‫در افسانه‌ها از چند فرد بیباک سخن گفتن
‫که بر همه مصائب و سختی‌ها فائق اومدن.
‫خدا می‌دونه چه سلاح‌هایی استفاده می‌کردن.
‫حالا میرسیم به آیتم بعدی،
‫عصای افسانه‌ای خدایان.
‫در روایتِ هومر،
‫گفته شده که اون عصا، قدرت ‫خدایان رو در خودش جا داده.
‫اوه. خوش اومدین سربازانِ سربلند.
‫چی گفتم بهتون؟
‫توی موزه‌ها خوش میگذره.
‫موزه‌ها، شهربازیِ مغز هستن.
‫- وای! ‫- اوکی،
‫نیازی به هل دادن نیست.
‫همه فرصت دیدنشو پیدا می‌کنن.
‫این از مغز چوبی تهیه شده ‫که بیش از دو هزار ساله دیده نشده.
‫دو تیکه این عتیقه باستانی، به ‫تازگی کشف شدن. اون هم کجا؟
‫یه نیروگاه مدیریتِ پسماند در نزدیکیِ فیلادلفیا. میگن ‫اونقدر محکمه که سه تا هَمفِشُر زباله رو خراب کرده.
‫خیلی‌خب دوستان. کافیه.
‫اینجا، من یه جورایی ستاره نمایشم.
‫کافیه!
‫نکنید آقا!
‫آقا!
‫هی!
‫هی. تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آشوب رو آزاد کنید.
‫نه. نه!
‫کمک!
‫نه!
‫خانما، فقط بذارین من برم.
‫خدای من! مواظب باش!
‫یارو راست می‌گفت که تو موزه خوش میگذره.
‫بیا بیشتر خوش بگذرونیم.
‫تا وقتی عصا ناقصه، نمیشه کاری کرد.
‫قهرمانان این دنیا، بیشتر از ما هستن.
‫قهرمانان انسان‌ها همچنان انسانن و ما خداییم.
‫قضاوت جادوگر رو دست کم نگیر.
‫برای محافظت از قدرت خدایان،
‫قطعا طرفش رو با دقت فراوون انتخاب کرده.
‫قوی‌ترین و باهوش‌ترین ‫قهرمانانی که این دنیا به خودش دیده.
‫من خیلی احمقم.
‫راستشو بخوای، لیاقت این نیروها رو ندارم.
‫واقعا چه کار مفیدی انجام میدم؟
‫الان یه ابرقهرمان با لباس قرمز داریم، که رو لباسش ‫هم علامت صاعقه داره. من سریعم. ولی اون سریع‌تره.
‫آکوآمن هیکلش گنده و مردونه‌ست. بتمن هم خیلی خفنه!
‫ولی من همینم.
‫اینو نمی‌تونم به هیچکی بگم، چون ‫خانوادم منو رهبر خودشون میبینن.
‫ولی حس می‌کنم شیّادم.
‫می‌دونی که من دکتر اطفالم دیگه؟
‫آره. ولی شما رو یکی از بیمارهاتون ‫به اسم بیلی بتسون معرفی کرده.
‫مهم نیست.
‫میشه کمک کنی افکارمو درست ‫کنی که دیگه... به سرم نزنن؟
‫خیلی‌خب. ببین.
‫باز هم میگم. دکتر اطفالم، نه رواندرمانگر. ‫ولی احساس می‌کنم دچار سندروم دغلکار شدی.
‫معمولا این سندروم از ضربه‌های ‫روحیِ بچگی نشات میگیره،
‫پس اگه فضولی نیست،
‫کودکیتو چقدر خوب به یاد داری؟
‫انگار که همین امروز بود.
‫ضربه روحی؟ نمی‌دونم.
‫من هرگز پدرمو ندیدم.
‫مادرم هم تو یه کارناوال کریسمس ولم کرد.
‫بارها سرپرست عوض کردم. از یازده تا ‫خونه فرار کردم. زیاد زد و خورد کردم.
‫بعد هم یه جادوگر منو دزدید و بهم نیروهای ‫ماورا انسانی داد و بعد، جلوی چشمم مُرد.
‫اینها خیلی زیاده.
‫یه دکتره، هفت تا شیطان احضار کرد و خانوادمو ‫گروگان گرفت. مجبور شدیم یکی از چشماشو درآریم.
‫بعدش همه نیروهای ابرانسانی پیدا کردن. حالا همه دنبال ‫اهداف خودشونن و من سعی دارم همه رو کنار هم نگه دارم.
‫باشه. باشه. بیا به همین بپردازیم.
‫باشه؟ پدر و مادرت پست زدن. سیستم سرپرستی پست زد. ‫حالا هم شهری که می‌خوای ازش محافظت کنی پست زده.
‫من که نگفتم شهرم پسم زده.
‫"شهر، او را پس زده."
‫اون، روزنامه تریبونه. کسی تریبون نمیخونه.
‫- من میخونم. ‫- بگذریم. آم...
‫از کمکت ممنونم. ولی الان، مشکلات جدی دارم.
‫یه موقعیت تروریستی و گروگانگیری پیش اومده...
‫- گروگانگیری؟ ‫- آره.
‫"گروگان‌ها کشته شدند."
‫بازیم خیلی بده.
‫چرا همیشه باید بازی جنگی بازی کنیم؟
‫این تمرینه. برای اون یکی کارمون.
‫جدی میگم.
‫استراتژیِ نظامی، تیم با اعضای متعدد،
‫هرکدوم با مهارت‌های بخصوص،
‫که در برابر یه دشمن ناشناخته قرار گرفتن.
‫می‌دونم به نظر باورنکردنی میاد. ولی ‫همش صاعقه میزنه به خونَمون لئو.
‫جدی میگم.
‫تازه، خودت همش میگی کار تیمی انجام بدیم.
‫ولی ما اسلحه نیاز نداریم.
‫دارلا؟
‫خودشه. این خیلی مهمه.
‫- خودمون اسلحه هستیم. ‫- دارلا.
‫چرا تو جیب من اسمارتیز بوده؟
‫قرار بود سورپرایزت کنه.
‫سورپرایزم کرد.
‫هوم. تازگیا خیلی دمدمی‌مزاج شده.
‫فکر کردی چرا تو جیبش اسمارتیز گذاشتم؟
‫- اوه. ‫- اوف. اولِه!
‫این یه ارتش تک‌شاخه،
‫- که داره چنگیز خانو میکشه؟ ‫- آره.
‫تک‌شاخ‌ها وجود ندارن.
‫به این میگن "تاریخِ خیالی"، یوجین. سرچ کن.
‫بیلی، نمیشه همین جوری بری. کاراکترت میمیره.
‫- دیدی؟ ‫- آره.
‫بهت گفتم اگه بهش فرصت بدی، برات جذاب میشه.
‫آره. واقعا داره برام جذاب میشه.
‫اینجا چه خبره؟
‫داداش، داری چیکار می‌کنی؟
‫یک فقره 10-99 در حال وقوعه.
‫چندین گزارش از خرابیِ ماشین‌رو داریم.
‫فرسودگیِ کابل‌های نگهدارنده.
‫تمامی واحدها خودشونو برسونن به پل بن فرانکلین.
‫آره. موزیکِ دیوونه‌کننده‌ایه فردی.
‫آره. نه؟ ملودیِ هیجان‌انگیزی داره.
‫باید اجرای زندشو ببینیم.
‫کاملا موافقم.
‫فکر کنم بشه بلیط اجراشو گرفت.
‫ولی شیش تا نه. شاید دو تا.
‫همه یا هیچ. قانون، اینه.
‫ولی مخالفم. پس عقبکی میرم.
‫این آخرین فرصتته.
‫بیلی بتسون. باهام بیا.
‫نه نه نه!
‫امروز تو فیلادلفیا خیلی روز قشنگیه.
‫واقعا قشنگه؟
‫- داره تموم میشه. ‫- باز هم؟
‫- اوکی. ‫- امیدوارم که خوب باشه.
‫وای، وای! دسته جمعی کجا میرین؟
‫مبارزه با جرم و جنایت؟!
‫- اوکی. ‫- خداحافظ مامان.
‫- خداحافظ مامان.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ روزا.
‫بهش فرصت بده.
‫آماده‌این؟
‫شزم!
‫الان میشکنه.
‫فرار کنین!
‫نه نه نه.
‫بیخیال! اذیت نکنن! موقع گوش ‫کردن به این آهنگ نجاتت دادم؟
‫نه. گرفتمت. گرفتمت.
‫نترسین. کاپیتان "اوری‌پاور" اینجاست.
‫اوه.
‫شوخی کردم. خیلی راحته.
‫سلام!
‫وای خدای من. پیشی!
‫وای. چقدر نازن.
‫ولمون کرد؟
‫خیلی‌خب. بریم.
‫- اوکی. ‫- نه نه نه. هواتو دارم!
‫اون دستیارمه. کاپیتان اوری‌پاورِ پسر!
‫هی!
‫همه نجات پیدا کردن.
‫کارت حرف نداشت مری.
‫جمع شین خانواده!
‫خیلی‌خب. موقعیت از این قراره.
‫یه کار دیگه برای انجام داریم،
‫اون هم اینه که نذاریم پل سقوط کنه.
‫پل بن فرانکلین سقوط کرد.
‫خوشبختانه تلفاتی در کار نبوده.
‫این رو تا حدی مدیون قهرمانان محلیمون ‫هستیم که یکیشون الان در کنار منه.
‫خوشحالم که در کنارتم نانسی.
‫چی می‌تونم بگم؟ کارِ روزمرمونه دیگه.
‫درسته. خب چه حسی دارین از این ‫که بهتون میگن "فیاسکوهای فیلادلفیا"؟
‫از اونجایی که این اسم رسمیمون نیست، ‫حسی بهش نداریم. این اسم ما نیست.
‫بله. ولی مهم اینه که...
‫این آدما چشونه؟
‫تا حالا دقت کردی...
‫برم به بچه‌ها سر بزنم.
‫آره. واقعا. خدا می‌دونه چیکار می‌کنن.
‫حتما مواد میزنن. نه؟ لابد در حالی که ‫وِیپ میکشن، برای تیک تاک، سلفی میگیرن.
‫اوه.
‫بچه گربه‌ست؟
‫نه.
‫"تخریبِ پل"؟ فازشون چیه؟!
‫نجات ندادن با خراب کردن فرق می‌کنه. اشتباه می‌کنم؟
‫اشتباه می‌کنم؟ تازه ما جون بیشمار آدمو نجات دادیم.
‫صد و شصت و دو نفر. قابل شمارشه.
‫از نظر احساسی بیشماره.
‫مری.
‫یوجین کجاست؟
‫جایی که همیشه هست.
‫در حال کشفِ اتاق درهاست.
‫یوجین!
‫هی رفیق! کجایی؟
‫"این تو، سگ عنکبوتی دارد."
‫هی یوجین.
‫"امن"
‫آهای. جلسه داریم یوجین.
‫اوه.
‫دیر کردی.
‫کسی نره اون تو.
‫"تجربه کابوس‌ساز - مثبت هجده"
‫خیلی‌خب بچه‌ها. بیاین وسط.
‫خیلی‌خب. یه روز بزرگ، به ‫پل بزرگ، با یکی دو تا خطا. نه؟
‫ولی الان درباره خطاها همفکری می‌کنیم.
‫مری؟
‫من به شیمیِ آلی فکر می‌کنم.
‫این حرفو کسی میزنه که هیچ دوست و رفیقی نداشته.
‫"محض اطلاعت" اگه میرفتم ‫دانشگاه، الان دوست و رفیق هم داشتم.
‫کسی از "محض اطلاع" استفاده می‌کنه، که ‫خیلی باهوشه و احتیاجی به دانشگاه رفتن نداره.
‫خب، برگردیم سراغ نوار.
‫میبینین که خیلی خیلی قوی شروع کردیم. خب؟
‫سر حال و رو به رشد و پرانرژی. عالی!
‫ببخشید مربی. باید بپرم برگردم به دنیای عادی.
‫نه. ارائه من تموم نشده.
‫من عاشق این مرورهای روزانتم.
‫ولی باید قبل از شام، یه تابی بخورم.
‫- شُلم می‌کنه. ‫- باشه باشه باشه. مرور نمی‌کنیم.
‫با هم میریم پرواز. حال میده.
‫برم سطح سمّی بودن این لجنو ‫تست کنم. بدنم داره مورمور میشه.
‫اوه. بازی تیم فیلادلفیا شروع ‫شد. من برم بیسبال ببینم.
‫من هم بهتره تانی رو پس بدم.
‫بیخیال! اینجا چه خبره؟
‫اگه بگی باید بری سر کار...
‫باید برم سر کار.
‫برای چی کار داری؟
‫زن اعجوبه سر کار نمیره.
‫- بس کن. ‫- نه جدی میگم.
‫فکر کردی فقط یه مو میبنده و عینک میزنه، و ‫دیگه هیچکی نمی‌شناسدش و فکر می‌کنن حسابداره؟
‫بس کن. بیش از حد وابسته شدی.
‫این که فردی می‌خواد ده دقیقه تنها بچرخه، ‫دلیل نمیشه تو رو مثل مادرت ول کنه.
‫دانشگاه رفتن من هم به این معنی ‫نیست که خانواده رو ول می‌کنم.
‫آهان. مشکلت دانشگاهه. فهمیدم.
‫آره.
‫واقعا خودتو نمیبینی؟
‫پنج ماه دیگه هجده سالت میشه.
‫منو بیرون نمی‌کنن. تو رو بیرون نکردن.
‫ویکتور و رزا خیلی مهربونن. ولی ‫تو هم داری به سن قانونی میرسی.
‫آره می‌دونم. می‌دونم چجوریاست. خب؟
‫واقعا می‌دونی؟
‫ویکتور و رزا از پس کرایه خونه هم بر نمیان.
‫دولت هم دیگه هزینه خونه و غذای منو تامین ‫نمی‌کنه. به زودی، از تو هم حمایت نمی‌کنه.
‫برام مهم نیست که زن اعجوبه شاغل هست یا نه.
‫می‌خوام کمک کنم.
‫من و تو هم بالاخره باید مثل همه ‫مردم، بریم سر کار یا از خونه بریم.
‫هیچ چیزی ابدی نیست.
‫اسم رسمیِ اینجا "صخره ابدیته."
‫پس یه چیزایی تا ابد میمونه.
‫بذارین بمیرم.
‫ولی ما برات هدیه آوردیم.
‫جادو.
‫غیرممکنه.
‫جلوی ورودِ جادو به این جهانو گرفتیم.
‫آره. بعد از این که از وجود پدر ما جداش کردی.
‫از همه خداهای این جهان.
‫از من.
‫یادت نیست چی از ما گرفتی؟
‫قدرت خاص من چی بود؟
‫قدرت عناصر.
‫نه. من یه مانع ساختم تا نذارم ‫نوع تو وارد جهان انسان‌ها بشن.
‫تنها راه از بین بردنِ اون مانع...
‫کسی اینو شکسته؟
‫چطوری...
‫قهرمان کجاست؟
‫این عصا به دست تو برای پدرمون ‫ساخته شد. به دست خودت هم درست میشه.
‫گفتم میمیرم، اما به شما کمک نمی‌کنم.
‫حالا، اون کلمه رو بگو.
‫هرگز. هرگز!
‫هرگز نگو هرگز!
‫کلمه رو بگو.
‫کلمه رو بگو. کلمه رو بگو.
‫شزم!
‫حالا بریم خوش بگذرونیم.
‫خوش گذروندن کار بچه‌هاست عزیزم. ما در جنگیم.
‫- خدای بزرگ. ‫- وای خدای من.
‫- ببخشید. ‫- شرمنده.
‫تو چرا؟ من معذرت می‌خوام.
‫نه. کاملا تقصیر منه. خوبی؟
‫- خوبم. آره. ‫- خوبه.
‫- من همیشه خوبم. ‫- خوبه.
‫تو می‌دونی اینجا کجاست؟
‫خانم ساندرز!
‫منظورم این بود که آره. کاملا. صدام گرفت.
‫عیبی نداره. صدات در برابر ‫سُرخیِ گونه‌هات، هیچی نیست.
‫- اوه. گونه‌هام از اعتماد به نفس سرخ میشن. ‫- اوناهاش.
‫- سلام. ‫- دانش‌آموز تازه‌وارد. ترم اولی.
‫- آره. ‫- من برت هستم. این هم برکه.
‫اگه چیزی خواستی، ما در خدمتیم. امر کن.
‫برت و برک برایر.
‫هر چی بخوای دارن. از جمله ‫اختلال خودشیفتگی و سوزاک. همه چی!
‫زیاد زیاد هم دارن.
‫این، فَنِ ریقوی آقای جرقه‌زنه.
‫این فن‌بوی، خیال می‌کنه خیلی بزرگ شده.
‫آره. نمی‌دونه جاش کجاست.
‫می‌دونم. جام تو اون سطل آشغال نیست.
‫چون اینجوری بوی آشغالِ انسانی میگیرم.
‫میفهمین؟ این، بِرَندِ شماست بچه‌ها.
‫فریمن زمین میخوره!
‫هی هی! اینجا رو باش!
‫- حالا من هم ابرقهرمانم. ‫- دمت گرم.
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫نظافتچی‌های بی‌مبالات.
‫پاشو بابا. چیکار می‌کنی؟
‫یالا.
‫عصاتو حتما درست کن.
‫آره. حتما به خاطر اون افتادی.
‫- آره. ‫- خداحافظ دختر تازه‌وارد.
‫وای. ممنونم آقای گکل.
‫ناراحت نباش. وقتی اینجا درس میخوندم، ‫اون سطل آشغال مثل خونه دومم بود.
‫هی.
‫می‌دونستی اون دو تا کتکت میزنن،
‫ولی با این وجود دخالت کردی.
‫یه چیزی رو بگم؟ من اینجوری خودمو سرگرم می‌کنم.
‫هر چی بامزه‌تر باشم، بیشتر مشت میخورم.
‫منو که خوب خندوندی.
‫پس...
‫قهرمان.
‫تا کلاس همراهیم می‌کنی یا نه؟
‫چرا باید همراهیت کنم؟ نه.
‫چرا باید این کارو بکنم؟ آره.
‫ممنون.
‫از اولش بپرسم...
‫فَنِ ریقوی آقای جرقه‌زن چیه؟
‫توضیحش خیلی پیچیده‌ست، ولی...
‫مدتی پیش تو کافه‌تریا با ‫چند تا ابرقهرمان غذا خوردم.
‫وایسا. تو همون پسره‌ای که با ابرقهمانا دوسته؟
‫- تو بودی؟ ‫- آره.
‫ولی هنوز بهت زور میگن؟
‫متاسفانه، این که یه آدم باحال بشناسی،
‫تو رو به آدم باحالی تبدیل نمی‌کنه.
‫از نظر من که خیلی باحالی.
‫فردی!
‫اسممه!
‫ببخشید. ناجور و بلند بلند گفتم. فردی.
‫این هم با صدای معمولیم.
‫من آن هستم.
‫آن.
‫- دمت گرم. ‫- خورد تو خال!
‫هی، باید اون عصا رو درست کنی داداش!
‫ها؟!
‫آفرین کوچولو. آفرین.
‫حالا برو اونی که مسئول این کاره رو پیدا کن.
‫وای. آم...
‫این حست، لطف تو رو میرسونه.
‫واقعا عجب بند و بساطی.
‫حال و هوای رمانتیک و نوشیدنی ‫گرون و بشقاب بزرگ و غذای کوچولو.
‫حسابی تو خرج افتادی.
‫عشق کردم. خیلی زیاد.
‫ولی حس نمی‌کنم برای تعهد آماده باشم.
‫وایسا وایسا وایسا. نه. مسئله، تو نیستی.
‫قول میدم به تو ربطی نداره. خب؟ ببین...
‫می‌دونم همه دنیا می‌خواد این اتفاق بیوفته.
‫من و تو با هم.
‫جفتِ دینامیک. خداهای دلبر.
‫شه-زَن!
‫می‌ترسم اونا رو ناامید کنم. می‌دونی؟ ‫که تو رو ناامید کنم.
‫اصلا ولش کن. دلو بزنیم به دریا.
‫بیا بزنیم به سیم آخر.
‫به نظرم...
‫با یه شام رسمیش کنیم.
‫بیلی بتسون.
‫تو قهرمان نادونی هستی.
‫معلومه اینجا چه خبره؟
‫فِیسِ خوشگلت چی شد؟
‫مگه تو ریق رحمتو سر نکشیده بودی؟
‫من از اون بیرونِ جهانت، برات یه هشدار آوردم.
‫دختران اطلس دارن میان سراغت.
‫دخترانِ اطلس؟
‫میخوان دنیا رو نابود کنن ،و انسان‌ها رو تا ابد شکنجه بدن
‫- در گودال زجر ابدی. ‫- حس می‌کنم بهتره اینا رو بنویسم.
‫- خاموش! ‫- باشه. باشه.
‫تو نمی‌دونی چیکار کردی.
‫پشیمونم که تو رو انتخاب کردم.
‫به خاطر تو، مانع بین جهان‌ها از بین رفت.
‫اونا میان دنبالت.
‫میان دنبال خانوادت.
‫هوم؟
‫آخ که دارن میان. گوش کن بیلی.
‫سرنوشت دنیات به این بستگی داره.
‫یه کاری هست که ...اصلا نباید به دختران اطلس اجازه بدی
‫هی، فردی؟
‫نه، خوشم نمیاد. این هم خوب نیست.
‫چک بی‌محل؟ چی؟ شوخی می‌کنی؟
‫سرقت ماشین ضد گلوله؟
‫هلو برو تو گلو.
‫شزم!
‫اوف!
‫نوش جون.
‫سلام.
‫- سلام. یعنی... سلام! ‫- سلام.
‫می‌خوای نشونم بدی که وقتی ‫اتفاق افتاد، کجا نشسته بودی؟
‫آره. البته. صد در صد.
‫- آره. بیا. ‫- باشه. بریم.
‫خب کلا... یه میزه ته سالن.
‫نشسته بودم. بعد...
‫کلا نشسته بودم اینجا. اون هم نشسته بود اونجا.
‫- اینجا؟ ‫- آره. همینجا.
‫ببخشید. برادرم خیلی گیره.
‫آره. من هم یکیشو دارم. خواهرم!
‫همیشه باید بدونه که کجام.
‫درسته.
‫معلومه که درک می‌کنم.
‫همیشه هم فکر می‌کنه بهتر از من میفهمه.
‫حتی اگه خلافش ثابت شده باشه.
‫دقیقا. البته خیلی دوستش دارما.
‫آره بابا. ولی خوب میشد اگه یکی همش آویزونت نبود.
‫- از وقتی بیدار میشی! ‫- من دیگه بچه نیستم.
‫نه! فقط یه ماه ازش کوچیکترم.
‫حتما باید همه کارو با هم انجام بدیم؟
‫نه!
‫اوه! بیلی! چی...
‫عجب اتفاقی! آم...
‫داشتم به دوستم آن می‌گفتم...
‫- که چه برادر خفنی هستی. ‫- باید صحبت کنیم.
‫باید صحبت کنیم. داداشم عاشق حرفه.
‫- خیلی حرف میزنه. ‫- فردی!
‫- باید باهاش حرف بزنم. زود میام. ‫- باشه.
‫وایسا. مگه نگفتی جادوگره تجزیه شد؟!
‫پوست صورتش کنده شد.
‫رسما به یه تلّ خاکستر تبدیل شد.
‫- کارش تمومه دیگه. ‫- چی بگم.
‫ولی تازگی میاد به خوابم.
‫سعی داره بهم یه پیامی برسونه فردی.
‫لابد با "فرافکنیِ اثیری" تماس گرفته.
‫- چی هست؟ ‫- عین اوبی وان کنوبی که مُرده،
‫- اما از اون دنیا تماس میگیره. ‫- اینجوری نمیشه. بعدِ مدرسه، جلسه داریم.
‫- می‌خوام اونجا باشی. ‫- جای دیگه‌ای هم دارم برم؟
‫- چی؟ ‫- داداش...
‫انفجار ماشین زرهپوش به دست کاپیتان اوری‌پاور.
‫عجبا. اولا من منفجرش نکردم.
‫خب؟ قبلش منفجر شده بود. بعدم... ‫روزنامه تریبون؟ اینا فقط خالی میبندن.
‫فردی، ما فقط یه قانون داریم.
‫همه یا هیچ.
‫قانون خیلی مسخره‌ای هم هست.
‫یه دختر داره باهام حرف میزنه بیلی.
‫یه دختر. برای اولین بار تو عمرم!
‫عمرا رابطمون به جایی برسه‌ها،
‫ولی اگه دست از سر من برداری، شاید رسید!
‫ظهر، تو صخره می‌بینمت فردی.
‫باشه. اوم.
‫راستی، اون یه خواهر داره.
‫خیلی گیر و تومخیه.
‫فکر کنم با هم جور شین.
‫اصلا فکر کنم عاشقش بشی.
‫ببینین ببینین ببینین بچه‌ها.
‫می‌دونم به نظر احمقانه میاد.
‫خودم هم معلومه که نمی‌دونم اینجا چه خبره
‫ولی خیلی عصبی بود،
‫غر میزد و انگار می‌خواست بهمون هشدار بده.
‫یه مشت دری وری درباره ‫جادو و دنیا و این چیزا می‌گفت.
‫مجبوری انقدر بلند بلند حرف بزنی؟
‫آره مری. چون صدام اونقدر بلند نیست.
‫به نظرم برای فضای داخلی، خیلی هم قابل قبوله.
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- چرا عینک آفتابی زدی؟
‫نکنه صبح رفته بودی چشم‌پزشکی؟
‫نمی‌دونم. به نظرم مری رفته چشم‌پزشکی،
‫ولی دیشب رفته و خیلی هم خوش گذرونده.
‫محض اطلاع، خیلی خوش گذشته.
‫با همسن و سال‌های خودم دوست شدم و خوش گذروندم.
‫تو چشم‌پزشکی دوست پیدا کردی؟
‫نه. اون...
‫میشه برگردیم سر اصل مطلب؟
‫جادوگر سرم داد میزنه و میگه ‫دخترهای اطلس دارن برمیگردن.
‫حالا ببینین چی فهمیدم.
‫"دختران اطلس، فرزندان اطلسِ تایتان هستند..."
‫اینش که معلومه.
‫ولی مادرشون هم نیکسه. الهه شب و مرگ.
‫تو شب، می‌تونه اتفاق خوب بیوفته.
‫و "مرگ"!
‫بذار ببینم.
‫"دختران از درخت افسانه‌ای حیات محافظت می‌کنند،
‫"درختی که سیب‌هایی طلایی با دانه حیات میدهد.
‫"دانه‌ای که جهانشان از آن زاده شده.
‫"که تحت حفاظت یک...
‫- اژدهاست. ‫- وایسا ببینم!
‫من تازه توجهم جلب شد.
‫دقیقا. نه؟
‫چون از یه طرف، بدجوری ترسناکه.
‫- از طرف دیگه، اژدها! ‫- اژدها!
‫مری. به نظرت چیکار کنیم؟
‫چمی‌دونم. این، جلسه توئه.
‫آره. ولی همه باید به تفاهم برسیم،
‫بچه‌ها! می‌دونم خیلی وقتا فکر ‫می‌کنین بهتر از من میفهمین.
‫اون جادوگر، درست بهم آموزش نداد. خب؟
‫خیلی از این چیزا سر در نمیارم.
‫چه اون اتاق درها، چه اون ویلن،
‫که همش داره میسوزه. که خیلی عجیبه، ولی... ‫واقعا فضای مخفیگاهو باحال می‌کنه. نه؟
‫حتی اسم ابرقهرمانیم هم بهم نگفت.
‫من هم دارم همه سعیمو می‌کنم.
‫ولی واقعا به کمک شما نیاز دارم.
‫یکیو می‌شناسم که شاید بتونه کمک کنه.
‫بیخیال. روشن میشه؟!
‫بیخیال.
‫من دارم نقشه کل پناهگاهو ثبت ‫می‌کنم. اونوقت اینجا رو بهم نگفتی؟
‫واقعا نامردی.
‫خدای من رفیق.
‫- وای چی؟! ‫- نگاه کن.
‫هی استیو.
‫چی؟ به قلمه میگی استیو؟
‫آره. حس کردم بهش میاد استیو باشه.
‫آره. کاملا بهش میاد استیو باشه.
‫- "گزارش کتاب جنایت و مکافات، نوشته پدرو پنیا؟" ‫- آره.
‫پدرو.
‫- داداش این کار، تقلبه. ‫- اون همه چیو می‌دونه.
‫- هوم. ‫- واقعا. ازش بپرسین.
‫هر چی می‌خوایم بپرسیم؟
‫- آره دیگه. ‫- چه باحال.
‫استیو، از دختران اطلس اطلاعات می‌خوایم.
‫می‌تونی بهمون کمک کنی؟
‫- اینا اسم کتابن. ‫- خیلی‌خب.
‫بیاین نفری یه کتابی چیزی برداریم.
‫فردی کجاست؟ "اساطیر ناشناخته؟"
‫این باب طبع اونه.
‫دیگه بعید می‌دونم خودش هم بدونه چی باب طبعشه.
‫واقعا اونا رو می‌شناسی؟
‫یا باهاشون فاز "دوست‌ کانادایی" داری؟
‫آهان. "کولِت" منظورته؟ من ‫و اون، از الان دیگه فاب نیستیم.
‫می‌خوای یکیشونو ببینی؟
‫چجوری؟
‫رودررو. همین الان.
‫انگار جوابت مثبته.
‫امروز هم روز شانسته، چون ‫می‌خوام به خوشگلشون زنگ بزنم.
‫اون؟
‫- نه. پسر خوشگلشون. ‫- این؟
‫چی؟ این؟
‫این چیزا سلیقه‌ایه. ولی...
‫معمولا تو نظرسنجی‌های آنلاین، به ‫کاپیتان اوری‌پاور رای میدن. ولی مهم نیست.
‫این یه شوخیه فردی؟
‫چون نمی‌خوام مجبورت کنم که ثابت کنی.
‫نه. شوخی نیست. همین الان ‫هم بهش زنگ میزنم. همین الان.
‫پس بشین همینجا. تکون نخور.
‫سلام کاپیتان اوری‌پاور. چطوری؟
‫منم. داداش‌فِرِدی.
‫یادته اون روز نجاتت دادم؟
‫نه نه نه. اون دفعه.
‫آره.
‫می‌خوام الان جبران کنی.
‫تو باید آن باشی.
‫خدای من.
‫شنیدم دوست فردی هستی.
‫بله درسته. حال شما؟
‫درسته که ابرنیرو رو من دارم،
‫ولی قهرمان واقعی، اون پسره.
‫تا حالا واقعا کسی رو مثل اون ندیدم.
‫واقعا بی‌شیله پیله و خونگرم و بامزه‌ست.
‫- چه صفت‌های خوبی. ‫- آره.
‫چجوری آشنا شدین؟
‫تو کامیک کان.
‫- کامیک کان چیه؟ ‫- چی؟
‫طبق این،
‫خدایان، انسان‌ها رو خادم خودشون میدیدن.
‫اسبابِ بازی، بچه‌هایی برای تنبیه.
‫تا این که انقلاب شد و ‫انسان‌ها علیه خدایان قیام کردن.
‫الان دارم دربارش میخونم.
‫ظاهرا در مرکز همه این اتفاقا، ‫یه سلاح خیلی قدرتمند بوده.
‫اطلس، یعنی بابای دختران اطلس،
‫از درخت حیات، یه عصا ساخته،
‫و با اون عصا به یه سری خدایان نیرو داده،
‫و نیروی دیگران رو ازشون گرفته.
‫پس اطلس، همه نیروهای ماوراء ‫طبیعی رو توی اون عصا ذخیره کرده.
‫آره دقیقا. عین یه باتری برای جادو.
‫ولی وقتی اوضاع خراب میشه،
‫شورای انسان‌های جادوگر، متحد میشن و
‫عصا رو از اطلس میدزدن.
‫با اون، نیروهای اطلسو ازش میگیرن.
‫- با جادوی اون، رفتن سراغ خداهای دیگه. ‫- بچه‌ها! این همون جادوگرست. همون که می‌گفتم.
‫اینا چی میگه؟
‫"درایت سلیمان"
‫"نیرومندی هرکول، توانِ اطلس"
‫"قدرت زئوس، شجاعت آشیل"
‫"سرعت مرکوری." اینا نیروهاییه که دزدیدن.
‫نه.
‫وای بچه‌ها. نگاه کنین!
‫معنی اون اسم، اینه.
‫خفن‌تر از اونیه که فکر می‌کردم. ‫فکر می‌کردم دری وری باشه.
‫جای یکی از این نیروها بین ما خالیه.
‫بوپ.
‫ببخشید،
‫داری خیلی سوسکی القا می‌کنی که من ‫درایت یارو رو ندارم؟ چی بود اسمش؟
‫- سولو مَن؟! ‫- آره.
‫شاید بعدا بهش برسی.
‫معمولا همیشه از مری میپرسی که چیکار کنی.
‫- بی‌تعارف. ‫- آره.
‫حرفاتون واقعا دلمو شکست. ‫اینو بدونین!
‫درستش هم "سلیمانه."
‫اوه.
‫دیگه چی فهمیدیم بچه‌ها؟
‫ظاهرا بعد از گردآوریِ نیروی همه خدایان در اون عصا،
‫جادوگرها جهان خدایان رو تو یه جور ‫کُره جادویی حبس کردن و تا ابد بستنش.
‫دسترسیشون به جادو رو از بین بردن.
‫اوه. پس ماجرا این بود.
‫ظاهرا دیگه دسترسیشون قطع نیست.
‫امروز صبح در آتنِ یونان، صحنه ‫عجیب و هولناکی رو شاهد بودیم.
‫دو زن، با ظاهری شبیه به سربازان یونان باستان...
‫اون عصای جادوگره. از کجا آوردن؟
‫همه اون مجسمه‌ها آدم بودن.
‫نمی‌دونم عصا چجوری از اروپا سر درآورده.
‫یونان تو اروپاست.
‫ببخشید آقا. شرمنده که عصاتو ازت گرفتم.
‫می‌خوایش؟
‫نصفش کردم و انداختمش دور.
‫حتما سفرش از همونجا شروع شده.
‫- خب؟ ‫- چی؟
‫یعنی چی که "چی؟"
‫- همونجا ولش کردی؟ ‫- همه اونجا بودیم.
‫بچه‌ها، من یه عصا داشتم. به همتون ابرنیرو بخشیدم.
‫راستی قابلی نداشت.
‫بعد باید نصفش می‌کردم که سیوانا ‫نتونه باهاش کارای بدبد بکنه. خب؟
‫با شکستن عصا، مانع بین دو دنیا رو از بین بردی.
‫این چیزیه که الان می‌دونیم.
‫این هم می‌دونیم که چه شکلی هستن،
‫پس وقتی بیان سراغمون، اون دو تا رو می‌شناسیم.
‫سه تان.
‫چی؟
‫اطلس سه تا دختر داشته.
‫کالیپسو، هسپرا،
‫آنتیا.
‫آن... تیا.
‫من فقط یه ابرقهرمان نیستم.
‫یه ابر-شنونده هم هستم.
‫و...
‫احساس می‌کنم...
‫که تو به فردی علاقه داری.
‫فقط می‌خوام بدونم کی برمیگرده.
‫نمی‌خوام آسیب ببینه.
‫ببین آن... عاشق شدن ما دست خودمون نیست.
‫چی؟
‫منظور من اون نیست.
‫اگه پیداش بشه، جونش بشدت به خطر میوفته.
‫وای! حواست هست کی اینجاست؟
‫چی می‌تونه خطرناک باشه؟
‫ما.
‫اوکی.
‫گرفتم چی شد.
‫بیا بازی کنیم.
‫وای خدا.
‫فردی؟
‫آی!
‫وای فردی. من نمی‌دونستم!
‫نمی‌خواستم تو آسیبی ببینی.
‫اونی که آسیب میبینه من نیستم.
‫شزم!
‫شزم.
‫- این بالا چه خبره؟ ‫- آقا...
‫فردی، حالت خوبه؟
‫برگرد. برگرد برو تو آقای گکل. ‫من خوبم. شما برو.
‫شما کی هستین؟ بچه‌هاتون شاگرد اینجا هستن؟ ‫چیکار می‌کنین؟ اذیتش نکنین.
‫بهش دست نمیزنم. بهت قول میدم.
‫آقای گ... چی؟
‫چی گفت؟ چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می... نه نه نه!
‫وایسا وایسا وایسا! نه نه نه!
‫صبر کن. نه نه نه!
‫یادم نبود چقدر راحت میترکّن.
‫چرا این کارو کردی؟
‫عین انگور.
‫خب بچه. بگو بقیه رو کجا پیدا کنیم.
‫لازم نیست.
‫بال‌هاشو قیچی کن آن.
‫آی.
‫صبر کن.
‫باز هم هست.
‫- خوبه. دخل همه رو میاریم. ‫- نه.
‫ما برای این نیومدیم اینجا.
‫ما دنبال دانه حیات هستیم خواهر. کوتاه بیا.
‫طبق نقشه خودمون پیش میریم.
‫پدر هرگز کوتاه نمیومد.
‫پدر مُرده.
‫خودت جایگاهتو بفهم خواهر.
‫وگرنه بهت نشونش میدم.
‫به روش خودمون انجامش میدیم. نه به روش اونا.
‫یه حرکت بکنید... گردن این بچه رو میشکنم.
‫اوه فردی.
‫بیلی، نه!
‫بیلی، جلو نیا.
‫با عصا، نیروهامونو میگیرن.
‫چی؟ چی؟
‫ببخشید!
‫متاسفم. ببخشید. فقط خودتونو نجات بدین.
‫نه نه. همه یا هیچ. طبق نقشه پیش میریم.
‫همینطور هم هست، چون نمی‌تونین اونجا رو ترک کنین.
‫ببینم از حبس شدن در یک دنیای ‫رو به مرگ خوشتون میاد یا نه!
‫نه!
‫فردی!
‫از خیابان سیتی لاین در شمال،
‫تا ساحل غربی رودخانه اسکولگیل،
‫تا کابز کریک.
‫مانع ناشناخته، حالتی شبیه به نیم‌کره داشته،
‫و مانع ورود و خروج شهروندان میشود.
‫بعضی‌ها معتقدن که می‌تونه کار، یا ‫گندکاری فیاسکوهای فیلادلفیا باشه.
‫بذار بخوابم.
‫فقط موقع خواب از شکنجه‌های اینجا در امانم.
‫چقدر دارکی تو!
‫وایسا ببینم.
‫ریشِ هگریدی... صدای بتمنی.
‫تو جادوگری. همون جادوگره. خدای من!
‫تو برگشتی! بیلی بهم گفته کی هستی.
‫بیلی؟ بیلی بتسونو می‌شناسی؟
‫بیلی بتسون. آره. بهترین دوستمه.
‫من فردی فریمنم. کاپیتان اوری‌پاوِر.
‫یعنی قبلا بودم. الان پیچیده شده.
‫اون... پیچیده‌ست.
‫اون بیلی ابله، قدرت شزمو داده به تو؟
‫آره. داد. درضمن گفته بود به ‫خاکستر تبدیل شدی. پس چرا نشدی؟
‫وقتی نیرومو به اون دادم، ‫نمیشد تو دنیای خودم بمونم.
‫اما مرگ، سگش شرف داشت به بودن تو این زندان، در ‫حالی که می‌دونم شکست خوردم، و هم‌سلولیم توئی!
‫مخصوصا این که هم‌سلولیم توئی!
‫زبونت بدتر از اونیه که بیلی می‌گفت. ولی باکی نیست.
‫- فقط بیا زودتر فرار کنیم. ‫- "فقط بیا زودتر فرار کنیم!" باشه. بهش میگم.
‫من اونجوری حرف نمیزنم. ولی باشه.
‫وضعیت از این قراره:
‫یه جادوگر بدعنق داریم که فاز منفی‌بافی برداشته،
‫و یه جوونِ رعنا با دانش بیکران ‫در زمینه مسائل مربوط به جادو.
‫امکان نداره اون خواهرا بتونن اسیر نگهمون دارن.
‫این میله‌های زندون، حتما افسون شدن.
‫- ورد، چی بلدی؟ ‫- خواهش می‌کنم حرف نزن.
‫فوکوسِ رمزی چی؟
‫اصلا نمی‌دونم چی هست.
‫باشه. پس معجون درست کنیم.
‫مثلا معجون قدرت فراوون یا معجونِ کوچیک‌کننده.
‫اوه! حالتِ گازی!
‫آره. شاید بشه به شکل گاز از اینجا پر بکشیم بریم.
‫نیروهامو دادم به یه مشت بچه که حیف و میلش کنن.
‫ما اینجا میمیریم فریبی.
‫اسم من فردیه. فریبی؟ از کجات آوردی؟!
‫هر چی زودتر قبول کنی، برای خودت راحت‌تره.
‫این یه دندونه؟ این تو یه دندونه!
‫هوم.
‫"قدرت عناصر. قدرت آشوب."
‫"قدرت دستکاری."
‫اینا نیروهای کهن هستن.
‫نمی‌دونم چجوری با همچین نیروهایی بجنگیم.
‫من میگم چطور باهاش مبارزه کنیم!
‫با درایت...
‫- سلیمان. ‫- دقیقا.
‫یه جلسه میذاریم.
‫میگیم می‌خوایم مذاکره کنیم.
‫که نیروهامونو میدیم و فردی رو میگیریم.
‫ولی بعد، یکیشونو اسیر می‌کنیم، ‫و با اون، باهاشون معامله می‌کنیم!
‫اگه نیروهامونو بدزدن چی؟
‫نمیتونن. چون دیگه دستشونو خوندیم.
‫می‌دونین؟ اگه عصا رو بگیرن سمتمون، جاخالی میدیم.
‫عین وسطی.
‫- هوم. ‫- من وسطیم خوب نیست.
‫شاید وسطی "پدرو" خوب نباشه،
‫ولی وسطیِ سوپر پدرو، خیلی خوبه.
‫نه. وسطیِ سوپر پدرو هم خوب نیست.
‫خیلی‌خب. گوش کنین! فقط ‫می‌دونم ما پنج تاییم و اونا، سه تان.
‫پس به نظرم براشون دعوتنامه بفرستیم.
‫استیو میگه این کاغذ،
‫یه جور کاغذ جادوییه.
‫رو کاغذ جادویی پیغام مینویسی،
‫اسم خدایی که باهاش کار داریو میگی،
‫و بعد، کاغذ تا میشه و میشه یه...
‫وای خدا جونم. آره!
‫میشه یه پرنده کاغذی.
‫پرواز می‌کنه میره پیش اون خدا.
‫چقدر گوگولی.
‫نیمه‌خداها چی؟ مثلا زن اعجوبه.
‫به نظرت الان نامه پرنده قبول می‌کنه؟
‫قلمه شونه بالا انداخت؟
‫استیو! هر چی می‌خوام، بگم و...
‫آهان. حله. اینو بنداز بره.
‫خیلی‌خب.
‫نامه...
‫نامه چی بنویسیم. نه نه نه!
‫فقط داشتم بلند بلند حرف میزدم.
‫این جزو نامه نبود. بنداز بره.
‫سعی کن...
‫- از اعماق قلبت حرف بزنی. ‫- هوم.
‫"دختران عزیز اطلس، خشونت، راه حل نیست."
‫بچه... اگه راستشو بگی، زندت میذارم.
‫راستگویی...
‫وای. عجب سوژه ضد و نقیضی انتخاب کردی.
‫قهرمان‌های دیگه... ‫همشون مثل تو بچه هستن؟
‫"بچه" از چه لحاظ؟
‫من خودم دو هفته یه بار ریشامو میزنم.
‫آره یا نه؟
‫نه. معلومه که. هیچکی انقدر احمق نیست که ‫نیروهای کهن خدامانند رو ببخشه به یه مشت بچه.
‫- اسمشونو بگو. ‫- اسم قهرمانا؟
‫یکیشون برت برایره. اون یکی برک برایره.
‫دارین حفظ می‌کنین؟
‫نمی‌خواین یادداشت کنین؟
‫ماشینشون داج رَمه.
‫دروغ میگه.
‫این ابرنیروی توئه، نه من.
‫درضمن، معتقده که تو خیلی گیر میدی.
‫یکیتون.
‫احتمالا تو.
‫بگیریدش!
‫نه... چیکارم دارین؟
‫یعنی چی؟ داره چیکار می‌کنه؟
‫قدرت آشوب.
‫وارد ذهن انسان میشه و خوردش می‌کنه.
‫ذهن من همین جوریشم داغونه.
‫اصلا بیا سعیتو بکن.
‫کسی وجودشو نداره با محتویات مغز من روبرو بشه.
‫اسمشونو بگو.
‫بازی دِستینیز چایلد، بهتر از شما بود. ‫[اشاره به فیلم فرشتگان چارلی که این خانمه توش ‫بازی کرده و موزیکش رو گروه دستینیز چایلد خونده بود.]
‫بهش نمیومد انقدر قوی باشه.
‫- اسمشونو بگو. ‫- بسه.
‫بیلی...
‫بیلی بتس...
‫بیلی ب...
‫بسه!
‫از طرف قهرمانانه.
‫"دختران عزیز اطلس...
‫"خشونت، راه حل نیست.
‫اوه. برای جمله اول، عالیه. ممنونم دارلا.
‫- می‌خوایم معامله کنیم. ‫- چی؟
‫نیروهامونو بهتون میدیم،
‫در برابر فردی. بنویس "صحیح و سالم"
‫وگرنه سرمون کلاه میذارن.
‫آفرین یوجین!
‫استیو، اضافه کن "صحیح و سالم"
‫بعدش بزن "مخلص شما..."
‫نه. بزن "با احترام."
‫اصلا فقط بنویس "از طرف قهرمانان."
‫ویرایشش بکنیم؟
‫نه. استیو اشتباه نمی‌کنه.
‫هر چی بگی رو مینویسه.
‫عالیه. حس خوبی به این دارم. من هم همینطور.
‫دیگه کی گِیتورید می‌خواد؟ ‫[یه جور آب‌میوه]
‫"قرمزشو داریم؟"
‫این گِیتورِید چی هست؟
‫- یه جور سلاحه؟ ‫- خواهر.
‫لازم نیست دیگه شکنجش ‫بدیم. شنیدی تو نامه چی نوشته.
‫- بندازینشون تو گودال. ‫- صبر کنین.
‫میخوان معامله کنن.
‫باهاشون جلسه میذاریم خواهر.
‫اما نمیشه به انسان‌ها اعتماد کرد.
‫این گودال که میگین، جای ‫خوبیه؟ فقط اسمش بَده دیگه؟!
‫آره؟
‫صدمه دیدی؟
‫نه. فقط احساس بی‌مصرفی می‌کنم.
‫- باید از جات بلند شی. ‫- که چی بشه؟
‫این همه تظاهر به ابرقهرمان بودن، فقط..
‫یه راهه که ادای آدمای غیر درب و داغونو در بیارم.
‫عواطفتو!
‫- یه چیزی تکون میخوره. ‫- آره. من هم فهمیدم.
‫اون چیه؟
‫لیدن.
‫نگهبان باغ اطلس.
‫- فرار کن. ‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم!
‫حالت خوبه. حالت خوبه!
‫اصلا حال خوبی ندارم.
‫این، قدرت اون اژدهاست.
‫از همه منافذ بدنش، وحشت تراوش می‌کنه.
‫وحشت لیدن، هر فرد میرایی رو فلج می‌کنه.
‫تا کسی نتونه به باغ تحت حفاظتش نزدیک بشه.
‫قدرت دستکاری. دمش گرم...
‫- خیلی چیز نایابیه. ‫- آنتیا!
‫باید برم.
‫در بازگشت به دنیای شما، در مرکز هزارتو قرار داره.
‫راست، چپ، چپ،
‫بعد، دیوار دست راستی رو تا مرکز دنبال کنید.
‫- این لازمت میشه. ‫- چجوری اینو پیدا کردی؟
‫فردی فریمن، تو یه بار تو دنیای خودت ‫از من در برابر زورگوها دفاع کردی،
‫حالا برات جبران کردم.
‫قهرمان.
‫راستشو بخوای، واقعا به محافظت تو نیازی نداشتم.
‫اگه تو نمیومدی، اندام داخلی اون ‫پسرها رو درب و داغون می‌کردم.
‫ولی تو نمی‌دونستی. این شجاعت تو رو میرسونه.
‫شجاع بودم، چون می‌دونستم نیروی ماورای انسانی دارم.
‫نه. قدرتمندترین ویژگیِ تو، خودتی.
‫برای هردوتون خوشحالم.
‫الهه، خیلی ممنون. ولی ما دیگه باید...
‫باید برین. خواهرای من دیگه بهتون نیازی ندارن.
‫تنها چیزی که الان نیاز دارن، دونه سیبه.
‫- دونه؟ ‫- بله.
‫اون دونه در جاییه که همنوع اونا ‫بهش دسترسی نداره. بیا "جِف." سریع‌تر.
‫به من میگی جِف؟ الان اسممو گفت!
‫سلام ای خدا... نه؟
‫هی کم‌ولتاژ!
‫کِی اون گنبده رو درست می‌کنی؟
‫نه نه نه. نگران نباش آقا.
‫یه نقشه دارم.
‫- واقعا؟ ‫- آها.
‫چون انگار فقط یه ساندویچ داری.
‫نه. این ساندویچا؟
‫نه. این ساندویچا مهمن.
‫اینا برای جلسه‌ست.
‫آره. ارواح عمت کلنل چیز استِیک.
‫کلنل؟
‫واقعا باید یه اسم جور کنم.
‫چقدر بی سر و صدا.
‫به نظرم این بهترین راه برای کشتن دشمنه.
‫داری...
‫داری جدی میگی؟ باشه.
‫آه...
‫جونم برات بگه که... تو ناراحتی.
‫یه مشت جادوگر اومدن و نیروهاتونو دزدیدن،
‫این خیلی بده. درک می‌کنم.
‫ولی حس می‌کنم زیادی بهت برخورده.
‫من اصلا شما رو نمی‌شناسم خانم. خب؟
‫اگه دزد، شب میومد خونت و دار ‫و ندارتو میدزدید و فرار می‌کرد،
‫طبیعتا میرفتی دنبالش. مگه نه؟
‫فرض کن حین تعقیب، دزده پولاتو ‫مینداخت و همسایت برش میداشت.
‫حالا فرض کن پول نیست، که جریان زندگی پدرته.
‫آخرین نفس مادرت.
‫نیروی تمام خدایان،
‫فکر کن جادوی تمام جهانت دزدیده شده باشه.
‫حالا این جادو، در بدن تو جریان داره،
‫و انقدر وقیحین که خیال می‌کنین لیاقتشو دارین؟
‫این قضیه خیلی جدی و شخصیه بیلی.
‫خیلی ترسناکی.
‫دلم خواست اینو بهت بگم. واقعا...
‫خیلی جذبه داری. جذبه هم شرطه.
‫ولی امروز، می‌خوام از کنار اومدن حرف بزنم.
‫کنار اومدنی در کار نیست.
‫می‌دونستم اینو میگی.
‫درایتِ سارومان. با من در نیوفت. خب؟
‫فردی رو پس بده. این کاسه‌ای که ‫چپ کردی رو شهر ما رو هم بردار،
‫بعدش شاید مجبور نشیم نابودتون کنیم.
‫پیشنهاد خوبیه.
‫دارم جدی میگم.
‫نقش یه مردو بازی می‌کنی. اما خوب بازی نمی‌کنی.
‫نیروها رو پس بده پسر.
‫همشونو.
‫تو رهبر نیستی بیلی.
‫تو یه پسر سرگردونی که ‫می‌خواد ادای جنگجوها رو در بیاره.
‫ببین. شاید تجربم اندازه تو نباشه. ‫چون برخلاف تو، سن خر پیرو ندارم.
‫ولی به نظرم چند تا تجربه دارم که تو نداری.
‫چون من همه فیلمای "سریع و خشن" رو دیدم خانم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫مهمترین چیز، "خانواده‌ست."
‫خانواده!
‫بچه‌ها، علامت دادم. دوازده ‫باری تمرین کردیم. مرسی.
‫خانوادمو یادت رفته بود. مگه نه الهه؟
‫نه انسان. تو خانواده منو یادت رفت.
‫بیاین!
‫- یالا. ‫- پدرو.
‫داری وقتمو تلف می‌کنی پسر.
‫آره.
‫اوف!
‫مطمئنم فکر نمی‌کردی این لحظه ‫رو ببینی. چون نرفتی چشم‌پزشکی.
‫نه!
‫تا همینجا نیروی دو تا از ‫اعضای خانوادتونو گرفتیم.
‫حالا دو تا دیگه باید بمیرن. برای چی؟
‫که به سربازبازیت ادامه بدی؟
‫پدر من، اطلس بود.
‫خدای قدرت و استقامت.
‫شاید جادو و نیروش در بدن تو باشه. ‫ولی هرگز یک خدای واقعی نخواهی شد.
‫که اینطور! پدرت سرعت ویژه داره؟
‫نه!
‫خوبین؟ خوش گذشت. بریم.
‫یالا یالا یالا.
‫همه زود باشین.
‫بجنبین.
‫چیه؟
‫فکر کردی داری میری تو یه توآلت عمومی معمولی. نه؟
‫هنوز بوش میادا!
‫آره. خیلی موندگاره. عجیبه. نه؟
‫- آره. ‫- پخشِ بوش خیلی قویه.
‫مهم نیست. بگذریم.
‫به صخره ابدیت خوش اومدی.
‫فقط قهرمانا میتونن بیان این تو. ‫از طریق هر دری که ما بخوایم.
‫این کاریه که ما می‌تونیم و خواهرات نمیتونن.
‫بچه‌ها، به این میگن یه موفقیت به تمام معنا.
‫قبوله. یه بُرد نسبی.
‫- گفتم وسطیم خوب نیست. ‫- آره.
‫خوب نیست. ولی پدرو... هر کی یه نقطه ضعفی داره.
‫منظورمو میگیری؟
‫نقطه ضعف اون هم...
‫عدم تفکر استراتژیکه.
‫بریم سراغ معامله اصلی.
‫فردی و عصا، در ازای آزادیت.
‫اون گنبد هم بردار.
‫آره.
‫گنبد هم بردار.
‫چون شهر عشقِ برادرانه، داره خیس عرق میشه.
‫کلمات خوبی نبود داداش.
‫آره. به محض این که از دهنم در اومد، پشیمون شدم.
‫از اون کلماتی بود که...
‫می‌دونم. آره.
‫"دختران عزیز احمق-لس."
‫اوف!
‫اینو بداهه گفتم.
‫حتما خط تیره بذار که واضح خونده بشه.
‫چقدر خوبه که استیو، حواسش به دستور زبان و ‫نگارش هست. اینجوری خیلی باهوش‌تر به نظر میایم.
‫"یه برادر در ازای خواهر. ها."
‫درضمن، چجوری خواهرین؟ ‫چون فاصله سنّیتون خیلی واضحه.
‫"راستش، یه کمی هم ناراحت‌کننده‌ست."
‫فقط زردشو میدم.
‫فرار کرده!
‫وایسا. چی؟
‫حس کردم که زیادی راحت اسیرش کردیم.
‫خودش می‌خواست اسیر بشه.
‫نمیفهمم. که بره کجا؟
‫به نظر اجتناب‌ناپذیر میومد.
‫آره. گم و گور شدیم. ممنونم احمق
‫گم نشدیم. اینجا کی جادوگره؟
‫نمی‌دونم.
‫نه وِرد بلدی، نه عتیقه جادویی داری،
‫هیچی از جادو سرت نمیشه. فقط...
‫شما جادوگری.
‫- ممنونم. ‫- برو بابا.
‫حالا ببینیم میشه به دوستت اعتماد کرد یا نه.
‫برگرد. برگرد. برگرد.
‫خیلی‌خب. فکر کنم امنه. بریم خونه.
‫یه لحظه.
‫ندیدی چی دستش بود؟
‫سیب بود دیگه. گشنش بوده.
‫که چی؟
‫سیب طلایی بود. از درخت حیات.
‫از درخت حیات.
‫وایسا. صبر کن. مگه نگفتی اون یه جای امنه؟
‫- بیلی! ‫- بیلی. خدای من.
‫داری کجا میری؟
‫نه.
‫اون تو نیست.
‫نه.
‫نه نه نه. اصلا.
‫- اصلا راه نداره. ‫- آهای بیلی...
‫نمی‌خواد به اون یکی فکر کنی.
‫اون فقط یه هزارتوئه که به هیچ جا نمیرسه.
‫مثل یونان باستان.
‫- هزارتو؟ ‫- بچه‌ها... توالت عمومی.
‫هوم.
‫هسپرا.
‫تموم شد خواهرا.
‫حالا می‌تونیم دونه رو بکاریم و جهانمونو برگردونیم.
‫می‌تونیم تو جهان اونا بکاریمش.
‫اینطوری جهانشونو نابود می‌کنیم.
‫همونطور که جهان ما رو نابود کردن.
‫این حرفو جدی نمیزنی.
‫- جدیه. ‫- نه.
‫نه. این چیزی نیست که توافق کرده بودیم.
‫آنتیا. چقدر مسخره و عذاب‌آوری.
‫حق داره. ما سالیان سال منتظر این لحظه بودیم.
‫دونه رو به دست آوردیم.
‫عصا و نیروهاش رو هم داریم.
‫برای امیال شخصی تو حرومش نمی‌کنیم.
‫نه. من باید برم. نه تو.
‫ببین. می‌دونم چی فکر می‌کنی.
‫"پسری که با عصا راه میره، نمی‌تونه آروم دزدی کنه!"
‫مسئله اینه که زانوهات بدجوری تق تق می‌کنن.
‫افتضاحه!
‫دیدی؟
‫بخت باهات یار باشه فردی.
‫ممنونم. الان چی صدام کردی؟
‫فردی. فردی فریمن.
‫خودشه. درست گفتی.
‫اون طرف می‌بینمت.
‫حتی اگه درخت حیاتو اینجا بکاریم، ‫تو خاک اونا خوب رشد نمی‌کنه.
‫خراب میشه. از ریخت میوفته. میشه...
‫هیولاصفت؟
‫انسان‌ها همشون همینن.
‫درست‌ترین کار اینه که هیولاهای خودمونو بیاریم ‫به دنیاشون و کاریو باهاشون بکنیم که با ما کردن.
‫قرار بود تعادل رو برقرار کنیم. ‫انتقام، این تعادلو به هم میزنه.
‫آنتیا! انسان‌ها با خودشون هم بدن.
‫- نه. نه همشون. ‫- همشون.
‫خواهر. معلومه خشمت تو رو گمراه کرده.
‫چرا؟
‫انسان‌ها خرابی و تباهی به بار میارن و ‫بعد، از خدایان میخوان تا رستگارشون کنن.
‫برای نظم و صلح دعا می‌کنن. اما ‫هر بار، خودشون خرابش می‌کنن.
‫آنتیا. می‌خوام سیبو برداری و تو باغ خودمون بکاریش.
‫بله. باید هم از اون بخوای.
‫هردوتون مایه ننگ پدرین.
‫این از کجا اومد؟!
‫- سلام. ‫- تو اونو ترجیح میدی هسپرا....
‫ببین که بهمون خیانت کرد.
‫اون لایق مرگه خواهر.
‫- نه! ‫- بکشش!
‫اون چیه؟
‫سوال خوبیه. نمی‌دونم.
‫ولی گولت زدم.
‫بیلی!
‫- اوه! ‫- اوه.
‫عصات!
‫اوه! شزم!
‫- آره! ‫- نه!
‫باید حسابی صحبت کنیم.
‫کالیپسو، عصا رو بده به من.
‫تو لیاقت به دست گرفتنشو نداری.
‫از تو که لایق‌ترم.
‫تو مشتت بود اما کاری نکردی.
‫تنها هدف وجود ما، انتقام پدرمونه.
‫ولی اینجا، همه ضعیف شدن.
‫لیدن! جهانخوار!
‫از گودال برخیز!
‫برو برو برو!
‫کاپیتان اوری‌پاور! داره کجا میره؟
‫چی شده؟
‫ویکتور؟
‫ویکتور. بیدار شو.
‫سلام. وای خدا. چی شده زن؟
‫بابا. باید بریم!
‫- باید از اینجا بریم! ‫- باید همین حالا بریم.
‫خیلی مسخره‌ست. نه؟ می‌دونم چجوری به نظر میاد.
‫دروغ گفتم. واقعا نمی‌دونم چجوری به نظر میاد.
‫فقط هول نکنین.
‫گفتم هول نکنین. منو ببینین. بیلی‌ام.
‫رزا! منم بیلی. اون هم یوجینه. خب؟
‫- اون هم فردی... ‫- منم.
‫اینا هم که دارلا و مری...
‫با پدرو. پدروی معمولی.
‫الان وقت رازداری نیست. خب؟
‫باید راستشو بهشون بگیم.
‫- ما ابرقهرمانیم. ‫- من شیکمو ام.
‫می‌دونیم رفیق.
‫- می‌دونستین؟ ‫- آره.
‫- اوه.
‫- من هم جادوگرم. ‫- این هم جادوگره.
‫یه جادوگر به اسم "جادوگر."
‫خیلی‌خب. لباس بپوشین. زود باشین.
‫این لباسا رو تنت کن.
‫خیلی عجیب غریبه.
‫آره. آره.
‫شما همون فیلی فیاسکوهایین؟
‫آره. البته اون لقب مزخرفو قبول ندارم.
‫ولی آره. ماییم. میشه سریع‌تر؟
‫باید بریم. اژدها اینجاست!
‫اژدها؟
‫خوبی؟
‫آره.
‫می‌دونم هضمش خیلی سخته،
‫ولی قول میدم بعدا کامل توضیح بدم.
‫چیو توضیح بدی؟
‫که بچه‌هامون ابرقهرمانن و خدایان یونانی‌ای دنبالشونن ‫که با اژدها، خونه‌ای که خریده بودیمو خراب کردن؟
‫- آره. ‫- وایسا. خونه رو خریده بودین؟
‫آره.
‫فرار کنین! برین!
‫وای نه.
‫سرو بدزدین.
‫خیلی‌خب. بسه دیگه.
‫دوباره؟
‫فردی!
‫هی هی! این همون چیریه که می‌خوای. نه؟
‫زود باشین. ردیفه.
‫دیگه در امانیم. بریم.
‫مری!
‫نه.
‫هی. حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب.
‫کو اون اژدها؟
‫برای باغ، جای خوبیه.
‫یالا. سریع. سریع.
‫خدای من. دارم لیز میخورم.
‫کفشم.
‫خدای بزرگ.
‫هرگز فکر نمی‌کردم اینو راجع به یه اژدها بگم.
‫ولی این الان کوچیکترین مشکل ماست.
‫دنیای شما اینجوری از بین میره.
‫نه بابا؟ تنهایی گفتی مرلین؟!
‫راست میگه.
‫آن!
‫- حالت خوبه؟ صدمه دیدی؟ ‫- خوبم. خوبم.
‫در جهان خدایان، این درخت...
‫یه موجود زیباست.
‫نماینده صلحه.
‫مال خاک این جهان نبود.
‫دستی که اونو کاشت، ازش هیولا ساخت.
‫راستی اون طرف کیه؟ تو...
‫باید نظر هسپرا رو جلب کنم.
‫فقط اون می‌تونه خواهرمونو رام کنه.
‫همه سعیمو می‌کنم یا در این راه میمیرم.
‫خوب موندی.
‫اوه.
‫نباید بذاریم بمیره. به من گفت مهربون.
‫باید یه راهی پیدا کنیم.
‫نیروهامو پس بگیر.
‫- نه بیلی! ‫- نه نه نه.
‫هی، نیروهامو پس بگیر.
‫خودت دادیشون. می‌تونی پسشون بگیری. نه؟
‫من دیگه قهرمان این دنیا نیستم. توئی!
‫فکر نکن می‌دونم چجوری درستش کنم داداش. .واقعا نمی‌دونم
‫حتی نمی‌دونستم اون خواهرای یونانی کی هستن.
‫تو گوگل سرچ کردم تا شناختمشون.
‫این یعنی تو می‌دونی باید چیکار کنی.
‫راست هم می‌گفتی.
‫قهرمانتو اشتباه انتخاب کردی.
‫برای همین همیشه میگم "همه یا هیچ."
‫چون بدون خانوادم هیچی نیستم.
‫واقعا الان هم نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫نه.
‫تو اون مغزت یه جو درایت نیست.
‫ولی قلب خردمندی داری.
‫اون می‌دونه باید چیکار کرد.
‫من چند هزار سال دنبال قهرمان مناسب گشتم
‫هیچ کسو لایق اون چیزی ندیدم ‫که با خواهران و برادرانم داشتم.
‫اما تو در شریک شدن نیروهات، تعلل نکردی.
‫از نظر تو، همه میتونن لایق ‫باشن. فقط باید بهشون فرصت داد.
‫حالا برو برای خانوادت بجنگ.
‫برو برای جهانت بجنگ.
‫تو رو درست انتخاب کردم.
‫بیلی؟
‫بیلی، می‌خوای چیکار کنی داداش؟
‫همون کاری که همیشه می‌کنیم ‫داداش. دنیا رو نجات میدیم.
‫حالا باید عصا رو به دست بیارم
‫از شما هم می‌خوام اونا رو از استادیوم ‫دور نگه دارین تا ترتیب اژدها رو بدم. خب؟
‫وایسا بیلی.
‫میشه قبل از رفتن، ببینمت؟
‫نه این نسخه.
‫خودت. خود خودت.
‫بیلی خودم.
‫شزم!
‫برای همین هی صاعقه میزد به خونه؟
‫هی.
‫قول میدم بعد از این ماجرا، اگه اژدها منو نخوره،
‫دیگه از خونتون رفع زحمت کنم.
‫- باشه؟ ‫- چی؟
‫می‌دونم به زودی به سن بلوغ میرسم.
‫بیلی.
‫پسر شگفت‌انگیز شجاع من.
‫اون خونه، همیشه جای توئه.
‫همیشه.
‫حالا یه کاری بکن.
‫اینو از صمیم قلب میگم.
‫برو دهنشونو سرویس کن. باشه؟
‫دوستت دارم مامان.
‫من هم.
‫شزم!
‫طول میکشه تا به این عادت کنم.
‫پیش به سوی واگن جنگی!
‫واگن جنگی؟!
‫خواستم جوّ بدم.
‫نمیبینی داری با این مردم چیکار می‌کنی؟
‫می‌بینم.
‫چیزی که می‌بینم، منصفانه‌ست.
‫هسپرا. این درختو ببین.
‫خراب شده. اینجا جای اون نیست.
‫ما عهد بستیم جهانمونو برگردونیم،
‫نه که یه جهان دیگه رو نابود کنیم.
‫بالاخره یه خدا جواب دعاهاشونو داد.
‫اونا جایگاهشونو نمی‌دونستن،
‫من دارم بهشون حالی می‌کنم.
‫این لحن افراطیت، یادآور عموی ما هادسه!
‫نه. الان تمومش می‌کنم.
‫هسپرا.
‫نه!
‫هسپرا.
‫تو هم اگه انقدر با انسان‌ها ‫همدردی، به نظرم بهتره انسان بشی.
‫کمک. یکی کمک کنه!
‫یکی کمک کنه!
‫حالا چی؟ با این ماشین، نمیشه ‫همه مینوتورها رو زیر گرفت.
‫هی استیو.
‫هیولاها از چی میترسن؟
‫"شاه جانوران."
‫شیر؟
‫تک‌شاخ.
‫واقعا؟ من عاشق تک‌شاخم.
‫اما تک‌شاخ عاشقت نیست.
‫بچه‌ها، تک‌شاخ وجود نداره.
‫چی؟
‫- خدای من... ‫- آه...
‫گمونم همچین هم احمقانه نیست.
‫تک‌شاخ، ترسناکترین موجودِ دنیای خودشه.
‫بیرحم و ظالمه، مثل پونی‌های تو قصه‌های شما نیست.
‫از انسان‌ها متنفرن.
‫چیزی هست که دوست داشته باشن؟
‫"غارهای تاریک. آمبروزیا"؟
‫آمبروزیا. به شهدِ خدایان معروفه.
‫میگن شیرینه. مثل عسل.
‫یه فکری دارم.
‫برو. برو. زود. زود.
‫بچه‌ها! هرچند نفرو می‌تونین نجات بدین.
‫بچه‌ها؟!
‫- بریم. ‫- یالا. یالا.
‫جادوگر؟
‫من هم باهاشون میرم.
‫فردی؟
‫آن؟
‫آن!
‫نمی‌دونم الان باید چه کار تربیتی‌ای بکنم.
‫هی! کالیسی!
‫اوف. واقعا هیجان انگیز بود.
‫تو دوست داشتی؟!
‫آره.
‫عاشقتیم جرقه‌زن.
‫تو بهترینی کاپیتان مارول.
‫- آره. به پیش، ولتاژبالا! ‫- چطوری داداش؟
‫درستش ماکسیموم‌ولتاژه... و اسامی دیگه.
‫هنوز داریم روش کار می‌کنیم. پس...
‫خیال می‌کردی شکست‌ناپذیری.
‫اما نه.
‫آتش جادویی.
‫جادو می‌تونه جادو رو بکشه.
‫آره آره آره. جادو، جادو رو میکشه.
‫خودم فهمیدم خانم.
‫فقط اینش برام عجیبه که تا حالا ‫ندیدم لباسم اینجوری بسوزه.
‫در ضمن، کسی حق نداره با شهر من در بیوفته.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫من، خواهر خائنمو شکست دادم.
‫اون یه خدا بود.
‫فکر کردی تو رو نابود نمی‌کنم؟
‫عصا داره همه رو جذب می‌کنه.
‫عین باتری.
‫درسته.
‫فرار!
‫فکر خیلی بدیه.
‫تو نمی‌دونی اونا چقدر وحشی و بیرحمن.
‫اوه نه.
‫- سلام. ‫- نه.
‫چیزی نیست. بیا جلو.
‫دارلا...
‫چیزی نیست. دختر خوب.
‫- وای. مواظب باشین! ‫- وای!
‫دارلا!
‫رنگین‌کمونو بچش.
‫خوشمزه‌ست. نه؟
‫این شبیه‌ترین چیزیه که به آمبروزیا داریم.
‫دختر خوب.
‫وای!
‫باز هم اسمارتیز می‌خوایم.
‫رنگین‌کمونو بچشین
‫نه نه نه.
‫خانم. خانم. تو نباید بمیری!
‫زود باش بیلی. نیروی مناسبشو استفاده کن.
‫نیروی درمانی. نه. نیروی ‫"چگونه مُرده را زنده کنیم"
‫شوک بدیم؟
‫اوه. زود باش. یه بار دیگه.
‫بسه. بسه!
‫خواهش می‌کنم بذار در آرامش برم به جهان زیرین.
‫خانم. خانم. گوش کن چی میگم.
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای بمیریه.
‫نه خانوادم. نه آنتیا. هیچ کس.
‫می‌تونیم نجاتشون بدیم.
‫اینا همه از اون درخت اومده. آره؟
‫فکر کنم بدونم چجوری میشه ‫اون و اژدها رو با هم نابود کرد.
‫قدرت لیدن خیلی بیش از این حرفاست پسر.
‫- می‌تونم با صاعقه، به عصا فشار بیارم. ‫- که مثل بمب عمل کنه؟
‫اون برای کشتن اژدها کافیه؟
‫بیش از اون.
‫هر چی که توی گنبد باشه رو از بین میبری.
‫پس باید یه خواهش دیگه ازت بکنم.
‫یالا یالا یالا.
‫جلوتر، میشه پناه گرفت.
‫سریع‌تر. سریع‌تر.
‫آن!
‫پشت سرو بپایین.
‫برید برید برید!
‫برید عقب!
‫فرار کنین. فرار کنین!
‫آن!
‫لیدن... خائنو بکش!
‫غیرممکنه.
‫به زانو درش بیار.
‫نمی‌تونم فردی. نمی‌تونم.
‫خدایی که قدرت نداره، معنایی نداره.
‫قدرتمندترین ویژگی تو، خودتی.
‫اینو خودت یادم دادی.
‫بکشیدشون!
‫بوم!
‫به عنوان یه اژدها، واقعا باید ضد حال باشه.
‫البته اگه اژدها باشی.
‫پرواز می‌کنی. آتیش پرتاب می‌کنی.
‫ولی از چوب ساخته شدی.. که واقعا عجیبه،
‫و واقعا یه نقص در طراحیته.
‫فردی. آنتیا. نه!
‫گولت زدم!
‫خانم. این دو بار!
‫این دفعه، ویلن سوزان هم لازم نداشتم.
‫عصا رو می‌خوای؟ بیا بگیرش.
‫حالا هسپرا.
‫حالا. حالا!
‫نه.
‫نه! نه!
‫گنبدو حذف کن.
‫تا وقتی من نفس میکشم، گنبد سر جاش میمونه.
‫تا وقتی که در اون طرف ببینمت خواهر.
‫بیلی!
‫- از اونجا بیا بیرون. ‫- نمی‌تونم.
‫بیلی.
‫باید این کارو انجام بدم.
‫بیلی. داری چیکار می‌کنی؟
‫تو نباید اون تو باشی.
‫چرا. باید باشم.
‫خیال می‌کردم هیچ عرضه‌ای ‫ندارم، که لایق نیروهام نیستم،
‫اما یه کار از دستم بر میاد.
‫نه.
‫می‌تونم همه شما رو نجات بدم.
‫ولی یا همه یا هیچ!
‫آره.
‫همه خانوادم زنده میمونه و هیچ کدوم نمیمیرن.
‫فردی، من هرگز خانواده‌ای نداشتم. خودت هم می‌دونی.
‫هر کسی که برام مهم بوده، ترکم کرده.
‫مادرم، پدرم، همه.
‫پس وقتی شما رو پیدا کردم، باید نگهتون ‫میداشتم. اما زیادی بهتون فشار آوردم.
‫نه.
‫باید میذاشتم کارایی که دوست دارینو بکنین.
‫حالا وقت پرواز کردن شماست؟
‫تو چی؟
‫من کاپیتان اوری‌پاورِ پسرم.
‫اینو فراموش نکن.
‫همینجا تمومش می‌کنیم.
‫آره. تمومش می‌کنیم.
‫می‌تونه. می‌تونه.
‫از پسش بر میاد.
‫بیلی.
‫پرواز کن.
‫بیلی.
‫نه!
‫وای!
‫آه.
‫شزم!
‫بیلی!
‫واقعا که یک خدا بودی.
‫موفق شد.
‫باید بریم.
‫بیلی؟
‫بیلی!
‫بیلی. کجایی؟
‫بیلی!
‫بیلی؟
‫بیلی! بیلی.
‫بیلی!
‫داداش، پا شو. موفق شدی.
‫دیگه الان باید بلند شی.
‫اینجا اون جاست که باید چشماتو باز کنی ‫و بگی "گولت زدم." چون واقعا گولم زدی.
‫داداش، شوخی نکن دیگه.
‫بیلی!
‫بیلی. بیلی، بیخیال!
‫فردی.
‫تو چیکار کردی؟
‫بیدار شو بیلی.
‫- بیلی؟ ‫- اینجاست.
‫ما یه تیمیم! ما یه تیمیم!
‫وای بیلی.
‫بیلی.
‫عزیز دلم. نه.
‫اون یه قهرمان بود.
‫یه قهرمان و یه خدا.
‫باید اونطور که سزاواره به خاک سپرده بشه.
‫هی رفیق.
‫این سرزمین به حالت سابقش برمیگرده/
‫عصا، دیگه جادو نداره.
‫فقط جرقه یک خدا می‌تونه ‫برش گردونه، اما خدایی نمونده.
‫یکی هست.
‫چی؟
‫وای.
‫زامبیه!
‫بچه‌ها!
‫چتونه؟
‫خاکم کردین؟
‫اصلا دو دقیقه شد؟!
‫وای بیلی!
‫هی.
‫وای پسر. دلم براتون خیلی تنگ بود.
‫سلام. سلام.
‫خدای من. سلام.
‫چرا کسی بهم نگفت...
‫سلام. ببخشید. ببخشید. من...
‫متوجه حضور شما نشدم. ‫اون موقع... مُرده بودم.
‫نامه من... رسید به دستت؟
‫اوه. آه...
‫انگار یه چیزی چسبیده...
‫کجام؟
‫کجا؟ اوه.
‫چی؟
‫عنکبوت بود.
‫ببخشید. خیلی چندش بود.
‫خیلی هم خجالت‌آور.
‫آره. همینطوره.
‫اما فداکاریت، واقعا شگفت‌انگیز بود.
‫این دنیا رو به زندگی برگردوندی.
‫شاید این بار، انسان‌ها و خداها یاد ‫بگیرن در صلح با هم زندگی کنن.
‫آره.
‫با خردمندی از قدرت زئوس استفاده کن.
‫مراقب خودت باش بیلی بتسون.
‫حدودا پنج ماه دیگه هیجده سالم میشه. پس...
‫بچسب به نجات دادن دنیا، پسر.
‫گفتم حالا شاید... عیبی نداره.
‫می‌بینمت.
‫هی.
‫کی نیروهاشو پس می‌خواد؟
‫میشه دیگه؟
‫- آره. ‫- آره. عالیه.
‫خوبه. خوبه. خوبه.
‫من خونَمونو می‌خوام.
‫میشه انجامش داد؟
‫- شام! ‫- دارم میام.
‫ممنون که به اعلان من احترام میذارین. ‫[شزم‌کاری در منزل، ممنوع است.]
‫آنتیا.
‫آخر تصمیم گرفتی با جهان خدایانت چیکار کنی؟
‫می‌خوام یه مدت استراحت کنم تا درمان بشه.
‫یه مقدار با مردم عادی وقت بگذرونم.
‫نشونه اول درایت: اعتراف به این ‫که همیشه چیزی برای یادگیری هست.
‫داره برام جا میوفته.
‫من باز می‌کنم.
‫وای.
‫بچه‌ها؟
‫بچه‌ها!
‫جادوگره.
‫- خدای من! ‫- امکان نداره.
‫- آره. ‫- سر و وضعشو نیگا.
‫نگاش کن. چه خوشتیپ شده.
‫تیپ زدی. داستان چیه؟
‫- حرف نداری. ‫- عالی به نظر میای.
‫توی این محل بودم. خواستم ‫قبل از رفتن، ازتون تشکر کنم.
‫ببخشید. در خونه خرابه. همه چی خرابه.
‫نه همه چی.
‫همین جوری یهویی تو محل بودی؟
‫نه خب. اومدم دنبال عصا.
‫فعلا می‌خوام پیش خودم باشه.
‫می‌خواستم برای آخرین بار هم صورتتونو ببینم.
‫که بعد، به یه تلّ خاکستر تبدیل بشم.
‫- وایسا، چی؟ ‫- نه.
‫دارم شوخی می‌کنم. "اوبِر" دم در، منتظره.
‫بعلاوه... من به اندازه کافی ‫تو صخره و زندان اسیر بودم.
‫وقتشه دنیای شما رو ببینم.
‫دیدن اوج گرفتن شما، برای ‫باعث افتخار، و یک نعمت بود.
‫واقعا جادوگر بدی نیستی.
‫ممنونم جف.
‫ول نمی‌کنه!
‫میگم... اسم ابرقهرمانی من چیه؟
‫اسم تو...
‫شزمه.
‫- بله خب. ‫- آره.
‫به نظرم بهتر از این اسم هم میشه.
‫پام درد گرفته. چقدر دیگه مونده؟
‫تقریبا ده ثانیه کمتر از دفعه قبلی که پرسیدی.
‫ببخشید. ولی به نظرم میشد نزدیکتر پارک کنیم.
‫نمی‌دونه داریم میایم. نمی‌خواستم بترسونمش.
‫بترسونیش؟ اون یه ابرقهرمانه. گوزن که نیست.
‫خیلی‌خب. یالا.
‫بعدا می‌تونی به والر بگی با این که معتقده ‫این یارو می‌تونه عضو خوبی برای تیممون باشه...
‫اصلا نشد که ببینیمش.
‫چون که کفش پیاده‌رویت آشغال بود.
‫اولا، این چکمه‌ست. آشغال هم نیست. نوئه.
‫- فقط هنوز جا باز نکرده. ‫- خفه شو.
‫والر گفت این یارو از ‫قوی‌ترین‌هاست. فقط یه کم بچه‌ست.
‫عالیه.
‫اوف!
‫- بیلی بتسن. ‫- بله؟
‫یعنی نه!
‫تا حالا این اسمو نشنیدم.
‫نمی‌دونم کیو میگین.
‫ولی دوست دارم ببینمش. ‫معلومه خیلی خفن و بچه‌باحاله.
‫و با استعداد. و به طرز افتضاحی ‫جذاب، منتها از این خطرناک‌هاست!
‫چی میگی برای خودت؟
‫آروم باش. می‌شناسیمت.
‫- چجوری؟ ‫- بهش فکر نکن.
‫شما کی هستین؟
‫به اون هم فکر نکن.
‫ببین، ما دیدیم چیکار از دستت بر میاد.
‫برات یه پیشنهاد داریم.
‫دوست داری ملحق بشی به...
‫- جاستیس... ‫- آره.
‫هزار بار آره.
‫وای خدا. خوابشو میدیدم.
‫البته نه دقیقا خواب این.
‫معمولا تو خوابم، زن اعجوبه هست.
‫- چندی. ‫- ها؟
‫چقدر راحت بود.
‫به "جاستیس سوسایِتی" خوش اومدی.
‫آره. دمش گ... وایسا ببینم. چی؟
‫"جامعه عدالت"؟
‫با "لیگ عدالت" فرق می‌کنه؟
‫آره. جامعه عدالت با لیگ عدالت ‫فرق می‌کنه. از کلمات اسمشون معلومه.
‫من می‌خوام تو گروه زن اعجوبه باشم.
‫- شمایین دیگه؟ ‫- نه.
‫چرا انقدر نگران زن اعجوبه‌ای داداش؟
‫شوخی می‌کنه دیگه؟
‫- نه؟ ‫- خیلی‌خب. من کارم تمومه.
‫به خاطر کفشم، همینجا منتظر میمونم.
‫میشه برگردی سوارم کنی؟
‫هی، یه انتقاد سازنده.
‫این خیلی گیج‌کننده‌ست که ،دو گروه ابرقهرمانِ بیربط داریم
‫ولی تو اسم هردوشون "عدالت" داره.
‫تا حالا به فکر نیوفتادین که تغییر نام بدین؟
‫یه جستجوی کوچولو تو تزروس دات ‫کام بزنین، میبینین یه عالمه گزینه دارین.
‫مثلا "جامعه قانون‌مداری"،
‫یا "جامعه اصول." این یکی واقعا چرته.
‫اینا اصطلاحات حقوقیه.
‫"جامعه انتقامجو."
‫نمی‌دونم چرا انقدر اینو دوست دارم.
‫خب خب دکتر. دوباره همو دیدیم.
‫کدوم گوری بودی؟
‫برای اجرای بهترین نقشه، باید صبور باشی دکتر.
‫از چی صحبت می‌کنی؟
‫دو سالِ لعنتی گذشته!
‫آره. ولی زمان چیه جز یه حقه ذهنی؟
‫یه سنجه بی‌ارزش.
‫هی. من 57 سالمه.
‫افتادم تو یه زندون بتنی، وسط یه مشت روانی،
‫منتظر یه کرم، تا نقشه‌ای رو اجرا ‫کنه که هیچی دربارش بهم نگفته؟
‫خیلی طول میکشه تا از یه جا برم یه جای دیگه. خب؟
‫من پا ندارم. بال ندارم.
‫فقط میخزم.
‫اما نه تا مدت‌های دیگه.
‫همه چیو برام بگو.
‫فقط یه چیز دیگه رو باید بدونم.
‫چی؟ نه.
‫لعنتی!