[ده سال قبل]
‫یه پدر از هیچ کاری برای پسرش دریغ نمی‌کنه.
‫مادرت هیچ‌وقت اینو نفهمید.
‫اون به تو نگاه می‌کرد و یه هیولا می‌دید.
‫ولی من پتانسیل و استعداد می‌دیدم.
‫وقتی یه قلدر به زور ازت پول می‌گرفت، ‫چشماش رو در می‌آوردی.
‫وقتی تو رو دیوونه خطاب می‌کردن، ‫زبون‌شون رو می‌بریدی.
‫ولی امروز تو رو آوردم اینجا.
‫از سر سخاوت بوده؟
‫از سر عشق؟
‫نه.
‫واسه این بود که ثمرهٔ تلاشم بعد از مرگم زنده بمونه.
‫که میراثم ادامه پیدا کنه
‫چون رابطهٔ پدر و پسری، مهم‌ترین چیزه.
‫یه کاری هست که فقط می‌تونم ‫به یه نفر بسپرمش.
‫و اونم تویی.
‫بی‌رحم‌ترین سربازانم مراقب خزانه‌هامون بودن
‫و گذاشتن این دومینیک تورتو اموال من رو به آتیش بکشونه.
‫دومینیک تورتو رو می‌کشم.
‫همه‌شون رو می‌کشم.
‫می‌کشی؟ بهشون رحم می‌کنی؟
‫نه، پسرم.
‫وقتی طرفت مستحق رنج کشیدنه، ‫هرگز مرگ رو بهش هدیه نکن.
‫کاری کن تورتو عذاب بکشه.
[ریو دژانیرو]
‫حالا، کار شروع می‌شه.
‫و اون داخل...
‫امروز همهٔ خونواده‌مون رو ‫در مسیر قدرت واقعی قرار می‌دیم.
‫شروع کنیم.
‫- دارن گاوصندوق رو می‌دزدن! ‫- چی؟
‫گاوصندوق!
‫گندش بزنن
گمشون نکن.
روی پُل گیرشون می‌ندازیم.
‫خیلی زیادن!
‫- ما موفق نمی‌شیم. ‫- درست میگی، ما نمی‌شیم.
‫- ولی تو می‌شی. ‫- نه، تو رو ول نمی‌کنم.
‫طبق نقشه پیش برو.
‫نقشه همیشه همین بود.
‫بزنش.
«ســریـع و خـشـن ۱٠»
[لس آنجلس - زمانِ حال]
‫داشتی موفق می‌شدی.
‫نه‌خیرم.
‫بی، هیچ‌کس از خط پایان کارش رو شروع نمی‌کنه.
‫باید ایمان داشته باشی.
‫درس امروز رو یادت باشه
‫بهترین مسیر رو پیدا کن،
‫ماشین رو حس و درک کن،
‫و بذار پرواز کنه.
‫اشکال نداره بترسی.
‫یه وقتایی ترس می‌تونه بهترین معلم آدم باشه.
‫نمی‌ترسیدم
‫- همه می‌ترسن، پسرم. ‫- تو نمی‌ترسی
‫تو از هیچی نمی‌ترسی.
‫بهتره عجله کنیم.
‫هواپیمای مامان‌بزرگ فرود اومده.
‫و موز پختنی معروفش رو درست می‌کنه.
‫باید قبل از این‌که عمو رومن ‫همه‌ش رو بخوره بریم.
‫حالا از این باید ترسید.
‫تو مرده بودی.
‫- وقتشه که دوباره زنده بشی. ‫- بهتون گفتم دیگه
‫همچین چیزی نمی‌خوام.
‫بیا، پروفایل‌ـت هم ردیف کردم.
‫قابلت رو نداشت.
‫حالا، یه سه چهار روزی صبر کن...
‫هیچ‌وقت فوراً درخواست نمیاد.
‫- وایسا ببینم. چی؟ ‫- هوم
‫بذار ببینم چی رو پروفایل گذاشتی؟
‫به چی نگاه می‌کنین؟
‫آهای، خونوادهٔ گرامی!
‫مُردم از گشنگی!
‫یالا دیگه.
‫لطفاً همه ساکت باشید.
‫مامان‌بزرگ می‌خواد یه چیزی بگه.
‫لطفاً همگی ساکت و مؤدب بشینید.
‫وقتی به این خونوادهٔ فوق‌العاده نگاه می‌کنم
‫سرشار از غرور و افتخار می‌شم.
‫افتخاری که پسرم، یعنی پدرتون...
‫اگه اینجا بود ازش لذت می‌برد.
‫می‌دونم که این مسیر خیلی سخت بوده...
‫و البته منصفانه هم نبوده.
‫با این‌حال اینجایین
‫با وجود تمام اتفاقات...
‫موفق شدین چنین میراثِ
‫بزرگ...
‫این میراث نسل‌ها ادامه خواهد داشت.
‫کسی نمی‌تونه از چنگ‌تون درش بیاره.
‫نه الان
‫نه هیچ‌وقت.
‫ایول!
‫این حرفا از رومن پیرس بعیده!
‫خب دوباره توضیح بده. ‫با جزئیات تعریف کن.
‫آره، به سازمان در مورد ‫یه سخت‌افزار نظامی مسروقه خبر دادن.
‫فردا یه تراشهٔ کامپیوتری نسل جدیدِ کوانتوم
‫از خیابون‌های رم قراره منتقل بشه،
‫ و واسه دزدیدنش به ما نیاز دارن.
‫اطلاعات رومن رو بررسی کردم.
‫معتبره.
‫معلومه که معتبره.
‫صحبت از رم‌‌‌‌ـه.
‫رم. رومن.
‫بی‌خیال دیگه.
‫انگاری بخوایم از حیاط خلوتم دزدی کنیم، ‫مثل کف دستم می‌شناسمش.
‫تو از رُم فقط نودلِ رُمن‌* رو شنیدی. ‫(بازی با کلمات: «نودل رامن»، یعنی هیچی از رُم نمی‌دونی)
‫یه چیزی رو بهمون توضیح ندادی:
‫واسه چی الان ما یه ماشین کنترلی
‫یه لامبورگینی طلایی ‫و ۱۲ مخزن گاز خنده‌آور لازم داریم؟
‫حله، من هستم. ‫چون تابلوئه که حسابی
‫مغز خودت رو واسه این عملیات آکبند نگه داشتی.
‫یه ریگی تو کفشته.
‫- ببین، روم... ‫- با من حرف نزن،
‫حرف نزن.
‫- خیلی‌خب. ‫- می‌دونی چیه؟
‫این بی‌احترامی رو باید تمومش کنید.
‫همین الان!
‫فقط می‌گم که... ‫می‌دونید چی می‌گم؟
‫فقط دارم روی صدای رهبری‌ام کار می‌کنم.
‫ببینم چه خبره.
‫تج، فکر می‌کنی خیلی زرنگی، داداش.
‫نگاش کن.
‫نشستی زاغ سیاه منو چوب می‌زنی.
‫این لگن قراضه رو واسه چی نگه داشتی؟
‫انژکتور هم نداره.
‫یعنی خب، از تو انتظار یه چیز بزرگ‌تر
‫و بهتر رو داشتم.
‫بی کوچولو و من با هم ساختیمش.
‫کاربراتور مجبورش می‌کنه گوش کنه.
‫این روزا مشکل همینه.
‫- دیگه کسی گوش نمی‌کنه ‫- خب، بهتره مراقب باشی.
‫این کوچولو وقتی ۱۲ سالش بشه
‫از همه‌مون دست به آچارش بهتره.
‫خب اصل قضیه همینه دیگه.
‫که نسل به نسل منتقل بشه.
‫هر نسل باید بهتر از قبل باشه.
‫درسته.
‫به این می‌گن پدری کردن.
‫راه زیادی رو از ترکوندن تانکرهای بنزین
‫- توی جمهوری دومینیکن اومدم. ‫- آره والا
‫دوران سختی بود.
‫دوران محشری بود.
‫عه، با هم جلسه داشتین؟
‫شرمنده.
‫نمی‌خوام مزاحم‌تون بشم.
‫هان، یالا دیگه بریم.
‫رومن خواست که مسئول این عملیات باشه.
‫چطور می‌تونستم نه بیارم؟
‫ولی می‌دونی که نمی‌تونم بذارم ‫بدون تو برن رم.
‫سربلندش کردی.
‫تو از من بهتر می‌شی.
‫منم مثل تو غافل‌گیر شدم.
‫هزار بار تصور کشتنت رو کردم.
‫آخرین‌بار، ۱۵ سانت شیشهٔ نشکن
‫- تفنگ... ‫- نه!
‫و نگهبان بودن.
‫اون‌موقع دستم بهت نمی‌رسید.
‫الان می‌رسه.
‫به نفعته حرفای آخرم رو بشنوی.
‫- دام! ‫- نه!
‫قبل از این‌که الینا رو بکشی...
‫آخرین حرفاش رو شنیدی؟
‫پس فکر نمی‌کنی که دلیل خوبی واسه ‫اینجا اومدنم دارم؟
‫شاید تنها دلیلی که برات مهمه.
‫بی کوچولو.
‫پا شو، عزیزم.
‫یه مهمون ناخونده داریم.
‫می‌دونی باید چی‌کار کنی.
‫بنال
‫امشب اهریمن رو دیدم.
‫حقیقتاً، همیشه فکر می‌کردم خودم باشم.
‫واسه همین نا امید شدم.
‫اومد سراغم.
‫خیلی راحت وارد شد.
‫می‌گن وقتی با مرگ رو به رو می‌شی...
‫زندگی‌ات به سرعت از جلو چشات می‌گذره.
‫درست می‌گن؟
‫فعلاً بذار ببینیم کی هستی.
‫سؤالی که خیلی‌ها ‫تا آخر عمرشون جوابش رو نمی‌دونن.
‫سه ثانیه وقت داری.
‫قبل از این‌که رو مبل‌ام از خون‌ریزی بمیری...
‫بهتره توضیح بدی چرا اینجایی.
‫اومدم اینجا...
‫چون دشمنِ
‫دشمن من...
‫تویی.
‫من مردی‌ام که...
‫نه اسمی دارم...
‫نه وارث چیزی‌ام.
‫به همون دلیل اینجام، که تو اینجایی.
‫دومینیک تورتو.
‫می‌خوای دومینیک رو بکشی؟
‫بی‌زحمت برو ته صف.
‫نه، نه، نه.
‫وقتی کسی مستحق زجر کشیدنه، ‫هرگز مرگ رو بهش هدیه نکن.
‫ولی به کمکت نیاز دارم.
‫به ماسماسک‌هات، فناوریت.
‫به آدمات.
‫چون یا طرف منی یا...
‫من با بقیه خوب کنار نمیام.
‫پس باید شاهد مرگ عزیزت باشی.
‫عزیز من جلو چشاته!
‫فکر کردی می‌تونی حرکت خودم رو ‫روی خودم بزنی؟
‫با تو صحبت نمی‌کردم.
‫با زیک بودم.
‫امیر.
‫و بابای کوین.
‫کی ممکنه باشه؟
‫بچه‌های نازی هستن.
‫اوه
‫همه‌شون یه چیزی واسه از دست دادن داشتن
‫جز این فلک زده.
‫حتی یه بچه گربه هم نداشت.
‫بقیه‌تون، یه انتخابی دارید.
‫من یا...
‫می‌خوای دنیا رو کنترل کنی.
‫من فقط می‌خوام مجازاتش کنم.
‫اینو یادم می‌مونه.
‫به‌نظرم یاد همه می‌مونه.
‫یکی رو لازم دارم که کمک کنه ‫اینو به کار بگیرم، درسته؟
‫آقایون خرخون؟
‫با من بیاین.
‫خیلی‌خب، می‌دونید چی‌کار کنید
‫اگه می‌خواید دوباره خونواده‌تون رو ببینید.
‫بدرود
‫بکشش.
‫گندش بزنن.
‫فکر کردین بهتون اعتماد دارم؟
‫پیدا کردن نیروی خوب کار سختیه این روزا.
‫جنگ تو راهه.
‫طرف‌های جنگ هم مشخص شدن.
‫و هر کسی که عاشقشی نابود می‌شه.
‫۳ لیتر خون از دست داده.
‫آدم عادی بعد از ۲ لیتر می‌میره.
‫برش می‌گردونیم به مخفی‌گاه.
‫- شاید زنده نمونه. ‫- ولی راست گفته؟
‫تیراندازی مرکز شهر رو تأیید می‌کنیم،
‫ولی تکنولوژی‌اش اونجا نبوده.
‫و هر کسی که برش داشته، الان یه زرادخانهٔ الکترونیکی داره.
‫- به افرادت هشدار داری؟ ‫- آره، میا و برایان جاشون امنه.
‫سعی کردم با رومن، تج، رمزی و هان تماس بگیرم.
‫- جواب ندادن. ‫- ایده‌ای ندارید کجان؟
‫توی رم.
‫واسه شما کار می‌کنن.
‫دام، ما تو رم عملیاتی نداریم.
‫تله‌ست.
‫مصبّتو!
‫باید بریم رم.
‫- دنبالم بیا. ‫- چشم، قربان.
‫پسرم، بعداً با هم ‫ اون آموزش رانندگی رو تموم می‌کنیم.
‫قول می‌دم.
‫مهم نیست چی پیش بیاد.
‫من همیشه سر قولام هستم.
‫برو بالا.
[رُم]
‫خب حالا یکی می‌شه توضیح بده
‫که چطور از راه دور دزدی می‌کنیم،
‫ولی من نمی‌تونم رانندگی کنم؟
‫خب، هر چی زودتر وارد کامیون بشیم ‫و تراشه رو بدزدیم...
‫زودتر می‌تونی به زندگی شیرینت برسی، خوب؟
‫رومن، ماشین محافظ دیگه رسید.
‫کدوم گوری هستی؟
‫قرار بود تداخل ایجاد کنی.
‫رومی رم داره میاد.
‫درخشش منو می‌بینی، عزیزم.
‫الان توی عملیات «من» هستیم.
‫آره، همه می‌دونیم عملیات توئه.
‫چون هیچ بشر دیگه‌ای هان رو ‫پشت یه آلفا رومئو نمی‌نشونه.
‫می‌دونی، الان دیگه باید رسیده بودیم
‫اگه رومن با این خزانهٔ دولتی نمی‌اومد. ‫(اشاره به رنگ طلایی ماشین)
‫می‌دونی که چی زیر این کاپوته عزیزم.
‫این عروسک حرف نداره.
‫این پیر دختر هر چی توی قدرت اسب بخار کم میاره...
‫توی چابکی جبران می‌کنه.
‫آره، درسته.
‫با این‌که لامبورگینی موتور وی‌۱۰
‫با کیت توربوی دوقلو «یو‌جی‌آر» سطح سه داره...
‫آلفا قطعاً توی همچین محیطی بهتر عمل می‌کنه.
‫چیه؟
‫آها، درسته. ‫الان دیگه منم زبون‌تون رو می‌فهمم.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫فقط همین کافی بود؟
‫این همه دم و دستگاه سازمان رو دارین
‫هنوز نمی‌تونی با رومن تماس بگیری؟
‫نه میشه زنگ زد، نه ایمیل و نه پیام.
‫هیچی جوابگو نیست.
‫حتی برنامهٔ دوست‌یابی هان رو هم امتحان کردم.
‫هر کسی اونا رو به این مأموریت جعلی فرستاده
‫ترتیبی داده که نتونیم بهشون خبر بدیم.
‫بگردین، نزدیکن.
‫خیلی‌خب، دوستان ‫وقت نمایشه.
‫برو که بریم.
‫در موقعیتیم.
‫تج کوچولو رو بفرست.
‫وایسا. وایسا. صبر کن. ‫تج کوچولو؟
‫چی داری می‌گی، رومن؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. بترکونیدشون
‫اصلاً به توافق نرسیدیم.
‫گفتی که می‌خوای پشت فرمون باشی. ‫حالا پشت فرمونی دیگه.
‫تو به چی می‌خندی؟ بسه...
‫اصلاً اونو از کجا آوردی؟
‫فقط محض اطلاعت، ‫مغزِ تج کوچولو هست، بگو خب؟
‫مغز اون از مال تو بزرگتره
‫پشت سر دید ندارن.
‫مراقب باشید، خانوما. ‫تو «راه‍/به» ما نخورید (راهبه)
‫وقت درخششه!
‫وارد شدیم. فرمون دستمه.
‫داخلش زندونی شدیم.
‫ماشین داره خودکار هدایت می‌شه.
‫یک، دو، و...
‫لامصب! چی شد؟
‫یه‌کم زیادی بود، نه؟ ‫حاضرید؟
‫حرف نداشت!
‫جون!
‫دارن کامیون‌مون رو می‌دزدن.
‫ما هم داخلشیم.
‫گزارش ۲ تا انفجار نزدیک فروم به دستمون رسیده.
‫خودشونن.
‫حاضرید؟ و...
‫وایسا، شنیدی؟
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- اصلاً نمی‌دونم
‫وای گندش بزنن.
‫یه بمب گنده اینجاست.
‫- چی؟ ‫- بمب!
‫رومن، تو گفتی این کامیون داره
‫یه تراشه واسه ابر کامپیوتر حمل می‌کنه.
‫این تراشه نیست. ‫یه بمبه!
‫اگه منفجر بشه چی؟
‫یعنی چی اگه منفجر بشه چی؟
‫هفت تپهٔ رم می‌شن دو تا و نصفی
‫کل شهر تخریب می‌شه، ‫بی‌شمار آدم بی‌گناه کشته می‌شه.
‫می‌دونی، در کل بلاهایی که هر بمبی ‫سر ملت میاره.
‫داریم میایم سمت‌تون.
‫- خیلی‌خب، احمقا. ‫- قراره چی رو قراره منفجر کنیم.
‫چی؟
‫واتیکان؟
‫وای.
‫خیلی‌خب. انجامش می‌دم.
‫ولی شماها می‌رید جهنم.
‫ماشین‌شونه.
‫وای خدا رو شکر. دام، لتی.
‫وای، ببین کی اینجاست.
‫درست به موقع اومدی، دومینیک.
‫بی‌سیم رمز نگاری شده رو خاموش کن.
‫رمزی؟
‫دارن ماشین رو از راه دور کنترل می‌کنن. ‫یه بمب هم داخلشه.
‫یه مین دریایی نوترونی دی‌ام-۷۹ با بازده بالاست.
‫پیداش کردم.
‫با یه سیستم غیرفعال‌سازی سازمان ‫می‌تونم خنثی‌اش کنم.
‫فقط باید پای دستگاه باشم.
‫ - باید جلوی اون کامیون رو بگیریم. ‫- شرمنده، کاپیتان آمریکا
‫نمی‌تونم بذارم همچین کاری کنی.
‫باید عجله کنیم! ‫سرعت کامیون داره بیشتر می‌شه.
‫- باید مسیرش رو مسدود کنیم. ‫- ازش می‌زنم جلو.
‫رمزی، تج، محکم بشینید.
‫وای.
‫آخ
‫دام، برو! من گیر کردم.
‫دومینیک!
‫یالا!
‫لعنتی، خیلی سریعه.
‫واقعا؟ با بند رخت؟
‫خب، اگه نتونیم با ماشین ببریمش..
‫فکر کنم باید قلش بدیم.
‫لعنتی! کامیون الان از رو تپه رد می‌شه.
‫- باید بکوبیم بهش. ‫- چی‌کار کنیم؟
‫شرمنده، عزیز طلایی‌ام.
‫متوقف نمی‌شه!
‫دام، بمب پرت شد بیرون.
‫همه فاصله بگیرن. از پسش بر میام.
‫نه. هر دو از پسش بر میایم.
‫لتی.
‫همه‌شون رو تروریست کردیم؟
‫تصاویرشون رو دادیم به مقامات.
‫خیلی‌خب، باب! ‫من باید برم اون عوضی رو که
‫می‌خواست بمب‌ام رو خنثی کنه بکشم.
‫همیشه یه مشکلی پیش میاد، می‌دونی؟
‫یادتون باشه خونواده‌تون هنوز دست منن. ‫پس جایی نرید.
‫روز به‌خیر، رم.
‫خیلی‌خب.
‫پسر، اون دیگه کدوم خریه؟
‫هی، اونجاست!
‫آقای جنجالی‌مون! ‫رومن پیرس، رهبر گروه.
‫خیلی دوست دارم ببینم ‫این یکی رو چی‌کارش می‌کنی.
‫وای، لتی.
‫فکر کنم اونی که دنبالشیم رو پیدا کردم.
‫اون پمپ بنزین الان منفجر می‌شه.
‫بی‌نام جون، نوبت توئه.
‫- دارم می‌رم به.. ‫- دالی!
‫- برو بیرون! الان منفجر می‌شه! ‫- وای، گندش بزنن!
‫بوم!
‫باید همین الان چاشنی رو غیرفعال کنیم.
‫حلش می‌کنم، بسپرش به خودم. ‫گمش نکن، لتی.
‫می‌تونم موقعیتت رو پیدا کنم و از طریق گوشیت
‫توی امواج ارتباطی اختلال ایجاد کنم.
‫این‌جوری روی چاشنی‌اش اختلال میفته ‫و یه مقدار زمان برامون می‌خره.
‫لتی
‫باریکلا!
‫داره سخت می‌شه، بچه‌ها.
‫دیگه بیش‌تر از این نمی‌تونم دنبالش باشم.
‫رمزی، اون رودخونه چقدر عمق داره؟
‫تیبر؟
‫۱۸ متر.
‫یعنی، آب می‌تونه انفجار رو ضعیف کنه،
‫و احتمالا قدرتش رو ده برابر کمتر کنه.
‫گمش کردم، رفت.
‫لعنتی!
‫از دسترس خارجه.
‫دیگه نمی‌تونیم رو سیگنال پارازیت بندازیم.
‫خبرای بدی برات، دام. ‫برگشتم.
‫۳۰ ثانیه واسه نجات شهر رم داری.
‫دام، بمب رو مسلح کرده، ‫و تقریباً به رود رسیدی.
‫۱۵ ثانیه، دام.
‫دام، گوش کن چی می‌گم.
‫واتیکان تو شجاع انفجاره.
‫از اونجا برو.
‫دیگه هر کاری از دستت بر اومد کردی.
‫نه هر کاری.
‫پنج
‫چهار
‫سه
‫دو
‫یک
‫چی‌کار کردیم؟
‫با رنج تو، سرنوشت‌ام رو تکمیل می‌کنم.
‫بیا پیدام کن.
‫دردت تازه شروع شده.
‫به‌زودی می‌بینمت، دام.
‫خبری فوری از ایتالیا.
‫در رم، پایتخت این‌ کشور، ‫انفجاری مهیب رخ داده.
‫... توسط یک سلاح بزرگ نظامی.
‫به واتیکان هم
‫خسارات ساختاری وارد شده.
‫... اما جان کسی از دست نرفته.
‫مقامات این ۵ شخص رو...
‫تروریست اعلام کردن.
‫این ۵ نفر به رهبری این مرد بوده‌اند.
‫- دومینیک تورتو. ‫- تورتو.
‫- دومینیک تورتو. ‫- دومینیک تورتو.
[دفتر مرکزی سازمان]
‫نیروهای انتظامی در مقیاسی بی‌سابقه
‫عملیاتی بین‌المللی برای دستگیری
‫- افراد فراری تشکیل داده‌اند. ‫- شرمنده، قربان.
‫- نمی‌دونم چطور وارد شد. ‫- من می‌دونم.
‫نشانت رو دزدیدم.
‫دیگه به کارم نمیاد ولی. ‫ممنون.
‫خب، ببین کی اینجاست...
‫حقیقتا، نمی‌دونم چی صدات کنم.
‫خانومِ بی‌نام؟
‫چطوره به اسم واقعی‌ام صدام کنی؟
‫تس، تا جایی که خبر داشتم ‫توی دمشق عملیات به عهده داشتی.
‫فکر کردی چون بابات اسطورهٔ سازمانه
‫می‌تونی سرت رو بندازی پایین بیای اینجا؟
‫اینجام چون یه نفر باید
‫از جانب متهمین صحبت کنه.
‫اتفاقی که توی رم افتاد یه فاجعهٔ تمام عیار بود.
‫تلفات به حداقل رسید،
‫ولی تأثیرش در سطح جهانی بود.
‫و به‌نظرت تو ایتالیا چه اتفاقی افتاد؟
‫گشت و گذار، اسپاگتی خوردن
‫- دزدیدن بمب ۲۰ هزار تنی. ‫- بی‌خیال، ایمز.
‫- چرت و پرت می‌گی، خودتم می‌دونی. ‫- مراقب باش
‫حالا که جناب بی‌نام از دور خارج شده
‫و بابایی‌ات هم پیداش نیست، ‫الان من رئیس جدید هستم.
‫وقت نمایشه.
‫لس‌آنجلس، ۲۰۰۱
‫چند تا بچهٔ سر به زیر
‫و مسابقه دهندهٔ خیابونی ‫که عاقبت دزد شدن.
‫کارشون به قاچاق با ماشین‌های سریع‌السیر
‫هر کاری که با ماشین می‌شد انجام داد، می‌دادن.
‫اگه قوانین خدا و جاذبه رو هم زیر پا می‌ذاشت، ‫دو بار انجامش می‌دادن.
‫خودت متنش رو نوشتی؟
‫اولین بار سال ۲۰۱۱ متوجه‌شون شدیم،
‫ توی ریو، وقتی که از هرنان ریاس، ‫سردستهٔ یه باند مواد دزدی کردن،
‫جسدش رو روی یه پل ول کردن.
‫آقای بی‌نام، کسی که جانشینش ‫شدم، توانایی‌شون رو دید
‫واسه همین به عنوان نیروی آزاد ‫اونا رو استخدام کرد.
‫واسه ما توی ابوظبی
‫توکیو، لندن، نیویورک و تفلیس مأموریت انجام دادن.
‫نظر منو بخوای باید سال‌ها پیش ‫ارتباط‌مون رو باهاشون قطع می‌کردیم
‫ولی قهرمانان خودشون رو داشتن.
‫روش کارشون همینه.
‫مأمورین دولت رو فاسد می‌کنن.
‫برایان اوکانر.
‫الینا نوز. لوک هابز.
‫همه عضوی از خونواده‌شون می‌شن.
‫مثل یه فرقهٔ ماشین‌باز می‌مونن.
‫حتی بابای عزیزِ تس.
‫پس همهٔ ما الان
‫فقط یه باربیکیو و آبجو با فساد فاصله داریم؟
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫منظور اینه که اونا مجرمن.
‫ماجرای رُم دیر یا زود باید اتفاق می‌افتاد.
‫اونا صدها میلیون دلار پول
‫و حداقل یه زیردریایی هسته‌ای رو دزدیدن.
‫سؤال واقعی اینه که ‫چطور این‌قدر به امون خدا ول‌شون کردیم؟
‫این خونواده دست خودشون رو کثیف کردن ‫که دست ما آلوده نشه.
‫اونا واسه این سازمان تا دم جهنم رفتن و برگشتن.
‫یه جای کارِ جریان رم می‌لنگه.
‫محاله همچین چیزی باشه.
‫محال نیست، همینه.
‫سازمان عاقلانه‌تر از اینا باید عمل کنه.
‫ما باهوش‌تر از این حرفاییم.
‫باید کنار دام و خونواده‌ش باشیم.
‫حداقل کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫اگه کاری نکنیم، ‫آتیشش دامن‌گیر همه‌مون می‌شه.
‫عواقبش خیلی جدیه.
‫ازتون اختیار تام می‌خوام.
‫که هر طور شده ‫اعضای گروه تورتو رو بکشیم یا دستگیر کنیم.
‫ایمز، چی‌کار داری می‌کنی؟
‫انگاری اکثریت با من موافقن
‫به عنوان مافوقت باید بهت بگم...
‫خوش‌قلبی هیچ‌کس برام مهم نیست
‫و از باربیکیو متنفرم.
‫می‌دونی که حرفات آب در هاون کوبیدنه،
‫پس سر راهم قرار نگیر.
‫خیلی‌خب.
‫رم که فرو بپاشه، ‫کل دنیا فرو می‌پاشه.
‫خب، اصلا شبیه «تعطیلات رمی» نیست.
‫تو هم در حد گرگوری پک نیستی.
‫هوم.
‫خانواده‌ام در چه حالن؟
‫اعضای گروهت مخفی شدن. ‫فعلا در امانن.
‫لتی رو گرفتن.
‫- کی لتی رو گرفته؟ ‫- سازمان رو می‌گم.
‫تو هم همین الان تحت‌تعقیب‌ترین...
‫فرد کل دنیا شدی.
‫عامل این اتفاقات می‌خواست ‫ارتباطت رو با سازمان قطع...
‫و از خانواده‌ات جدات کنه.
‫رد هر ارتباطی با اعضای گروهت رو می‌گیرن.
‫باید پیغامی به گوش آقای بی‌نام برسونی.
‫باید یه جادوگر یا واسطه روحی پیدا کنیم.
‫دوباره ناپدید شده.
‫پیغامم رو به گوشش برسون دیگه.
‫بگو آمادگی بلژیکیه رو دارم...
‫و خودش می‌دونه کجا بره.
‫می‌خوام پیغامی به گوش خودت برسونم ‫اردک کوچولو.
‫دنیا آتش گرفته، ‫تو هم می‌خوای مدام...
‫وارد ساختمون‌های سوزان بشی ‫و جون ملت رو نجات بدی،
‫ولی بالاخره ساختمونه رو سرت خراب می‌شه.
‫برام مهم نیست بمیرم یا نه.
‫فقط محافظت از عزیزانم برام مهمه.
‫می‌دونی واسه چی گلادیاتورها ‫اصلا خانواده نداشتن؟
‫- واسه چی؟ ‫- آخه می‌دونستن...
‫هر روز احتمال مرگشون هست.
‫داری مسیری مملو از تنهایی رو ‫در پیش می‌گیری عزیز دلم.
‫نباید کسی رو با خودت همراه کنی.
‫چشم خدا رو روشن کن.
‫- چشم قربان. ‫- داریم روشنش می‌کنیم.
‫موقعیت مکانی دقیق تورتو و بقیه رو...
‫برام پیدا کنین.
‫قربان، مشکلی پیش اومده.
‫سخت‌افزار ردیابی چشم خدا رو برداشتن.
‫کار تسه.
‫لابد صرفا نمی‌خواست حالمون رو بپرسه.
‫لطفی در حقم بکن.
‫اگه ردش رو گرفتی، ‫ببین کجا می‌ره.
‫باقی افراد تحت‌تعقیب هم ناشناس نیستن.
‫تورتو یه خواهر و یه پسر داره.
‫تا خودش رو پیدا کنیم،
‫خانواده‌اش رو پیدا کنین.
‫وای!
‫باز هم باختم.
‫احسنت.
‫داری جلوی عمه محبوبت تقلب می‌کنی؟
‫اختلاف سانتی‌متری و کیلومتری ‫با بازنده فرقی نداره.
‫جفتش برد محسوب می‌شه.
‫چه حرف آشنایی زدی.
‫بدو! بدو!
‫همه‌جا رو بگردین! ‫باید زنده بگیریمشون!
‫بخوابین رو زمین! ‫بخوابین رو زمین!
‫نه! میا! ولش کنین!
‫فرار کن!
‫- چطوری؟ ‫- عمو جیکوب؟
‫بابات گفت بیام.
‫برنامه عوض شد.
‫بی‌حرکت!
‫گفتم بی‌حرکت!
‫برایان کوچولو همراهته؟
‫برایان!
‫بی‌حرکت!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خودت خوبی؟
‫برایان!
‫بیا، بیا!
‫اون‌ها دیگه کی بودن؟
‫افراد سازمان بودن. تو رم تله گذاشته بودن. ‫دنبال کل خانواده‌ان.
‫خیلی‌خب، من باید خودم رو ‫پیش برایان و بچه‌ها...
‫دام گفت بیام دنبالش.
‫یادته گفته بودیم اگه کل دنیا به فنا رفت،
‫کجا بریم؟
‫دام می‌خواد کل اعضای گروه برن اونجا.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫برایان کوچولو، قراره با عمو جیکوب بری.
‫خب؟ به حرف‌هاش گوش بده. ‫باشه؟
‫اگه اشکالی نداشته باشه، ‫می‌برمت پیش بابات.
‫تا پای مرگ مواظبش باش.
‫بریم.
‫وای خدایا.
‫آهای!
‫اون نیست.
‫این یکیه.
‫ایول.
‫وایستا ببینم، ولی...
‫هوم؟
[ناپل]
‫دنبال کسی می‌گردم.
‫انگار بدتون نمیاد گلویی تازه کنین.
‫نظرتون چیه مهمونتون کنم؟ ها؟
‫اصلا...
‫هرچقدر جا داشته باشن ‫مهمونشون می‌کنم.
زنده بیرون نمی‌ری!
‫بابات نظم سازمان رو برقرار می‌کرد.
‫الان انگار اصلا استوار نیست.
‫هیچ‌کس تو دنیایی بی‌قانون در امان نیست.
‫درست می‌گی.
‫سازمان به کل اصولش پشت کرده.
‫ایمز، رئیس جدیدشون، ‫داره با تمام قوا دنبالت می‌گرده.
‫من دارم برات فرصت جور می‌کنم.
‫سخت‌افزار ردیابیشون رو هم قرض گرفتم.
‫برات آشنا نیست؟
‫- چشم خداست. ‫- اوهوم.
‫من اگه جات بودم، ‫تو گاوصندوق می‌ذاشتمش.
‫ملت گاوصندوق رو از دیوار جدا می‌کنن، ‫پس گمون کنم جاش پیش خودم امن‌تر باشه.
‫تصویر یکی از دوربین‌ها رو...
‫که از دستشون در رفته بودم ضبط کردم...
‫و تو چشم خدا ثبتش کردم.
‫حمله‌ای تو ریو رخ داده.
‫تو که احیانا تو ریو دشمنی نداره، مگه نه؟
‫- ریز هست. ‫- هرمان ریز رو می‌گی؟
‫هنوز زیر خاکه، ولی پسری به نام دانته داره.
‫پس باید من رو به ریو برسونی.
‫دومین آرزوت رو هم کردی. ‫یه آرزوی دیگه برات مونده.
‫لتی.
‫لتی رو تو سایت سیاهی ‫فوق‌سری حبس کردن.
‫پس آزادش کن.
‫در توان کسی نیست.
‫کسی حاضر نیست.
‫دام، خیلی شرمنده‌ام،
‫ولی اجابت درخواستت غیرممکنه.
‫هیچی غیرممکن نیست.
‫کافیه آدم ایمان داشته باشه.
‫خروجمون از رم با کشتی باری‌ای...
‫مملو از افترشیو فکر خیلی بدی بود رومن.
‫خب، گمون کنم حس بویاییم از دست رفته.
‫اون که افترشیو نیست. ‫گاز اشک‌آوره.
‫بچه‌ها، من که متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫می‌فهمین چی می‌گم؟
‫به نظر من خیلی خوش‌بوئه.
‫یه شیشه واسه خودم برداشتم.
‫همه‌اش تقصیر خودته.
‫خودت می‌دونی دیگه، مگه نه؟
‫نه‌خیر، ببین، باید رهبری من رو قبول کرده ‫و بذارین رهبرتون باشم.
‫متوجه منظورم شدی؟ ‫رهبری تو ذات منه.
‫اینجا کجاست؟
‫برگردوندمت خونه رمزی.
‫اومدیم شهری که بیشترین دوربین دنیا رو داره. [لــنـدن]
‫حرف نداره.
‫- بابا می‌دونه پشت چنین ماشینی می‌شینی؟ ‫- باید بدونه.
‫با همین باهاش مسابقه داده بودم.
‫ضمنا، جهت اطلاعت بگم ‫که موستانگ ۵.۰ داشتن...
‫تو دهه نود خیلی خفن بود.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، ‫به هر حال موستانگه.
‫خلاصه، احترام قائل شو.
‫می‌دونی چیه؟
بیا آهنگ گوش کنیم.
‫این ماشین رو سیزده سالگی خریدم.
‫خودم از نو رنگش کردم. ‫موتورش رو هم بازسازی کردم.
‫وای. گاهی اوقات علاقه آدم ‫دست خودش نیست بچه.
‫نمی‌خوای بهم بگی کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم یکی از خونه‌های خودم ‫که بابات آدرسش رو بلده.
‫قراره اونجا ببینیمش.
‫یعنی حالش خوبه؟
‫اونجا می‌بینیمش.
‫طرف مدل لباس بود.
‫- چی؟ ‫- ایول. ایول بابا.
‫چه آهنگ باحالیه...
‫برایان کوچولو، بیا ببینم. ‫عین بومرنگ می‌مونه.
‫شاید عین بومرنگ بمونه.
‫آها...
‫وای! اینجا رو باش.
‫حالا باهاش حال کردی.
‫این شکلی با آهنگ حال می‌کنن.
‫آهنگ انرژی داره پسر. ‫انرژی داره. ارتعاش داره.
‫حسش کن! حسش کن!
‫ایول! ایول!
[زندان مخفی سازمان - مکانی نامشخص]
‫می‌تونین وارد بشین رئیس.
‫چه کت گرونی.
‫گوشواره‌ات هم گرونه.
‫حتما خیلی دردت میاد.
‫خیلی به خودت رسیدی، مگه نه؟
‫من از طرف سازمان نیومدم.
‫می‌تونستی ضبطش کنی.
‫زخم مچ دست چپت...
‫مال شب آشناییت با دامه.
‫گفت داشت خودنمایی می‌کرد.
‫یه مسدودکننده فراصوت ‫رو صداشون نصب کردم،
‫ولی هنوز تصویرمون رو می‌بینن.
‫ببین، قراره از اینجا نجاتت بدم،
‫ولی کمی طول می‌کشه.
‫من وقت ندارم.
‫باید برگردم پیش دام.
‫تو این زندان به درد کسی نمی‌خورم.
‫یه حسی بهم می‌گه بدون برنامه‌ریزی ‫این همه راه رو نیومدی.
‫افراد کاردرست همدیگه رو تشخیص می‌دن.
‫اگه چنین کاری بکنم، ‫دیگه راه برگشتی ندارم.
‫از همین الان خوشم اومد.
‫خیلی‌خب. بیا اول از این سلول خارجت کنیم.
‫- دردت میاد. ‫- هوم؟
‫باهام همکاری کن.
‫در رو باز کنین!
‫بازش کنین!
‫نگهبان‌ها! نگهبان‌ها!
‫- کمک کنین! ‫- ولش کن!
‫ولش کن!
‫واقعا؟
‫به خونه خوش اومدی. ‫از دیدنت خوشحالم داداش.
‫سلام دیاگو، از دیدنت خوشحالم.
‫خب، اِم، شنیدم عده‌ای دنبالتن.
‫نه بابا، دنبال کسی می‌گردم.
‫چه کمکی از دستمون برمیاد؟
قربان، اینجاست.
‫کمکت رو کردی.
نفر بعدی کیه؟
بعدی کیه؟
‫باید با کسی آشنات کنم. ‫طرف بی‌نظیره.
‫واقعا یه پا افسانه است.
می‌دونم کیه، می‌شناسمش.
کیه که نشناسه.
‫حتما امشب جزو برندگانی.
‫می‌بینم روش موتور آربی۲۶ انداختی، درسته؟
‫موتور ال۲۴ اصلا نمی‌تونه ‫چنین سرعتی فراهم کنه.
‫اگه رفیقم می‌دید، تأیید می‌کرد.
‫من دنبال جلب تأیید ملت نیستم.
‫اول نگاهی به اطرافت بنداز، ‫بعد این‌قدر با اعتماد به نفس صحبت کن.
‫همه‌مون دنبال جلب تأیید عده‌ای هستیم.
‫مسابقه می‌دی یا نه؟
‫از من بشنو، به نفعته باهاش مسابقه ندی.
‫امشب نیومدم ماشین ببرم.
چه حیف!
شکستت می‌دادم دور هم می‌خندیدیم.
‫خودت و کل حضار چنین حسی دارن.
‫به هر کی بتونه شکستم بده، ‫یه میلیون دلار جایزه می‌دم.
‫دیاگو، بگیرش.
‫دومینیک تورتو.
‫می‌دونستم میای سراغم.
‫شرمنده که نتونستیم ‫همدیگه رو تو رم ببینیم.
‫سر جفتمون خیلی شلوغ بود.
‫دانته هستم. خوش‌وقتم.
‫تو هم شگفت‌انگیز بودی، ‫محشر بودی، حرف نداشتی.
‫واتیکان رو نجات داد.
‫کی چنین کاری می‌کنه؟
‫بی‌شوخی. کار پاپه؟ کار خداست؟
‫راستی، دیدی اونجا چیکار کردم؟
‫توپی که به جون شهر انداختم...
‫ادای احترامی به گاوصندوق خانواده‌ام بود.
‫ولی آتشین بود.
‫پدرم رو به خاطر داری؟
‫- هرمان ریز رو می‌گی. ‫- آره.
‫یادمه خیال می‌کرد ‫کل شهر گوش به فرمانشن.
‫ولی می‌دونی چی شد؟
‫سرنگونش کردم.
‫بیا جلوی بچه‌ها دعوا نکنیم.
‫کاملا درست می‌گی.
‫پدرم آدم وحشتناکی بود،
‫بابای خیلی بدی بود،
‫ولی می‌شه گفت ‫ازش خوشم می‌اومد.
‫اما تو وقتی پولمون رو دزدیدی ‫و با کلی عذاب...
‫ولمون کردی، ازم گرفتیش.
‫خب، واسه همین اومدم اینجا.
‫اومدم به عذابت خاتمه بدم.
‫راستی، من اون پول‌ها رو برنداشتم.
‫سوزوندمشون.
‫ای وای.
‫خب، برزیل مال منه...
‫و صاحب این شهر خودم هستم.
‫امثال تو خیال می‌کنن ‫همه‌چی خریدنیه.
‫ولی خیابون خریدنی نیست.
‫ما طرف دامیم.
‫خب، جو سنگین شد.
‫خب، نظرتون چیه همگی ‫به همدیگه شلیک کنیم...
‫و ببینیم چی می‌شه؟
‫یا می‌تونیم مسابقه بدیم.
‫اگه برنده شدی، تحویلم می‌دی.
‫اگه باختی...
‫نباز.
‫همه‌تون اومدین اینجا ‫که شاهد مسابقه باشین.
‫بیاین مسابقه بدیم!
‫آخ.
‫مشکی رو با مشکی ست کردی.
‫می‌دونم چه فکری تو سرته،
‫آره، من هم ست کردم.
‫ممنون.
‫باورم نمی‌شه قراره ‫با دومینیک تورتوی کبیر مسابقه بدم.
‫خیلی ذوق دارم.
‫واقعا خیلی خارق‌‎العاده‌ای.
‫مسابقات زیادی رو بردی.
‫همه عاشقتن.
‫جون خیلی‌ها رو نجات دادی.
‫خودم می‌دونم.
‫اصلا عین...
‫قدیس‌ها می‌مونی.
‫دومینیک قدیسی.
‫البته من چند وقته راجع‌بهت تحقیق کردم...
‫و تحت نظرت داشتم.
‫نمی‌فهمم چی به چیه.
‫چطوری...
‫چطوری انتخاب می‌کنی؟
‫چطوری انتخاب می‌کنی ‫کدوم‌ها رو نجات بدی؟
‫یوهو!
‫ایول!
‫دارم شکستت می‌دم گوگولی!
‫وای.
‫بیش از حد مشتاقی.
‫به این می‌گن مسابقه!
‫وای نه، نه، نه، نه، نه. ‫بهتره چنین کاری نکنی.
‫دومینیک، کدومشون رو انتخاب می‌کنی؟
‫کدومشون رو انتخاب می‌کنی دومینیک؟
‫دختره رو نجات می‌دی؟
‫- یا پسره رو نجات می‌دی؟ ‫- بزن بریم!
‫مسابقه رو بردم!
‫ده، بیست، سی، چهل...
‫ظاهرا تصمیمت رو گرفتی.
‫بالاخره برنده می‌شم! یوهو!
‫وای نه، دیاگو!
‫سوالم انحرافی بود. همه می‌میرن.
‫یک، دو، سه.
‫بوم!
‫ایول!
‫من برنده شدم گوگولی!
‫کم نیار دام!
‫هنوز قراره کلی حال کنیم!
‫بیا.
‫صبح به خیر خوشگله.
‫امان از دستت.
‫بعدش گفت: «یوم!»
‫من هم گفتم: «شترق!» ‫دختره هم گفت: «چی؟»
‫من هم گفتم: «خفه.»
‫الان هم بهترین راننده دنیام، خلاصه...
‫بهش دست نزن. بذار خشک بشه.
‫خیلی خوشگل شدین.
‫خودم می‌دونم مشکلی ‫خیلی ترسناکه و آدم رو لاغر جلوه می‌ده،
‫ولی پاستلش الان مد شده...
‫و به نظرم مقداری از مردانگی آدم می‌کاهه...
‫که این روزها خیلی لازمه.
‫می‌دونستی...
‫ببین چی می‌گم.
‫می‌دونستی من از نظر قانونی ‫دو دقیقه مرده بودم؟
‫دو دقیقه.
‫باب، گوش کن دیگه.
‫می‌دونی چی دیده بودم؟
‫هیچی ندیدم.
‫کلا هیچی ندیدم.
‫ولی واقعا حس می‌کنم وقتی طرف...
‫جمجمه‌ام رو شکست، ‫ذهنم باز شد.
‫آره، حرف پرباری زدم، مگه نه؟
‫کاملا درست می‌گی باب.
‫بهتره برگردیم سر کارمون.
‫چقدر سمجه.
‫خیلی‌خب. ببینیم چه خبره.
‫کل پولشون رو برداریم؟
‫امان از دستت. خیلی خبیثی.
‫ممنون که به حرف‌هام گوش دادین.
‫خب، اینجا عین خونه خودتونه.
‫بذارین ناخنتون خشک بشه، ‫موهیتون رو بخورین،
‫به زودی یکی میاد که خاکتون کنه.
‫من می‌رم موهام رو بشورم.
‫نه.
‫چی؟
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫چه باحال. اون چیه؟
‫جعبه ابزار فنیه.
‫نگران نباش، یه سری وسایل خفنه...
‫که اصلا قرار نیست ‫باهاشون کار کنی.
‫خیلی‌خب.
‫چشمت رو نبند. تکون نخور.
‫اون شکلی لبخند نزن.
‫آدم اذیت می‌شه.
‫ایول. ‫اسم جدیدت چستره...
‫- چستر؟ ‫- و با عمو راجر خوش‌هیکل...
‫و خوش‌تیپت اومدی سفر...
‫که برین کایاک‌سواری.
‫خیلی‌خب.
‫خب، حالا باید برات لباس جدید بگیریم.
‫یه لباس شیک‌تر...
‫از لباس‌خواب بگیریم، خب؟
‫- از پمپ بنزین بخریم؟ ‫- از پمپ بنزین می‌خریم.
‫آخه اصلا درک نمی‌کنم.
‫سازمان واسه چی باید ‫بعد از این همه زحمتی...
‫که براشون کشیدیم، ‫بهمون پشت کنه؟
‫اون روانی همه‌چی رو گردن ما انداخت...
‫و الان مهم‌ترین دشمت ملت محسوب می‌شیم.
‫خب، قراره دام رو تو محل قرارمون ببینیم.
‫ولی فعلا نباید آفتابی بشیم.
‫ضمنا، باید آماده مبارزه باشیم.
‫وایستا ببینم، یعنی تفنگ، ‫مهمات و تانک لازم داریم؟
‫آره، ولی چطوری بدون پول جورشون کنیم؟
‫چی؟
‫هکمون کردن.
‫ببینین. کل حساب‌هامون رو هک کردن.
‫هرچی طی بیست سال اخیر درآوردیم از دست رفته.
‫همه‌اش رو برداشته.
‫طی سرقت خودمون ‫ازمون سرقت کردن.
‫- کافیه زنجیره بلوکیش رو... آره. ‫- زنجیره بلوکیش رو رمزگشایی کنم.
‫الان می‌کنم. بعدش می‌تونیم ‫هش تراکنش رو پیدا کنیم.
‫هش تراکنش.
‫بعدش نشانی آی‌پی گیرنده درمیاد. ‫احسنت.
‫به زبان آدمیزاد صحبت کنین.
‫داریم پولمون رو ردیابی می‌کنیم نابغه.
‫می‌خوایم ببینیم کجا واریزش کرده.
‫برنامه‌نویسیش خیلی پیشرفته است.
‫به عمرم چنین کدی ندیدم.
‫توان پردازش بیشتری لازم داریم.
‫حالا که پول نداریم، ‫چطوری توان پردازش رو افزایش بدیم؟
‫یعنی چی که پول «نداریم»؟
‫وایستا ببینم، یواشکی پول کنار گذاشته بودی؟
‫پس بگو چرا این‌قدر خونسرد بودی.
‫داداش، خیال کردی چه خبره داداش؟
‫می‌دونین چیه؟ برگردین.
‫«برگردیم»؟ یعنی چـ...
‫«برگردین» دیگه یعنی چی؟
‫پسر، من مرد گنده‌ام...
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- ببین رومن، چنین کاری نکن.
‫تو رو خدا بگو اسپانکس نپوشیدی.
‫این که اسپانکس نیست. ‫یه پا بانکه.
‫ولی چیزی نیست داداش. ‫من برات حساب می‌کنم.
‫خب؟
‫متوجهی؟
‫بیا. این مال تو.
‫این مال تو.
‫بذار ببینم.
‫هان، تو همیشه معتمدی،
‫آخه همیشه پول ملت رو پس می‌دی.
‫خب، همه‌تون باید بهم رسید بدین.
‫طرف حسابت کیه؟ ‫رسیدت دستمه.
‫خب، از کجا یواشکی خرید کنیم؟
‫من یه آشنا دارم.
‫وایستا ببینم. سازمان دنبالمونه. ‫چهره‌مون رو نمی‌بینن؟
‫چرا، می‌خوام ببینن.
‫اولین شگردمون از این قراره:
‫اگه آدم رو پیدا نکنن، ‫امکان نداره گمش کنن.
‫- عه، ببخشید. ‫- ببخشید.
‫الان... وایستین. ‫می‌دونین چیه، الان...
‫الان... ‫اگه می‌خواین برین، بفرمایین.
‫- شما از این طرف بفرمایین. ‫- از این طرف بریم؟ چه عالی.
‫از این طرف برین.
‫قربان، همین الان رد پسره و عموش رو گرفتیم.
‫باقی اعضای گروهشون هنوز اروپان.
‫داریم با مسئولین اونجا تماس می‌گیریم.
‫مسئولین رو ول کنین.
‫این‌ها از وقتی پاشون به پدال گاز می‌رسید،
‫از دست پلیس‌ها فراری بودن.
‫به کل خبرچین‌ها، قاچاقچی‌ها،
‫آدمکش‌ها و هکرهای سابقمون خبر بدین.
‫اگه پول بگیرن، به حرف میان.
‫آژیر سایت سیاه الف...
‫فعال شده.
‫تس تازه به ملاقات اورتیز رفته بود.
‫صحبتشون مهرآمیز بود؟
‫لابد نبوده دیگه.
‫بزنش عقب.
‫نگهش دار. بزرگش کن.
‫مسیر پروازش رو ردیابی کن.
‫ببین قبلش کجا بوده.
‫دام همون‌جاست.
[برزیل - ریو دژانیرو]
‫از اولش من رو می‌شناختی، مگه نه؟
‫همون موقع که دیدمت، شناختمت.
‫چشم خواهرت خندان بود ‫و به حرف دلش گوش می‌داد.
‫عین خودت بود.
‫ما زمین تا آسمون با هم فرق داشتیم.
‫اون بچه خوب خانواده بود.
‫همیشه به فکر بقیه بود.
‫همیشه کارهای درستی می‌کرد.
‫گاهی اوقات با خودم می‌گم ‫کاش خودم جاش مرده بودم.
‫واسه چی بچه خوب خانواده مرد ‫و من نمردم؟
‫اشتباه می‌کنی که زمین تا آسمون ‫باهاش فرق داری.
‫خیال کردی خودش از شنیدن ‫چنین حرفی خوشش میاد؟
‫یکیتون پلیس بود، ‫یکیتون راننده خیابونیه.
‫ببین چی می‌گم.
‫اگه مسیرشون مدت کافی یکسان باشه،
‫می‌فهمن چقدر شباهت دارن.
‫از من بشنو...
‫خودم تجربه‌اش رو داشتم.
‫هنوز هم مشغول همون کاره، مگه نه؟
‫هنوز داره به ملت کمک می‌کنه.
‫داره کمکمون می‌کنه.
‫راستش، الینا...
‫از زیر و بم خاندان ریز خبر داشت.
‫بعد از این که شوهرش رو کشتن،
‫عمرش رو وقف سرنگونیشون کرد.
‫گمون کنم هنوز پرونده‌هاش رو داشته باشم.
‫وایستا ببینم، یعنی قراره تو دل لندن...
‫تجهیزات ارتشی پیدا کنیم؟
‫خودت گفتی می‌خوای یواشکی خرید کنی.
‫وایستا ببینم. ‫در زمان سفر کردیم؟
‫به ذهن خودت خطور می‌کنه ‫چنین جایی...
‫بازار سیاه کشف کنی؟
‫براتون پیام اومده.
‫- عه، تنقلات دارن. ‫- رسیدم رو بده رفیق.
‫چطوری می‌خوام از دستگاه ‫فروش خودکار رسید بگیرم؟
اونش دیگه با خودته.
‫آدم باید اسناد مالیش رو نگه داره ‫که بی‌جهت مالیات نده.
‫به خدا قسم...
‫حالت چطوری بویی۴۲۰؟
‫وای، سلام فردی‌مرک.
‫چیه؟ قبل از آشنایی با شما هم مشغول بودم.
‫بویی یکی از منفورترین بازارهای سیاه...
‫اینترنتی رو اداره می‌کنه.
‫هرچی ملت بخوان می‌فروشه.
‫ولی خیال می‌کردم از این کارم خوشت نمیاد.
‫خب، الان مجبور شدیم بیایم پیشت.
‫این دیگه چه‌جور مافینیه؟
‫مافین خوش‌آینده.
‫اگه چهارتاشون رو بخوری،
‫می‌شینی با زیرشلواری ‫«فانتازیا» تماشا می‌کنی.
‫واسه همین اومدین؟ ‫اومدین ازم مافین بخرین؟
‫عه، قراره مافین‌ بگیرین؟
‫اِم، وسیله نقلیه لازم داریم.
‫سلاح، ماشین و تجهیزات می‌خوایم.
‫باید یواشکی خریداری کنیم.
‫ایول، ولی باید پول نقد بدین. خب؟
‫اصلا رمزارز قبول نمی‌کنم.
‫آها، جف بیزوس سیاه‌پوستمون حساب می‌کنه.
‫- بیزوس سیاه‌پوسته؟ ‫- آره، حتی فضا هم رفته.
‫- وای. ‫- کاش اگه می‌خواستین پولم رو خرج کنین،
‫از قبل بهم می‌گفتین،
‫متوجه منظورم هستین؟
‫چقدر می‌شه داداش؟
‫قیمتمون مقطوعه.
‫این خوبه؟
‫پول مافین‌هام هم با این درنمیاد.
‫واقعا جدی می‌گه؟
‫باورم نمی‌شه. خیلی‌خب.
‫اذیت نکن دیگه، ‫تو که فضانوردی.
‫خب، این‌قدر چطوره؟
‫نکنه کل پولت تو فضا مونده؟
‫بدش به من ببینم.
‫- ممنون. ‫- واقعا شوخیت گرفته؟
‫خودت که می‌دونی خرج همه‌چی ‫رو دوش منه، مگه نه؟
‫باید هم رو دوش خودت باشه.
‫اصلا به خاطر مأموریتت تو رم ‫به چنین روزی افتادیم.
‫نه‌خیر، به خاطر اطلاعات خودت رفتیم رم.
‫راستش رو بخوای، ماهرترین افراد ‫هم با اون تجهیزات گول می‌خوردن.
‫نه‌خیر، من دیگه خسته شدم.
‫آخه فقط حرف می‌زنی.
‫بعدش همه باید وظایف تو رو هم ‫علاوه بر وطایف خودشون به دوش بکشن.
‫منظورت چیه تج؟
‫- منظورم رو حالیت کنم؟ ‫- عه، بچه‌ها.
‫- محیط اینجا خانوادگیه. ‫- چی؟ واقعا؟
‫- واقعا؟ ‫- بیرون دعوا کنین بچه‌ها.
‫خب، چیکار کنیم داداش؟
‫ای وای.
‫آقایون، خواهش می‌کنم! بچه‌ها!
‫وای، دستگاه فروش خودکارم رو ‫خراب نکنین. نه.
‫باورم نمی‌شه.
‫بچه‌ها، دارین چند ده دلار بهم ضرر می‌زنین!
‫بیا ببینم. بزن ببینم.
‫جلوشون رو نگیریم؟
‫- وایسا یه لحظه! ‫- نه، بذار خودشون رو خالی کنن.
‫آهای! اون کامپیوتر مال سال 1998ـه‌ها!
‫ها؟
چه مرگته...
‫خیلی‌خب، باشه...
پس که مشت می‌زنی به معده‌ام.
‫خب دیگه بسه، کافیه.
جدا چندسال منتظر این لحظه بودی؟
‫یه جوری با مشت کوبید به ‫دستگاه کپی که درست شد.
‫این چی بود دیگه؟
‫داش‌مون جادوگری با شن بلده! ‫[اشاره به یکی از شرکت‌کنندگان مسابقه استعدادیادبی آمریکا]
‫خودت که بهتر می‌دونی.
‫- دیدی چطوری داغونت کردم؟ ‫- تو منو داغون کردی؟
‫- آخه تــو؟ ‫- ای خدا...
‫می‌شه فعلاً آروم بگیرین؟ لطفاً.
‫واسه این بچه‌بازی وقت نداریم، ‫تو بیا ببینم.
‫- دست به کار شو. ‫- اول باید...
‫این وبسایته رو هک کنم، زیاد طول نمی‌کشه.
‫خاک عالم!
‫چی شد بویی؟ ‫چه غلطی میکنی؟
‫ببخشید رُفقا، ولی الان دیگه عکس‌تون
‫سرتاسر دارک‌وب پخش شده.
‫جایزه‌ای که براتون گذاشتن خیلی زیاده!
‫- آخ! ‫- باید فلنگ رو ببندیم.
‫- سازمان الان میاد بالاسرمون. ‫- ببینید، توروخدا به دل نگیرین.
‫- اصلاً خودم پول کیک‌ها رو می‌دم. ‫- چی؟
‫آخ!
‫حقم بود ولی.
‫ - خوبی داداش؟ ‫- آره داداش. مرسی
‫خب، الان کـجا بریم؟
‫زندان؟
‫من یه‌جایی رو بلدم، ‫ولی چندان حال نمی‌کنم باهاش.
خلافکار بودن چه حسی داره؟
اون‌ها همیشه قبل درست کردن اوضاع یه‌سر همه‌چی رو به‌فنا می‌دن.
‫اینجا جای خیلی عجیبیه، لتی.
‫قابلی نداشت.
‫چیکار کردی؟
‫مسیر انتقال گاز بیهوشی رو وصل کردم ‫به سیستم تهویه هوا.
‫تا قبل از اینکه دوربین‌ها دوباره روشن بشن و بفهمن...
‫همه غرق در خواب زمستونی‌ان، ‫از اینجا فرار کنیم.
‫می‌خوای همینطوری ادابازی دربیاری ‫یا پاشی فلنگ رو ببندیم؟
‫حالا نمُردن که.
‫مگه دلت واسه خانواده دوست داشتنی‌ات ‫تنگ نشده؟
‫ظاهراً حساب همه‌چی رو کردی.
‫- من رو می‌خوای چیکار؟ ‫- نقشه‌ای که تو سرم دارم
‫کار یه نفر نیست.
‫خیلی سخت بود؟
‫چقدر وقت داریم؟
‫حدوداً چهار دقیقه این‌ها.
‫پس وقت داریم.
‫اگه جات بودم بلند نمی‌شدم.
‫یعنی تمام زورت همین بود؟
‫خیلی پشیمون می‌شی.
‫«دانته ریس»
‫پرتغالیه!
‫مامان‌ش اهل یکی از جزایر ‫اقیانوس آرامه.
‫از همون بچگی رفتارهای عجیبی ‫از خودش نشون می‌داده.
‫یه مدت کانون اصلاح و تربیت بوده و بعداً ‫زندان و یه مدت هم تیمارستان.
‫و البته هربار هم باباش با پارتی‌بازی آزادش کرده.
‫وقتی که بابائه می‌میره، ‫غیب‌ش می‌زنه.
‫اینم لیست ملک و اموالش قبل از مرگ.
‫همه‌شون رو یا فروختن، یا سلب ملک شده.
‫به جز این یکی!
‫ایستگاه پلیس.
‫سال‌ها پیش تخلیه شده.
‫و حدس بزن سندش به نام کیه؟
‫شخصِ شخیص «دانته ریس»
‫جواب سوال‌ام همینجاست.
‫منم باهات میام.
‫نمی‌خوام چیزی‌ـت بشه.
‫می‌تونستم مسابقه رو برنده شم‌ها!
‫پس می‌خوای دوباره ‫مسابقه بدیم؟
‫درخواست نبود، دستور بود.
‫پس فکرکنم بزودی دوباره هم رو ببینیم.
‫قول می‌دم دل‌تون نمی‌خواد ‫باهام در بیافتین.
‫رفیقم یه ساعـت جدید می‌خواد آقا پلیسه.
‫ببینید، این ساعت رو یکی بهم کادو داده.
‫ولی یه الماس ۱۶ قیراط با خودم دارم
‫دلتون می‌خواد ببینیدش؟
‫الان دیگه واقعاً باید دنبالِ ‫یه ساعت جدید باشی.
‫حالت خوبه؟
‫می‌خوری؟ ‫آدامس استرس رو کم می‌کنه.
‫از هواپیماسواری خوشم نمیاد.
‫اگه ترس از ارتفاعه که ‫به مشکل می‌خوریم.
‫می‌دونی، منم قبلاً از ماشین‌ها می‌ترسیدم.
‫یعنی بعد از اینکه بابام مُرد، ‫خودم رو مقصر اون اتفاق می‌دونستم.
‫دوران سختی بود.
‫همه‌ش حمله عصبی و ‫اینجورچیزها بهم دست می‌داد.
‫با اتوبوس این ور اون ور می‌رفتم.
‫آره. همه‌ش می‌ترسیدم نکنه ‫یهو دوباره اشتباهی مرتکب بشم،
‫یا به اندازه داداشم مفید و موثر نباشم.
‫- تـو؟ ‫- ببخشید‌ها،
‫دارم بابات رو می‌گم‌ها.
‫هیچکس به گَرد پاش هم نمی‌رسه.
‫الان حالت بهتر شد؟
‫- آره. ‫- خوبه پس.
‫منم حالم بهتر شد.
‫اون خانمه رو می‌شناسی؟
‫آره، بد نیست اینجورجاها ‫یه آشنایی داشته باشی.
‫تا سه می‌شمارم،
‫بعدش پا می‌شیم و می‌ریم سمتِ دست‌شویی، ‫باشه؟
‫سه.
‫اون‌ها کی بودن؟
‫سازمان‌، پیدامون کرد. ‫باید از دست‌شون فرار کنیم.
آهای! فقط توی آهنگ‌ها و وقتی انگشت پامون پیچ می‌خوره از این کلمات استفاده می‌کنیم.
‫ولش کن، گوش بده ببین چی می‌گم
‫ببین، ارتفاع‌مون زیاده و نمی‌تونیم شتاب بگیریم.
و به نیروی پیشران نیاز داریم! همون...
‫یعنی سوخت نیاز داریم، ‫منظورم...
‫اکسیژن و سوخته!
‫اوه!
‫پس واقعاً مشکل از هواپیما بود ‫نه ترس از ارتفاع.
‫از سواری لذت ببر، بی کوچولو.
‫بویی ما رو لو داد!
‫سازمان افتاده دنبالمون.
‫باید تجهیزات جور کنیم و...
‫زود خودمون رو برسونیم سر قرار.
‫رسیدیم.
‫شماها اینجا بمونید، ‫بقیه‌ش با من.
‫نه، نه، نه ‫اصلاً فکر خوبی نیست.
‫- مثل فکرهای رومن که همیشه ریدماله! ‫- چی؟
‫چی می‌گی داداش؟
‫گرفتی چی گفتم.
‫ببین داداش، نیازی نیست ‫تنهایی انجامش بدی.
‫می‌دونی که من هوات رو دارم.
ما هوات رو داریم.
‫باید تنها انجامش بدم.
‫اومدم راجع به یه‌چیزی باهات حرف بزنم.
فقط یه دلیل داره که یه آدم «از مرگ برگشته» باید دم در خونم!
‫انتقام.
‫باید همون بار اول می‌مردی.
‫می‌تونم بازش کنم. می‌تونم.
‫از دوباره‌کاری خوشم نمیاد.
‫خوراکی‌ام رو ریختی زمین!
‫آروم بگیر، ‫نیومدم دعوا کنم.
‫نگران نباش زیاد طول نمی‌کشه.
‫واسه کُشتن من نیروی کمکی آوردی؟
‫این‌ها خودِ منم می‌خوان بُکشن.
‫خب ظاهراً همین سه چهار نفر نبودن.
‫- هنوز بلدی ماشین بِرونی؟ ‫- چرا نباید بلد باشم؟
‫دیگه آخراشه...
‫تکون نخورید!
‫- لپ‌تاپ رو بنداز زمین. ‫- باشه.
‫بچه‌ها باز شد.
‫نه، نه، نه.
‫حساب‌مون صاف شد.
‫خوبی؟
‫ببین حالا اینا اوکیه، مسئله‌ای نیست...
‫ولی ناموساً اون چی بود؟
‫از ترس خیس کردی خودتو، ‫حواسم هست
‫- کسی نترسید داداش. ‫- چرا، خودم دیدم ترسیدی.
‫مهمون ناخوانده داریم.
‫خانواده‌ام؟
‫جاشون امنه.
‫تو از هیچی نمی‌ترسی...
‫برام مهم نیست بمیرم یا نه.
‫فقط محافظت از عزیزانم برام مهمه.
‫ما رو تو قلبت نگه‌دار...
اینطوری هیچوقت راهت رو گم نمی‌کنی.
‫تو از هیچی نمی‌ترسی.
ترس می‌تونه بهترین معلم آدم باشه.
‫تو از هیچی نمی‌ترسی.
‫خونه‌ام رو پسندیدی؟
‫حیف که نیستم اونجا رو کامل ‫بهت نشون بدم.
‫و یه خورده‌ هم شرمنده که ‫از راز کوچولو ام با خبر شدی.
‫اما حداقل الان دیگه می‌دونی برای ‫به اینجا رسوندن‌مون...
‫چقدر زحمت کشیدم.
‫جات بودم فاتحه‌ام رو می‌خوندم.
‫من تازه زنده شدم.
‫به لطف تو.
‫می‌دونی، اگه هیچوقت پشت اون ‫فرمون نمی‌شنستی،
‫عمراً به اینجاها می‌رسیدم،
‫عجب زندگی‌ای برای خودت ‫دست و پا کردی.
‫پر از عشق، و لذتِ حضور خانواده.
‫من هیچوقت همچین فرصتی رو نداشتم.
‫مرگ، هرج و مرج و بدبختی.
‫میراث تو ایناست!
‫میراث تو منم!
‫می‌دونی چی تو کَتـم نمی‌ره؟
‫اینکه تو همچین خانواده پولداری به دنیا بیای،
‫و کارت به همچین جایی بکشه...
‫یه ذره شرف تو وجودت نیست.
‫و بدون آبرو و شرف، ‫خبری از خانواده نیست!
‫و بدونِ وجود خانواده،
‫هیچی نیستی!
‫مقصر حال و روز من توئی!
‫نابودی آینده و خانواده‌ام.
‫تو این فرصت رو ازم دریغ کردی.
‫حالا اومدم تا تلافی کنم،
‫ذره ذره‌ش رو.
‫زر زر کردن رو بس کن ‫و خودت رو نشون بده.
سورپرایز دوست داری؟
‫من که عاشقِ سورپرایزم.
‫اما بازی هنوز تموم نشده.
‫هنوز کلی آدم مونده ‫که باید از دست بدی.
‫دارم میام بالاسرت!
‫بعید می‌دونم وقتی گرفتنت کار خاصی ‫از دستت بربیاد.
‫خب دیگه، فعلاً دامی.
‫تو اول قطع کن جیگر.
‫خیلی‌خب.
‫از سر جات جم نخور!
‫وقتشه به سزای اعمالت برسی، دام!
‫مثل چی خرـت کرده آقا پلیسه.
‫خیلی، زودباشین.
‫عالی شد.
[قطب جنوب]
‫عالی‌ شد.
‫وای!
‫اینجارو ببین.
‫هرچی نیاز داریم اینجا هست.
‫از نظر منکه قابل اعتماد نیستن.
‫داداش منم همچین عاشقِ چشم و ابروتم نیستم.
‫از الان گفته باشم ‫هیچی اینجا مُفتکی نیست.
‫یادت نره رسید خریدهات رو بگیری‌ها.
‫تهش نزنی زیرش.
‫خب، این پسره بویی...
‫اونقدرها هم بی‌خاصیت نبود. ‫می‌تونم از هاردـش...
‫برای زدن رد «دانته» استفاده کنم.
‫یارو رسماً ده سال از همه‌مون جلوترـه.
‫باورم نمی‌شه همه اینا رو ‫تنها انجام داده باشه.
‫اصلاً خوب نیست.
‫پول‌هامون رو دارن پخش می‌کنن ‫تو حساب مردم.
‫بیاین ببینید اونم به حساب کی‌ها...
‫اون مزدورهای آدم‌کش! ‫همه‌شون رَدی ان.
‫با پول ما آدم جمع کرده.
‫این یارو صرفاً نمی‌خواد ‫ما بمیریم.
‫می‌خواد از صفحه روزگار محوـمون کنه.
‫می‌خواد از هم جدامون کنه.
‫برای همین باید هرچه زودتر خودمون رو
‫برسونیم به جایی که با دامی قرار گذاشتیم.
‫بیا اینجارو ببین.
‫به اینا برای گیرانداختن ما پول داده،
‫همینطور به تمام کسایی که تا الان ‫باهاشون سر و کار داشتیم.
‫مامان؟
‫آدم می‌فرستم دنبال‌تون.
‫تو کجا می‌ری؟
‫می‌رم قبرشون رو بکنم.
‫پسرِ شیطون و آتیش‌پاره آقای بی‌نام،
‫بدون هیچ دعوا و درگیری‌ای دستگیر شد.
‫اینطوری که حال نمیده!
‫مثل این می‌مونه پیاده ‫این همه راه بری تا اورست...
‫بعد با آسانسور بری بالای قله‌ش!
‫پیاده شو با هم بریم.
‫می‌دونم سابقه درخشانی توی سازمان داری.
‫حتماً با خودت فکرکردی به‌خاطر همون ‫کار خاصی باهات ندارن.
‫ولی اوضاع دیگه فرق می‌کنه.
‫مشکل همینه دیگه، ‫این روزها کسی به حرف‌ت گوش نمی‌کنه.
‫به‌جای اینکه کُل عمرت رو بشینی ‫پُشت این ابوقراضه‌ها،
‫باید خودت رو برای همچین روزی آماده می‌کردی.
‫ماهواره‌ها، جای جاسوس‌ها رو گرفتن،
‫پهپادها جای خلبان‌های جنگنده، ‫و هوش مصنوعی، جای مغزهای متفکر.
‫روزهایی که یکی می‌شنست پشت فرمون
به یه دردی می‌خورد تموم شده.
‫کلا دیگه دوران قهرمان‌های پشت فرمون
‫و این جنگولک‌بازی‌ها تموم شده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خودم رو واسه اتفاقی که ‫قراره بیفته آماده می‌کنم.
‫که اینطور.
‫برین، برین، برین.
‫دومینیک، آوردمت جایی که دقیقاً ‫همه‌چی از اونجا شروع شد.
‫و یه سورپرایز کوچیک برات آماده کردم.
‫دام!
‫الان دارم گوش میدم.
‫دومینیک؟
‫می‌شه با دوست‌های ‫جدیدم کاری نداشته باشی؟
‫نه. اومدم که باهاتون کار داشته باشم.
‫ای بابا!
‫دروغ چرا...
‫خیلی حال کردم با اون...
‫کاری که با ماشینه کردی.
‫مگه نه؟
‫چرا خیلی خفن بود.
‫ولی اگه بس نکنی،
‫این خوشگل خانم رو تیکه‌پاره می‌کنم.
‫بلاخره اومد.
‫حتماً تا الان داشته ‫لباس انتخاب می‌کرده.
‫گیرم انداختین.
‫بـرو.
‫خانواده...
‫می‌شه بی‌زحمت از روی ‫ماشینم بیای پایین؟
‫چه کار زشتی.
‫خیلی حرف می‌زنی!
‫بسه، بسه!
‫چه دست سنگینی داری!
‫آخ آخ.
‫نظرت درمورد رقص باله چیه؟
‫منکه عاشقِ «دریاچه قو» ام. ‫[نمایش رقص باله]
‫ولی فکرکنم تو یکم روحیه ‫ خشن و خُشک‌ترـی داشته باشی.
‫می‌خوام جادوگری کنم، ‫سه، دو...
‫نه!
‫اینجارو ببین.
‫ای‌وای!
‫جونش در خطره! ‫چیکار کنیم به نظرت؟
‫می‌دونی نقطه ضعف‌ـت چیه؟
‫خانواده!
‫نمی‌شه که همه‌شون رو نجات داد.
‫پنج، چهار...
‫الان می‌زنه‌ها.
‫بدو بدو.
‫دو...
‫تو هم از باله خوشت نمیاد.
‫مشخصه.
‫اجازه هست «چشم خدا» رو بردارم؟
‫توروخدا!
‫پس اینجاست.
‫پیداش کردم.
‫معامله خوبی بود، ‫ماشین هم واسه خودت.
‫دامی جونم!
‫بهت که گفتم زندگی‌ات رو جهنم می‌کنم.
میراثت نه پوله، نه قدرت‌
نه خانواده‌ات و زندگی‌ای که واسه خودت دست و پا کردی.
بلکه زندگی‌ایه که برای من ساختی.
‫پیوند پدر و پسری...
‫از همه‌چیز مهم‌تره!
‫تو بابام رو دقیقاً ‫روی همین پل کُشتی!
‫الانم من دارم می‌رم سراغ پسرـت.
خوش گذشت.
‫خوب می‌شی، تس. ‫چیز خاصی نیست.
‫ولی درد می‌کنه.
‫پدرـت خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫آره.
‫از پسش برمیای.
‫ایمان داشته باش.
‫باید ببریمش بیمارستان.
‫خوب می‌شی.
‫من حواسم بهش هست.
‫برو پسرـت رو نجات بده.
‫برادر زاده‌ام یعنی.
‫نمی‌گم ببخشید و این داستان‌ها، ‫ولی می‌خوام جبران کنم.
‫بریم پسرت رو نجات بدیم.
[پرتغال]
‫اینجا قبلاً یه معدن معروف بوده،
تا دلِ کوه تونل کنده بودن.
‫و منم...
‫تبدیلش کردم به مکانِ خودم.
‫آدم باید از هر فرصتی که دستش میاد استفاده کنه.
البته که بی‌کاری و صبر هم بی‌تاثیر نیست
‫گفتی بابام اینجاست...
‫هی...
‫بابات رو که می‌شناسی.
‫باید خیال‌ش از همه‌چی راحت شه، ‫بعد بیاد.
‫باید یکم صبرکنیم.
‫دوستت دارم عمو جیکوب.
‫اون چیه؟
‫اون؟ یکی از پروژه‌هاییه که ‫دارم روش کار می‌کنم.
‫حال نمی‌کنی باهاش.
‫خیلی‌خب، داریم وارد حریم‌هوایی پرتغال می‌شیم.
‫جیکوب خیلی وقتی رسیده، ‫از دام خبری نیست؟
‫آهای.
‫چرا تو خودتی؟ ‫چیزی شده؟
‫یکم تو فکرـم داداشم.
‫گفتم داره بوی دود میاد، ظاهراً از کله تو بوده.
‫تِـج، رهبری این ماموریت به عهده من بود ‫همه‌تون به حرف من گوش دادین.
‫و رسماً از همون اول فقط گند زدم.
‫گمون کنم...
‫اصلاً رهبری و این‌ها به من نیومده.
‫ما رو بـا «کانتینر» هم که شد بردی لندن.
‫هرچی شد از جیب خودت دادی،
‫خودت رو سِپر بلای ما کردی،
‫الان هم که زانوی غم بغل کردی.
‫و خودت رو مقصر اتفاقاتی می‌دونی که
که در اصل تقصیر همه‌مون بوده!
‫آره، می‌دونم مسخره‌ست.
‫نه اصلاً هم مسخره نیست.
‫می‌دونی چیه؟
‫کاری که یه رهبر واقعی می‌کنه.
‫یالا داداش. خودتو جمع و جور کن.
‫خیلی می‌خوامت داداش.
‫منم همینطور.
‫ببخشید واسه همین موقع‌هاست.
‫ببخشید که تا خوردی زدمت داداش.
‫چون اصلاً همچین قصدی نداشتم.
‫همه‌چی می‌تونست جوره دیگه‌ای...
‫خوبی داداش؟ چی شده؟
‫چیزی نیست، فقط یه ‫آلرژیه
ایول.
‫آروم‌تر، الان کیبورد می‌شکنه.
‫خوبی؟
‫یکی از «چشم خدا» برای پیدا کردن
‫پسر دام استفاده کرده.
‫با چیزی که من ساختم دارن ‫عزیزان‌مون رو شکار می‌کنن.
‫برای کمک به بشریت ساخته بودمش.
‫مسئله فقط دانته نیست.
‫قضیه بیخ‌دار تر از این حرف‌هاست.
‫باید همین الان جلوی این هیولا رو بگیریم.
‫باید بریم.
‫سفت بچسب.
‫پسره و پهلوان‌پنبه‌مون رویت شدن.
‫لطفاً نقشه‌مون رو یادتون نره.
‫گیرش بندازین و بچه رو بیارین برام. ‫ممنون.
‫نـه!
‫تفنگ نه!
‫این رو زنده می‌خوام.
‫البته فعلاً.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره!
‫راحت باش بابا. راحت باش.
‫موقع ترکوندن ماشین‌ها و پیچ خوردن ‫انگشت پامون و این‌ها اشکالی نداره.
‫آره.
‫بزن بریم.
‫گیر کرده. گیر کرده!
‫یه ارتشی تشکیل دادن که بیا و ببین.
‫دوست‌هات هم زیاد دور نیستن.
‫- فرود بیا. ‫- اینجا که نمی‌شه.
‫همین نزدیکی‌ها یه فرودگاه هست.
‫خوبه پس، میایم پیشت اونجا. ‫بازش کن.
‫دام جدی می‌گم، نمی‌شه فرود اومد.
‫کی گفت فرود بیا؟
‫اون رو ببین.
‫دارم میام پسرم!
‫یا حضرتِ...
‫- بابا! ‫- پسرم!
‫از دیدنت خوشحالم داداشی.
‫منم همینطور بچه‌ها، ‫پشتِ من بیاین دنبالِ هواپیما.
‫ردیفه.
‫پیداتون کردم.
‫ایـمـز، داریم میایم.
‫دام، 5 کیلومتر دیگه به سمت غـرب ‫فرود میام.
‫اما اون‌ها هنوز دنبالتن.
‫گیر کرده.
‫چیکار می‌کـنی بی؟
‫مراقب باش.
‫باشه، باشه، باشه.
‫بی کوچولو؟
‫عمو جیکوب!
‫درستش کردم!
‫بـی!
‫بابای.
‫پایه‌ عشق و حال هستی؟ ‫بزن بریم.
‫یوهـو!
‫دام، دانته «بی» رو گرفت. ‫از دستم در رفت.
‫سلام دومینیک، به مرحله آخر خوش اومدی.
‫دیگه آخرشه. ‫راستی ببین رانده کمکی‌ام کیه!
‫- بابا؟ ‫- کی فکر می‌کرد یه‌روزی همچین اتفاقی بیفته؟
‫البته منکه خبر داشتم.
‫ باک بنزین‌ام سوراخ شده.
‫- بهش نمی‌رسم دام. ‫- همینطوری دنبالم بیا تا یه کاری‌ش کنیم.
‫دیگه تا اینجاش با من بود.
‫بقیه‌ش به عهده خودته.
‫آهای دام! یه سورپرایز کوچولو برات دارم.
‫بچه خیلی باهوشی تربیت کردی دام!
‫دیگه وقتشه راه خودم رو در پیش بگیرم.
‫مرسی که همیشه راهنمایی‌ام کردی.
‫جیکوب؟
‫من به حساب‌شون می‌رسم.
‫تو برو پسرت رو نجات بده.
‫جیکوب اینکارو نکن!
‫اینکارو نکن!
‫عـمو جیکوب!
‫به نظر می‌رسه عموی ورزشکارت ‫فاتحشو خوند .
‫منظورم اینه کار خیلی بزرگی انجام داد.
‫5 کیلومتر مونده. ‫از بزرگراه اصلی خارج شو.
‫مسیر فرودگاه رو بهت نشون میدم.
‫می‌دونی چطوری می‌شه بابات رو ‫توی یه مسابقه خیابونی شکست داد؟
‫باید از خیابون وَرش داری.
‫بابا؟
‫عالیه!
‫نگران نباش، ‫اوضاع تحت کنترله.
‫نوبت منه!
‫کارش حرف نداره. ‫لعنتی کارش حرف نداره.
‫دام، 2 کیلومتر مونده.
‫پسرم، من هیچوقت زیر قولم نمی‌زنم.
‫بیا آموزش رانندگی‌مون رو تکمیل کنیم.
‫با ماشینت دوست شو!
‫راه خودتو پیدا کن!
‫و پرواز کن!
‫حالا!
‫نـه!
‫از بزرگراه خارج شو!
‫- فرود اومدم. ‫- داریم میایم.
‫دوست‌هات هم نزدیکن.
‫می‌بینمت.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم بابا.
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم پسرم.
‫دامی کوچولو!
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫چه حرکت‌هایی می‌زنی یهو، ‫هلیکوپترو کوبیدی به ماشینم.
‫اُسکل، البته می‌دونم، درک می‌کنم.
‫داری جلوی پسرت خودنمایی می‌کنی.
‫ولی واقعاً با خودت فکر کرده بودی
‫قراره به همین آسونی‌ها تموم شه؟
‫یه‌راست اومدی جایی که می‌خواستم.
‫آره.
‫صبرکن.
‫سورپرایز دارم براتون.
‫ما اومدیم! ‫هواتـو داریم دام.
‫رومن! از اینجا برید ‫این یه تله‌ست!
‫موشــک!
‫آره!
‫مشکل خانواده‌ی بزرگ داشتن همینه.
نمی‌تونی همه‌شون رو نجات بدی.
‫اوه!
‫می‌گم دومینیک، ‫اون دوست جدیدت نیست؟
‫آخ آخ.
‫واقعاً آدم قابل پیشبینی‌ای هستی.
‫فکر کردی همه قرار طرف تو باشن؟
‫مشکل اینه «ایمز» از همون اول ‫هم آدم من بود.
‫این آغازِ همکاری ماست،
‫و اینطوری،
‫در مسیر رسیدن به قدرت واقعی ‫قدم برمی‌داریم.
‫پس بیا شروع کنیم.
‫همکاری‌مون عجب شروع برگ‌ریزونی داشت.
‫می‌دونی دومینیک، ‫برای اینکه یه قدیس واقعی باشی،
‫یا باید معجزه‌ کردن بلد باشی،
‫یا شهید شی.
‫خب حالا برنامه‌مون چیه؟
‫همه مال و اموالتو گرفتم، ‫آزادی‌ات رو گرفتم،
‫و الانم نوبت خانوادته.
‫و قراره درحالی بمیری که
‫نتونستی به قولی که به پسرت دادی عمل کنی.
‫بابا.
‫ما از پسش برمیایم.
‫یه اشتباهی کردی!
‫اونم اینکه ماشینم رو ‫ازم نگرفتی.
‫دیگه زجر کشیدن کافیه!
‫وقتشه بری اون دنیا.
‫امکان نداره!
‫هنوزم فکر می‌کنی نقشه‌ام خوب نیست؟
[فیلم پس از تیتراژ ادامه دارد]
‫سلام‌علیک همکار!
از سورپرایز خوشت میاد؟
‫تو کارهای خیلی کثیفی کردی، جناب کلانتر.
‫مهم‌ترین انسان زندگی‌ام رو ازم گرفتی.
‫دام راننده بود،
‫- اما تو... ‫- کمک!
‫ ماشه رو کشیدی!
‫و حالا نوبت منه که زندگی‌ات رو جهنم کنم.
‫شیطان داره میاد سراغت!
‫مردقانون.
پیدا کردنم کار سختی نیست، !