‫- کارول؟ کارول؟ ‫- مایکل؟
‫- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- خیال می‌کردی ولت می‌کنم...
‫- وایستا ببینم، با کینان صحبت کردی؟ ‫- ببین، کینان رو بی‌خیال.
‫الان دیگه فقط خودمونیم عشقم. ‫فقط خودمونیم.
‫جدی می‌گی؟
‫معلومه که جدی می‌گم.
‫جدی می‌گم.
‫- حواست باشه. حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫ای خدا.
‫واقعا به موقع اومدی.
‫خودت داری زودتر از موعد ‫زایمان می‌کنی!
‫- عشقم. ‫- اون دیگه چیه؟
‫نگران نباش. ‫جنوب می‌اندازمش یه گوشه.
‫آها، آره. انگار تو بیمارستان ‫به کارمون میاد.
‫سلاح رؤیت شد.
‫راهزن داره می‌ره جنوب.
‫ای خدا! مگه چرخ ماشین مربعیه؟
‫از ماشین بیرون نیفتی عشقم.
‫حواست به بچه کوچولو باشه.
‫نمی‌خوام یهو بپره بیرون!
‫وای، از دیدنت خوشحال شدم.
‫راستش، نمی‌خواستم بدون تو برم.
‫چیه؟ چی شده؟
‫می‌تونی تو جنگل از دستشون فرار کنی.
‫کارول، من تنهات نمی‌ذارم.
‫- برو دیگه. خواهش می‌کنم برو! ‫- من با اون آشغال‌ها تنهات نمی‌ذارم.
‫خودم می‌دونم مایکل، ولی اگه بمونی ‫قطعا بدبخت می‌شیم، خب؟
‫اون‌ها که دنبال من نیستن. ‫خواهش می‌کنم، برو دیگه مایکل!
‫برو!
‫بریم! بریم! بریم!
‫از ارتش بریتانیا اومدیم!
‫اوهارا، بی‌حرکت!
‫«تیر خلاص»
‫[شمال ایرلند، شهرستان آرما] ‫[۱۹۷۵]
‫جمهوری‌خواهان پروپاگاندای ‫موفقیت‌آمیزی پیاده کردن تمپست.
‫چی شده بود؟
‫اطلاعاتمون حاکی از وجود سلاح ‫تو ماشینشون بود.
‫قربان، از بخش ‫تحقیقات ویژه دم دروازه‌ان.
‫- راهشون بدم؟ ‫- نه.
‫تو که انتظار نداری باور کنیم؟
‫- راهزن شش نفر رو کشت. ‫- هفت نفر رو کشت.
‫- قربان؟ ‫- رایان زنده نموند.
‫ولی راهزنتون زنده موند. ‫از کجا معلوم کجاست؟
‫تعریف کن.
‫از ارتش بریتانیا اومدیم! ‫اوهارا، بی‌حرکت!
‫موقعیتش رو بهمون لو داده بودن، ولی...
‫وقتی رسیدیم، ‫دیدیم ماشینش خالیه.
‫با خودم گفتم شرایط خیلی خطرناکه قربان.
‫خیال می‌کردی قراره بهت شلیک کنه؟
‫من چنین برداشتی کرده بودم. ‫می‌خواست بهم شلیک کنه.
‫زن بارداری که دم زایمانه ‫بهت شلیک کنه؟
‫- قربان، از بخش تحقیقات ویژه...هیچی نگو
‫خب، پس جریان از این قرار بود. ‫خوشحالم که فهمیدیم.
‫اگه این برفی خان رو...
‫سوار هلیکوپتر کنیم، ‫این کثافت‌کاری جمع نمی‌شه.
‫- ما که اختیارش رو نداریم. ‫- نه، تو نداری، ولی من دارم.
‫تمپست، می‌شه بیرون منتظر بمونی؟
‫می‌شه اتاق رو خالی کنین؟
‫- همین اتاق رو می‌گین؟ ‫- برین بیرون.
‫هدف سربازان اینجا ‫حمایت از دولت مدنیه.
‫اختیارات قانونیشون در حد شهروندان عادیه.
‫تک‌تک اعمالشون...
‫باید طبق قوانین بریتانیا باشه...
‫و طبق همون قوانین مجازات می‌شن.
‫خودم می‌دونم اخطار گرفتم قربان.
‫خوبه...
‫آخه قراره به جرم قتل مجازات بشی.
‫دو راه‌حل پیش رومونه.
‫اولیش از این قراره ‫که اون در رو باز کنیم.
‫بذاریم بخش تحقیقات ویژه بدبختت کنه.
‫مافوقت سعی می‌کنه ازت محافظت کنه،
‫ولی دیگه سرباز نخواهی موند.
‫سه سال مداد مشتی وکیل رو می‌تراشی...
‫و احتمالا بعدش زندانی بشی.
‫یا...
‫میای واسه خودم کار می‌کنی.
‫دارم گروهانی تشکیل می‌دم.
‫بدم نمیاد تیرانداز ماهری ‫چون تو هم عضوش باشه.
‫خب، این جریانات چی می‌شه؟
‫ردیفش می‌کنم.
‫انگار کار راحتیه قربان.
‫بهت اطمینان می‌دم ‫اصلا راحت نیست...
‫ولی تو همچنان به کشورت خدمت می‌کنی ‫و مهارتت رو به کار می‌گیری.
‫به کی گزارش بدم قربان؟
‫گروهانش اون شکلی نیست.
‫جایی واسه مخفی شدن داری؟
‫- خارج از سربازخونه رو می‌گم. ‫- دارم.
‫خوبه.
‫خوبه. لندن می‌بینمت.
‫مایکل، من همین‌جام عزیز دلم.
‫من همین‌جام. ببین.
‫چیزی نیست مایکل.
‫ببین، مجبور بودی بری.
‫با حضور چند صد نفر در مسیر...
‫مراسم ختم، مغازه‌ها و دفاتر ‫تعطیل کرده بودن.
‫پدر جو مک‌وی...
‫در کلیسای «سیکرد هارت»، ‫تیراندازی به کارول رو...
‫واقعه‌ای غم‌انگیز خطاب کرده ‫و گفت همه تحت‌تأثیر قرار گرفتن.
‫خیلی تسلیت می‌گیم.
‫ببین... من دکتر نیستم. دام‌پزشکم.
‫سگ و گربه درمان می‌کنم. ‫یکی باید جراحاتت رو درمان کنه.
‫- ممنون. ‫- مایکل؟
‫راه‌حل دیگه‌ای هم داشت‌ها.
‫قبلا داشت.
‫الان دیگه نداره.
‫اورلا مک‌شان، کالم مک‌نیش.
‫واسه چی یهویی این‌جوری اومدی اینجا؟
‫خیال می‌کردم مردی.
‫با قاتل کارول کار دارم.
‫بریتانیایی‌ها آوردنش لندن.
‫باید من رو به اونجا برسونی.
‫شرمنده، ولی خودت می‌خواستی ‫کنار بکشی مایکل.
‫- بهاش رو می‌پردازم. ‫- از بهاش خوشت نمیاد.
‫ولی بدم نمیاد کسی رو ‫که خیال می‌کنن مرده به کار بگیرم.
‫- تومی رو با خودم می‌برم. ‫- پادر تومی مشکلات خودش رو داره.
‫از نظر من مشکلی نداره.
‫اگه بخوایم چنین کاری بکنیم...
‫تا من نگفتم، از کناره‌گیری ‫خبری نیست، فهمیدی؟
‫باید از زبون خودت بشنوم.
‫فهمیدم.
‫راستی، مایکل؟
‫باید اون حلقه رو بهم بدی.
‫کافیه اسم سربازه رو بهم بگی.
‫شیلا برگشت پیش مادرش.
‫خوشش نمی‌اومد اینجا بمونه.
‫با این حال... ‫سگه پیشم مونده.
‫به عمرم چنین سگ خوبی نداشتم.
‫خبر درگذشت کارول رو شنیدم.
‫عوضیا.
‫دارم می‌رم اون‌ور آب. ‫می‌خوام تو هم بیای.
‫- کینان یگانی بهمون می‌سپاره. ‫- نمی‌تونم.
‫دل سگه خیلی برام تنگ می‌شه.
‫اگه من نباشم، خیلی داغون می‌شه.
‫می‌خوام به خدمت قاتل کارول برسم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫مدارکمون امشب می‌رسه.
‫فردا حرکت می‌کنیم.
‫[انگلستان، لندن]
‫- امشب می‌ری سربازخونه؟ ‫- امیدوار بودم بیام پیش خودت.
‫عه، نه بابا؟
‫خیال می‌کردم صرفا داری همراهیم می‌کنی.
‫ببین، عذر می‌خوام که قبلا اون‌طوری شده بود.
‫ولش کن.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫چی شده؟
‫من بهت نیاز دارم.
‫نمی‌خوام از دستت بدم روث.
‫چطوری می‌خوای از دستم بدی؟ ‫من که همین‌جا وایستادم.
‫اسمش هنری تمپسته.
‫آدرسش رو گیر آوردم.
‫می‌شه تحت‌نظرشون بگیری؟ ‫ببین سر از کارشون درمیاری یا نه.
‫رو چشمم.
‫خودت کی میای اینجا؟
‫خب، برنامه‌مون عوض شده.
‫گوشی هنوز دستته؟
‫- فقط می‌خوام ببینمت. ‫- خب، می‌بینی عزیز دلم.
‫بهت قول می‌دم می‌بینی.
‫فعلا... یکی دیگه رو می‌فرستم، خب؟
‫صبح به خیر فیا.
‫متأسفانه خبر بدی دارم.
‫پسرت مرده.
‫وقتی با کارول بود، بهشون حمله کردن...
‫و جراحاتش منجر به مرگش شد.
‫خودمون ترتیب همه کارها رو می‌دیم.
‫متأسفانه نمی‌تونین جسدش رو ببینین.
‫سازمانمون از صمیم قلب تسلیت می‌گه.
‫وقتی ازم گرفتینش، ‫پونزده ساله بود.
‫الان باید مشغول همین کار می‌بود، ‫من هم باید چای دم می‌کردم.
‫تقریبا هشتاد ساله ‫که شمال و جنوب مرز...
‫شیر می‌فروشیم.
‫وقتی بازی دروغ و کشتار ‫تو و امثال خودت تموم بشه،
‫این گاوها همچنان اینجان.
‫مردم هم همچنان شیر می‌خورن.
‫اگه دوباره وارد زمینم بشی،
‫به خدا قسم به ضرب گلوله می‌کشمت.
‫صبح به خیر.
‫- تمپست اینجاست؟ ‫- اِم...
‫می‌شه لطفا صداش کنین؟
‫- اون دیگه کدوم خریه؟ ‫- کار ارتشیه.
‫- از کجا می‌دونست اینجایی؟ ‫- خودم بهش گفته بودم.
‫چی؟
‫بهش گفتم اگه اینجا نباشم، ‫خودت می‌دونی کجام.
‫ببخشید.
‫قربان؟
‫- راحت باشین. ‫- قربان، ایشون روثه.
‫آره. همین الان آشنا شدیم.
‫خب. بریم؟
‫- بعدا توضیح می‌دم. ‫- معلومه که توضیح می‌دی.
‫بعدا توضیح می‌دم.
‫امیدوارم... ‫امیدوارم مزاحم نشده بوده باشم.
‫- مزاحم نشدین قربان. ‫- هالند صدام کن.
‫- چه مشکلی پیش اومده قربان؟ ‫- مشکلی پیش نیومده.
‫صرفا می‌ریم بررسی کنیم.
‫راستش... ‫من تا حالا کنتیش تاون نرفتم.
‫لطفا دو چای بیار عزیزم.
‫تو بزرگ‌ترین لیوانتون بریز. ‫تمپست، ایشون سرجوخه موقت کوله.
‫کم‌کم دارم گمون می‌کنم ‫دلت واسه جمعمون تنگ می‌شد.
‫- چند نفرن؟ ‫- مطمئن نیستیم.
‫خب، کجان؟
‫پلاک ۳۴، اون‌طرف خیابونه.
‫طبقه سوم، اولین واحد سمت چپه.
‫- دارن تلویزیون تماشا می‌کنن. ‫- نظرتون چیه بچه‌ها؟
‫وقتشه ازشون سوال بپرسیم؟
‫اصلا نمی‌دونی کی‌ان؟
‫درجاتشون با لباس عادی معلوم نیست.
‫امیدوار بودم خودت بهم بگی.
‫حتی فرصت نکردم کیفمو ببندم.
‫گفتن هرچه سریع‌تر ‫خودم رو برسونم.
‫در واقع باید می‌گفتن ‫عجله کنم و بعدش صبر کنم.
‫مأمور گازم.
‫این کار مختص پلیس‌هاست.
‫کول.
‫ایشون سروان اسنورت ‫از قلعه پیپین هستن.
‫اومدن سفارشات این هفته رو اعلام کنن.
‫چهل و هشت قرص نان،
‫بیست و چهار عدد نان شیرین...
‫خیلی خوبه قربان. ‫می‌گم سفارشتون رو امروز تحویل بدن.
‫نارنجکه!
‫می‌شه لطفا پاسپورتتون رو ببینم جناب؟
‫- ساکن کجایین؟ ‫- ساکن بلفاستم.
‫خب، واسه چی اومدین اینجا؟
‫دنبال یکی از دوستان قدیمیم می‌گردم.
‫- اون هم ایرلندیه؟ ‫- انگلستانیه.
‫خب، واسه چی اومدین دیدنش؟
‫آخه به زودی می‌میره.
‫... در رو اشتباه باز کرده بود!
‫سلام تمپست. کارت حرف نداشت.
‫- چای میل داری؟ ‫- چای نمی‌خوام.
‫می‌خوام یکی بهم بگه ‫جریان از چه قراره قربان.
‫مک‌گیل و میلر بلفاستی بودن. ‫عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بودن.
‫از بهار داشتن تو لندن مشکل‌تراشی می‌کردن.
‫هفته‌ای یه بار بمب‌گذاری می‌کردن ‫و ملت رو می‌کشتن.
‫از پاساژ گرفته تا رستوران و کافه
‫ولی دم در خونه‌اش به ضرب گلوله کشتنش،
‫تو روز روشن تو بریتانیا ترورش کردن.
‫بعد از جنگ این‌همه خون‌ریزی ‫تو کشورمون رخ نداده بود.
‫شماره ده دیگه طاقت نیاورد.
‫می‌خواد بدون ملاحظه مقابله کنن.
‫واقعا حیوانات کثیفی‌ان.
‫از اون‌جایی که افراد خودمون...
‫آمادگی چنین کارهایی رو ندارن،
‫شما رو آوردیم.
‫سوال دیگه‌ای نداری؟
‫واقعا الان ما رو حیوان خطاب کردین قربان؟
‫شما حیوانین،
‫ولی حیوان خودمین.
‫راستی، یادم اومد... ‫بالاخره سر و کله راهزنت پیدا شد.
‫دیروز خاکش کردن. ‫افتخارات ارتشی هم شامل حالش شد.
‫[مراسم ختم عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند ‫که به ضرب گلوله در جنوب آرما کشته شد]
‫از طرف آدم‌های خوب...
‫بچه‌ها منتظرتن.
‫به ایرلندی‌ها نزدیک نشو.
‫وارد رستوران ایرلندی‌ها نشو.
‫اونجاها رو تحت‌نظر دارن.
‫به جز باقی اعضای یگان عملیاتی،
‫فقط با متصدیمون صحبت می‌کنی.
‫- تو باید مک‌گیل باشی. ‫- مک‌گیل مرده.
‫تو کی هستی؟
‫- اول خودت بگو. ‫- کوئین هستم، مهندسم.
‫- تو کی هستی گنده‌بک؟ ‫- لیام هوگان هستم، متصدی‌ام.
شما؟
‫جو لینچ هستم.
‫راننده‌تونم و چای دم می‌کنم.
‫دارن تو خیابون جلوی مردم رو می‌گیرن.
‫به محض شنیدن لهجه آدم، می‌گیرنش.
‫پس از تو بهتر عمل می‌کنن، مگه نه؟
‫آهای!
‫خب، تعریف کن. دارم گوش می‌دم.
‫دارم با پلیس‌ها همکاری می‌کنم.
‫چی؟ با پلیس‌ها؟ هنری.
‫دقیقا باهاشون همکاری نمی‌کنم، ولی...
‫جریانش پیچیده است.
‫خب، دماغ اونی که صبح اومده بود ‫هم خون اومده؟
‫نه‌خیر، گمون نمی‌کردم اومده باشه.
‫راستش، بابام قبلا واسه کسی ‫عین همون آدم کار می‌کرد.
‫سرپرستش بود.
‫بهش قول داده بود اگه در راه ‫پادشاه و کشورش بجنگه، زندگیش بهتر می‌شه،
‫ولی وقتی بابام برگشت خونه، ‫هیچی نصیبش نشده بود.
‫چیزی جز تمیز کردن سرویس بهداشتی نصیبش نشد.
‫تو پادشاه یا کشوری نداری هنری.
‫تو در دنیای سفیدپوست‌ها ‫سیاه‌پوستی بیش نیستی.
‫هیچ‌کس مواظبت نیست.
‫پیرمرد عزیزمون سلام رسوند.
‫من اومدم اسم طرف رو بفهمم.
‫خودم می‌دونم واسه چی اومدی، ‫ولی بعدش جریان کنتیش تاون رخ داد.
‫قبلش باید بسته‌ای رو تحویل بدی.
‫باید به ایستگاهی تحویلش بدی. ‫تصمیمش با خودته.
‫بسته خیلی بزرگیه. طول می‌کشه. ‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫جفتمون می‌دونیم این‌شکلی نمی‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫تحویلش می‌دم، ‫ولی باید اسم طرف رو بهم بگی.
‫حواست باشه که اهداف شخصی ‫تو کارمون جایی ندارن.
‫خواهش می‌کنم اسمش رو بگو.
‫[لندن، والتون گاردنز، پلاک یک]
‫وایستا! هنری؟
‫سلام.
‫عه، ببخشید. مغازه باز نیست.
‫می‌شه گفت کارم ضروریه. اِم...
‫می‌خوام واسه همسرم کادو بگیرم.
‫اِم... می‌خواین چی بگیرین؟
‫- پیراهن بگیرم. ‫- سایزش رو بلدین؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، پس بگین از من ‫کوچک‌تره یا بزرگ‌تر؟
‫اِم... کمی ازتون کوچک‌تره.
‫موهاش چه رنگیه؟
‫قرمزه.
‫خب، چشمش چه رنگیه؟
‫آبیه.
‫چه دختر خوش‌شانسیه.
‫ظاهرا دختر خوشگلیه.
‫- خوشگل بود. ‫- کجاست؟
‫پیداش کردم.
‫پالتوی بژ تنش بود.
‫به خدا تفنگ دیدم.
‫خیلی‌خب، تو اون طرف رو بگرد، ‫بعدش اینجا رو بگرد، خب؟
‫پیدات کردم. چه کیف قشنگیه.
‫چت شده؟
‫کشتن اون که اصلا درست نیست.
‫مسیر رسیدن به آزادی قوانینی داره.
‫اصولی داره. اگه زیر پاشون بذاری، ‫به هدفمون نمی‌رسیم.
‫مسیر رسیدن به آزادی؟
‫واقعا از سربازان کینانی، مگه نه؟
‫من هم قبلا سرباز نمونه‌اش بودم.
‫ولی اون موقع کسی ‫عین بریتانیایی‌های کثیف حرف نمی‌زد.
‫روحت هم خبر نداره با چی طرفی.
‫کسی که دنبالشی ‫داره با پلیس‌ها همکاری می‌کنه...
‫و دنبال یگان خودتونن.
‫فعلا به نظرم احتمال موفقیت خودش بیشتره.
‫تا حالا عاشق شدی؟
‫شدی؟
‫باید بکشمش.
‫پس کارت رو بکن.
‫بسته رو تحویل بده.
‫اون هم خودش میاد بغلت.
‫اینجا رو باش. من که اصلا نگفته بودم ‫از پلیس‌ها پرستاری می‌کنم.
‫آره.
‫چی؟ هوم؟
‫گمون کنم دماغش نازک‌تر بود...
‫ای دختر خوب.
‫- سلام هنری. ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫باورت نمی‌شه.
‫تو بازار دنبال کسی افتاده بودن، تفنگ داشت.
‫گمون می‌کنن از این ایرلندی‌ها باشه.
‫خودت دیدیش؟ ‫خب، وارد مغازه‌ام شده بود.
‫- می‌خواست واسه همسرش پیراهن بخره. ‫- چی؟
‫- عه، هنری، چی شده؟ ‫- تو برو خونه. کول، برسونش خونه.
‫اوهارا زنده است. ‫رفته بود سراغ روث.
‫خودشه. ‫اومده اینجا و می‌خواد من رو بکشه.
‫- روزنامه عصرگاهی کی نهایی می‌شه؟ ‫- نیمه‌شب نهایی می‌شه.
‫خیلی‌خب. بیاین بکشیمش بیرون.
‫موادش چند وقت مونده؟ ‫انگار داره خراب می‌شه.
‫نه، حرف نداره.
‫بهتره نگران چاشنی‌هاش باشی.
‫تو کنتیش تاون از دستمون در رفت.
‫مواد تازه رو لای خاک اره بچین.
‫... بعدش می‌رسیم.
‫به پدینگتون حمله می‌کنیم.
‫تومی، باید صحبت کنیم.
‫به ایستگاه پدینگتون حمله می‌کنیم؟
‫نه پس، به خرسه حمله می‌کنیم.
‫سوار بر روور آبی ‫از خیابون پرید میاد.
‫باید جای مرتفعی مستقر بشی.
‫یه ماشین پرسرعت هم لازم داریم.
‫باید وقتی اعلام کردم، ‫سریع جابه‌جا بشیم.
‫ردیفه. انجامش می‌ده.
‫نمی‌دونم بدون تو چیکار می‌کردم پیشی کوچولو.
‫بهش بگو خبر نده.
‫می‌خوام غافلگیر بشن.
‫- غافلگیر بشن؟ ‫- آره.
‫وقتشه کارهای مهم‌تری بکنیم.
‫پای افراد زیادی تو این ماجرا گیره.
‫فقط خراب‌کاری نکن.
‫کارت رو بکن. ‫بهش فرصت خروج بده.
‫من فقط دنبال کشتن یه نفرم.
‫دیوانه شدی؟
‫[این شخص را ندیده‌اید؟]
‫دنبال یه عوضی افتادی ‫و کل عملیاتمون رو لو دادی.
‫بعدش هم برگشتی همین‌جا!
‫اگه آدرسمون رو بلد بودن، ‫تا الان اومده بودن.
‫ما رو به کشتن می‌ده‌ها.
‫- آماده‌ای؟ ‫- ردیفم.
‫- ماشین چی شد؟ ‫- یه کارتینا جور کردم.
‫پسره سارق ماهریه.
‫خیلی‌خب.
‫- امروز حرکت می‌کنیم. ‫- گمون کنم چیزی رو از قلم انداختی.
‫ما که چاشنی نداریم.
‫الان دیگه داریم.
‫آهای.
‫ترکش نریز.
‫همیشه همین‌جوری درستش می‌کنم.
‫امروز نمی‌شه. ‫می‌خوایم ساختمون رو منفجر کنیم،
‫با مردم که کاری نداریم.
‫تفنگ دوربرد واسه تومی جور کردی؟
‫وینچستر ۳۰۸ رو بردار.
‫دست تیراندازش نباید بلرزه.
‫متوجه منظورت هستم. ‫دستم اصلا نمی‌لرزه.
‫- جواب می‌ده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بهتره الان بیرون باشیم.
‫ولی اینجا نشستیم ‫و کارمون رو به خبرچین‌ها سپردیم.
‫یکی دیگه تماس گرفت.
‫الو؟
‫بله خانم.
‫می‌شه لطفا طرف رو توصیف کنین؟
‫- می‌دونی دنبال کی هستی؟ ‫- آها.
‫- اگه تونستم بزنمش چیکار کنم؟ ‫- بزنش و کارش رو تموم کن.
‫بقیه‌اش با من.
‫سی دقیقه بهشون فرصت بدین ‫ساختمون رو تخلیه کنن.
‫- سی دقیقه؟ خیلی زیاده. ‫- دستورمون از همین قراره.
‫- رسیدی؟ ‫- مستقر شدم.
‫- کلانتری، بفرمایین؟ ‫- از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند تماس می‌گیرم.
‫حرف نزن. فقط گوش بده.
‫ساکت!
‫تو ایستگاه پدینگتون بمب کار گذاشتیم.
‫قصد نداریم بلایی سر کسی بیاد.
‫سی دقیقه فرصت دارین تخلیه‌اش کنین. ‫سر کارتون نذاشتم.
‫بجنبین بچه‌ها، بریم!
‫- شیشه ماشینت رو بده پایین. ‫- حرف نزن. دهنت رو باز نکن.
‫ایرلندیه. مدارکش رو بررسی کن.
‫اگه خودش تحویل نداد، بکشش بیرون.
‫خونسردیت رو حفظ کن. ‫خونسردیت رو حفظ کن. آروم باش.
‫خونسردیت رو حفظ کن. خب؟
‫کل یگان‌ها به گوش باشن، کد ۱۰-۷۹. ‫تو ایستگاه پدینگتون بمب گذاشتن.
‫پیاده شو!
‫نه!
‫کوئین! نه!
‫امان از دستت!
‫شش دقیقه بیشتر نبود. ‫چقدر هم می‌شد تخلیه کرد.
‫بجنب!
‫مایکل؟ مایکل؟ ‫پیداش کردم مایکل.
‫بجنب. برو تو کارش.
‫تیر خوردی؟
‫برین کنار!
‫چیزیم نیست.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫[ورود سیاه‌پوست، سگ و ایرلندی ممنوع]
‫- نه. ‫- بذار کمکت کنم دیگه. نه، نه. حرف نزن!
‫اصلا... ‫نه. بسه. حرف نزن.
‫خواهش می‌کنم، برو خونه مادرت، خب؟ ‫اونجا در امانی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫تو بهم دروغ گفتی.
‫وقتی برگشتی، وانمود کردی مشکلی نیست.
‫انگار زندگیمون روبه‌راه شده.
‫ولی کل این اتفاقات تقصیر خودته.
‫به نظرت خوشحالم که این‌طوری شده؟
‫اشتباه کردم. ‫داشتم کارم رو می‌کردم.
‫- روث، دوباره نوبت خودمونه. ‫- اشتباه کردم.
‫تو زن بارداری رو کشتی.
‫خواهش می‌کنم، باهام بیا دیگه. ‫طرف هنوز آزاده.
‫نه، نه، من جایی نمیام. ‫خونه من همین‌جاست.
‫- زندگی من همین‌جاست. ‫- زیاد طول نمی‌کشه.
‫- فقط تا وقتی... ‫- تا وقتی چی؟
‫تا وقتی بکشمش.
‫طبقه پایین چای تازه‌دم داریم بچه‌ها.
‫چیکار... چیکار می‌کنی؟
‫اوهارا کجاست؟
‫- گند زدم. ‫- هیس، هیس، هیس.
‫طبق حرف خودت عمل کردم. ‫گفتم...
‫گفتم بهشون سی دقیقه فرصت بدیم.
‫- هیس! بلند حرف نزن. ‫- کوئین زودتر منفجرش کرد.
‫آخ.
‫ببخشید... گند زدیم.
‫سلام مایکل. کارت امروز حرف نداشت.
‫این همه خون‌ریزی جشن گرفتن نداره.
‫بشین.
‫باید کار دیگه‌ای هم برامون انجام بدی.
‫باید سر ماری رو قطع کنی.
‫رئیس سرباز عزیزت هم هست.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫خون‌ریزی خون‌ریزی میاره.
‫من دیگه نیستم.
‫نه خانواده‌ای دارم. ‫نه عشقی دارم.
‫هیچی ندارم.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫کی می‌خواد شیر گاوها رو بدوشه مایکل؟
‫جرئتش رو نداری.
‫روحت هم خبر نداره ‫جرئت چه کارهایی رو دارم.
‫خیال کردی بریتانیایی‌ها از کجا پیدات کردن؟
‫حق نداری به من حمله کنی پسرک!
‫خیال کردی می‌ذاشتم آزادانه بچرخی؟
‫مسیر آزادی که با ول کردن ملت ساخته نمی‌شه.
‫بسه دیگه!
‫- یعنی هیچی ازم یاد نگرفتی؟ ‫- فهمید دیگه!
‫هیچ‌وقت...
‫هیچ‌وقت بهم نگو بسه.
‫می‌دونم چیکار کردی ‫که باهاشون تماس بگیره.
‫تصمیم‌گیری با خودمه، فهمیدی؟
‫اصلا استثنا قائل نمی‌شیم.
‫تو با بقیه فرقی نداری.
‫ترتیبش رو بده مایکل،
‫من هم سر اون سرباز رو به نیزه می‌کشم.
‫می‌بینمت مایکل.
‫حداقل الان فهمیدی ‫با کی ازدواج کردی.
‫بابامه.
‫چی؟
‫مامانم انگلستانی بود.
‫همین‌جا آشنا شدن. ‫اون موقع دانشجو بود.
‫من راز شرم‌آورشم.
‫ای خدا.
‫به شوخی گفته بود ‫اگه خودم نتونم برم ایرلند،
‫ایرلند رو میاره پیشم.
‫این همه مدت نفرتش رو ‫با عشق اشتباه می‌گرفتم.
‫دیگه طاقت ندارم.
‫کنار می‌کشم.
‫انگار حق انتخابی هم داری.
‫امثال ما حق انتخابی ندارن.
‫کشتی‌ای به مقصد...
‫- بوستون به زودی حرکت می‌کنه. ‫- بوستون؟
‫خیال کردی می‌تونی از دست کینان فرار کنی؟
‫گمون کنم تو هم بابات رو ‫عین خودم خوب می‌شناسی.
‫می‌دونم اگه مدام به خواسته‌هاش عمل کنیم، ‫هیچ‌وقت رها نمی‌شیم.
‫وقتی بست بود، سر تکون بده.
‫قول می‌دم بهتون بگم.
‫خب، چه برنامه‌ای ریخته؟
‫من اکثر اوقات از متصدی دستور می‌گیرم.
‫- متصدی؟ متصدی دیگه کیه؟ ‫- یه خانمه. اسمش رو بلد نیستم.
‫اطلاعات دیگه‌ای ندارم. ‫من فقط چای دم می‌کنم.
‫بررسی کنین.
‫پلیس! پلیس!
‫از اولش خبر داشتن.
‫- کاری می‌کنم تقاصش رو پس بدن. ‫- خوبه.
‫ولی ما می‌خوایم گروهانتون رو گسترش بدیم،
‫پس هر چقدر می‌خوای نیرو جمع کن، ‫برو محله راهزنه...
‫و از ریشه بزنش.
‫- اوهارا چی می‌شه قربان؟ ‫- زنده نمی‌مونه.
‫کل کشور دنبالشن.
‫قربان، با کمال احترام، ‫ترجیح می‌دم خودم تمومش کنم.
‫عصبانی‌ای. ‫درکت می‌کنم.
‫حس می‌کنی خصومت شخصی داری، ‫آخه خودش خصومت شخصی داره،
‫ولی این جنگ فراتر از من و توئه.
‫- باید ادامه بدی. ‫- نمی‌شه که بذاریم قسر در بره.
‫دارن شرایطمون رو مهیا می‌کنن،
‫این‌طوری می‌تونیم هر کاری لازمه انجام بدیم.
‫ضمنا، ترفیع هم در کاره.
‫به نظرم ترفیع گرفتنت...
‫خیلی بهتر از زندانی شدنت تو کشتیه.
‫[گریفین]
‫اوهارا کجاست؟
‫مایکل؟
‫ماشین رو همین‌جا ول می‌کنه.
‫کجا تحویلش می‌ده؟
‫اون‌طرف بیابون.
‫سوییچ رو بده من.
‫- اومده اینجا. ‫- چی؟
‫نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫می‌تونیم لای تپه‌های ماسه‌ای ‫از دستش فرار کنیم.
‫اوهارا!
‫- بیا دیگه. ‫- نباید از دستش فرار کنم.
‫مایکل، فرصتی جز اون کشتی نداریم.
‫نه، تنها فرصت خودته.
‫من رو ببخش کاترین.
‫کینان مرده.
‫امیدوارم یه روزی درک کنی.
‫ببین من رو.
‫ببین من رو!
‫شلیک کن دیگه!
‫ببخشید که کشتمش.
‫خودم به کشتنش دادم.
‫می‌خوای همون‌جا وایستی ‫یا کمکم می‌کنی؟
‫باز هم رنگ طلایی لازم داریم.
‫زود برگردی‌ها.