‫- حالا می‌شه چشمم رو باز کنم؟ ‫- هنوز نمی‌شه. داریم می‌رسیم.
‫الان کجاییم؟
‫یه لحظه وایستا. خودت می‌بینی.
‫خیلی‌خب. چشمت رو باز کن.
‫بفرمایین!
‫وای.
‫حتما دلت خیلی ‫واسه چنین جایی تنگ شده بود.
‫تو هم باید باهام اسکیت‌سواری کنی.
‫- نه بابا، نه، نه، نه. نه، نه، نه. ‫- چرا بابا.
‫- چرا. باید اسکیت‌سواری کنی. بیا دیگه. ‫- آنا. نه.
‫آنا، وایستا.
‫- نخندی‌ها. ‫- بیا دیگه بابا. آروم باش، خب؟
‫باید کمی زانوت رو خم کنی.
‫سخت نگیر. من که حرفه‌ای نیستم.
‫خودت ماهری. من صرفا ‫پول کلاس‌هات رو حساب کردم.
‫هورا!
‫سرت گیج می‌ره‌ها خانم خودنما.
‫کوله‌پشتی و عینکت رو بردار.
‫باید بریم.
‫بدون دیدنت هم می‌تونم ‫صورتت رو خرد کنم.
‫رد کن بیاد.
‫رد کن بیاد ببینم!
‫بریم.
‫بجنبین!
‫- یکیشون جا موند. ‫- برداشتمش.
‫بریم.
‫ممنون.
‫بابت چی؟
‫بابت این که نذاشتی بلایی سرشون بیارم. ‫صرفا گرسنه بودن.
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌ام.
‫... سوانح زیادی در اروپا و سیبری رخ داده.
‫هنوز از دلیل خودکشی‌های دسته‌جمعی ‫در اروپا خبر نداریم...
‫شدیدا به مردم پیشنهاد می‌کنیم ‫تو خونه‌شون پناه بگیرن.
‫تنها اطلاعاتمون ‫از این موجودات...
‫از این قراره که دیدنشون با چشم غیرمسلح ‫به خودکشی منجر می‌شه.
‫همه باید موقع بیرون رفتن ‫چشم‌بند بسته یا عینک سیاه بزنن.
‫چشمتون رو به هر طریقی ببندین...
‫و از دیدن این موجودات ‫با چشم غیرمسلح اجتناب کنین.
‫اگه آدم یکی از این موجودات رو ببینه، ‫بدبخت می‌شه.
‫سه‌سوته مغز خودش رو می‌پاشونه.
‫اطلاعات دیگه‌ای ندارم که بهتون بگم، ‫فقط می‌گم مواظب خودتون باشین و موفق باشین.
‫«جعبه پرنده: بارسلون»
‫[فروشگاه آنور] ‫[تعمیرات کوم‌کال]
‫[فروشگاه آنور]
‫خودت بلدی چیکار کنی.
‫فقط وقتی خودت صدام کردی ‫بیرون میام.
‫باید مطمئن بشم آدم‌های خوبی هستن.
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫آهای؟
‫کی اونجاست؟
‫سباستین هستم.
‫مجروح شدم.
‫چند روزه غذا نخوردم.
‫کمکی از دستمون ساخته نیست. ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫اومدم بیرون غذا پیدا کنم، ‫ولی الان راه خونه رو گم کردم.
‫مارسیال.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- بیاین ببینیم چی می‌گه.
‫برو دیگه. باید راه بیفتیم.
‫شرمنده‌ام.
‫می‌دونم از کجا مولد برق گیر بیارم!
‫- مولد برق؟ ‫- تو کار ساخت‌وساز بودم.
‫قبل از این اتفاقات رو می‌گم. ‫مهندس بودم.
‫آدرس انبار مولدهای برق شرکتمون رو بلدم.
‫خودم تنهایی نمی‌تونم حملشون کنم، ‫ولی اگه شما کمکم کنین...
‫هوم.
‫به نظرم بد نیست کمی نور داشته باشیم.
‫- تو خونه‌هامون رو گرم کنیم. ‫- مارسیال، بهش نیاز داریم.
‫- قبول کن دیگه. ‫- بهش اعتماد ندارم.
‫قبول ندارین؟
‫مارسیال.
‫تنهایی؟
‫آره.
‫دارن میان.
‫بریم. بریم!
‫سباستین، طنابمون رو بچسب.
‫بجنبین!
‫باز کنین! منم، مارسیال!
‫بیاین تو! در رو ببندین.
‫[پیش از باز کردن در دوم، در قبلی را ببندید] ‫[همیشه چشم‌بند ببندید]
‫اون کیه؟
‫گم شده بود.
‫می‌گه می‌دونه از کجا مولد برق گیر بیاریم.
‫ای خدا. شوخی نمی‌کردی.
‫چی به سرت اومده؟ ‫بهت میاد بوکسور باشی.
‫نه، در واقع کیسه بوکسم.
‫از این طرف. ‫بیا دکترمون معاینه‌ات کنه.
‫- دکتر دارین؟ ‫- چرا که نه؟
‫هم دکتر داریم، هم نجار، هم مکانیک.
‫راستی، تو که احیانا آشپزی بلد نیستی، ها؟
‫گمون کنم آشپز خودمون ‫تو زندان آشپزی یاد گرفته باشه.
‫دکتر؟ دکتر.
‫سلام مارسیال. لطفا لیلیانا صدام کن.
‫برات بیمار آوردم.
‫صورتش مجروح شده.
‫درد می‌کنه؟
‫فقط موقع نفس کشیدن درد می‌کنه.
‫خب، دماغت نشکسته. ‫خبر خوبیه.
‫ابروت باید بخیه بخوره.
‫خب، بگو ببینم... ‫کی چنین بلایی سرت آورده؟
‫مشتی نابینا بودن.
‫خب، همه‌مون بیرون نابیناییم.
‫بیرون نبودم.
‫- تو فضای بسته زدنت؟ ‫- آره.
‫- چشم‌بند نداشتی؟ ‫- نه.
‫- تونستن... ‫- اِم...
‫- آها. ‫- سه به یک حمله کردن.
‫خیلی تاریک بود.
‫لطفی در حقم بکن.
‫واسه بقیه تعریف نکن چی شده.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫من هم رازی باهات در میون می‌ذارم.
‫راستش، قبلا دندون‌پزشک بودم.
‫نفس بکش.
‫خب، حتما داری از گرسنگی می‌میری.
‫راحت باش. نوش جان.
‫- ممنون. ‫- بیا.
‫خیره شدی.
‫جانم؟
‫خیره شدی.
‫عذر می‌خوام.
‫اگه بخوام، می‌تونم چشم‌بند ببندم ‫یا عینک آفتابی بزنم.
‫ولی می‌خوام بقیه من رو ببینن... و بفهمن.
‫چی رو بفهمن؟
‫بفهمن یه سری چیزها ‫از اون موجودات هم بدترن.
‫بدترن؟
‫اکثر مردم با دیدنشون خودکشی می‌کنن؛
‫ولی همه این‌طور نیستن.
‫اولش خیال می‌کردیم دنبال غذامونن؛
‫اما چشم‌بند نبسته بودن.
‫با چشم باز از بیرون اومدن.
‫این افراد اون موجودات رو دیده بودن.
‫می‌شه گفت انگار بخشی ‫از وجودشون پوسیده بود.
‫بخشی از مغزشون رو می‌گم.
‫بعدش می‌خواستن ما هم ببینیم.
‫می‌خواستن کل مردم دنیا ببینن.
‫اول از همه دستشون به رزا رسید.
‫یکیشون که رئیسشون بود...
‫انگشت شستش رو ‫روی چوب سوخته کشید...
‫و با خاکستر چشمی ‫روی پیشونیش کشید.
‫بعدش به زور بردنش بیرون.
‫نه!
‫من نمی‌تونستم ببینمش، ‫ولی صداش رو می‌شنیدم.
‫جیغ می‌کشید.
‫هنوز هم می‌شنوم.
‫دیدم چاقویی رو میزه.
‫یکی در حین درگیری ‫اونجا ولش کرده بود.
‫می‌دونستم باید سریع دست به کار بشم.
‫ممکن بود اگه صبر می‌کردم، ‫جلوم رو بگیرن.
‫با نهایت سرعت چاقوئه رو برداشتم. ‫سریع عمل کردم.
‫بعدش دیگه علاقمند نبودن.
‫من هم دیگه چیزی نمی‌دیدم.
‫وقتی پیداش کردیم، ‫گم شده بود و تو خیابون‌ها می‌چرخید.
‫نگران نباش.
‫- به زودی همه‌شون رها می‌شن. ‫- سباستین؟
‫قول می‌دم.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫نگران نباش.
‫سباستین، داری چیکار می‌کنی؟
‫سباستین؟
‫آهای، سباستین!
‫نه. نه، نه، نه.
‫نه سباستین.
‫- سباستین، بس کن! کمکم کنین! ‫- جریان چیه؟
‫- سباستین! چیکار می‌کنی؟ ‫- لیلیانا!
‫مارسیال، بیا کمکم کن!
‫پشم‌هام.
‫وایستا!
‫بازش کن!
‫ای بی‌شعور! بازش کن!
‫نه!
‫وای!
‫نه!
‫ببین.
‫ببین! دارن میان.
‫خیلی زیبان، مگه نه؟
‫هیس. چیزی نیست. ‫درست می‌شه.
‫نترس. ‫به صلاح خودته.
‫خودت با دیدنشون می‌فهمی.
‫نه، نه! نه، نه، نه، خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم! نه، خواهش می‌کنم، نه!
‫دیدی؟
‫لیلیانا.
‫عشقم.
‫- لیلیانا! ‫- چی شده؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫برگرد!
‫لیلیانا.
‫وای خدا. تو چیکار کردی؟
‫تو چیکار کردی؟
‫متأسفم لازارو.
‫متأسفم که تو نمی‌تونی ببینی.
‫متأسفم.
‫آخه چرا؟
‫نجاتشون دادی بابا.
‫چیزیشون نمی‌شه؟
‫معلومه که نمی‌شه. ‫الان دیگه روحشون رها شده.
‫خودت نورشون رو دیدی، مگه نه؟
‫اونجا خیلی قشنگه. ‫واقعا کاش می‌تونستی ببینیش.
‫کی می‌بینمش؟
‫کی بهم نشونش می‌دن؟
‫خیلی زود نشونت می‌دن؛
‫ولی هنوز گمراهان زیادی باقی موندن.
‫تو راهنماشون هستی.
‫نجاتشون بده تا دوباره به هم برسیم.
‫خودت، خودم و مامان کنار هم خواهیم بود.
‫[نه ماه پیش]
‫بدک نیست، مگه نه رئیس؟
‫شاید اگه ده هزار جای دیگه هم ‫همین‌جوری علمشون کنیم، دنیا رو نجات بدیم.
‫یه دقیقه وایستا.
‫- توربین شماره یک و شماره دو؟ ‫- آره.
‫جفتشون خاموش شدن؟
‫- از ساعت ده خاموشن. ‫- ولی چطور ممکنه؟
‫سقوط یه کارگر تو یه توربین منطقیه...
‫- چندین کارگر افتادن. ‫- چندین کارگر افتادن؟
‫چندین کارگر افتادن.
‫تو توربین‌ها افتادن؟
‫شاید هم پریده باشن. ‫یکی می‌گه شاهد پریدنشون بوده.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫اِم، نیروگاه انرژی آبی دوسلدورف خراب شده.
‫در نهایت با خبری غم‌انگیز ‫از لهستان در خدمتتون هستیم:
‫دو قطار شهری و حومه ‫مستقیم با هم اصابت کرده...
‫و به مرگ چند ده تن در حومه ورشو منجر شد.
‫هنوز دلیل تصادف مشخص نشده،
‫اما منابع می‌گن احتمالا ‫مهندس یکی از قطارها...
‫علائم راه‌آهن رو نادیده گرفته. ‫دولت...
‫نمی‌فهمم جریان از چه قراره.
‫برو دنبالش.
‫- سلام لائورا. ‫- سلام عزیزم، کجایی؟
‫همین الان رسیدم دفترمون. همه‌چی مرتبه؟
‫تصادف قطار لهستان رو می‌گی؟
‫نه. فقط لهستان نیست. ‫خودت اخبار رو ببین. اخبار رو ببین.
‫وایستا. یه لحظه صبر کن.
‫همه‌جا پیش اومده. ‫همین‌جا هم پیش اومده.
‫... ظاهرا به باقی نقاط اروپا سرایت کرده.
‫سازمان بهداشت جهانی ‫گفته موجی رفتار روان‌پریشانه...
‫که به جراحات شخصی ‫و گاها خودکشی منجر می‌شه، شایع شده.
‫این وقایع به هیچ وجه ‫مختص به نقاط محدودی نیستن.
‫طبق گزارشات، فقط آمار جان‌باختگان مادرید...
‫ای خدا.
‫... به چند صد نفر رسیده.
‫می‌تونی بری دنبال آنا؟
‫- آره. آره، آره. ‫- سباستین.
‫همین الان برو دنبالش.
‫نگران نباش عزیزم. می‌رم...
‫نه.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫باز شو دیگه. عوضی!
‫[سیگنال در دسترس نیست] ‫[سیگنال در دسترس نیست]
‫لطفا توجه کنین که حرکت...
‫خطوط شماره یک، دو و پنج ‫مختل شده.
‫بابت دردسرهای احتمالی این اختلال ‫عذرخواهی می‌کنیم.
‫لطفا توجه کنین که حرکت...
‫خطوط شماره یک، دو و پنج ‫مختل شده.
‫بابت دردسرهای احتمالی این اختلال ‫عذرخواهی می‌کنیم.
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫نه!
‫[قطار بعدی از راه رسید]
‫نه، نه!
‫دخترم کجاست؟ خیر سرتون ‫باید مراقب بچه‌هام باشین!
‫آنا؟
‫من اومدم. سلام، ببین من رو. ببین من رو.
‫آروم باش. منم، بابا.
‫سلام. باید بریم. خب؟
‫بدو! خواهرت کجاست؟
‫پائولا! پائولا!
‫سباستین؟
‫سلام پدر.
‫- داری آنا رو می‌بری خونه؟ ‫- آره.
‫لائورا منتظرمونه. ‫چند روزی از بارسلون می‌ریم.
‫یعنی آمادگی دیدنشون رو نداری؟
‫دیدن چی؟
‫مطمئن نیستم؛
‫ولی خودم آماده‌ام.
‫کل عمرم منتظر بودم.
‫در ۱۸ سالگی به حوزه علمیه ملحق شدم.
‫دنبال نشانه‌ای بودم.
‫- متوجه نمی‌شم. ‫- ولی این همه سال خبری نشده بود.
‫می‌ترسیدم بدموقع به دنیا اومده باشم.
‫می‌ترسیدم دوران معجزات ‫و پیامبران سر رسیده باشه.
‫لطفا بذارین رد بشیم.
‫خداوند از دل شعله‌های...
‫بوته سوزان به موسی فرمان داد.
‫ایوب رو از دل گردبادی سهمگین ‫به چالش کشید.
‫ولی چیزی جز سکوت نصیب من نشده بود.
‫البته الان دیگه این‌طور نیست.
‫ملت دارن می‌میرن پدر. ‫واقعا معتقدین معجزه است؟
‫احتمالا توانایی نگاه کردن...
‫تو چشم خداوند از ذهن ما خارج باشه.
‫ولی اگه خداوندمون و فرشتگانش ‫اومدن رو زمین راه برن،
‫می‌خوام بهشون خوش‌آمد بگم.
‫تو نمی‌خوای؟
‫من فقط می‌خوام دخترم در امان باشه.
‫معلومه که می‌خوای.
‫می‌گن ایمان یعنی باور داشتن ‫به چیزهای نامرئی؛
‫ولی من باید خودم ببینمش.
‫هر اتفاقی هم که بیرون افتاد، ‫هر صدایی هم که شنیدی،
‫نگاهت به همین باشه. خب؟
‫کل خطوط تا اطلاع ثانوی اشغال هستند.
‫چیزی نیست. داریم می‌رسیم.
‫لائورا!
‫عزیزم!
‫چیزیت نیست.
‫لائورا!
‫پدر، من رو ببخش، آخه مرتکب گناه شدم.
‫آخرین اعترافم یه هفته پیش بود.
‫نام خداوند رو بی‌هوا به زبان آوردم.
‫بیش از یه بار به زبان آوردم.
‫افرادی که زندگی جمعی داشتن ‫وسوسه‌ام کردن.
‫بهشون حسودی کردم.
‫مسئله دیگه‌ای هم هست.
‫دروغ گفتم.
‫چاره‌ای نداشتم. باید نجاتشون می‌دادم.
‫ولی به هر حال، دروغ گفتم.
‫می‌شه خداوند کسی رو که در راه ‫بازگشت پیش خانواده‌اش دروغ گفته ببخشه؟
‫سلام برادر.
‫تو هم دیدیشون؟
‫چندین میلیون سال نوری با سفینه‌هاشون ‫تا اینجا سفر کردن.
‫ما رو بین ستارگان می‌برن.
‫نه برادر.
‫فرشته‌ان.
‫خیلی درخشانن.
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫کی اونجاست؟
‫گمون کنم ترسیدی.
‫اشکالی نداره.
‫همه‌مون می‌ترسیم.
‫فقط همین وضع ‫از این تاریکی ترسناک‌تره، مگه نه؟
‫آخه آدم نمی‌دونه به کی اعتماد کنه.
‫من کلر هستم.
‫اسم تو چیه؟
‫- کدوم خری هستی؟ ‫- اِم... نه، بلایی سرم نیارین.
‫واسه چی یواشکی بهمون نزدیک شدی پدرسگ؟ ‫بیاین عقب، بیاین عقب.
‫ازم دزدی کردن، خب؟
‫اِم، کتکم زدن. ‫مگه دیگه می‌تونم به کسی اعتماد کنم؟
‫خب، کار ما نبود.
‫ببین. باید محکم‌تر بگیریشون، فهمیدی؟
‫- کلر؟ ‫- چیه؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫چی شده دیماس؟
‫چی شده پسر؟
گندش بزنه
‫بریم! زود باشین!
‫من رو با خودتون ببرین.
‫- خیال کردی سازمان مردم‌نهادیم؟ ‫- لزومی نداره بی‌شعور باشیم رافا.
‫ببین، اگه می‌خوای بمونی ‫و با دوست جدیدت گپ بزنی، مشکلی نیست؛
‫- ولی من می‌رم. ‫- می‌تونم براتون مولد برق جور کنم.
‫آدرس انبارشون رو بلدم. ‫می‌تونم ببرمتون.
‫- خیلی‌خب پسر. حتما. ‫- مهندسم.
‫شرکتم واسه ساخت‌وساز ‫مولد برق انبار می‌کرد.
‫- انبارش کجاست؟ ‫- اول من رو با خودتون ببرین.
‫بیاین.
‫بریم.
‫عقب نیفت. منتظرت نمی‌مونم‌ها.
‫وای. خیلی‌خب. این رو بگیر.
‫ولش نکن.
‫کسی با خودتون آوردین؟
‫- کمک لازم داشت. ‫- می‌گه مولد برق داره.
‫ایزابل، نگران نباش. خودم تحت‌نظرش دارم.
‫اینجا کجاست؟
‫یکی از پناهگاه‌های بمباران دوران جنگه.
‫اگه دیوارش جلوی بمب‌های ‫فاشیست‌ها مقاوم بوده،
‫جلوی اون موجودات هم مقاومه.
‫می‌شه یکی پیروز جنگ رو ‫به این دبیر تاریخ یادآوری کنه؟
‫قایم شدیم. ‫در حد پیروزی نیست، ولی کم چیزی نیست.
‫- اون کیه؟ ‫- می‌گه مولد برق داره.
‫آنا؟
‫سوفیا.
‫سلام کلر!
‫حالت چطوره دخترک؟ ‫وای! دل من هم برات تنگ شده بود.
‫چیزی برات پیدا کردم.
‫- شکلاته! ‫- اوهوم. شکلاته.
‫- لهجه‌ات خیلی مسخره است. ‫- وای.
‫اصلا نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫خب، نظرت چیه به بزرگ‌ها هم غذا بدی؟
‫- لوبیا دوست داری؟ ‫- نه.
‫خوبه. آخه پیدا نکردیم.
‫آهای. با من بیا.
‫ایشون اوکتاویوئه. خودم رافا هستم.
‫اسم تو چیه؟
‫سباستین هستم.
‫تنهایی سباستین؟
‫آره.
‫خودت ابروت رو بخیه شدی؟
‫همراه گروهی بودم.
‫- دکتر داشتیم. ‫- خب، دکترتون الان کجاست؟ هوم؟
‫مرده.
‫همه‌شون مرده‌ان.
‫خودت کشتیشون سباستین؟
‫- اون موجودات رو دیدن. ‫- ولی تو ندیدیشون؟
‫آخه قایم شده بودم.
‫همین که رسیدن، قایم شدم.
‫کی‌ها رسیدن؟
‫بدون چشم‌بند تو شهر می‌گردن.
‫می‌خوان کل مردم دنیا ببیننشون.
‫- منظورت چیه؟ ‫- دارم ماجراهای بیرون رو تعریف می‌کنم.
‫دارم از روی خونه خراب‌شده‌تون می‌گم.
‫نقشه رو بده من.
‫کجاست؟
‫- چی کجاست؟ ‫- مولد برق رو می‌گم. کجاست؟
‫یکیشون باهات میاد. ‫حداکثر دوتاشون بیان.
‫وقتی تنها برگردی، بهت شک می‌کنن.
‫ازت می‌ترسن.
‫- بگو دیگه. ‫- باید همه‌شون رو ببری بیرون.
‫منتظر چی هستی پدرسگ؟
‫دختره.
‫دختره رو بهانه کن.
‫- الکیه. ‫- منظورت چیه؟
‫مولد برق رو می‌گم. ‫الکی گفتم.
‫- آهای رافا! ‫- ای اشغال!
‫- ای عوضی ! ‫- جریان چیه؟
‫آهای رافا، بس کن! ‫رافا، آروم باش.
‫- دروغ گفته بود! ‫- چه دروغی گفته بود؟
‫- ایزابل، دخالت نکن. ‫- مولد برقی در کار نیست!
‫شرمنده‌ام، خب؟
‫عه، شرمنده‌ای؟ آها، خیلی‌خب، عیبی نداره.
‫تک و تنها بودم. این‌قدر ترسیده بودم ‫که عقلم کار نمی‌کرد.
‫- واسه همین عین سگ بهمون دروغ گفتی؟ ‫- می‌خواستین من رو اونجا ول کنین.
‫پر بیراه نمی‌گه رافا.
‫این بی‌شعور رو که پیدا کردیم، ‫داشت یواشکی بهمون نزدیک می‌شد.
‫حالا هم عین سگ بهمون دروغ می‌گه، ‫اون‌وقت تو طرف خودش رو می‌گیری؟
‫به من ربطی نداره. ‫من که نگفتم بیاریمش اینجا.
‫- خب، بذارین مشکلمون رو حل کنم. ‫- نه!
‫ببین. ببین رافا.
‫- نه، نه، نه! خواهش می‌کنم چنین کاری نکنین. ‫- ببین.
‫- نه، چنین کاری نکنین! ‫- نباید طرف رو بکشیم.
‫نگران نباش. خودکشی می‌کنه. ‫مگه نه؟
‫- وایستا. بس کن. ‫- بریم.
‫بس کنین. می‌شه لطفا ‫این‌قدر مردانگی به خرج ندین؟
‫بس کن رافا!
‫هیچ خری اینجا آلمانی بلد نیست!
‫ازتون می‌خواد بلایی سرم نیارین.
‫ببین.
‫چیزی نیست.
‫درست می‌شه.
‫قول می‌دم.
‫خب؟
‫آلمانی بلدی؟
‫لهجه‌ام خوب نیست، ‫ولی منظورم رو می‌رسونم.
‫ازش بپرس خانواده‌اش کجان.
‫سوفیا، والدینت کجان؟
‫با مامانم رفته بودیم تعطیلات.
‫سوار کشتی شده بودیم. ‫کشتی سیاحتی بود.
‫هیجان‌زده بودم.
‫تا حالا سوار کشتی نشده بودم.
‫یادمه داشتیم از سکو بالا می‌رفتیم ‫که صدای فریاد به گوشمون رسید.
‫ملت همدیگه رو محکم هل می‌دادن ‫و به زمین می‌کوبیدن.
‫من هم ترسیده بودم.
‫یهو دیدم یکی تو آب دریا افتاد.
‫بعدش دیدم چندین و چند نفر ‫تو آب افتادن.
‫سوفیا.
‫بعدش چی شد؟
‫نمی‌دونم چطور تونستیم ‫از اونجا فرار کنیم.
‫مامانم بغلم کرد و چشمم رو بست.
‫چشمم رو که باز کردم، سوار ونی بودیم.
‫مامانم هم کل پنجره‌ها رو ‫با کاغذ و مقوا پوشونده بود.
‫رادیو رو روشن کرد.
‫اولش هیچی نمی‌شنیدیم.
‫کمی بعدش صدای کسی رو شنیدیم.
‫صدای خانمی بود.
‫اعلام پیام اضطراری.
‫خانمه گفت جای امنی بالای کوه هست.
‫کوه؟
‫کدوم کوه؟
‫قلعه کشیدی؟
‫شبیه مونتوئیکه.
‫چطور مگه؟
‫ترکیب قلعه و کوه تو بارسلونه.
‫مونتوئیکه دیگه.
‫نباید حدس بزنیم ایزابل. ‫ممکنه آلکازار واقع در تولدو باشه.
‫از کجا معلوم نشان کجاست؟
‫به کوه رفتین؟
‫باید با این برین.
‫- گوندولاست. ‫- من که گفتم مونتوئیکه.
‫مامانم چشمم رو با شالی می‌بست.
‫مردم بیرون جیغ می‌زدن، ‫می‌دویدن و فریاد می‌کشیدن.
‫مامانم دستم رو این‌قدر محکم گرفته بود ‫که دردم می‌اومد.
‫مردم مدام بهمون می‌خوردن.
‫بعدش افتادم زمین.
‫سوفیا!
‫تقصیر خودم بود.
‫- دستش رو ول کردم. ‫- چیزی نیست.
‫- بهم گفته بود دستش رو محکم بگیرم... ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.
‫تقصیر تو نیست. شنیدی چی گفتم؟
‫تقصیر تو نیست.
‫- چیزی نیست. ‫- آروم باش.
‫چیزی نیست.
‫شب پیداش کرده بودم.
‫تنها بود.
‫از سرما می‌لرزید.
‫اصلا نمی‌دونستم چه سختی‌هایی کشیده.
‫عذر می‌خوام. ببینین، ‫نمی‌خوام بی‌عاطفه باشم،
‫ولی فقط خودم جریان «جای امن» رو شنیدم؟
‫ایزابل، اینجا پناهگاه بمبارانه.
‫قلعه شاید فقط تو قرون وسطی به درد می‌خورد.
‫من اگه می‌خواستم واسه پناهجویان ‫اردوگاه بزنم، همون‌جا می‌زدم.
‫مرتفعه. اطرافش هم دیواره.
‫مسدود کردنش راحته.
‫تنها راه رفت و آمدش هم ‫با گوندولاست.
‫بازماندگان واردش می‌شن، ‫ولی اون موجودات نمی‌شن.
‫وای، حالا دیگه مربی سگمون ‫خیال می‌کنه ارتشبد پاتونه.
‫حرف دهنت رو بفهم، خب؟ ‫من واقعا تو ارتش خدمت کردم.
‫نگین که واقعا دارین بهش فکر می‌کنین؟
‫نمی‌دونیم هنوز به درد می‌خوره یا نه.
‫نمی‌دونم گوندولا هنوز سالمه ‫و دیوارهاش هنوز پابرجان یا نه.
‫ممنون.
‫حداقل عقل پیک پیتزامون سالمه.
‫به نظر من بهتره بریم.
‫مگه کسی ازت نظر خواست آشغال؟
‫بذارین حرفش رو بزنه. ‫ضمنا، حق ندارین من رو ساکت کنین.
‫- اگه مادر سوفیا هنوز زنده باشه... ‫- احتمالش خیلی کمه.
‫به احتمال زیاد به همون قلعه رفته.
‫جای دیگه‌ای تو شهر به ذهنش نمی‌رسید.
‫مونتوئیک که اون سر شهره.
‫آدم هم اصلا خبر نداره ‫سر و کله اون موجودات کی پیدا می‌شه.
‫خودت هم می‌دونی خودکشیه دیگه؟ ‫واقعا خودکشیه.
‫اصلا که چی بشه؟ ‫که بفهمیم مادر این دختر مرده؟
‫- بسه دیگه. ‫- دختره که نمی‌فهمه.
‫غذاتون که تموم بشه چی می‌شه؟ ‫گیاهی تو تونل رشد نمی‌کنه.
‫اینجا موندن خودکشیه.
‫خودکشی تدریجیه؛ ولی به هر حال خودکشیه.
‫درست می‌گه.
‫نمی‌شه تا ابد اینجا بمونیم.
‫فقط مردگان این همه مدت...
‫زیر خاک می‌مونن.
‫بیاین رأی بگیریم.
‫تو کشور خودت حق رأی داری؟
‫خفه شو مارکوس.
‫کی می‌خواد بریم؟
‫اصلا خوشم نمیاد قبول کنم، ‫ولی درست می‌گه.
‫- خوب فکر کنین. ‫- شرمنده‌ام عزیزم.
‫تک و تنهایی روبرتو.
‫من سی سال ساکن بارسلون بودم، ‫ولی تا حالا تا مونتوئیک نرفتم.
‫پس بیا این رو هم به فهرست ‫کارهای ضروری قبل از مرگت اضافه کنیم.
‫صبح به خیر زیبای خفته.
‫بلند شو.
‫آروم باش گنده‌بک خان.
‫خودم می‌دونم. من از این‌ها متنفرم. هیس.
‫آروم باش. چیزی نیست. ‫آفرین پسر. آفرین.
‫آفرین رفیق. چه پسر خوبی.
‫بریم تو کارش.
‫آروم باش پسر. خیلی‌خب، آروم باش.
‫[جولیان سولده‌ویلا لوپز]
‫خیابان دیپوتاکیو، پلاک ۲۵۷.
‫بهتره فرعی بعدی رو سمت چپ بریم.
‫برو عقب، برو عقب. چه پسر خوبی. دور نشو.
‫[هشت ماه پیش]
‫پانزده متر دیگر به چپ بپیچید.
‫به چپ بپیچید.
‫برین کنار!
‫ده متر دیگر به مقصد می‌رسید.
‫به مقصد رسیدید.
‫کسی اینجا نیست؟
‫دختر تب کرده! ‫دکتر لازم داره!
‫کسی اینجا نیست؟
‫شرمنده‌ام عزیزم.
‫اگه مامان اینجا بود، ‫می‌دونست چیکار کنه.
‫می‌خواستم ازت بپرسم ‫چی شد که از بارسلون سردرآوردی؟
‫- به خاطر تور تبلیغاتی کتابم اومده بودم.
‫تور چه کتابی بود؟
‫- بهم می‌خندی. ‫- نمی‌خندم.
‫کتاب «عصر جنون: ‫راهنمای بقا در دنیای مدرن»...
‫به قلم دکتر کلر بارنز بود.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫خودم هم متوجه طنز تلخش هستم.
‫سوفیا، می‌خوای بری بخوابی؟
‫آره؟
‫اوهوم.
‫هوم؟
‫شب به خیر.
‫تو هم می‌شنوی؟
‫آره. دارن آواز می‌خونن.
‫دور نشین.
‫کلر...
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫وقتی باهات حرف می‌زنم ‫به خودم نگاه کن عوضی!
‫بجنب. ‫نمی‌خوام شوهرم ببینه.
‫اوکتاویو، کجایی؟ نمی‌بینمت.
‫بهت نیاز دارم کلر. ‫همین‌جام.
‫نگاهم کن. چرا نگاهم نمی‌کنی؟
‫عزیز دلم، کجایی؟
‫- بیا. پیدات نمی‌کنم. ‫- مامان؟
‫جوناس! جوناس!
‫بهم نگاه کن کلر! ‫چرا تنهام گذاشتی؟
‫بیا پیش مامانی عزیزدلـم.
‫چرا تنهام گذاشتی؟
‫دیماس! دیماس!
‫بیا اینجا!
‫بیا اینجا دیماس!
‫کجا بودی تو؟ ‫کجا رفتی؟
‫من اینجام سوفیا.
‫مامان؟ مامان؟
‫اوکتاویو؟ اوکتاویو؟
‫بیا اینجا پسرجون!
‫وایسا رفیق!
‫بیا اینجا سوفیا!
‫مامان؟ مامان؟
‫بیا اینجا سوفیا.
‫دیماس؟
‫پیدات کردم.
‫گرفتمت.
‫کجا رفتی تو؟
‫من اینجام...
‫تو کجایی مامان؟
‫چشم‌بندت رو دربیار.
‫بذار چشم‌های خوشگلـت رو ببینم. ‫بذار ببینمـشون.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، اشکالی نداره که.
‫اصلا اشکالی نداره، مامان پیشتـه.
‫سوفیا. سوفیا.
‫- مامانی! ‫- اون نیست.
‫- مامان!
‫رافا!
‫کجایید پسرها؟
‫چی شده؟
‫هی پسرها، حالـتون خوبه؟
‫ها؟
‫رافا!
‫من رو تنها گذاشتی!
‫وقتی خیلی بهت احتیاج داشتم، ‫تنهام گذاشتی! بهم نگاه کن!
‫بریم. کلر بریم.
‫رافا!
‫کجایی؟
‫بجنب، بجنب، بجنب، بجنب. ‫آروم، آروم، آروم.
‫لعنتی.
‫- روبرتو! ‫- گازم گرفت!
‫برید داخل، یالا.
‫ایزابل!
‫ایزابل! رافا!
‫وای، لعنتی دستـم!
‫باید بریم. زود باش.
‫بیا بریم!
‫برید داخل!
‫- ایزابل؟ ‫- بله.
‫رافا!
‫کجاست؟ رافا کو؟
‫در رو ببند!
‫رافا کجاست؟
‫- فکر... فکر نکنم زنده مونده باشه. ‫- رافا مُرده.
‫در رو ببند.
‫اینجا پنجره نداره. ‫می‌تونید چشم‌بندهاتون رو باز کنید.
‫برگ‌هام، بدجور گاز گرفته‌ها مارکوس.
‫گاز پانسمان دارم.
‫اگه بگی لطفا، بهت می‌دم.
‫حالت خوبه؟
‫من دستـش رو وِل کردم.
‫تنها چیزی بود که بهش گفتم ‫هرگز انجامـش نمی‌دم.
‫آخه چطوری می‌تونن چنین کاری بکنن؟
‫چطوری درموردش خبر دارن؟ ‫چطوری... می‌تونن از صداش استفاده کنن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- شاید با استفاده از «اثر مشاهده‌گر».
‫چی؟
‫اثر مشاهده‌گر.
‫توی مکانیک کوانتوم، ذرات ‫در حالت عدم قطعیت قرار دارن.
‫همۀ حالات تا زمانِ مشاهده، ‫امکان‌پذیر هستن.
‫بعدش همۀ احتمالات به یک احتمال ختم می‌شن. ‫فقط یکی.
‫پس... پس حرفت یعنی اینکه همه چیز... ‫ازشون برمیاد...؟
‫اگه به هر نحوی، این موجودات
‫یه جور موجودِ کوانتومی باشن...
‫ممکنه اصلا حتی حالت دائمی نداشته باشن.
‫شاید در همه حال در نوسان، ‫و در حال تغییر باشن.
‫تا زمانی‌که ما ببینیمـشون... یا صداشون رو بشنویم.
‫و به این... ترتیب براساس خودِ ما، ‫شکل می‌گیرن.
‫بر اساس ترس‌ها، غم و اندوه‌ها و درد و رنج‌های ما.
‫پس بعضی از مردم آدم فضایی و ‫بعضی‌هام اهریمن‌ می‌بینن.
‫یا شکنجه‌گر و یا خداوندشون رو.
‫- بیخیال، به نظرم که همۀ حرف‌هات مزخرفـه. ‫- خفه‌شو الاغ!
‫اینجوری با تحقیر باهام حرف می‌زنی ‫چون پیک موتوریِ رستوران بودم؟
‫من از دانشگاه مکزیک، ‫مدرک فیزیک گرفتم.
‫منتظرم کشورتون، ‫مدرکـم رو تایید کنه.
‫چقدر بابتـش پول دادی؟ ‫چقدر رشوه دادی؟
‫تاج سلطنتیـت سنگینی نمی‌کنه عوضی؟ ‫اصلا در میاریـش؟
‫چی بود؟
‫چی شنیدی؟
‫صدای جک.
‫مامان و بابام «جوجو» صداش می‌زدن.
‫برادرم نابغه بود.
‫از لحاظ پزشکی افسردگی هم داشت.
‫اصلا وقتی که جسدش رو پیدا کردن، ‫من تو شهر نبودم.
‫ولی همیشۀ خدا صداش تو گوشمـه.
‫اما...
‫اونطوری نیست. اون...
‫اونطوری نیست که انگار بغل دستـم نشسته. ‫انگار...
‫انگار که می‌تونم لمسش کنم.
‫متاسفم.
‫حقیقتا، من این مسئله رو انکار می‌کردم.
‫اصلا پیش خودم هم نمی‌تونستم قبول کنم ‫که برادرم مُرده.
‫می‌دونی، غم و اندوه می‌تونه ‫اینجوری خردت کنه.
‫شما چطور؟ شما چی شنیدی؟
‫هیچی.
‫من هیچ صدایی نشنیدم.
‫- می‌دونی که می‌تونی با من صحبت کنی. ‫- سوفیا کجاست؟
‫- دخترِ کجاست؟ ‫- وای لعنتی. سوفیا؟
‫- نه. آروم باش. تو استراحت کن. من پیداش می‌کنم. ‫- سوفیا؟
‫من ازش مراقبت می‌کنم. چیزی نیست.
‫داری مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی ‫وقتی که واقعا یه بچه رو گم کردیم.
‫هی.
‫گریه نکن.
‫مُرده؟
‫نه.
‫تو از کجا خبر داری؟
‫می‌دونی این چیه؟
‫یه اسرافیلـه.
‫زیباترین فرشته‌ای که وجود داره.
‫این فرشته‌ها انقدر زیبا هستن که ‫فقط خداوند می‌تونه مستقیم بهشون نگاه کنه.
‫خوشگله.
‫اوهوم.
‫مال توئه.
‫سلام بر تو ای مریم، ‫دختری که مورد لطف پرودگار قرار گرفته‌ای. ‫[آنـــا] ‫خدا تو را بیش از همۀ زنان دیگر ‫مورد لطف خود قرار داده است ‫فرزندت، مسیح نیز سرچشمۀ برکات ‫برای انسان‌ها خواهد بود.
‫دعایم را بشنو.
‫مریم مقدس، مادر پروردگار، ‫حالا و در زمان مرگِ ما
‫برای ما گنه‌کاران دعا بفرما.
‫- آمین. ‫- نه! نه! نه!
‫سلام بر تو ای مریم مقدس و بخشنده. ‫[هفت ماه قبل] ‫خدا تو را بیش از همۀ زنان دیگر ‫مورد لطف خود قرار داده است
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکنید! نه!
‫نه! نه!
‫نه! خواهش می‌کنم این کار رو نکنید!
‫- نه، لطفا این کار رو نکنید! ‫- تو مضطربی، می‌دونم.
‫منم مثل تو بودم.
‫چیزی که قراره ببینی رو ‫نمی‌شه توصیف کرد.
‫هم آغاز است و هم پایان.
‫خودِ ابدّیت است.
‫خیله‌خب، باشه، صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫سه روز مونده‌ها.
‫- بسه بابا. ‫- چی بسه؟
‫تولدتـه‌ها.
‫مگه چند دفعه یازده سالت می‌شه؟
‫- یک بار. ‫- درسته، یک دفعه.
‫قراره بترکونیــم.
‫کیک داریم، می‌زنیم و می‌رقصیم.
‫و یه دلقک هم میاریم،
‫حتی اگه نیاز باشه ‫خودم صورتـم رو آردی بکنم.
‫دارم 11 ساله می‌شم بابا، نه پنج ساله.
‫آره، حق با توئه.
‫شب بخیر عزیزدلـم.
‫مال من بود.
‫چی؟
‫اون فرشته.
‫مال من بود.
‫تو و مامان توی اولین مراسم ‫«عشای ربانی»ـم بهم دادینـش.
‫خیلی دوستش داشتم.
‫اون دختر وحشت کرده بود.
‫- به یه چیزی نیاز داشت... ‫- دختر تو که نیست.
‫می‌دونم.
‫- فقط یه طعمۀ دیگه‌ست. ‫- می‌دونم.
‫کمکـش کن مسیر رو پیدا کنه ‫تا دوباره در کنار هم باشیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه بپرسم...
‫آنا کیـه؟
‫چی؟
‫سوفیا گردنبندی که بهش دادی ‫رو نشونـم داد.
‫همسرت... بود؟
‫دخترت؟
‫دیروزم صدای همون رو شنیدی ‫وقتی باهامون صحبت کردن؟
‫اگه نخوای صحبت کنی، ‫می‌تونم درکت کنم.
‫اما ممکنه کمکت کنه که خودت رو خالی کنی.
‫حتی ازت پولـم نمی‌گیرم.
‫اینکه خودم رو به اون راه بزنم و ‫باور کنم که جوجو اینجاست، کار راحتیه برام.
‫حتی وسوسه‌کننده‌ست.
‫حاضرم واسه شنیدنِ صداش... ‫دست به هرکاری بزنم.
‫منظورم اینه... که واقعا صداش رو بشنوم.
‫به حرف‌هاش گوش نکن.
‫اما خودش نیست.
‫اون موجودات، به ذهنِ ما نفوذ می‌کنن.
‫داره دروغ می‌گه.
‫از باورها و ترس‌هامون استفاده می‌کنن ‫و دستکاریـشون می‌کنن.
‫می‌خواد که ایمانت رو از دست بدی بابا.
‫تبدیل به چیزی می‌کننـشون ‫که می‌تونن با استفاده ازش فریبـمون بدن.
‫روبرتو؟
‫روبرتو!
‫خیله‌خب.
‫- چی شده روبرتو؟ ‫- خیله‌خب.
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫چش شده؟
‫به نظرت عفونت کرده؟
‫دقیق نمی‌دونم.
‫ولی با این شرایط نمی‌تونه تا قلعه ‫خودش رو برسونه.
‫باید یکم آنتی‌بیوتیک پیدا کنیم ‫تا تبـش رو پایین بیاریم.
‫لعنت بهت مارکوس.
‫آهای؟
‫لطفا بهمون کمک کنید. ‫یکی از ما زخمی شده.
‫آهای؟
‫کسی اینجاست؟
‫لعنتی!
‫ببخشید. دستـم خورد.
‫باشه.
‫بیاید بریم.
‫فکر کنم اینجا سرویس بهداشتیـه.
‫شما برید. ‫من اینجا رو بررسی می‌کنم.
‫همۀ پنجره‌ها رو ببند.
‫هی! آشپزخونه امنـه.
‫سباستین، چند تا قوطی ماهی ساردین پیدا کردم.
‫اتاقی که رفتی امنـه؟
‫هیس.
‫آره، همۀ پنجره‌ها بسته‌ان.
‫وای نه. نه، نه. نه، نه.
‫نه، نه. نه...
‫- سباستین؟ ‫- نه، نمی‌فهمم.
‫- سباستین؟ اوکتاویو؟ ‫- نمی‌فهمم.
‫خوبی؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫نمی‌دونم. صدای فریادش رو شنیدم ‫و من...
‫حتما... حتما یه پنجره از دستـش در رفته.
‫یعنی چی که یه پنجره از دستـش در رفته؟
‫حرف بزن دیگه!
‫کلر...
‫یا پیغمبر. باید از اینجا بریم.
‫چشم‌بندش.
‫فورا بازش کن.
‫صدام رو می‌شنوی سباستین؟
‫بیا بریم. یالا.
‫انجامش بده بابا. نجاتـش بده.
‫- نجاتـش بده بابا. ‫- باید فورا بریم سباستین!
‫بابا!
‫- بیا بریم! ‫- بابا!
‫- بیا بریم! ‫- آره.
‫- خیله‌خب. بریم.
‫بابا!
‫آروم بخور، خب؟
‫- آفرین. ‫- ممنون.
‫بدون من می‌خواستی چیکار بکنی؟
‫هرگز حاضر نمی‌شدم...
‫که طلاق بگیرم.
‫هرگز این کار رو نمی‌کردم.
‫- عه؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی عصبانی و...
‫...آسیب‌دیده بودم. ‫بیشتر از هرچیزی، غرورم رو جریحه‌دار کرده بود.
‫- اون موقع خیلی تنها بودم روبرتو. ‫- اوه می‌دونم. می‌دونم.
‫وکلای من دنبال انتقام بودن و...
‫اما خودم اصلا نمی‌خواستم ‫چنین کاری بکنم.
‫احتمالا از خوش‌شانسیته چون وکلای من ‫دنبال نصفِ همۀ اموال بودن.
‫ایزابل.
‫چی پیدا کردید؟
‫اوکتاویو کو؟
‫ولی این رو پیدا کردم.
‫چیز زیادی نیست ولی آنتی‌بیوتیکـه، پس...
‫- ممنون. ‫- حتما بهتر می‌شی.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گفت که... حتما اوکتاویو... ‫فراموش کرده یکی از پنجره‌ها رو ببنده.
‫اما...؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا اون کار رو نکردی؟
‫چرا چشم‌بندش رو درنیاوردی؟
‫- من... ندیدمش. ‫- چی رو ندیدی؟
‫نو... نورش.
‫وقتی که اوکتاویو داشت...
‫من... ندیدمش.
‫بخاطر اینه که داری ‫ایمانت رو از دست می‌دی بابا.
‫آنا من چوپانـم؟
‫یا که گرگ؟
‫لعنتی. ‫باید از اینجا بریم.
‫فرار کنید. دست همدیگه رو بگیرید.
‫- زنجیری! بجنبید! ‫- من رو بگیر.
‫یالا! بجنبید!
‫بپیچید به راست!
‫ایزابل!
‫- روبرتو! ‫- ایزابل!
‫پام.
‫روبرتو.
‫نه! وایسا! باید برگردیم!
‫یالا دیگه.
‫بس کن! نمی‌شه ولـشون کنیم!
‫بدون تو می‌خواستم چیکار بکنم؟
‫بهم گوش کن! گوش بده به من!
‫باید برگردیم! نه!
‫خیلی دیر شده. اومدن.
‫گمونم وقتِ رفتنـه.
‫می‌خوام برای آخرین بار ببینمت.
‫- ای آشغال! ‫- نه کلر! کلر!
‫تو می‌تونی ببینی.
‫تو به ما دروغ گفتی لعنتی!
‫اون موجودات رو دیدی، مگه نه؟
‫در رو وا کن بابا.
‫- تو یکی از اون‌هایی. ‫- من جونت رو از دستِ اون‌ها نجات دادم.
‫در رو باز کن و بذار ببینن.
‫- تو اوکتاویو رو کشتی. ‫- دو تا دیگه مونده.
‫وای خدای من! احتمالا رافا رو هم کُشتی!
‫فقط دو تا دیگه مونده ‫تا دوباره بتونیم کنار هم باشیم.
‫- من می‌تونم کمکت کنم. ‫- وای! جلوتر نیا.
‫تو، من و مامان، با همدیگه.
‫- بس کن. ‫- با کی داری صحبت می‌کنی؟
‫خیلی دلـمون برات تنگ شده.
‫- بس کن دیگه لطفا. ‫- با کی داری صحبت می‌کنی؟
‫- تو دلت واسه ما تنگ نشده؟ ‫- بس کن دیگه. نمی‌تونم فکر کنم.
‫- برای همیشه کنار همدیگه خواهیم بود! ‫- فقط ساکت باش!
‫بابا!
‫پیداشون کن بابا. روحـشون رو نجات بده.
‫سوفیا! کلر!
‫کلر وایسا!
‫خواهش می‌کنم! کلر!
‫سوفیا!
‫صبر کنید!
‫کلر!
‫خیله‌خب.
‫بهم گوش کن.
‫مجبوریم بریم بیرون. ‫بیرون می‌ریم، متوجه شدی؟
‫آره؟ خوبه.
‫کل وقتی که بیرونـیم رو پیشـتم من.
‫کلر! خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم کلر، صبر کنید!
‫خیله‌خب. بریم.
‫- کلر! ‫- برو عقب!
‫خواهش می‌کنم کلر.
‫گمشو عقب!
‫من فقط قصدم کمکـه.
‫همونطوری که به رافا کمک کردی؟
‫یا اوکتاویو؟
‫باور کن اینطوری بهتره.
‫چیزی نیست.
‫نیازی نیست که بترسی. ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫همه‌چیز قراره درست بشه.
‫زیباترین فرشته‌هان، یادت میاد؟
‫نجاتـش بده بابا.
‫بخاطر اون و من این کار رو بکن.
‫کمکـش کن ببینه. ‫تنها راه همینـه.
‫آنا.
‫دیگه بسه آنا، خواهش می‌کنم.
‫دلت واسم تنگ نشده؟
‫چرا، معلومه که دلم تنگ شده عزیزدلـم.
‫نمی‌خوای دوباره پیش همدیگه باشیم؟
‫تنها چیزی که از کلِّ دنیا می‌خوام همینـه.
‫پس انجامـش بده.
‫تنها راهـش همینـه بابا.
‫با کی داری صحبت می‌کنی؟
‫اون...
‫آناست؟
‫اون دخترت نیست بابا! ‫دخترت نیست!
‫ببخشید.
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫- ♪ تولدت مبارک ♪ ‫- بابا!
‫- ♪ صدات رو نمی‌شنوم ♪ ‫- بیخیال بابا.
‫♪ ولی تولدت خیلی مبارک باشه ♪
‫♪ تولدت مبارک! ♪
‫هورا!
‫چیه؟
‫هیچی. فقط خوشحالم که دوستش داری.
‫وای نه، نه، نه ممنون.
‫می‌خوام یکمی وزن کم کنم. ‫تقریبا فصل شنا و این داستان‌هاست.
‫برو توی اتاقت.
‫همین حالا!
‫نه. نه. نه!
‫وای نه. آنا؟
‫آنا؟ آنا؟
‫- بابا؟ ‫- من اینجام خوشگلـم.
‫بیدار شدی ولی همچنان در خوابی.
‫ما داریم توی عصر اعجاز زندگی می‌کنیم.
‫- چشم‌هات رو باز کن و ببین. ‫- گوش بده آنا.
‫چشم‌هات رو باز نکن. ‫هرکاری می‌کنی، فقط چشم‌هات رو وا نکن.
‫شنیدی؟
‫- همه‌چیز خوبـه. ‫- به حرفـش گوش نده.
‫- نترس. ‫- به حرفـش گوش نکن!
‫بهش دست نزن! بهش دست نزن!
‫- نه، من نمی‌خوام! ‫- آنا!
‫عصر، عصرِ پیامبران...
‫و اعجازـه.
‫پدر؟
‫بیا و ببین.
‫نه، نه، نه، نه!
‫چشم‌هات رو ببند!
‫پشم‌هات رو ببند. نگاه نکن!
‫- خیلی خوشگلـه. ‫- نه، چشم‌هات رو ببند.
‫نه خوشگلـم! نگاه نکن!
‫چشم‌هات رو ببند!
‫عزیزم. عزیزم... خواهش می‌کنم.
‫اون جا رو نگاه نکن عزیزم. ‫اونجا رو نگاه نکن عزیزم!
‫دخترم نه!
‫نه! نه، نه، نه، نه!
‫نه! نه، نه، نه، نه! نه، نه!
‫بیا و ببین بابا.
‫اشکالی نداره. باشه بابا؟
‫دوباره به زودی پیش همدیگه خواهیم بود.
‫هی.
‫- نه، نه، نه، نه، نه! هی چیزی نیست. ‫- سوفیا!
‫- چیزی نیست. حالـش خوبه. ‫- کلر!
‫من اینجام کلر!
‫- عمرا. ‫- ببین می‌فهمم. واقعا می‌گم.
‫ولی تو هم باید درک کنی ‫که من می‌تونم راهنماییت کنم.
‫- من می‌تونم ببینم. ‫- دقیقا بخاطر همین بهت اعتماد ندارم.
‫اگه منم جات بودم، اعتماد نمی‌کردم.
‫ولی برای رسیدن به خط تراموا، ‫من تنها شانسـتم.
‫شانس خودم رو امتحان می‌کنم. ‫بیا بریم سوفیا. بیا.
‫- و این دختر رو می‌خوای به خطر بندازی؟ ‫- گور بابات.
‫به قیمتِ جونمم که شده از محافطت ‫می‌کنم. ‫خودت می‌دونی.
‫بهم گوش کن کلر. خواهش می‌کنم.
‫قبلا ازم پرسیدی که آنا کیه.
‫آنا دخترم بود.
‫حق با تو بود.
‫غم و اندوه می‌تونه آدم رو خرد کنه.
‫فکر می‌کردم از برگزیده‌ها بودم.
‫ولی فقط خرد شده بودم.
‫خواهش می‌کنم.
‫اجازه بده کمکش کنم.
‫خونه‌ها رو بگردید.
‫طبقۀ آخرن.
‫خیله‌خب.
‫کجا دارید می‌رید؟
‫ارتفاع خیلی بالایی داره‌ها، درسته؟
‫خیلی ایمن به نظر نمی‌رسه.
‫ما فقط می‌خوایم بریم، خب؟
‫سلام خوشگله.
‫هی بیا اینجا. ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫لطفا دست از سرش بردار.
‫عه؟ وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت با جلوی دیدنـش رو گرفتن، ‫داری بهش کمک می‌کنی؟
‫پس تو دیدیـشون ‫ولی پسـشون زدی؟
‫تو لایق نیستی!
‫چی شد؟
‫صبر کنید.
‫برید داخل.
‫بابا!
‫خیله‌خب.
‫بریم. بریم. برید. زود باشید.
‫- اون‌ها دیدنـت. ‫- نه.
‫نور شمع رو دیدن ‫و صدای آواز خوندنـت رو شنیدن.
‫- برید، برید، برید، برید! ‫- چه خبر شده؟
‫تو رو خدا، بهم بگو چه خبر...
‫شما دو تا برید. برید بالا.
‫واگن‌ها رو پیدا کنید.
‫- باشه ولی... ‫- به قلعه برسونـش.
‫تو نمیای؟
‫باید جلوشون رو بگیرم. ‫باید مطمئن بشم که بهتـون نمی‌رسن.
‫هی.
‫تو دختر خیلی خیلی شجاعی هستی سوفیا.
‫ازت می‌خوام که از کلر مراقبت کنی.
‫باشه؟
‫برید.
‫- برید. ‫- باشه.
‫باشه، باشه، باشه.
‫سباستین.
‫دوستِ من.
‫چرا ترکـمون کردی؟
‫چون همیشه تهِ دلـم ‫می‌دونستم که تو کشتیـش.
‫چیزی نیست. گرفتمت.
‫گرفتمت.
‫ای خدا. خیلی نزدیک بود.
‫اینطوری موفق نمی‌شیم.
‫همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫که به سراغتان می‌آیند
‫...درحالیکه خود را در لباس گوسفند می‌نمایانند...
‫بیا بریم.
‫اما از درون، گرگ‌های درنده‌خویی بیش نیستند.
‫- همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫- برادر...
‫...که به سراغتان می‌آیند ‫درحالیکه خود را در لباس گوسفند می‌نمایانند...
‫بذار رد بشیم.
‫اما از درون، گرگ‌های درنده‌خویی بیش نیستند.
‫- همانا از پیامبرانِ دروغین آگاه باشید ‫- من... من دستِ راستِ حقیقیِ پروردگارم.
‫بنده وسیلۀ حقیری از سمتِ خواستۀ پروردگارم.
خواستۀ پروردگار؟
‫تو از خواستۀ این موجودات پیروی می‌کنی!
‫سباستین!
‫در مقابل خواسته‌اش ایستادگی نکن.
‫به خداوند پشت نکن!
‫این خدای من نیست!
‫خیله‌خب، با من بیا.
‫حسش می‌کنی؟ نگه‌اش دار. ‫از جات جُم نخور.
‫آم...
‫نه!
‫- نه! نه! ‫- کلر؟
‫خیله‌خب. بیا اینجا.
‫کلر...
‫هرکاری می‌کنی بکن، ‫فقط چشم‌هات رو وا نکن.
‫بذار رد بشن.
‫- نه. ‫- اون نجاتـم داده بابا.
‫نمی‌خوای نجاتـشون بدی؟
‫- نمی‌خوای اون‌ها هم آزاد باشن؟ ‫- نه.
‫نه.
‫کجا داری می‌ری؟ ‫کجا داری می‌ری کلر؟
‫سوفیا.
‫تو نمی‌تونی کمکی بهش بکنی. ‫تو تنهام گذاشتی.
‫بیا سوفیا.
‫همونطوری که من رو ناامید کردی.
‫- تو چنین آدمی هستی. ‫- نه.
‫- تو همیشه همینطوری بودی. ‫- نه! خفه‌شو!
‫- باید نگاه کنی. ‫- خفه بمیر!
‫تو واقعی نیستی.
‫تو مُردی.
‫- کجا داری می‌ری کلر؟ ‫- سوفیا!
‫کمکی از دستت برنمیاد. ‫به نظرت می‌تونی کمکـش کنی؟
‫فکر می‌کنی می‌تونی، ‫ولی فقط باعث ناامیدیـش می‌شی.
‫ولی فقط باعث ناامیدیش می‌شی، ‫همونجوری که من رو ناامید کردی.
‫- سوفیا! ‫- تو چنین آدمی هستی.
‫- به نظرت می‌تونی. ‫- سوفیا!
‫بیا سوفیا. من اینجام.
‫مامانیـمه.
‫سوفیا.
‫بیا سوفیا. ‫سوفیا بیا.
‫بیا سوفیا!
‫ببخشید.
‫به من نگاه کن! چرا؟
‫تو ترکـم کردی. تو ترکـم کردی.
‫به کمکت نیاز دارم! کمکم کن!
‫ترکـم کردی! تو ترکم کردی! ‫کمکـم کن!
‫ترکم کردی! دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫کمکـم کن!
‫تو تنهام گذاشتی!
‫چشم‌بندت رو دربیار سوفیا! ‫به من نگاه کن!
‫به نظرت می‌تونی کمکـش کنی؟
‫- فقط ناامیدش می‌کنی... ‫- یک، دو، سه، چهار.
‫چهار شد. چهار شد.
‫پس با شمارش سه می‌پَریم.
‫تو... زنده نمی‌مونی.
‫همونطوری که ناامیدم کردی. ‫من رو تنها گذاشتی!
‫- یک... ‫- تو تنهام گذاشتی!
‫ولی اون‌ها زنده می‌مونن.
‫- تو نمی‌تونی کمکی بهش بکنی... ‫- دو...
‫- سه! ‫- بهت نیاز دارم!
‫چیزی نیست.
‫موفق شدیم.
‫خداحافظ جوجو.
‫دست‌هاتون. دست‌هاتون.
‫دست‌هاتون رو نشونـم بدید.
‫آدم دیگه‌ای داره از تراموا میاد؟
‫- نه. ‫- چی؟
‫- نه. ‫- کمکـشون کنید.
‫دو تا بازمانده رسیده.
‫یه خانم و یه بچه. غیرمسلح‌ان.
‫داریم میاریمشون پیش شما.
‫سوفیا؟
‫- سوفیا! سوفیا! ‫- مامان!
‫لطفا! لطفا! اون... دخترمـه.
‫بی‌خطرـه.
‫عزیزدلـم!
‫عزیزدلـم! خیلی دلـم واست تنگ شده بود!
‫چقدر بزرگ شدی تو!
‫دنبالـم بیا.
‫- این واسه چیه؟ ‫- لطفا فقط بی‌حرکت باشید.
‫سعی دارید بفهمید ‫منم یکی از اون‌ها هستم یا نه، درسته؟
‫پس باهاشون روبه‌رو شدی.
‫آره، می‌شه اینجوری گفت.
‫ما بهشون می‌گیم «بینایان».
‫تعجب می‌کنم چطوری ‫از روبه‌رو شدن باهاشون جون سالم به در بردید.
‫بدون کمکِ یکی از آدم‌های خودشون، ‫موفق نمی‌شدم به اینجا برسم.
‫می‌تونیم به درونـشون نفوذ کنیم، می‌دونید؟ ‫هنوزم خودِ واقعیـشون یه جایی توی ذهنشونه.
‫خون واسه چیه؟
‫دقیقا دنبال چی هستید؟
‫شاید بتونم کمکی بکنم. ‫من خودم روانپزشک‌ام.
‫دنبال یه نشانگر شیمیایی هستیم.
‫یک تغییر اپی‌ژنتیک در دی‌ان‌ای.
‫پس دنبال علائم آسیب‌های ‫روحی و روانی هستید.
‫در موارد نادر، استرس می‌تونه ‫روی دی‌ان‌ای افراد تاثیر بذاره.
‫حتی ممکنه تغییرش بده.
‫بدرفتاری، خشونت...
‫غم و اندوه.
‫درسته، همچنین غم و اندوه.
‫و این... بینایان، همه‌شون ‫تغییرات اپی‌ژنتیکیِ یکسانی دارن؟
‫ما هم به دنبال کشف همین موضوعیـم.
‫ممکنه بشه از دی‌ان‌ایـشون برای ‫ایجاد مصونیت استفاده کرد.
‫درسته.
‫اما چطوری می‌خواید چنین چیزی رو آزمایش کنید؟
‫شانزدهم نوامبر، ساعت 6 بعد از ظهر.
‫من و دکتر پاسکال در آستانۀ انجام
‫دوازدهمین آزمایش حیوانیِ خود ‫از زمانی‌که این موجود رو گرفتیم هستیم.
‫امروز سه موش بالغ و سالم رو ‫مورد آزمایش قرار می‌دیم.
‫موفق شدیم مدت زمان تخریبِ ‫پس از روبه‌رویی با این موجود رو
‫تا 48 ثانیه افزایش بدیم.
‫احسنت.
‫امید داریم که ‫ترکیب جدیدِ بینایانـمون
‫بتونن ما رو از ‫مرزِ یک دقیقه عبور دهند.
‫رویارویی در محفظه... آغاز شد.
‫لطفا بذارید ببینم.
‫می‌خوام ببینمـش!