دور کردن ‫ارواح شیطانی بلده.
‫وایسا ببینم. ‫ارواح شیطانی؟
‫- شرمنده! ‫- برین کنار!
‫مامان‌بزرگ‌ها همیشه از این داستان‌های مسخره ‫تعریف می‌کنن.
‫آره، .راستش من نمی‌دونم
‫- اوه،‌ شرمنده، منظوری نداشتم... ‫- اشکال نداره.
من هم بالاخره شانسم گفت .و یه سرپرست پیدا کردم
‫خونه‌ای که الان هستم خیلی خفنه.
‫چه باحال.
از وقتی خیلی کوچیک بودم ‫مامان بزرگم تنهایی بزرگم می‌کنه.
‫اما خیلی خوبه.
‫- البته بعضی‌وقتا... ‫- چی؟ عجیب و خجالت‌آور میشه؟
‫آره. ‫اما باحال هم هست.
‫من که پایۀ جادوگرای باحالم.
‫چیزی رفته تو دندونم؟
‫نه. ‫چیزی نیست.
‫الان چی؟
‫سلام جی‌جی.
‫وای، حالش خوبه؟ ‫همیشه همینطوریه؟
‫آره،‌ آره. ‫با چشمای باز می‌خوابه.
‫خدافظ جی‌جی.
‫چشمات می‌خشکن‌ها.
‫لطفاً تا دیر نشده برگرد.
‫اگه ببینیش ‫ دیگه نمی‌تونی از ذهنت خارجش کنی.
‫بیخیال تام، ‫مطمئنم اونقدرا هم بد نیست.
‫بچه‌ها به‌خاطر خونۀ کاملاً طبیعی‌مون ‫کتکم می‌زنن.
‫زیادی بزرگش می‌کنی.
‫یا خدا.
‫خیلی‌ها رو راه‌پله‌مون پرتقال می‌ذارن
‫چون فکر می‌کنن معبدی چیزیه.
‫اما عوضش پرتقال مفتی داریم.
‫سلام تامی!
‫دوستته؟ ‫چقدر خوشگله.
‫سلام مامان‌بزرگِ تام.
‫ای خدا، ‫من رو از دست اینا خلاص کن.
‫تام، ‫دعوتش کن بیاد داخل.
‫باشه، ‫الان میام مامان‌‌جون!
‫تا فردا.
‫مامان بابات هم ‫ تو دبیرستان با هم آشنا شدن.
‫کجا با این عجله مامان‌جون؟
‫فقط دوستیم، ‫خب؟
‫اصلاً شاید بعد دیدن خونۀ عجیب‌مون ‫ حسابی ترسیده باشه.
‫عجیب و خارق‌العاده؟
‫خوبه حداقل توی خونه رو ندید.
‫تام،‌ حتی اگه این طلسم‌ها ‫واست مسخره باشن،
‫برای من مهمن.
‫با این حال اصلاً معنی‌شون رو نمی‌دونم.
واسه فهمیدن لازم نیست بدونی.‏
‫مامان‌جون، ‫چرا رمزی حرف می‌زنی؟
‫یه روزی،
‫خودت متوجه میشی ‫که واقعاً کی هستی
‫نه اینی که ظاهرت نشون میده.
‫یعنی چی اون‌وقت؟
‫ما که درموردش حرف زده بودیم.
‫تام، ‫ما از این‌ها استفاده نمی‌کنیم.
‫از اینجا و اینجا استفاده می‌کنیم.
‫اصلاً لازم نیست دعوا کنیم.
‫بعدش هم، ‫تو اصلاً دعوا بلد نیستی.
‫پسره بهت گفت جادوگر.
‫خب؟ ‫شاید هم جادوگرم.
‫هاها. ‫خیلی خنده‌دار بود.
برای کسی که تو مدرسه اذیتت کرده ‫باید دلسوزی کنی.
‫چی؟ ‫چرا؟
‫چون احتمالاً خودش ‫ از یه چیزی آسیب دیده.
.آدم‌ها ذات‌شون پاکه، تام
‫خونوادۀ ما همیشه ‫به این موضوع اعتقاد داشته.
‫کدوم خونواده؟ ‫فقط خودمم و خودت.
‫اصل و نسب تو ‫ به هزاران نسل پیش برمی‌گرده.
‫سنت‌های ما ‫ تو رگ‌هات جریان داره.
‫آره خب، شاید بعضی‌وقتا ‫ باید بیخیال این سنت‌‌هامون بشیم.
البته من که بهش افتخار می‌کنم ‫ یا هرچی.
‫«یا هر چی؟»
‫من فقط می‌خوام معمولی باشم.
‫تام، ‫تو معمولی نیستی.
‫عالی شد. ‫ممنون.
‫کل خونوادۀ ما اصلاً معمولی نیستن.
‫خیلی وقت بود که منتظر بودم ‫تا درموردش باهات حرف بزنم.
‫اما اول از همه ‫باید طلسم‌ها رو آویزون کنی.
‫بعدش حرف می‌زنیم.
‫باشه مامان‌بزرگ.
‫بجنب!
‫نباید همینطوری آویزون‌شون کنی.
‫هی، ‫رفیق!
‫این کار قانون داره.
‫شما کی باشی؟
‫چندوقت بود که طلسم‌های محافظت‌کننده ‫آویزون نبودن؟
‫شاید حدود پنج دقیقه.
‫- تو رو می‌شناسم؟ ‫- نه.
‫اما من تو رو می‌شناسم.
‫هوی! ‫داری من رو بو می‌کشی؟
‫آره، ‫چقدر هم بو گند میدی بچه.
‫نه، ‫نمیدم.
‫مامان‌بزرگت کجاس؟ ‫خانم لی،‌ حال‌تون خوبه؟
‫آقا. ‫خیلی‌خب.
‫کفشات هم در نیار. ‫اصلاً هم بی‌ادبی نیست.
.به به ‫کلی هم گِل و خاک با خودش آورد.
‫- هو! ‫- می لینگ.
.چقدر از دیدنت خوشحال شدم
‫حالا نیشگون گرفتن لازم نیست. ‫درموردش که حرف زده بودیم.
‫تام، ایشون هو هستن، ‫دوست قدیمیم.
‫دوست قدیمی؟
‫دقیقاً منظورمون چه دوستیه؟
تو یه مدرسه که نبودین؟
‫وقت واسه این کارها نداریم.
‫امروز تو مدرسۀ این آقا پسر ‫بوی «فاشو» به مشامم خورد.
‫جادو؟
‫می‌دونم. ‫خودم هم فهمیدم.
‫بو گندش همه‌جا رو برداشته. ‫برات خطرناکه.
‫آروم باش.
‫همین حالا می‌خواستیم ‫درموردش حرف بزنیم.
‫اَیی، نه مامان‌جون. ‫لازم نیست درمورش حرف بزنم. پونزده سالمه‌ها.
‫طلسم‌ها آویزون نبودن، ‫این هم هنوز نمی‌دونه کیه،
‫هیچ‌کدوم از زودیاک‌ها هم ‫دستورالعمل‌هام رو رعایت نکردن.
‫تام، تو دعوای امروزت ‫دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟
‫پسره از دستم عصبانی شده بود.
‫هیکلش گنده بود. شونه‌هاش دم کرده بود. ‫راستش یکم شبیه تو بود.
‫اصل مطلب رو بگو.
‫کار من نبود. ‫خودش شروع کرد.
‫- تو تمومش کردی؟ ‫- چی؟
‫اتفاق عجیبی نیفتاد؟
‫چرا... ‫نه، چیزی نشد.
‫البته بجز اون موقع ‫که چسبوندمش به سقف.
‫وای پسر.
‫وایسا ببینم، ‫کسی که ندیدت؟
‫نه بابا. ‫فقط حدود یه صدتا بچه دیدن.
‫وای، ‫باید از اینجا بریم.
‫مامان‌بزرگ، ‫این یارو کیه؟
‫«این یارو؟»
‫منظورت یکی از جنگجویان گروه دوازده یاره
‫که قسم‌خورده ‫ از نگهبان ققنوس محافظت کنه؟
‫مامان‌جون، ‫مثل داستان‌های دوران بچگیمه؟
‫من یه زودیاکم.
‫خیلی‌خب، من هم تامم. ‫از خانواده لی.
‫حساس به لاکتوز ‫و نگهبان اولین کارت استف کری.
‫داستان‌ دوران بچگی؟
‫باید بهش زمان می‌دادم.
‫زمان واسه چی؟
‫خداییش؟ ‫بچه‌ها، میشه به من هم توجه کنین؟
‫فهمیدیم بچه. ‫فهمیدیم اینجایی.
‫داش، ‫مشکلت چیه؟
‫همه فهمیدن اینجایی!
‫مگه حرفایی که تو می‌زنی ‫با عقل جور در میاد؟
‫تموم حرفایی که می‌زنم ‫با عقل جور در میاد.
‫یه چیزی اینجاس.
‫- وای، وای، وای، زلزله. ‫- نه‌خیر.
‫کفشات رو بپوش تام.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫وای.
‫- مامان‌جون! ‫- ایول!
‫جلو با من، ‫تو مواظب پشت باش.
‫نه. ‫این فاشوی قدرتمندیه.
‫تو و تام باید برین.
‫چی؟ ‫نه!
‫ببرش یه جای امن. ‫بهت نیاز داره هو.
‫تام. ‫تام، من رو نگاه کن.
‫قول میدم همه‌چی رو توضیح بدم.
‫اما تا اون موقع ‫باید با هو بری.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫- لو. ‫- برین! همین حالا!
‫- نه، صبر کن... ‫- برین!
‫وای!
‫خانم لی.
‫لو.
‫می‌تونیم کار رو راحت کنیم.
‫می‌دونی دنبال چی‌ام پیر زن.
‫پس بیا و بگیرش.
‫برین!
‫ققنوس رو برام بیارین.
‫عزیزم، ‫چه قشنگ!
‫مامان‌بزرگ.
‫هی. ‫هی.
‫وای! ‫نه، نه، نه!
‫بیا عقب!
‫هان؟
.چقدر دلم واسه این کار تنگ شده بود
‫شلوارت چیشد؟
‫عالی شد. ‫بازم یائوگوای.
...یائوگوای دیگه چـ
‫جنگجوی زودیاک دیگه‌ای نمونده ‫تا ازت محافظت کنه.
‫فقط خودمونیم.
‫مگه این که بخوای با نوۀ عزیزت شروع کنم.
‫جرات نداری نزدیکش شی!
‫یالا، یالا! ‫تکون بخور ببر!
‫یه بار دیگه بگو ‫تا یه لقمۀ چپت کنم.
‫نه، نه، نه. ‫وایسا، وایسا!
‫نــــــه! ‫خدایا!
‫نه، نه، نه! ‫پام رو ول کن...
‫هوی! ‫حواست باشه به چی لگد می‌زنی.
‫اوه!
‫ببر! ‫ببر! کمک!
‫نگاش کن، ‫چقدر ضعیف شدی.
‫چقدر پیر شدی.
‫کمکت کنم بلند شی؟
‫حالا کمک رو نشونت میدم!
‫- حالا صاف باید پام بره تو پوشک. ‫- مامان‌جون!
‫مامان‌جون!
‫تام، ‫حالت خوبه؟
‫فکر کردی به همین راحتی ‫ شکست می‌خورم؟
‫این مال منه.
‫نه! ‫ولش کن!
‫نه تا وقتی که من نگهبان باشم!
‫مامان‌جون.
‫چی؟
‫این دیگه چیه؟
‫ارابۀ روح.
‫زمانی که می‌خواد روح بزرگان ‫ و اصیل‌ها رو با خودش ببره میاد.
‫مامان‌جون!
‫بیا بچه. ‫عقب نمون.
‫بجنب، ‫برو تو.
‫باید به بقیه اطلاع بدم.
‫چه فایده‌ای داره؟ ‫نه، نه، باید...
‫- تو آشغال‌فروشی چی‌کار داریم؟ ‫- عتیقه‌فروشی.
‫نه آشغال.
‫اینجا زندگی می‌کنم.
‫از اینجا مواظبت بودم.
‫تو و اون هیولاها...
.یائوگوای‌ها. موجودات لو ‫موجودات فسقلی بدجنس.
‫وقتی بچه‌ بودم، مامان بزرگ ‫این داستان‌های مسخره رو واسم تعریف می‌کرد.
‫داستان نیستن، ‫خب؟
‫داستان نیستن بچه.
‫مادربزرگت یه نگهبان بود تام.
‫یکی از بهترین‌ها بود.
‫برای محافظت از این ‫جونش رو فدا کرد.
‫گردن‌بندش؟
‫اسمش ققنوسه.
‫از وقتی که الهه نو کوآ ‫ با ققنوس انسان رو خلق کرد،
‫نیروهای پلید می‌خواستن بگیرنش.
‫- وای. ‫- از این به بعد وظیفۀ محافظت ازش به عهده توئه.
‫چی؟ ‫نه...
‫من باید برم خونه. ‫فردا مدرسه دارم.
‫مامان‌بزرگم...
‫نمی‌تونی بری بچه.
‫وظیفۀ من اینه.
‫من اصلاً تو رو نمی‌شناسم.
‫مگه وظیفۀ یه جنگجوی زودیاک ‫محافظت از مامان‌جون نبوده؟
‫- تام... ‫- تو ولش کردی! می‌تونستی نجاتش بدی.
‫هی.
‫- من باید برم. ‫- وایسا. نه، نه.
‫- نمی‌تونی بری... وایسا. ‫- به من دست نزن!
‫نه، نه، نه. ‫باید قبلش بهت بگم که...
‫...که روی در طلسم خروج هست.
‫خانم لی محافظت از تو رو ‫ به عهده من سپرده.
‫یعنی تو میشی شاگرد من.
‫طبقه بالا یه اتاق هست. ‫می‌خوای مال تو باشه؟
‫باشه.
‫ببر کودن.
‫امکان نداره.
‫فقط به خاطر این گردن‌بند بی‌خود.
‫وای!
‫بیخیال!
‫کی جرات کرده شهبانو نو کوآ رو بیدار کنه؟
‫تام؟
‫اوه، ‫تویی.
‫از این به بعد تو دوتا دنیایی.
‫دنیای فانی ‫و دنیای جادو.
‫خیلی‌خب.
‫واقعاً دارم عقلم رو از دست میدم.
‫فکر می‌کردم چیزیش نمیشه.
‫شرمنده بچه.
‫نمی‌دونم این روزا چی تو عودها می‌ریزن،
‫اما خیلی چشمام رو اذیت می‌کنن.
‫آره.
‫چشمای منم همینطور.
‫پیس. ‫هی، تام؟
‫تام. ‫بچه!
‫بلند شو دیگه!
‫هی. ‫ناخنات رو بگیر.
‫یعنی چی؟ ‫اینطوری آدم‌‌ها رو بیدار می‌کنی؟
‫خب دفعۀ بعد برات آواز می‌خونم.
‫بلند شو دیگه. ‫وقتشه به کارهامون برسیم.
‫کار؟ نمی‌دونم منظورت از اون ‫ قضیۀ شاگرد چی بود
‫اما من برات ماشین برق نمی‌ندازم‌ها.
‫می‌دونم باحاله. ‫بیا.
‫باید ببینم با چی دارم کار می‌کنم.
‫- سعی کن من رو بزنی. ‫- چی؟ جدی میگی؟
‫مگه این که آمادگیش رو نداشته باشی.
‫خودت خواستی پشمک‌خان!
‫اینطوری فایده نداره‌ها.
‫فکر کردی یائوگوای‌ها وایمیسن سرجاشون ‫و منتظر می‌مونن تا بزنی‌شون؟
‫خب نمی‌تونم بزنمت.
‫اون‌وقت تاحالا منظورت همین بود؟
‫نه. منظورم این بود ‫که منظورم رو نمی‌گیری.
‫دقیقاً چندبار سعی کردی بهم حمله کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫هشت‌بار.
‫و چندبار چک کردی
‫تا ببینی ققنوس هنوز گردنته یا نه؟
‫حتی یه بار هم نه.
‫منظورم همین بود.
‫موش!
‫گفته بودم ‫ دستت به کیف پولم نخوره!
‫بیا اینجا ببینم!
‫نه، نه، نه... ‫اون...
‫تاوان کارت رو پس میدی!
‫حقت رو می‌ذارم کف دستت!
‫چندساله این کار رو می‌کنی...
‫اینقدر وسایلم رو ندزد!
‫سلام علیک!
‫خدایا! ‫دیدی چی‌کار کردم؟ تونستم!
‫تونستم این کار رو بکنم.
‫حالا نمی‌خواد جوگیر شی. ‫یه فاشوی دفاعی بود.
‫واکنشه.
‫تام، ‫این موشیه.
‫وایسا ببینم. ‫اون هم زودیاکه.
‫مثل همدیگه‌این.
‫از عمد داری توهین می‌کنی؟
‫سیدنی اسممه. ‫تصاحب هم بازیمه.
‫تصاحب؟
‫- دزدی دیگه. ‫- دزد؟
‫شمشیر امپراتوری مینگم رو دزدیدی.
‫- ببین ساعتت رو ندزدیده باشه. ‫- من که ساعت ندارم.
‫طوری نیست. من کلی دارم. ‫می‌خوای؟ با نرخ دوستانه میدم.
‫سیدنی، ‫اینجا چی‌کار می‌‌کنی؟
‫اوه.
‫دوباره موش شد. ‫خیلی‌خب.
‫هو. اومدم این رو بهت بگم. ‫دیشب لو رو دیدم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫سید، ‫امکان نداره.
‫دیدیم که مُرد.
‫نزدیک اون خونۀ بزرگ و قدیمی ‫ ‫که کنار صخره‌هاست
.داشتم ول می‌چرخیدم
‫ناب‌ترین آشغال‌ها رو دارن.
‫تو فاضلاب ‫ یه سوپ صدف درجه یک پیدا کردم.
‫و بعدش یهو لو رو دیدم!
‫اومده بود تو این عمارت متروکه، ‫با خودم گفتم
‫«نکنه اون هم ‫ واسه سوپ صدف اومده؟»
‫قیافه‌اش چندش‌آور شده بود.
‫من الکی به کسی نمیگم چندش‌آور.
‫خزید تو اون فوارۀ عجیب.
‫باور نمی‌کنی هو، ‫آب شفاش داد!
‫بعدش هم که دیگه ‫ یه راست اومدم اینجا.
‫اونجا رو می‌شناسم. ‫پس واسه چی وایسادیم؟ بریم سراغش.
‫- چی؟ نه! ‫- واسه چی؟
‫چون خودت رو به کشتن میدی.
‫لو که یه یائوگوای معمولی نیست.
‫به اندازۀ یه نگهبان قدرت داره.
‫می‌تونه به سیاه‌ترین جادوها برسه.
‫باید بریم معبد ‫و بقیه زودیاک‌ها رو بیاریم.
‫دقیقاً! همین کار رو باید بکنیم. ‫اتحاد تیم زودیاک!
‫من تنهایی بهتر کار می‌کنم.
‫بیخیال هو. ‫می‌دونی که وقتی با هم باشیم
‫براش امن‌تره.
‫خیلی‌خب. ‫میریم دنبال زودیاک‌ها.
‫- ایول! ‫- ایول!
‫زودی پشیمون شدم.
‫- این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟ ‫- هی.
‫یه کادو واسه نگهبان جدیدمون دارم.
‫اوه! ‫این نیست!
‫تو اتوبوس پیداش کردم، ‫مطمئن باش خیلی خفنه.
‫شاید لازمت بشه.
‫یادت باشه که ‫این رو از من نگرفتی.
‫وای.
‫از امپراتوری مینگه؟
‫چه باحال!
‫[ رژۀ سال نوی چینی ]
‫محلۀ چینی‌ها ‫ خوشمزه‌ترین غذاهای دنیا رو داره!
‫یه لحظه می‌بخشین.
‫همم.
‫شما هم بوش رو فهمیدین؟
‫ماهی فاسد، ‫با کلی سس سویا.
‫بی‌تربیت!
‫جینسنگ کپک‌زده‌اس؟
‫آخجون دامپلینگ! ‫باورتون میشه مردم اینا رو دور می‌ریزن؟
‫ولش کن موشی.
‫آره!
‫- رسیدیم! ‫- اومدیم دیم سام بخوریم؟
‫همه‌چی رو از ظاهرش قضاوت نکن بچه.
‫فقط یکی‌شونه.
‫مطئنم می‌تونم از پسش...
‫- گندش بزنن. ‫- همه‌چی رو از ظاهرش قضاوت نکن.
‫ایولا.
‫با ببری در بیفت ‫تا پنجه‌هاش رو نشونت بده!
‫- چی؟ از خودت در آوردی؟ ‫- نه.
‫- چرا. کسی از این حرفا نمی‌زنه. ‫- ببرها می‌زنن.
‫وای.
‫این هم اومد!
‫چی؟
‫بریم تو کارش!
‫همش خودنمایی.
‫باشه بابا، ‫فهمیدیم می‌تونی پرواز کنی.
‫هی! ‫کارت حرف نداشت!
‫آقایون.
‫میسترال.
‫نمیومدی هم هیچ فرقی نمی‌کرد.
‫آره مشخصه.
‫خوشحالم می‌بینمت جونده.
‫بهم گفت «جونده».
‫توماس لی.
‫باعث افتخاره که بتونم ‫ ازت محافظت و هدایتت کنم.
‫هی، هی، هی! ‫خانم لی اون رو به من سپرده.
‫پس منم که ازش محافظت ‫ و هدایتش می‌کنم.
‫مثل الان ‫که به این تله هدایتش کردی؟
‫ببین، ‫بچه رو دارم می‌برم معبد.
‫چه فکر خوبی.
‫شاید تونستی استادی براش پیدا کنی ‫ که اینقدر شکاک نباشه.
‫اصلاً کی از تو خواست؟
‫چی رو؟ ‫که نجاتت بدم؟
‫راستی قابلت رو نداشت.
‫بیچاره دست خودش نیست.
‫اصلاً فرق نکردی هو.
‫ببرها هیچوقت خط‌هاشون رو عوض نمی‌کنن.
‫روده‌بر شدم.
‫می‌دونم.
‫- همم؟ ‫- سینتیا!
‫- تعطیلیم. ‫- چی؟
‫داشتی می‌گفتی که ‫ چطوری ترتیب همه اوضاع رو میدی.
‫سینتیا، ‫منم، ببری.
‫هو.
‫در رو باز کن.
‫داری آبروم رو جلوی بقیه می‌بری.
‫تعطیلیم!
‫بحث زودیاکه.
‫اینجا هم بحث دیم سامه.
‫که 3 ساعت دیگه باز می‌کنیم.
‫کارت عالی بود.
‫اصلاً کسی هست از تو خوشش بیاد؟
‫بسپارینش به من.
‫اگه بذاری بیایم تو، ‫این جینسنگ وحشی ۶۵ ساله رو میدم بهت.
‫هی موشی، ‫دفعه آخرت باشه سس سویا می‌دزدی.
‫مطمئنی من رو ‫ با یه موش سخنگوی دیگه اشتباه نگرفتی؟
‫- صد دلار کافیه؟ ‫- اوه!
‫مغازه بازه! ‫بفرمایین.
‫- یه کلمه هم نگفت. ‫- قابلت رو نداشت.
‫چه بوی خوبی داره. ‫میشه یکم بمونیم و چار سیا بائو بخوریم؟
‫- نه. ‫- هو رو ولش کن.
‫درکی از آدم‌ها نداره.
‫یا از احساسات. ‫یا دنیای مدرن.
اگه راستش رو بخوای ‫کلاً درکی از چیزی نداره.
‫پسره بو گند زیر بغل ‫ و جادوی جدید میده. کیه؟
‫- تحت حفاظت منه. ‫- حفاظت ما.
‫از دست این زودیاک‌ها.
‫حالا اینجا چه‌خبره؟
‫معبد دوازده یار تو یه فریزره؟ ‫واقعاً؟
‫خیلی وقته باهاش کار نکردم.
‫هی، ‫ممنون بابت نون.
‫لازم داشتی. ‫لاغر مردنی!
‫اوه، ‫قورباغه‌اس.
‫وای.
‫به معبد دوازده یار خوش اومدی.
‫یعنی اینجا قلعۀ جادویی‌تونه؟
‫حالا کجاش رو دیدی؟
‫بریم سراغ ترکیب اولیه.
‫مگه تیم بسکتباله؟
‫بذار موشی کارش رو بکنه.
‫این شما و این
‫جنگویان زودیاک حیرت انگیز!
‫نفر اول، ندا دهندۀ بیداری، ‫پرندۀ سحرخیز...
‫...خروسی!
‫با پرهایی خشم‌آلود!
‫وای.
‫با پنجه‌های نرمش ‫سریع خودش رو تو دل‌تون جا می‌کنه،
‫با وجود دهن بوگندوش ‫حتماً عاشقش میشین،
‫سگی!
‫سونامی آب دهن!
‫نفر بعدی کسی نیست ‫ جز رفیق گنده‌بک‌ و عضله‌ای‌،
‫گاویِ توقف‌ناپذیر!
‫حالا هم یه کف مرتب ‫ برای میمون‌سان ساحره‌‌مون یعنی، میمونی!
‫ماشین کوچیک‌شوندۀ نحیف و خشن!
‫حریف‌ها رو عین گوشت تیکه تیکه می‌کنه ‫و با شکم روشون فرود میاد! خوکی!
‫ضربۀ خوکی!
‫و حالا می‌رسیم به گل سرسبد، ‫دیوونۀ آتیش‌بازی.
‫- به افتخارِ... ‫- اینقدر داغم که نمی‌تونی تحمل کنی.
‫...اژدها!
‫- راستش بدک هم نیست. ‫- بهش رو نده.
‫هرچی بگی می‌شنوه.
‫خرگوشیِ دوست‌داشتنی!
‫حملۀ نازنازی!
‫انعطاف‌پذیره، ‫نیشش زهرآگینه،
‫و عمرآ دل‌تون نمی‌خواد که ‫بیاد تو کیسه خواب‌تون!
‫ماری!
‫بیا بغلت کنم.
‫و حالا نوبت می‌رسه ‫به این پرسرعت نجیب یعنی اسبی!
‫نهایت اسب بخار!
‫متخصص انفجارمون،
‫بمبِ بع‌بع کننده‌مون...
‫بزی!
جدیه،
‫پیچیده‌اس، ‫خودخواهه...
‫خب دیگه. ‫نمایش تمومه موشی.
‫دیگه بیاریم‌شون.
‫بی‌تربیت.
‫عجیبه. ‫معمولاً هر دوازده‌ نفرمون بودیم.
‫همین؟
‫اینجا که باغ وحش حیوون خونگی‌ها هم نیست.
‫- بچه‌هه کیه آوردی؟ ‫- اسمش تامه.
‫- نگهبان جدیده. ‫- سلام.
‫نگهبان جدید پس؟
منو دست انداختین؟
این بچه رو نگاه کنین.‏ تازه از تخم در اومده.‏
کسی اینو می‌گه که خودش یه مرغه.‏
من یه خروسم! شنیدی؟
‏- خروس!‏ ‏- می‌شه ببندی؟
آخرین‌باری که بحث کردیم...‏
گفتی می‌تونی تنهایی از نگهبان محافظت کنی.‏
مگه نه، بزی؟
انفجار تو خونه ممنوع.‏
شما می‌خواین کمکم کنین؟ لو باید تقاص کارش رو پس بده.‏
بچه، موضوع انتقام گرفتن نیست.‏ نگهبان‌ها این کارو نمی‌کنن.‏
خب، شاید بهتره بکنن.‏
تو این‌جا تو معبد می‌مونی.‏
‏- ما می‌ریم سراغ لو.‏ ‏- چی؟ نه!‏
وایستا، وایستا.‏ نکنه وقتی من نبودم...‏
کسی آقای ریشو رو رئیس کرده؟
باور کن، مرغ سوخاری،‏ منم دلم نمی‌خواد پیش تو باشم.‏
مرغ سوخاری؟
خودم مزۀ مرغ سوخاری رو نشونت می‌دم!‏
لازمه که جفت‌تون رو کوچیک کنم؟
بچه‌ها. هی، هی!‏
باشه! اگه خودت دلت می‌خواد...‏
چه گوگولی.‏
کمکی نکرد، نائومی.‏
فکر کردی خیلی گنده و کله‌شقی؟
خروس‌ها همیشه حساب گربه‌ها رو می‌رسن.‏
با هزاران سال سن،‏ هنوزم مثل بچه‌ها رفتار می‌کنین.‏
چه کوچولو، و عصبانی.‏
فقط یه نوک تا مرگ فاصله داری.‏ نوک مرگ.‏
خب، شانس آوردی که واسه ناهار نمی‌خورمت.‏
هی! تام کجاست؟
کجا رفت؟ خرگوشی؟
خب. صدای دویدن می‌شنوم.‏
از داخل کوچه و...‏
بچه قال‌مون گذاشت.‏
آره، رفته.‏
زود باشین.‏ نباید گمش کنیم.‏
ببخشید.‏
وایستا، تو که دیگه حرف نمی‌زنی؟
البته که نمی‌زنی.‏
سنجاب که حرف نمی‌زنه،‏ فقط ببر و موش و میمون و اژدها.‏
وای!‏
یعنی چی...‏
تام!‏
اگه می‌دونستم این‌جا...‏
از داخل انقدر قشنگه،‏ خیلی وقت پیش بهش دستبرد می‌زدم.‏
همش توهمه.‏
این‌جا فاشوی تاریک در جریانه.‏
بیاین جدا شیم.‏ این‌جوری مساحت بیشتری رو پوشش می‌دیم.‏
نه. با هم قوی‌تریم.‏
باشه. کنار هم می‌مونیم.‏
ولی جداگونه.‏
این چه‌جوری می‌شه کنار هم موندن؟
فقط منم که این صدا رو می‌شنوه؟
همه می‌تونن بشنون، گوله‌پشمی!‏
خیلی براتون خوشحالم،‏ ولی گوش‌های من بهتر می‌شنون.‏
پسر، عجب راهروی درازی!‏
بزی!‏
بقیه زودیاک‌ها!‏
لو حتماً اونا رو گرفته.‏
گوش کنین! با گوش‌هام حلش می‌کنم!‏
برو! بقیه رو پیدا کن!‏
رفتم.‏
خیلی خب، چتر!‏
آماده شو که بال بخوری!‏
رَو؟
تام! سلام...‏
این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
من این‌جا زندگی می‌کنم.‏
اون شمشیره دستت؟ قضیه چیه، لباس مبدل پوشیدی؟
هیچ‌وقت نگفتی تو یه عمارت تسخیر شده زندگی می‌کنی.‏
‏- تسخیر شده؟ ‏- رَو.‏
نمی‌خوای منو به دوستت معرفی کنی؟
آره، ببخشید. این تامه.‏
تام، ایشون هم مادرخونده‌م هستن.‏ لو.‏
لو؟
تام! چی‌کار می‌کنی؟
سلام، توماس.‏
چقدر منو خوشحال کردی.‏
یعنی چی؟
تو چی هستی؟
برو!‏
اون یه گردنبند داره، رَو.‏
دست خودم نیست!‏
برام بیارش.‏
تام...‏
گردنبند، رَو؟
‏- گردنبند نداره.‏ ‏- چی؟
چیزی نداره!‏ ولش کن بره!‏
کافیه!‏
‏- رَو!‏ ‏- ققنوس کجاست؟
تام!‏
من هزار سال دنبال ققنوس بودم، تام.‏
بهم بگو کجاست تا از جونت بگذرم.‏
هم تو و هم رَو کوچولوی احمق.‏
بگو کجاست!‏
باشه، باشه. لطفاً وایستا.‏
وایستا.‏
زیر یه سنگ تو ایوون خونمه.‏
وایستا، وایستا.‏ نه راستش توی جیبمه.‏
مگه اینکه توی جورابم باشه...‏
فکر کردی من احمقم؟
نه. حتماً تو کلاهمه.‏
وایستا، من که کلاه ندارم.‏
تام!‏
ببر.‏
اژدها.‏
موش.‏
میمون کجاست؟
آه، عالی شد.‏
وقتی باقی شما هم این‌جا همراه توماس جوان بمیرین...‏
هیچ‌کس نمی‌مونه که نذاره ققنوس رو پیدا کنم.‏
قضیه چیه؟
همه به یه جا بچسبین!‏
وای!‏
آخ! سیدنی!‏ این شمشیر منه؟
چی؟
همه شنا بلدین دیگه، آره؟
شنا؟ بله.‏ نفس کشیدن زیر آب؟ نه.‏
بچه‌ها، فکر کنم یه راه خروج پیدا کردم.‏
ولی احتمالاً فقط خودم اون‌جا جا می‌شم.‏
اوه، من می‌تونم همه رو جا کنم.‏ همه، جمع بشین!‏
بیا!‏
باشه.‏
نائومی،‏ این طلسمی که اجرا کردی تاریخ انقضاء هم داره؟
یا حضرت برنج با میگو سرخ کرده!‏
احساس عجــیـبـی دارم.‏
احتمالاً یه مشکلی داریم!‏
‏- عجله کن، اژدها!‏ ‏- اوه.‏
چی؟
آفرین، نائومی.‏
بچه‌ها؟ بچه‌ها؟
کسی نیست؟
تام، من...‏
ممنون که نجاتم دادی.‏
چیزی نمی‌بینم!‏ همه‌جا تاریکه!‏
اوه، دیگه رسیدیم به آخر خط؟
اوه! خب، همه‌چی عالی پیش رفت.‏
یائوگوای.‏
تام، این خیلی مهمه.‏ ققنوس رو کجا قایم کردی؟
یه‌جای خوش‌یمن.‏
امیدوارم.‏
گذاشتی تو ظرف شیرینی؟
خیلی هوشمندانه بود، نه؟
فکر کنم وضعیت «شیرینه».‏ کسی نخوردش!‏
به‌نظرم خنده‌دار بود.‏
این‌جور زیربشقابی‌ها رو همه‌جا دیدم.‏
و تمام این مدت،‏ اینا از روی شما بودن.‏
به طرز افتضاحی.‏
اینو نگاه کن.‏
این چیه؟ سوسیسی که پا داره؟
من صورتم مو نداره.‏
صورت من داره. خیلی هم خوشگلم.‏
دلم واسه خوک تنگ شده.‏
من دلم واسه همه‌شون تنگ شده.‏
اونا خانوادۀ ما هستن.‏
باید نجات‌شون بدیم.‏
هر چیزی که واسه نگهبان بودن لازمه بدونم،‏ باید بهم یاد بدین.‏
لطفاً.‏
خود نگهبان همیشه نگهبان بعدی رو آموزش می‌ده.‏
ببینین، بچه راست می‌گه.‏
حالا که خانم لی نیست،‏ چارۀ دیگه‌ای هم نداریم، داریم؟
وظیفۀ تو اینه که با ققنوس ارتباط برقرار کنی.‏
میسترال؟
وای.‏
ذهنت رو از تمام حواس‌پرتی‌ها خالی کن.‏
برای دیدن ققنوس،‏ باید تمرکز کنی، تام.‏
قدرت ققنوس،‏ بزرگ‌ترین در جهانه.‏
در دست‌های درست، باعث آبادی می‌شه.‏
و در دست‌های اشتباه،‏ مثل لو، باعث نابودیه.‏
چی می‌شه اگه اون به دستش بیاره؟
همزمان با سال نوی چینی وقتی که «شی»...‏
در نیرومندترین حالتش قرار داره،‏ قدرت ققنوس رو آزاد می‌کنه.‏
بعد از ققنوس استفاده می‌کنه تا همۀ انسان‌ها رو نابود کنه...‏
و تا ابد در تاریکی بر جهان سلطنت کنه.‏
خب، این به‌نظر بد میاد.‏
اگه قدرتش آزاد بشه،‏ هیچکس نمی‌تونه بهش دست بزنه و زنده بمونه...‏
نه حتی یه نگهبان.‏
ولی انگار اشکال نداره بندازمش دور گردنم. فهمیدم.‏
پیراشکی بخارپز.‏ خیلی خوشمزه‌ست.‏
من گرسنه‌م نیست.‏
‏- بخورش!‏ ‏- یعنی... هممم.‏
تام، سس سویا رو بده بیاد.‏
بدون استفاده از دست.‏
‏- چطوری؟ ‏- با «رشته‌های شی».‏
می‌دونی، مثل یه‌جور نخ جادویی هستن که همه‌جا هستن.‏
فقط کافیه یکی‌ش رو بگیری.‏
این‌جوری.‏
اوه.‏
می‌تونی ققنوس رو ببینی؟
نه.‏
من تقریباً از همه‌چی می‌ترسم...‏
پس طلسم محافظت به دردم می‌خوره.‏
طلسم محافظت!‏
طلسم محافظت.‏
نچ. می‌تونین بهم یاد بدین با فشو همه‌چی رو پرت کنم اینور اونور؟
وایستا، وایستا، وایستا.‏
‏- چی گفتی؟ ‏- فشو.‏
شی رو درونت حس کن.‏
و بذار جاری بشه.‏
فکر مزخرفی بود.‏
فشو؟
فاشو.‏
آره، فاشو.‏
فــاشو!‏
‏- فاشو؟ ‏- تلفظت کاملاً اشتباهه.‏
نه.‏
اونو دیدی؟
فان... فان‌شو.‏
الان گفتی «سیب‌زمینی شیرین».‏
‏«سیب‌زمینی شیرین»!‏
ایول!‏
دسر!‏
‏[ می‌تونی ققنوس رو ببینی؟ ]‏
آره!‏
‏- جدی؟ ‏- نه.‏
ایول!‏
‏[ الان چطور؟ ]‏
اگه نتونی ققنوس رو ببینی همۀ اینا هیچ فایده‌ای نداره!‏
‏- هو.‏ ‏- حالا هرچی.‏
ببخشید نمی‌تونم با پرندۀ جادویی خوب ارتباط بگیرم، خب؟
همۀ داستان‌هایی که خانم لی دربارۀ نگهبان‌ها و زودیاک برات گفت...‏
فقط واسه خوابوندنت نبود.‏
داشت آموزشت می‌داد، تام.‏
گفتم که، من نمی‌دونستم...‏
واسه فهمیدن لازم نیست بدونی!‏
چطوره همه‌مون بریم یه‌ذره استراحت کنیم.‏
‏- باشه!‏ ‏- باشه!‏
ازم متنفره.‏
این‌طور فکر می‌کنی؟
‏- جونش رو به‌خاطرت داده.‏ ‏- چی؟
اون شب روی پل.‏ تو فقط یه بچه بودی.‏
با بهای سنگینی جونت رو نجات داد.‏
ارابۀ روح اومد سراغش.‏
خانم لی فقط با بخشیدن بخشی از روحش به روح اون...‏
تونست نجاتش بده.‏
بخشی از روح مادر بزرگم درون هوئه؟
بعضی‌وقتا می‌شه دیدش.‏ داخل چشم‌هاشه.‏
تحت تأثیر قرار گرفتم.‏ واقعاً داره پیشرفت می‌کنه.‏
ولی کافی نیست،‏ خودت هم می‌دونی.‏
تا یه نگهبان نباشه که بهش یاد بده با ققنوس ارتباط بگیره...‏
بقیۀ چیزها مهم نیست.‏
ما داریم تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم، هو.‏
ولی ما خانم لی نیستیم.‏
من خیلی وقته حواسم بهش هست.‏
می‌دونین چرا نمی‌تونه با ققنوس ارتباط برقرار کنه؟
چون نمی‌دونه کیه.‏
شاید هیچ‌وقت نفهمه.‏
اومدم خونه، مامان‌جون.‏
نمی‌فهمم.‏
چرا بهم نگفتی؟
چطوری بدون تو از پس این بر بیام؟
نه. نه، این غیر ممکنه.‏
تو... تو...‏
واقعاً خودتی؟
فکر کردی به این سادگی می‌تونن از شر من خلاص بشن؟
مامان‌جون.‏
چی شد؟ کجا رفتی؟
داستان تعریف کردن باشه واسه موقع خواب.‏
حالا بگو، هنوزم گردنبند رو داری؟
هیچ‌وقت نباید بهم می‌دادیش.‏
من هیچ‌جوره شبیه نگهبان نیستم.‏ حتی نمی‌تونم ققنوس رو ببینم.‏
اشکال نداره، تام.‏ همه‌چی درست می‌شه.‏
دیگه دست خودم باشه.‏
اون نیست!‏
نه!‏
ولش کن!‏
اوه، نگاش کن.‏ انگار یکی در حال آموزش دیدن بوده.‏
و تو... خیلی نمک نشناسی.‏
مامان لو رو مأیوس کردی.‏
جدی؟ مامان مزخرفی بودی!‏
‏- آشپزیت هم افتضاحه!‏ ‏- بریم!‏
‏- بریم، بریم!‏ ‏- باشه!‏
ممنون، توماس.‏
باورم نمی‌شه دوباره همون کارو کرد.‏
چرا همش از من فرار می‌کنه؟
اوه، جدی؟ یا تو همش اونو از خودت می‌رونی؟ ها؟
‏- این اشتباهه.‏ ‏- اوه، جدی؟
‏- من به اندازۀ کافی...‏ ‏- ها!‏
گربه‌ها همه این‌جوری هستن.‏
چی؟ من...‏
شدیداً مستقل؟ قلمروطلب؟
تمیزکاری مفرط هم بگم؟
‏- هی.‏ ‏- یه گربه وقتی بخوایش نمیاد پیشت.‏
می‌خوان همه‌چی طبق میل خودشون باشه،‏ در راحتی کامل باشن...‏
حتی پیش کسایی که براشون عزیز هستن.‏
اشتباه می‌کنم؟
نه.‏
من همه رو از خودم روندم.‏
تام، گروه زودیاک،‏ احتمالاً بیشتر از همه تو.‏
ولی تو ولم نمی‌کنی، اژدها.‏
چرا؟
فکر کنم چون من گربه‌دوست‌ام.‏
تام!‏
از دستش دادم.‏
لو ققنوس رو گرفت.‏
گفتم شاید اگه برگردم به خونه‌مون...‏
بفهمم چرا بهم نگفت...‏
و فقط اینو پیدا کردم.‏
وای. وقتی بچه بودی من اینو بهت دادم.‏
جدی؟
تمام عمرت مراقبت بودم.‏
از اون حادثۀ پل به بعد.‏
می‌دونستیم لو برمی‌گرده.‏
واسه همین من و مادر بزرگت تصمیم گرفتیم قایمت کنیم تا از نسل‌تون محافظت بشه.‏
و جواب هم داد...‏
تا اینکه من اون پسره رو چسبوندم به سقف؟
‏- و طلسم‌های محافظ رو برداشتم.‏ ‏- ولی تو نمی‌دونستی.‏
من گذاشتم لو ققنوس رو بگیره.‏
اون تقصیر منه.‏
ببخشید که مربی خوبی نبودم.‏
ولی چیزی که الان بعد از هزاران سال دارم می‌فهمم اینه که...‏
چی از همه مهم‌تره...‏
و اون اینه که چطور روبه‌جلو حرکت کنی.‏
مطمئن نیستم بتونم کسی که می‌خوای باشم.‏
الانم هستی.‏
توی خونته.‏
تو از نسل هزار سالۀ نگهبان‌ها هستی، تام.‏
مادربزرگت گردنبند رو بهت داد.‏
اون بهت باور داشت.‏
خیلی خب.‏
چطوری لو رو پیدا کنیم؟
ما ققنوس رو پیدا می‌کنیم.‏
لو منتظر غروب خورشیده،‏ وقتی که انرژی تو اوج خودش قرار داره.‏
خیلی خب،‏ گوش کن و ققنوس رو پیدا کن.‏
خیلی سرو صدا زیاده.‏
تام، تمرکز کن.‏
نمی‌تونم. دارم تمرکزم رو از دست می‌دم.‏
آروم باش.‏ یه چیزی پیدا کن که بهش تکیه کنی. یه چیزی که محکم نگهت داره.‏
چیزی نیست. مشکلی نیست.‏
لو!‏
توماس، درست مثل مادر بزرگت.‏
تا لحظۀ آخر دست بردار نیستی.‏
وای!‏
هی!‏
با پنجۀ میمون حساب‌تون رو رسیدم!‏
حیوون‌ها رو تکه تکه کنین.‏
ای هیولا‌های شیطون!‏
حالا دست‌هات خمیر شدن!‏
‏- اشکال نداره اینو قرض بگیرم؟ ‏- ها؟
خداحافظ. ممنون.‏
ایول!‏
طلسم محافظت!‏
کاش اون‌جا بودی که از مادربزرگت محافظت کنی.‏
هیولا!‏
طاقت بیار!‏
نه!‏
تام.‏
مامان‌جون.‏
تام!‏
نه!‏
هو!‏
انگار نمی‌تونم از گرفتن عزیزانت...‏
دست بردارم!‏
توماس بی‌چاره.‏
می‌دونی چرا اون شب روی پل نکشتمت؟
از همون موقع توی چشم‌هات دیدم...‏
تو تهدیدی محسوب نمی‌شدی،‏ چون هیچ شباهتی به نگهبان‌ها نداری.‏
نه، این یه دروغ دیگه‌ست.‏ هو اون شب منو نجات داد.‏
خب، ببرت الان کجاست؟
هی! چتر لو!‏
زودباش! بگیرش!‏ باید زودیاک‌ها رو آزاد کنیم!‏
این دیوونگیه! این دیوونگیه!‏
می‌گیرمش. می‌گیرمش.‏
نه!‏
گرفتمش! دنبال کردن یه چتر میون یه عالمه هیولا.‏
مشکلی نیست!‏
نائومی! یه کمکی برسون.‏
این‌جوری کمک می‌کنی؟
روحت هم خبر نداره چقدر منتظر این لحظه بودم.‏
با قدرت ققنوس، می‌تونم دنیا رو دوباره بسازم...‏
بدون انسان‌ها...‏
و تو هم می‌تونی روی صندلی جلو به تماشا بشینی.‏
وقتی نمونده، نائومی!‏
دوست‌هام رو ول کن،‏ چتر مسخره!‏
خیلی خب، زودیاک‌ها،‏ باید از یه نگهبان محافظت کنیم. با هم.‏
بریم تو کارش!‏
تام؟
نه. نه!‏
نگاش کن، توماس.‏ زیبا نیست؟
داریم میایم، بچه!‏
خیلی ازت جلوترم، ببری!‏
یالا!‏
نشون‌تون می‌دم کی رئیسه!‏
توپ آتشین!‏
یکی دیگه برام بنداز!‏
آره، درسته.‏
می‌شنوی؟
هو! آره! زودیاک‌ها اومدن!‏
وای.‏
لگد میمونی!‏
بزی!‏
خیلی دیر رسیدین!‏
کافیه!‏
حالا یک بار برای همیشه به این خاتمه می‌دم.‏
بیا، توماس.‏
می‌تونی در حال مبارزه بمیری.‏
درست مثل مادربزرگت.‏
لازم نیست بجنگیم.‏
فکر کردی داری چی‌کار می‌کنی، پسر؟
به اینا نیازی نداریم.‏
به این نیاز داریم.‏
و این.‏
حالا می‌فهمم، مامان.‏
بیا، پسر. با من بجنگ.‏
تام.‏
ققنوس رو می‌بینم.‏
نه!‏
هیس. هی.‏
چیزی نیست.‏
اومدم ازت محافظت کنم.‏
توی دست‌های تو،‏ ققنوس باعث نابودیه!‏
نه!‏
ولی توی دست‌های درست...‏
تام! پاشو!‏
تام، صدامو می‌شنوی؟
بچه‌ها، اون نفس نمی‌کشه.‏
تام؟
یالا، پیش ما بمون، رفیق.‏
نه. نه!‏
نمی‌تونیم بذاریم بمیره.‏
نو کوآ؟
انجامش بده.‏
خب، زودباشین.‏
لازمه همه‌مون جمع بشیم.‏
ممنونم، رفقا.‏
ملکه! به کمک‌تون نیاز دارم!‏
ملکه!‏
شاگردم، برای نجات جون فانی‌ها،‏ خودش رو فدا کرد.‏
پسر غیر قابل شفا یافتنه.‏
ولی نه غیرقابل نجات دادن.‏
به پایین نگاه کن، ببری.‏ بگو، چی می‌بینی؟
آب. اقیانوس.‏
دریای اشک‌ها،‏ جایی که تمام روح‌ها به پایان می‌رسن.‏
به جاش روح منو بگیر.‏
روح‌هامون رو ترکیب کن،‏ همونطور که خانم لی این کارو برای من کرد!‏
ممکنه همراه اون بمیری.‏
من نمی‌ترسم.‏
دارم می‌بینم.‏
روحت تا به حال انقدر لطیف نبوده، ببر.‏
این کلمات رو تکرار کن.‏
‏«با خون‌ام، به تو ملحق خواهم شد.»‏
‏با خون‌ام، به تو ملحق خواهم شد.‏
‏«با نفسم، به تو می‌پیوندم.»‏
‏با نفسم، به تو می‌پیوندم.‏
سلام، بچه.‏
چه بلایی سر تو اومد؟
چی می‌دونی؟
فکر کنم یه ببر واقعاً می‌تونه خط‌های بدنش رو تغییر بده.‏
عالی شد. حالا باید تا آخر عمر اینو بشنوم.‏
پس نمی‌تونستی بذاری بمیرم، ها؟
بیاین زیاد گنده‌ش نکنیم.‏
توماس لی...‏
ما تو رو منصوب می‌کنیم به عنوان...‏
نگهبان.‏
‏- آفرین.‏ ‏- تبریک می‌گم.‏
قراره بترکونی، بچه،‏ اگه به هرچی من می‌گم گوش کنی.‏
بچه‌ها چه زود بزرگ می‌شن.‏
اون نامزدته؟
چی؟ نه.‏ ما دبیرستانی هستیم.‏
هنوزم دیر نیست.‏
یه چیز دیگه هست که باید بهت بدم.‏
یه هدیۀ مقدس.‏
چه باحال. خالیه.‏
چی؟
همم، فهمیدم، فهمیدم.‏
یه چیز استعاریه، مگه نه؟
سید.‏
چی؟ البته، بنداز گردن موشه.‏ می‌دونم قضیه از چه قراره.‏
روحم هم خبر نداره اون چطوری سر از اون‌جا درآورد.‏
یه کلید واسه مغازه‌م برات ساختم.‏
هدیۀ مقدست این بود؟
با خودم گفتم باید بیشتر تمرین کنی و یه جا واسه موندن می‌خوای...‏
پس احتمالاً منطقی باشه بیای اون‌جا بمونی به عنوان...‏
خونه؟
آره. یعنی، اگه می‌خوای.‏
خب، یه تیکه از روح تو داخل منه...‏
پس... گمونم یه جورایی خانواده حساب می‌شیم.‏
خب، می‌دونستم دستمال لازم‌مون می‌شه.‏ پسرۀ نازک‌نارنجی.‏
بهت افتخار می‌کنم، هو.‏
.تقصیر این عودهای جدیده
آره. خوب گفتی.‏
می‌فهمم یه جورایی، کله‌ت قدیمیه...‏
ولی ابراز احساسات اشکالی نداره.‏
حالا کجای احساسات رو دیدی، شاگرد.‏
شاگرد؟ نگهبان.‏
هنوز خیلی باید یاد بگیری.‏
ببخشید.‏
شما بودی که ققنوس رو گرفتی دستت و دنیا رو نجات دادی؟
‏- فکر نکنم!‏ ‏- من بودم که جناب‌عالی رو نجات دادم.‏
من از کسی کمک خواستم؟ اوضاع تو مشتم بود.‏
‏«چشمان ببر»؟ حتماً شوخیت گرفته.‏
کلاسیکه.‏
‏- منظورم این نبود.‏ ‏- چیه؟
‏- تو یه ببری.‏ ‏-که چی؟
جداً متوجه نمی‌شی این...‏
‏- این آهنگ واسه من نوشته شده.‏ ‏- بذار فقط...‏
بهش دست نزن.‏ بذار آهنگ پخش بشه.‏
ایول. با همین حال می‌کنم.‏
جداً باید بیشتر از خونه بری بیرون.‏
تو هم باید بیشتر تمرین کنی.‏
وای!‏
خیلی خب، وایستا!‏
اون بیش از حد از این لذت می‌بره.‏
پنج دلار شرط می‌بندم پسره موفق می‌شه.‏
حله.‏
محض اطلاع، من پول ندارم.‏
وای، هی.‏ چی‌کار می‌کنی؟
وای! بس کن!‏ نه! وایستا! نه، نه.‏
چه باحال.‏
بگم، جعبه دستشویی‌مون باید جدا باشه‌ها!‏