‫تایلر!
‫نفس می‌کشه، نفس می‌کشه.
‫[امارات متحده عربی، دبی]
‫[آمبولانس هوایی]
‫جراحات متعدد گلوله داره.
‫مجرای تنفسی ایمن شده.
‫«استخراج ۲»
‫هر کاری می‌تونستیم، کردیم.
‫بهتره دم آخری در آرامش باشه.
‫خواهر، درست نیست که این‌جوری ولش کنیم.
‫من ازش قطع امید نکردم.
‫چی گفتی؟
‫تا پنج ثانیه باید طاقت بیاری.
‫چهار، سه، دو...
‫عجله نکن.
‫می‌شه لطفا بری خونه؟
‫وگرنه چی می‌شه؟ ‫با ویلچیرت از رو پام رد می‌شی؟
‫کار دیگه‌ای از دستم بر نمیاد.
‫ازت ممنونم نیک. ‫بابت اینکه زنده نگهم داشتی.
‫واقعا واسه برهه جدید زندگیم ذوق دارم.
‫باورت بشه یا نشه،
‫آسون نیست که آدم بذاره ‫کسی که براش مهمه، بمیره.
‫ولی خودت با چنگ و دندون زندگی رو چسبیدی.
‫صرفا باید علتش رو پیدا کنی.
‫[گرجستان، کوجوری]
‫زوراب.
‫از زندان خبر آوردن.
‫می‌خوان به برادرت ده سال دیگه حبس بدن.
‫[گرجستان، زندان تکاچیری]
‫[سلول ۲۰۸]
‫سلام فرماندار.
‫سلام زوراب. ‫مثل همیشه خوشحالم می‌بینمت.
‫حالت چطوره دوست خوبم؟
‫بد نیستم.
‫یکی از گاوهای نرمون مریض شده.
‫مجبوریم کارش رو تموم کنیم. ‫قبل اینکه بقیه رو مریض کنه، دفنش کنیم.
‫ازم خواسته بودی بیام اینجا ‫که ابراز دلسوزی کنم؟
‫می‌شه دنبالم بیای؟
‫گفته بودی کارت فوریه.
‫شنیدم امروز صبح با حکم تمدید...
‫ده سال حبس برادرم، موافقت کردی.
‫ناسلامتی برادرت یکی از مأموران ‫مبارزه با مواد مخدر رو از سقف پرت کرده بود.
‫از طرف آمریکا تحت فشاریم.
‫وقتی من و داویت بچه بودیم،
‫قول دادم تحت هر شرایطی ‫مواظب برادرم باشم.
‫پدرم هیچ‌وقت نذاشت این قول رو فراموش کنم.
‫من با استرداد زندانی به آمریکا مخالفت کردم.
‫توی زندان گرجستان نگهش داشتم.
‫حتی به خانواده‌اش اجازه دادم ‫باهاش توی زندان زندگی کنن.
‫یادت نره به لطف کی و به چه علتی بود ‫که این جایگاه نصیبت شد.
‫معذرت می‌خوام. کاری از دستم بر نمیاد.
‫یکی از گاوهای نرمون مریض‌احواله.
‫من که بهت گفتم.
‫داداش خودم! سر حال شدی‌ها. ‫ببین چه خوب شدی.
‫این چه لباسیه؟ با کسی شرط بستی و باختی؟
‫- خوشت نیومد؟ ‫- اصلا.
‫برای خودت هم یکی می‌گیرم. ‫سایزت چنده؟ ۴۴ معمولی؟
‫آخه... یه خرده وزن کم کردی. قبول داری؟
‫خفه شو.
‫من هم دلم برات تنگ شده بود.
‫ولی می‌خواست دستگاه تنفست رو قطع کنه.
‫نه، باور نکن. دروغ می‌گه.
‫در اون صورت لطف بزرگی در حقم می‌کردی.
‫پس دفعه‌ی بعد حتما می‌کنم.
‫جالبه که خواهرت هم چنین حرفی زد.
‫[اتریش، گموندن]
‫اون‌وقت اینجا چیه؟
‫هدیه است.
‫قابلت هم نداره.
‫مرغ‌هام رو هم آوردین؟
‫خوردیمشون.
‫- سگم چی؟ ‫- عه، اون رو هم خوردیم.
‫خیلی چندشی یاز.
‫شوخی کردم. سگت توی خونه است.
‫- الان قراره چی کار کنم؟ ‫- هر کاری که دلت بخواد.
‫می‌تونی پیاده‌روی کنی، بافتنی یاد بگیری.
‫یا حتی ذهنت رو باز کنی.
‫خلاصه بهت خوش می‌گذره.
‫خیلی‌خب داداش. لباسه رو برات می‌فرستم.
‫این چیه؟
‫وسایل خونه‌ات رو جمع کردیم. ‫فقط همین رو پیدا کردیم.
‫کل اثاث زندگیت توی یه جعبه کوچیک جا می‌شه.
‫شاید بهتره تکونی به زندگیت بدی.
‫کی دوباره می‌بینمت؟
‫وقتی خواستیم مناسبتی رو جشن بگیریم.
‫بازنشستگی خوبی داشته باشی!
‫باشه
‫سلام. سلام، سلام، سلام.
‫عمرا اگه می‌ذاشتم بخورنت رفیق.
‫درستش هم همینه.
‫بیدارشون نکن. اینجا سخت خوابشون می‌بره.
‫بیا ببینم.
‫نه.
‫نمیای؟
‫نه.
‫چند هفته است نور خورشید رو ندیدن.
‫این‌جوری طاقت نمیارن. ‫بهشون سخت می‌گذره.
‫سخت می‌گذره؟
‫باید سرسخت بار بیاد.
‫جاهای دیگه هم می‌شه قایم شد.
‫درسته که اینجا برادرت هوات رو داره،
‫ولی نمی‌خوام پسرم ‫عین ناگازی جماعت بار بیاد.
‫الان اصلا تحمل این دهن گشادت رو ندارم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫به زور من رو توی سلولت ببری؟
‫نکنه یادت رفته که زن منی؟
‫دلیل نمی‌شه جزو اموالت باشم.
‫نکنه می‌خوای تنها بچه‌هام رو بزرگ کنم؟
‫نمی‌ذارم جای خالیت هم حس کنن.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫مگه خواب نبودی؟
‫- مطمئنی حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اشکال نداره قربونت برم.
‫نگران نباش. درست می‌شه.
‫شاید بابا درست می‌گه.
‫باید سرسخت بار بیام.
‫که بتونم ناگازی بشم.
‫دروغ نگم عجب منظره‌ایه. ‫ولی چای اینجا...
‫چنگی به دل نمی‌زنه.
‫راستی شیرت هم تموم شده.
‫راه گم کردی رفیق؟
‫شما ریک هستی؟
‫اول من سوال پرسیدم.
‫آره، ولی جوابم به جوابت وابسته است.
‫چون اگه ریک خودت باشی، ‫یعنی همون اسطوره‌ی بمبئی باشی،
‫یعنی افسانه‌ای باشی که خبرنگاره رو ‫از کنگو نجات داد،
‫که برای نجات شهردار ریو، ‫دخل دو گروه تبهکار رو آورد،
‫در اون صورت افتخار از بنده است.
‫ولی دروغ نگم رفیق جان، ‫انتظار نداشتم انقدر داغون ببینمت.
‫چی شده؟ از روی پل افتادی؟
‫نظرت چیه لیوانم رو بذاری کنار، ‫سوار ماشینت بشی و بزنی به چاک؟
‫خیلی بی‌تربیتی‌ها، قبول داری؟
‫مخصوصا وقتی که دوست مشترکمون ‫می‌خواد مأموریتی بهت بده.
‫من دوستی ندارم.
‫آره، ولی ظاهرا به نظر این شخصی ‫که بهش اشاره کردم،
‫کسی جز تو از پس این مأموریت بر نمیاد.
‫راستش خودم چندان مجاب نشدم. ‫اصلا با این وضع می‌تونی ماشه بکشی؟
‫پس بگو چرا هیچ دوستی نداری.
‫برگرد پیش کسی که فرستادت ‫و بهش بگو تمایلی به مأموریتش ندارم.
‫جدا؟
‫حتی اگه همسر سابقت باشه؟ میا باشه؟
‫لباسی که تن این سگه است ‫از برند والنتینوئه؟
‫آره، هدیه دوستم بود.
‫گفتی میاد توی دردسر افتاده؟
‫خودش نه، ولی خواهرش افتاده.
‫خواهرش چه مشکلی داره؟
‫در حال حاضر با دو تا بچه‌اش ‫توی زندانی واقع در گرجستانه.
‫شوهرش اونجا زندانی شده. ‫باورت می‌شه؟
‫- اسم شوهرش داویت... ‫- داویت رادیانیه. یادم اومد.
‫گمونم آخرین باری که دیده بودیش،
‫همراه برادرش زوراب، توی خیابون‌های گرجستان ‫خرده‌فروشی مواد می‌کردن.
‫ولی طی هشت سال ‫برای خودشون امپراتوری ساختن.
‫به خودشون لقب «ناگازی» می‌دن.
‫ظاهرا به زبان خودمون «شبان» معنی می‌ده.
‫این دو برادر توی جنگ به دنیا اومدن.
‫توی جنگ بزرگ شدن، توی جنگ سرسخت شدن.
‫وقتی که بچه بودن، ‫خانواده‌شون بدون بار و بندیل،
‫از جنگ داخلی گرجستان فرار کردن،
‫و به ارمنسان پناه بردن.
‫بچه‌ها پیش عموشون که اسمش ‫آوتاندیل بود، موندگار شدن.
‫عموشون تا به امروز براشون ‫عملیات‌هایی انجام می‌ده.
‫ولی توی ارمنستان با جنگ جدیدی رو به رو شدن.
‫برای زنده موندن توی خیابون‌های ایروان، ‫به زندگی جنایتکارانه روی آوردن.
‫ ‫آدمکش شدن براشون دیپلم بود.
‫به خیال خودشون سربازانی بودن ‫که خداوند اون‌ها رو برگزیده بود.
‫ولی زمانی که به گرجستان برگشتن،
‫به قهرمانان مردمی بدل شدن.
‫به سربازان خودشون انگیزه‌ی قدرت‌بخشی دادن. ‫که یعنی خانواده.
‫این دو برادر سربازانی تریبت کردن ‫که وفاداری فرقه‌مانند داشتن.
‫که به همین ترتیب، عملا برای خودشون...
‫معاملات میلیون‌دلاری ‫تسلیحات ساختن.
‫این جماعت سیاستمداران رو توی جیبشون دارن.
‫عملا می‌شه گفت صاحب کشور شدن.
‫اگه آمریکایی‌ها مداخله نمی‌کردن، ‫داویت از زندان آزاد می‌شد.
‫الان کجاست؟
‫توی زندان تکاچیری زندانی شده.
‫گوش کن چی می‌گم رفیق. ‫خوب به حرف‌هام گوش کن.
‫اگه نظر کارشاسانه‌ی من رو بخوای، ‫مسئله خود داویت یا نگهبانان نیستن.
‫مشکل اصلی دو باندیه که اونجا زندانی شدن.
‫یکیشون صرفا می‌خواد داویت رو بکشه، ‫ولی جفتشون قصد جون خودت رو می‌کنن.
‫ولی اگه من جات بودم، ‫که مسلما نیستم،
‫بدون اینکه توجه کسی رو جلب کنم، ‫بی سر و صدا وارد می‌شدم.
‫چون به محض اینکه داویت بفهمه ‫خانواده‌اش رو از پیشش بردن،
‫مطمئن باش برادرش با تمام قوا ‫بهت حمله‌ور می‌شه.
‫منظورم از تمام قوا هم ارتش ناگازیه.
‫مأموریت شش هفته دیگه است. ‫ما سهممون رو انجام می‌دیم،
‫ضمنا ملاحظات سیاسی هم کاملا پای خودته.
‫اگه همه‌چی خوش پیش بره، ‫دستگیر نشی یا توی صورتت تیر نخوره،
‫من اون‌طرف مرز می‌بینمت و ماچت می‌کنم.
‫ولی اگه شکست خوردی... ‫بدون از آشنایی خوشحال شدم.
‫[ساحل آمالفی]
‫می‌تونیم تا فرداشب محموله تسلیحاتی ‫به سئول منتقل کنیم.
‫برادرم یاز رو شخصا می‌فرستم ‫که محموله رو تحویل بگیره.
‫آخه واسه بازی فردا بلیت گرفتم.
‫ببخشید، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫سلام تایلر.
‫سلام نیک. گوش کن،
‫ظاهرا برنامه بازنشستگی جواب نمی‌ده.
‫بهم مأموریت دادن.
‫همین نه ماه پیش بود که ‫کل پزشک‌ها جوابت کرده بودن.
‫آره، ولی هنوز که زنده‌ام. ‫به زودی پولش به حسابت واریز می‌شه.
‫منظورت چیه؟ چرا به حسابت خودت نمیاد؟
‫مگه خبرها رو نشنیدی نیک؟ ‫الان دیگه اسطوره شدم.
‫فکر کنم مغزت هنوز از آسیبات ‫توی کما بودنت، بهبود پیدا نکرده.
‫منم که باید بهت مأموریت و دستور العمل بدم.
‫آره، ولی خودت گفته بودی که فکر کنم ‫چرا با چنگ و دندون زندگی رو چسبیدم.
‫پس بریم علتش رو پیدا کنیم.
‫نمی‌تونی به بازی برسی.
‫بخشکی شانس!
‫یک دقیقه تا هدف.
‫راستش جدیدا دقت کردم ‫دست‌هام خیلی عرق می‌کنه.
‫اصلا خوشم نمیاد. ‫لابد قند خونم پایین اومده.
‫چطور چنین تشخیصی دادی؟
‫- توی تیک‌تاک دیده بودم. ‫- انقدر تیک‌تاک پزشکی نگاه نکن.
‫- همین‌جوری کم اضطراب نداری. ‫- آخه باید صحبت کنم.
‫هر موقع که صحبت می‌کنم ‫و گوشیم صدام رو می‌شنوه،
‫بهم تیک‌تاک پزشکی پیشنهاد می‌کنه.
‫پس بهتره تیک‌تاک رو پاک کنی.
‫این که اصلا فکر خوبی نیست.
‫- حاضری؟ ‫- بریم.
‫تمام واحدها تمرکز کنن. ‫به نظر اوضاع خوبه.
‫چقدر هوا سرد شده.
‫اگه نمی‌خواستن توی سرما بخوابن، ‫نباید آدمکش می‌شدن.
‫ققنوس به آلفا رسیده. ‫تیم‌های دو و سه به گوش باشید.
‫قفل سلول ۲۰۷ باز شده. ‫پنج دقیقه فرصت داری.
‫برق همه‌جا رفته.
‫می‌رم نگاهی بندازم.
‫[سلول ۲۰۷]
‫سلام.
‫بیدار شو ساندرو. ‫باید بریم. حاضر شو.
‫این آقا کیه؟
‫اومده ما رو از اینجا ببره.
‫کفش‌هات رو پات کن.
‫قراره کجا بریم؟
‫بعدا بهت می‌گم.
‫بابا.
‫هیس! سر و صدا نکن.
‫می‌خواد ما رو از اینجا ببره. ‫پدرت بیرون منتظرمونه.
‫ازم دور نشین.
‫برین.
‫- محموله همراهمه. راه افتادیم. ‫- دریافت شد.
‫شرمنده بچه‌جون.
‫برین.
‫هشدار وضعیت قرمز. ‫نگهبانان، خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫به داخل زندان نفوذ شده. ‫نگهبانان، وضعیت قرمزه.
‫هشدار: به محوطه نفوذ شده. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫به نفعتونه خودتون رو تکون بدین. ‫اینجا داره شلوغ می‌شه.
‫دریافت شد. حاضریم.
‫برین، برین! برین اون پشت! عجله کنین!
‫هلم نده.
‫داری می‌ترسونیش.
‫آره، تازه مونده زهره‌ترک بشه.
‫هشدار: به محوطه نفوذ شده. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫جلو نیاین.
‫برین عقب.
‫برین عقب!
‫برین، برین، برین، برین!
‫یاز، مسیر خروجی می‌خوام.
‫دارم پیدا می‌کنم.
‫از کدوم طرف برم یاز؟ کمک می‌خوام.
‫از براوو نرو، خیلی خطرناکه. ‫از چپ برو، سمت لوله‌های ذغال‌سنگ.
‫شنیدم. راه افتادیم.
‫- کدوم طرف؟ وقت داریم؟ ‫- آره، تقریبا دو دقیقه مونده.
‫نترس. برو بالا، من هم الان میام.
‫برو.
‫خیلی‌خب.
‫بچه‌هام رو کجا می‌بری ؟
‫تایلر. باید فورا بریم.
‫تو بچه‌ها رو ببر. ‫من توی خروجی چارلی منتظرم.
‫- اون پایین چی شد؟ ‫- دردسر درست شد.
‫زود باش، برو.
‫- پدرم کجاست؟ ‫- عجله کن.
‫- باید بریم. بگیرش. ‫- گفتم پدرم کجاست؟
‫تمام واحدها به سمت چارلی! ‫زود باشین، زود باشین!
‫هشدار: در محوطه شورش شده. ‫تمام خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫هشدار: تمام واحدها به حیاط زندان. ‫تمام خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫هشدار وضعیت قرمز. ‫نگهبانان، خروجی‌ها رو مسدود کنید.
‫جز هواخوری زندان راه دیگه‌ای به چارلی نیست؟
‫منفی، منفی.
‫- از وسطش نمی‌شه.
‫لابد راه دیگه‌ای داره.
‫نزدیکم بمون. با همون بزنشون.
‫دروازه‌ها رو ببندین. ‫نگهبانان، روی دیوارها مستقر بشین.
‫برو!
‫برو عقب! برو! ‫برو عفب، عقب، عقب!
‫ریک! کمکم کن!
‫ریک!
‫ضامنش رو بکش!
‫آهای!
‫کمکم کن!
‫نه!
‫کمکم کن!
‫تایلر!
‫کمکم کن!
‫حالت خوبه؟
‫به چارلی رسیدیم. باز کنین.
‫کنار وایستین. نفوذ تا سه، دو، یک...
‫چرا انقدر لفتش دادین؟
‫- عملیات لو رفت. باید راه بیفتیم. ‫- خیلی وقته عملیات لو رفته.
‫تماس‌های بی‌سیم ناگازی رو شنود کردیم. ‫تا دندون مسلح دارن میان.
‫خبر هم دارن که رئیسشون مرده.
‫- برادرش فهمیده؟ ‫- الان مشخص می‌شه.
‫بچه‌ها کجاست؟
‫توی ماشین. زود باش، برو.
‫وایستا.
‫خب، همه حالشون خوبه؟ بچه‌ها، خوبین؟
‫پس بابا کجاست؟ گفتی اون هم میاد.
‫بعدا قراره ببینیمش.
‫جلیقه‌ها رو تنتون کنین. ‫کف ماشین بخوابین.
‫حواستون باشه. دارن از جلومون میان.
‫- شنیدم. ‫- افراد زوراب هستن.
‫گروه سه، حرکت کن. ‫تایلر، پشتت رو داریم.
‫فهمیدم. نیک، ترتیب این‌ها رو بده.
‫لازم نبود بگی.
‫از یه تهدید خلاص شدیم، ‫یه تهدید خلاص شدیم.
‫خب، دو تهدید آخر رو منحرف کردیم. ‫برو، برو، برو.
‫ترکیب رو حفظ کنید.
‫- دریافت شد. ‫- دریافت شد.
‫از جلو اومدن. برو راست، برو راست.
‫چند تا موتوری و ‫یه یوتی‌وی ارتشی کنارمونه.
‫نزدیکم باش. نذار بینمون بیفتن.
‫این‌ها ناگازی هستن. سربازن. ‫همه‌شون آدمکش هستن.
‫آره، ولی من هم هستم.
‫بهمون برخورد کرد!
‫«عقاب» حذف شد.
‫موتوری‌ها رو از کنارم ببر.
‫- ظاهرا خبر داویت به گوششون رسیده. ‫- آره، ظاهرا رسیده.
‫چه خبری؟
‫دومین موتوری افتاد.
‫- چرا افراد عمو بهمون شلیک می‌کنن؟ ‫- حالتون خوبه؟
‫نیک، دو تا موتوری آخر دنبالت هستن.
‫بذار پشتت بمونن، الان می‌رسم.
‫عجله کن!
‫سریع‌تر از این می‌خواستی؟
‫تو این وضع شوخیت گرفته؟
‫یوتی‌وی سمت چپته.
‫به نقطه خروجی نزدیکیم. مستقیم برین.
‫محکم بشینید!
‫مگه نمی‌دونن ما توی این ماشینیم؟
‫گروه براوو، دو دقیقه فاصله داریم تا...
‫- مواظب باش. بیا، بیا. ‫- برین، عجله کنین.
‫خشابم تموم شد!
‫خیلی‌خب، من پیشتم.
‫- دختره آسیب دیده! باید بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫از همون دروازه برو. ‫پیاده‌ایم. شصت ثانیه مونده.
‫سمت چپ!
‫راست! برین راست! بیاین دنبالم.
‫خیلی‌خب. کنار هم بمونین.
‫گروه چهار! پیاده‌ایم. ‫بیست ثانیه فاصله داریم.
‫- یاز، سرعتشون رو کم کن. ‫- ردیفه.
‫از نیروهای خودی هستیم.
‫یاز، کمک‌های اولیه بیار.
‫خیلی‌خب. ردیفه.
‫دردم میاد!
‫چقدر بد زخمی شده؟
‫شکستگی بازه. باید دکتر درمانش کنه.
‫مواظب باشین، هلیکوپتر جنگی آوردن.
‫من سمت لوکوموتیو می‌رم.
‫- یاز، تو حواست بهش باشه. ‫- حله، ردیفه.
‫یه هلیکوپتر رو زدم. یکی دیگه مونده.
‫دریافت شد.
‫گروه ریپر، توی موقعیت باش.
‫برین، برین.
‫ریپر یک و دو، باید جلوی قطار رو بگیریم.
‫دریافت شد، به طرف لوکوموتیو می‌ریم.
‫بیاین، بیاین!
‫ریپر یک شکست خورد.
‫به قطار نفوذ می‌کنیم.
‫نیک، حالت خوبه؟
‫نیک.
‫حالت خوبه؟
‫از اون بابا حالم بهتره.
‫بخواب رو زمین.
‫هوام رو داشته باش.
‫داریم به مقصد نزدیک می‌شیم. ‫قطار رو متوقف کن نیک.
‫ترمزش کار نمی‌کنه.
‫بگو که شوخی می‌کنی.
‫یاز، حواست به خانواده باشه. ‫ترمزهامون کار نمی‌کنه.
‫- چیزی نمونده. ‫- محکم بچسبین.
‫اعضای گروهم اون‌طرف منتظرمون هستن.
‫قراره بد فرود بیایم، پس محکم بچسبین.
‫- قراره چی بشه؟ ‫- الان خودت می‌فهمی.
‫تسلیت می‌‎گم.
‫عملیات مدبرانه‌ای بود.
‫مأمورا این عملیات خیلی ماهر بود.
‫شاید چهار یا پنج نفر از ما ‫می‌تونستن چنین عملیاتی رو انجام بدن.
‫کار چچن‌ها بود؟
‫بهشون نمی‌خوره.
‫سازماندهی نیروهاشون این‌جوری نیست.
‫یکی می‌خواست انتقام بگیره.
‫برادرتون کم دشمن نداشت.
‫نه.
‫مسئله انتقام نبوده.
‫قصد دیگه‌ای داشتن.
‫چیزی نیست.
‫- حواست به دستش باشه. ‫- باشه.
‫بابا کجاست؟
‫الان وقت این حرف‌ها نیست. ‫خواهرت کمک می‌خواد.
‫من بدون بابا جایی نمیام.
‫ بیا بریم، خواهرت کمک می‌خواد. ‫- من نمیام.
‫بابات قرار نیست بیاد.
‫نکنه مرده؟
‫تو کشتیش؟
‫ها؟
‫تو کشتیش؟
‫آروم باش ساندو.
‫آخ ساندرو.
‫- گوش کن! عه، عه! ‫- گم شو!
‫گوش کن چی می‌گم! ‫می‌خواست مادرت رو بکشه، فهمیدی؟
‫بحث نجات مادرت بود.
‫ساندرو.
‫داویت!
‫- سعی کردم ازش مراقبت کنم. ‫- به این می‌گی مراقبت؟
‫باید تا آخرین قطره خونت از برادرت دفاع کنی.
‫شرح پزشکی کامل.
‫می‌خوام که توی خیابون ‫دوناو سیتی بیای به دیدنمون.
‫چهل و پنج دقیقه دیگه به وین می‌رسیم.
‫ممنونم.
‫تقریبا رسیدیم.
‫خوبی؟ چیزی نمی‌خوای؟
‫گرسنمه.
‫بذار ببینم چی داریم.
‫نکن. می‌پره توی گلوش.
‫خودم بلدم چطوری به بچه‌م رسیدگی کنم.
‫آروم باش. صرفا می‌‌خواست کمک کنه.
‫نمی‌خواد به من لطف کنی.
‫وقتی برسیم می‌ریم پیش دکتر. یکم استراحت کن.
‫از کی تا حالا گرجی بلدی؟
‫همیشه بلد بودم.
‫خبر نداره؟
‫قبلا شوهر خواهرم بود.
‫ممنون که خبر دادی.
‫می‌خواستم وقتی رسیدیم بهت بگم.
‫اوهوم.
‫تو خیلی دختر شجاعی هستی.
‫از دستت عصبانیه.
‫کم پیش نمیاد.
‫من باید می‌موندم.
‫اگه من بمیرم جای بچه‌هام امن‌تر می‌شه.
‫بی‌خیال بابا. خودت می‌دونی دروغه.
‫تقریبا رسیدیم دیگه. تقریبا آزاد شدی.
‫یه جای امن واست پیدا می‌کنم. ‫قول می‌دم.
‫ممنونم تایلر.
‫می‌شنوم.
‫عمو... منم ساندرو.
‫ساندرو؟ کجایی؟
‫پدرم می‌خواست مادرم رو بکشه؟
‫ساندرو...
‫جواب بده!
‫به حرف‌هایی که مادرت می‌زنه گوش نده. ‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫همه چیز کار اونه.
‫اون پدرت رو به کشتن داد. فهمیدی؟
‫همیشه می‌خواست تو رو از پدرت دور کنه.
‫و الان هم که رفتی پیش کسی که پدرت رو کشته.
‫پس بگو کجایی؟
‫ناسلامتی شبان هستی. مثل پدرت باش.
‫کجا می‌رید؟
‫اولین بار که بروکسل دیدمت رو یادته؟
‫میا واسه مجلس کار می‌کرد.
‫آره، پسرت هم همراهت بود.
‫نوزده سالم بود.
‫صرفا یه بچه بود. من هم همین‌طور.
‫ببین، می‌دونم که خواهرت چه ‫فکری راجع به من می‌کنه.
‫و کاری هم از دست من برنمیاد. ‫فقط می‌خوام بدونی...
‫این بدترین چیزیه که ‫یه والد می‌تونه تجربه کنه...
‫تماشای مرگ فرزندش.
‫ممنونم.
‫خیلی‌خب بزن بریم بچه‌ها. ‫می‌خوام تا شیش ساعت دیگه توی هواپیما باشن.
‫ویزای چندگانه.
‫ممنون.
‫خوبه.
‫بهتره استراحت کنی.
‫خبرها داره پخش می‌شه.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫شرمنده...
‫من عذرخواهی نمی‌خوام. ‫اعتماد می‌خوام.
‫اگه واست مهم بود.
‫درخواستت رو رد نمی‌کردم.
‫مهمه.
‫ممنونم دکتر.
‫تصورش سخته که با وجود چنین افرادی...
‫تربیت بچه چقدر سخت می‌تونه باشه.
‫ولی طاقت آوردی.
‫بچه‌هات رو از خطر نجات دادی.
‫دست خالی دوام آوردی. به تنهایی.
‫خوب درکت می‌کنم. خودم تجربه‌اش کردم.
‫هرکس لیاقت یه فرصت دوباره رو داره.
‫خیال می‌کنی کارت خیلی خوبه؟
‫خیال می‌کنی نجاتم دادی؟
‫خیال می‌کنی قهرمانی؟
‫نظرم مهم نیست. مردم بهم پول می‌دن که ‫کاری رو بکنم که خودشون از پسش برنمیان.
‫مثل کشتن پدرم.
‫مادرم استخدامت کرد که بکشیش دیگه.
‫نه، مادرت خودش رو به خطر انداخت ‫که تو و خواهرت رو نجات بده.
‫از زندانی که پدرتون توش حبستون کرده بود.
‫قصد بدی نداشت. ‫اگه می‌رفتیم بیرون ما رو می‌کشتن.
‫- کی؟ ‫- دشمنان شبان‌ها.
‫میومدن سراغمون که ما رو بکشن.
‫ما رو گذاشت اونجا که تحت مراقبت باشیم.
‫- بردت اونجا که افسارت رو به دست بگیره. ‫- نه، صرفا به مادرم اعتماد نداشت.
‫ولم کن بابا.
‫خودش خوب می‌دونست ‫که مادرت تو و خواهرت رو می‌بره...
‫و یه زندگی فارغ از اون شرایط واستون ‫مهیا می‌کنه. نه این‌که در بند پدرت باشین.
‫پسرهای خوب باید از پدرشون حمایت کنن.
‫- ولی یه پدر خوب مجبورشون نمی‌کنه که بکنن. ‫- آره ولی حداقل پدرم ما رو ترک نکرد.
‫مهم‌ترین درخواستی که ازتون دارم اینه.
‫که این بی‌حرمتی رو پاسخ بدید.
‫این کثافت وارد خانه ما شده ‫و خانواده ما رو به قتل رسونده.
‫برادرانمون رو به قتل رسونده.
‫به وسیله حقی که خدا بهمون داده می‌کشیمش.
‫شما برادران من هستید. ‫زندگی من متعلق به شماست.
‫تا آخرش همراهت هستیم.
‫زندگی من متعلق به شماست.
‫زندگی من هم همین‌طور.
‫داری الکی به کشتنشون می‌دی.
‫آخر این مسیر خوش نیست.
‫باید تا آخرین قطره خونت از برادرت دفاع کنی.
‫من درسی که پدرم بهم داده رو یادم نرفته.
‫تو یادت رفته؟
‫تو و پسرم قبلا آشنا شدید.
‫یه بار توی ساحل با هم بازی کردید. ‫نمی‌دونم یادته یا نه.
‫اگه بود الان تقریبا همسن بودید.
‫آخرین باری دیدمش...
‫داشت روی تخت بیمارستان نقاشی می‌کشید.
‫کلی کاغذ و مدادشمعی دورش ریخته بود.
‫عاشق نقاشی کردن بود.
‫رفته بودم باهاش خداحافظی کنم. ‫چون قرار بود به افغانستان اعزام بشم.
‫و می‌دونستم که امکانش هست دیگه نبینمش. ‫ممکن بود وقتی برمی‌گردم دیگه زنده نباشه.
‫واسه همین رفتم بیمارستان و دیدمش ‫که داشت روی تخت نقاشی می‌کرد.
‫و حق با توئه، من...
‫و بعد رفتم.
‫آخرین چیزی که بچه‌ام دید ‫این بود که ترکش کردم.
‫ولی مادرت تو رو ترک نکرد.
‫سال‌ها پیش پدرت موند که از تو مراقبت کنه.
‫اون هم بعد اون همه بلایی که پدرت سرش آورد. ‫بلاهایی که شاهدش بودی و بلاهایی ندیدی.
‫موند که جای تو و خواهرت امن باشه.
‫دوست ندارم بهت دروغ بگم رفیق. ‫اوضاع قراره داغون‌تر بشه.
‫ولی تو باید مراقبش باشی. بهت احتیاج داره.
‫که مراقبت‌هایی که ازت کرد رو جبران کنی.
‫و یا بذاری دروغ‌های پدرت گولت بزنه.
‫وظیفه توئه رفیق.
‫پدرم همیشه این‌طور نبود.
‫معذرت می‌خوام.
‫- چیزی نیست. ‫- چرا.
‫داره میاد.
‫چیکار کردی بچه؟
‫از سمت شمال دارن حمله می‌کنن. برید!
‫جمع کنید. باید بریم.
‫- باید بریم. ‫- چی شده؟
‫پیدامون کردن.
‫با آسانسور برید پایین. ‫به آرومی از در اصلی خارج بشید.
‫من می‌رم گاراژ که با ماشین‌های زرهی ‫از وسطشون رد بشیم.
‫بریم.
‫بالا یا پایین؟
‫میان پایین. این‌طوری ‫انتخاب‌های بیشتری دارن.
‫بچه‌ها چی می‌شن؟
‫[بیا کوچه پشتی پیشم]
‫- چیکار کردی؟ ‫- ببخشید مامان...
‫چیکار کردی ساندرو؟ چطور تونستی؟
‫اون بهت اهمیت نمی‌ده!
‫می‌‌خواد ما رو بکشه!
‫شبان‌ها خانواده من هستن.
‫خانواده‌ات منم. خانواده‌ات نیناست!
‫- بخوابید روی زمین! ‫- روی زمین!
‫بیا.
‫هلیکوپتر روی سقفه. دارن نفوذ می‌‌کنن.
‫بریم! زود. برید. برید.
‫- ما یه راهی باز می‌کنیم و می‌بریمتون. ‫- ممنون.
‫برو. سوار شو.
‫ساندرو!
‫- ساندرو! وایستا بچه! ‫- بسپرش به من.
‫یاز! نه!
‫- داره می‌ره پیش عموش. ‫- با بی‌سیم در ارتباط باش نیک.
‫به پشتیبانی نیاز داریم!
‫- برو نیک، برو سراغ پسره. ‫- تایلر...
‫سرتون رو بدزدید.
‫آهای! وایستا!
‫آهای!
‫برگرد اینجا.
‫ساندرو.
‫بی‌خیال بچه. برگرد.
‫به حرفم گوش کن بچه. ‫کار خوبی نیست.
‫بیا پسر.
‫برگرد. برگرد پیش مادرت.
‫به حرفش گوش نده.
‫مادرت این همه زحمت کشید ‫که ازت مراقبت کنه. برگرد.
‫برگرد پیش ما.
‫ساندرو.
‫برگرد پیش خانواده‌ات.
‫وای!
‫نیک!
‫حالت خوبه نیک؟
‫پوتین.
‫تقصیر مادرم نبود.
‫صرفا می‌خواست ما رو از اونجا ببره.
‫سوار ماشین شو و همون‌جا بمون.
‫حواست به پسره باشه.
‫برو!
‫نارنجک انداختم.
‫حالت خوبه؟
‫تایلر، بچه رو بردن. ‫من و نیک پیاده‌ایم.
‫داریم به جناح خیابون می‌ریم. ‫به وسیله نقلیه نیاز داریم.
‫صبر کنید.
‫گروه سوم، نابودشون کنید. فورا.
‫رفتن بالا.
‫مجبورشون کنید به داخل ‫ساختمون عقب‌نشینی کنن.
‫ما محاصره شدیم تایلر! عجله کن!
‫دارم میام پیشتون.
‫محاصره‌اش کنید!
‫همین‌جا بمونید.
‫[سلام عزیزم، تابستون شده!]
‫اجازه درگیری داریم؟
‫روی سقف تیراندازه.
‫اجازه صادر شد.
‫پلیس!
‫- برو روی سقف نیک. پرنده رو بزن. ‫- دریافت شد.
‫- آماده؟ حرکت! ‫- برو!
‫پر کنید!
‫پیش من بمونید.
‫ما پیش آسانسوریم تایلر. ‫داریم می‌آییم روی پشت بوم.
‫برید!
‫داریم می‌آییم بالا. دقیقا پشتتونیم.
‫دریافت شد.
‫دارن محاصره‌مون می‌کنن. ‫آماده هلیکوپتر باشید.
‫من از طبقه پایین می‌زنمشون ‫که حواسشون پرت بشه.
‫بعد که همه رو کشتیم می‌ریم ‫لباس مثل هم می‌خریم. چطوره؟
‫دفعه بعدی می‌پوشیمشون.
‫عمرا.
‫- گروه اول. دارن میان سمت شما. ‫- آماده هستیم.
‫سرگو و کنستانتین. شما ورودی رو پوشش بدید. ‫بقیه همه بالا.
‫آهای.
‫حالت خوبه؟
‫چیزیت نمی‌شه.
‫ببخشید.
‫ببخشید که تو رو قاطی این قضیه کردم.
‫هی.
‫دشمنت شرمنده باشه.
‫از اینجا می‌بریمتون. باشه؟ ‫برمی‌گردی پیش خواهرت.
‫می‌خواد مادرم رو بکشه؟
‫اگه می‌خواستی زنده بمونه...
‫نباید باهاش ارتباط برقرار می‌کردی.
‫[خطر! وارد چاه آسانسور نشوید]
‫یاز! طبقه پنجاه و هفتم بهت نیاز دارم. ‫بخش جنوبی.
‫همین‌جا بمونید.
‫برو سراغ اون خانواده. بسپرش به من.
‫برو!
‫قراره از کشتنت لذت ببرم.
‫جدی؟ صبر کن نوبتت بشه.
‫خیلی این زن واست مهمه انگار.
‫خوبه.
‫حالا می‌فهمی از دست دادن کسی ‫که دوستش داری چه حسی داره.
‫بهم اعتماد داری؟
‫نباید داشته باشم؟
‫برو سراغ خانواده.
‫خائن!
‫یاز!
‫حالت خوبه؟
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫برو، برو.
‫پیداشون کردم. داریم می‌آییم بالا.
‫دارم میام.
‫بریم. بریم.
‫یاز؟
‫یاز.
‫برو بالا نیک! برو بالا!
‫چی شده تایلر؟
‫کارت رو بکن نیک. کارت رو بکن.
‫- دارمت. ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.
‫- ببخشید. خب... ‫- یاز!
‫ببین رفیق، آهای. یاز! یاز!
‫ببین من رو یاز، به من نگاه کن.
‫طاقت بیار رفیق. دارمت!
‫باشه رفیق...
‫یاز!
‫نه!
‫چی شد؟
‫- میا! ‫- کتو.
‫- میا. ‫- کتو.
‫فکر نمی‌کردم دیگه ببینمت.
‫کل کشور دارن دنبال ما می‌گردن.
‫برو پس. سوار هواپیما شو.
‫امروز ده شبان از دست دادیم.
‫مبارزان خوبی بودند.
‫کافیه.
‫نترس.
‫چیزی نمی‌شه.
‫الگوی خوبی واسه ساندرو باش.
‫اگه بمیری یا توی زندان‌های اتریش بپوسی...
‫واسش فایده‌ای نداری.
‫اگه فرار بکنم...
‫چطوری الگوی ساندرو می‌شم؟
‫بذار از خدا بپرسیم.
‫«مهراس زیرا که من همراهت هستم.»
‫«خداوند با مستضعفین است»
‫می‌دونم. خوندمش.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم خدا شنواییت رو گرفت...
‫تا بتونه توی گوشت زمزمه بکنه.
‫ولی الان فقط ندای خشم رو می‌شنوی.
‫می‌دونی پدرم تو رو با کی مقایسه می‌کرد؟
‫جیرجیرک توی فیلم رو یادته؟
‫همونی که روی بینی پسره نشست.
‫دائما توی گوشش مزخرف می‌گفت.
‫هی داشت جیر جیر می‌کرد.
‫یادته؟
‫و حالا پدرت کجاست؟
‫برادرت کجاست؟
‫می‌دونستم آخرش عاقبتم یه گلوله می‌شه.
‫ولی فکر نمی‌کردم تو شلیکش کنی.
‫عزیزم.
‫خیلی بزرگ شدی.
‫خاله میا می‌برمون یه جای امن. باشه؟
‫ساندرو هم باهامون میاد؟
‫واست قهوه درست کردم. می‌خوای؟ ‫با شیر و دو قاشق شکر.
‫ببین، اگه کس دیگه‌ای بود از اون می‌خواستم.
‫آره می‌دونم... عیبی نداره.
‫ببین، می‌دونم دوست نداری این رو بشنوی...
‫شرمنده که نبودم.
‫شرمنده که نبودم. شرمنده که نموندم. ‫باید...
‫باید پیشت می‌بودم. پیش هردوتون.
‫درسته. دوست ندارم بشنوم.
‫چرا نموندی؟
‫خب چون بهم نیاز داشتن. ‫توی قندهار بهم نیاز داشتن.
‫ما هم بهت نیاز داشتیم.
‫- آخه اعزام شده بودم... ‫- چرا نموندی؟
‫- دستور گرفته بودم و... نمی‌تونستم...
‫- نه، چرا نموندی؟ ‫- نمی‌تونستم...
‫نمی‌تونستم درستش کنم. ‫نمی‌تونستم شرایط رو درست کنم.
‫من اینجا پیش هواپیمام ایستادم.
‫- ولی نمی‌تونم سوارش بشم. ‫- جدی؟ چرا اون‌وقت؟
‫چون نمی‌تونم با زنده بودن تو کنار بیام.
‫پسره کجاست؟
‫خیال کردی پسره می‌خواد پیش تو باشه؟
‫به نظرم گیج شده.
‫چرا بهم نگی کجایی تا بیام ‫کارهای نیمه‌تموم رو تموم کنی؟
‫می‌خوای مذاکره کنی؟
‫توی پایگاه هوایی پیش کلیسای سنت جورج.
‫واسه مذاکره نمیام.
‫این کار رو نکن.
‫پیشش بمون. از اینجا ببرشون.
‫در رو باز کن. در رو باز کن!
‫تایلر!
‫سرگو! سرگو!
‫عجله کن.
‫بیا.
‫پسره رو می‌خواستی؟ این‌جاست دیگه.
‫این قضیه بین من و توئه. ‫ولش کن بره.
‫نه، همین‌جا می‌مونه.
‫می‌دونی، خدا به من ماموریتی داده. ‫که برای خونخواهی روی سرت خراب بشم.
‫گاهی‌اوقات برای اجرای خواسته‌ی خداوند ‫باید چیز بزرگی رو فدا کنی.
‫فقط یه بچه‌ست.
‫شک دارم.
‫ماشه رو بکش تا یک عمر ‫احساس پشیمانی داشته باشی.
‫داری کم‌کم جانت رو از دست می‌دی.
‫بدتر از این هم دیدم.
‫برو. اسلحه‌اش رو بگیر.
‫نذار تکرار کنم.
‫اسلحه رو بده بهش.
‫حالا اسلحه رو بیار بالا ‫و سمت سرش نشونه بگیر.
‫خیلی بزدلی.
‫بزدل؟
‫بزدلی یعنی که یه مرد بی‌دفاع ‫رو توی زندان بکشی.
‫گفتم اسلحه رو سمتش نشونه بگیر.
‫این مردیه که پدرت رو کشته.
‫انتقام پدرت رو بگیر.
‫ماشه رو بکش.
‫عیبی نداره رفیق.
‫ناامید‌کننده بود.
‫اسلحه رو بنداز. ‫اسلحه رو بنداز.
‫می‌تونی انتقام برادرت رو بگیری...
‫ولی همین الان به قیمت جان این تموم می‌شه.
‫پس اسلحه رو بنداز!
‫صورت مسخره‌اش رو متلاشی می‌کنم.
‫نیک...
‫پسره.
‫دختر خوب.
‫شرمنده... شرمنده‌ام.
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫من بس...
‫نمی‌کنم.
‫[زندان شوارتسو]
‫[زندان شهر گراتس]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالشون چطوره؟
‫خوبن. جاشون امنه.
‫بخاطر شاهد بودن تحت محافظت هستند.
‫به واسطه‌اش کمک کردم ‫که با آمریکایی‌ها به تفاهم برسه.
‫واسشون راه تجارت، حساب بانکی ‫و هویت درست کرد.
‫البته آمریکایی‌ها دارایی‌هاشون ‫رو بلوکه کردن. همه‌اش رو گرفتن.
‫اگه بری کلبه من، ‫سومین تخته‌ای که پشت شومینه‌ست...
‫یک میلیون نقد هست. می‌تونی بدی بهشون.
‫اومدم اینجا چون می‌خواستم...
‫ممنون میا.
‫می‌دونم هیچ‌وقت ازت تشکر نکردم.
‫هیچ‌وقت بابت انجام کاری که ‫من شهامتش رو نداشتم ازت تشکر نکردم.
‫آخرین چیزی که از تو دید ‫این نبود که ترکش کردی.
‫این بود که رفتی جان بقیه رو نجات بدی.
‫و در آخر خیلی شجاع بود تایلر.
‫می‌گفت «می‌خوام مثل بابام شجاع باشم.»
‫چنین دیدی بهت داشت.
‫خداحافظ تایلر.
‫انگار اصلا نوای موسیقی داره پخش می‌شه‌ها.
‫گفتم که گیر نیافتی.
‫بدبختی که خبر نمی‌کنه بابا.
‫اگه بتونم آزادت کنم چی؟
‫چطور می‌شه؟
‫بیا و یه ماموریت دیگه واسمون انجام بده.
‫بدون گروهم نمی‌تونم. ولش نمی‌کنم.
‫آره، حدس می‌زدم همین رو بگی.
‫ریک.
‫تلفظ اسمت خیلی حال می‌ده.
‫تو تاحالا اسمت رو بهم نگفتی. ‫اسم تو هم باحاله؟
‫اسم من اهمیت نداره.
‫واقعا؟ چی اهمیت داره؟
‫کسی که واسش کار می‌کنم؟
‫کی هست حالا؟
‫یه عوضی که نمی‌شه باهاش کنار اومد.
‫عاشقش می‌شی.