به نظرت چه نسبتی با هم دارن؟
‫هوم...
نمی‌دونم
آره، سوالِ سختیه
‫به نظرم...
سفیدپوستـه و دختر آسیاییه یه زوج باشن
‫و پسر آسیاییـه هم...
برادر دختره‌ست
یا دختر و پسر آسیایی یه زوج هستن
و سفیدپوسته هم دوستِ آمریکایی‌شونـه
اصلاً با اون یارو سفیدپوسته حرف نمی‌زنن
شاید آسیایی‌ها توریست باشن
و سفیدپوستـه راهنمای تورشون باشه
بعد سه‌تایی ساعت چهار صبح اومدن نوشیدنی بخورن؟
آره، راست میگی. منطقی نیست
هوم. اصلاً شاید صرفاً همکارن
نمی‌دونـم واقعاً
‫[۲۴ سال قبل]
نایونگ
واسه چی گریه می‌کنی؟
واسه اینه که توی امتحان نفر دوم شدی؟
الان چون نفر اول شدم از دستم عصبانی‌ای؟
آره
‫ببین!
تو همیشه نمره‌هات از من بهتره
ولی من هیچ‌وقت به خاطرش گریه نمی‌کنم
اگه یه بار من اول بشم و تو بزنی زیر گریه
به نظرت این‌جوری چه حسی بهم دست میده؟
‫دخترۀ خل و چل!
‫نیایین تو!
از همون‌جا صحبت کنین
ما تصمیم‌مون رو گرفتیم
نتیجه چی شد؟
اسم من میشه میشل و شی یونگ هم میشه مِری
خیال می‌کردم شی یونگ می‌خواد اسمش رو بذاره میشل
چرا اسم خواهرت رو دزدیدی؟
آخه از هیچ اسمِ انگلیسی‌ای خوشم نمیاد
ولی نایونگ، دلیل نمی‌شه اسم شی یونگ رو بدزدی
ولی من از همۀ اسم‌ها بدم میاد
بیا بیشتر بهش فکر کنیم
لئونور چطوره؟
مخففش هم میشه نورا
نورا؟
نورا مون؟
نایونگ
این روزا از کسی تو مدرسه خوشت میاد؟
چی می‌خوای بکشی؟
‫دوتا چیز تو ذهنمه...
می‌خوام درخت بکِشی
دخت؟ اینو خوب بلدم
درخت شاخک نداره
هه سونگ
چرا؟
رفتار‌های مردونه داره
رفتار‌های مردونه داره؟
آره، شاید باهاش ازدواج کنم
جدی؟ اونم دلش می‌خواد با تو ازدواج کنه؟
دوستم داره پس اگه بهش بگم باهام ازدواج می‌کنه
چقدر به هم میان
هه سونگ یه ریز از نایونگ میگه
نایونگ هم بهم گفته از پسرتون خوشش میاد
قراره به زودی مهاجرت کنیم
واسه همین می‌خوام خاطراتِ خوشی از اینجا داشته باشه
دارین مهاجرت می‌کنین؟
بله
ولی آخه واسه چی؟
بابایِ نایونگ کارگردانه
شما هم که هنرمندی
چرا می‌خواین همۀ این چیزها رو بذارین و برین؟
وقتی چیزی رو رها کنی در ازاش چیزی رو هم به دست میاری
به نظر من فرقی ندارن
این آبیه
این زرده
واقعاً داری میری؟
آره
یعنی دیگـه برنمی‌گردی؟
نه
واسه چی داری میری؟
چون دلم می‌خواد
واسه چی دلت می‌خواد بری؟
چون کره‌ای‌ها نوبلِ ادبیات نمی‌بَرن
‫خداحافظ!
‫نایونگ، مراقبِ خودت باش!
‫میگما...
چیه؟
خداحافظ
‫- سلام ‫- سلام
اسمِ من نوراست. اسم شما چیه؟
اسمِ من میشلـه
حالت چطوره میشل؟
من خوبم، شما خوبی؟
‫من...
‫فرودگاه بین‌المللی پیرسون تورنتو...
‫نایونگ، شی یونگ!
بیایین بریم
‫عجله کنین!
این مالِ کره‌ست
‫این پاسپورت‌مونه و...
‫[۱۲ سال بعد]
‫در واقع بخش‌های زیادیش منو تحت تأثیر قرار داد
‫ولی اون عبارتی که بیشتر توی ذهنم مونده...
‫«مسیرِ طولانیِ زوال» بود
منم دوستش داشتم
خیلی خوش‌مون اومد که از مکث‌های طولانی استفاده کردی
‫وای! دونگ یون الان وکیل شده
خیلی بچۀ خوبی بود
یه بار وقتی تو مدرسه شلوارم رو خیس کرده بودم کمکم کرد تا کسی متوجه نشه
وای تو که همیشۀ خدا شلوارت رو خیس می‌کردی
یه دستپاچلفتی رو فرستادی تو نیویورک زندگی کنه
آره
‫ولی تو داری می‌ترکونه!
دیگه اسم کی رو سرچ کنیم؟
اسم اون پسره چی بود؟
همون پسره که بدجور خاطرخواهش بودم؟
یه بار هم باهاش رفتم سر قرار
‫- هه سونگ ‫- جونگ هه سونگ
‫وای مامان باورت نمیشه!
پسره رفته توی صفحۀ فیسبوکِ فیلم بابا نظر گذاشته و سراغِ منو گرفته
یعنی چی؟
همین چند ماه پیش هم نظر گذاشته
‫«من دنبال نایونگ می‌گردم
دوست دورانِ بچگیش هستم
‫می‌خوام باهاش در ارتباط باشم»
وای جدی؟
بذار یه دقیقه دیگه بهت زنگ می‌زنم
باشه
لعنتی
هه سونگ. نایونگ‌ام
[هه سونگ! نایونگ‌ام. منو یادتـه؟]
‫هه سونگ، پاشو!
ممنون بابتِ غذا
دیشب خوب بود؟
تقریباً
حالا چرا این‌قدر کیفت کوکه؟
‫پس واقعاً خودتـی!
‫وای!
تو رو یادمه
منم همین‌طور
حتی نمی‌دونستم منو یادتـه
همین‌جور واسه مسخره‌بازی اسمت رو سرچ کردم
بعد دیدم دنبالم می‌گشتی
واسه من که مسخره‌بازی نبود
خیلی دنبالت گشتم
گویا اسمت رو عوض کردی؟
آره
الان اسمم نوراست
پس واسه همین نتونستم پیدات کنم
میشه نایونگ صدات کنم؟
آره حتمـاً
ولی این روزا دیگه حتی مامانم هم نایونگ صدام نمی‌کنه
‫- گویا نیویورک زندگی می‌کنی ‫- آره اینجا...
نویسنده شدم. نمایشنامه‌نویسم
یه‌جورایـی مثلِ بابات
آره
‫چه خفن!
الو؟
صدا میاد؟ من اینجام
خونه‌ای؟
آره. چند دقیقه دیگه باید برم کلاس
مامانم میگه تو دانشگاه خوبی درس می‌خونی
بدک نیست
گمونم نمره‌هاتـم خیلی خوبه
من که معمولی بودم
وقتی مدرسه می‌رفتیم خیلی باهم رقابت داشتیم
چون به من باخته بودی اشکت در اومد
‫فقط یه بار باختم‌ها!
هنوز هم اشکت دم مشکته؟
نه‌خیـر
جدی؟
اون موقع‌ها که خیلی گریه می‌کردی
تقریباً هـر روز
هر وقت گریه‌م می‌گرفت تو پیشم می‌موندی
چی شده که دیگه گریه نمی‌کنی؟
تو نیویورک اجازه نداری گریه کنی؟
‫اوایلِ که مهاجرت کرده بودم...
خیلی گریه می‌کردم
ولی بعد فهمیدم اصلاً کسی براش مهم نیست
که این‌طور
چه رشته‌ای می‌خونی؟
مهندسی
‫هیچی ازش نمی‌دونم!
حسِ خوبی داره
چی؟
‫همین که...
باهات حرف می‌زنم
جدی؟
‫واقعاً هم‌صحبتی با من دنیایی داره!
‫نه بابا؟!
‫آره بابا!
دیگه باید برم سر کلاس
منم دیگه باید برم. باید برم شام بخورم
هنوز شام نخوردی؟
هنوز نه
الان اون جا ساعت چنده؟
دوازده شبـه
بعد تو هنوز غذا نخوردی؟
نـه
همین الان برو و یه چیزی بخور
باشه
چیه؟
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد ولی...
مطمئن نیستم بتونم همچین چیزی رو بهت بگم یا نه
چی می‌خوای بگی؟
دلم برات تنگ شده بود
منم همین‌طور
اصلاً با عقل جور در نمیاد
دیگه واقعاً باید برم
کلاسم الان‌هاست که شروع بشه
باشه
خداحافظ
بازم باهم صحبت می‌کنیم
باید باز صحبت کنیم
برات ایمیل می‌فرستم
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
سلام
اونجا الان ساعت هفت صبحـه؟
خیال می‌کردم گفتی هیچ‌وقت قبل از ساعت ده بیدار نمیشی
خب گفتی فقط این ساعت برات مناسبه
تمرین امروز چطور بود؟
‫کره‌ایت داغونه‌ها!
من فقط با تو و مامانم کره‌ای حرف می‌زنم
گفته بودی واسه این از کره میری که جایزۀ نوبل ببری
هنوز هم همین رو می‌خوای؟
‫این روزا...
بیشتر دوست دارم جایزۀ پولیتزر ببرم
هنوزم همون بچۀ ۱۲ ساله‌ای هستی که توی ذهنمه
همون‌قدر حریص؟
‫می‌خوای همه کاری بکنی، ‫همه‌چیز رو داشته باشی
با همون اخلاقِ افتضاح
دقیقاً
نه، نه. شوخی کردم
پس قراره کل ماه اونجا نمایشنامه بنویسی؟
آره
یه اقامتگاه مخصوص هنرمندانه
می‌بینی؟
چه باحال
مونتاوک کجاست؟
سمتِ شرق نیویورکه
تقریباً چهارساعت راهه
درخشش ابدی یک ذهن پاک
دیدیش؟
مگه من چی کار کردم؟
خیلی دوستت دارم
حاضر هر کاری بکنم تا خوشحالت کنم
بگو می‌خوای چی کار کنم تا همون کار رو بکنم
تا حالا نیویورک اومدی؟
آخه واسه چی بیام نیویورک؟
واسه چی میری چین؟
تا زبونِ ماندارین یاد بگیرم
باید بیای نیویورک
تا انگلیسی یاد بگیری
همیشه دلم می‌خواست ماندارین یاد بگیرم
واسه کارم هم به دردم می‌خوره
الو؟
هه سونگ؟
نایونگ؟
صدا میاد؟
هه سونگ؟
صدا میاد؟
رسیدیم
از این بالا می‌تونی کلِ سئول رو ببینی
چقدر قشنگـه
کاش الان اون‌جا بودم
یه بار باید دوتایی بیاییم این‌جا
دلم برات تنگ شده
الو؟
تا حالا سئول اومدی؟
واسه چی بیام سئول؟
تکالیفت رو انجام دادی؟
نه
اگه بخوای فارغ‌التحصیل بشی باید انجام‌شون بدی
ترم پیش مشروط شدم
‫- هوم ‫- نماینده پیام داد
بذار تکالیفت رو ببینم
شاید دفعۀ بعد
‫- من دیگه میرم ‫- اِ، رفتی؟
خداحافظ
آخر هفته برنامه‌ت چیه؟
بشینم بازی کنم
سلام
هنوز نخوابیدی؟
نه
حالت خوبه؟
آره بابا
چی می‌خواستی بهم بگی؟
کی می‌تونی بیای نیویورک دیدنم؟
یه سال و نیمِ دیگه یا بیشتر
‫اونم به خاطرِ پروسۀ برنامۀ تبادل زبانم و...
لازم نیست چیزی رو توضیح بدی
حداقل یه سال طول می‌کشه تا من بتونم بیام سئول دیدنت
می‌خوام یه مدت قطع رابطه کنیم
واسه چـی؟
من دوبار مهاجرت کردم تا بیام تو نیویورک زندگی کنم
می‌خوام اینجا به یه چیزی برسم
می‌خوام همهٔ فکر و ذکرم زندگیِ اینجام باشه
ولی به جاش نشستم پروازهای سئول رو چِک می‌کنم
پس می‌خوای ارتباطت رو باهام قطع کنی؟
فعلاً آره
‫۱۲ سال طول کشید تا دوستم رو پیدا کنم
چشم رو هم بذاری برمی‌گردم
فقط یه مدت کوتاهی از هم فاصله می‌گیریم
به نظرم فکر خوبیه
چرا این‌جوری شدم؟
ببخشید
چرا معذرت‌خواهی می‌کنی؟
مگه دوست‌پسر و دوست‌دختر بودیم؟
خیلی‌خب
خداحافظ
بعداً باهات حرف می‌زنم
‫خیلی‌خب
پس بعداً حرف می‌زنیم
خوبی؟ خیلی راه رفتیم
پام یه کم درد می‌کنه ولی خوبم
‫- این پات درد می‌کنه؟ ‫- چیزی نیست
سلام
سلام. من نورام
من آرتورم. خوشوقتم
کِی رسیدی؟
امروز صبح
‫- بدترین اتاق بهت رسیده ‫- همینو بگو!
می‌دونم
فکر کنم این مفهوم
ریشه در آیین بودا داره
‫و به...
تناسخ برمی‌گرده
این‌ یه این‌یانـه
اگه دوتا غریبه حتی توی خیابون از کنار هم رد بشن
و لباس‌شون تصادفاً بهم بخوره
چون
یعنی حتماً بین این دوتا آدم توی زندگی قبلی‌شون
ارتباطی بوده
اگه دو نفر باهام ازدواج کنن
میگن به خاطر اینه که هشت هزار لایه
از این‌یان وجود داشته
در طولِ هشت هزار زندگی قبلی
به این چیزها اعتقاد داری؟
به چی؟
‫به اینکه...
من و تو توی یه زندگیِ دیگه همدیگه رو می‌شناختیم
چطور؟ چون الان اینجا
پشتِ یه میز
و توی یه شهر
‫- و توی یه زمان نشستیم؟ ‫- اوهوم
آره، این الان
این‌یان نبوده؟
‫خب...
نـه
این صرفاً یه چیزیه که کره‌ای‌ها ازش استفاده می‌کنن
تا مخِ طرف‌شون رو بزنن
‫[۱۲ سال بعد]
‫- سلام ‫- سلام
کجا تشریف می‌برین؟
نیویورک
برای چی میرین؟
اون‌جا زندگی می‌کنیم
شغل‌تون چیه؟
نویسنده‌ایم
چی چی؟
نویسنده‌ایم
چه مدت تورنتو بودین؟
ده روز
دلیل سفرتون چی بوده؟
رفته بودیم دیدنِ خانوادۀ ایشون
با هم نسبتی دارین؟
زن و شوهریم
‫مرسی!
‫«اگه برای دیدنِ این نمایش بلیت خریده‌اید
و با مترو یا تاکسی به اینجا اومدین
من از اقیانوس آرام گذر کردم تا به اینجا بیام
بعضی گذرکردن‌ها بهای بیشتری داره
بهای بعضی گذرکردن‌ها رو
باید با تمام عمـرت بدی
به چی فکر می‌کنی؟
یادتـه دربارۀ هه سونگ بهت گفتم؟
آره
این هفته میاد؟
آره
گفتی واسه چی داره میاد؟
فکر کنم برای مسافرت
چیزه، صندوق... صندوق رو بزنین
‫هه سونگ!
‫‫وای! واقعاً خودتی!
‫چی‌کار می‌تونم کنم؟
‫چی باید بگم؟
‫نمی‌دونم
‫آخرین باری که با هم صحبت کردیم ۱۲ سال پیش بود؟
‫خوشحالم که امروز هوا خوبه
‫آره، هوا خوبه
‫بریم؟
‫آره
‫قبل از این‌که ازدواج کنم...
‫با شوهرم رفتیم کُره
‫می‌دونم
‫بهت ایمیل دادم
‫ولی جوابی ندادی
‫می‌خواستم ببینمت
‫نا امید شدم
‫شرمنده
‫می‌خواستم دوست‌دخترت رو هم ببینم
‫چطور پیش می‌رید؟
‫الان دیگه با هم نیستیم
‫به هم زدین؟
‫نه
‫قضیه این نیست
‫فقط یه‌کم زمان واسه فکر کردن لازم داشتیم
‫تازه به بحث در مورد ازدواج رسیده بودیم
‫نمی‌خوای ازدواج کنی؟
‫نمی‌دونم
‫اگه دوسش داری خب، چرا نمی‌دونی؟
‫یه‌کم جریانش پیچیده‌ست
‫چیش پیچیده‌ست؟
‫شرایط فراهم نیست
‫منظورت چیه؟
‫تو معمولی‌ای؟
‫شغلم معمولیه، درآمدم معمولیه...
‫همه‌چی معمولیه
‫اون باید با یکی جذاب‌تر از من آشنا بشه
‫اگه کلی پول در نیاری، ازدواج سخته؟
‫اولش این‌جوری فکر نمی‌کردیم،
‫ولی خب بعدش فکرمون به این سمت رفت
‫می‌خوای ازت عکس بگیرم؟
‫باشه
‫خوب افتادی
‫همهٔ قرارهای اول‌مون رو اینجا گذاشتیم
‫تازه اینجا دعوا هم کردیم
‫دعوا هم می‌کنید؟
‫آره بابا، دعوا داریم و جدی هم می‌گیریم‌شون
‫چرا دعوا می‌کنید؟
‫همین‌جوری
‫کره‌ایش هم خوبه؟
‫نه
‫ولی یه چند کلمه‌ای بلده
‫جدی؟
‫غذای محبوبش «یوک گه جانگ‌»ـه
‫یوک گه جانگ؟
‫پس آدم حسابیه
‫آدم حسابیه
‫تو و دوست‌ دخترت...
‫دعوا داشتین؟
‫نه
‫الان دیگه دوست دخترم نیست
‫تو هم باید ازدواج کنی
‫نگران منی؟
‫ازدواج واسه آدمای آرمان‌گرایی مثل تو سخته
‫اون‌قدرام پیر نیستم، نگران نباش
‫چرا دنبالم گشتی؟
‫۱۲ سال پیش رو میگی؟
‫واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫فقط می‌خواستم یه بار دیگه ببینمت
‫چی بگم...
‫چون یهویی گذاشتی رفتی...
‫یه‌کم بهم فشار اومده بود
‫شرمنده
‫واسه چی شرمنده باشی؟
‫درست میگی. چیزی نیست که به‌خاطرش شرمنده بشم
‫از زندگی‌ام غیبت زد
‫و یهو دوباره پیدات شد
‫چرا باید همچین کاری کنی؟
‫نمی‌دونم
‫صرفاً چون...
‫وقتی که سربازی بودم مدام میومدی تو ذهنم
‫آها
‫اون موقع دو تا بچه بودیم
‫درسته
‫و وقتی ۱۲ سال پیش هم دیگه رو دیدیم...
‫اون‌موقع هم بچه بودیم
‫دیگه بچه نیستیم
خیلی عجیبه که می‌بینم واسه خودش مردی شده
و یه شغل و زندگی معمولی داره
خیلی به کره‌ای‌ها شباهت داره
هنوز هم با پدر و مادرش زندگی می‌کنه
که اینم خیلی توی کره رایجه
و دربارۀ همۀ موضوعات هم
دیدگاه رایج کره‌ای داره
و وقتی همراهشم حس می‌کنم اصلاً کره‌ای نیستم
‫ولی با این حال...
‫یه جورایی بیشتر کُره‌ایم
‫خیلی عجیبه
‫یعنی خب، من دوستای کُره‌ای دارم
‫ولی اون آمریکایی-کُره‌ای نیست
‫کُره‌ایِ اصله
‫جذابه؟
‫آره به‌نظرم
‫خیلی مردونه‌ رفتار می‌کنه
‫که به‌نظرم خیلی توی کُره رایجه
‫مجذوبش شدی؟
‫فکر نمی‌کنم
‫نمی‌دونم، یعنی...
‫فکر نکنم
‫مدت زیادی توی ذهنم اون فقط...
‫یه بچهٔ کوچیک بوده
‫و بعد فقط یه تصویر روی صفحۀ لپتاپم بود
‫و حالا یه آدم واقعیه
‫حسم خیلی شدیده
‫ولی فکر نکنم اون‌جور کششی باشه
‫فکر کنم فقط خیلی دلم براش تنگ شده
‫فکر کنم دلم واسه سئول تنگ شده
‫اون دلش واسه تو تنگ شده؟
‫فکر کنم دلش واسه اون دختر ۱۲ساله‌ای ‫که خیلی وقت پیش می‌شناخته
‫و همه‌ش اشکش دم مشکش بوده تنگ شده
‫اشکت دم مشکت بود؟
‫آره
‫بیشتر اوقات مجبور بود فقط وایسه و نگاهم کنه
‫گفتی کی قراره بره؟
‫- پس فردا. ‫- اوهوم
‫عصبانی‌ای؟
‫نه
‫انگاری هستی
‫حق ندارم عصبانی باشم
‫منظورت چیه؟ ‫البته که داری
‫نه خب...
‫اون بنده خدا ۱۳ ساعت تو هواپیما بوده که بیاد اینجا
‫قرار نیست بهت بگم
‫که نمی‌تونی اونو ببینی و این حرفا
‫اون عزیزِ دلِ بچگی‌هاته
‫و این‌جوری هم نیست که ‫الان بخوای باهاش فرار کنی
‫میری؟
‫قطعا
‫زندگی اینجام رو میندازم دور و با اون...
‫فرار می‌کنم میرم سئول
‫اصلاً من رو می‌شناسی؟
‫قرار نیست به‌خاطر یکی دیگه ‫تمریناتم رو از دست بدم
‫می‌دونم
‫تو رو می‌شناسم
‫چیه؟
‫داشتم بهش فکر می‌کردم که ‫چقدر داستان خوبی میشه
‫- داستان من و هه سونگ؟ ‫- آره
‫نمی‌تونم باهاش رقابت کنم
‫منظورت چیه؟
‫لیلی و مجنونِ دوران بچگی که بعد ‫از ۲۰ سال هم دیگه رو می‌بینن
‫و می‌فهمن که برای هم دیگه ساخته شدن
‫ما واسه هم ساخته نشدیم
‫می‌دونم
‫توی داستان
‫من شوهر خبیث سفید‌ پوست آمریکایی می‌شدم
‫که سر راه سرنوشت قرار گرفتم
‫خفه شو
از چیش خوشت نمیاد؟ داستان‌ خودمون خسته کننده‌ست
‫ما با هم توی اقامتگاه آشنا شدیم
‫با هم دیگه بودیم چون از قضا ‫هر دومون مجرد بودیم
‫فهمیدیم هر دو توی نیویورک زندگی می‌کنیم
‫واسه همین هر دو توی یه خونه ‫زندگی کردیم که اجاره کمتری بدیم
‫ازدواج کردیم که تو بتونی گرین‌کارت بگیری. پس...
‫خیلی داری عاشقانه جلوه‌ش میدی
‫خب دیگه، همینو میگم
‫من اون مردی‌ام که توی داستان ولش می‌کنی
‫بعد از این‌که معشوق سابقت میاد تو رو ببره
‫اون معشوق سابقم نیست
‫اگه توی اقامتگاه هنرمندان یکی دیگه رو می‌دیدی چی؟
‫اگه یه نویسنده دیگه توی نیویورک بود که
همهٔ کتابایی که خوندی رو خونده بود
‫و همهٔ فیلمایی که دیده بودی رو دیده بود
‫کسی که می‌تونست نکات ‫مفیدی واسه نمایشنامه‌هات بگه
‫و وقتی در مورد تمرین‌هات غر بزنی بهت گوش بده؟
‫- زندگی واقعی این‌جوری نیست. ‫- می‌دونم
‫آره
‫ولی الان تو کنار اون نخوابیده بودی؟
‫زندگی من همینه ‫و دارم با تو سپریش می‌کنم
‫ازش راضی‌ای؟
‫وقتی از سئول رفتی، این آدمی بود که
‫اون‌موقع تصور می‌کردی؟
‫وقتی ۱۲ سالم بود؟
‫آره. این تصویریه که از خودت تو ذهنت بود؟
‫دراز کشیدن روی یه تخت
‫داخل آپارتمان کوچیکی توی ایست ویلیج
‫با یه مرد یهودی که کتاب می‌نویسه؟
‫مامان بابات همچین چیزی رو واسه‌ت می‌خواستن؟
‫داری ازم می‌پرسی که آیا تو، آرتور زاتورانسکی
‫رؤیای تحقق یافتهٔ‌ خونواده‌ام از مهاجرت هستی؟
‫- آره ‫- وای
‫دیگه تهش به اینجا ختم شده
‫اینجا جاییه که قرار بوده باشم
‫خیلی‌خب
‫چیه؟
‫آخه تو مرزهای زندگی منو خیلی وسیع‌تر می‌کنی
‫و می‌خوام بدونم منم واسه تو همینم یا نه
‫سلام
‫دیشب به سلامت رسیدی؟
‫آره
‫- ببخشید دیر کردم ‫- اشکال نداره
‫چیزی خوردی؟
‫نه
‫اینو بخور
‫واسه منه؟
‫دیروز می‌خواستم ازت بپرسم
‫این روزا دوست داری کدوم جایزه رو ببری؟
‫هوم؟
‫وقتی بچه بودی، می‌خواستی جایزهٔ نوبل رو ببری
‫و دوازده سال پیش می‌خواستی پولیتزر ببری
‫الان دنبال چی هستی؟
‫اخیراً به این چیزا فکر نکردم
‫جدی؟
‫پس یه لحظه بهش فکر کن
‫حتماً یه جایزه‌ای هست که دنبالش باشی
‫جایزهٔ‌ تونی
‫دقیقاً همون‌جوری هستی که یادمه
‫هنوزم خُل و چل؟
‫هنوزم خُل و چلی
‫یه‌کم بیا سمت چپ
‫یک، دو... سه!
‫یکی دیگه
‫چرا این‌قدر از نزدیک‌ می‌گیری؟
‫باشه. یه‌کم برو عقب‌تر
‫پشتش رو کرده بهمون
‫چقدر جوونی اینجا
‫به خاطر اینکه گرین کارت بگیرم
‫یه کم زودتر از چیزی که برنامه داشتیم، ‫ ازدواج کردیم
‫بیا داخل
‫چیزه...
‫سلام
‫خوش‌وقتم
‫سلام. ‫منم خوش‌وقتم
‫کره‌ایش خوبه
‫نه
‫میگم...
‫گرسنه؟
‫گشنه‌ای؟
‫هوم؟
‫میگه گشنه‌ای؟
‫آها. بله
‫چی دوست داری بخوری؟
‫چیزه...
‫پاستا؟
‫پاستا؟ آره. ‫از پاستا خوشت میاد؟
‫آره
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب
‫- بریم پاستا بخوریم. ‫- پاستا بخوریم
‫امروز کجا رفتین؟
‫رفتیم چیز...
‫مجسمهٔ‌ آزادی
‫با قایق رفتین
‫- آره ‫- آره
‫خیلی... خوب بود
‫من تا حالا نرفتم
‫- چی؟ ‫- جدی؟
‫آره، راستش تا حالا نرفتم
‫میگم، شوهرت رو ببر خب
‫جدی تا حالا با هم اونجا نرفتیم؟
‫نه
‫من.. چیز...
‫آها
‫خدمت سربازی؟
‫آره
‫آها، خدمت سربازی
‫درسته
‫می‌دونی که مردهای کره‌ای باید سربازی اجباری برن؟
‫آره، بابات در موردش صحبت می‌کنه. ‫چطوری بود؟
‫خوشت اومد؟
‫چطور بود؟ خوشت اومد؟
‫نه
‫ولی سربازی و کار فرقی نداره
‫نداره؟
‫فرقی نداشت؟ چطور؟
‫خب اونجا...
‫یه رئیس داری
‫هوم
‫اینجا حقوق اضافه‌کار و اینا رو بهت میدن، درسته؟
‫توی کُره اضافه‌کار هم وایسی، ‫حقوقی بهت نمیدن
‫توی کره حقوق اضافه‌کاری بهت تعلق نمی‌گیره
‫جدی؟
‫اول باید همهٔ کارای رئیست رو انجام بدی
‫بعدش بیای سراغ کار خودت
‫و بعد می‌تونی بری خونه
‫اونم دیر وقت؟
‫خیلی سخته
‫همم.. کار. ‫کار خیلی سخته
‫از لحاظ جسمی یا روحی؟
‫از لحاظ جسمی یا روحی سخته؟
‫آره. هر دوش
‫جسمی، خیلی سخته
‫و خب... روحی هم
‫خوب شد که مهاجرت کردی
‫موافقم
‫کره واسه تو کشور کوچیکیه
‫جوابگویِ جاه‌طلبی تو نیست
‫خوشحالم که دیدمت
‫آره
‫و ممنون که منو به شوهرت معرفی کردی
‫مشخصه که دوستت داره
‫اوهوم
‫نمی‌دونستم این‌که از شوهرت ‫خوشم بیاد این‌قدر اذیتم می‌کنه
‫جدی؟
‫هوم
‫وقتی دیگه صحبت نکردیم
‫واقعاً دل‌تنگت شده بودم
‫تو هم دلت تنگ شد؟
‫معلومه
‫ولی اون‌موقع شوهرت باهات بود
‫تو هم دوست‌دختر داشتی
‫شرمنده
‫اشکال نداره
‫دیدن دوباره‌ات...
‫و اینجا بودنم...
‫کلی فکرای عجیب غریب به ذهنم آورده
‫چه جور فکرایی؟
‫این‌که مثلاً چی میشد ‫اگه ۱۲ سال پیش میومدم نیویورک؟
‫چی میشد اگه تو اصلاً از سئول نرفته بودی؟
‫چی میشد اگه اون‌جوری نمی‌ذاشتی بری، ‫و با هم بزرگ می‌شدیم...
‫که آیا همچنان دنبالت می‌گشتم؟
‫این‌که تو رابطه بودیم؟ ‫به هم می‌زدیم؟
‫ازدواج می‌کردیم؟
‫بچه‌دار می‌شدیم؟
‫همچین فکرایی
‫ولی حقیقتی که اینجا بهش رسیدم اینه که
‫تو رفتی، چون همچین آدمی هستی
‫و تو رو دوست داشتم، چون همچین آدمی بودی
‫و این آدمی که هستی، همیشه میره...
‫اون نایونگی که تو به‌خاطر داری...
‫اینجا وجود خارجی نداره
‫می‌دونم
‫ولی خب...
‫اون دختر کوچولو همچنان وجود داشت
‫درسته الان رو به روی تو ننشسته...
‫ولی دلیل نمیشه واقعی نباشه
‫۲۰ سال پیش
‫اونو پیش تو جا گذاشتم
‫می‌دونم
‫و با این‌که فقط ۱۲ سالم بود
‫عاشق اون دختر بودم
‫ای خُل و چل
‫فکر کنم یه چیزی توی زندگی قبلی‌مون بوده
‫و گرنه چرا الان باید اینجا پیش هم می‌بودیم؟
‫ولی توی این زندگی...
‫این‌یان رخ نداده که چنین آدمایی واسه هم باشیم
‫چون الان، بالأخره
‫توی یه شهریم...
‫واسه اولین بار توی ۲۰ سال گذشته....
‫اینجا پیش شوهرت نشستیم
‫توی این زندگی، تو و آرتور واسه هم اون‌جور این‌یانی هستین
‫شما هشت هزار لایهٔ این‌یان رو دارین
‫واسه آرتور...
‫تو کسی هستی که می‌مونی
‫داره در مورد تو صحبت می‌کنه
‫شاید...
‫یه رابطهٔ محال؟
‫مثلاً بین ملکه و ملازم پادشاه؟
‫یا شاید دو نفر که مجبور بودن با هم دیگه ‫به‌خاطر یه ازدواج سیاسی زندگی کنن
‫و خیلی با هم دیگه بد بودن
‫کلی به هم دیگه خیانت کردن
‫با حرفاشون دل هم دیگه رو می‌شکستن
‫یا شایدم فقط دو نفر که توی یه قطار ‫کنار همدیگه نشسته بودیم
‫چرا؟
‫خب فقط چون صندلی‌هامون کنار هم افتاده بودن
‫شاید...
‫پرنده و شاخه‌ای بودیم،
‫و پرنده یه روز صبح روی شاخه نشسته
‫تا اوبر همراهی‌اش می‌کنم
‫باشه
‫خوش‌حال شدم
‫منم همچنین
‫بیاید کُره بهم سر بزنید
‫حتما
‫الان بر می‌گردم
‫باشه
‫نایونگ
‫هوم؟
‫اگه اینم یه زندگی قبلی باشه
‫و الانشم توی زندگی بعدی‌مون ‫نسبت دیگه‌ای با هم داشته باشیم چی؟
‫به‌نظرت اون‌موقع چیِ هم هستیم؟
‫نمی‌دونم
‫منم
‫می‌بینمت پس