‫[آدتوکونبو نامی خانوادگی ‫به زبان یوروبایی است...]
‫[که به معنای ‫«بازگشت پادشاه از آن سوی دریا»ست.]
‫[ترکیه، استانبول ‫سال هزار و نهصد و نود و یک]
‫از اداره مهاجرت اومدیم! بلند شین!
‫چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫چه آشغال‌دونی‌ای!
‫بیا دیگه.
‫مواظب باش.
‫[مرز ترکیه و یونان]
‫[به یونان خوش آمدید]
‫«پیشرفت»
‫[براساس داستانی واقعی]
‫گمون کنم دوست‌تون ‫هوس عینک آفتابی کرده باشه.
‫می‌شه مراقب تاناسیس باشین؟
‫خواهش می‌کنم.
‫- آره، معلومه. ‫- باید برم بیمارستان.
‫خیلی‌خب.
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره.
‫سالم و تمیزه.
‫نقصی نداره.
‫نمی‌شه به طریقی با شوهرت ‫تماس بگیریم ورونیکا؟
‫اِم، تو آرگوس مشغول به کاره. ‫تلفن نداره.
‫قراره غافلگیر بشه.
‫آره، همین‌طوره.
‫فقط باید واسه مدارک ‫«خدمات بهداشتی و درمانی جهانی»...
‫اطلاعات بیشتری در اختیارم بذاری.
‫اصلا یادم نمی‌مونه.
‫اشکالی نداره. ‫کپی کارت اقامتتون هم کافیه.
‫خونه است. ‫بچه که داشت به دنیا می‌اومد، سر کار بودم.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا رو امضا کن.
‫سفرت چطور بود؟
‫خیلی طولانی بود.
‫اینجا اوضاع چطور بود؟
‫خبری نبود بابا.
‫ورا؟
‫کافیه آدم به فکر ‫چیزهایی که می‌بینه باشه.
‫ورا، باز هم پسردار شدم.
‫تاناسیس روتیمی، ‫برادر کوچولوت رو ببین.
‫برادر کوچولوت رو ببین. ببین.
‫رفقا موندگار نیستن، ‫ولی خانواده همیشه هست.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫- ها؟ ‫- هیچ‌وقت تنها نمی‌شی.
‫اسمش رو چی می‌ذارین؟
‫اسمش رو می‌ذاریم یانیس ‫که به یونانی همون یوحنای رسول می‌شه.
‫اوگو هم به زبان ایگبو یعنی «تاج».
‫کسی نمی‌تونه تاج خدادادی رو ‫از آدم بگیره.
‫- احسنت. ‫- احسنت.
‫شرمنده. فامیلیمون رو اشتباه نوشتین.
‫- حروفش زیاد شده. ‫- «آنتتوکومپو».
‫آدتوکونبو.
‫آنتتوکومپو؟
‫- آدتوکونبو. ‫- ببخشید خانم پانتازیس.
‫بهشون بگو یه دقیقه دیگه میام.
‫مطمئنین اشتباه نوشتیم؟ ‫مترجم‌هامون خیلی کاردرستن‌ها.
‫خودمون فامیلیمون رو ‫بلدیم دیگه خانم پانتازیس.
‫آدتوکونبوئه. ‫از فامیلی‌های ارجمند یوروباییه.
‫یعنی «بازگشت پادشاه از آن سوی دریا».
‫خیلی‌خب، یادداشت می‌کنم.
‫اِم، سوابق تحصیلات ‫و مدرک اشتغالتون رو آوردین؟
‫آره.
‫اِم، بنگاه کاریابی‌ای ‫که برامون کار جور می‌کنه...
‫این نامه رو نوشته.
‫این کافی نیست.
‫باید ثابت کنین کارتون قانونیه ‫و حقوق ثابت دارین.
‫اگه این شکلی درخواست اقامت بدین،
‫به خاطر ورود غیرمجاز به یونان رد می‌شه.
‫ولی ما که تصمیم نگرفتیم غیرقانونی بیایم.
‫پلیس اروپا پاسپورتمون رو غیرقانونی ضبط کرد.
‫نتونستیم برگردیم، ‫آخه کل پس‌اندازمون رو خرج کرده بودیم.
‫مجبور بودیم از مرز رد بشیم. ‫متوجهین؟
‫پسرهامون یونانی هستن.
‫باید حق و حقوقشون هم در همون حد باشه.
‫تا حلش کنیم، آفتابی نشین.
‫عذر می‌خوام.
‫وایستین، خانم پانتازیس؟
‫هرچی بیشتر آفتابی نشیم، ‫احتمال گیر افتادنمون بیشتر می‌شه.
‫صرفا می‌خوایم کار درستی بکنیم.
‫می‌تونین درخواست پناهندگی بدین.
‫پناهندگی؟ ‫نه، نه، ما مهاجریم، پناهنده که نیستیم.
‫هوم؟
‫تو کشورمون جنگ نبود.
‫اگه بود، پناهنده می‌شدیم، ‫ولی نبود.
‫پس کار قانونی پیدا کنین. ‫با بنگاه کاریابی همکاری نکنین.
‫کاری پیدا کنین که حقوق ثابت داشته باشه ‫و بتونین باهاش کد تأمین اجتماعی بگیرین.
‫اون‌جوری می‌تونین جواز کار بگیرین.
‫می‌تونین حساب بانکی باز کنین.
‫می‌تونیم با احتساب این موارد، ‫درخواست اقامت مناسبی ارائه بدیم، هوم؟
‫خانم پانتازیس،
‫اگه اقامتمون قانونی نباشه ‫که کسی بهمون کار ثابت نمی‌ده.
‫کسی هم بدون کار ثابت ‫بهمون اقامت نمی‌ده.
‫[سال دو هزار و چهار]
‫خیلی‌خب...
‫شاید عینک آفتابی بد نباشه.
‫حواست به برادرت باشه، خب؟
‫واسه خودت که نمی‌خری یانی.
‫خودم می‌دونم، ‫ولی اگه خودم ازش خوشم نیاد،
‫از کجا بدونم ملت ‫خوششون میاد و می‌خوان بخرنش یا نه؟
‫کاملا درست می‌گی.
‫باید به محصولاتت باور داشته باشی.
‫ولی نظرت چیه که این یکی ‫مال خودت باشه، هوم؟
‫فقط هر چی بتونیم بفروشیم رو می‌خریم.
‫عینک آفتابی خوبه. ساعت و...
‫الکس، کوستاس، این تسبیح‌های رزاری ‫خیلی خوب فروش می‌رن.
‫سلام، می‌خواین یه...
‫ببخشید؟
‫خیلی‌خب.
‫بهم توجه نمی‌کنن.
‫حتی نگاهم هم نمی‌کنن.
‫بذار درسی بهت بدم.
‫احتمالش هست ‫که نتونی مستقیم صحبت کنی.
‫تو که عین من خوش‌تیپ نیستی.
‫وایستا. وایستا. وایستا. وایستا. ‫به برادر بزرگت اعتماد کن.
‫نباید جواب منفی رو بپذیری.
‫نه یعنی احتمال خریدشون هست.
‫تو که این‌ها رو نمی‌فروشی. ‫خودت رو بهشون می‌قبولونی.
‫باید از علایق طرف خبردار بشی.
‫برادرم بهترین عینک آفتابی‌های ‫یونان رو می‌فروشه!
‫واسه شما دو یورو حساب می‌کنم. ‫دو یورو مفت.
‫الکس، کوستاس، این‌قدر دور نشین.
‫- اینجا رو. ‫- این همه رو از کجا آوردین؟
‫- کل اجناسمون رو فروختیم. ‫- کلش رو؟
‫- آره. ‫- کلاهت کو؟
‫- اون رو هم فروختم. ‫- وای خدا جون.
‫مامان، پلیس‌ها اومدن!
‫- اوگو، ولش کن. ‫- نمی‌شه که همه‌شون رو ول کنیم!
‫روتیمی، کوستاس رو بگیر!
‫مامان!
‫اوگو! روتیمی!
‫دارم برنده می‌شم!
‫مامان، نمی‌بینم! ‫الان تانو گل می‌زنه‌ها!
‫شرمنده اوگو.
‫اون که در هر صورت گل می‌زنه.
‫اونجا رو بپا!
‫- سلام پسرانم! ‫- سلام بابا!
‫- عه، این‌جوریه؟ ‫- سلام بابا!
‫چهار به یک شد! ‫همه‌تون رو شکست می‌دم.
‫وای نه! تخمین شرایطم خیلی اشتباه بود.
‫خیلی‌خب، ولم کنین که برم ‫به مامان سلام کنم و از خداحافظی کنم.
‫وای! آخ.
‫- زود باشین توپ رو بدین به من! ‫- مامان.
‫وای نه.
‫توپ فوتبال خریدی؟
‫توپ قدیمیشون ترکیده بود.
‫باید مواد غذایی بخرم.
‫باید اجاره‌مون رو هم بدیم.
‫بامیدله گفته بود امروز بدیم.
‫نگران نباش بابا. ‫زیاد خرج نکردم.
‫قول می‌دم.
‫می‌خوای بهشون بگی نمی‌شه نگهش دارن؟ هوم؟
‫- پاس بده. ‫- پاس بده. پاس بده! پاس بده!
‫پاس بده!
‫- آخ! ‫- تو خونه توپ‌بازی نکنین کوستاس.
‫واسه پسرها پلانتین و یم درست کردم.
‫خداحافظ عزیزان دلم.
‫تانو، دور من خالیه!
‫- توپ رو کنترل کن. ‫- دور من خالیه!
‫خب، پاس بده به یانیس تاناسیس. ‫پاس بده. توپ رو پاس بده.
‫گل!
‫دیدی؟ بهتر بود به حرف مربیت ‫گوش می‌دادی. ها؟
‫می‌تونستم گل بزنم!
‫مگه اسم بازی تاناسیس‌باله؟ ‫کل تیم بازی می‌کنن دیگه! ها؟
‫موقعیت اوگو واسه گل زدن بهتر بود.
‫مگه نه؟
‫هر کی گل بزنه، واسه کل تیم حساب می‌شه. ‫لزومی نداره خودمون گل بزنیم.
‫ممنون. فهمیدی؟
‫به حرف همتیمیت گوش بده.
‫هر کی گل بزنه، واسه کل تیم حساب می‌شه. ‫خب؟
‫آماده‌ای باز هم بازی کنیم؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫بیاین. بریم گل بزنیم.
‫اعضای تیمتون کجان؟ آماده‌ای گل بزنیم؟ ‫برو اونجا.
‫- بذار گل بزنم! ‫- گل بزن، گل بزن، گل!
‫گل!
‫[سال دو هزار و هفت]
‫الکس! کوستاس! وقتشه استراحت کنین.
‫بفرما.
‫پلانتین می‌خوری؟ ها؟
‫خطا بود! خطا بود!
‫سلام!
‫بازی می‌کنین؟
‫- بازی؟ ‫- بسکتبال رو می‌گه.
‫چرا که نه؟ بازی می‌کنیم.
‫- بابا چی می‌شه؟ ‫- جلوی چشمشیم دیگه.
‫بیا دیگه.
‫- وایستا، وایستا، وایستا. ‫- تخلف گام داشت.
‫نباید اون‌جوری بازی کنی. ‫تخلف گام محسوب می‌شه.
‫چی محسوب می‌شه؟
‫یانی، باید توپ رو بزنی زمین داداش.
‫بزنم زمین؟
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫آهای، آهای.
‫برو سمت تور پسر.
‫- برو توپ رو بنداز تو تور. ‫- داداش. اوگو.
‫توپ رو بنداز تو تور.
‫- بیا اینجا. ‫- توپ رو بنداز!
‫آهای، آهای! پاس بده.
‫دفاع کردیم.
‫یانیس. تاناسیس.
‫آهای، بریم نیمه دوم رو بازی کنیم.
‫بهتره بیاین باشگاهمون ‫و بازی کنین.
‫باشگاه نوجوانانه. رایگانه.
‫کجاست؟
‫باشگاه فیلاتلیتیکوئه.
‫خیلی‌خب.
‫مجددا با برنامه ده بسکتبالیست ‫برتر آفریقایی در خدمتتون هستیم.
‫مقام دوم رو سوفوکلیس اسکورتسانیتیس ‫از کامرون به خودش اختصاص داده...
‫که ساکن یونانه ‫و لقبش «شک کوچولو»ئه.
‫وای.
‫پسر، انگار داره می‌گه: ‫«هالک بسکتبال رو بیارین حریفم بشه.»
‫اولین مقام رو هم ‫اولین انتخاب تیم‌ها...
‫در انتخاب بازیکنان اتحادیه ‫ملی بسکتبال در سال 1984...
‫به نام حکیم اولاجوان از نیجریه ‫به خودش اختصاص داده.
‫قبلا فوتبالیست بود و همین پنج سال پیش ‫بسکتبال رو شروع کرد.
‫رقص پای اولاجوان رو داشته باشین.
‫ادای پرتاب درمیاره، وارد محدوده ‫سه امتیازی می‌شه و امتیاز می‌گیره.
‫چه حرکتی رو از حکیم رویایی شاهد بودیم!
‫- آهای بچه‌ها. وقت خوابه. ‫- اگه فقط همین یه نفر هم تو زمین،
‫می‌تونستم تا صبح بازیش رو تماشا کنم...
‫خطاهایمان را ببخش، چرا که ما هم ‫خطاهای دیگران را در حق خود می‌بخشیم.
‫نگذار وسوسه شویم ‫و از شر شیطان در امانمان نگه دار. آمین.
‫آمین.
‫خیلی دوستت دارم.
‫تو رو هم خیلی دوست دارم.
‫بگیرین بخوابین.
‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر مامان.
‫- شب به خیر مامان! ‫- شب به خیر مامان.
‫می‌خوام باز هم بازی کنم.
‫تو که زمین زدن توپ رو هم بلد نیستی.
‫وای!
‫خب، تو از کجا می‌دونی؟
‫من که هر دفعه اون طرف رو نگاه کردم، ‫دهنت پر از پلانتین بود.
‫- وای، راست می‌گه. ‫- بازیتون معلوم بود.
‫مدام توپ رو از وسط پات رد می‌کردن.
‫خب، خودت که دیدی نتونستن ‫توپ رو ازم بگیرن، مگه نه؟
‫- عه. ‫- بازی دفاعیه دیگه.
‫از اینجا تا باشگاه فیلاتلیتیکو ‫یه ساعت و بیست دقیقه راهه.
‫باید تا اتوبوس با دوچرخه بریم، ‫بعدش سوار مترو بشیم.
‫چه بدونم. بابا خوشش نمیاد.
‫خب، کی می‌خواد بهش بگه؟
‫چرا من رو نگاه می‌کنین؟
‫ببین، فردا بعد از مدرسه می‌ریم. ‫تا از سر کار برنگشته هم میایم خونه.
‫آره، می‌تونیم تا بخواد بفهمه ‫جریان از چه قراره، برگردیم.
‫من هم میام که حواسم باشه ‫سالم برسین اونجا.
‫نه داداش. ‫خیلی کوچکه.
‫دارم بزرگ می‌شم دیگه.
‫ببینین، از اون‌جایی ‫که مأموریتمون فوق‌سریه.
‫خودم و یانی باید اول بررسی کنیم.
‫شاید اگه بی‌خطر بود، ‫شما رو هم بردیم.
‫شاید؟
‫همین الان بزرگ شدم‌ها.
‫اگه همین الان نخوابی، ‫می‌گم «شاید نبرمتون»ها.
‫- باز هم بزرگ‌تر شدم! ‫- بخواب.
‫تو هم بگیر بخواب.
‫ببین، بابا همیشه از فرصت می‌گه.
‫اگه فرصتمون همین باشه چی؟
‫پسره گفت باشگاه خفنیه.
‫شاید اگه بازیمون خوب باشه، ‫ما رو واسه تیمشون انتخاب کنن.
‫بسکتبالیست‌ها پول درمیارن.
‫می‌تونیم به مامان و بابا کمک کنیم.
‫خیال می‌کنی به همین زودی ‫در اون حد مهارت داری؟
‫اگه پای کمک به خانواده‌مون وسط باشه، ‫در اون حد هم ماهر می‌شم.
‫[تیم ملی مال یونانی‌هاست]
‫[می‌خوایم زندگیمون رو بکنیم ‫مهاجران برن خونه‌شون]
‫[باشگاه دولتی زوگرافوس]
‫یانی.
‫تعجبی نداره آخریم.
‫بازیمون افتضاحه. ‫خیلی افتضاحه.
‫این‌ها کی هستن؟
‫می‌شناسینشون؟
‫قدبلندن.
‫واسه چی اومدین اینجا؟
‫اِم، اومدیم بسکتبال بازی کنیم.
‫اومدیم تو اردوگاه رایگان ‫نوجوانان بازی کنیم.
‫آره، حتما باید رایگان باشه.
‫والدینتون خبر دارن اومدین اینجا؟
‫اِم... مامانمون ما رو رسوند.
‫بعدا برمی‌گرده. ‫می‌خواست تو باشگاه رایـ...
‫باشگاه رایگان نوجوانان بازی کنین. ‫آره، خودم شنیدم.
‫ولی باید رضایت‌نامه رو امضا کنه ‫تا بتونین بازی کنین.
‫ولی اون که خبر نداره اومدیم اینجا.
‫یانی. پسر.
‫- اهل کجایین؟ ‫- اهل سپولیاییم.
‫همین‌جا بمونین.
‫واسه چی باید می‌گفتی ‫اهل سپولیاییم؟
‫می‌خواستی چی بگم؟ ‫بگم ایرلندی هستیم؟
‫خیلی‌خب، می‌تونین امروز رو بازی کنین، خب؟
‫برین اونجا به صف شین.
‫پات رو تکون بده!
‫پاس ده! پاس بده!
‫یانیس، ببین.
‫آروم باش پسر. سخت نگیر.
‫آروم باش. آروم باش.
‫بذار... بذار توپ پرواز کنه. ‫این شکلی...
‫دستت رو بشکن.
‫خیلی‌خب، ولش کن. ولش کن.
‫نه، نه، باز هم می‌اندازم. باز هم...
‫کاری ندارم. شرمنده.
‫خب، اگه زمانی کار داشتین، ‫خواهشا باهام تماس بگیرین.
‫سرت تو کار خودت باشه، خب؟
‫این محله جای امنی نیست.
‫از کجا آوردینش؟
‫بعد از مدرسه رفتیم بسکتبال بازی کردیم.
‫بسکتبال دیگه چیه؟
‫رفتیم باشگاه فیلاتلیتیکو. ‫اردوگاه نوجوانان دارن.
‫بدون اجازه من یا مادرتون ‫رفتین اون سر شهر؟
‫- بابا... ‫- که بسکتبال بازی کنین؟
‫فیلاتلیتیکو از بهترین تیم‌های یونانه.
‫اردوگاهشون غذای تیم مردان رو تأمین می‌کنه. ‫رایگانه. سوالی هم نمی‌پرسن.
‫بابا، مربی این رو بهمون داد.
‫گفت اگه امضا کنین، ‫می‌تونیم هر روز بعد از مدرسه بازی کنیم.
‫اگه گزارشتون رو می‌دادن چی؟
‫از حرف پدرت سرپیچی کردی ‫و برادر کوچکت رو هم با خودت بردی.
‫- بابا، وایستا... ‫- با هم رفته بودیم دیگه بابا.
‫اگه اینجا نیجریه بود، ‫جفتتون رو بدجوری تنبیه می‌کردم...
‫- بابا... ‫- یه هفته تنبیهتون می‌کردم.
‫مامان؟
‫توپ بسکتباله رو بذار همین‌جا رفیق.
‫از تنبیهشون درس عبرت بگیرین، خب؟
‫قول بدین هرگز از حرف ‫والدینتون سرپیچی نکنین.
‫- قول می‌دیم. ‫- خوبه.
‫باورت می‌شه؟
‫این پسرها من رو به کشتن می‌دن.
‫چرا این‌قدر از خود بیخود شدی؟ ‫دو ساعت بعد از مدرسه بازی می‌کنن دیگه.
‫وقتی مدرسه باشن، ‫می‌دونم کجا هستن، خب؟
‫وقتی بیان خونه، پیش خودمونن.
‫وقتی جنس می‌فروشیم، ‫با همدیگه می‌فروشیم.
‫خب؟ این‌جوری صرفا ‫اون کارهامون به خطر می‌افته...
‫و حواسشون از درس و مشقشون پرت می‌شه.
‫شبی، ما که همیشه می‌گفتیم ‫می‌خوایم کودکی خوبی داشته باشن.
‫مربیانی که نمی‌شناسیم ‫بهمون برگه بدن تا امضا کنیم؟
‫غریبه‌ها بازیشون رو تماشا کنن؟
‫یادت نیست خودت قبلا فوتبال بازی می‌کردی؟
‫بهتره بذاریم بازی کنن.
‫باید عین بچه‌های عادی خوش بگذرونن.
‫ورا، تا همگیمون در امان نباشیم، ‫نمی‌شه چنین ریسکی کنیم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫این خانواده رو کنار هم نگه دارم.
‫من هم به فکر همگیمون هستم.
‫همیشه به فکر همگیمونم.
‫ورا، عذر می‌خوام.
‫ورا...
‫عذر می‌خوام.
‫خب؟
‫بذار این بچه‌ها شاد باشن.
‫وای.
‫ایول.
‫باید رو توپ تمرکز کنی پسر.
‫خودم می‌دونم!
‫یانی، جلو نیا! برگرد!
‫جمع شین بچه‌ها.
‫تیم قرمز توپ رو بگیره.
‫قراره تور به تور بازی کنیم بچه‌ها. خب؟
‫تیم خاکستری دنبالشون کنین، ‫من هم زمان می‌گیرم.
‫- باید هشت ثانیه بشه. ‫- هشت ثانیه؟
‫هشت ثانیه.
‫از این تور به اون تور.
‫زیر هشت ثانیه هم دفاعی بازی کنین، ‫هم تهاجمی. خب؟
‫توپ رو که از حریف می‌گیرین، ‫اصلا بهش فرصت واکنش نشون دادن ندین.
‫یانیس، پاس بده!
‫افتضاح بازی کردی!
‫پاس بده و تکون بخور!
‫بدو، بدو، بدو!
‫احسنت تاناسیس!
‫خوبه تاناسیس! آفرین.
‫آفرین. احسنت.
‫آروم باش. موفق می‌شی.
‫نگران نباش.
‫سلام ورونیکا، امشب دیر تماس گرفتی.
‫عذر می‌خوام. سر کار بودم.
‫سلام فرانسیس.
‫این‌قدر گریه نکن. ‫ما که هنوز جواب سلامت رو ندادیم.
‫دست خودم نیست. دلم برات تنگ شده.
‫کل آبمون رو تموم نکنی اوگو.
‫همیشه جوری دوش می‌گیری، ‫انگار می‌خوای کل یونان رو بشوری.
‫زود تمومش می‌کنم.
‫- عه! آب قطع شده. ‫- ای بابا.
‫چارلز...
‫مگه تا آخر ماه بهمون فرصت نداده بودن؟
‫آب قطعه؟
‫با اداره آب تماس می‌گیرم.
‫[مواظب باشید ‫زمین خیس است]
‫خوبه! خوبه! خوبه!
‫خوبه! خوبه! خوبه! خوبه! ‫بدو، بدو، بدو، بدو!
‫احسنت تاناسیس!
‫آروم باش. بگیرش!
‫احسنت!
‫تانو!
‫کلی زحمت کشیده، مگه نه؟
‫خب، می‌خوای چیکارشون کنی؟
‫اِم... می‌خوام به بهترین جایگاه ممکن برسن.
‫تاناسیس می‌تونه تو لیگ برتر بازی کنه.
‫تیم‌ها به همین زودی ‫دارن سراغش رو می‌گیرن.
‫شاید بتونه تو تیم ملی بازی کنه...
‫تو تیم ملی؟
‫آره، چرا که نه؟ ‫از کجا معلوم به کجا برسه؟
‫یانیس هم...
‫داره بهتر می‌شه.
‫نچ، خودم روند بازیتون رو بلدم.
‫فوتبال و بسکتبال فرقی ندارن.
‫هوم.
‫اگه آدم بخواد حرفه‌ای بازی کنه، ‫باید از سن کم شروع کنه...
‫و امیدوار باشه خدایان باهاش یار باشن.
‫ولی خدایان معمولا یار کسی نیستن.
‫اگه هم باشن، ‫خانواده‌مون لو می‌ره.
‫احسنت یانی!
‫امروز سرحالم.
‫اینجا رو تانوس.
‫این‌ها رو باش. این‌ها رو.
‫ببین. نشونشون بده کی هستیم.
‫کی بیشتر دنبال موفقیته، ها؟
‫[چک بانک وارو]
‫بابت امضام بهم پیش‌پرداخت دادن.
‫از پاناریوس که از باشگاه‌های بسکتبال ‫سطح سه آتنه،
‫بازی تاناسیس رو دیدن ‫و با تاکیس صحبت کردن.
‫می‌خوان باشگاهش رو عوض کنه ‫و تو تیم مردانشون بازی کنه.
‫تاکیس مشکلی نداره؟
‫چرا، می‌خواد بمونیم. ‫ولی می‌گه تصمیمش با خودمونه.
‫خودش می‌دونه پول لازم داریم.
‫بهش گفتم به خاطر خانواده‌ام قبول می‌کنم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم روتیمی.
‫ها؟
‫اوگو، نوبوسی، امکا، ‫برادرتون الگوتون شده.
‫هر کدوم از اعضای خانواده که موفق بشه، ‫موفقیت کل خانواده حساب می‌شه.
‫بابا جور دیگه‌ای می‌گه.
‫هر کدوم از اعضای خانواده گل بزنه، ‫گل کل خانواده حساب می‌شه.
‫من که این شکلی حرف نمی‌زنم.
‫شرمنده جناب. ‫این چک معتبر نیست.
‫نه، نه، نه، حتما اشتباهی شده.
‫جناب، چک رسمی یکی از باشگاه‌های بسکتباله.
‫لطفا مجددا وارد کنین.
‫کردم جناب. معتبر نیست.
‫آها.
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫چی شد؟
‫تاکیس می‌گه باشگاهه از شرایطمون باخبر شد ‫و پیشنهادش رو پس گرفت.
‫متأسفم روتیمی. جدی می‌گم.
‫به مامان و بابا بگو ‫یه دقیقه دیگه میام بیرون.
‫حالم خوبه.
‫می‌تونن ضربه فنیمون کنن.
‫می‌تونم نادیده بگیرنمون ‫و بهمون توهین کنن.
‫می‌تونن بهمون بگن نباید اینجا باشیم ‫و مسخره‌مون کنن.
‫ولی نمی‌تونن از تلاش مجددمون جلوگیری کنن.
‫با اخبار ملی در خدمتتون هستیم.
‫همچنان هزاران پناهنده فراری از جنگ...
‫که به دنبال پناه گرفتن در اروپا هستن، ‫از طریق یونان وارد این قاره می‌شن.
‫دولت یونان نمی‌تونه حجم ‫این مهاجران غیرقانونی رو کاهش بده.
‫این اتفاقات به اعتراضات ضدمهاجر...
‫و اعمال خشونت علیه مهاجران ختم شده.
‫دولت داره شورای ویژه‌ای تشکیل می‌ده ‫که تصمیم بگیرن...
‫خودم می‌خواستم بشورم.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫نمی‌خواد.
‫چرا فرانسیس رو اونجا گذاشتین؟
‫سنش خیلی کم بود ‫و نمی‌تونست سفر کنه.
‫از دشوارترین تصمیمات عمرم بود.
‫هنوز هم مطمئن نیستم ‫کار درستی کردیم یا نه.
‫می‌خواستیم بریم یونان ‫که زندگی بهتری داشته باشیم،
‫ولی نمی‌تونستیم از نیجریه ‫ویزای یونان بگیریم.
‫واسه همین باید راه دیگه‌ای پیدا می‌کردیم.
‫ولی چندین سال طول کشید.
‫ولی بعدش فرانسیس به دنیا اومده بود.
‫چندین هفته با پدرت صحبت کرده بودیم.
‫نمی‌تونستیم فرانسیس رو ببریم، ‫آخه شنیده بودیم پلیس اروپا...
‫حتی با مسافرین قانونی آفریقایی ‫هم عین خلافکار برخورد می‌کنه.
‫سفرمون براش بیش از حد خطرناک بود.
‫واسه همین تصمیم گرفتیم...
‫جایی که در امانه تنهاش بذاریم.
‫تصمیم گرفتیم به محض...
‫استقرارمون تو یونان بیاریمش اینجا.
‫باید کنار هم بمونیم.
‫ولی باید گاهی اوقات ‫در راه خانواده‌مون فداکاری کنیم.
‫گریه نکن مامان.
‫یه‌روزی همه‌چی درست می‌شه.
‫قول می‌دم.
‫اشتباه تو کار خدا نیست.
‫تمام تلاشت رو بکن.
‫بعدش هم بذار خدا کار خودش رو بکنه.
‫توپ زیر پای چارلز آدتوکونبوئه.
‫شوت می‌کنه.
‫وای! گل شد! گل شد!
‫چارلز آدتوکونبوی محاسبه‌گر باز هم گل زد.
‫چارلز حرف نداره.
‫موفق شد.
‫موفق شد!
‫[آدتوکونبو]
‫[آنتتوکومپو]
‫می‌ره سمت کنار زمین. پرتاب می‌کنه.
‫سعی می‌کنه توپ رو به وسط زمین برسونه. ‫به جایی نمی‌رسه.
‫از انتهای زمین به دورانت پاس می‌ده.
‫دورانت هم پرتاب می‌کنه.
‫این رو براتون خریدم.
‫آخه جفتتون یه کفش رو نوبتی می‌پوشیدین.
‫ممنون بابا.
‫ای بابا.
‫ممنون.
‫خیلی زحمت کشیدین.
‫هوم.
‫نشون دادین مصمم هستین.
‫لیاقتش رو دارین.
‫بریم پامون کنیم.
‫بریم.
‫ای بابا. زیر این بارون؟
‫آره.
‫چهار، سه، دو...
‫اشکالی نداره. از اول بازی کنیم.
‫سرخورده نشو، خب؟
‫واسه همین زمین می‌خوریم. ‫زمین می‌خوریم که مجددا رو پامون وایستیم.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫بی‌خیالش شو، خب؟ بجنب.
‫شرایط شروع به کار مهم نیست. ‫شرایط اتمامش مهمه.
‫شرکتمون بهم شغل ثابت داده.
‫هر هفته چک حقوقم رو می‌فرستن.
‫ضمنا، حق تأمین اجتماعیم رو ‫هم پرداخت می‌کنن.
‫البته تا مهاجر قانونی نباشم، ‫نمی‌تونم دریافتش کنم، ولی...
‫صلاحیت دریافت جواز کار رو دارم دیگه، نه؟
‫از سرایدران شرکت هستین؟
‫آره، سرایدار اصلی شرکتم.
‫نمی‌شه با چنین کاری ‫درخواست اقامت بدیم.
‫خودتون گفته بودین «کار ثابت».
‫منظورم کار واقعی بود.
‫خانم پانتازیس، کار واقعیه دیگه.
‫باید تو کارتون مهارتی به کار ببرین.
‫خیال می‌کردم منظورم واضح باشه.
‫مهارت به کار ببرم.
‫عذر می‌خوام خانم پانتازیس. ‫کار خودتون دقیقا اینجا چیه؟
‫همون‌جا می‌شینین و...
‫بهمون مشورت می‌دین، ‫ولی اصلا کارمون پیش نمی‌ره.
‫دولت اصلا قرار نیست ‫بهمون اقامت بده، مگه نه؟
‫بیشتر به فکر جلوگیری از ورود مردم هستن.
‫جلوگیری از ورود مردم.
‫خانم پانتازیس، می‌دونستین تمدن یونان ‫ریشه در آفریقا داره؟
‫آره بابا.
‫زئوس و شانگو که خدای ‫رعد و برق یوروبایی باشه...
‫در واقع یه خدا هستن.
‫نباید درخواست بدی ثبت کنیم، وگرنه دولت ‫از حضورتون باخبر می‌شه و دیپورت می‌شین.
‫یانیس، از امروز بازی می‌کنی. ‫ازت می‌خوام بهتر بازی کنی.
‫[آنتتوکومپو]
‫پاس بده، پاس بده، پاس بده!
‫تکون بخور دیگه! آروم.
‫یالا دیگه پسر.
‫فشار بیار. فشار بیار.
‫دستت رو به کار بگیر یانی! ‫دستت رو به کار بگیر!
‫وای، وای.
‫یانی.
‫تسلیم شو سیاهی. بازیت افتضاحه.
‫سلام رئیس.
‫- بابا. ‫- هوم؟
‫چرا این‌قدر ازمون متنفرن؟
‫اوگو، نژادپرست جماعت جاهله.
‫از هر چیز و شخص متفاوتی می‌ترسه.
‫پسرم، این کشور برامون ‫تحصیلات رایگان به ارمغان آورده.
‫هوم؟
‫شغل و آزادی به ارمغان آورده.
‫باقی مسائل رو خودمون حل می‌کنیم.
‫خب؟
‫پرتابش معجزه‌آسا رود؟ ‫قطعا.
‫قبلا هم چنین پرتابی داشته؟ ‫معلومه که داشته.
‫باز هم چنین پرتابی می‌کنه؟ ‫بارها و بارها می‌کنه.
‫[مهلت استفاده به اتمام رسید! ‫جهت استفاده هزینه را پرداخت کنید]
‫[سال دو هزار و یازده]
‫این که فقط اجاره دو هفته است.
‫- خب، باقیش رو هفته آینده پرداخت می‌کنیم. ‫- نه‌خیر.
‫اجاره این ماه رو بدهکارین.
‫درآمد شیبی خیلی زیاد نبوده.
‫شاید هم دارین کل پولتون رو ‫خرج بسکتبال بچه‌هاتون می‌کنین.
‫کلی آدم هستن ‫که می‌خوان جای شما...
‫اینجا ساکن بشن، اجاره‌شون رو ‫هم سر وقت می‌دن.
‫خیلی‌خب. از قیافه‌ات فهمیدم چه خبره.
‫هیچی نگو.
‫توضیح می‌دم.
‫خیلی‌خب. فامیل استاروس گاراژ داره.
‫خب؟ فقط باید باتریش رو عوض کنم.
‫صفحه ترمز، روغن ‫و کاربراتورش رو عوض کردم. هوم؟
‫تعمیرش کردم.
‫پول نداریم که بخوایم ماشین جدید بخریم. ‫باید اجاره این ماهمون رو بدیم.
‫ورا، ببین چی می‌گم. ‫پونصد یورو بیشتر نداریم.
‫آها.
‫ولی می‌تونیم با ماشین ‫بریم بیرون شهر، خب؟
‫به توریست‌ها جنس بفروشیم.
‫اونجا کسی جز خودمون نمی‌فروشه، خب؟
‫نظرت چیه که سوارم کنی ‫و دوری بزنیم؟
‫ایول.
‫خب، حداقل الان می‌تونه ‫توپ رو با پرش بندازه تو تور.
‫ایول.
‫امروز تیم خوبی داریم.
‫خوبه.
‫تانو!
‫ایول! بدو.
‫مواظب باش! خوبه!
‫تانو، بدو رفیق!
‫تانو، به پات فشار نیار.
‫ایول! واسه همین کل هفته ‫تمرین می‌کنیم.
‫واسه همین تمرین می‌کنیم.
‫تاناسیس یه پا ستاره است.
‫ایول. خوبه، خوبه، خوبه، خوبه. ‫بدو. بدو، بدو، بدو، بدو. خوبه.
‫دستت رو بگیر بالا! ‫تانو. فشار بیار. یانیس، فشار بیار!
‫دستت رو بگیر بالا!
‫دفاع کن!
‫برو تو کارش! برو تو کارش!
‫یانیس رو هم داشته باش.
‫- ایول! ‫- ایول!
‫بدو!
‫ایول!
‫پتانسیل زیادی داره.
‫فشار بیار یانیس، فشار بیار!
‫بدو، بدو، بدو، بدو.
‫داره کل تیمشون رو رهبری می‌کنه.
‫بدو، بدو. بجنب. بده شماره دو.
‫شما که داشتین توپ رو می‌زدین، ‫ولی این شکلی شد. خب؟
‫کمی حواستون رو جمع کنین دیگه!
‫- آروم باش. ‫- آروم باشم؟ خودت آروم باش!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫حالت خوبه؟ حالت خـ...؟
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫چیزی نیست.
‫آروم باش.
‫یانی. برو.
‫الان فرصت داری.
‫تیم رو رهبری کن.
‫در حد باقی بازیکنان مهارت دارن پاکو.
‫ضمنا، هنوز جای پیشرفت دارن.
‫هیچ مدیر تیمی جدیشون نمی‌گیره.
‫این‌ها که اصلا نمی‌تونن قانونی ‫تو لیگ برتر بازی کنن.
‫- مدرک شهروندی ندارن. ‫- می‌تونی براشون جور کنی دیگه.
‫ببین. من گفته بودم به احترام آقای گیاناکوس ‫یه سر میام و اومدم. خب؟
‫مهاجر غیرقانونی‌ان هریس.
‫اگه تیمی قبولشون کنه، جریمه می‌شه ‫و به محض انتشار خبرش،
‫خودشون رو می‌فرستن کشور خودشون.
‫متولد همین‌جا هستن.
‫نه بابا؟
‫سلام. بنده هریس الفریو هستم.
‫هریس با هـ نوشته می‌شه.
‫الفریو هم با الف نوشته می‌شه.
‫ما استعدادیابیم و بازیکنان لیگ‌های ‫دسته پایین رو واسه لیگ برتر گلچین می‌کنیم.
‫بازیکنان انگشت‌شماری در این حد هستن، ‫ولی بازی یانیس امروز خارق‌العاده بود.
‫واقعا وضع تیم رو تغییر داده.
‫دوستتون که باهاتون مخالف بود.
‫- پاکو رو می‌گین؟ ‫- هوم.
‫ایشون دوست من نیست.
‫از قدرتمندترین استعدادیابان لیگه.
‫همه‌جا نفوذ داره و می‌تونه ‫هر تیم لیگ برتری رو...
‫قانع کنه بازیکنی رو قبول کنن.
‫ولی دوستم نیست.
‫اگه به نظرتون بازیکن خوبیه، ‫چرا خودتون با تیم‌ها تماس نمی‌گیرین؟
‫باید در وهله اول نماینده‌شون باشم.
‫یه لحظه صبر کن هریس.
‫بچه‌ها!
‫آهای. ببخشید، ببخشید.
‫مدیر برنامه ورزشیه.
‫هوم؟
‫خب، می‌خوای مدیر برنامه‌ام بشی؟
‫اگه خودت قبول کنی، آره.
‫ردیفه.
‫ممنون.
‫از تصمیمت پشیمون نمی‌شی. ‫بهتون قول می‌دم.
‫حاضرم به خاطرت به هر دری بزنم.
‫همین الان می‌رم تماس بگیرم.
‫راستی، اِم، مدیر برنامه چند نفر هستی؟
‫تو اولیشونی.
‫کلشون داره فروش می‌ره.
‫آره بابا.
‫- چقدر مونده؟ ‫- باز نمی‌شه.
‫ها؟
‫بده ببینم.
‫می‌تونستی باهامون تماس بگیری.
‫نه‌خیر. وایستا! وایستا! ‫من کلی بهتون هشدار داده بودم.
‫- اینجا خونه ماست. ‫- عه، جدی؟ پس اجاره‌اش رو بدین.
‫این بدهیمون، این اجاره این ماهمون، ‫این هم اجاره ماه بعدمون.
‫بامیدله، این بچه‌ها رو ببین. ‫الان باید تو تختشون باشن.
‫اگه باز هم چنین کاری بکنی،
‫این‌قدر مؤدبانه برخورد نمی‌کنم.
‫دفعه بعدی پلیس خبر می‌کنم.
‫خودشون به خدمت همگیتون می‌رسن.
‫کلید خونه‌ام رو بده.
‫هیچ‌کدوم تیم‌ها قبول نکردن؟
‫پاکو درست می‌گفت.
‫کسی نمی‌خواد ریسک کنه ‫و بازیکنان غیرشهروند رو قبول کنه.
‫ولی آزمونی ناحیه‌ای هست ‫که می‌تونیم ثبت‌نامشون کنیم.
‫تیم‌های بزرگ و استعدادیابانی از سراسر اروپا ‫اونجا حضور پیدا می‌کنن.
‫من که نمی‌تونم این شکلی آزمون بدم.
‫ولی یانی می‌تونه بده.
‫تیم‌های اروپایی یعنی ‫پای بازی‌های بین‌المللی وسط میاد.
‫همه می‌بیننت.
‫لابد کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد دیگه.
‫ولی اگه بخوایم پیروز بشیم، ‫باید ریسکش رو به جونمون بخریم.
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫می‌دونستی من هم زمانی ‫آرزویی داشتم؟
‫ولی قسمت نبود بهش برسم.
‫هر کاری از دستم برمیاد انجام می‌دم...
‫که اطمینان حاصل کنم ‫فرصت دست‌یابی به آرزوت رو داشته باشی.
‫خیلی‌خب.
‫[آزمون ناحیه‌ای «فیبا» ‫سال دو هزار و سیزده]
‫سلام! سلام!
‫ایول!
‫دفاع کن! دفاع کن!
‫با دریبل ردش کن. بجنب.
‫آخرین ست بازیه!
‫نمی‌تونم تماشا کنم.
‫می‌رم بیرون منتظر می‌مونم.
‫بعدش بیاین دنبالم.
‫بجنب یانی.
‫ایول، ایول، ایول، ایول!
‫نه.
‫پرتاب کن. پرتاب کن.
‫بابا!
‫چی شد؟ حالش خوبه؟
‫موفق شد بابا.
‫ترکوند.
‫بازیش شگفت‌انگیز بود.
‫یه پیشنهاد دادن، ‫ولی کمی پیچیده است.
‫همیشه پیچیده است دیگه.
‫باشگاه بسکتبال ساراگوسا ‫می‌خواد قبولش کنه.
‫ساراگوسا؟ تو اسپانیا؟
‫باشگاه‌های یونان هنوز کمی ‫بابت کمبود مدارکش نگرانن.
‫اسپانیایی‌ها بیشتر به فکر کسب و کارن.
‫حاضرن ریسک کنن.
‫هریس، آخه ما چطوری می‌خوایم ‫به اسپانیا نقل‌مکان کنیم؟
‫ما که حتی حق نداریم ‫ساکن یونان باشیم.
‫واسه یانیس ویزای اسپانیای صادر می‌کنن ‫که بتونه به اسپانیا نقل‌مکان کنه.
‫ضمنا، ده درصد ‫مبلغ قراردادش رو...
‫پیش‌پرداخت می‌کنن ‫که کمی پول دستتون رو بگیره.
‫خانواده‌ام چی می‌شه؟ ‫به اون‌ها هم ویزا می‌دن؟
‫اِم، می‌تونم سعی کنم مذاکره کنم.
‫همگیمون باید کنار هم باشیم.
‫حاضر نیستم خانواده‌ام رو تنها بذارم.
‫خیلی‌خب.
‫چقدر طول می‌کشه که قانعشون کنه؟
‫هر موقع موفق بشه، می‌گه دیگه.
‫اوگو.
‫سلام جناب آدتوکونبو.
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫این پنج هزار یورو مال خود شماست.
‫سوالی هم نمی‌پرسیم.
‫ضمنا، می‌تونم براتون پاسپورت یونان جور کنم.
‫فقط کافیه یانیس باهام بیاد دفترم،
‫با چند تیم بزرگ یونان که واسه خودش ‫باهاشون صحبت کردم، حرف بزنه...
‫و بی‌خیال اسپانیا بشه.
‫هریس چی می‌شه؟ ‫مدیر برنامه‌مون چی می‌شه؟
‫ما بهش اعتماد نداریم.
‫بهتره شما هم نداشته باشین.
‫ببینین، ساراگوسا پیشنهاد ‫نهاییش رو مطرح کرده.
‫خانواده‌ات رو قبول نمی‌کنن.
‫هریس داره میاد اینجا،
‫می‌خواد همون پیشنهاد رو مطرح کنه ‫و سعی کنه قانعت کنه قبول کنی.
‫از کجا می‌دونین؟
‫از اون‌جایی که خودم ‫برترین استعدادیاب این مملکتم...
‫و همه‌جا چشم و گوش دارم.
‫من راجع بهت اشتباه کردم،
‫الان هم اومدم جبرانش کنم.
‫بازیکن خوبی هستی.
‫تو بازیکن خیلی خوبی هستی یانیس، ‫ولی تو ساراگوسا بازیکن خفنی نمی‌شی.
‫من خفنت می‌کنم.
‫این‌طوری اقامتتون تضمینیه.
‫اگه تو یونان بازی کنی، ‫خانواده‌مون کنار هم می‌مونه.
‫منطقیه.
‫هریس هم باید تو قرارداد نقشی داشته باشه.
‫خودت که شنیدی. ‫قرار نیست با هریس قرارداد ببندن.
‫ولی ما که اصلا طرف رو نمی‌شناسیم.
‫مامان.
‫درست می‌گه.
‫من هم بهش اعتماد ندارم.
‫نمی‌شه که به همین راحتی افرادی رو ‫که برامون زحمت کشیدن، تنها بذاریم.
‫بابت پیشنهادتون ممنونیم.
‫بهتره تجدید نظر کنین.
‫می‌تونم اطمینان حاصل کنم ‫که دیگه هیچ تیمی قبولشون نکنه.
‫خیال کردین می‌تونین ‫پنج هزار دلار بهمون بدین...
‫و ما هم هر دستمال مستراحی ‫که بهمون دادین رو امضا کنیم؟
‫راستش، می‌تونیم همگیتون رو ‫برگردونیم خونه‌تون‌ها.
‫خونه ما همین‌جاست.
‫بریم تو. هوا سرده.
‫کلی پول آورده بودها.
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫- هریسه؟ ‫- بچه‌ها، موفق شدم.
‫موفق شدم. اتفاق مهمی افتاده.
‫می‌ریم اسپانیا.
‫آره! یعنی نه. نه.
‫خانواده‌ات رو قبول نمی‌کنن.
‫قراره تو انتخاب بازیکنان ‫اتحادیه ملی بسکتبال حضور داشته باشی.
‫اتحادیه ملی بسکتبال.
‫حالا که همه‌چی رو به خطر می‌اندازی، ‫چرا ریسک بزرگی نکنی؟
‫با مدیر برنامه‌ای ‫که پارسال تو ایالات متحده...
‫باهاش آشنا شده بودم تماس گرفتم ‫و فیلمت رو نشونش دادم.
‫به نظرش مهارت یانیس در حدی هست ‫که تیم‌های اتحادیه ملی بسکتبال بخوانش.
‫این شد که بند خریداری بازیکن رو ‫به قرارداد ساراگوسا اضافه کردم،
‫ساراگوسا هم قبول کرد.
‫به محض این که یانیس ‫قرارداد اسپانیا رو امضا کنه،
‫صلاحیت شرکت ‫تو انتخاب بازیکنان...
‫اتحادیه ملی بسکتبال ‫تو نیویورک رو پیدا می‌کنه.
‫متوجه نمی‌شم.
‫اگه تیمی از اتحادیه ملی بسکتبال ‫یانیس رو بخواد.
‫می‌تونن با پرداخت هزینه‌ای انتخابش کنن.
‫- بعدش دیگه مجبور نیست بره اسپانیا. ‫- وایستا. وایستا ببینم.
‫ولی باید ویزای ایالات متحده ‫داشته باشه که بره آمریکا.
‫در اون صورت مسئولین یونان ‫می‌فهمن چه شرایطی داره.
‫مزیتش نسبت به اسپانیا رفتن چیه؟
‫یکی از تیم‌های اتحادیه ملی بسکتبال ‫کل خانواده‌تون رو میاره آمریکا.
‫چرا قبلش یه راست ‫سراغ اتحادیه ملی بسکتبال نرفته بودیم؟
‫شرکت تو انتخاب بازیکنان ‫اتحادیه ملی بسکتبال دو راه بیشتر نداره.
‫آدم یا باید بازیکن ‫تیم‌های دانشگاهی آمریکا باشه،
‫یا باید با یه تیم حرفه‌ای ‫بین‌المللی قرارداد بسته باشه.
‫قرارداد با ساراگوسا ‫صلاحیت یانیس رو به ارمغان میاره.
‫اگه انتخابش نکنن چی؟
‫از شرایطمون خبردار می‌شن.
‫یانیس هم تنهایی می‌ره اسپانیا.
‫ولی اگه انتخابم کنن چی؟
‫چطوری وارد کشور شدین؟
‫اِم، همین‌جا متولد شدیم.
‫جفتمون متولد همین‌جاییم.
‫چندین هفته است که ما داریم ‫این ساختمون رو بالا و پایین می‌کنیم.
‫کلی فرم پر کردیم، کپی گرفتیم، ‫چند نفره امضا کردیم.
‫- ببینین، یکی بهم گفته بود... ‫- عکس...
‫عکس پسرتونه؟
‫بهش میاد بسکتبالیست ماهری باشه.
‫کاپیتان تیم دبیرستانشونه.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫چه پستی بازی می‌کنه؟
‫فوروارد بازی می‌کنه.
‫- فوروارد بازی می‌کنه؟ من هم همین‌طور. ‫- اوهوم.
‫اسمال فوروارد بازی می‌کنم، ‫ولی می‌تونم پوینت گارد هم بازی کنم.
‫راستش، فقط بهترین بازیکن‌ها رو ‫تو پست فوروارد می‌ذارن.
‫آره. آدم باید واقعا تمرین کنه.
‫با توجه به فرم بدنش و گرفتن توپ، ‫ظاهرا خیلی تمرین می‌کنه.
‫- نظرت چیه تانو؟ ‫- ظاهرا بازیکن خفنیه.
‫از رو عکسش تشخیص می‌دین؟
‫کلی زندگی ما بسکتباله.
‫کل کارمون همینه.
‫حتما خودتون می‌دونین به چنین سطحی رسیدن ‫چقدر زحمت می‌خواد.
‫فقط ویزا موقتی می‌خوایم ‫که بتونیم برگردیم خونه پیش خانواده‌مون.
‫ولی فقط یکیتون واسه ‫انتخاب بازیکنان تأیید شدین.
‫مامانم می‌گه نمی‌شه بدون من بره.
‫کم سن و ساله. ‫باید یکی همراهش باشه.
‫نظرت چیه این‌قدر بهش زل نزنی ‫و کمکم کنی وسایلتون رو جمع کنم؟
‫فامیلی یونانیم رو نوشتن. ‫اشکالی نداره؟
‫نگران نباش.
‫فامیلیمون همیشه به خاطر خودمون می‌مونه، خب؟ ‫مهم نیست چطوری بنویسنش.
‫فامیلیمون رو یاد می‌گیرن.
‫هریس، مراقب بچه‌هام باش، خب؟
‫هستم.
‫مراقب برادرت هستی‌ها.
‫برات دعا می‌کنم. موفق باشی.
‫- خداحافظ مامان. ‫- خیلی دوستت دارم.
‫بیا بغلم. خیلی دوستت دارم.
‫قراره برگردی دیگه، نه؟
‫آره.
‫یه جا جمعمون می‌کنم.
‫فرانسیس رو هم میارم.
‫بیان بغلم.
‫[آنتتوکومپو]
‫سلام هریس!
‫سلام کوین!
‫وای.
‫چرا همه دارن مدام بوق می‌زنن؟
‫شاید این شکلی «سلام» می‌کنن.
‫خیلی از نیویورک خوشم میاد.
‫[شعبه نیویورک هتل «وستین»]
‫بریم سوار مترو بشیم.
‫یه ماشین گرفتم!
‫وای.
‫- وای. ‫- آهای رفیق!
‫خیلی بزرگه!
‫صبحتون به خیر همسایه‌های عزیزم!
‫تلفنتون اینجاست.
‫ولی باهاش با خونه تماس نگیرین.
‫اون‌جوری ورشکست می‌شین. ‫با وای‌فای تماس بگیرین.
‫اگه گرسنه شدین، با خدمات هتل تماس بگیرین. ‫هرچی بخواین براتون میارن.
‫اتاق من اون طرف راهروئه. ‫هر کاری داشتین، در بزنین.
‫فردا کلی کار داریم.
‫برنامه‌هامون رو مرور می‌کنیم ‫و بعدش با نمایندگان «نایکی» شام می‌خوریم.
‫- «نایکی»؟ ‫- آره.
‫همین «نایکی» که تولیدکننده کفشمه رو می‌گی؟
‫آره. داریم باهاشون صحبت می‌کنیم ‫که بابت پوشیدن محصولاتشون بهت پول بدن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫کمی استراحت کنین بچه‌ها.
‫خب، اول می‌خوای چیکار کنی؟
‫گمون کنم می‌خوام ‫طولانی‌ترین دوش...
‫عمرم رو بگیرم.
‫به نظر من بن مک‌لمور رو ‫اول از همه انتخاب می‌کنن.
‫نرلنز نول اهل کنتاکی هم هست.
‫ممکنه ایشون رو هم اول از همه انتخاب کنن.
‫اکلاهما چی؟ انتخاب دوازدهم نمی‌گیرنش؟ ‫گفته بودن خیلی با فیلمش حال کرده بودن.
‫آره، ولی گفته بودن می‌خوان ‫چند سالی برگردوننش اروپا...
‫که پیشرفت کنه.
‫البته اگه می‌خواستیم چنین کاری کنیم، ‫می‌تونست جزو ده انتخاب اول باشه.
‫نه، باید ایالات متحده بمونه...
‫- و خانواده‌اش رو هم بیارن. ‫- خیلی‌خب.
‫شخص مرموزی به نام یانیس آنتتوکومپو ‫تو انتخاب بازیکنان ثبت‌نام کرده.
‫- داداش، تو رو می‌گه. ‫- چه فامیلی سختی داره.
‫ولی هجده سالشه...
‫می‌شه همین الان ‫تو اتحادیه ملی بسکتبال بازی کنه؟
‫احتمالا نشه.
‫ضمنا، اگه جزو هفده انتخاب اول نباشه، ‫احتمال انتخاب شدنش پایین میاد.
‫احتمالش زیاده که برگرده اروپا. ‫نظر من که از این قراره.
‫خب، از بین این سی تیم،
‫بیشترین احتمال انتخاب شدنمون ‫بین تیم‌های یازدهم و شونزدهمه.
‫فیلادلفیا یازدهمیه. ‫بوستون شونزدهمیه.
‫اکلاهما، دالاس، یوتا و میلواکی ‫هم بینشون هستن.
‫- یعنی هر تیمی بالای یازده و زیر شونزده... ‫- می‌گن بازیکن خوبی نیستم.
‫یانیس، هر چی تو تلویزیون دیدی رو ‫باور نکن، خب؟
‫این رو چی؟
‫می‌گن حتی انتخابم هم نمی‌کنن.
‫ببین، انتخاب بازیکنان ‫اتحادیه ملی بسکتباله دیگه.
‫ممکنه هر اتفاقی بیفته.
‫فردا صحبت می‌کنیم. ‫با تیم‌ها آشنا می‌شیم.
‫چقدر طول می‌کشه که بتونم ‫واسه خانواده‌ام پول دربیارم؟
‫اگه «نایکی» قبولش کنه، ‫می‌تونن پیش‌پرداخت بدن.
‫آره. درجا واسه خانواده‌ات پول می‌فرستن.
‫خب؟
‫اینه که خیلی مهمه امشب ‫خودت رو بهشون بقبولونی.
‫چطوری باید امشب خودم رو ‫بهشون بقبولونم؟
‫باقی بازیکنان رو تلویزیون نشون می‌ده ‫و با بازی تو تیم‌های دانشگاهی مشهور شدن.
‫«نایکی» دنبال چنین بازیکنانیه.
‫من بهشون چی بگم؟
‫به نظرت اگه «نایکی» بخواد...
‫باهات قرارداد ببنده، ‫چه مزیتی واسه برندمون داری یانیس؟
‫به جز بازیت،
‫چه تفاوتی با باقی بازیکنان ‫فردا شب داری؟
‫بهشون بگو کی هستی.
‫قبلا کتونی برادرم رو قرض می‌کردم،
‫آخه پول نداشتیم دو جفت کفش بخریم.
‫رو تشک باشگاهمون می‌خوابیدم...
‫که وقتی بیدار شدم، ‫بدون اتلاف وقت تمرین کنم.
‫ما شاهد بودیم والدینمون ‫مجبور شدن فرزندشون رو تو کشوری رها کنن...
‫که بتونن آینده خانواده‌مون ‫رو تو کشور دیگه‌ای رقم بزنن...
‫و نمی‌دونستم دیگه اصلا ‫می‌بیننش یا نه.
‫کل عمرمون از دست پلیس‌ها قایم شدیم، ‫آخه اقامتمون غیرقانونی بود.
‫همیشه تو کشوری که زاده همون‌جا بودیم، ‫یواشکی وقایع رو دنبال می‌کردیم.
‫بیشتر تلاش کردیم.
‫بیشتر زحمت کشیدیم.
‫عطشمون هم بیشتره، ‫آخه معنی فداکاری رو می‌فهمیم.
‫خدا این مدت مواظبمون بوده.
‫خود خدا هم دوباره ‫خانواده‌مون رو دور هم جمع می‌کنه.
‫کافیه من هم نقش خودم رو ایفا کنم.
‫خب...
‫ازش خوشت اومد؟
‫بعد از انتخاب بازیکنان صحبت می‌کنیم. ‫شبت به خیر هریس.
‫[انتخاب بازیکنان اتحادیه ملی بسکتبال ‫سال دو هزار و سیزده]
‫گام اروپاییت حرف نداشت.
‫پتانسیل زیادی داری.
‫قراره تو بسکتبال خیلی پیشرفت کنی رفیق.
‫«سونتی‌سیکسرز» اسمال فوروارد لازم نداره.
‫خب، گارد هم بازی می‌کنه.
‫باید تمرین کنه تا واسه چنین پستی قوی بشه.
‫من بازیکنی می‌خوام ‫که همین الان بتونه بازی کنه.
‫نمی‌ذارین باهاش صحبت کنیم؟
‫ضمانت بدین برنمی‌گردونینش اروپا ‫تا باهاش صحبت کنین.
‫آمادگی این لیگ رو نداره، ‫مدرک قانونی هم نداره.
‫- یوتا چنین حرفی نزده بود. ‫- یوتا داره گولتون می‌زنه.
‫اون‌ها دنبالش نیستن. ‫ولی ما هستیم.
‫نظرت چیه با انتخاب دوازدهم بگیرمش؟
‫اون‌وقت کاری از دست خودت ‫یا یوتا برنمیاد.
‫می‌شه برام توضیح بدی ‫موقع تغییر موقعیت چیکار می‌کنی؟
‫خب، باید طی هشت ثانیه...
‫سبک بازیمون رو ‫از دفاعی به تهاجمی تغییر بدیم.
‫ولی اگه بچرخم و قدرتم رو به کار ببرم، ‫می‌تونم پنج ثانیه‌ای عملیش کنم.
‫اگه می‌رفتم سمت فورواردمون، ‫بازیکن گاردشون جلوش رو می‌گرفت،
‫واسه همین رفتم سراغ بازیکن سنترمون.
‫ادای پاس دادن درآوردم ‫و روند بازی رو تغییر دادم.
‫اِم...
‫از میلواکی اطلاعاتی داری یانیس؟
‫نه جناب، ولی با کمال میل کسب می‌کنم.
‫چه عالی. خوبه. بریم. ‫خب، خیلی ممنون.
‫- ممنون. ‫- خیلی موفق باشی.
‫همچنین.
‫ممنون آقایون.
‫جان. جان. جان، ببین.
‫خب، نظرت چیه؟ ‫احتمالش هست پونزدهمین انتخاب باشه؟
‫آره، خیل نابغه است. ‫خیلی وقت بود چنین نابغه‌ای ندیده بودم.
‫ولی هنوز خیلی جای پیشرفت داره، خب؟
‫اِم، ممکنه تا آخر فصل طول بکشه ‫که بتونه تو تیم بازی کنه.
‫ضمنا، مدرک قانونی نداشتنش ‫هم جای نگرانی داره.
‫بهتون دروغ نمی‌گم بچه‌ها. ‫خیلی ریسکیه.
‫روزتون به خیر آقایون.
‫میلواکی حاضر بود ‫تو آمریکا نگهش داره، درسته؟
‫آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫با یوتا و آتلانتا تماس می‌گیرم ‫که ببینم کجان.
‫پای انتخاب بازیکن عادی وسط نیست کوین.
‫خودم می‌دونم.
‫ممکنه دیگه اصلا خانواده‌اش رو نبینه.
‫احتمالش هست ‫که اصلا انتخابم نکنن؟
‫ببین، کلی آدم میان اینجا ‫و اصلا انتخابشون نمی‌کنن.
‫از دوایت باکس گرفته تا دیانته گرت ‫تا جی‌مکال گرین.
‫ولی همه‌شون تو اتحادیه ‫ملی بسکتبال بازی کردن.
‫شروع کار مهم نیست. ‫اتمامش مهمه.
‫عذر می‌خوام. ببخشید آقا.
‫ببخشید. ممنون.
‫پیش‌نمایش انتخاب بازیکنان ‫اتحادیه ملی بسکتبال سال دو هزار و سیزده.
‫- کوستاس، همیشه می‌دوی، مگه نه؟ ‫- دیگه وقتشه.
‫پونزده دقیقه دیگه شمارش معکوس ‫«کاوالیرز» آغاز می‌شه...
‫چنین چیزی تکرار نمی‌شه‌ها.
‫و انتخاب بازیکنان اتحادیه ‫ملی بسکتبال آغاز می‌شه.
‫خیلی‌خب، تماشا می‌کنم.
‫بعدش نوبت اورلندو و واشینگتنه.
‫قدرت دعاهای مادرش همراهشه.
‫به پدرش رفته دیگه. ‫نمی‌فهمه کی باید بی‌خیال بشه.
‫اوهوم.
‫حضار گرامی، به انتخاب بازیکنان ‫اتحادیه ملی بسکتبال...
‫سال دو هزار و سیزده خوش اومدین.
‫لطفا سر جاتون بشینین.
‫اول نول رو انتخاب می‌کنن؟
‫قطعا اول انتخابش می‌کنن.
‫نه. نه، خیلی لاغره. ‫نمی‌تونه تهاجمی بازی کنه.
‫یانی، ممنون که هوام رو داشتی.
‫اعضای خانواده همیشه ‫هوای همدیگه رو دارن.
‫داره شروع می‌شه! ‫داره شروع می‌شه!
‫این شما و این مجری ‫مراسم سال دو هزار و سیزده:
‫رئیس اتحادیه ملی بسکتبال، ‫جناب دیوید استرن.
‫سلام و ممنونم که با شور و شوق ‫بروکلینی، خوش‌آمد گفتین.
‫امشب نقطه اوج چندین سال ‫فداکاری و تلاش...
‫بهترین بازیکنان کم سن و سال جهان...
‫و دوستان و خانواده‌شونه ‫که حامیشون بودن.
‫خودم هم می‌دونم جوانانی ‫که امیدوارن امشب اسم خودشون رو بشنون،
‫بی‌صبرانه مشتاقن که به خانواده ‫اتحادیه ملی بسکتبال بپیوندن.
‫پس شروع می‌کنیم.
‫«کلیولند کاوالیرز»...
‫آنتونی بنت رو انتخاب می‌کنه.
‫به انتخاب بازیکنان اتحادیه ملی بسکتبال ‫خوش اومدین آقایون.
‫آنتونی بنت.
‫شاهد ناامیدی چهره نول بودین ‫که اولین نفر انتخاب نشد.
‫دومین انتخاب:
‫«اورلندو مجیک» ویکتور اولادیپو رو ‫انتخاب می‌کنه.
‫آتو پورتر جونیور از دانشگاه جرج‌تاون.
‫نرلنز نول از دانشگاه کنتاکی.
‫بن مک‌لمور از دانشگاه کانزاس.
‫کنتاویوس کالدول‌پاپ از دانشگاه جورجیا.
‫تری برک از دانشگاه میشیگان.
‫سی‌جی مک‌کالوم از دانشگاه لی.
‫«فیلادلفیا سونتی‌سیکرز» ‫که یازدهمین انتخاب...
‫سال دو هزار و سیزده دستشونه،
‫مایکل کارتر ویلیامز رو ‫از دانشگاه سیراکیوس انتخاب می‌کنن.
‫اصلا «سونتی‌سیکسر» یعنی چی؟ ‫«سونتی‌سیکرز» که بسکتبال بلد نیستن.
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫با احتساب یوتا، پنج انتخاب دیگه مونده. ‫تا بوستون که انتخاب شونزدهمه، فرصت داریم.
‫الان انتخاب دوازدهمه ‫و با اکلاهماست.
‫«اکلاهما سیتی تاندر» ‫که دوازدهمین انتخاب رو در اختیار داره،
‫استیون آدامز رو ‫از نیوزیلند، روتوروا...
‫خیلی مسخره است. طاقتش رو ندارم.
‫و دانشگاه پیتسبرگ انتخاب می‌کنه.
‫«دالاس ماوریکس»...
‫کلی اولینیک رو از کانادا، کملوپس ‫و دانشگاه گونزاگا انتخاب می‌کنه.
‫«یوتا جاز» شباز محمد رو انتخاب می‌کنه.
‫درست می‌شه. امیدوار بمون.
‫اگه کسی انتخابش نکنه چی؟
‫شاید یکی از تیم‌های دور اول ‫انتخابشون کنه...
‫و بتونن کمی روحیه بگیرن.
‫به پونزدهمین انتخاب می‌رسیم.
‫مسلما «باکس» باید دستی ‫به ترکیب تیمشون بکشه.
‫میلواکی چی می‌شه؟
‫میلواکی هنوز باهام تماس نگرفته.
‫می‌بینیم فرصتشون تموم شده...
‫و دیوید استرن به زودی ‫انتخابشون رو اعلام می‌کنه.
‫«میلواکی باکس» که پونزدهمین انتخاب رو...
‫در اختیار دارن، یانیس آنتتوکومپو رو...
‫انتخاب می‌کنن.
‫ایول!
‫بهشون گفته بودم‌ها! ‫بهت گفته بودم‌ها!
‫ایول پسر! ایول!
‫- ایول کوین! ‫- یوهو!
‫وای پسر.
‫[کل اعضای خانواده ‫سال دو هزار و چهارده...]
‫[ویزای ایالات متحده گرفته ‫و به آمریکا نقل‌مکان کردند.]
‫امشب برای آنتتوکومپو خیلی عزیزه.
‫والدینش تو سالن حضور دارن که از راست به چپ ‫مادرش، ورونیکا و پدرش، چارلز هستن.
‫بعدش هم برادش الکس و کوستاس آنتتوکومپوی ‫شونزده ساله و دویست سانتی نشستن.
‫[یانیس که زمانی کفشش رو ‫با تاناسیس شریک می‌شد،]
‫[خط تولیدی کفش خودش رو ‫به نام «زوم فریک» تأسیس کرد.]
‫[تاناسیس سال دو هزار و چهارده ‫به «نیویورک نیکس» پیوست.]
‫[فرانسیس پس از بیست و پنج سال جدایی ‫به آغوش خانواده‌اش بازگشت.]
‫[چارلز سال دو هزار و هفده، ‫دو سال پیش از اهدای...]
‫[اولین جایزه باارزش‌ترین ‫بازیکن لیگ به یانیس، از دنیا رفت.]
‫می‌خوام از بابام تشکر کنم.
‫اِم...
‫مسلما بابام الان اینجا پیشم نیست، ولی...
‫هر روز که وارد زمین بازی می‌شم، ‫همیشه به یاد بابام هستم...
‫و یادش موجب می‌شه انگیزه پیدا کنم ‫که بیشتر تلاش کنم.
‫می‌خوام از برادران ‫شگفت‌انگیزم تشکر کنم.
‫خودتون می‌دونین ‫خیلی دوستتون دارم بچه‌ها.
‫می‌خوام از مامان شگفت‌انگیزم تشکر کنم. ‫قهرمان زندگیمه.
‫وقتی آدم بچه کم سن و سالیه، ‫نمی‌فهمه آینده چی می‌شه، خب؟
‫ولی اگه آدم والدین خوبی داشته باشه، ‫والدینش آینده‌اش رو پیش‌بینی می‌کنن.
‫مادرم هم همیشه به آینده‌مون امیدوار بود ‫و بهمون باور داشت. قهرمان حقیقی زندگیمه.
‫[خانواده چارلز به یادش بنیاد خانوادگی ‫چارلز آنتتوکومپو را تأسیس کردند...]
‫[که سرمایه طرح‌هایی را در یونان و نیجریه ‫جهت تحقق آرزوهای ملت تأمین می‌کند.]
‫[کوستاس سال دو هزار و هجده ‫جهت بازی در اتحادیه ملی بسکتبال انتخاب شد.]
‫چه قاب خارق‌العاده‌ای.
‫کوستاس آنتتوکومپو!
‫[الکساندراس در لیگ ترقی اتحادیه ملی بسکتبال ‫و در تیم «رپتورز 905» بازی می‌کند.]
‫الکس باز هم پرتاب سه امتیازی می‌کنه ‫و موفق می‌شه.
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫- خیلی دوستت داریم. تبریک می‌گم. ‫- بهت افتخار می‌کنیم. خیلی دوستت داریم.
‫خیلی برات خوشحالیم ‫که اولین انگشترت رو جایزه گرفتی.
‫باز هم انگشتر جایزه بگیر پسر. ‫باز هم انگشتر جایزه بگیر.
‫آنتتوکومپو جلوی پرتابش رو می‌گیره! ‫یانیس عجب دفاعی می‌کنه!
‫یانیس اسلم‌دانک می‌زنه! ‫عجب حرکتی!
‫هفتمین بازیکنیه که در طول تاریخ ‫تونسته تو بازی فینال...
‫پنجاه امتیاز بگیره!
‫خب، همین کافی بود!
‫«میلواکی باکس» باز هم قهرمان ‫اتحادیه ملی بسکتبال شدن!
‫باارزش‌ترین بازیکن لیگ ‫یانیس آنتتوکومپوئه!
‫باارزش‌ترین بازیکن لیگ!
‫[به یاد چارلز آدتوکونبو ‫متولد 1964، متوفی 2017]