‫[جن زدگی در ونیز]
‫[ونیز، ایتالیا، ‫۱۹۴۷]
‫آقای پوآرو، ‫شیرینی‌هاتون رو آوردم.
‫تخم‌مرغ‌ها رسیدن آقا.
‫- پوآرو! ‫- پوآرو!
‫آقای پوآرو، ‫باید کمکم کنین.
‫سال گذشته پدر و مادرم ‫به‌طرز مرموزی فوت شدن.
‫مدت کوتاهی بعدش هم ‫برادرم فوت شد.
‫دکترمون دلیلش رو نمی‌دونه.
‫خواهش می‌کنم قربان، ‫می‌ترسم جونم توی خطر باشه.
‫مردم میگن نفرین شدیم.
‫چی بهت گفتم؟
‫فقط یه بار دیگه ایشون رو لمس کنی ‫ دستت رو قلم می‌کنم.
‫ببخشید قربان.
‫آقای پوآرو، ‫کار ضروری باهاتون دارم، خواهش می‌کنم.
‫آقای پوآرو...
‫یه خانمی اومدن.
‫میگن به خاطر یه موضوع ضروری ‫به ونیز اومدن.
‫میگن یکی از دوستان‌تون هستن.
‫من دوستی ندارم.
‫گفته بودن این رو میگین...
‫برای همین گفتن که ‫این رو بهتون بدم.
‫نویسنده.
‫سلام آقای جوان. ‫مادرتون خونه‌ان؟
‫محافظم رو ببخش. ‫از من دستور می‌گیره.
‫هیشکی جز شیرینی‌پز حق وارد شدن نداره، ‫اون هم روزی دوبار.
‫روزی دوبار؟
‫- من رو که می‌شناسین. تا شام فقط سیب می‌خورم. ‫- بله.
‫خدایا، ‫چقدر خوبه.
‫شکلات کوشول مشولو.
‫هرکول پوآرو واقعاً صداش در نمیاد.
‫خودش رو بازنشست کرده.
‫کیک به‌جای پرونده.
‫خیلی راضی‌ام.
‫نه.
‫به این میگن خوشحالی، ‫نه راضی بودن.
‫یه نویسنده باید فرق‌شون رو بدونه.
‫حتی اگه ونیز رو واسه مخفی شدن ‫انتخاب کرده باشه.
‫یک یادگاری زیبا، ‫به آرومی توی دریا غرق میشه...
‫درست مثل ذهن شما ‫که هیچ انگیزه‌ای نداره.
‫حالا به‌خاطر طرز بیان هوشمندانه‌ام ‫دست کمم نگیرین.
‫من بهترین نویسندۀ داستان‌های معمایی‌ام.
‫یا میشه گفت که بودم.
‫۲۷ تا از ۳۰ تا کتابم پرتیراژترین بودن.
‫لعنت به اون منتقدای سه کتاب آخرم. ‫به هیچ کدوم‌شون اهمیت ندادم.
‫آریادنی اولیور، ‫از دیدن‌تون خیلی خوشحال شدم.
‫بیاین دنبالم.
‫وقتشه یکم روح به زندگی‌تون برگردونیم.
‫خب پس.
‫مگه نشنیدین؟ ‫کار ضروریه.
شما تنها کسی نیستین که اومدین من رو ‫با یه پروندۀ وسوسه‌انگیز اغوا کنین.
‫پرونده نیست. ‫شیک‌تر از یه پرونده‌اس.
‫اصلاً تو باغ نیستین. ‫مگه نمی‌دونین امروز چه روزیه؟
‫شیک‌تر یعنی چی؟
‫هالووین مبارک! ‫آره!
‫ما آمریکایی‌ها آهنگ‌های جلف ‫و شکلات‌های مزخرف وارد کردیم...
‫اما هالووین رو هم برگردوندیم.
‫امشب یه مهمونی واسه بچه‌ها برگزار میشه.
‫سلام بچه‌ها! ‫آمریکا میگه، «هالووین مبارک!»
‫هی! ‫هالووین مبارک! ایول!
‫پوآرو، یه چیزی پیدا کردم. ‫یه کسی رو.
‫نمیشه توضیح داد.
‫از هر جنبه‌ای بهش نگاه کردم ‫اما چیزی دستگیرم نشد.
‫یه چیزایی تو سرتونه دوست من.
‫«خانم رینولدز نامقدس.»
‫به گفتۀ رسانه‌ها ‫ یا احضارکنندۀ ارواحه...
‫«جویس رینولدز که به تازگی ‫ از زندان آزاد شده...
‫آخرین زنی بود که ‫بر اساس قانون مصوب ۱۷۳۵ مجلس
‫به دلیل جادوگری زندانی شده بود.»
‫من تاحالا یه میلیون از این مثلاً پیشگوها رو دیدم ‫که همه‌شون کلاه‌بردار بودن.
‫اما اون فرق داره.
‫شگفت‌انگیزه.
‫وقتی که با این خانم رینولدز ‫توی جلسه احضار روح نشسته بودم...
‫یه اتفاقاتی افتاد.
‫کلک زده.
‫من باهوش‌ترین کسی‌ام که تاحالا دیدم ‫و از کارش سر در نیاوردم.
‫برای همین اومدم سراغ نفر دوم.
‫می‌خوام کاراگاه پوآرو ‫دلیلی برای این قضیه پیدا کنه...
‫وگرنه بلا به دور، ‫باور می‌کنم.
‫این کلکی که میگی رو پیدا کنین.
‫با هم بریم به این جشن هالووین یتیم‌ها.
‫بعدش به اون جلسه اخضار روح دعوت میشیم.
‫از مهمونی لذت ببرین بچه‌ها. ‫حالا حالاها مونده تا بترسین.
‫ایناهاش.
‫کاخ لاکریم دی جیوانی.
‫توی ونیز میگیم...
‫«تموم خونه‌ها جن‌زده...
‫یا نفرین شده‌ان.»
‫حاضرین بچه‌ها؟
‫آره!
‫خیلی وقت پیش...
‫این قصر یه یتیم‌خونه بود.
‫دکترها و پرستاران خوبی ‫از بچه‌های خوب نگهداری می‌کردن.
‫تا این که طاعون اومد.
‫طاعون مردم رو می‌ترسوند...
‫و ترس باعث میشد مردم ‫کارهای وحشتناکی بکنن.
‫برای بچه‌ها بیش از حد ترسناک نیست؟
‫داستان‌های ترسناک ‫ترس زندگی رو کمتر می‌کنن.
‫طولی نکشید که ‫بچه‌ها فهمیدن تنهان.
‫زندانی شده بودن تا بمیرن....
‫گرسنگی می‌کشیدن، ‫صدا می‌زدن، چنگ می‌زدن.
‫بعضی‌ها میگن که اون بچه‌ها ‫هنوز توی قصر مخفی شدن...
‫و می‌خوان که بچه‌ها بیشتری ‫برن پیش‌شون.
‫پس مواظب باشین...
‫چون می‌خوان از دکترها و پرستارانی که...
‫اونا رو تنها گذاشتن تا بمیرن، ‫انتقام بگیرن.
‫مراقب علامت «انتقام کودکان» باشین.
‫کسی که اینجا دکتر نیست، ‫هان؟
‫نه.
‫یا پرستار؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫پس به گمونم دیگه می‌تونیم ‫مهمونی رو شروع کنیم!
‫نه! ‫ندوین.
‫لئوپولد.
‫یه مهمونی واقعی گرفتن ‫و تو همش سرت تو کتابه.
‫گفتم شاید واسه یه بار هم شده ‫بخوای با بقیۀ بچه‌ها بازی کنی.
‫بازی‌ها مسخره‌ان.
‫هالووین دنبال داستان‌های ترسناکه.
‫شما اینطوری فکر نمی‌کنین، ‫خانم اولگا؟
‫حداقل یکم کیک بخور.
‫واسه یتیم‌هاس.
‫من برم یه سری به پدر بزنم.
‫اصلاً اهل مهمونی نیست.
‫راهبه اومد.
‫خانم اولیور، خیلی خوشحالم که اومدین. ‫شما نویسندۀ موردعلاقمین.
‫داستان‌های رازآلود شما به من اطمینان میدن ‫که حق اشرار کف دست‌شون گذاشته میشه.
‫متاسفانه زندگی واقعی ‫مثل داستان‌های تخیلی کارآگاهی نیست.
‫هرکسی که تاحالا اینجا زندگی کرده ‫قربانی یه مصیبت شده.
‫به‌هرحال این فقط یه افسانه‌اس.
‫«انتقام کودکان.»
‫یکی سایۀ یه بچه رو روی دیوار می‌بینه ‫و بعدش اتفاق وحشتناکی می‌افته.
‫مثل قضیۀ پارسال دخترش.
‫من همچین چیزهایی رو باور نمی‌کنم.
‫معلوم میشه.
‫اوه عزیزم، ‫چیزی نمیشه.
‫بابا؟
‫حالت خوبه بابا؟
‫قرص می‌خوای؟
‫نه.
‫یکم نوشیدنی چی؟
‫اگه بخوای می‌تونیم بریم.
‫چیزی نیست.
‫خوشحالم.
‫خیلی وقت بود که تو این خونه ‫صدای خنده نپیچیده بود.
‫خب، ‫قصر چشمگیریه.
‫قابل شما رو نداره.
‫پول کافی برای تعمیرش ندارم ‫و تحمل ندارم اینطوری ببینمش.
‫هیشکی هم به قیمت نمی‌خردش. ‫اون هم بعد از این که...
‫تو رو خدا، ‫وای نه!
‫من رو ببخشین.
‫امیدوار بودم دیدن این چهره‌ها ‫دردی که دارم رو کمتر کنه.
‫خانم رُونا؟
‫بله؟
‫مهمون‌تون اومدن.
‫خدایا، ‫خیلی نگرانم.
‫شما به پیشگویی اعتقاد دارین؟
‫این خونه مجبورم کرده که باور کنم.
‫صداهایی داخلش هست.
‫پچ‌پچ‌ها.
‫هق‌هق‌ها.
‫دخترم عادت داشت ‫شب‌ها بیدار بمونه و حرف بزنه.
‫فکر می‌کردم با عروسک‌هاش حرف می‌زنه.
‫دخترم...
‫برای این که یه بار دیگه صداش رو بشنوم...
‫حتی یه کلمه...
‫حاضرم هرچی دارم رو ‫به خانم رینولدز بدم.
‫این یکی قراره خیلی غم‌انگیز باشه.
‫خانم رینولدز.
‫همه‌چیز داخل سالن براتون مهیاس.
‫همونطور که دستیارتون گفته بودن.
‫خونه‌تون چقدر پر سر و صداس.
‫قبل این که شروع کنیم ‫بچه‌‌ها میرن.
‫چقدر زیاده...
‫همه‌جا هست.
‫خاطرات وحشتناک.
‫اتاق دخترتون طبقۀ سومه.
‫از کجا...؟
‫میشه اونجا انجامش بدیم؟
‫حتماً.
‫آریادنه اولیور.
‫دشمن خونیم.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم. ‫خانم رینولدز نامقدس.
‫اسمیه که مطبوعات اختراع کردن.
‫مطمئن نیستم ازش خوشم بیاد.
‫شب‌بخیر خانم، ‫انتظار داشتم شما...
‫دراماتیک‌تر باشم؟ ‫مسخره‌تر باشم؟
یه عجوزۀ پیر باشم؟
‫بله، ‫مناسب‌ترین کلمه همینه.
‫عجوزه. ‫عجوزۀ پیر.
‫چیزی که الان هستم ‫خواستۀ خودم نبوده.
‫از کلمه احضارکننده خوشم میاد، ‫به ارواح هم نزدیک‌تره.
‫من نه کوچیکم و نه بزرگ. ‫اصلاً هم جالب نیستم.
‫اما می‌تونم با مرده‌ها حرف بزنم.
‫شما کی باشین؟
‫من هرکول پوآرو هستم.
‫هرکول پوآرو بودین.
‫جناب کارآگاه.
‫شما هرچیزی هستین جز احضارکننده. ‫نسبتاً مشهور هم هستین.
‫پروندۀ نسبتا مشهور بعدی‌تون منم؟
‫من از پرونده‌ها بازنشسته شدم.
‫اما اومدین اینجا ‫تا من رو بدنام کنین.
‫به همین دلیل نیست که نویسندۀ بزرگ ‫شما رو آورده اینجا؟
‫اومدم اینجا تا یه خانم اولیور ‫لطفی بکنم...
‫که علاقه زیادی به روش‌های الهی شما ‫دربارۀ پیشگویی داشتن.
‫خانم، ‫باید بهتون بگم که...
‫توی تمام زندگیم ‫تحت‌تاثیر امثال شما قرار نگرفتم.
‫امثال من؟
‫فرصت‌طلب‌هایی که از درمانده‌ها ‫سوءاستفاده می‌کنن، درست میگم؟
‫شما به زنده موندن روح پس از مرگ ‫باور ندارین؟
‫ایمانم رو از دست دادم.
‫چه غم‌انگیز.
‫بله، همینطور هم هست. ‫حقیقت غم‌انگیزه.
‫لطفاً درک کنین خانم...
‫من با آغوشی باز از هرگونه نشونه....
‫از شیطان یا اهریمن یا شبح استقبال می‌کنم...
‫چون اگه شبحی باشه، ‫یعنی روحی هست.
‫اگه روحی باشه، ‫یعنی خدایی هست که خلقش کرده...
‫و اگه خدا وجود داشته باشه، ‫یعنی همه‌چی داریم.
‫معنا، نظم، عدالت.
‫اما من دنیا دیده‌ام.
‫هزاران جرم، ‫دوتا جنگ...
‫زیان بی‌تفاوتی انسان‌ها رو دیدم، ‫پس جواب آخرم «نه» هست.
‫نه روحی هست ‫و نه شبحی.
‫و با کمال احترام، نه احضارکننده‌ای ‫که بتونه باهاشون حرف بزنه.
‫می‌گفتین؟
‫حالا نه این که خیلی خونه تمیز بود.
‫نباید بعد از تاریکی اینجا باشم.
‫گمون نکنم اذیت‌مون کنن.
‫کیا؟
‫مگه بعد از تاریکی چی میشه؟
‫اتاق خانم آلیسیا این بالاس.
‫وقتی دوباره چراغ‌ها روشن بشن
‫سرتاسر دنیا
‫و...
‫میشه لطفاً بگین ‫اون دخترخانم چطور فوت شدن؟
‫از بالکن پرت شدن توی کانال آب.
‫- غرق شد. ‫- خودکشی کرده.
‫تقصیر اون نبوده. ‫تحت‌فشار گذاشتنش.
‫خانم سمینوف، ‫خواهش می‌کنم.
‫پس چی آقای دکتر؟
‫شما که مراقبش بودین. ‫خودتون دیدین.
‫صبر کنین لطفاً.
‫امشب کی داخل اینجا بوده؟
‫خانم رینولدز؟ ‫دستیارشون؟
‫هیچکس. ‫تنها کلیدش دست منه.
‫از زمان مرگ خانم آلیسیا، ‫کسی جز من پاش رو اینجا نذاشته.
‫اون هم برای گردگیری ‫و دیدن هری.
‫هری کیه؟
‫دوستش.
‫همه‌چی رو بهش گفته.
‫قبل این که بمیره حرف می‌زد.
‫حالا فقط گریه می‌کنه.
‫هیچ‌چیز بعد رفتنش تکون نخورده.
‫خانم رُونا نذاشتن چیزی رو تکون بدم.
‫اون و آلیسیا جدانشدنی بودن.
‫- نمی‌‌تونی من رو بگیری! ‫- چرا، می‌تونم!
‫این قصر جای دنج‌شون بود.
‫بین سفرهاش برای اجرای اُپراش ‫یه هفته میومد خونه.
‫اما اشباح همیشه کنار آلیسیا بودن.
‫بعدش با نامزدش دعواشون شد.
‫برگشت اینجا توی قصر.
‫از این موقع بود که بچه‌ها رو دید.
‫بچه‌ها اون رو برای خودشون می‌خواستن.
‫هفته‌های آخر توی تختش زجر می‌کشید...
‫یه چیزهایی می‌دید.
‫یه سایه‌هایی.
‫می‌گفت بچه‌ها صداش می‌زدن.
‫«می‌خوان پیش‌شون باشی.»
‫دیوونه‌اش کردن.
‫خانم رُونا هیچوقت تنهاش نذاشت...
‫به ارواح التماس می‌کرد که ولش کنن.
‫اما نکردن.
‫پلیس گفت اون بریدگی‌ها ‫بر اثر سقوط بوده.
‫پلیس...
‫گوش می‌کنم.
‫حالا هم این زنه اومده، ‫می‌خواد مزاحم روح آلیسیا شه.
‫گوش می‌کنم.
‫و مطمئن باشین آقا، ‫این اصلاً‌ درست نیست.
‫این بر خلاف طبیعت ‫و ضد پروردگاره.
‫یکی تاوانش رو میده.
‫گوش می‌کنم.
‫اینجا پر از اندوهه.
‫بابا.
‫آره.
‫بابا خرگوشه.
‫مکسیم، ‫نه.
‫«مکسیم، ساعت 10 شب توی قصر باش، ‫خبرهای مهمی درمورد آلیسیا دریک هست.»
‫- من دعوت شدم. ‫- اما من نکردم.
‫همیشه می‌خوای من رو پرت کنی بیرون، ‫رُونا.
‫هیچوقت هم فایده نداشته.
‫اگه موضوعی برای شنیدن هست، ‫گوش می‌کنم.
‫خب این رو به نامزد جدیدت بگو.
‫بعد این که آلیسیا مُرد ‫شیش ماه تموم منتظر موند.
‫شنیدم ثروث زیادی داره.
‫ثروتش بابت زمین‌های اهدا شده ‫توسط شاه جُرجه.
‫تو خیابون مدیسون ‫واسم یه کافه رستوران خریده.
‫قراره یه نیویورکی باشم، ‫تازه از اون وضع‌خوباش...
‫که البته نیویورکی‌ها همه‌شون وضع‌خوبن.
‫بیا یه سری بزن. ‫واست یه هات‌داگ می‌خرم.
‫پرتش کنم بیرون؟
‫امتحان کن.
‫یه بهونه برام جور کن.
‫هرکاری دلت می‌خواد بکن مکسیم. ‫مثل همیشه.
‫من هم عزادارم، ‫رُونا.
‫ماشین تحریر.
‫خبری از تختۀ احضار ‫یا گوی شیشه‌ای نیست؟
‫من خودم رو بیشتر یه منشی می‌دونم.
‫صداها حرف می‌زنن...
‫و من هم می‌نویسم.
‫لئوپولد، ‫بهتره بری تو کتابخونه کتاب بخونی.
‫می‌خوام آلیسیا رو ببینم.
‫دوست من هم بود.
‫از اشباح نمی‌ترسی؟
‫من اینجا همیشه با اشباح حرف می‌زنم.
‫واقعاً؟
‫میگن کلاه‌برداری.
‫تا وقتی که از حالت خلسه در نیومدم ‫کسی بهم دست نزنه.
‫آلیسیا دریک...
‫مطمئنم تو بودی ‫که من رو صدا کردی.
‫ارواح زیادی هست.
‫این خونه پر از مردگانه.
‫بعضی‌هاشون آرامش ندارن.
‫ادامه بدیم خانم رینولدز؟
‫آره.
‫اگه قراره صدای کسی شنیده بشه، ‫باید بشنویمش.
‫گوش می‌کنیم.
‫ای ارواح، شما جیغ و فریاد می‌کنین ‫اما کسی نمی‌شنوه.
‫اما حالا می‌شنویم.
‫آلیسیا دریک...
‫صدات رو پیدا کن.
‫یهو هوا سرد شد. ‫کس دیگه‌ای احساس خنکی می‌کنه؟
‫کسی اونجاس؟
‫«آ».
‫آره.
‫به خدا به کلیدها دست نزد.
‫حتماً زده. ‫اینقدر احمق نباشین.
‫اشتباهه. ‫خیلی هم اشتباهه.
‫کی اونجاس؟ ‫آلیسیا دریک.
‫گوش می‌کنم.
‫ما اینجاییم.
‫گوش می‌کنم.
‫عید مردگانه.
‫نزدیکیم.
‫روحت نزدیکه...
‫صدات بلنده.
‫آلیسیا.
‫«آ». ‫آلیسیا.
‫آلیسا، ‫رنجت رو حس می‌کنم.
‫درد داره؟ ‫لطفاً‌ بهم بگو.
‫کسی بهت صدمه زده؟
‫- آره. ‫- نه!
‫پوآرو، ‫بذار کارش رو تموم کنه!
‫نه! بیاین اول با همدست پنهونیش ‫توی دودکش
‫آشنا شیم.
‫نیکولاس، ‫چیزیت که نشد؟
‫خوبم.
‫نیکولاس. ‫دستیار دوم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫با توجه به شباهت ‫و چشمای تیزبین سبز رنگت...
‫تو رو برادر ناتنتی دستیار اول ‫درنظر می‌گیرم.
‫سوییچ مغناطیسی.
‫این هم از ماشین تحریر سخن‌گو.
‫یعنی الکیه؟
‫خانم سمینف، تعهدتون به خانه‌داری ‫می‌تونه بهتر بشه.
‫گفتین هیشکی جز شما ‫توی ابن اتاق نبوده...
‫با این حال ردپای دوست جدیدمون ‫توی شومینه به جا مونده.
‫خراش مشخص روی سوراخ کلید هم ‫نشون میده که قفل به تازگی باز شده.
‫خانم اولیور، ‫باید یه موضوع جدید واسه کتاب‌تون پیدا کنین.
خانم دریک ‫بهتون تسلیت میگم...
‫اما این وحی‌ها همش الکیه.
‫نه!
‫بابا کجاس؟
‫آلیسیا.
‫تو برش داشتی؟ ‫تو بودی؟
‫من به هیچی دست نزدم.
‫آلیسیا.
‫مامان.
‫مامان؟
‫تشنمه.
‫خیلی تشنمه.
‫آلیسیا؟
‫درد دارم.
‫چرا تنهام گذاشتی؟
‫نه.
‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫چه اتفاقی داره می‌‌افته؟
‫آلیسیا...
‫داره نشونم میده.
‫می‌بینمش...
‫روی بالکنه.
‫تنها نیست.
‫اون نپریده.
‫قاتل!
‫تو من رو کشتی. ‫تو من رو کشتی.
‫کی؟
‫نشونم بده. ‫کی؟
‫تو من رو کشتی! ‫تو من رو کشتی!
‫- تو من رو کشتی! ‫- کی بهت آسیب رسونده؟
‫تو من رو کشتی!
‫- تو من رو کشتی! ‫- نشونم بده!
‫تو من رو کشتی!
‫کی بهت آسیب رسونده؟
‫چیشده؟
‫قاتل!
‫زنیکه شیطان‌صفت.
‫واقعاً نامقدسه.
‫صدای آلیسیا بود.
‫حتماً یکی اون رو کشته.
‫نمیشه ثابت کرد ‫که این اتفاقات واقعی بوده.
‫- پس جی بوده؟ ‫- نقش بازی کردن.
‫تئاتر. ‫که همه‌مون رو بترسونه.
‫تو رادیو که برنامۀ «جنگ دنیاها» رو ‫ پخش نکرده بودن.
‫درها یهو باز شدن. ‫من که توجیهی براش پیدا نمی‌کنم.
‫اما من می‌کنم.
‫اون دختر من بود.
‫وای نه.
‫جرات نداری بدون این که بگی ‫از اینجا بری.
‫هرچی من دیدم رو دیدی ‫و چیزی که تو دیدی...
‫الکی بود.
‫واقعی بود. ‫اون زن مدرکه. یه مدرک زنده.
‫عنوان کتابم هم انتخاب کردم.
‫مطمئن باش که موضوع کتاب بعدیمه ‫و مطمئن باش که می‌ترکونه.
‫کتاب محشری میشه.
‫وای خدا، ‫باید از همین حالا شروعش کنم.
‫زنی که هرکول پوآرو را هاج و واج کرد.
‫قبول دارم که همین حالا نمی‌تونم از تموم روش‌هاش ‫ سر در بیارم اما مطمئن باش که میارم.
‫نمیاری.
‫بیخیال، ‫باید نفس راحت بکشی.
‫باور کردن و دونستن این که ‫دنیا راز و سِر داره، شگفت‌انگیره.
‫خدایی که اونقدر براش اهمیت داره ‫تا ارواح ابدی رو بعد از مرگ
‫- بیافرینه... ‫- بعد مرگ هیچی نیست.
‫یه چیزی هست.
‫اگه خدایی در کار بود، ‫به‌خاطر اون قوانینش رو دور نمی‌زد.
‫حالت خوبه.
‫امیدوارم فردا برگردی.
‫رُوِنا ازم قول گرفته ‫تا فردا باز احضار روح کنم.
‫خانم اولیور هم میگن ‫که باید خودم رو برای شهرت آماده کنم.
‫- دکتر، یه قایق پیدا می‌کنم. ‫- مرسی.
‫این ارواح واقعاً‌ وحشی بودن.
‫نشست‌های احضار ‫همیشه یه قیمتی دارن.
‫که مطمئنم شما هم دارین.
‫شما یه کلاه‌بردارین، ‫از اون با استعدادهاش.
‫کاش کلاه‌بردار بودم.
‫دردش کمتر بود.
‫فکر کنم شما هم یه چیزایی ازش بدونین.
‫یه نفر که می‌میره ‫ما به اطرفیانش تسلیت میگیم...
‫اما از رازهاش خبر داریم.
‫هردو آفریده شدیم ‫به نمایندگی مُردگان حرف بزنیم...
‫که به گمونم مردگان رو هم ‫خیلی خوب می‌شناسیم.
‫تصور کنین یه پرستار توی جنگ هست ‫که صدای اشباح رو می‌شنوه...
‫و دورش پر از جیغ و فریاده.
‫توی اتاقش...
‫توی ذهنش.
‫هرروز انبوهی از مردم می‌مردن.
‫و تنها چیزی که این درد رو آروم می‌کنه...
‫گفتن عزاداری‌هاییه که شنیده.
‫تا اونجایی که می‌تونم ‫دردش رو آروم می‌کنم.
‫شما ناراضی‌این؟
‫کاری کردین که یه مادر باور کنه ‫ روح دخترش در عذابه.
‫سخاوتمندانه نیست.
‫خوشایند و متواضعانه نیست.
‫دردش رو حس کردم.
‫قاتل رو دیدم...
‫دیدین که کی ‫آلیسیا دریک رو کشته؟
‫مشخص نبود. ‫شاید فردا بشه.
‫یه بهونه دیگه ‫واسه پول بیشتر.
‫- واسه جی...؟ ‫- بچه‌ها رو به وحشت انداختین،‌خانم رینولدز.
‫شاید بهتر باشه ازشون یاد بگیرین.
‫بچه‌ها هم زجر می‌کشن...
‫به اندارۀ‌ همون یتیم‌ها...
‫و با این حال می‌تونن بخندن و بازیگوشی کنن ‫و سیب‌بازی کنن.
‫اون‌ها زنده‌ان.
‫اما تو...
‫هرجا رفتی آدم‌هاش ‫رو به نفرین مرگ دچار کردی!
‫تمام طولِ عمرت.
‫سربازها...
‫دوست‌ها،
‫کاترین،
‫این آخرین دیدار ما بود.
‫شما اصرار دارید که ‫حرف‌هاتون واقعیت داره.
‫گیریم که واقعیت نداره؛ ‫به کی آسیب رسوندم؟
‫هیچ سحر و جادویی اگه آدم از ته قلب‌ش نخواد
‫سر و کله‌ش پیدا نمی‌شه.
‫سخت نگیر بابا.
‫شاید خوشت اومد!
‫می‌خواستم بگم فراموشم نکن،
‫اما مطمئنم نمی‌کنی!
‫سخت نگیر!
‫آقای پوآرو!
‫آقای پوآرو، صدام رو می‌شنوید؟
‫کی این‌کار رو باهاتون کرده؟
‫پیشِ خانم رینولدز بودم که...
‫اومدم بازی سیب‌ها رو انجام بدم.
‫ماسک‌ام رو دادم بالا.
‫ماسک اون بود.
‫خانم رینولدز کجاست؟
‫چی شده؟
‫- صدای چی بود؟ ‫- چه‌خبر شده؟
‫- صدای اون بود؟ ‫- چی شده؟
‫چی شده؟
‫زنگ می‌زنم به پاسگاه قبلاً توش کار می‌کردم.
‫مسئول اون‌جا رو می‌شناسم.
‫من ویتاله پروفولیو هستم.
‫الان چیکار کنیم؟
‫اون واسطه‌مون بود.
‫بدون اون می‌ریم.
‫قول می‌دم.
‫هیچ‌کدوم‌تون کسی رو ‫توی راه‌پله‌ها ندید؟
‫یه‌چیزایی وجود دارن که ‫نمی‌شه دیدشون.
‫شاید خودش پریده!
‫همچین کارهایی ازش بعید نبود.
‫نه، نه. خانم رینولدز ‫اصلاً اهل این کارها نبود.
‫راجع به یه قتل صحبت می‌کرد.
‫حتماً یه‌چیزی می‌دونسته.
‫هنوز فکر می‌کنی ‫حرف‌هاش واقعیت داشتن؟
‫بی‌خیال. اون داستان‌ها رو از خودش ‫در آورده بود تا توجه نویسنده‌ها رو جلب کنه
‫و بتونه پول در بیاره!
‫- پس چرا الان مُرده؟ ‫- قانون جاذبه!
‫با صدای آلیسیا حرف می‌زد.
‫اینطوری نگاهم نکنید. اون لحظه ‫خانم نویسنده‌تون داشت بازجویی‌ام می‌کرد
‫ازش بپرسید. ‫اصلاً چرا از آقای دکتر نمی‌پرسید کجا بوده؟
‫اون مرتیکه مریض قبلاً ‫هم آدم کشته!
‫هیچکس مقصر نیست! ‫همه می‌دونیم قضیه از چه قراره!
‫موجودات خبیثی توی این ‫خونه زندگی می‌کنن.
‫اون احضارـشون کرد و اون‌ها ‫دست رد به سینه‌ش نزدن!
‫توی جنگ، قبل از این‌که ‫توانایی‌هاش رو کشف کنه!
‫خانم رینولدز تو ارتش بریتانیا بوده.
‫تو یکی از اردوگاه‌های «مالت» ‫خدمت می‌کرده.
‫- اون یه پرستار بود. ‫- پرستار؟
‫انتقام کودکان!
‫می‌گن تو این آب و هوا خطرناکه!
‫تا وقتی طوفان آروم نشه نمی‌تونن ‫قایقی بفرستن.
‫یعنی کِی؟
‫پلیس که نمی‌دونه خانم
‫منکه نمی‌تونم اینجا ‫بشینم و دست رو دست بذارم.
‫هیچ‌وقت شب این‌جا نموندم ‫و الان هم نمی‌مونم.
‫چی شده؟
‫- حق ندارید این‌کار رو بکنید! ‫- نمی‌تونین ما رو این‌جا زندانی کنین!
‫چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی این‌جا ‫زندانی‌مون کنی.
‫یکی ادعا می‌کنه شاهد یه قتل بوده ‫و بعدش می‌میره!
‫یکی از شما احساس خطر کردید!
‫کَشتینش و سعی داشتین ‫من هم بکشین!
‫تا وقتی مشخص نشه کار کی بوده ‫کسی از این‌جا خارج نمی‌شه!
‫کمیسر، این‌جا بایست و اجازه نده ‫کسی درها رو باز کنه.
‫آقای جرارد، شما هم همون‌جا بمونید ‫و حواس‌تون به کمیسر باشه
‫به منم شک داری؟ ‫ من‌ خودم قبلاً پلیس بودم!
‫واسه همین از همه مشکوک‌تری!
‫ناسلامتی یکی رو این‌جا به قتل رسوندن.
‫به همه‌تون فرصتِ صحبت داده می‌شه.
‫دوباره به پلیس زنگ بزن.
‫و بگو هرکول پوآرو خودش ‫این پرونده رو پیگیری می‌کنه.
‫این‌جا همون جاییه که اون...
‫زمانِ اقدام به قتل من حدوداً...
‫دو دقیقه بعد از به صدا در اومدن ‫زنگِ نیمه‌شب بود.
‫تو اولین نفری بودین که جسد رو...
‫این‌طوری مثل مظنون‌های قتل ‫بهم نگاه نکن لطفاً.
‫ما دوست‌های قدیمی هستیم.
‫همه‌ی قاتل‌ها دوستِ قدیمی یکی‌ان.
‫اما تو داستان‌های زیادی نوشتی و می‌دونی ‫در حضور من نباید کسی رو کشت.
‫و سرآشپز تائید کرده که در زمان وقوع قتل ‫شما اون‌جا نبودید...
‫پس برای همین ازت می‌خوام توی این پرونده ‫دستیار من باشی.
‫کی شروع می‌کنیم؟
‫هر موقع بری خانم میزبان رو بیاری.
‫می‌دونستم هنوزم همون آدمی.
‫فقط یه جنازه نیاز بود و نگاه‌ش کن...
‫دوباره همون هرکول پوآرو معروف!
‫بابا خرگوشه؟
‫پـوآرو؟
‫چطوری آخه؟
‫بابا خرگوشه؟
‫مطمئنین؟
‫زیر اون نقاشی‌های قدیمی بود؟
‫وقتی که خانم رینولدز به قتل رسید شما...
‫ما تـوی اتاق موسیقی بودیم.
‫دقیقاً کی؟
‫حدود نیمه‌شب، قبل از وقوع قتل.
‫بعدش اومدین سمت سالن؟
‫می‌شه بدونم بالای این بالکن چه‌خبره؟
‫این باغچه مخفی‌گاهمون بود.
‫مکان مورد علاقه دخترم...
‫دیگه این‌جا رو ول کردیم به حال خودش.
‫چطوری شد که خانم رینولدز رو ‫به خونه‌تون دعوت کردید؟
‫نظرتون چیه بریم داخل خونه حرف بزنیم؟
‫بی‌خیال بابا، بذار از این باغ مخفی لذت ببریم.
‫یه‌روز دیدم برام نامه فرستاده!
‫نامه‌ای از طرف یه غریبه.
‫اما احتمالاً شما رو از اُپرا می‌شناخته نه؟
یه اسم برد که توجه‌ام رو جلب کرد
‫می‌گفت «اَسپزیا» بهش گفته بیاد پیش من!
‫دخترم همیشه من رو با اسم «اسپزیا» ‫صدا می‌کرد.
‫اسپسیا، معشوقه معروفِ ‫پادشاه «پونتوس»
‫در نمایشِ «مُدریتاته».
‫اولین قطعه رسمی «موتزات». ‫[ آهنگ‌سـاز معروف ]
‫و اولین نقشِ اصلی من در اُپرا.
‫آلیسیا دو ماه قبل از نمایش به دنیا اومد،
‫و من به واسطه اون صدام رو کشف کردم.
‫و از اون موقع تا حالا...
‫نتونستم بدون آلیسیایی که همیشه توی ‫اتاق گریم منتظرم بود، آواز بخونم.
‫هنوزم نمی‌تونم.
‫یعنی دیگه هیچوقت اجرا نمی‌کنید؟
‫بدون اون، هیچ آوازی در کار نیست.
‫من پیشنهاد ازدواج چه مردهایی رو ‫که بدون ذره‌ای درنگ رَد نکردم.
‫اون به اولین مردی که از راه رسید ‫جواب مثبت داد.
‫به سرآشپز دل‌فریب، ماکسیم جرارد.
‫اون یه عوضیه که قرار بود با پول‌دار ترین ‫خانواده‌ای که در عمرش می‌بینه وصلت کنه.
‫وقتی نامزد کردن...
‫تک تک گل‌های باغ رو کَندم،
‫و سوارِ یه قایق به سمت استانبول شدم.
‫بعدش حتماً فهمیده بود که اونقدری هم ‫که فکر می‌کرده پولدار نبودیم.
‫وقتی اون مرتیکه گفت از یکی دیگه خوشش اومده
‫و نامزدی رو به‌هـم زد، ‫بهترین روزِ عمرم بود.
‫اما از همون روز، بدترین دوران ‫زندگی‌ام شروع شد.
‫بیماری آلیسیا...
‫انگار که دیوونه شده بود.
‫مثل یه دختر بچه کوچیک...
‫ممنونم خانم دریک.
‫خانم اولیور؟
‫من خدمتکارِ افتضاحی‌ام.
‫اما تنها کسی بودم که حاضر بود بیاد اینجا.
‫به این شهر خرافات‌پرست.
‫اما شما هم انسانِ خرافاتی‌ای هستید.
‫این عمارت از نظر شما تسخیر شده‌ست، ‫اینطور نیست؟
‫ممکن خانم رووینا مالک اینجا باشه، ‫اما این‌جا در اصل متعلق به ارواح‌ـه.
‫خب وقتی که این ارواح خبیث می‌خواستن...
‫خانم »جویس رینولدز» رو با خودشون ببرن ‫شما کجا بودین دوشیزه سمینف؟
‫یه راست برو سر اصل مطلب دیگه!
‫اصلاً چرا این سوال‌ها رو ازم می‌پرسین؟
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫روند کارش اینطوریه. ‫یعنی اینطوری بوده.
‫منم دارم کمکش می‌کنم، ‫برای یه مدت کوتاه برگشته سرکارش.
‫جای نگرانی نیست.
‫کارـتون دقیقاً چیه؟
‫کارم چیه؟
‫وقتی جنایتی صورت می‌گیره...
‫من می‌تونم با استفاده از ‫طریقت و روش به‌خصوص خودم
‫و همچنین توانایی آزمون‌وخطا هماندم مغزم‌ام...
‫بدون هیچ شک و تردیدی مجرم رو شناسایی کنم.
‫درست مثلِ داستان‌های شما
‫اون کاراگاه مسخره‌ی فنلاندی...
‫داره لیست درست می‌کنه.
‫از نوشته‌های خانم نویسنده ‫الهام گرفتی؟
‫می‌شه بی‌زحمت بگین زمان وقوع قتل ‫دقیقاً کجا بودین؟
‫برای لیست لازم داریم.
‫پیش خانم رووینا توی اتاق موسیقی.
‫یعنی دقیقاً وقتی نیمه‌شب شد اومدن پیش شما؟
‫مطمئنـین؟
‫حواسم به ساعت بود و خوشبختانه دقیقاً ‫سر ساعت 12 سر و کله‌شون پیدا شد.
‫شما اصلاً به اون پیش‌گو ‫اعتماد نداشتین!
‫یادم میاد بهش می‌گفتین «زنیکه شیطان‌صفت».
‫آدم رو یاد بخشی از کتاب «شموت» می‌اندازه
‫جز 22، آیه 18
‫«به جادوگران اجازه زندگی ندهید»
‫کتاب مقدس با دلیلی موجه ‫در این‌باره هشدار داده.
‫یه جادوگر تو مراسمِ هم‌نشینی با شیطان
‫یا باید غرق بشه، یا باید سوزونده بشه...
‫شاید هم باید از بالکن پرت بشه پایین؟
‫من اهل این کارها نیستم.
‫اما دستورِ کتاب مقدس‌تون ‫رو به خوبی حفظ بودید.
‫اونم به زبان کاملاً عامیانه لاتین!
‫این‌جور چیزها رو توی مدرسه عادی ‫تدریس نمی‌کنن.
‫ مال صومعه‌ست...
‫از دوران کودکی‌ام دلم می‌خواست ‫یه راهبه باشم.
‫نه سال توی صومعه «پیتا» خدمت می‌کردم.
‫همون‌جا با همسرم آقای «سمینف» آشنا شدم.
‫اومده بود سقف رو تعمیر کنه.
‫کار خداست دیگه!
‫عاشق که می‌شی، ‫خدا رو فراموش می‌کنی.
‫نه، به این سادگی‌ها نیست.
‫سوال آخر.
‫برای لیست‌مون یعنی.
‫ببخشید، یه‌لحظه فکرکردم ‫یه صدایی شنیدم.
‫شما که اینقدر از ارواح و شیاطین می‌ترسید...
‫چرا باید تو یه جلسه احضار روح شرکت کنید؟
‫از این‌جا بی‌زارین اما تو شبانه ‫تو همچین عملِ شنیعی شرکت کردید!
‫من فقط به یک نفر جواب می‌دم!
‫و اون شخص شما نیستید.
‫پوآرو؟
‫خانم «اولگا سمینف»، زمانی که راهبه بودین ‫اسم مقدس‌تون چی بود؟
‫ماریا.
‫با این پای شکسته‌ت نمی‌تونی ‫زیاد از این‌جا دور بشی.
‫یه شیء تیز، البته نه خیلی.
‫مثلاً ناخن.
‫چیز دیگه‌ای روی بدنش نیست.
‫به‌جز اون قسمتی که همه می‌بینین.
‫مورد غیرطبیعی دیگه‌ای ‫به چشم‌تون نخورد؟
‫همین که به سیخ کشیده شده ‫کافی نیست؟
‫دست چپ‌شون چی؟
‫اون زخم رو نادیده گرفتین...
‫همینطور زمانِ دقیق مرگ‌شون رو.
‫یادم رفت.
‫چرا بهم زل زدید.
‫کافیه.
‫فکر می‌کنین من دیوونه‌ام؟
‫دیوونه نیستم!
‫بابا!
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫اگه کمک نیاز داشتی ‫من این بالام.
‫ای کاش ازم نخواسته بودین ‫جسد رو بررسی کنم.
‫زخم‌های جنگ همیشه روی بدن نمایان نیستن.
‫تو ارتش بودی؟
‫15 آپریل سال 1945.
‫قرار بود جنگ تموم بشه.
‫از رودخانه «رین» عبور کرده بودیم.
‫داشتیم می‌رفتیم سمتِ بریل.
‫تا رسیدیم به کمپ «برگن بلسن».
‫خدای من...
‫کمپ رو آزاد کردیم.
‫از یه مشت اسکلت پرستاری کردیم ‫تا دوباره جون بگیرن!
‫دو نفر رو توی دو روز اول با شیر به کشتن دادیم. ‫خبر نداشتیم.
‫بعدش هم تیفوس شیوع پیدا کرد.
‫جز آسپرین هیچی نداشتیم.
‫اون‌هایی که بیمار بودن ‫رو آتیش زدیم.
‫برای لئو نامه نوشتم.
‫و بعد به سینه‌ام شلیک کردم.
‫وقتی برگشتم خونه بهم گفتن ‫باید پزشکی رو کنار بذارم.
‫با این‌حال پارسال به وضعیت ‫یه بیمار رسیدگی کردی.
‫آلیسیا دریک!
‫رووینا ازم درخواست کرد.
‫بقیه دکترها حتی نزدیک‌ش نمی‌شدن.
‫تازه اونم این‌جا.
‫برای مدت‌ها پزشک خانوادگی‌شون بودم، ‫اما نباید قبول می‌کردم.
‫بر سر دوراهی گیر کرده بودی.
‫چون تو عاشقِ رووینا دریکی!
‫همین که تونستم تو زندگی‌ش باشم ‫باید کلاهم رو بندازم هوا.
‫می‌دونم که...
‫می‌دونم اوضاع به اندازه کافی سخت هست، ‫اما به‌نظرتون...
‫ممکنه آلیسیا دریک به قتل رسیده باشه؟
‫آلیسیا چیزهایی که دیده بود ‫رو برام تعریف کرد.
‫گفت بچه‌ها دارن اذیت‌ش می‌کنن.
‫من باور نکردم.
‫دیوانگی‌ش رو گذاشتم پای ‫شکست عشقی‌ای که خورده.
‫آلیسیا به کمک نیاز داشت.
‫من بهش آرامبخش دادم بخوره!
‫مثل کسی که گشنه‌ست ‫و بهش شیر می‌دن.
‫چیزی به اسم عارضه‌های روانی ‫وجود نداره.
‫فقط درد روانی‌ـیه.
‫یه روانی مثل من باید تشخیص می‌داد.
‫تموم شد؟
‫ممنون دکتر فریر.
‫بعید می‌دونم من توی لیست‌تون باشم.
‫لیست کسایی که بازجویی‌شون می‌کنی.
‫منتظر می‌مونم قربان.
‫«ادگار الن پـو وحشتناک»
‫توی این سنت، بهتر نیست...
‫کتاب‌های چارلز دکنز رو بخونی؟
‫چالز دکنز خیلی مُضحک‌ـه. ‫شما اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫بابای منم مثل شما عصبیه.
‫بهش می‌گن روان‌نژندی بعد از مرگ، ‫یا همون «رزم رنجوری».
‫واقعاً ناعادلانه‌ست.
‫اون خسته‌ نیست...
‫از درون خُرد شده!
‫زمان وقوع قتل پیش من بود، ‫اگه براتون سواله!
‫راستش برام سوال بود.
‫پس زمان وقوع قتل پیش تو بود نه؟
‫توی آشپزخونه، منتظر خانم رووینا بودیم.
‫می‌خواست بهشون شب‌به‌خیر بگه!
‫درسته.
‫دستیارانش بعدِ از خودش اومدن، ‫فکرکنم بهتره باهاشون یه صحبتی بکنی.
‫همه رو توی لیستم نوشتم!
‫شیر رو نبستی.
‫متاسفم، امشب نمی‌دونم چـم شده!
‫یه‌چیزایی اومدن سراغت!
‫صداهایی می‌شنوی.
‫به‌خاطر هالووین‌ـه.
‫تو این شب مرده‌ها از هر زمانی بیشتر ‫به ما نزدیک‌ می‌شن.
‫شما هم مُرده بودید قربان...
‫حتی اگه چند ثانیه بوده باشه.
‫الان دیگه شما رو جزو خودشون ‫محسوب می‌کنن.
‫اگه کسی چیزی می‌دونه، ‫بهتره بیاد شخصاً به خودتون بگه.
‫مثل خانم رینولدز حرف می‌زنی!
‫اون تظاهر می‌کرد که ‫همه‌چی رو می‌دونه.
‫تعجبی نداشت که افتادن دنبالش!
‫چه خوب مُرده‌ها رو می‌شناسی.
‫با بعضی‌هاشون دوستم.
‫ببخشید.
‫ممنونم آقای لئوپولد.
‫خواهش می‌کنم.
‫هرکول!
‫چه آشفته.
‫نیکولاس و دزدمونا آماده‌ان.
‫می‌تونیم منتظر پلیس بمونیم‌ها.
‫مگه من هرکول پوآرو نیستم؟ نه؟
‫- نه، یعنی چرا. ‫- خب پس!
‫اگه پلیس پرونده‌ای رو حل کنه ‫که من نتونستم،
‫خودم رو از همون بالکن پرت می‌کنم پایین!
‫الان شدی همون هرکول پوآرو قدیمی!
‫نظرت چیه تا این‌جا؟
‫من می‌گم کار اون خدمتکاره‌ست.
‫سلیقه‌ش توی کتاب حرف نداره؛ ‫اما خیلی آدم متعصب‌ـیه!
‫رووینا دریک هم که به حضور خانم رینولدز ‫احتیاج داشته.
‫اون پسر بچه هم...
‫یه‌خورده رو عصابه!
‫شاید، شاید.
‫تا وقتی که تمام شواهد رو کنار هم نچیدیم؛ ‫نمی‌شه رفت سمت تئوری‌سازی.
‫طریقت و روش به‌خصوصم!
‫- و تهیه لیست. ‫- تهیه لیست!
‫باید بریم سراغ کسایی که بیشتر از ‫همه می‌شناختنش، دستیارهاش.
‫به‌نظرت می‌تونن انگیزه خاصی ‫داشته باشن؟
‫دستیارها همیشه یه انگیزه‌ای دارن...
‫اولیش هم اینه‌ که بدشون میاد ‫بهشون می‌گی دستیار!
‫بازم این!
‫این دوتا خلافکار اصلاً ‫مورد اعتماد نیستن!
‫خلافکار؟ اون بچه‌ها رو می‌گی؟ ‫چرا زودتر نگفتی؟
‫الان دارم می‌گم دیگه!
‫نمی‌شد هم‌زمان با خواهرم ‫ازم بازجویی کنید؟
‫خواهرت جاش امنه ‫و منتظرته.
‫برادرم کجاست؟
‫ جاش امنه و منتظرته.
‫دزدمونا و نیکولاس هالند.
‫پاسپورت‌هامون جعلیه.
‫آره و اصلاً هم ‫خوب جعل نشدن.
‫قبل اسم‌هامون هروات و دورنیا نیپکین بوده.
‫تو لهستان به‌دنیا اومدیم.
‫روستایی که توش زندگی می‌کردیم ‫سوخت و از بین رفت.
‫همینطور کل خانواده‌مون.
‫ما یه‌جوری زنده موندیم.
‫هوای هم رو داشتیم.
‫زمان وقوع قتل، یواشکی رفته بودیم ‫تو آشپزخونه نوشیدنی بخوریم.
‫پسر عجیب‌غریبه هم اون‌جا بود.
‫گفت شما یه ساعت بعد ‫از نیمه‌شب اومدین!
‫اشتباه کرده.
‫چند وقت دستیار خانم رینولدز بودین؟
‫- یه سال و خورده‌ای. ‫- مطمئنی؟
‫بهترین سال زندگی‌مون!
‫وقتی پیشش شروع به‌کار کردیم، ‫دیگه خبری از شب گرسنه خوابیدن نبود.
‫واقعاً نمی‌دونم اگه اون نبود ‫چه بلایی سرمون می‌اومد.
‫- قبل اون یه‌جوری سر می‌کردیم. ‫- آره خب دزدی می‌کردید.
‫دزد بودیم، قاتل که نبودیم!
‫برای این‌که از جنگ جون سالم ‫به‌در ببریم هرکاری می‌کردیم.
‫یه‌چیزایی می‌دونست.
‫اگه می‌گفته آلیسیا دریک به قتل رسیده...
‫حقه‌باز ماهری بود.
‫خیلی خاص بود!
‫خب توی این جلسات احضار روح ‫که شرکت می‌کردین...
‫همه‌ش الکی بود! الکی!
‫- الکی؟ ملاقات با ارواح و این‌ها الکی بود؟ ‫- همه‌ش!
‫- تمام اون جلسه‌ها؟ ‫- چیزی جز یه نمایش نبود.
‫نمایش بوده و الکی. ‫عجیبه!
‫اینم جادویی‌ـیه؟
‫کنترلِ ماشین‌تحریر سخنگوـتون؟
‫یه‌سری حُقه‌های مخفی بلد بودیم.
‫برای این‌که تواناهایی‌هاش ‫رو به همه اثبات کنیم.
‫جوری بهم دستور می‌داد ‫که انگار بانوی عمارته!
‫دائم هم با نیکولاس حرف می‌زد ‫تا کاملاً در اختیارش باشه.
‫بدتر از این‌هاش رو پشت سر گذاشتیم.
‫بدون اون می‌ریم.
‫کجا می‌خواستین برین؟
‫- قرار بود بریم میزوری! ‫- میزوری.
‫میزوری؟
‫مدت‌ها توی جنگل «ماردهارت» قایم ‫شده بودیم.
‫وسط بوته‌ها زندگی می‌کردیم ‫و موش می‌خوردیم.
‫یه مشت آمریکایی از «هیلبورن» ‫سر و کله‌شون پیدا شد
‫با خودمون گفتیم کارمون ساخته‌ست.
‫اما بهمون رقصِ «لیندی هاپ» یاد دادن.
‫مثل‌شون ندیده بودیم...
‫رنگ پوست‌های متفاوت، ‫با صداهای متفاوت.
‫یه ملافه وصل کردن روی دیوار،
‫پرژکتور فیلم داشتن، ‫اما فیلم‌شون نصفه بود.
‫به مدت یک‌ماه، هرشب روی ‫یه ملافه ارتش...
‫فیلم «مرا در سنت‌لوئیس ملاقات کن» ‫رو نصفه تماشا می‌کردیم.
‫بارها و بارها تماشاش کردیم.
‫هنوزم نمی‌دونم آخرش چی می‌شه.
‫پایان خوشی داره.
‫«سنت‌لوئیس، میزوری»
‫خواهرم با رویاپردازی درباره زندگی ‫توی اون‌جا خوابش می‌برد.
‫رنگ خاصش...
‫آدم‌های به‌شدت مهربونش!
‫می‌دونین، هیچکس مریض نبود
‫هیچکس گرسنه نبود ‫یا نمی‌مُرد.
‫خیابان کنسینگتون، پلاک 5135.
‫می‌خواستیم بریم اون‌جا زندگی ‌کنیم.
‫رویای خواهرمه، ‫رویای منم هست.
‫باید خانم رینولدز رو تحمل می‌کردیم ‫تا بتونیم برای رفتن پول کافی دربیاریم.
‫یه شروع دوباره داشته باشیم.
‫رویاپردازی کردن کار احمقانه‌ایه.
‫از این‌که به رویاتون نمی‌رسیدید خسته ‫شده بودین و تصمیم گرفتین ازش دزدی کنید.
‫یه مدت جواب داد، اما لو رفتین!
‫نه! ما ازش دزدی نکردیم!
‫برادرتون اعتراف کرد که دزدی می‌کردید.
‫احمق!
‫خواهرتون اعتراف کرد که دزدی می‌کردید.
‫جرئت نداشتیم از خانم رینولدز دزدی کنیم.
‫شاید فهمیده دزدی می‌کردین ‫و تهدیدتون کرده.
‫شاید می‌دونستین که پلیس رومانی...
‫چه رفتار ظالمانه و وحشتناکی با ‫اتباع غیرقانونی داره
‫و برای این‌که از کشور اخراج نشین یا ‫اتفاق بدتری نیفته، کُشتینش!
‫توسط شما، دستیارهای مورد اعتمادش.
‫نیکولاس!
‫نیکولاس، کجایی؟
‫اگه من نمی‌تونم از این‌جا برم، ‫تو هم نمی‌‌تونی!
‫دلیل نمی‌شه من کشته باشمش!
‫جوری فرار کرد که انگار اون کُشتتش!
‫انگیزه مشخصی داشتن، ‫کسی هم زمان وقوع قتل ندیدتشون!
‫حدس‌ام رو ایناست.
‫ممکنه. آره. آره.
‫باز هم داری وانمود می‌کنی که انگار ‫از همه بیشتر بارته!
‫هنوز چیزی نمی‌دونم، حقیقت ‫بدون زحمت پدیدار نمی‌شه.
‫بالا سر خرسی که از خواب بیدار کردن ‫غر نمی‌زنن!
‫این اصطلاح تو هیچ زبانی ‫وجود خارجی نداره.
‫ادامه می‌دیم.
‫تو هم می‌شنوی؟
‫این صدایی که داره میاد.
‫من‌که چیزی نشنیدم.
‫به‌نظر می‌رسه حال کاراگاهتون زیاد خوب نیست.
‫پوآرو، بهتره به‌خاطر ضربه‌ای که به ‫سرت خورده امشب رو استراحت کنی.
‫یه‌نفر دیگه این‌جا حضور داره.
‫تو هم شنیدی؟
‫آره.
‫پس تنها نیستم!
‫دارم گوش می‌دم.
‫وایسا.
‫هنوز خرابه.
‫چیزی نیست. می‌تونی بیای بیرون.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫نیازی نیست بترسی.
‫همراه بقیه بچه‌ها اومدی درسته؟
‫تمام این مدت خودت رو مخفی کرده بودی.
‫فهمیدی اون زن از بالای بالکن سقوط کرده؟
‫اون صحنه رو دیدی؟
‫کسی هلش داد؟
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫یه بچه!
‫واقعاً صداش رو نشنیدی؟
‫این یکی رو شنیدم.
‫ول‌مون کنید!
‫آزادمون کن
‫نمی‌‌تونی ول‌مون کنی به امون خدا!
‫- صدا رو شنیدین! همه شنیدین... ‫- احتمالاً از لوله‌هاست.
‫لوله؟ مثل صدای ترکیدن بمب بود!
‫این همه سال که اینجا بودم، ‫هرگز همچین صدایی نشنیدم.
‫من شنیدم. ‫وقتی عصبانی‌ان این صدا میاد.
‫عصبانی‌شون کردیم!
‫چطوری عصاب‌شون رو آروم کنیم حالا؟
‫گوش کنید.
‫صدا از زیرزمین میاد.
‫این‌جا زیرزمین نداره!
‫دکتر! دکتر! ‫انتقام کودکان!
‫می‌خوای بری پایین؟
‫- بابا؟ ‫- بچه‌ها برگشتن خونه‌شون!
‫این بچه‌ها رو این‌جا زندانی کردن ‫تا زنده زنده جون بدن.
‫ولش کن. ‫حمله عصبی بهش دست داده.
‫لعنت بهش فریر! ‫الان وقتش نبود!
‫به خودت بیا.
‫به پسرت فکرکن!
‫- بابا؟
‫ولش کن! ولش کن!
‫صدای طوفانه، ‫نه ارواح!
‫- توروخدا بس کن! ‫- ولش کن!
‫بابا!
‫ولش کن!
‫بابا بس کن!
‫خوبی؟ حالت خوبه؟
‫بابا. توروخدا بس کن
‫بابا خواهش می‌کنم.
‫بابا؟ بابا؟
‫بابا منم!
‫منـم.
‫من همینجام.
‫تو پیشِ منـی.
‫می‌بینی منو؟
‫من رو می‌بینی؟
‫چیزی نیست.
‫می‌دونم.
‫آروم باش بابا.
‫چیزی نیست بابا.
‫فقط باید استراحت کنی.
‫مگه نه بابا؟
‫من باید ازت مراقبت کنم، نه تو.
‫همینطورم هست.
‫استراحت کنید آقا.
‫باید به حرفت گوش می‌کردم.
‫با چشم‌های خودم دیدم.
‫اهریمن‌ها و شیطان رو دیدم...
‫این خونه پُر شده از این موجودات.
‫من و تو، مثل همدیگه‌ایـم.
‫هرکجا که بریم...
‫مرگ سایه به سایه دنبالِ ماست.
‫حتماً یه دلیل منطقی ‫برای همۀ این اتفاقات وجود داره.
‫توی زیرزمین، زنبور بود.
‫طبقۀ بالا، ‫یه قاتل داره راست راست می‌چرخه.
‫نه.
‫گوش کن.
‫ایمان داشته باش.
‫حالا می‌تونه ‫توی اتاق موسیقیـم استراحت بکنه.
‫تقریباً دیوارش عایق صداست.
‫به خاطر امنیت خودش، ‫باید درش رو قفل کنیم.
‫اما لطفاً بخاطر ما، ‫این کلید پیش شما بمونه.
‫مرسی.
‫بریم لئوپولد.
‫وقتِ کیک خوردنـه، مگه نه؟
‫خیلی خوردم.
‫خب من که نخوردم.
‫معلومه که همچین حرفی می‌زنه.
‫از نظرِ اون، آره من قاتلِ آلیسیام.
‫رووینا هرچیزی که دلـش بخواد ‫رو باور می‌کنه.
‫یه احضارکننده پیدا شده که می‌گه آلیسیا به قتل رسیده، ‫حتماً هم باید من رو قاتل جلوه بده.
‫قبول ندارید که ماشین تحریرِ خانم رینولدز...
‫وقتی که از سمتِ روح مرحومۀ شما ‫حرف «م» رو تایپ کرد...
‫منظورش اول اسمـتون «ماکسیم» بود؟
‫این خونه تسخیرشده؟
‫ملت انقدر بیکار شدن که از ‫بدبختی‌هاشون داستان‌سرایی می‌کنن...
‫و همینـم رنج و اندوهـشون رو مضاعف می‌کنه.
‫چرا از همه‌چیز داستان می‌سازید؟
‫اون نوری که توی عکس خونوادگیـشون بود هم ‫پس حتماً روح پدربزرگه‌ست.
‫آلیسیا از لحاظ روانی بیمار بوده.
‫همین از پا درآوردش.
‫لزومی نداشت همچین اتفاقی بیفته.
‫اگه یه دکتر دست و حسابی درمانش می‌کرد، ‫نه یه احمق بی‌خاصیت.
‫عسل واسه بُریدگی خوبه. ‫قبلاً به عنوان ضدعفونی کننده استفاده می‌شد.
‫ گل وحشی نیست.
‫نمی‌دونم.
‫آلیسیا دریک.
‫عجب چهرۀ شادابی.
‫پاره شده.
‫اون شبی که رابطه‌ـمون رو تموم کردم، ‫آلیسیا توی اتاقـش پاره‌ـش کرد.
‫آخرین باری بود ‫که با همدیگه صحبت کردیم.
‫پس واقعاً خودت نامزدیت رو به هم زدی.
‫شنیدی دیگه. ‫به اندازۀ کافی پولدار نبود.
‫عکسش رو توی جیبت نگه می‌داری. ‫امشب تا احضارت کردن، خودت رو رسوندی.
‫به نظرم که آلیسیا دریک رو ‫بیشتر از پول دوست داشتی.
‫و با این حال، ترکـش کردی.
‫ازدواج با بعضی دخترها ‫مساویـه با حضورِ همیشگیِ مادرشـون.
‫پس مادرش تاییدت نمی‌کرد.
‫مادرش پاپ رو هم تایید نمی‌کنه.
‫رووینا نمی‌دونست ‫چطوری تنهایی زندگی کنه.
‫با این حال باغچه رو نابود کرد، ‫و رفت خارج از کشور.
‫آلیسیا انقدر درگیر عذاب وجدان بود که ‫می‌خواست کل دنیا رو دنبالـش بره.
‫و بالاخره اونجا بود که فهمیدم ‫هرگز اولویتِ این دختر نخواهم بود.
‫بخاطر همینـم نامزدیتون رو به هم زدی ‫و قلبـش رو شکستی.
‫فقط بخاطر اینکه ‫یه زن تحقیرت کرد.
‫به ونیز برگشتم...
‫تا التماسش رو کنم ‫برگرده پیشـم.
‫وقتی شنیدم که مریض شده...
‫رووینا اجازه نمی‌داد که ببینمش.
‫نامه‌هامم بهش نشون نداد.
‫دفعۀ بعدی که آلیسیا رو دیدم، ‫توی تابوت بی‌جون افتاده بود.
‫شاید تقصیر من بوده.
‫اگه مشکلی نداره، ‫دعوتنامه‌اتـون رو بدید لطفاً.
‫خانم آلیور.
‫- یه یادداشتِ ساده‌ست. ‫- به زبان خاصی نیست.
‫تحریرش ساده‌ست. ‫واضحه که با ماشین تحریر نوشته شده.
‫به طرز حرفه‌ای خودش رو ناشناس حفظ کرده.
‫خب بسـه. دیگه بسه. بیا بریم.
‫مصاحبه‌اش تموم نشد.
‫تهش می‌خواستی دروغ‌هایی ‫که گفت رو برملا کنی...
‫احتمالاً هم متهمش کنی ‫به اینکه مخفیانه توی ویشی‌ـه.
‫بعد اونـم تهدید به کشتنت می‌کرد. ‫تلاش‌هامـون بی‌ثمر می‌شد.
‫حالش خوبه؟
‫به یه دردی بخور نگهبان، ‫یه صندلی براش بیار.
‫آره، صندلی خوبه.
‫خوبه که یه دوستی پیشم هست.
‫چند وقتـه که همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫از پروندۀ قتل گرمابه‌های شهرداریِ ‫جادۀ کنینگ.
‫با عنوان تحقیقاتـم درمورد یک کتاب ‫تونستم راهـم رو برای مشاهدۀ فعالیت‌هات باز کنم.
‫نوشتم دستِ پوآرو رو شد.
‫به چشم بقیه اومد، ‫و معروف شدی.
‫بدنام شدی.
‫ببخشید. ممنونـم.
‫ممنونـم. برای من نیست. ‫برای شماست.
‫می‌خواید باهام مصاحبه کنید؟
‫ولـش کن.
‫یهویی شروع کردی، ‫داری به خودت آسیب می‌رسونی.
‫بیخیال این یکی شو. ‫بذار صبح بشه.
‫نزدیک بود اینجا...
‫بمیرم.
‫این قصر...
‫حقه و کلک سوار می‌کنه.
‫هی پشت‌سرهم چیزهای زیادی ‫رو سَر راهـم قرار می‌ده.
‫سیب.
‫حقۀ ذهنـه.
‫و بعدش ذهنـم می‌خواد ‫یه چیزی بهم بفهمونه.
‫چطور شد که پلیس شدی؟
‫ای کاش بیخیال این قضایا می‌شدی.
‫مشکلی نداره. جواب می‌دم.
‫پدرم پلیس بوده.
‫اساساً شغل خونوادگیـمون بوده.
‫مهارتِ دیگه‌ای نداشتم.
‫با این حال، زود بازنشسته شدی. ‫همین پارسال.
‫درسته.
‫دیگه این شغل خونوادگی ‫به دردم نمی‌خورد.
‫شاید از همون اولـم ‫مناسب من نبود.
‫توانـش رو داشتم، ولی بی‌تجربه بودم.
‫وقتی بی‌خوابی به سرم می‌زد نوشیدنی می‌خوردم ‫و دیگه اصلاً بعدش خوابم نمی‌بُرد.
‫خودت یه زمانی مامور پلیس بودی.
‫می‌تونی درک کنی.
‫یه روزی یه پرونده میاد زیر دستت...
‫و می‌فهمی که دیگه طاقتت طاق شده ‫و دیگه نمی‌تونی ادامه بدی.
‫واسه تو چه پرونده‌ای بود؟
‫چرا درمورد اینکه قبلاً اینجا بودی، ‫دروغ گفتی؟
‫دقیقاً می‌دونستی که کجا باید ‫تلفن مخفی شده رو پیدا کنی.
‫پروندۀ رقت‌باری بود.
‫این خونواده باید ‫حریم خصوصیـشون حفظ می‌شد.
‫ولی تو در حال انجام وظیفه بودی که...
‫جسد آلیسیا دریک پیدا شد.
‫روز بعدش بازنشسته شدم.
‫بعدش شدی محافظِ خِبره و ‫اژدهای نگهدارِ من...
‫که هرگز به کسی اجازۀ ورود ندادی.
‫ولی امروز صبح، مزاحمم شدی...
‫تا بپرسی می‌دونم زنی که ‫سیب داره کیه یا نه.
‫چند ماهی می‌شد که ‫آرامش خاطر داشتم...
‫بخاطر اینکه نذاشتی کنجکاویم گل کنه ‫یا مردانِ دیگه...
‫مزاحمم بشن.
‫ولی آدریادنه اولیور...
‫تونست ازت عبور کنه.
‫چرا؟
‫چون باهم هم‌دست بودید.
‫نویسنده و نگهبانی...
‫که به طور مخفیانه، ‫با احضارکننده دستـشون تو یه کاسه بود.
‫تظاهر به تحقیر کردن...
‫و با دسیسه و توطئه من رو ‫به جلسۀ احضار ارواح کشوندن تا گولـم بزنن.
‫دیگه خیلی نگرانتـم.
‫جزئیاتِ مرگ و زندگی آلیسیا دریک...
‫رو پلیسی که در صحنۀ مرگش ‫حضور داشت، ارائه داد.
‫فالگیرتون درمورد من ‫اطلاعاتی نداشت...
‫بلکه شما بهش کمک کردید.
‫و توی مراسم احضار، ‫وقتی که احضارکننده توی کانون توجه بود...
‫شما دستتــون باز بود. ‫مخفیانی هم‌دستی کردید...
‫تا غیرممکن‌ها باورم بشه.
‫با احضارکننده و جادوگری.
‫ارواح و خدایان.
‫شهرتِ احضارکننده...
‫برات مزیت به حساب می‌اومد...
‫و جایگاه ادبیت به حالت سابق برمی‌گشت.
‫«زنی که هرکول پوآرو را هاج ‌و واج کرد.»
‫جویس رینولدز نبود ‫بلکه آریادنه اولیور بود.
‫من رو نمی‌بخشی؟
‫ظاهراً بخشندگی واسه خداست.
‫پس دردسرساز شده.
‫حالا بیاید کشف کنیم ‫که چطوری کارت رو پیش بردی.
‫- بابا؟ ‫- احسنت.
‫دعوتنامۀ نامزدِ دختره چی؟
‫با این حرکت شلوغ‌کاری رو شاخش بود. ‫سه بار زمین خوردم، باید یه بُرد می‌کردم.
‫ما دوستِ همدیگه بودیم.
‫تو هیچ دوستی نداری، ‫همه طرفدارهاتن.
‫و فقط هم بخاطر حضور من ‫این همه طرفدار داری.
‫من از تو با عنوان یه نابغه داستان‌سرایی کردم...
‫چرا نباید واسه فروشِ کتاب‌هام ‫ازت استفاده کنم؟
‫تو احمق و خودخواهی نابغه.
‫ابر سیاهی که مرگ رو به سمتِ خودش می‌کشونه.
‫و خودت هم خبر داری. ‫بخاطر همینـم هست که استعفا دادی.
‫بخاطر همینـه که جویس رینولدز رو کشتی؟
‫نه. کار من نبود.
‫کتابت تبدیل به یک افسانه شده.
‫بی‌خیال، دیگه داری طفره می‌ری.
‫با هم هم‌دست شدید...
‫اینطور نیست.
‫...تا یه قتل رو لاپوشونی کنید!
‫کلید رو بیارید، یالا بیاید!
‫یه نفرِ دیگه اونجاست!
‫پوآرو!
‫چیه؟ چی شده؟ ‫چش شده؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا باید تنها می‌بود؟
‫این اتاق فقط همین یه در رو داره.
‫کلید دستِ شما بود.
‫ممکن نیست.
‫داشت سرِ یکی داد و بی‌داد می‌کرد.
‫ازش متنفر بودم ‫ولی راضی به مرگشم نبودم.
‫بابا بچه داره‌ها.
‫به هر حال، من بیرون بودم...
‫با بقیه سعی داشتیم وارد بشیم.
‫راست می‌گه.
‫دکتر اینجا تنها بود.
‫تنها نبود.
‫توی این خونه از این خبرها نیست.
‫یه دکتر.
‫یه پرستار و یه دکتر، ‫انتقام کودکان.
‫دیگه هیچ راهی واسه ‫ورود به این اتاق وجود نداره.
‫من نمی‌فهمم.
‫اگه این اتاق امن نباشه، ‫یعنی هیچ اتاقِ دیگه‌ای هم امنیت نداره.
‫هیچ‌کدوم از ما در امان نیستیم.
‫چنین کاری از دستِ یه آدم برنمیاد.
‫بذارید کارآگاه کارش رو بکنه. ‫خودش از همه‌چیز خبر داره.
‫به زودی جواب همۀ این اتفاقات رو پیدا می‌کنه.
‫بیاید.
‫برای یک بار هم که شده توی زندگیت اقرار کن ‫که با چیزی فرای توانایی‌های خودت طرفی.
‫سوالی که پرسیدی...
‫ازم پرسیدی چرا وقتی که اون ‫ارواح رو احضار کردن، منـم موندم.
‫سلامتیِ آلیسیا با دیوونه شدنـش داشت بدتر می‌شد.
‫خانم رووینا شبانه روزی...
‫کنارش می‌موند.
‫یه روز، اصرار کردم ‫که یه استراحتی کنه.
‫قول دادم که بالاسرش بمونم.
‫بعد از تاریک شدن هوا، خوابش برد.
‫نصفه شب شده بود...
‫که یه صداهایی می‌شنیدم...
‫آلیسیا خیلی آروم خوابیده بود.
‫حتماً بعد از رفتنـم، ‫از خواب بیدار شده بود.
‫روی بالکن رفت.
‫و می‌خواستی از روحش طلب بخشش بکنی.
‫من اون دختر رو دوست داشتم.
‫بخاطر...
‫حماقت و ترسو بودنِ من، ‫جونـش رو از دست داد.
‫چرا جواب این مسئله رو پیدا نکردی؟
‫تو همیشه جواب همه‌چیز رو می‌دونی.
‫- اصلاً نباید به اینجا می‌اومدم. ‫- صبر کن.
‫همه‌ـتون باید از اینجا برید ‫و پشت‌سرتونـم نگاه نکنید.
‫دست رو دست نمی‌ذارم تا نفر بعدی باشم.
‫امشب...
‫همگیِ ما ترس برمون داشته.
‫دو قتل غیرممکن رخ داده.
‫ظاهراً هرکدوم از این قتل‌ها ‫فقط به دستِ یک موجود فراطبیعی ممکنه...
‫انگار که مُردگان این افراد رو کشتن.
‫ظاهراً؟ معلومه یه چیزی می‌دونی.
‫می‌دونید کی پدرم رو کشته؟
‫باید دستیارهای خانم رینولدز رو به حساب بیارم.
‫بازمانده‌ها درمونده و احساس خطر کردن.
‫هر دفعه که کمیسر سابق پلیس توی این خونه بوده...
‫هر بارش یه قتلی رخ داده.
‫نویسنده‌ای که مصمم و توانا، ‫و شدیداً زیرکـه.
‫فرشتۀ انتقامجوی ما، اولگا سمینف...
‫بسیار علاقمنده که به روشِ خودش ‫به عدالت برسه.
‫معشوق سابقی که ‫از دستِ دکتر شاکی بوده...
‫و تنها نیمی از عکسی رو داره...
‫که یادآورِ خوشبختیـشونه.
‫ولی...
‫قتل سومی وجود داره که ‫دو تای دیگه رو توجیه می‌کنه.
‫مرگِ آلیسیا دریک...
‫که به دستِ...
‫مادرش رخ داده.
‫قاتلِ دخترش.
‫مادری که فرزندِ خودش رو کشته و حالا جونِ ‫دو نفر دیگه رو برای مخفی کردنِ گناهِ وحشتناکش گرفته.
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫بعد از همۀ درد و رنج‌هایی که کشیدم، ‫من رو متهم به آسیب رسوندن به دختر کوچولوم می‌کنی؟!
‫دختر کوچولوی شما بزرگ شده بود.
‫چشم دیدنِ اینکه پیشِ ‫کسِ دیگه‌ای جز شما بره رو نداشتید.
‫با همین خشم و عصبانیت باغچۀ خودتون ‫که پُر از گل‌های رنگارنگ بود رو نابود کردید.
‫گل؟ دیگه خیلی از موضوع اصلی دور شدی.
‫ولی دوباره توی باغچه‌ـتون گل کاشتید. ‫گل‌های رنگارنگ نه، بلکه فقط یک رنگ و یک دست.
‫تموم شب چیزهایی می‌بینم و می‌شنوم ‫که اصلاً واقعی نیستن.
‫کم کم حضور غیرممکنِ ارواح، ‫ داره باورم می‌شه.
‫درحالیکه در اصل با یک سم توهم‌زا...
‫چیزخور شدم.
‫مگه کابینت‌ها خالی نبودن؟
‫عسل‌ هم توی کمد لباس‌ها بود.
‫گل «خرزۀ هندی» سمی درش وجود داره.
‫بیشترین غلظتش در شهد گلش وجود داره...
‫و وقتی هم که زنبورها ازش عسل می‌سازن، ‫غلظتش بیشتر می‌شه.
‫این همه مرارت برای یه قاشق چای‌خوری عسل گل وحشی
‫که با شش لیر می‌شه خریدش.
‫گل وحشی نیست.
‫نمی‌دونم.
‫توی ترکیه وقتی که رشد می‌کنه، ‫بهش «زهر عسل» می‌گن.
‫جایی‌که رووینا با خشم و اندوه، ‫به تنهایی سفر کرد.
‫عسلِ دیوانه‌کننده. ‫مصرف یک قاشق چای‌خوری از این عسل...
‫مسبب ضعف، تب و توهم می‌شه.
‫باغت رو پُر از این گل سمی کردی ‫که عسل سمی تولید می‌کنه.
‫چنین کاری از من برنمیاد. ‫اصلاً حاضر نیستم چنین کاری بکنم.
‫دختر شما تسخیر نشده بود.
‫بلکه مسموم شده بود...
‫توسط مادری که دل نداشت ‫دخترش به دنبال زندگی خودش بره.
‫تا که یک اشتباه رخ داد.
‫خانم سمینف درحالیکه شما به خواب رفتی، ‫مراقب آلیسیا بود.
‫شب شد و وقتی که آلیسیا از خواب بیدار شد، ‫اولگا ترس برش داشت...
‫مطمئناً دوباره اذیت شده بود.
‫اما باید چیکار می‎‌کرد؟
‫و بدون اینکه بدونه داستان از چه قراره...
‫اولگا سمینف کاری رو کرد که ‫باور داشت شما انجام می‌دادی...
‫و به آلیسیا چای آرامبخشی ‫که با عسل شیرین شده بود، داد.
‫ولی زیادی شیرین شده بود.
‫من خبر نداشتم.
‫آلیسیا دریک برای ارتکاب به خودکشی ‫به سمت بالکن خونه نرفت.
‫بلکه با اون سم مسموم شده بود.
‫و توی خواب دچار ایست قلبی شد.
‫بعد که از خواب بیدار شدید...
‫مُرده روی تخت افتاده بود.
‫و بعدش...
‫تصمیم بی‌رحمانه‌ای گرفتید.
‫قربانیِ افسانۀ ارواح شد.
‫دکتر دل‌باخته و ناتوان شما...
‫توی معایناتـش هیچ چیزِ مشکوکی پیدا نکرد.
‫پلیس هم که مستعد پذیرش خرافات بود، ‫به راحتی اظهاراتتون رو قبول کرد.
‫ظرف عسل سمی‌ای که خدمتکار حواس‌پرتت ‫توی کمد لباس‌ها جا گذاشته بود.
‫از قتل فرزند خودت قسر در رفتی...
‫تا اینکه خانم اولیور توجه‌ام ‫رو به چیزی جلب کرد.
‫اون همه پول چی شد؟
‫پول تعمیرش رو ندارم.
‫معمولاً همیشه یه جوابی هست.
‫اخاذی.
‫شک کردم که یکی از این داستان بو بُرده.
‫و تو هم بهش حق السکوت دادی.
‫بارها و بارها، بهش پول دادی.
‫اما حالا که کل ثروتت رو از دست دادی ‫و این خونه رو با هیچ قیمتی ازت نمی‌خرن...
‫چاره‌ای نداشتی جز اینکه از ‫شرِّ این باجگیر خلاص بشی.
‫ولی کارِ کی ممکنه باشه؟
‫مشخصاً به دکتر فریر شک کردی.
‫احتمالاً خیلی هم شاهدِ ساده‌لوحی نبوده.
‫احتمال داره که بالاخره ‫نشونه‌های مسمومیت رو شناسایی کرده باشه.
‫و بعدش نامه‌ای از ‫خانم رینولدز نامقدس به دستتون رسید...
‫که مدعی بوده پیامی از ‫سمتِ دختر از دست‌رفته‌ات داره.
‫جزئیاتِ بسیار زیادی وجود داشت...
‫که اشاره داشت از جنایت شما باخبره ‫و مبلغ هنگفتی رو طلب می‌کنه.
‫قطعاً باجگیرتون همین شخص بوده.
‫باید جلوش رو می‌گرفتید.
‫هم باید جلوی خانم رینولدز و هم دکتر فریر ‫رو می‌گرفتید. ولی چطوری؟
‫یه مراسم احضار توی ‫یه خونۀ تسخیر شده توی مراسم هالوین.
‫بهترین زمان برای مخفی کردنِ قتلِ ‫افرادی بود که به اخاذیـشون شک کرده بودی.
‫پشتِ خرافات، افسانه‌ها و ترس مخفی شدید.
‫زنگ ساعت که به صدا درمورد
‫تو هم وارد عمل شدی.
‫اما توی این گیر و دار، ‫ماسکی که زدی رو به اشتباه انتخاب کردی.
‫با خلاص شدن از دستِ من، ‫هدفت رو پیدا کردی.
‫من نیمه‌شب پیش خانم سمینف بودم.
‫همینطوره.
‫من ساعت رو دیدم، ‫پیش همدیگه بودیم.
‫شما ساعتِ توی اتاق موسیقی رو دیدی...
‫جایی که ازت خواسته بود منتظر بمونی.
‫اتاقی که عملاً عایق صداست.
‫که البته عایق کردنـش کار خودش بود.
‫و همینطور که خودش ‫ساعت رو دستکاری کرده بود...
‫اتاقی که حتی صدای واقعیِ ‫ساعت نیمه‌شب رو نمی‌شه شنید.
‫نیمه‌شب بود که واقعاً...
‫بعد از مرگِ جویس رینولدز.
‫شواهد غیرقابل‌انکار با یک حرکتِ ‫جادویی ناپدید شده بودن.
‫فریر چی؟
‫اصلاً نزدیکش نشده بود.
‫درواقع، الکی وانمود کرد که درِ اتاق رو قفل کرده، ‫و بعدش کلید رو به من داد.
‫ولی کار درستی نبود که ‫دکتر فریر رو با چاقو بکشی.
‫آلت قتاله‌ـت سیم تلفن بود.
‫درسته که سیم تلفن بخاطر طوفان، ‫از بیرون قطع شده بود...
‫اما خط داخلی همچنان کار می‌کرد.
‫نمی‌شد از بیرون با خونه تماسی برقرار کرد.
‫ولی از داخل مشکلی نداشت.
‫ایشون توی اتاق غذاخوری بود.
‫دکتر هم توی اتاق موسیقی حبس شده بود.
‫می‌دونم که تو داشتی ازم اخاذی می‌کردی.
‫همه‌چیز رو پیشش اعتراف کردی. ‫گفتی که قاتل جویس رینولدزی.
‫گفتی که خودکشی دختر خودت رو صحنه‌سازی کردی.
‫امکان نداره.
‫و بعدش تهدیدش کردی.
‫دقیقاً همون کاری که می‌گم رو انجام بده.
‫تهدیدش کردی که پسرش رو می‌کشی...
‫نه! نه، ولش کن. کاریش نداشته باش.
‫...تنها دلیلِ زندگیـش...
‫...اگه کاری که بهش گفتی رو انجام نمی‌داد...
‫و چیزی که بهش گفتی انجام بده...
‫این بود که چاقو رو برداره و...
‫پدرم رو کشته؟
‫همچنین خانم رینولدز.
‫- و آلیسیا. ‫- نه.
‫امکان نداشت که آسیبی بهش وارد کنم.
‫اتفاقی اینجوری شد.
‫تموم زندگیِ من بود.
‫- تو مسمومش کردی. ‫- برای محافظت از خودش بود.
‫- برای کنترل کردنش بود! ‫- برای اینکه از شرِّ تو حفظش کنم.
‫نمی‌تونستم بذارم از پیشم بره.
‫دخترِ من بود.
‫بهترین اتفاقِ زندگیم بود.
‫و اگه روحی وجود داشته باشه، ‫شما آرامش رو براش به ارمغان آوردید.
‫ممنون.
‫دکتر.
‫مرگ خانم دریک رو خودکشی اعلام می‌کنن.
‫مگر اینکه شما بخواید ‫اظهارات متفاوتی داشته باشید.
‫می‌شه حداقل قبل از اینکه به عنوان...
‫شیّاد تحویلـم بدی، تا خونه همراهیت کنم؟
‫توی روز روشن...
‫نیازی به هیچکدومـشون نیست.
‫در نهایت این شما هستی که ‫داری از من محافظت می‌کنی دکتر.
‫بریم دیگه لئوپولد.
‫بذار دکمۀ بالاییت رو ببندم.
‫می‌بندم خانم اولگا.
‫خیلی باهوشی.
‫- من پالتو نمی‌خوام بپوشم. ‫- سردت می‌شه.
‫سردم نیست.
‫می‌دونم هوا آفتابیـه، ‫ولی بازم سرده.
‫- حالا خیلی بهتر شد. ‫- من سردم نیست خانم اولگا.
‫- خیلی خوشتیپ شدی. ‫- ممنون.
‫خانم.
‫با من و آقای سمینف و هری زندگی می‌کنه.
‫مثل پسر خودمون بزرگش می‌کنیم.
‫خوشی و شادی رو به زندگیش برمی‌گردونیم.
‫درکت بیشتر از سنته پسرجون...
‫که بخاطر نیازت به توجه، ‫خودت رو سرزنش می‌کنی.
‫یه چیزهایی راجع بهش می‌دونم.
‫نباید بخاطر اتفاقاتی که توی این خونه رخ داده ‫خودت رو سرزنش بکنی.
‫چرا باید چنین کاری بکنه؟
‫ولی همه‌ـش تقصیر منه.
‫اون پول رو برای خودت نمی‌خواستی.
‫قصدت کمک به پدرت بوده.
‫بابام نمی‌تونست کار بکنه.
‫فقط برای پرداختِ قبض‌هامون ‫به اون پول نیاز داشتیم.
‫اصلاً نمی‌دونستم با ‫باقیش باید چیکار بکنم.
‫رووینا دریک فکر می‌کرد اون باجگیر ‫یا احضارکنندۀ قلابی بوده یا دکتر خونوادگی...
‫درحالیکه هیچکدوم نبودن.
‫فقط پسر دکتر بود ‫که سر از حقایق درآورد.
‫از یادداشت‌های بابا مشخص بود.
‫مسمومیتِ ناشی از عسل دیوانه‎کننده بود...
‫درست مثلِ میتریدیت اُپرا.
‫پادشاهِ زهرها.
‫توی یکی از کتاب‌های کتابخونه‌اش ‫راجع بهش خوندم.
‫و برای همینـم، ‫این فرضیه رو آزمایش کردم.
‫و براش نامۀ باج‌گیری فرستادی.
‫و به این کار ادامه دادی.
‫احتمالاً یه راهی برای استفاده از ‫پولی که توی تشکِ‌ـت گذاشتی باشه.
‫برای اینکه پشیمونی‌ات رو جبران کنی.
‫قبل از خانم رینولدز زندگی می‌کردیم. ‫حالا زندگیِ بهتری رو در پیش داریم.
‫قول می‌دم که حتماً ‫خودمون رو به آمریکا برسونیم.
‫شما دو تا، همراهـمون بیاید.
‫ادارۀ پلیس؟
‫ما که می‌ریم خونه، شمام می‌رید آمریکا دیگه. ‫گمونم مقصدتون میزوری باشه.
‫فکر کنم بتونم در حدِ دو تا بلیط ‫کمکـتون کنم.
‫ممنونم.
‫ممنون، خیلی ممنونم.
‫واسه لئوپولد هم جا نگه دارید لطفاً.
‫تو پرونده رو حل کردی.
‫ولی کمک گرفتی...
‫مگه نه؟
‫صداش رو شنیدی.
‫موفق باشی دوستِ من.
‫نگران نباش...
‫همۀ افرادی که توی این خونه زندگی می‌کنن ‫یه روزی سروکله‌ـشون پیدا می‌شه.
‫دوباره می‌بینمـشون.
‫به زودی می‌بینمت بابایی.
‫عذرخواهی نمی‌کنم. ‫تو کتابـم رو نابود کردی.
‫دیگه هیچ مدرکی واسه داستانـم نمونده. ‫باید همه‌چیز رو از سر بنویسم.
‫تا وقتی‌که مربوط به من نباشه، ‫مشکلی نیست.
‫دیگه نمی‌خوام چیزی ازت بشنوم.
‫حالا دیگه یه خونۀ معمولیـه. ‫همه‌چیز لو رفته.
‫اما چشم‌هات یه چیز دیگه می‌گن.
‫جدی می‌گم. ‫یه چیزهایی دیدی.
‫من تحت تاثیر دارو بودم.
‫ضمیر ناخودآگاهم جوری اتفاقات رو ‫درک می‌کرد که برای منطقـم عجیب بود.
‫تو یه چیزی دیدی.
‫خبر داری.
‫در همین حد می‌دونم که ‫نمی‌تونیم از ارواحِ خودمون مخفی بشیم.
‫حالا چه واقعی باشن یا که نه...
‫باید باهاشون مسالمت‌آمیز پیش بریم.
‫و یه جوری زندگی...
‫رو پیش ببریم.
‫چطوری می‌خوای زندگی بکنی؟
‫آقای پوآرو؟
‫پدر و مادر شما ‫یکی پس از دیگری فوت شدن.
‫بعدشـم، برادرتون به رحمت خدا رفتن.
‫دکتر مورداعتمادتون ‫یکی از دوستانِ نزدیکِ خونواده‌ـتونه.
‫برادرتون هم مثل شما مجرد بوده. ‫دیگه هیچ فامیلی هم ندارید.
‫خونواده‌ـتون نفرین نشده.
‫شدیداً به این موضوع شک دارم ‫که برادرتون بعداً به وصیت‌نامه‌اش اضافه کرده...
‫که اگه همۀ اعضای خونوادۀ شما...
‫از دنیا برن، ‫پزشکـتون وارث قانونی خواهد بود.
‫حالا معتقدم که ‫پزشکتون با ادعای مرگـشون به دلایل طبیعی...
‫همه‌ـشون رو به قتل رسونده.
‫و حالا نفرِ بعدی شمایید و جونـتون در خطره. ‫شاید بهتر باشه که بشینید.
‫بفرمایید.