.چیزی نمونده .این یه ذره رو هم بپری تمومـه
تقریباً
بالاتر
هی‌هی؟
چیزی نمی‌شنوید؟
حتماً آدم‌های دیگه‌ای هم هستن
...روستاهای دیگه
یه روزی هم یه نفر جوابمو میده
!هی، هی، هی
!آخ
!هی‌هی
!ای خروس ناقلای خوشگل
!بیاید بریم خونه
!برگشتیم
!میوه‌ی جدید
!تازه پوآی خودمون رو هم داریم
اسمش بوآ هستش
!اوه
ای وای
!سلام - سلام -
به این حرکت میگن تابوندنِ مو
از اونا یاد گرفتم
خب، این دفعه چطور پیش رفت؟
!یه چیزی پیدا کردی
!توی یه فضای باز بود
فکر کنم اونجا پیداشون می‌کنیم
فقط باید یجوری اون ستاره‌ها رو پیدا کنم
!وای
!موانا
!کجا بودی این همه وقت؟
فقط سه روز رفته بودم
...ولی حسابی دلم برات
چی واسم آوردی؟ - چی آوردم؟ -
خودت گفتی واسم هدیه میاری
آها. خب، بذار ببینم
به چه درد می‌خوره؟
به چه...؟
اینجا فهمیدم مردمِ ما دریانوردن
مامان‌بزرگ اینجا بهم یاد داد هویت واقعی مردم‌مون چیـه
تائوتای واسا
قبل اینکه ماوی قلبِ تفیتی رو دزدید و
...به خاطرش دست از دریانوردی کشیدیم
تائوتای واسا می‌خواست جزیره‌مون رو
با مردم کلِ اقیانوس متحد کنه
چون با همدیگه از پسِ هر کاری برمیایم
...پیشرفت‌هایی که با هم می‌تونیم بکنیم
حد و حدودی نداره
!آهای
نیومدم دردسر درست کنم
فقط یه نیمه‌خدای خیلی خوش‌هیکلم که راهم از اینجا می‌گذره
،حالا دروازه‌ی رسیدن به جزیره رو باز کن
من هم میرم پیِ کارم
اونوقت چرا باید به خاطر تو خطر کنم و قوانین رو زیر پا بذارم؟
خودشم وقتی این همه اسبابِ زحمتِ رئیسم شدی؟
هی، نالو خودش شروع کرد
تو هم می‌خوای تمومش کنی؟
دوباره می‌خوای با اون انسان عزیزت تیم بشی؟
تیم؟
اون دختره‌ی قایق‌سوار با اون خروس مسخره رو میگی؟
ما تیم نبودیم
اون فقط آلت دستی بود که باهاش قلابم رو پس گرفتم
!آخ. آخ
نالو یه خداست، ماوی
،اگه سعی کنی مردم اقیانوس رو دوباره متحد کنی
اون نابودت می‌کنه
بعدش اون رو هم می‌کُشه
این قضیه بین من و اونـه
موانا هیچ ربطی به این ماجرا نداره
اوه! تو اون رو مسیریاب کردی، ماوی
پس الان خیلی هم ربط داره
،مدت‌ها قبل
،امشب، درست مثل تائوتای واسا
از کاسه‌ی اجدادمون می‌نوشیم و
این لقب رو به تو عطا می‌کنیم
تا گذشته، حال، و آینده‌ای که انتظارمون رو می‌کشه رو به هم پیوند بزنیم
امیدوارم اجدادمون همچنان ما رو هدایت کنن
تائوتای واسا
موتوفتو حتماً زیر ستاره‌هاست
چی؟
!بادبان رو ببند
!پارو رو بیار بیرون
!نه
مردم من کجان؟
تائوتای موانا
،اگه بقیه رو پیدا نکنی آینده‌ات میشه این
پایان داستانت در تنهایی و انزوا رقم می‌خوره
متوجه نمیشم
برگردوندن قلب تفیتی تازه شروع ماجرا بود
تو باید استقامت پیشه کنی و
مردم‌مون رو دوباره متحد کنی
موتوفتو رو پیدا کنی
ولی من نمی‌دونم چطوری برم اونجا
یه آتیش توی آسمون هدایتت می‌کنه
صبر کن. اصلاً نمی‌دونم تا اونجا چقدر راهـه
دورتر از جاییـه که من تونستم برم
موتوفتو رو پیدا کن
!هممون رو متحد کن
!نه
!موانا
...یکم پیدا کردنش طول کشید ولی
یه جزیره‌ی باستانی که
یه زمانی محل تقاطع آبراه‌های اقیانوس بود و
تمام مردم دریا رو به هم پیوند می‌داد
تا اینکه گم شد. نفرین شد
نفرین شد؟
توی طوفان وحشتناکِ
یه خدای تشنه‌ی قدرت، یعنی نالو
اون فکر می‌کرد با جدا کردنِ اهالی اقیانوس قوی‌تر میشه
هدفش تضعیف ما و
پایان دادن به داستان‌مون بود
اجدادمون معتقد بودن که
رسیدن به موتوفتو نفرین نالو رو می‌شکونه و
آبراه‌ها رو دوباره برقرار می‌کنه
این تنها راه برای اتحادِ دوباره‌ی مردم‌مونـه
وگرنه داستان‌مون به آخر می‌رسه
...باید یه شورا تشکیل بدیم از
!رئیس
آتیشِ توی آسمون
می‌خواد دنبالش برم
به سمت ستاره‌های جدید
ممکنه یه عمر طول بکشه
تائوتای واسا اصلاً دیگه برنگشت
این ندای اجدادمونـه، توئی
...ولی اگه دوباره نبینیمش
...سیمیا
...مامان، این
خیلی یهوییـه
...اگه
تو الان یه تائوتای هستی، موانا
،برای بعضی چیزها
آدم هیچوقت آماده نمیشه
قضیه فقط به ماتونوئی محدود نمیشه
به ما محدود نمیشه
پس من میرم به سمت این آسمون جدید
تا مردم کل اقیانوس رو دوباره متحد کنم
بعدش هم برمی‌گردم خونه
خب، پس یه قایق بزرگتر لازم دارم
یه کشاورز؟ روی دریا؟
نمیشه که فقط ماهی بخوریم
شما آبیاری و گیاه‌افزایی لازم دارید
،حتی اگه بهترین شاگردم رو هم ببرید !از گشنگی تلف میشید
دقیقاً. یه استاد لازم داریم
...دقیقاً. شما یه...شما
!مرسی، کِله! تو محشری
با پای خودم رفتم توی تله
سلام، ماوی
چند وقتی هست ندیدمت
...نمی‌دونم الان کجایی ولی
ممنون میشم کمکم کنی
!ماوی
اوه. مونی - راستش جفتمونیم -
من و ماوی
جزو یه مجموعه‌ست
عجب
می‌دونی، حیف که ماوی اینجا نیست
جدی یکی رو لازم داری که تمام داستان‌های قدیمی رو بلد باشه و
یکی که خیلی قویـه و
...موهای عالی داره و
فکر کنم یکی دیگه رو با این خصوصیات می‌شناسم
!ایول
من هم میام
به محض اینکه بتونم برمی‌گردم
قول میدم
اگه برنگشتی چی؟
اقیانوس دوست منـه
دوست ماست
ما رو به هم پیوند می‌زنه
،پس هر جایی هم که برم
همیشه کنارتم
می‌تونی یه یادگاری از خونه با خودت ببری
!دوستت داریم، موانا
بهتره محکم بگیرید
باشه، باشه، باشه
یه بار دیگه
این پایان داستان ما نیست
ما نمی‌ذاریم اینجا ما رو !از رسیدن به سرنوشت‌مون محروم کنه
!ما با همدیگه قیام می‌کنیم
!ما با همدیگه آزادی‌مون رو پس می‌گیریم
اون یارو فهمید چی میگم
آره. خودت رو میگم، خوشتیپ
الان فقط باید قلابم رو بدید بهم
قلابم رو بیارید
!آره! آره! زود باشید. شما می‌تونید
!همین رو می‌خوام! ایول
!دارید موفق میشید !بالاتر! آفرین
...بالاتر! چیزی نمونده. فقط یکم دیگه
نه، نه. نه
...دارید چیکار
نگران نباش. بیخیال
من رو که می‌شناسی. خودمون رو خلاص می‌کنم
نه، لازم نیست اون نجاتم بده
دوباره
چون اونوقت می‌میره
،انقدر که نالو از انسان‌ها بدش میاد از من بدش نمیاد
تازه نمی‌دونی که. از من خیلی بدش میاد
پس هر چی موفرفری از این ماجرا دورتر باشه بهتره
!ما خودمونیم و خودمون
ایول، گرفتمش
...می‌خوام آزادت کنم ها، ولی
خیلی دوست دارم رفیق کوچولوت رو ببینم
واسه جفتتون برنامه‌ها دارم
...چی؟ هی
!بفرما ناهار
لوتو! چیکار می‌کنی؟
قایق رو بهتر می‌کنم
مونی! پارو؟
آها. راست میگی
واسه همین مسیریاب تویی دیگه
صبر کنید. کشاورزمون کو؟
!آخ
قایق کِی وایمیسته؟
خب، یه مقدار روی اقیانوسیم
...بچه‌ها، اگه اقیانوس رو با آغوش باز
!قبول نکنید، هیچوقت به مقصد نمی‌رسیم
مایع رو نمیشه توی آغوش گرفت
!ضمناً من شنا بلد نیستم
...می‌دونید، حس می‌کنم باید
...خیلی‌خب. اون
!ای بابا! الان همه ناراحت شدن
،هر کی این قایق رو ساخته !دستشویی یادش رفته
،آره. من طراحیش کردم ...ولی همه الان
واقعاً چرا قبول کردم؟
‫اون چیزی نیست که قرار بود دنبالش بریم؟
‫عه... بیاید...
‫هیچکس نترسه. من مطمئنم...
این اتفاق یه دلیلی داشته
‫آره، احتمالاً چیز خوبیـه، درسته؟
‫هی!
‫مونی! پارو رو بگیر!
‫دارم سعی می‌کنم
‫یه مشکلی برای قایق پیش اومده!
‫خب، راستش به من گفتن ‫فقط شهاب‌سنگ رو دنبال کنم
‫پس، اگه داری بهم میگی تغییر مسیر بدم،
‫اگه یه اشاره‌ای بهم بکنی عالی میشه
‫خشکی؟
‫خشکی!
‫اونجا موتوفتوئـه!
‫پیداش کردیم
‫خیلی سریع
‫صدای آدم میاد؟
‫اون جزیره نیست
‫اونا هم...
‫آدم نیستن
‫- کاکا... ‫- مورا؟
‫باید بریم!
‫این خیلی خجالت‌آوره
‫پس اونا ما رو نادیده می‌گیرن؟
‫این خوبه. مگه نه؟ خوبه؟
‫خیلی‌خب. بچه‌ها؟
‫برید زیر عرشه
‫اون از نیروی گریز از مرکز استفاده می‌کنه ‫تا سرعتمون رو افزایش بده
‫موانا!
‫یواش، یواش. گوش کنید!
‫ما عازم یه سفرِ مقدس هستیم!
‫شما باید آزادمون کنید
‫صبر کن. صبر کن
‫اون...
‫داستانِ کسیـه که طرفدارشم
‫کودن. اونا می‌پرسن تو اون رو کشیدی یا نه،
‫چون می‌خوان اون تصویر رو ترجمه کنی
‫اوه!
آها
‫اوه. جزیره‌ی مادری‌تون
‫توی همون دریاست که موتوفتو توشـه
‫و وقتی نالو اقیانوس رو تقسیم کرد
‫تا مردمِ دریا رو تضعیف کنه،
‫اجدادتون از خونه‌شون جدا شدن
‫ولی شما فکر کردید بالأخره ‫راه برگشت رو پیدا کردید
ولی بعدش خوردید به پُستِ این صدف غول‌پیکر
‫و حالا نگرانید که تا ابد از هم جدا می‌مونید
‫تمام این مدت،
‫اونا فقط سعی داشتن برن خونه
‫ولی اگه ما بهتون کمک کنیم ‫صدف رو شکست بدید،
‫شما بهمون کمک می‌کنید به موتوفتو برسیم؟
‫با هم
‫آهای؟ ما هنوز فلجیم
‫چطور قراره اون رو شکست بدیم؟
وقتی شُلیم و حتی نمی‌تونیم یه انگشت تکون بدیم
‫خب، عضلاتِ ما پر از سم عصب هستن، پس...
‫صبر کن. صبر کن. وایسا
‫یه صدف در واقع یه عضله‌ی غول‌پیکره
‫پس با اون زهر بهش نزدیک می‌شیم،
‫به گره عصبی‌اش شلیک می‌کنیم،
‫صدفـه میره توی خواب و می‌رسیم موتوفتو
‫فکر می‌کنید این کار جواب میده؟
‫اوه. می‌خواید ما انجامش بدیم
‫اگه فلج نباشیم آسون‌تر میشه
‫اوه. نگران نباش. اونا می‌تونن درستش کنن
‫چطوری؟
‫اون چیه؟
‫چیه؟
‫ما با هم توافق کردیم
‫ما صدف رو از سر راه برمی‌داریم،
‫بعدش شما بهمون کمک می‌کنید برسیم موتوفتو
با این جثه چه خرزوری
‫وای
‫فکر کنم یجور درود جنگجویانه،
‫برای ادای احترام به ماست
‫یا خداحافظی قبل از مرگِ احتمالی‌مون
‫وای
،چطوری اون گره‌ی عصبی رو بزنیم
وقتی نمی‌دونیم چه شکلیـه؟
‫فکر کنم وقتی گره عصبی رو ببینیم تشخیصش میدیم
‫آره
‫پس، فقط فرو کنم توش...
بعدش میریم سمتِ موتوفتو؟
‫مأموریت با موفقیت انجام شد
‫و سومی
‫خب، چهارتا دیگه دیوونگیـه
‫نه!
‫یوهو!
‫باید بریم بیرون!
‫موانا؟
‫باید بگم خیلی حال داد
‫تو این کارو کردی!
ببخشید. سوءتفاهم شد
‫میشه یه چی‌هو بگید؟
‫ایول!
‫حالا فقط باید عزیزم رو پس بگیرم
!ماوی
‫- خالکوبی حرکت می‌کنه ‫- هی
‫- خالکوبی حرکت می‌کنه! ‫- نه، نه، نه
‫گوش کن. من یه نیمه‌خدام...
‫- شانس آوردیم! ‫- بس کن!
‫می‌خوام خالکوبیـه بهم سیلی بزنه
‫هی!
‫خیلی‌خب. قانون شماره یک...
‫نه
‫فقط... خیلی‌خب. یکی...
‫بچه‌ها، میشه لطفاً غلتم بدید و برم گردونید؟
‫- من غلتت میدم! ‫- نه، نه، نه
‫اون نه
‫وقتی قهرمان‌هات رو از نزدیک می‌بینی ‫اینجوری میشه
‫اوه! راست میگی!
‫خیلی‌خب
‫قانون شماره یک. ‫شما هیچوقت من رو اینجوری ندیدید.
‫با این که هنوزم خیلی خفنم
‫شبیه سنگ کلیه شدی
‫و تو شبیه کسی هستی ‫که تجربه‌اش رو داشته
‫حالا...
‫خب، سلام، بیکن
‫خیلی‌خب. احساس می‌کنم ‫یه پیش‌داستانی هست که
‫باید در جریانش قرار بگیرم
‫- اوه... ‫- راستش، می‌دونید چیه؟
‫ولش کنید
‫نمی‌خوام وابسته شم ‫اگه شماها قراره...
‫می‌دونید منظورم چیه؟
‫که اینجوری نمیشه
‫همچین اتفاقی براتون نمیفته
‫اصلاً نمی‌دونم چرا این رو گفتم
‫منظورم اینه که یه سری ‫مسائل خدایی جدی هست...
‫پس من میرم به کارم برسم
‫خیلی‌خب. یکم دیگه برمی‌گردم
‫تا اون موقع، زنده بمونید، ‫با هیچکس حرف نزنید
‫و اگه یه خانم خفاشی دیوونه دیدید، ‫فرار کنید
موجود ناجوریـه
‫ازش دوری کنید، ‫وگرنه می‌میرید
‫خوش باشید. ماوی، تمام!
‫تنقلات قایق!
‫تنقلات قایق
‫موانا کجاست؟
‫سیمیا؟
‫من اینجا نیستم
‫تو کشیده شدی توی یه صدفِ غول‌پیکر
‫و داستانِ ما تموم میشه
‫چون حالا هرگز به مردم اقیانوس کمک نمی‌کنی
‫و اجدادت میگن...
‫«موانا، ما تا ابد ازت متنفریم. ‫تا ابد. تا ابد.»
‫هان؟
‫از پسش برمیام
‫از پسش برمیای
‫آروم باش
‫من گاز نمی‌گیرم
‫پکا شاید گاز بگیره
‫خیلی وقتـه که یه مسیریاب ندیده بودم
‫عاشق پاروتم
می‌خوای ببینی باهاش چیکارها بلدم؟
‫اوه. چه خشن!
‫خب، در این زمینه مثل هم هستیم، موانا
‫انسانی که تمام خدایان ازش حرف می‌زنن!
‫تو کی هستی؟
‫ماتانگی
‫نگهبانِ این تیکه‌ی کوچیک از بهشت
‫اوه!
‫تو اینجا زندگی می‌کنی؟
‫به انتخاب خودم نه
‫ماوی اصلاً چیزی در مورد من نگفته؟
‫اوه! احتمالاً سرگرم بازی با خالکوبی‌هاش بوده
‫هان؟
‫خب، زود باش بیا
‫عه، من با تو هیچ جا نمیام
‫- من باید... ‫- از اینجا بری،
‫نفرین نالو رو بشکنی، ‫موتوفتو رو پیدا کنی؟
‫خب مسیریابی یجورایی همینـه دیگه
‫هنوز باید چیزهای زیادی یاد بگیری
‫من می‌خوام نالو رو شکست بدی،
‫چون اون موقع، من آزاد میشم
‫همیشه یه راه دیگه هست
‫دروازه‌ی خدایان
‫تو رو تا خود موتوفتو نمی‌بره
‫ولی سفر رو برای تو و خدمه‌ات و ‫آقای روغن نارگیل کوتاه‌تر می‌کنه
‫آقای روغن...؟
‫همیشه باید ورود باشکوه داشته باشه
‫- ماوی! ‫- نترس!
‫دیگه نجات پیدا کردی!
‫اون بازش کرد؟
‫نقشه‌ات این بود،
‫که من رو توی غارِ آب‌دماغ نگه داری
‫چون می‌خواستی ما با هم بریم؟
‫خب، قطعاً برای گپ زدن نگهت نداشتم
‫ها؟ صبر کن!
‫خب، بریم؟
‫تو نمی‌تونی بیای؟
‫نفرینِ نالو رو بشکن...
بعد شاید یه روزی دوباره همدیگه رو دیدیم
‫یادت باشه، همیشه یه راه دیگه هست
‫حتی اگه مجبور باشی برای پیدا کردنش گُم بشی
‫موفق باشی، تائوتای موانا
‫از پسش برمیای
‫اگه نالو بفهمه من کمک کردم، با صاعقه نفله‌ام می‌کنه
ماوی خوشتیپ شده بود
‫ما توی دروازه‌ی خدایان هستیم!
‫می‌تونستی بهم بگی لباس‌های جدید می‌پوشیم
‫سلام، رفیق. دلم برات تنگ شده بود
‫آره
‫فکر می‌کردم ما رو روی صدف بکُشه،
‫ولی معلوم شد اون خیلی عالیـه
‫چون در غیر این صورت ‫هرگز با ماتانگی آشنا نمی‌شدم،
‫که در ضمن معرکه‌ست،
‫- و تو رو هم پیدا نمی‌کردم و الان... ‫- فرفری!
‫قراره با هم نفرینِ نالو رو بشکنیم و...
‫شرمنده. تو بگو
فاتحه‌ی همتون خونده‌ست
‫چی؟
‫نالو موتوفتو رو توی توفان مخفی نکرده
‫توی توفان هیولا مخفی‌اش کرده
‫توی اقیانوس نفرین‌شده‌ای ‫که نمیشه ازش فرار کرد و
‫بعدم ته دریا غرقش کرده
‫که یعنی یه انسان نمی‌تونه بهش برسه
‫پس در صورتی که من نفرین رو نشکنم،
‫تو فقط یه بلیت یک طرفه ‫به سرزمین مرگ خریدی،
‫برای همین از همون اول
نمی‌خواستم بیای اینجا
‫چون حالا گیر کردی
‫و تو قراره بمیری، ،خدمه‌ات هم قراره بمیرن
‫و این دفعه خروسـه هم می‌میره
‫شوخی قشنگی بود، ماوی
‫صورت فلکی!
‫بچه‌ها...
‫اگه نمی‌تونستیم این کارو بکنیم ‫اجداد ما رو فرا نمی‌خوندن
‫مگر این که خط رو خط شده باشه
‫این حرفم دو هزار سال دیگه معنی میده
‫تائوتای واسا گفت رسیدن به موتوفتو
‫تنها راه تضمین کردن آینده‌ی مردممونـه
‫اگه اون انقدر داناست،
‫پس چرا بهت نگفت که اونجا...
‫غرق شده؟
‫چون اگه نالو فکر می‌کنه ‫با جدا نگه داشتن مردم از هم قوی‌تره
‫پس شاید راه شکستن نفرینش...
‫دور هم جمع شدنـه
‫تو جزیره رو بکِش بالا تا من پا بذارم روش
‫«ماوی و موانا، دوباره با همدیگه!»
‫«ترکیب برنده!»
‫موفق می‌شیم
‫مگه نه، اقیانوس؟
‫اقیانوس؟
‫موانا...
‫اقیانوس...
‫اینجا نمی‌تونه کمکت کنه
‫مامان‌بزرگ!
‫نوش جان کن، مارمولک!
‫آدمیزادها، همگی در موقعیت، ‫دست در دست هم،
‫بیاید بریم براش!
‫باید راجع به معیارهای استخدامت
‫مفصل حرف بزنیم
‫آقابزرگ! شما همین پایین باش
‫مرده‌شورتونو ببرن!
‫هوی! من سالمندم ها
‫من هم سه هزار سالمـه
‫که یعنی سالمندترترم
‫فقط نباید بذاریم تا سپیده‌دم بهمون برسن
‫اوه، آره!
‫جدی الان بهمون چشمک زد؟
‫موانا!
‫مونی!
‫موانا! موانا!
‫مونی!
‫نه! پارو!
‫مونی!
‫یه کاریش می‌کنیم
‫- نیاکانِ ما... ‫- موانا...
‫قایقِ تائوتای واسا...
‫الان وقتش نیست که بگم «دیدی گفتم»،
‫پس نمیگم
‫چون حالت رو بدتر می‌کنه
‫- وای... ‫- ولی من بهت باور دارم
‫با اینکه هیچکس نداره. ‫آ باریکلا.
‫راه برو از سرت بپره. چیه چته؟
‫داشتم دلداریش می‌دادم
‫آخ! آخ!
‫نوکِ سینه‌مو بشگون نگیر. نکن! آخ!
‫باشه، باهاش حرف می‌زنم!
‫می‌دونم، ماوی
‫آخه...
‫هر بار که به خیال خودم می‌دونم
‫باید چیکار کنم،
‫همه چی تغییر می‌کنه
‫نمی‌تونم...
‫چیزی نمونده بود مونی بمیره!
‫اگه داستان مردمم به خاطر من به پایان برسه...
‫شوخی نمی‌کنم!
‫چیزی حواست رو پرت کرده؟
‫شاید شکستن نفرین ‫همونطوری باشه که تو گفتی،
‫باید همکاری کنیم
‫من جزیره رو از دریا می‌کِشم بیرون،
‫ولی یه آدمیزاد باید روش پا بذاره
‫ببین، می‌فهمم
‫هیچکس دوست‌ نداره توی کارش ناشی باشه
‫اصلاً واسه چی اومدی اینجا؟
‫چون...
‫آخه...
‫خودم هم یه زمانی زمین خوردم
‫و هیچ راهی جلوم نمی‌دیدم
‫تا اینکه یکی از راه رسید
‫یکی که دست‌کم گرفته بودمش
‫و اون بهم روحیه داد
‫از وقتی از جزیره‌ام خارج شدم
‫یه بند خرابکاری کردم
‫آهای...
‫یه راه‌حلی هست
‫می‌خوای بری سراغش؟
‫فقط کافیه چی‌هو بگی و تمام
‫از دلداری دادن بارت نیست
‫اتفاقاً حرف ندارم
‫قبلاً آدمیزاد بودم؛ ولی الان،
‫یه نیمه‌خدام
‫کسی نمی‌دونه بعدش چی میشه
‫برو سراغ‌شون، شاهدخت
‫هنوز شاهدخت نیستم
‫خیلی‌ها فکر می‌کنن هستی
‫می‌دونم انتظار بی‌جایی ازتون داشتم
‫می‌دونم قایق‌مون
‫یه راهی واسه تعمیرش پیدا کردیم
‫تزئیناتش هم با من بود
‫با نوکِ خروس
‫بنازم
‫نالو می‌خواد به داستان ما خاتمه بده
‫ولی ما این اجازه رو نمی‌دیم
‫خب، داشتم روی چندتا ایده کار می‌کردم
‫تازه، یه نیمه‌خدا هم داریم
‫آره، یکم ژولیده هست،
‫ولی از هیچی که بهتره
‫به نظر من که حرف نداری
‫خیلی‌خب. می‌زنیم به دلِ طوفان نالو
‫وقتی جزیره رو کشیدم بالا، ‫باید همگی خودتون رو برسونید بهش
‫سخت‌تر از همه‌ی تجربیاتِ قبلی‌مونـه
‫پس، اگه کسی می‌خواد...
‫من عمرم رو با یاد گرفتن داستان‌های مردم‌مون گذروندم
‫به لطفِ تو، می‌تونم ‫توی یکی از اون داستان‌ها باشم
‫آره
‫خیلی وقتـه که
‫از دریا جزیره نکشیدم بیرون
‫می‌دونم که اول باید زانوهامو خم کنم
بدنم خیلی هم خوبـه
میدونی چیـه؟ شما رو تو زیربغل
‫خیلی‌خب، این کار رو که بکنیم،
‫برمی‌گردیم خونه
‫مو فرفری
‫طوفانـه
‫فقط یه مقدار گنده‌ست
‫عجب موج بزرگی
‫می‌تونیم از بغلش بریم
‫همه سر جاهاشون!
‫آماده‌ی تغییر جهت باشید
‫ولی چه حالی میده، نه؟
‫آره!
‫تغییر جهت بدید، نزدیک می‌شیم
‫- لوتو؟ ‫- حله!
‫نوش جون کن، نالو!
‫آره، حالشو ببر!
‫وایسا، چی شد؟
‫آره!
‫امتیازش رو بده!
‫بیخیال!
‫ول‌کن‌مون نیستن!
‫باید بچرخیم! رفقا؟
‫ماوی!
‫خب، نالو جِرزنی می‌کنه
‫ترسو هم تشریف داره
‫چون در رفت
‫تو براش مهم نیستی
‫اتفاقاً خیلی هم براش مهمم
‫منظورم اینـه که می‌خواد جلوی ‫آدمیزادها رو بگیره، یعنی ما
‫چرا نیشت بازه؟
‫چون می‌تونیم از این استفاده کنیم
‫حواس نالو رو پرت می‌کنیم، ‫می‌ذاریم بیاد دنبالِ ما
‫همزمان ماوی میره زیر آب و
‫جزیره رو بلند می‌کنه
‫- جاهامون رو عوض می‌کنیم ‫- خیلی‌خب
‫مو فرفری، قبلاً نتونستی حریف توفان بشی
‫الان قراره چطوری حریفش بشی؟
‫اگه هر بار برای کمک به ما برگردی،
‫عمراً بتونیم نفرین نالو رو بشکنیم
‫می‌تونیم توفان رو منحرف کنیم، ماوی
‫تنها راهش همینـه
‫با تمام سرعت برید
‫ببین، من می‌تونم هزارتا جزیره رو بکشم بالا،
‫ولی اگه تو نباشی که روشون پا بذاری، اون‌وقت...
‫می‌بینمت، ماوی
‫می‌بینمت، موانا
‫بیکن، تخم‌مرغ...
‫شاهین غول‌پیکر!
‫شوخی کردم
‫توی جزیره می‌بینم‌تون!
‫لوتو!
‫اون گردالیـه داره میاد!
‫باید زودتر اختراعش می‌کردم
‫اینم از این!
‫لوتو! تو نابغه‌ای!
‫بدون کمکِ مونی نمی‌تونستم
‫قلاب خوب چِفت نشده!
‫نالو می‌دونه پیداش کرده
‫تا به جزیره نرسیم نفرین نمی‌شکنه
‫باید سریع خودمون رو برسونیم به جزیره!
‫برید!
‫یکم دستم بنده
‫یه موج دیگه
‫سرعت‌مون کمـه
‫باید وزن‌مون رو کمتر کنیم
‫یالا، دختر!
‫سر جاتون بمونید!
‫بچرخونش!
‫بلندش کن!
‫نه!
‫ماوی!
‫ماوی...
‫ماوی!
‫نه!
‫موانا!
‫گم شدیم!
‫نمی‌دونم چیکار کنم!
‫هیچ راه نجاتی نیست!
‫نمی‌تونم...
‫یه...
‫هیچ راهی نیست!
‫یه راه دیگه هست
‫همیشه یه راه دیگه هست
‫یه راه دیگه برای رسیدن به جزیره هست
‫یه راه دیگه هست!
‫- نه! موانا، نباید بری! ‫- خیلی دوره!
‫موانا؟
‫موانا!
‫موانا...
‫موانا
‫موانا، بس کن
‫خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم
همچنان پیش همیم
با یه سری فرق‌های کوچیک
پیشرفت کردی
‫آره
‫آخ جون!
‫چقدر هیجان‌انگیز بود...
‫بلند کردن یه جزیره واقعاً آدمو گرسنه می‌کنه
‫چه بوی خوبی میدی
‫این دنیا ته نداره
‫آره
‫خدا رو چه دیدی؟
‫شاید یه روز تونستیم...
‫میشه تمومش کنی؟
‫آدم؟
‫آدمن!
‫بوم! ترکوندم
‫تحفه‌ای از موتوفتو
‫واو
به چه درد می‌خوره؟
‫آبجی کوچولو!
‫آبجی بزرگه!
‫آبجی کوچولو!
‫آبجی بزرگه!
‫این تازه اولشـه
« بعد از تیتراژ ادامه دارد »
‫یه آدمیزاد اصلاً نباید می‌تونست ‫به موتوفتو برسه
‫یا نفرین منو بشکنه
‫خب...
‫راستش رو بخوای، اصلاً نمی‌دونم ‫چطوری موفق شد
‫نالو، من دِینم رو ادا کردم. ‫دیگه حسابی نداریم.
‫نه
‫تازه داریم شروع می‌کنیم
‫شرمنده. خنده‌های شیطانی ممنوع شده؟
‫نمی‌دونستم
‫آخه اون منو هم تحقیر کرد
‫کاملاً درک می‌کنم که
‫الان چه حسی داری
‫اگه خواستی درد دل کنی...
‫آخ!
‫خیلی‌خب. زود بود. ‫می‌خوای یه آواز بشنوی؟
‫یه جدیدش رو دارم. ‫اسمش «پاهای خرچنگِ عجیب»ـه.
‫♪ پاهای خرچنگِ عجیب ♪ ‫♪ پاهای خرچنگِ عجیب ♪
‫♪ یک، دو، سه، چهار، پنج، ♪ ‫♪ شش، هفت، هشت، نُه، ده ♪
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها. ‫واسه شمارش خوبه.