‫روزی روزگاری، مرد جوانی بود...
‫که باور داشت ‫هیچ چیز مهم‌تر از آرزو نیست
‫البته نه هر آرزویی
‫آرزویی که به قلب آدم انگیزه میده
‫آرزویی که مشخص کننده‌ی شخصیت فرده
‫ولی همچنین درک می‌کرد ‫که چقدر می‌تونه غیرممکن باشه...
‫که اون آرزو رو محقق کنی
‫که رویاها چه راحت می‌تونن نابود بشن
‫بنابراین، تصمیم گرفت ‫یک فکری براش بکنه
‫بی‌وقفه در مورد جادوهای دنیا مطالعه کرد...
‫و تبدیل به جادوگری قدرتمند شد...
‫که می‌تونست از هر آرزویی که بهش داده می‌شد
‫در مقابل صدمات یا سوءنیت‌ها محافظت کنه...
‫و برای انسان‌های خوب و لایق ‫حتی آرزوشون رو برآورده کنه
‫جادوگر نمی‌دونست ‫آیا دنیا موهبتش رو می‌خواد یا نه
‫ولی خودش و همسر وفادارش
‫بی‌نقص‌ترین جزیره‌ی دنیا رو
‫در اعماق دریای مدیترانه پیدا کردن
‫و اونجا یک پادشاهی بی‌همتا ساختن...
‫جایی که هرکس، هر خانواده‌ای
‫اهل هرجایی بودن، پذیرفته می‌شدن
‫این کشتی نمی‌تونه سریع‌تر حرکت کنه؟
‫و با خوشحالی دیدن که مردم اومدن
‫از دوردست‌ها اومدن و در اونجا ساکن شدن
‫آرزوشون رو بهش سپردن ‫و بابت حفاظتش از اون‌ها قدردانش بودن
‫اون هم با امید جدی اینکه
‫روزی آرزوشون بتونه برآورده بشه
‫و همه قبول دارن...
‫هیچکس نیست که لیاقتش...
‫بیشتر از بابابزرگ من باشه
‫بامحبت‌ترین...
‫و خوشتیپ‌ترین...
‫مردی که امروز صد ساله میشه
‫عه، همین؟
‫حالا حرف زدنت تموم شد؟
‫ولنتینو هیچوقت حرف‌هاش تموم نمیشه
‫ای‌کاش می‌تونستیم حرفاتو بفهمیم
‫پادشاه قراره امروز ‫یک مراسم آرزو برگزار کنه!
‫وقتشه!
‫نه، امکان نداره تصادفی باشه ‫که پادشاه قراره توی روز تولدت
‫یک مراسم آرزو برگزار کنه
‫تق، تق، تق، بزن به تخته
‫امشب شب توئه، بابابزرگ
‫می‌تونم حسش کنم
‫آشا، بیا کیک درست کنیم
‫نه
‫ولی آخه من عاشق کیکم
‫منظورم اینه که، نمی‌تونم
‫یک تور گردشگری دارم و بعدش...
‫قراره کمک ‌کنم ‫قراره به "دالیا" کمک کنم
‫آره، پس...
‫- چرا این شکلی گفتی؟ ‫- چطوری؟
‫چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسته؟
‫چرا فکر می‌کنی ‫کاسه‌ای زیر نیم‌کاسمه؟
‫چون مکث‌ کردن‌هاتو می‌شناسم
‫دارم بزرگ میشم
‫مکث‌هام دارن عوض میشن
‫آشا!
‫نمی‌تونم حرف بزنم، دیرم میشه
‫توی مراسم آرزو می‌بینمتون
‫شک نکن میام
‫حس خوبی نسبت بهش دارم!
‫اومدم!
‫اومدم. اومدم
‫فقط یک لحظه
‫بذارین نفسم بالا بیاد
‫اولا، شالوم، سلام
‫همه آماده‌ن؟
‫من آرزوم رو بهش میدم
‫واقعاً وقتی آرزوت رو دادی ‫فراموشش می‌کنی؟
‫بدون هیچ پشیمونی فراموش می‌کنی
‫می‌خوام پادشاه رو ببینم
‫شانس بهتون رو کرده ‫امشب مراسم آرزو داریم
‫می‌تونین بمونین و تماشا کنین
‫- عاشق غذام! ‫- لذت ببرین
‫حرف نداره!
‫- می‌خوام اینجا زندگی کنم ‫- منم همینطور
‫- هیچوقت از اینجا نمیرم ‫- چه خوشمزه‌ست!
‫کمکم کن!
‫بهترین دوستم و دکتر افتخاری ‫تمام مسائل منطقی
‫یک ساعت دیگه مصاحبه دارم...
‫و اونقدر اضطراب دارم ‫که حس می‌کنم الانه که بترکم
‫مصاحبه. کدوم مصاحبه؟
‫دالیا؟
‫منظورت مصاحبه با پادشاه ‫شیرین مخملی خامه‌کره‌ای ماست
‫اوه، تو رو خدا این شکلی نگو
‫بهترین دوستم میشه کارآموز پادشاه
‫مشهور میشم
‫حرف زدن یادم رفته
‫کلمه‌ای به ذهنم نمی‌رسه
‫دهنم آویزون شده؟ ‫حس می‌کنم آویزون شده
‫بجنب، یک سوال مصاحبه‌ای ازم بپرس
‫خیلی‌خب، آشا، نقطه ضعفت چیه؟
‫نقطه ضعف؟
‫وقتی اضطراب می‌گیرم ‫بی‌منطق میشم
‫نه، نه
‫بیش از حد اهمیت میدی
‫واقعاً؟ وایسا ببینم ‫این نقطه ضعفه؟
‫برای همین حرف نداره
‫قابلتو نداشت
‫خونسرد باش
‫اطرافت پر از دوست‌هاته
‫کلوچه؟
‫- کلوچه ‫- کلوچه دوست دارم
‫- اول من ‫- مراقب باش
‫- از سر راهم برو کنار! ‫- آره، آره، آره
‫کلوچه
‫کلوچه‌ها رو بده بیاد
‫- برو کنار ببینم! ‫- آروم‌تر
‫- برو کنار. خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫- عاشق کلوچه‌م
‫- سافی، لیمویی هستن ‫- اوه، نه
‫ایول
‫زندگی خیلی ناعادلانه‌ست
‫بیا مال منو بردار
‫بذیمه، تو از کجا اومدی؟
‫سلام
‫اوه، مال منم بردار ‫نمی‌تونم چیزی بخورم
‫اوه، آره. با پادشاه مصاحبه داری
‫هی، منو نگاه کن
‫نگران نباش ‫وقتی شکست خوردی ما کنارتیم
‫گابو
‫عه، کلوچه‌ها اینجان
‫سافی روی این عطسه کرده بود
‫اوه، ممنون
‫اَخ
‫بگذریم
‫البته سرزنشت نمی‌کنم ‫که سعی می‌کنی سیستم رو دور بزنی
‫چی؟ من سعی نمی‌کنم ‫چیزی رو دور بزنم
‫بیخیال بابا
‫همه این ترفند رو بلدن
‫هم کارآموزهای پادشاه ‫به آرزوهاشون می‌رسن...
‫هم معمولاً خانواده‌هاشون
‫همیشه اینطور نیست
‫شایدم همیشه همینطوره
‫صبر کن ببینم، بابابزرگت امروز ‫صد ساله نمیشه و هنوزم منتظر نیست؟
‫به حرف‌هاش توجه نکن
‫اینم بماند که توام داری 18 ساله میشی
‫تولدت مبارک
‫چند ماه دیگه...
‫نه امروز
‫و وقتی آرزوت رو به پادشاه میدی...
‫دلت که نمی‌خواد عاقبتت ‫مثل سایمون بشه، مگه نه؟
‫ها؟ مگه سایمون چشه؟
‫نمی‌دونم
‫الان کمابیش حوصله‌ سربر شدی
‫البته توهین نباشه
‫حوصله سربر شدم؟
‫همه‌تون اینطور فکر می‌کنین؟
‫- هاپچی ‫- نه، حوصله‌ سربر که نه، فقط...
‫آروم‌تر شدی
‫اوه، سایمون، نگران نباش ‫هنوزم خودتی...
‫و شرط می‌بندم به‌زودی ‫به آرزوت می‌رسی
‫برخلاف بابابزرگ بیچاره‌ت که هنوزم منتظره...
‫ملکه...
‫- علیاحضرت ‫- ملکه آمایا
‫خدای من
‫آشا، پادشاه آماده‌ی دیدنته
‫الان؟ دیر کردم؟ فکر می‌کردم...
‫چیزی نیست. مصاحبه‌ی قبلی...
‫فاجعه بود!
‫زودتر از موعد تمام شد. بریم؟
‫اوه، خیلی‌خب، من آماده‌م
‫به هیچ عنوان آماده نیستم
‫چیزی نیست نترس
‫فقط به چیزی دست نزن
‫یادت نره تعظیم کنی...
‫- و بهش بگو من عاشقشم ‫- چی؟
‫شوخی کردم. اینو بهش نگیا
‫عالیه. ممنون ‫خیلی ممنون
‫خداحافظ. زیاد امیدوار نشیا
‫کارآموز باید همیشه ‫آتش رو روشن نگه داره...
‫چون پادشاه دوست داره ‫چاییش گرم باشه
‫به‌علاوه از صحبت کردن خوشش میاد ‫خیلی زیاد
‫- اگر خواستی می‌تونی فقط گوش بدی ‫- اوه، من شنونده‌ی خوبیم
‫بعضی اشیاء ممکنه ‫به‌نظر عجیب بیان...
‫ولی اینکه چرا یک جادوگر ‫به یک شیء خاص نیاز داره...
‫- به تو مربوط نیست ‫- درسته
‫و مهم‌تر از همه...
‫انتظار نداشته باش آرزوها رو ببینی ‫حتی درخواست هم نکن
‫چشم، بانو. منظورم اینه که ‫همچین درخواستی نمی‌کنم، علیاحضرت
‫امیدوارم تو قبول بشی، آشا
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم
‫ممنونم، بانو
‫ولی آخه... چرا؟
‫خب، می‌بینم چطوری مراقب بقیه‌ای
‫مشخصه چقدر عاشق این قلمرو...
‫و مردمش هستی
‫خب، معلومه
‫همچین سخاوتمندی همیشه ‫جوهره‌ی حقیقی روزاس بوده
‫خب، آماده‌ای پادشاه رو ببینی؟
‫اوه، امیدوارم باشم
‫عجب
‫پادشاه الان میاد
‫من میرم ببینم ‫مراسم چطور پیش میره
‫اوه، باشه
‫خداحافظ
‫جادوی آتش...
‫تاریخچه‌ی افسون‌ها
‫نه، نه. نه، نه
‫آشا، اون کتاب ممنوعه‌ست
‫سلام. فقط داشتم...
‫چی شد؟
‫روی شیشه یک افسون گذاشتم
‫خب، فقط فکر می‌کردم ‫حکاکی‌ها خوشگل هستن
‫آره، ولی کتابه خطرناکه
‫پس چرا نگهش داشتین؟
‫یک پادشاه باید برای همه‌چیز آماده باشه ‫وایسا
‫ثابت بمون، ثابت بمون
‫- تکون نخور، الان درستش می‌کنم ‫- نه، نه
‫یکم تمرین کردم
‫حالت خوبه؟
‫نه، من...
‫منظورم اینه که، آره
‫و اگر می‌خواین برم و دیگه هرگز ‫این طرفا پیدام نشه درک می‌کنم
‫اوه، خواهش می‌کنم ‫بیا شلوغش نکنیم
‫حالا که اومدی ‫و قطعاً توجهم رو جلب کردی
‫پس، بگو
‫بگو چرا فکر می‌کنی ‫باید تو کارآموزم باشی
‫خیلی‌خب...
‫بیش از حد اهمیت میدم
‫خیلی‌خب، جالبه
‫نقطه ضعفمه
‫گفتم بهتره همین اول کار ‫نکات بد رو بگم تموم بشه بره
‫منطقیه
‫و نقاط قوتت چیه؟
‫خوشحالم پرسیدین
‫زود یاد می‌گیرم ‫و سخت‌کوشم...
‫و خوب بلدم کمک کنم
‫و جوونم، پس تاثیرپذیرم...
‫ولی بیش از حد جوون نیستم ‫که زیادی تاثیرپذیر باشم
‫راستی، و از نقاشی خوشم میاد
‫این به درد می‌خوره؟
‫این چیه داری نشونم میدی؟
‫بزه
‫- داره جست و خیز می‌کنه ‫- بله مشخصه
‫- می‌بینین؟ داره جست و خیز می‌کنه ‫- اوه، دوباره. چه استعداد منحصر به‌فردی
‫میشه به این گفت استعداد؟
‫اوه، خب، چیزیه که پدرم بهم یاد داد
‫- فکر کنم پدرتو یادمه ‫- واقعاً؟
‫فیلسوف بود، درسته؟
‫همیشه در مورد ستاره‌ها حرف می‌زد
‫همیشه از اون درخت ‫روی تپه‌ی بلند بالا می‌رفتیم...
‫جایی که چیزی جز خودت و ستاره‌ها رو نمی‌بینی
‫می‌دونین، می‌گفت...
‫"ستاره‌ها توی آسمونن ‫که ما رو هدایت کنن..."
‫"که الهام‌بخشمون باشن..."
‫"که بهمون یادآوری کنن ‫به احتمالات باور داشته باشیم"
‫خب، حتی وقتی مریض بود ‫شب‌ها منو می‌برد تا رویاپردازی کنیم
‫تنها رویای من بهتر شدنش بود
‫وقتی فوت کرد چند سالت بود؟
‫دوازده
‫عادلانه نیست، مگه نه؟
‫وقتی بچه بودم ‫منم غم فقدان عظیمی رو تجربه کردم
‫اینو نمی‌دونستم
‫متاسفم
‫تمام خانواده‌م
‫زمین‌هامون نابود شد...
‫توسط دزدهای خودخواه و حریص
‫ای‌کاش اون‌موقع جادو بلد بودم
‫آخه می‌دونی، این پادشاهی رو تأسیس کردم...
‫تا جایی وجود داشته باشه ‫که همه در امن و امان باشن
‫آشا، هیچکس نباید مجبور باشه ببینه
‫رویاهاش جلوی چشم‌هاش نابود میشه
‫هیچکس نباید هر روز
‫با این غم فقدان زندگی کنه
‫و برای همینه که این‌کارها رو می‌کنم
‫و منم برای همینه که ‫می‌خوام برای شما کار کنم
‫همراهم بیا
‫تو جزو افراد انگشت‌شماری هستی ‫که به اینجا دعوتشون کردم
‫ولی اگر قرار باشه بهت اعتماد کنم...
‫باید بدونم که درک می‌کنی...
‫که اونا دقیقاً چقدر مهم هستن
‫"اونا"؟
‫آرزوهای روزاس
‫همین الانشم می‌تونی ‫حسشون کنی، مگه نه؟
‫اون‌ها همه‌چیزن
‫ببخشید. نمی‌دونم چرا این حرفو زدم
‫نه، نه، دقیقاً همینه
‫واقعاً همه‌چیزن
‫انتظار نداشتم اینقدر... سرزنده باشن
‫آره
‫آخه می‌دونی...
‫مردم فکر می‌کنن ‫آرزوها فقط ایده هستن
‫ولی نه، نه، بخشی از قلب آدم هستن
‫بهترین بخشش
‫می‌دونی، آشا...
‫خوشحال میشم ببینم کسی آرزو کنه ‫بهترین کارآموزی باشه...
‫که یک جادوگر قدرتمند تابه‌حال داشته
‫نظرت چیه؟
‫آشا؟
‫آرزوی بابابزرگ سابینوی منه
‫امروز تولدشه...
‫و صد سالش شده
‫خدا بیشترش کنه
‫اعلی‌حضرت...
‫احیاناً میشه لطف کنین...
‫امشب آرزوش رو برآورده کنین؟
‫خب، چه سریع گفتی، مگه نه؟
‫می‌دونی، اکثر مردم ‫چندین ماه صبر می‌کنن...
‫حتی یک‌سال تمام...
‫قبل از اینکه ازم چیزی بخوان
‫واقعاً معذرت می‌خوام...
‫- نمی‌خواستم ناراحتتون... ‫- نه، نه، اشکال نداره. اشکال نداره
‫بده، بذار آرزوش رو ببینم
‫آرزوی زیباییه
‫زیباست
‫ولی، متاسفانه...
‫بیش از حد خطرناکه
‫- خطرناکه؟ ‫- پدربزرگت می‌خواد چیزی خلق کنه...
‫که الهام‌بخش نسل بعدی باشه
‫آرزوی فوق العاده‌ایه...
‫ولی زیادی مبهمه
‫چی خلق کنه؟
‫شاید یک گروه یاغی؟
‫که الهام‌بخششون باشه چیکار کنن؟
‫شاید روزاس رو نابود کنن؟
‫بابابزرگم هرگز کاری نمی‌کنه ‫که به کسی صدمه بزنه
‫- تو اینطور فکر می‌کنی ‫- مطمئنم
‫خب، جوونی ‫چندان از چیزی سر در نمیاری
‫درحالی‌که وظیفه‌ی منه ‫که فقط آرزوهایی رو برآورده کنم...
‫که مطمئنم برای روزاس خوبه
‫پس، بیشتر این آرزوها ‫هرگز برآورده نمیشن؟
‫ولی با این‌حال مثل بقیه‌شون ‫ازشون محافظت می‌کنم
‫نمی‌تونین به‌جاش پسشون بدین؟
‫جانم؟
‫آرزوهایی که قرار نیست برآورده کنین...
‫می‌تونین پسشون بدین
‫اونوقت، نمی‌دونم والا ‫مردم می‌تونن خودشون برن دنبالشون؟
‫می‌دونین، اگر خطرناک هستن...
‫میشه جلوشون رو گرفت ‫ولی اگر نباشن...
‫اصلاً متوجه نکته‌ی اصلی نشدی
‫مردم به‌ خاطر این میان اینجا چون می‌دونن ‫نمی‌تونن آرزوهای خودشون رو برآورده کنن
‫راه رسیدن بهش زیادی سخته
‫زیادی ناعادلانه‌ست
‫به اراده‌ی خودشون ‫آرزوهاشون رو به من میدن...
‫و من کاری می‌کنم ‫که نگرانی‌هاشون رو فراموش کنن
‫کاری می‌کنی که زیباترین ‫بخش وجودشون رو فراموش کنن
‫و نمی‌دونن چی رو از دست دادن
‫ولی تو می‌دونی
‫و حالا منم می‌دونم
‫عادلانه نیست
‫بابابزرگ من آدم خوبیه
‫مردم روزاس آدم‌های خوبین
‫لیاقتشون بیشتر از اینه که...
‫من تصمیم می‌گیرم ‫مردم لایق چی هستن!
‫پادشاه من؟
‫ببخشید مزاحم میشم ‫ولی وقت مراسمه
‫واقعاً، عشقم؟
‫آشا رو روی صحنه‌ی اصلی ‫کنار خودت بنشون
‫اوه، نه. نه، نه. نیازی نیست
‫اصرار دارم
‫مردم روزاس، آماده‌این؟
‫یک شب زیبای دیگه ‫در قلمروی من
‫خیلی خوشحالم می‌بینمتون
‫خوشحالم جلوی شما حضور دارم
‫اول از همه
‫دو شهروند جدید داریم ‫که آماده‌ن آرزوهاشون رو تقدیم کنن
‫هلنا، استبان...
‫اینجا حسابی خوشبخت میشین ‫قول میدم
‫حالا یک آرزو بکنین...
‫و توی قلبتون نگهش دارین
‫بار سنگینی از روی شونه‌هاتون ‫برداشته شد، مگه نه؟
‫بدون پشیمانی فراموش کنین
‫خب دیگه...
‫کی آماده‌ست به آرزوش برسه؟
‫آرزوی من رو برآورده کن! من!
‫خب، امروز ازم خواسته شده...
‫که کار جدیدی رو...
‫امتحان کنم
‫ممنونم، آشا
‫و با خلوص و قلبی پر از عشق...
‫آرزوی امروز رو تقدیم می‌کنم به...
‫- کسی که صبورانه به‌قدر کافی منتظر مونده ‫- حتماً "سابینو"ـه
‫سانیا آسمن
‫سانیا کجاست؟
‫- اوناهاش. بیا اینجا ‫- گفت "سانیا"؟ منم؟ منم!
‫منم!
‫بذارید رد بشم، ممنون ‫خیلی هیجان‌انگیزه
‫سانیا آسمن...
‫این رو از ته دل میگم...
‫حقیقتاً مایه‌ی مباهاتمه...
‫که خواسته‌ی قلبیت رو برآورده کنم...
‫دوختن زیباترین لباس‌های...
‫در تمام دنیا!
‫آرزوم برآورده شد
‫بیچاره بابابزرگ
‫خیلی منتظر مونده بود
‫دیدین، هیچوقت، هرگز ‫به دلتون صابون نزنین
‫آشا
‫واضحه که قرار نیست سِمَت ‫کارآموزم رو بهت پیشنهاد بدم
‫ولی نگران نباش...
‫بازم از آرزوی پدربزرگت محافظت می‌کنم...
‫و آرزوی مادرت...
‫تا ابد
‫پادشاه من؟
‫خوب پیش رفت، مگه نه؟
‫گرسنه‌ای؟
‫بخورین، هیچوقت غذا حروم نمی‌کنیم
‫بخورین و لذت ببرین
‫حق با توئه، بابابزرگ
‫باید به نیمه‌ی پر لیوان نگاه کنیم
‫آشا...
‫تو به آخرین گزینه‌های استخدام...
‫برای معتبرترین شغل قلمرو رسیدی
‫و بابابزرگ....
‫همیشه دفعه‌ی بعدی هم وجود داره
‫به امید دفعه‌ی بعد
‫آشا؟
‫بابابزرگ...
‫باید یه چیزی بهت بگم
‫چی بهم بگی، فرزندم؟
‫فکر نکنم...
‫آرزوت...
‫هرگز برآورده بشه
‫- چی؟ ‫- چرا باید همچین حرفی بزنی؟
‫چون پادشاه اینو بهم گفت
‫گفت خطرناک‌تر از اونیه که برآورده بشه
‫آرزوی من خطرناکه؟
‫نه. قضیه همین‌جاست...
‫به‌نظر من اصلاً اینطور نیست
‫تو دیدیش؟
‫آره
‫و باید بدونی چیه
‫نه. نه
‫هیچی نگو
‫ولی آخه خیلی خیلی زیباست
‫خب، مشخصه که مگنیفیکو ‫نظرش چیز دیگه‌ایه، پس...
‫بابابزرگ، چرا اون حق داره تصمیم بگیره؟
‫اون پادشاهه...
‫و اون همه‌چیز رو برامون امکان‌پذیر کرده
‫اگر دیده بودیشون ‫اگر حسشون کرده بودی...
‫مثل من، درک می‌کردی
‫فقط آرزوی تو نیست، بابابزرگ
‫آرزوهای شگفت‌انگیز ‫و قدرتمند بی‌شماری هستن...
‫که هرگز برآورده نمیشن...
‫- و الکی اونجا شناور و سرگردون هستن ‫- آشا؟ آشا!
‫بگیر بشین، آروم باش
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم ‫کنارتون بشینم و دست روی دست بذارم...
‫بابابزرگ، حالا که آرزوی ‫ فوق العاده‌ت رو می‌دونم...
‫- و بهت نگم ‫- پس نمون
‫چی؟
‫می‌تونی پاشی بری
‫بابابزرگ؟
‫چرا؟ چرا می‌خوای ‫آرزویی رو بدونم...
‫که هرگز محقق نمیشه؟
‫ولی آخه من...
‫ولی آخه آرزوی خودته
‫عمداً می‌خوای دلمو بشکنی، دختر؟
‫نه. نه
‫هیچوقت، هرگز همچین کاری...
‫معذرت می‌خوام
‫آشا!
‫حسش می‌کنی؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫نه. نه، نه، نه
‫پادشاه من
‫داری ما رو با جادوت لوس می‌کنی
‫این هرچی که بود...
‫شگفت‌انگیز بود
‫کار من نبود
‫چی؟
‫و روی آرزوهام تاثیر گذاشت
‫یک‌جور هشداره؟
‫فکر کنم الان تهدید شدم
‫کی جرات می‌کنه تو رو تهدید کنه؟
‫این دیگه چی بود؟
‫توام حسش کردی، مگه نه؟
‫خیلی هیجان‌انگیز بود
‫حس شادی و امید...
‫و احتمالات و شگفتی بود...
‫اونم درون نوری به‌شدت مهربون‌
‫نور می‌تونه مهربون باشه؟
‫حرفام مسخره به‌نظر میاد...
‫مگه نه؟
‫اینو به حساب "آره" می‌ذارم
‫ولنتینو!
‫نزدیکش نشو
‫چه ترسناکه
‫صبر کن ببینم
‫نه، نه، نه
‫خیلی‌خب
‫سلام
‫صبر کن ببینم، داری چیکار می‌کنی؟
‫این خصوصیه. آخ!
‫چی؟
‫تو چی هستی؟
‫یجورایی شبیه...
‫یک ستاره‌ای
‫خب، امکان نداره باشی
‫آخه...
‫می‌دونم با یک ستاره آرزو کردم...
‫ولی...
‫نه
‫آره؟
‫باورنکردنیه
‫- ما عاشق چیزای باورنکردنی هستیم! ‫- اوه، توهم زدم
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫ولنتینو، اینا رو نخور!
‫جواب نداد
‫کی جادوش تاثیر می‌کنه؟
‫اوه، یه تاثیری گذاشت
‫دارم حرف می‌زنم! ‫دارم حرف می‌زنم
‫کی فکرشو می‌کرد ‫صدام اینقدر بم باشه؟
‫چقدر خوشمزه‌ست
‫جادو چقدر جویدنیه
‫هم درخشانه هم تند
‫خیلی‌خب، چند هزار تا سوال دارم...
‫اول از همه...
‫"چطوری تونستم با ستاره‌ای ارتباط برقرار کنم"
‫"که توی آسمونه؟"
‫و آخریش اینکه...
‫"اصلاً اینا چطوری ممکنه؟"
‫آروم باش بابا
‫تمام سوال‌هات ‫یک جواب خیلی ساده داره
‫که چیه...؟
‫خب، بهش فکر کن
‫من و تو چندان فرقی با هم نداریم
‫ما همه‌مون...
‫توش موندیم؟
‫و کاملاً و تماماً از یک چیز مشابه ‫و خیلی خاص درست شدیم...
‫که چیه...؟
‫امید؟
‫بیا یک‌جور دیگه امتحانش کنیم
‫محشر بود!
‫تابه‌حال اینقدر به کسی ‫احساس نزدیکی نکرده بودم
‫باید بیشتر از این‌کارا بکنیم
‫حیف که بیشتر با هم کنار نمیایم
‫هی، ممنون که منو نخوردی، جان
‫حرفشم نزن، بامبی
‫خواهش می‌کنم
‫خارق العاده‌ست
‫و بابام گفته بود ‫ما به ستاره‌ها متصل هستیم
‫برای همین آرزو کردم...
‫و حالا تو اینجایی...
‫به‌خاطر من
‫خب، الان باید...
‫صبر کن ببینم، تو آرزوها رو برآورده می‌کنی؟
‫اوه، نه. معذرت می‌خوام
‫معلومه که نمی‌کنی
‫اصلاً فراموشش کن که پرسیدم
‫فقط مطمئن نیستم روش کار چجوریه
‫آرزو کردم ما و خانواده‌م ‫به چیزهای بیشتری برسیم...
‫و...
‫نه، نه، نه
‫آرزوم خودخواهانه نبود
‫فقط می‌خوام آرزوهاشون ‫فرصت برآورده شدن داشته باشن
‫ولی...
‫ببین، آخه پادشاه مگنیفیکو ‫آرزوهاشون رو توی قلعه نگه می‌داره...
‫و توی این حباب‌های گوی‌مانند حبس شدن...
‫که خیلی خوشگلن..
‫ولی کاملاً حبس شدن...
‫و هرگز پسشون نمیده
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫مراقب باش
‫این نخ رو از ابریشم درست کردن
‫آره، قلعه اونه
‫یعنی میگی خودمون پسش بگیریم؟
‫ولی اگر برشون داریم ‫دزدی حساب نمیشه؟
‫آخه نمی‌تونیم...
‫راست میگی...
‫مال اون نیستن، مگه نه؟
‫خب، باشه، ولی...
‫صبر کن، صبر کن!
‫وایسا. باید نقشه بریزیم!
‫زمین خوردنم عمدی بود
‫دارم میام!
‫خداحافظ!
‫چی بود؟ چی بود؟
‫تحت فرمان کی می‌تونسته باشه؟
‫چرا هیچی پیدا نمی‌کنم؟
‫پادشاه من، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی‌دونم با کی طرفیم...
‫و این کتاب‌ها به هیچ دردی نمی‌خورن!
‫نفس بکش
‫بهم نگو نفس بکشم
‫تمام کارهام برای اینه که مطمئن بشم
‫دیگه هرگز اون اتفاق نمیفته
‫و وقتی تهدید میشی ‫نفس نمی‌کشی
‫تمرکز می‌کنی
‫احضار همچین نوری ‫نیازمند افسونی بسیار قدرتمنده...
‫نه، خودت همیشه میگی
‫"جادوی ممنوعه راه چاره نیست"
‫یک پادشاه باید آماده باشه ‫برای محافظت از قلمروش هرکاری بکنه
‫اول، باید از خودت محافظت کنی
‫دارم همین‌کارو می‌کنم
‫نه این شکلی
‫نمی‌دونیم چی در این صفحاته
‫تو جادوی فوق العاده‌ای در اختیار داری
‫ولی با این کتاب...
‫می‌ترسم اون تو رو در اختیار بگیره
‫لطفاً، کتاب رو بذار سر جاش
‫اگر در مورد اون نور ‫دنبال جواب می‌گردی
‫توصیه می‌کنم از مردمت بپرسی
‫- اونا عاشقتن ‫- می‌دونم
‫- حاضرن هرکاری برات بکنن ‫- معلومه که حاضرن
‫تو خوشتیپ‌ترین و محبوب‌ترین پادشاهشون هستی
‫حق با توئه
‫پادشاه خوشتیپی هستم
‫همه‌چیز مرتبه
‫میشه اینقدر وول نخوری؟
‫داری توجه مردم رو جلب می‌کنی
‫سلام. سلام
‫می‌دونین، با اجازه‌تون...
‫چی توی کیسه‌ست؟
‫خیلی‌خب
‫حالا می‌تونی بیای بیرون
‫لباس راحتی پوشیدی؟
‫ممنون. حالا حس می‌کنم قدرمو می‌دونی
‫خیلی‌خب، تمرکز کنین
‫باید با دالیا صحبت کنم
‫حتماً یک راهی هست که بتونیم ‫یواشکی بریم کتابخونه‌ی پادشاه
‫بدون اینکه کسی تو رو ببینه
‫آره، آره، خودم حواسم هست
‫ستاره ممکنه توجه مردم رو جلب کنه
‫- درست مثل یک بز سخنگو ‫- چی؟
‫برای همین قراره جفتتون اینجا بمونین
‫پیش مرغ‌ها؟
‫دیدی الان چی دراومد از توی...؟
‫الان برمی‌گردم. سروصدا نکنین
‫اذیت نکن دیگه ‫حتی توام باید اعتراف کنی، گابو...
‫نور دیشب حس فوق العاده‌ای داشت
‫احتمالاً یک نفرین بوده
‫- کلوچه ‫- کلوچه
‫نه! این‌ها برای پادشاهه!
‫یک سنجاب الان بهم صبح‌ به‌خیر گفت
‫جوابی برای این حرفت ندارم
‫منم جوابی براش نداشتم. مگه نه؟
‫اصلاً چی میشه به یک سنجاب گفت؟
‫واقعاً باید حواسم به جلوی پاهام باشه
‫خودت بهشون دست زدی ‫خودتم بشورشون
‫اتفاقی خورد بهشون
‫چطوری...؟ ‫چطوری همیشه از غیب ظاهر میشی؟
‫سلام، تو و بابابزرگ بیچاره‌ت امروز چطورین؟
‫داریم باهاش کنار میایم
‫و کنجکاویم
غذاها چطوری از آشپزخونه می‌رسه به دست پادشاه؟
‫خدمتکارهای رسمی غذاش رو ‫می‌برن اتاق غذاخوری
‫خب، وقتی پادشاه توی کتابخونه‌ش ‫غذا می‌خوره چی؟
‫- چی؟ ‫- اونوقت کی براش می‌بره؟
‫خب، کسی حق نداری ‫وارد کتابخونه‌ش بشه
‫فقط عده‌ی انگشت‌شماری ‫جزئیاتش رو می‌دونن
‫توام جزوشونی؟
‫صحبتی ندارم
‫- خانم‌ها، خواهش می‌کنم ‫- کی اونجاست؟
‫من که چیزی نمی‌شنوم
‫دالیا، اگر یک راه مخفی ‫برای رسیدن به کتابخونه‌ی پادشاه بلدی...
‫باید بهم بگی
‫چرا؟ چت شده؟
‫وایسا، وایسا، وایسا ‫وایسا، وایسا، وایسا
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫باید تخم‌مرغ‌ها رو جمع کنم
‫نه! منظورم اینه که، بده من ‫من برات انجامش میدم
‫نه، نیازی نیست، آشا
‫ولی آخه حساسیت داری!
‫اون همه عطسه می‌کنی ‫بعید می‌دونم برات خوب باشه
‫داری سعی می‌کنی ‫مرغ‌ها رو ازم بگیری؟
‫- می‌دونی که سافی عاشق اون مرغ‌هاست ‫- آره عاشقشونم
‫- حالت خوبه، آشا؟ ‫- یه چیزیت شده
‫داری چیو مخفی می‌کنی؟
‫- هیچی ‫- باید زندگی کرد!
‫و هیچکس
‫- اون تو چه خبره؟ ‫- چرا اینقدر خیس عرقی؟
‫می‌تونی همه‌چیو بهمون بگی
‫برو کنار وگرنه در رو می‌شکنیم!
‫نه، نه، نه، نه
‫باشه. باشه!
‫دیشب، بعد از تمام اون اتفاقات...
‫یک آرزو کردم...
‫با یک ستاره
‫مگه 5 سالته؟
‫و اون ستاره جوابمو داد
‫آفرین، خانم‌ها
‫بال‌هاتون نمی‌تونن به پرواز دربیان ‫ولی صداهاتون می‌تونن!
‫خیلی‌خب، خانم‌ها...
‫بریم برای یک پایان باشکوه!
‫این‌ها دوستامن
‫این از لحاظ منطقی غیرممکنه
‫چی؟ چرا دارم غمگینت می‌کنم؟
‫سایمون 18 سالشه
‫آرزوش رو به پادشاه داده
‫یادم نمیاد چی رو از دست دادم
‫قبولش نکن
‫نه. نزدیکم نشو. نه، نه، نه!
‫من تنها کسیم که می‌فهمه
‫این قضیه آخر عاقبت خیلی بدی داره؟
‫نه اگر هیچکس در مورد این ستاره حرفی نزنه
‫استفاده از جادو توسط هرکس دیگه‌ای ‫به‌جز مگنیفیکو ممنوعه...
‫که تنها کسیم هست که اجازه داره...
‫آرزوها رو برآورده کنه
‫خودش به خودش این اجازه رو داده
‫صبر کن ببینم. ستاره آرزو برآورده می‌کنه؟
‫نه، ولی فکر کنم می‌‌خواد ‫بهم کمک کنه به آرزوم برسم
‫مثل یک مادرخونده‌ی پری‌
‫زندگی قصه‌ی پریان نیست
‫چه آرزویی کردی؟
‫نه، اصلاً می‌دونی چیه؟
‫بهمون نگو ‫نمی‌خوام توی این قضیه نقشی داشته باشم
‫این صدای احضار پادشاه برای گردهماییه
‫خواهش می‌کنم ‫مگنیفیکو نباید از وجود ستاره باخبر بشه
‫و قول میدم، آرزوی من نه آسیبی بهتون می‌زنه ‫ نه تاثیری روی شما داره
‫یا به روزاس
‫قول ساده‌ای نیست، آشا
‫ولی بهت اعتماد داریم
‫مگه نه بذیمه... کجا رفت؟
‫چطوری این‌کارو می‌کنه آخه؟
‫اشکال نداره. به کسی نمی‌گیم، آشا
‫آره
‫قضیه‌ی مرغ‌ها رو
‫هواتو داریم
‫مگه نه، گابو؟
‫من دهن‌لق نیستم
‫- چی هست که بهم نمیگی؟ ‫- باشه. باشه
‫دیروز، یه‌جورایی پادشاه رو ‫زیر سوال بردم
‫- چی؟ ‫- قضیه‌ش پیچیده‌ست
‫خب؟
‫دالیا، چیکار می‌کنی اگر بفهمی...
‫آرزوهای کسایی که ‫از صمیم قلب دوستشون داری...
‫هرگز برآورده نمیشه؟
‫منظورت آرزوی بابابزرگته؟
‫و آرزوی مادرم، به لطف من!
‫اومدم آرزوهاشون رو بگیرم ‫تا بتونم پسشون بدم
‫اومدی از پادشاه دزدی کنی؟
‫دزدی نیست
‫آرزوها مال اون نیستن
‫و نمی‌تونی از خود مگنیفیکو بخوای ‫پسشون بده؟
‫فکر کنم شانس اینکه بتونم ‫ از مگنیفیکو چیزی بخوام رو نابود کردم
‫از این راه غذا رو ‫به کتابخونه‌ی پادشاه می‌رسونیم
‫عالیه
‫- راه جدیدی برای بالا رفتن! ‫- خیلی‌خب، مراقب باش!
‫- همه‌مون جا نمی‌شیم ‫- تکیه میدم
‫از این تصمیمت مطمئنی؟
‫مگنیفیکو ممکنه هر لحظه برگرده
‫برای همین باید معطلش کنی
‫تو رو خدا و ممنون، بهترین دوست دنیا؟
‫آخه چطوری می‌تونم ‫یک پادشاه رو معطل کنم؟
‫یه فکری براش می‌کنی
‫تو یه نابغه‌ای!
‫- برو سمت چپ ‫- برن بریم بالا!
‫- باید دستم به طناب برسه ‫- برو که رفتیم!
‫شرمنده، مستقیم توی گوشت داد زدم
‫- باورم نمیشه نور دیشبی چقدر خوب بود ‫- نورش معرکه بود
‫تابه‌حال همچین چیزی ندیده بودم
‫ساکت، ساکت، ساکت!
‫می‌دونم همه‌تون سوالاتی ‫در مورد اون نور کوچولو دارین...
‫که دیشب دیدین
‫نوری که نه تحت اختیار من ‫ و نه با رضایت من بود!
‫- ایول! ‫- چی؟
‫جادو بود ولی ناآزموده و ناشیانه بود
‫به‌علاوه کاملاً ممنوع بود
‫یک خائن بین ما هست...
‫که از قوانین سرپیچی کرده
‫از جادو استفاده کرد ‫تا همه‌تون رو به‌خطر بندازه!
‫ولی نگران نباشین...
‫در سطح و اندازه‌ی من نیست!
‫و بهتون اطمینان میدم...
‫وقتی دستگیر شد، شدیداً...
‫مجازات میشه
‫آشا
‫به‌شدت توی بالا رفتن کندی
‫فکر کنم رسیدیم
‫پشت این در ‫ماجراجویی در انتظار ماست!
‫بزن بریم
‫اوه، نه
‫نه، نه، نه. قفله
‫با کله میرم توش
‫آخ، بدون شاخ چقدر درد می‌گیره
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫ستاره، لطفاً چیزی رو نشکن
‫آره، ولی از تمام توانت استفاده کن
‫- چیکار داره می‌کنه؟ ‫- بیا بزنیم به سیم آخر
‫گرد و غبار جادویی بپاشیم همه‌جا!
‫چیزی نمیشه
‫ایول!
‫نه!
‫روزاس به شما نیاز داره
‫هر اطلاعاتی دارید ‫حسابی بهمون کمک می‌کنه
‫و می‌دونم که هرگز، هیچوقت...
‫منو سرافکنده نمی‌کنین
‫ممنونم
‫اعلی‌حضرت، صبر کن!
‫تو رو خدا!
‫بله، بفرما
‫خیلی‌خب
‫سلام. سلام
‫سلام، اسم من دالیاست
‫من کلوچه‌های مگنیفیکوی شما رو می‌پزم
‫عالیه. چه کاری از دستم برمیاد، دالیا؟
‫ممنون که پرسیدین
‫گفتین هر اطلاعاتی باشه بهتون کمک می‌کنه
‫ولی عملاً، چه اطلاعاتی به‌درد می‌خوره؟
‫اطلاعاتی که سند و مدرک داره؟
‫اطلاعات احتمالی چی؟
‫اطلاعات دست اول؟ ‫اطلاعاتی که از دیگران شنیدیم؟
‫حدس و گمان چی؟
‫آره
‫حدس و گمان چی؟
‫آره، هرچی
‫هر اطلاعاتی در مورد اینکه کی یا چی ‫باعث به‌وجود اومدن اون نور شد مفیده
‫پس، آره، حدس بزنین ‫راحت حدس بزنین
‫گفتین جادوی ناشیانه‌ست...
‫پس چرا نمی‌دونین ‫چطوری انجامش دادن؟
‫چی؟
‫شاید بهتر باشه منظور از ‫"ناشیانه‌" رو توضیح بدین؟
‫موضوع اطلاعاتیه که شما دارین
‫موضوع حفظ امنیت شماست...
‫و مهم‌تر از همه ‫حفظ امنیت آرزوهاتون
‫یعنی میگین جای آرزوهامون امن نیست؟
‫معلومه که جاشون امنه!
‫شد مثل روز اولش
‫امیدوارم به اینا نیازی نداشته باشه
‫خیلی‌خب، آرزوها
‫اون درواقع دره...
‫و مگنیفیکو دستش رو تکون داد و یهویی...
‫خیلی‌خب، این چطور؟ هیچی؟
‫یا این؟
‫این؟ یا این؟
‫- ایول! ‫- بازش کردی!
‫به این میگن کار گروهی!
‫ستاره‌، خوشحالم داره بهت خوش می‌گذره...
‫ولی باید تمرکز کنی
‫لطفاً هرچه سریع‌تر...
‫ آرزوهای پدربزرگ و مادرم رو پیدا کن!
‫از کجا بدونیم جای آرزوهامون امنه؟ ‫ما که هیچوقت نمی‌بینیمشون
‫چرا نمی‌تونیم ببینیمشون؟ ‫چرا همچین قانونی داریم؟
‫و چرا نباید یادمون بیاد چی بودن؟
‫سوالاتون رو دونه دونه بپرسین
‫حالا که داریم سوال می‌کنیم ‫اگر خواستیم آرزومون رو عوض کنیم چی؟
‫به نکته‌ی خوبی اشاره کردی ‫آرزوها ممکنه عوض بشن
‫بیاین به‌صف بشین ‫نوبت همه می‌رسه
‫می‌دونین چی خیالمون رو راحت می‌کنه؟
‫- یک مراسم آرزوی دیگه ‫- آره
‫باعث میشه حال همه‌مون خیلی بهتر بشه
‫- لطفاً اعلی‌حضرت! ‫- می‌تونیم همین الان برگزارش کنیم!
‫نه! الان نه! وقت خوبی نیست!
‫آرزو! آرزو! آرزو!
‫ساکت!
‫فقط می‌تونین به همین فکر کنین؟
‫مراسم برآورده کردن آرزو؟
‫باشه
‫هرکی خائن رو شناسایی کنه...
‫آرزوش برآورده میشه!
‫چی؟
‫ولی این یادتون باشه!
‫هرکس به خائن کمک کنه...
‫هرکس منو مأیوس کنه...
‫آرزوش هرگز برآورده نمیشه!
‫صبر کنین! اعلی‌حضرت...
‫بسه دیگه!
‫چه گستاخانه منو زیر سوال می‌برن!
فقط چون اینقدر بهشون احساس امنیت میدی حس می‌کنن می‌تونن تو رو زیر سوال ببرن
‫من میرم پیش آرزوها ‫با چیزی جز خبر خوب مزاحمم نشو
‫♪ دست خودم نیست ‫ که اینقدر قیافه‌م توی آینه‌ها خوب میفته ♪
‫چی می‌گفتم؟ آها، آره
‫یک جای خوب برای کار کردنمون سراغ دارم
‫نترسیده بودم، سکینه
‫چون مثل تمام بزها...
‫باور دارم هرچقدر حاضر باشیم ‫با چالش‌های بیشتری روبرو بشیم...
‫زندگی فوق العاده‌تری داریم
‫بابابزرگ...
‫می‌دونم گفتی نمی‌خوای آرزویی ‫که هرگز محقق نمیشه رو بدونی
‫ولی حالا...
‫می‌تونی محققش کنی
‫چه ساده...
‫چه خالص
‫آشا، می‌دونم فکر می‌کنی ‫داری کار خوبی انجام میدی، ولی...
‫هرگز نباید آرزوم رو به مگنیفیکو می‌دادم
‫این...
‫این مال منه
‫بابابزرگ...
‫آشا، شاید هرگز ‫الهام‌بخش کسی نشم...
‫ولی حداقل الان فرصت اینو دارم ‫که تلاشمو بکنم
‫دفعه‌ی بعد میرم ‫آرزوی تو رو پس بگیرم، مامان
‫آره، آشا
‫لوت دادن
‫کجاست؟
‫ستاره کجاست؟
‫اینجا چیزی نیست که دنبالش باشی!
‫چطوری این‌کارو کردی، ها؟
‫از چجور جادویی استفاده کردی؟
‫من جادو بلد نیستم
‫یک ستاره رو از آسمون کندی...
‫و با استفاده از اون از من دزدی کردی
‫آرزوها مال تو نیستن
‫هرگز نمی‌خواستی آرزوی ‫بابابزرگم رو برآورده کنی
‫و حقشه که آرزوش رو پس بگیره
‫- همه‌شون حقشونه... ‫- بهت که گفتم...
‫من تصمیم می‌گیرم حقشون چیه
‫خواهش می‌کنم، اعلی‌حضرت
‫اشتباه کرده. دیگه تکرار نمی‌کنه
‫اوه، می‌دونم دیگه تکرار نمی‌کنه
‫این برات آشنا نیست، سکینه؟
‫آرزوم
‫آره، آرزوت که بهم دادی
‫تا ازش مراقبت کنم...
‫چون همه‌مون می‌دونیم توی دنیای واقعی...
‫چه بلایی سر آرزوها میاد
‫خرد و خاکشیر میشن
‫- مامان! ‫- سکینه. نه!
‫این چیه؟
‫عجب موهبتی
‫تمام این مدت، از آرزوها ‫محافظت می‌کردم و نمی‌دونستم...
‫چه قدرتی در اون‌ها نهفته‌ست
‫حس می‌کنم می‌تونم...
‫هرکاری بکنم
‫ستاره
‫باید به‌دستش بیارم
‫بریم! زود باشین!
‫- این دیگه چیه؟ ‫- هی!
‫- این نخه؟ ‫- زود باش، زود باش
‫به عنوان یک حیوون اهلی ‫از شما حیوانات اهلی خواهش می‌کنم...
‫کمکمون کنید!
‫مراقب باش
‫برو بالا، سکینه. محکم بگیر
‫به آخر خشکی رسیدیم
‫یک قایق اونجاست
‫زود باشین
‫برید، برگردین به اصطبل‌هاتون
‫اگر کسی سوالی پرسید ‫خودتونو بزنین به کوچه‌ی علی‌چپ
‫من که میگم ‫بریم به سمت اون جزیره
‫نزدیک‌ترین خشکیه. می‌تونیم اونجا مخفی بشیم
‫اوه، ممنون
‫مامان؟
‫این حس برای قلبم آشناست
‫غم از دست دادنه
‫اوه، نمی‌خواستم همچین اتفاقی بیفته
‫می‌دونم، عزیزم
‫احمق بودم که فکر می‌کردم ‫می‌تونم چیزی رو تغییر بدم
‫هرگز نباید آرزو می‌کردم
‫راست میگم
‫آرزوم زندگی خانواده‌م رو نابود کرد
‫و حالا تمام مردم روزاس به‌خطر افتادن...
‫و همه‌ش تقصیر منه
‫آشا، نه
‫به‌خطر افتادن همه...
‫تقصیر "مگنیفیکو"ـه
‫روزاس عزیزمون
‫اگر پدرت چیزی که ‫ الان می‌دونیم رو می‌دونست...
‫قلبش می‌شکست
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی...
‫چون منم دارم بهش فکر می‌کنم
‫- جفتتون رو خیلی دوست دارم ‫- قضیه چیه؟
‫- وقتی به جزیره رسیدین... ‫- آشا
‫- نذارین کسی شما رو ببینه ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫باید جلوش رو بگیرم
‫- نه! ‫- خیلی خطرناکه!
‫من این قضیه رو شروع کردم
‫باید تمامش کنم...
‫به‌خاطر همه
‫- آشا! ‫- نه!
‫من شنا بلد نیستم!
‫عالیه
‫- کوسه! ‫- چی؟
‫نه، نه. کوسه ندیدم
‫فقط دارم تمرین می‌کنم
‫برای تسلط یافتن بر یک ستاره...
‫یک عصا
‫عصایی با چنان قدرت، که حتی شب هم ‫تسلیم خواسته‌های من میشه
‫عالیه
‫یک شاخه از درخت بارانک
‫آغشته به معجون "تالن"
‫آهن مذاب برای قدرت...
‫مس برای قدرت ضربت
‫و مهم‌تر از همه...
‫قدرتی که از قلب معصوم سه نفر نشأت گرفته
‫جرات کردین منو زیرسوال ببرین...
‫اونم بعد از تمام کارهایی ‫که براتون انجام میدم
‫لیاقت برآورده شدن رو ندارین
‫ولی، از طریق من...
‫می‌تونین برای رسیدن ‫به هدف والاتری استفاده بشین
‫عشقم
‫چه غمی
‫آره!
‫آمایا، عزیزم، بیا! بیا!
‫به‌موقع اومدی که ‫اسباب‌بازی جدیدم رو ببینی!
‫به این میگن قدرت!
‫دارم می‌درخشم؟
‫حس می‌کنم دارم می‌درخشم. آره؟
‫چطور تونستی؟
‫- می‌دونی که روش‌های جادوی ممنوعه... ‫- قدرشون دونسته نمیشه
‫همونطور که مردم خودم ‫قدر منو نمی‌دونن
‫و اون دختر
‫همه‌ش تقصیر اونه
‫یک ستاره رو از آسمون پایین کشید...
‫که هرچی ساختم رو نابود کنه
‫آشا؟
‫نه، فقط می‌خواست ‫آرزوهای خانواده‌ش رو پس بگیره
‫تو طرف خیانتکاری، آمایا؟
‫نه. نه
‫خودت می‌دونی هرگز طرف کسی که
‫به روزاس خیانت کنه رو نمی‌گیرم
‫از لحظه‌ای که با هم آشنا شدیم ‫بهت باور داشتم
‫این قلمرو رو با همدیگه ساختیم
‫هیچی مهم‌تر از این وجود نداره
‫عالیه
‫حالا، بریم مقدمات رو فراهم کنیم
‫قراره برم شکار!
‫می‌دونی، تمام این‌ها ‫یک مانع ساده بیشتر نیست
‫یک مانع غول‌پیکر و عظیم
‫باید دالیا و بقیه رو پیدا کنیم
‫من فقط پا می‌بینم
‫این بیچاره‌ها رو ببینین!
‫آشا آرزوهاشون رو دزدید و نابود کرد
‫باید تقاص پس بده!
‫میگن خانواده‌ش ناپدید شدن
‫شرط می‌بندم آشا اونا رو کشته
‫یک جای کار قضیه می‌لنگه
‫قیافه‌هاتون رو نگاه!
‫چیزی نیست. چیزیتون نمیشه
‫یک رقص نور ساده‌ست
‫می‌دونین که دوستتون دارم، مردم روزاس
‫ملکه به‌نظر وحشت‌زده میاد
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫شوخی بسه
‫فکر کنم جفتمون داریم ‫ به یک چیز فکر می‌کنیم...
‫دوباره
‫وایسا، یواشکی برو!
‫احتمالاً برای همه‌تون سوال شده ‫چرا اینجا جمع شدین
‫آره، یک نوجوون وحشی ‫با یک ستاره راه افتاده...
‫آرزوها رو نابود می‌کنه
‫ولی...
‫حدس بزنین کی با شجاعت ‫پا پیش گذاشت...
‫و هویتش رو افشا کرد
‫یک کف مرتب بزنین برای...
‫سایمون اودانهیو!
‫سایمون؟
‫می‌دونم، می‌دونم!
‫آره والا، منم به‌اندازه‌ی شما غافلگیر شدم
‫این سایمون خوابالومون بود
‫نیازی نیست استرس داشته باشی، سایمون
‫سرتو بالا بگیر! شادیت رو بهمون نشون بده!
‫- اعلی‌حضرت؟ ‫- خدای من
‫می‌دونم، موش سخنگوام...
‫ولی وحشت نکنین
‫من خیلی تمیزم...
‫و یک پیام مهم براتون دارم
‫قبلاً گفتین ‫"سخاوتمندی جوهره‌ی حقیقی روزاسه"
‫"ترس رو توی چهره‌تون می‌بینم..."
‫"ولی روزاس همین الان به کمکتون نیاز داره"
‫"دوست‌دارتون، آشا"
‫اون بخش "دوست‌دارتون" فکر من بود
‫خیلی‌خب. خداحافظ
‫خب، سایمون عزیزم...
‫آیا آماده‌ای...
‫که آرزوت رو ببینی؟
‫که دلیرترین، شجاع‌ترین...
‫و وفادارترین شوالیه‌ی پادشاه باشی!
‫ولی نه یک دوست وفادار
‫واقعاً مایه‌ی مباهاتمه...
‫که خواسته‌ی قلبیت رو برآورده کنم
‫- زنده‌باد پادشاه! ‫- زنده‌باد پادشاه!
‫فوق العاده نیست؟
‫شش خائن دیگه هم هستن، اعلی‌حضرت
‫دالیا، گابو، داریو...
‫سافی، هال...
‫و بذیمه
‫پیداشون کنین ‫تا تقاص خیانتشون رو پس بدن
‫آشا رو پیدا کنین ‫تا پاداش بگیرین
‫ولی مهم‌تر از همه...
‫اون ستاره رو برام پیدا کنین...
‫تا بتونم قدرت کافی...
‫برای برآورده کردن ‫تمام آرزوهاتون رو پیدا کنم!
‫بن‌بسته
‫یک بن‌بست با چون ماهون سنباده نشده
‫خوب راهو پیدا کردی، ولنتینو
‫پشتم پیداش کرد
‫خب بذیمه، پس وقتی جیم می‌زنی ‫میای اینجا، آره؟
‫ممنون که به هیچ کدوممون نگفتی
‫درون‌گراها حق دارن یک جای خلوت داشته باشن
‫برات خوشحالم
‫اینجا جامون امنه
‫نه، هیچ‌جا جامون امن نیست
‫فراری هستیم، به لطف آشا!
‫گفته بود فقط می‌خواد ‫خانواده‌ش آرزوهاشون رو پس بگیرن
‫توام حرفشو باور کردی؟
‫حقیقت همینه، گابو
‫- قایم بشید! ‫- همه‌مون می‌میریم!
‫سلام، آشا
‫لطفاً بگو تو آرزوهای ‫ اون افراد رو نابود نکردی
‫معلومه که نکردم
‫کار مگنیفیکو بود
‫آره جون خودت
‫وایسا ببینم، واقعاً رفتار پادشاه ‫ به‌طرز وحشتناکی...
‫وحشتناک بود
‫انگار سایمون داشت درد می‌کشید
‫آره، درست قبل از اینکه ‫همه‌مون رو لو بده
‫دخلمون اومده!
‫اگر بجنگیم اینطور نیست
‫سلام
‫علیاحضرت، این ستاره‌ست
‫خارق العاده‌ای
‫باید بدونین...
‫مگنیفیکو غرق جادویی بی‌اندازه پلید شده
‫قصد داره ستاره رو به‌دست بیاره
‫می‌خواد تمام انرژیت رو تصاحب کنه
‫پس ستاره باید بره، همین الان
‫نه، نه. اگر قرار باشه کسی بره...
‫باید تو بری
‫تا اون آرزوها آزاد نشدن ‫ستاره جایی نمیره
‫این یعنی نقشه‌ای داری؟
‫معلومه که نقشه داریم
‫سرزمین رویاها توی آسمون، ها؟
‫نظرت در مورد ناکجاآباد چیه؟
‫بهترین پرستاربچه برای بچه‌های وحشتناکت؟
‫این یکی رو هم می‌ترکونم!
‫عشق واقعی، چه قشنگ
‫عشق واقعیت دود شد رفت هوا
‫پادشاه من!
‫آشا و ستاره در جنگل دیده شدن
‫واقعاً؟
‫چه خوب
‫شهروندها رو جمع کنیم...
‫که ببینن دستگیرش می‌کنی؟
‫این اواخر زیاد جمع‌شون کردیم ‫موافق نیستی؟
‫اوه، دارم شوخی می‌کنم!
‫شیپورها رو به صدا دربیار، آمایا
‫من دختره و ستاره رو می‌گیرم میارم!
‫خیلی‌خب. باید سریع کارمونو بکنیم
‫و بی‌سروصدا!
‫من مگنیفیکو رو تا جای ممکن دور می‌کنم
‫و به محض اینکه از قصر دراومد...
‫تو برو به بقیه کمک کن ‫آرزوها رو آزاد کنن
‫می‌دونم، خب؟
‫منم نگرانم
‫وایسا ببینم. داری چیکار می‌کنی؟
‫عه، شاخه
‫خیلی‌خب
‫با این چیکار کنم؟
‫جادوییه
‫ممنون
‫باید بری. زود باش برو
‫خیلی‌خب. از پسش برمیام
‫چی؟
‫بجنب، بجنب، بجنب، تو رو خدا؟
‫خیلی‌خب
‫موفق باشی، آشا!
‫دعوت به مبارزه‌ت رو می‌پذیرم
‫- واو ‫- عجب
‫از طریق قلب دنیا رو درک می‌کنیم
‫عه، اونجا رو، نوشیدنی گرم
‫- ستاره! اومدی! ‫- اوه، خداروشکر!
‫وقتشه، دوستان
‫اول سقف رو باز می‌کنیم...
‫و بعد ستاره آرزوها رو برمی‌گردونه
‫ملکه گفت باید دنبال ‫قرقره‌های گنده بگردیم
‫منظورتون این قرقره‌هان؟
‫بیاید بالا!
‫به قول مادرم...
‫"اگر کسی افتاد"
‫"ولش کنین"
‫نه، رفیق، همچین کاری نمی‌کنیم
‫برگرد اینجا چون از ارتفاع متنفرم
‫اوه، ایول!
‫بزن بریم!
‫اوه، چه ارتفاعی
‫بیا. روغن ابسیدین...
‫برای محافظت در برابر صفحات
‫مثل کتاب آشپزی
‫برای چیزهای پلید و درنده می‌مونه
‫دنبال هر راهی بگرد که باهاش ‫عصاش رو بشکنیم، جادوش رو محدود کنیم...
‫یا حداقل...
‫کنترلی که روش داره رو از بین ببریم
‫اصلاً درکت نمی‌کنم!
‫تکون نمی‌خوره!
‫دارم تمام تلاشمو می‌کنم
‫هی، داریو، رفیق!
‫یه دلیلی داره اسمش قرقره‌ست!
‫الان وقت معما گفتن نیست!
‫بیخیال. مثل ریش فسقلیم واضحه
‫باید با همدیگه بکشین
‫با شمارش من
‫یک
‫دو
‫نه زیلیبو
‫بیست الفبا
‫وایسا ببینم، چی؟
‫شمردن بلد نیستم
‫حالا!
‫آفرین همینطوری ‫تمام زورتون رو بزنین!
‫نه!
‫اوه، عملاً درمقابل همه‌چیز مصون شده
‫هیچ فلزی نمی‌تونه ‫عصاش رو بشکنه
‫هیچ افسونی نمی‌تونه ‫جادوش رو محدود کنه
‫و هیچکس نمی‌تونه از راه رفته برش گردونه
‫"اگر حتی یک‌بار هم در جادوی ممنوعه غرق بشی"
‫"تا ابد تسلیم اون هستی"
‫نمی‌تونم بچرخم ‫نمی‌تونم بچرخم، نمی‌تونم بچرخم!
‫وای، نمی‌تونم بهش خیره نشم
‫یه حرکتی بزن، شاخه
‫اوه، خدا
‫وزن بیشتری لازم داریم!
‫خب، اگر بپری اسمش افتادن نیست
‫خیلی‌خب، باشه!
‫برای روزاس!
‫همگی بپرین!
‫الان می‌میرم!
‫زنده می‌مونم!
‫اون آرزوهای ما هستن؟
‫- حتماً خودشونن ‫- اوه، آرزوها آزاد شدن
‫آرزوها. داره آزادشون می‌کنه
‫دخترمون
‫بجنب بریم
‫بابابزرگ، ناسلامتی 100 سالته
‫ولی اراده‌م قویه. بزن بریم!
‫موفق شدن!
‫نه!
‫مهم نیست. دیگه دیره
‫آشا...
‫برای مگنیفیکو هرگز دیر نیست
‫سایمون؟
‫ستاره!
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫از پس من برمیای؟
‫ممنون، جان!
‫قابلتو نداشت، آشا!
‫تو رو خدا کاریم نداشته باش
‫اونی که باید ازش بترسی من نیستم
‫بوم!
‫ستاره!
‫سورپرایز
‫شبتون به‌خیر، مردم روزاس!
‫واو، امشب ستاره‌ها دراومدن
‫اوه، البته به‌جز تو
‫الان دیگه گیر افتادی، مگه نه؟
‫ولی خب، چه میشه گفت؟
‫به هیچ عنوان خوشم نمیاد ‫کسی بهم خیانت کنه
‫کسی که به مردمش خیانت می‌کنه تویی!
‫نچ، نچ، نچ، نچ، نچ، نچ
‫به‌قدر کافی تحملت کردم
‫علیاحضرت
‫حقه‌ت جواب نداد، آمایا
‫هنوزم به چیزی که می‌خواستم رسیدم
‫چیکار می‌کنی؟
‫آرزوها مال تو نیستن ‫که بخوای آزادشون کنی
‫مال منن!
‫حالا، جلوی پادشاهتون تعظیم کنین!
‫ستاره، فرار کن
‫نه!
‫آشا!
‫خب، سلام آشا
‫خیلی خوشحالم تونستی تشریف بیاری
‫جریان...
‫"شخصاً برای تحقق آرزوت آستین بالا زدن" ‫چطور پیش میره؟
‫اوه، وایسا ببینم
‫اصلاً برام مهم نیست
‫سلام کوچولو
‫- وقتشه شروع کنیم! ‫- ستاره!
‫نه!
‫آره
‫آینه‌ها، آینه‌های روی دیوار...
‫خوشتیپ‌ترین آدم دنیا کیه؟
‫من!
‫نه!
‫من برنده شدم
‫آرزوها واقعاً محقق میشن
‫لیاقت داشتن ستاره رو نداری!
‫بهت که گفتم، انتخابش با منه!
‫اوه. نخیر از این خبرها نیست
‫دیگه هرگز کسی نمی‌تونه ‫با ستاره‌ها آرزو کنه
‫درواقع، دیگه نه خبری از امید هست...
‫نه رویا...
‫و نه راه فرار
‫فرار کنین!
‫نه فرصتی برای قیام
‫نه کسی که بخواد داستان تعریف کنه
‫نه کسی که بتونه هرگز منو به چالش بکشه!
‫تو...
‫هیچی...
‫نیستی!
‫ماها...
‫ستاره...
‫هستیم
‫- موفق شدیم! ‫- آزاد شدن!
‫- آرزوم ‫- چه زیباست
‫آرزوم رو محقق می‌کنم
‫بی‌صبرانه منتظرم تلاشمو شروع کنم
‫عجب احساسی
‫برگرد خونه‌ت
‫اومدی
‫اوه، آرزوی زیبام
‫مامان، آرزوت رو پس گرفتی
‫- عزیزدلم! ‫- آشا!
‫خیلی براتون خوشحالم
‫اوه، این یارو
‫در دفاع از خودت چی داری بگی؟
‫آشا...
‫معذرت می‌خوام
‫واقعاً معذرت می‌خوام
‫انتظار ندارم منو ببخشی
‫فقط خیلی از این می‌ترسیدم ‫که مجبور باشم زندگیم رو بدون...
‫خب...
‫تمام وجودم بگذرونم
‫و خیلی دلم می‌خواست ‫بهش باور داشته باشم
‫منم همینطور
‫همه‌مون می‌خواستیم
‫هرگز به یک قیافه‌ی خوشگل اعتماد نکنین
‫برای همین با شماها می‌چرخم
‫بیا بغلم ببینم
‫صدامو می‌شنوین؟
‫منم پادشاهتون
‫آمایا، خداروشکر!
‫می‌بینی باهام چیکار کردن؟
‫- خب، عاشق آینه‌هایی دیگه ‫- اصلاً خنده‌دار نیست
‫زود باش منو از اینجا بیار بیرون
‫نه
‫چی؟ بعد از تمام کارهایی ‫که برات کردم؟ برای روزاس...
‫جای تشکر همچین چیزی تحویلم میدی؟
‫این تشکریه که لیاقتشو داری
‫روی دیوار آویزونش کنین...
‫توی سیاهچال
‫تو رو خدا، نه! ‫سیاهچال بوی خیلی گندی میده!
‫زنده‌باد ملکه!
‫- اصلاً به مگنیفیکو احتیاجی نداشتیم ‫- بره پی کارش بابا
‫ببخشید. از این طرف ‫از این طرف. اینجاست
‫ملکه آمایا، پیداش کردم!
‫علیاحضرت
‫شنیدم آرزوی پرواز کردن داری
‫خب، این آقا پیتر ‫می‌خواد یک دستگاه پرنده بسازه
‫- سلام! ‫- بهتره با همدیگه همکاری کنین
‫اگر کمکی از دستم برمیاد بگین
‫تازه اول کارمه
‫این فراتر از چیزیه که می‌تونستم تصور کنم
‫من رویای یک کلان‌شهر آرمانی رو دارم ‫که در اون تمام پستانداران با هم برابرن...
‫و لباس می‌پوشن!
‫وایسا ببینم. کجا رفتی؟
‫می‌دونم
‫شرمنده شکستمش
‫وایسا ببینم، این چوب جادوئه؟
‫خیلی‌خب، ممنونم ‫ولی نه نمی‌خوام ممنون
‫اصلاً میونه‌ی خوبی با جادو ندارم
‫آخه، ناسلامتی لباس تن درخت کردم
‫بده من می‌گیرمش
‫مال آشاست
‫ولی باید باهاش چیکار کنم؟
‫مادرخونده‌ی پری‌ ما باش ‫پس چی؟
‫نه، نمی‌تونم همچین چیزی باشم
‫می‌تونم؟
‫ممنونم
‫خیلی‌خب
‫- شرمنده! ‫- کلارا!
‫بعد میگین چرا اعصاب ندارم!
‫مطمئنم با ستاره تمرین می‌کنه، مگه نه؟
‫اوه، نه
‫دیگه خیلی خوب می‌شناسمت
‫قراره به‌زودی بری، مگه نه؟
‫که توی آسمون باشی ‫و بقیه بتونن باهات آرزو کنن
‫دلم برات تنگ میشه
‫اوه، وقتی گریه می‌کنم ‫صدام خیلی زیر میشه
‫ولنتینو
‫خب، به‌زودی که معنیش امشب نیست
‫اوه، خداروشکر!
‫اصلاً تحملشو نداشتم
‫هرچی نباشه عمرم 3 هفته بیشتر نیست
‫ستاره، چطور می‌تونیم ازت تشکر کنیم؟
‫آسونه
‫به آرزو کردن‌هاتون ادامه بدین
‫« و تا ابد به خوبی و خوشی زندگی کردند »