‫« سیسیل، ایتالیا »
‫همینجا منتظر بمون.
‫گفت این بیرون بمونم.
‫بریم.
‫نذاشتن بیام داخل.
‫باید مثل آدم راهم می‌دادن.
‫پس شما دوتا چرا زنده‌ایـن؟
‫ما یکم دیر تـر رسیدیم...
‫پس قضیه از این قراره.
‫تو میای اینجا،
‫تنهایی،
‫یعنی به این تاکستان توی سیسیل.
‫به‌خاطر چی؟
‫تـو.
‫پس من رو می‌شناسی؟
‫خوب می‌شناسمت.
‫با این حال پا شـدی اومدی اینجا.
‫چـرا؟
‫یه چیزی رو برداشتی بردی که ‫مال تو نیست.
‫اومدم پس‌ش بگیرم!
‫چطوری پیدام کردی؟
‫هیچکس تا حالا نتونسته بود.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫اما خب الان اینجایی؛
‫و فقط چند متر با چیزی که دنبالشی
‫فاصله داری.
‫همه‌ـمون دیر یا زود می‌ریم ‫به جایی که در اصل باید باشیم.
‫که یعنی...
‫آدمت که سمت چپ‌ام وایستاده ‫انگشت‌ش روی ماشه‌ست،
‫ زیادی از حـد بهم نزدیکه،
‫برای همین آدمت که سمت راست ایستاده ‫بهتره از الان خودش رو مُرده بدونه،
‫خودش هنوز خبر نداره. ‫دلم به حال خانواده‌ش می‌سوزه.
‫نُه ثانیه.
‫فقط نُه ثانیه وقت دارید ‫برای سرنوشت‌تون تصمیم بگیرید.
‫نُه ثانیه.
‫«اکــولـــایـز: قسمت سوم»
‫همون‌جا بمون، ‫تکون نخور، تکون نخور.
‫خودت تنهایی؟
‫آره.
‫خب خوبه.
‫همون‌جا بمون پسر جون.
‫باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫نبض‌ش خیبی ضعیفه. ‫تا بیمارستان دوام نمی‌آورد.
‫بدنش توی شوکه.
‫یـه پـتو بیار بنداز روی پاهاش.
‫چراغ رو هم بی زحمت بچرخون این سمت.
‫ممنون. عالیه.
‫- جیو؟ ‫- جان؟
‫این مرد از یه‌جا افتاده پایین.
‫از جایی نیفتاده. تیر خورده!
‫پس آدمی که تـیر خورده رو ‫آوردی پیشم...
‫- بیا زخمش رو تمیز کن. ‫- باشه.
‫خداروشکر تـیر کالبیر 22 بوده.
‫جیو به دادت رسید.
‫بذار یه سوالی ازت بپرسم...
‫جیو آدم خوبی رو نجات داده،
‫یا آدم بدی رو؟
‫نمی‌دونم! ‫نمی‌دونم!
‫کجا می‌خواستی بری؟
‫خونه‌ام.
‫نـه، نه!
‫وای.
‫نه، نه، نه.
‫فعلاً آروم بگیر.
‫نه! نـه.
‫زخمت...
‫باید استراحت کنی تا خوب بشه.
‫باشه.
‫کسی که دنبالت نیست؟
‫نـه!
‫- ممنونم انزو. ‫- اسم شما چیه؟
‫روبرتو.
‫روبرو.
‫خیلی‌خب.
‫من کجـام؟
‫جایی که باید باشی.
‫باشه.
‫روبرتو.
‫انـزو.
‫کار خیلی خوبی کردم وسایل ‫بابام رو نگه داشتم.
‫آره.
‫اجازه هست؟
‫آره.
‫خوبه.
‫چند وقته که من اینجاــ...
‫با امروز می‌شه سـه روز.
‫توی «آلتامـونت»ـیم.
‫شهر کوچیکیه، اما جو صمیمی‌ای داره.
‫روبرتو، برو سـمت چَپ
‫از پله‌هـا می‌ری پایین، ‫بعد می‌رسی به میدون!
‫ممنون.
‫خالد ماهی های «سُرخو» رو بیار.
‫اومدم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫یه چای لطفاً.
‫چای؟
‫چای کیسه‌ای؟
‫چای کیسه‌ای.
‫الان براتون میارم.
‫خیلی ممنونم.
‫- صبح‌تون بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫من «جورجیو بونوچی» ام.
‫- جیـو. ‫- جیو، جیو.
‫ایشون دخترمه، گَبی.
‫صبح بخیر آمینا.
‫پس.
‫شما واقعاً شرایط سختی رو پشت سر گذاشتید.
‫از بلندی پرت شدم پایین.
‫- پرت شدید. ‫- بله.
‫دکتر انزو واقعاً دکتر خوبیه.
‫ اون من رو به دنیا آورده. ‫مامان‌باباـم هم همینطور.
‫و هرکس دیگه‌ای که اینجا می‌بینی.
‫این‌ها آدم‌های خیلی خوبی‌ان.
‫درسته.
‫ماشین‌تون رو پشت ایستگاه پـارک کردم.
‫حال‌تون خوب شد ‫از اونجا برش دارید.
‫به کیف‌هاتون دست نزدم.
‫ممنون.
‫« سازمان اطلاعات مرکزی »
‫یه تاکستان توی سیسیل.
‫ده کیلومتر به سمت جنوب...
‫شـما؟
‫یه شهروند نگران!
‫کالینز هستم.
‫می‌گفتم. کانتینا آریاناز. ‫یه تاکستانه،
‫تو جنوبِ پالـرمو.
‫شما کی هستین؟
‫یه‌سری واردات مهم از خاورمیانه‌ اونجاست.
‫ظاهراً از سـوریه.
‫خب حالا چی هست؟ میوه؟ ‫مغزیجات؟ ادویه؟
‫ببخشید اما چیز مشکوکی به چشم‌ام نمی‌خوره.
‫نوشیدنی
نوشیدنی ؟
‫آره. 55 تا جعبه نوشیدنی.
‫چرا یه سیسیلی ‫باید از سـوریه نوشیدنی وارد کنه؟
‫فکرکنم بلاخره شماره تلفن درست رو گرفتم.
‫ببینید آقا، من...
‫انگار داشتن دوباره بسته‌بندی می‌کردن.
‫باید سریعاً یه تیم ویژه بفرستید.
‫شما از کجا این‌ها رو می‌دونید؟
‫داشتم رد می‌شدم دیدم، همین.
‫گفتم شاید برای شما رُفقا جالب باشه.
‫رُفقا؟
‫اصلاً می‌دونی به کجا زنگ زدی؟
‫سازمان سیا. ‫واحـد جرایم مالی.
‫به منابع مـالی مشکوک رسیدگی می‌کنین. ‫درسته؟
‫بله درسته. یه لحظه.
‫بذارید یه‌چیزی بیارم بنویسم این‌ها رو.
‫نیازی نیست.
‫مگه گفتگوـمون ضبط نمی‌شه؟
‫الـو؟
‫« سیسیل »
‫کالینز هستم. می‌خوام یه موقعیت ‫عملیاتی احتمالی رو گزارش کنم.
‫یه‌روز، یکی در حق یه‌نـفر دیگه
‫کار بسیار وحشتناکی انجام می‌ده،
‫و تو چـون در تـوانت بوده، ‫ به طرف کمک می‌کنی.
‫چون شخصیت‌ات اینطوریه.
‫همیشه همینطوری بودی.
‫ببخشید جناب.
‫این لباس خیلی بهتون میادها!
‫نگاه‌ش کن آخه!
‫این رنگ خیلی بهتون میاد.
‫با شلوار که عالی می‌شه.
‫نظرتون چیه؟
‫خیلی قشنگه.
‫باشه فقط همین یدونه، ‫ولی با این شلوار.
‫همون یدونه رو می‌برم.
‫این کلاه هم بردار، ‫چون قشنگ با پیراهن‌تون ست می‌شه.
‫هم‌رنگ‌ـن.
‫عالیه.
‫اوکیه؟
‫تخفیف هم می‌دم.
‫مجبور شدم فریزر رو تعمیر کنم مارکو! ‫بدون اون‌که کسب و کارـم نمی‌چرخه!
‫فکرکردی گیرِ من به فریزره؟
‫هفته بعد پول‌ت رو می‌دم.
‫آنجلو بازی در نیار. پول رو رد کن بیاد.
‫چطوری خـالد؟
‫ما خیلی وقته هم رو می‌شناسیم!
‫هفته بعد که اومدم پولم حاضر باشه.
‫اشکال نداره آنجلو. ‫اصلاً اشکالی نداره.
‫آروم باش پسرِ خوب.
‫خودتو جمع و جور کن.
‫بریم. یالا.
‫خالد، بیا بریم سروقت کارهامون.
‫آهای آنجلو!
‫هفته بعد می‌بینمت.
‫کاری نکنی باز عصبانی بشم.
‫همین‌جا وایسین.
‫داداشم کجاست؟
‫بالاست، سرشون شلوغه.
‫اینا تعهدنامه‌ان. باید امضاشون کنین.
‫همینطوری که نمی‌تونی مردم رو ‫از خونه‌شون بندازی بیرون!
‫این بنده‌خداها هیچ‌جا رو ندارن برن.
‫لوسیا!
‫آقای کوارانترا!
‫نمی‌تونیم این‌ها رو امضا کنیم.
‫باشه؟
‫می‌ذاریم دادگاه تصمیم بگیره.
‫شاید بتونید یه‌جای دیگه ‫برای ساخت هتل‌تون پیدا کنید.
‫امیدوارم ما رو درک کنید.
‫ممنون بابت وقتی که گذاشتید.
‫می‌بینم ماشین جدید خریدی.
‫اون جدیده در چه حاله؟
‫خوبه. بچه حرف گوش‌کنیه.
‫باهاش حال می‌کنم.
‫بگو برن پی کارشون.
‫چی شده؟
‫- مگه من هـوات رو ندارم؟ ‫- چرا.
‫برادرمی و خاطرت برام عزیزه،
‫ولی رو عصابم رو نرو!
‫هرچقدر می‌خوای پول دربیار. ‫ولی دردسر درست نکن.
‫من کارهای مهم‌تری دارم ‫تا این چیزها.
‫چرا هیچوقت من رو توی این ‫کارهای مهم دخالت نمی‌دی؟
‫بزرگ‌تر از این حرف‌هاـن.
‫از حدت فراتـر نرو.
‫کار خودت رو بکن.
‫برنامه‌های بزرگی برات دارم.
‫واقعاً؟
‫نگران نباش.
‫بذارید همونجا بمونه،
‫تا همه ببیننش.
‫زودباشین بریم. یالا.
‫زود زود. یالا.
‫دو روز دیگه یه مسابقه فوتبال ‫خیلی مهم برگزار می‌شه.
‫راستش منم وقتی جوون بودم ‫فوتبال بازی می‌کردم.
‫بازی‌ات خوب بود؟
‫نه. واسه همین ‫دکتر شدم دیگه!
‫فردا یه‌سـر می‌رم مغازه. ‫چیزی نیاز نداری؟
‫خـودم می‌رم. چی لازم داری؟
‫- نه. نه. تو باید استراحت کنی. ‫- نه خودم می‌رم.
‫نه، تو خیلی به زحمت افتادی. ‫منم بهتر شدم.
‫- نه! اصلاً. ‫- خوب شدم!
‫ماهی مورد علاقه‌ات چیه؟
‫برای کباب کردن یا گریل.
‫- این چیه؟ ‫- ماهی «اورتـا»
‫- همون «دُراده»ست. ‫- آره. اورتـا.
‫خودشه. همین رو می‌خوام.
‫- اون اسپیولاست. ‫- ماهی خـاردار آره.
‫با بو کردن نمی‎شه فهمید تازه‌ست یا نه.
‫باید به چشم‌هاشون نگاه کنی.
‫باید شفاف باشن، تیره نباشن.
‫آب‎‌ششون هم باید ‫قرمز باشه یا صورتی.
‫- دوتا؟ ‫- چقدر می‌شه؟
‫شما دوست انـزوـین، نمی‌خواد پول بدید. ‫نیازی نیست.
‫نه، پول‌ش رو می‌دم.
‫- اسمتون چیه؟ ‫- آنجلو.
‫آنجلو بذار پولش رو بدم.
‫- نـه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫شما دوست انزوـیی. ‫نمی‌ذارم حساب کنی.
‫قول می‌دم دفعه بعد بذارم حساب کنی.
‫خالد. ماهی آقا رو بده بهشون.
‫ممنون.
‫چـقدر پول نقده؟
‫حدود یازده‌ میلیون.
‫دلار آمریکا.
‫دوربین‌ها چی؟
‫همه‌شون هم‌زمان با هم ‫از کار افتادن.
‫راس ساعت 18:16.
‫اثر انگشتی، چیزی؟
‫فعلاً همین یدونه رو داریم.
‫با اثرانگشت هیچکس هم‌خوانی نداره.
‫این همه جنازه اینجاست و ‫فقط یه‌ اثر انگشت به‌جا مونده؟
‫آره.
‫تروریست‌ها از سوریه
‫واسه داعش مواد قاچاق کردن اینجا،
‫دوباره بسته‌بندی‌شون کردن ‫و باز فرستادن‌شون سوریه؟
دیگه هم جزو محموله‌های بین‌المللی حساب نمیشه.
‫عجب آدم‌های زرنگی بودن.
‫پول‌هایی که داخل بود، ‫مال همین کثیف‌کاری هاست؟
‫نه، ربطی به این موضوع ندارن
‫ حتماً پول‌شویی‌ان یا سرقت سایبری.
‫اونا به ما ربطی ندارن. ‫اما این چرا...
‫تروریست‌هایی که دور از چشم‌ ما
‫این همه مواد قاچاق می‌کردن اینجا.
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫یکی زنگ زد. ‫ناشناس.
‫باید بفهمیم این اولین ارسال‌شونه یا نه
‫پنجمین ارسال‌شونه، بیستمین؟
‫چهارمین ارسال‌شونه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫طی 18 ماه گذشته، این تاکستان
‫هر ماه 200 جعبه نوشیدنی تولید کرده.
‫سه پیش، این تولید به 500 جعبه ‫در ماه می‌رسه.
لعنتی
‫تو پرواز هم که بودم مدارک مالی ‫رو یه بررسی کردم.
‫خیلی دیر فهمیدیم.
‫اگه دیر بجنبیم، جون ‫خیلی‌‌ها به‌خطر میفته.
‫هرچی شد بهم بگو.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫- دیگه کم کم داری کاملاً خوب می‌شی. ‫- آره.
‫انزو.
‫توی من چی دیدی؟
‫یعنی، من یهو اومدم اینجا ‫و تو حسابی ازم مراقبت کردی.
‫به آمبولانس هم زنگ نزدی.
‫نه به پلیس زنگ زدی، نه به کاربینیری! ‫[ کاربینیری: یک واحد نظامی در ایتالیا ]
‫چـرا؟
‫یادته چه سوالی ازت پرسیدم؟
‫- همون اول که اومدم اینجا؟ ‫- آره.
‫آره. یادمه. ازم پرسیدی من ‫آدم خوبی‌ام یا بـد.
‫تو گفتی که نمی‌دونی!
‫واقعاً نمی‌‌دونم.
‫آدم‌هایی که ذات خوبی دارن ‫همیشه همچین حرفی می‌زنن.
‫داداشی!
‫دعا می‌کردی؟
‫آره اما بعید می‌دونم خدا بشنوه‌!
‫چه‌خبر؟
‫داداش کوچولو، وقتش رسیده تو کارهای ‫ بزرگ‌تر با هم هم‌کاری کنیم.
‫می‌خوام این شهر رو تحت‌فشار بذاری. ‫مردم‌ش رو!
‫برنامه‌های بزرگی برای آلـتامونت دارم. ‫از هتل گرفته تا کُلی استراحت‌گاه .
‫دیگه خودت می‌دونی ‫باید چیکار کنی.
‫بزودی تـمام این شـهر برای ما می‌شه.
‫همه‌ش!
‫- کـارملا! نـه! ‫- نه.
‫آنجــلو! ‫نه. نه. نه.
‫آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش آنجلو. ما اومدیم کمکت کنیم.
‫سلام، صبح‌تون بخیر.
‫اداره حفاظت آلتامونت. ‫کلـانتر جورجیو بونوچی هستم.
‫باید اطلاعاتِ...
‫صاحبِ ماشین رو بهم بدید.
‫یه فورد.
‫آبی بود یا سیاه.
‫مظنون به آتش‌سوزی.
‫خیلی دوست دارم غذای محلی ‫«آلتامـونت» رو بهت نشون بدم.
‫دوست داری؟
‫آره.
‫باشه.
‫- البته یه شرط داره! ‫- باشه.
‫باید با کلاه جدیدت بیای.
‫باشه.
‫ ممنونم.
‫ممنون.
‫الان دیگه تو رو جزو خودمونی‌ها ‫محسوب می‌کنن.
‫ببین، اگه می‌خوای...
‫عکس بهتری ازم بگیری،
‫بگو برگردم و به دوربین نگاه کنم.
‫پنج، چهار، سه...
‫دو، یک.
‫قیافه‌ات به صـدات نمی‌خوره.
‫ولی تو برعکس!
‫بهتره من رو بازی ندی.
‫راستش من فقط از چایی‌ام لذت می‌برم.
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫من بازنشسته شدم.
‫از کجا؟
‫نظرت چیه بریم توی دفتر ما
‫و گفتگوـمون رو اونجا ادامه بدیم.
‫برای بازجویی، حکم قضایی لازمه.
‫مگه اینکه...
‫بخواید من رو به‌زور ببرید ‫به بازداشتگاه مخفی‌تون!
‫شکنجه‌ام کنید.
‫کسی این حرف رو می‌زنه که دقیقاً می‌دونست به کدوم آژانس امنیتی باید زنگ بزنه.
‫شماره رو از کجا پیدا کردی؟
‫تو کتاب بود.
‫- چه کتابی؟ ‫- کتاب کوچیک سیاه
‫از کجا فهمیدی خودمم؟
‫داری راهنمای گردشگری شهر رُم رو می‌خونی.
‫و ما الان تو آلتامونت‌یم.
‫و همینطور از صدات.
‫صدام چشـه؟
‫جوری که حرف «اِم» رو تلفظ می‌کنی،
‫صدای سنباده‌ای و خشکی میده.
‫روش کار می‌کنم.
‫بهتره که بکنی.
‫پلیس چندین جسد تو اون تاکستان پیدا کرد.
‫همم.
‫بله. بله. بله.
‫فعالیت در حوزه مواد مخدر خیلی خطرناکـه.
‫تو کُشتی‌شون؟
‫به نظرت شبیه کسی‌ام که آدم می‌کُشه؟
‫کم کم داره باورم میشه.
‫باریکلا.
‫بخوای یا نخوای مظنونی.
‫من فقط یه انسان جالبم.
‫دیگه چی می‌تونی بهم بگی؟
‫هیچی.
‫و باور کن، دوست داشتم که بتونم.
‫حتی یکم هم کنجکاو نیستی؟
‫- دربارۀ چی؟ ‫- این‌که چطور پیدات کردم؟
‫راحتـه که.
‫پرس و جوی معمولی انجام دادی.
‫متوجه دوربین‌های امنیتی ترمینال شدی.
‫دو هفته‌ فیلم‌های دوربین رو بردی عقب. ‫پلاک فلوکس‌واگن رو دیدی.
‫و جی‌پی‌اس هم بهت مکان رو داد.
‫تا این جاش چطور بوده؟
‫بعدش هم اسمم رو جست و جوی دقیق می‌کنی.
‫همین الان داره انجام میشه.
‫خوبـه. خوبـه. احتمالاً برات جالب باشه.
‫چطور؟
‫نمی‌خوام...
‫مزه‌اش... برات...
‫از بین... بره.
‫همین دور و بر باش.
‫من تازه کارم شروع شده.
‫منم همینطور.
‫اسمت هم مکالـه.
‫آفرین. دو تا «سی» دو تا «اِل».
الـو؟
دخترـت امروز یکم زودتر از مدرسه اومده.
شـما؟
خانم مارتا؟
شما گبی رو ندیدین؟
یکی از همکارهاتون یکم پیش اومد دنبالش!
چیزی شده؟
«دیـــــ.جی مــوویـ.ز»
‫کـیارا!
‫گـبی!
پلیس
به یکی که نباید زنگ زده.
بسه!
التماس می‌کنم.
فکر کردی این سمت‌ها آدم نداریم؟
چرا اینقدر کار رو سخت می‌کنی آقای پلیس؟
می‌دونی که نباید تو دست و پاـمون بپلکی!
نـه!
- ویکنگو، دختره رو بیار. - دارم غذا می‌خورم‌ها!
به جهنم که داری غذا می‌خوری!
یعنی باید صبرکنیم جناب‌عالی غذا خوردنت تموم شه؟
یالا ببینم.
الان یه درس درس حسابی بهت می‌دیم.
یالا. زود بیارش.
دفعه بعد خودت، دختر کوچولوـت رو له و لورده می‌کنم.
یا حتی شایـدم بدتر! شیرفهم شد؟
خیلی بدتر!
- ولش کن! - خفه‌شو!
آفرین پلیس خوب.
‫ممنون.
‫دکتر.
‫اتفاقاتی که اینجا میوفتـن،
‫دکتر.
‫اتفاقاتی که اینجا میوفتـن،
‫توی خیلی از شهر‌های دیگه هم هست.
‫انجمن کامورا هست. مافیای درانگتا هست.
‫هرچیزی که بشه بهش گفت مافیا،
‫مثل سرطانه.
‫و مثل سرطان...
‫درمانی نداره.
‫به آمبولانس زنگ بزنم؟
‫شگفت انگیزه.
‫این کلیسا بیشتر از هزارسالـه که پا بر جاست.
‫یه راهنمای گردشی جدید گرفتم.
‫نوشته داخل یه نقاشی‌ای از
‫مریم مقدس در حال معجزه‌ کردن هست.
‫یه آدمی رو از ناعادلانه اعدام شدن نجات میده.
‫باور داری؟
‫به چی؟
‫به معجزه‌ها.
‫منظورت یه سری اعمال به نظر اتفاقیـه که
‫در زمان و مکان درست،
‫با هماهنگی اتفاق میوفتن؟
‫نه.
‫خب جست‌و‌جو چطور پیش رفت؟
‫انگار که روح شدی.
‫بـــو!
‫از ارواح نمی‌ترسم.
‫یا هرچیزی که بتونم به چشم بببینم.
‫آقای «دو تا سی دو تا اِل»
‫اومدم بهت بگم مظنون نیستی.
‫نیستم؟
‫فعلاً فقط همون آدم جالبی.
‫اون کشاورز سیسیلی اسمش لورنزو ویتالیـه.
‫یه دهه توی لیست تحت‌تعقیب اینترپل بوده.
‫ امپراطوری مجازیِ بزرگی رو اداره می‌کرد.
‫از حساب‌های خارجی، آژانس‌های دولتی و
‫صندوق‌های بازنشستگی پول می‌دزدیده.
‫به نظر تروریست‌ها از مزرعه‌ش
‫برای قاچاق مواد به اینور آب استفاده می‌کردن.
‫ پس دیگه با من کاری ندارید؟
‫فعلاً نداریم.
‫باید یه گروهکی رو شناسایی کنیم که ‫نمی‌دونستیم وجود دارن.
‫نقشه‌ای داری؟
‫فکر می‌کنی تازه‌کارم؟
‫دو سال پشت میز بودی. ‫احتمالاً اولین کار منطقه‌‌ایتـه.
‫الان دیگه سر و کارت با محلی‌هاست.
‫منظور؟
‫این آدم‌ها ادا و اصول خودشون رو دارن.
‫چیزی که میگن با چیزی که ‫تو فکرشونـه فرق داره.
‫چقدر شما دانای کلّی.
‫چرا من؟
‫سوال درست اینه:
‫چرا سیسیل؟ چرا الب یا
‫ساردینیا نه؟
‫ببخشید؟
‫چرا...
‫مواد رو به امن‌ترین بندر کل منطقه
‫قاچاق می‌کنن؟
‫سوال خوبی بود.
‫آره.
‫وقتی جوابش رو پیدا کردم برمی‌گردم پیشت.
‫مطمئنم که همینطوره.
‫خب حالا می‌تونی جواب سوالم رو بدی.
‫چرا من؟
‫سلام مارشال.
‫چه دختر خوشگلی داری.
‫منو یادتـه؟
‫سرت چطوره مارشال؟ هنوز درد می‌کنه؟
‫نگران نباشید، خب.
‫مارشال گوش کن.
‫ازت یه درخواستی دارم.
‫ازت می‌خوام بری سومالی و
‫و ازشون قایق‌هاشون رو بگیری.
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫حالا دیگه پیک نامه‌بر من شدی مارشال.
‫هرکاری که تو و رفیقات
‫دارید انجام می‌دید،
‫لطفاً یه‌جای دیگه انجامش بدید.
‫داری بهم هشدار میدی؟
‫دارم آماده‌ت می‌کنم.
‫ساعتت «تایمکس»ـه؟
‫نه.
‫اسمش بول...
‫بشینید سر جاتون!
‫دارم عصب میانی‌ت رو فشار میدم
‫اگه درد رو از 1 تا 10 امتیازبندی کنیم،
‫این امتیازش دو میشه.
‫این یکی سه امتیاز می‌گیره.
‫اصلاً دلت نمی‌خواد نشونت بدم 4 چه شکلیه.
‫4 رو نشونت بدم از درد میمیری.
‫همچین چیزی رو نمی‌خوای.
‫منم نمی‌خوام.
‫اونا‌هم نمی‌خوان.
‫به رفیق‌هات بگو می‌تونن برن.
‫بگو گورشون رو گم کنن.
‫پاشید برید! گورتون رو گم کنید!
‫بهش میگن «اطاعت از درد».
‫مغزت بهت میگه یه کاری رو بکنی،
‫ولی بدنت یه‌چیز دیگه میگه.
‫حالا به حرفام گوش کن.
‫تفنگ رو از دور کمرت در بیار.
‫ون رو بیار.
‫این آمریکایی آشغال،
‫همش دخالت می‌کنه.
‫سیگار رو بده من.
‫می‌خوای چی‌کار کنی مارکو؟
‫سر این آشغال رو می‌برم.
‫وینسنت چی؟
‫بره به جهنم وینسنت.
‫اون بهم دستور نمیده.
‫بیاید بریم. تفنگت رو بده من.
‫تفنگت رو بده به من. حرف تو کلت میره؟
‫پیس.
‫پشت ون یه بسته‌هایی پیدا کردیم.
‫یه‌جور مواد مخدره.
‫اون مواد همیشگی نیست.
‫باید چند نفر از تیم فنی بفرستیم اینجا که ‫آزمایش‌شون کنن.
‫[ رم، ایتالیا ]
‫سلام.
‫تلویزیونت رو روشن کن.
‫... و انفجار در ایستگاه قطار، ‫نتیجۀ حملۀ تروریستی نامشخصی بود.
‫و در حال حاضر پلیس به کسی مشکوک نیست.
‫تونستین تروریست‌ها رو...
‫داعش‌ بودن.
‫کارخونه بمب‌سازیشون رو تو یه ‫آپارتمان شش طبقه پیدا کردیم.
‫- چیز دیگه‌ای هم... ‫- نقشه‌های ایستگاه راه‌آهن هم بود.
‫قطعات بمب،
‫درآمد مواد فروشیشون خرج این‌ها می‌شده.
‫کجایی؟
‫ناپل.
‫همین الان برگرد.
‫چرا سیسیل؟
‫چرا؟
‫چرا الب یا ساردینیا نه؟
‫انتقال مواد از امن‌ترین بندر منطقه
‫منطقی نیست فرانک.
‫پس فکر می‌کنی مافیای اصلی،
‫- کنترل مواد رو توی... ‫- توی ناپل بدست گرفتـه.
‫راحت‌ترین بندر برای قاچاقـه.
‫مواد فروش‌های خیابونی رو پیدا می‌کنیم و ‫بهشون فشار میاریم.
‫مجبورشون کنیم توزیع‌کننده‌شون رو لو بدن.
‫که اونام عمده فروش‌ها رو لو میدن.
‫از پایین به بالا. خوبـه.
‫باشه. روی جنازه‌ها تحقیق می‌کنم.
‫اگه حق با تو باشه...
‫تو خط پایان می‌بینمت.
‫خدافظ.
‫ سیـا قدر‌دان همکاری داوطلبانه‌تونـه رئیس.
‫ما در خدمت‌تون هستیم.
‫ الان مشغول چی هستید؟
‫الان داریم اطلاعات جمع می‌کنیم.
‫مایلم از این افراد بازجویی کنم.
‫از این...
‫نمی‌تونید بازجویی کنید.
‫مزاحم صبحونه خوردنم شدی.
‫خب...
‫قرارمون چیـه؟
‫ببخشید، کسی بهت گفته قراره معامله کنیم؟
‫نیومدم باهات مذاکره کنم.
‫اومدم بهت یه فرصت بدم.
‫به یه مقدار اطلاعات نیاز دارم.
‫و تو قراره بهم بدیشون.
‫بابت مرگ برادرت متاسفم.
‫ممنون.
‫بشین.
‫یه چیزی هست که ‫باید راجع بهش باهات صبحت کنم.
‫امروز نه.
‫سازمان سـیا اومده تو شهر.
‫دنبال یه گروهک تروریستی‌ان که ‫داره یه مخدری وارد می‌کنه و
‫توی اروپا می‌فروشه
‫خب خودت حلش کن.
‫باید همه‌چی رو تعطیل کنی.
‫یه زنه اومده.
‫آدم باهوشیـه.
‫می‌فهمه که کار تروریست‌ها نبوده،
‫که کار شما بوده.
‫کار انجمن کامورا...
‫که از دشمن مواد رو می‌خرید و
‫به مردم خودمون تو کوچه و خیابون می‌فروشید که ‫هزینۀ تشکیلاتتون رو در بیارید.
‫باید کارت رو انجام بدی.
‫دیدی با پولی که بهشون دادی چیکار کردن؟
‫دیدی چند نفر توی حمله به راه‌آهن مردن؟
‫مردم خودمون بودن.
‫اگه مواد مخدرشون رو نمی‌خریدم،
‫یکی دیگه پیدا میشد که بخره.
‫و بار همون تعداد آدم می‌مردن.
‫خودم حساب زنـه رو می‌رسم.
‫تو مطمئن شو دست کسی به من نرسـه.
‫پس هیچی نفهمیدی.
‫هیچی
‫حق با توئـه.
‫برام اهمیت نداره.
‫برادرم مرده و ‫تو داری دربارۀ چیز‌های که
‫درباره‌شون چیزی نمی‌دونی حرف می‌زنی.
‫زده به سرت؟
‫یا یادت رفته کی‌ هستی؟
‫من...
‫رئیس‌پلیسم.
‫تو یادت رفته کی هستی؟
‫تو یه آدم بی‌فرهنگ بودی
‫و همیشه هم بی‌فرهنگ می‌مونی.
‫بهت هشدار دادم
‫کجا داری میری؟ سر جات بمون.
‫باید کسی که برادرم رو کشت رو ‫پیدا کنی. فهمیدی عوضـی؟
‫خفه شو!
‫حالا آدم‌های بی‌فرهنگ می‌برنت بیمارستان.
‫سریع برو که شاید یه روزی بتونی ‫یکی دو تا انگشتت رو تکون بدی.
‫متوجه حرف‌هام شدی؟
‫دفعۀ بعد سرت رو می‌برم و ‫برای نـوه‌هات می‌فرستم.
‫مرسی که سر این قضیه ‫دست یاری‌ات رو سمت‌مون دراز کردی.
‫بیا بریم آنتونیو.
‫این از پشت ون پیدا شده.
‫تا الان همچین چیزی ندیدم.
‫چه خبره؟
‫به رئیس بارلا حمله شده.
‫کی حمله کرده؟
‫نمی‌دونیم.
‫ولی در رابطه با تحقیقاتت اطلاعاتی داره.
‫این پلیسه تا بیمارستان همراهیت می‌کنه.
‫حالا هم منو می‌بخشی.
‫کار کامورائـه.
‫مواظب باش.
‫بذار چند دقیقه دیگه بهت زنگ بزنم.
‫- کالینز. ‫- فرانک!
‫کسایی که دنبالشونیم تروریست‌ نیستن.
‫کار کامورائـه.
‫مراقبش باشید، خب؟
‫خودم درستش می‌کنم. ‫ خودم درستش می‌کنم کالینز.
‫- حالت خوب میشه. ‫- باشه.
‫مردم آلتامونت!
‫برادر من توی خیابون‌های شما کشته شده.
‫باعث و بانی این کار رو برام بیارید و
‫من بهتون پاداش میدم.
‫خودت می‌دونی کار کی بوده.
‫بهم بگو کی برادرم رو کشتـه.
‫دفعۀ بعد گوشِت رو نمی‌زنم.
‫چند نفر رو قراره امروز بکشم.
‫بهم بگو کی برادرم رو کشته،
‫یا خانوادت رو جلوی چشات می‌کشم.
‫روبرتو!
‫خودت رو نشون بده!
‫دنبال منی.
‫من داداشت رو کشتم.
‫بهش گفتم:
‫«این مردم رو راحت بذار». ‫حرفم رو گوش نداد، پس...
‫از خونه خیلی دوری،
‫آشغال آمریکایی.
‫جایی هستم که قراره باشم.
‫همین‌جام.
‫اینجام.
‫می‌‌فهمی که قراره چه اتفاقی بیوفته؟
‫من ضعف رو می‌‌فهمم. ‫من درد رو می‌فهمم.
‫من مرگ رو می‌فهمم. ‫زجر رو می‌فهمم.
‫و به خاطر این مردم،
‫دارم کم کم آرامش رو می‌فهمم.
‫نمی‌تونی ازم همچین چیزی رو بگیری.
‫خدا شاهده که
‫قرار نیست آرامش رو از اون‌ها هم بگیری. خب...
‫سوال اصلی اینه که، تو متوجهی؟
‫من متوجهم که هرچی بخوام رو می‌تونم بگیرم.
‫پس من رو بگیر.
‫اگه می‌تونی هرچی که ‫ می‌خوای رو بگیری، منو بگیر.
‫من همین‌جام. درست همین‌جا. منو بگیر.
‫منو بگیر.
‫فقط، اینجا انجامش نده.
‫اینجا بهترین جائـه آمریکایی.
‫روی همین سنگ‌فرش‌ها.
‫که مردم بتونن ببینن و
‫به بقیه بگن که چی دیدن.
‫لازم نیست این کار رو بکنی پسرم.
‫خیلی‌خب.
‫تصمیم خودتـه.
‫تصمیم با خودتـه.
‫ تصمیم همیشه با منـه.
‫این‌طوریـه وینسنت؟
‫پس به منم شلیک کن!
‫منو هم بکش!
‫باید بریم. دارن فیلم‌ می‌گیرن وینسنت.
‫بذار بره.
‫چه لحظۀ زیبایی.
‫ولی خیلی دووم نمیاره.
‫پس ازش لذت ببر آمریکایی.
‫چون من برمی‌گردم.
‫من همینجا می‌مونم.
‫اینجا رو جوری ترک می‌کنم که
‫انگار جنگ‌زده شده.
‫منتظرت می‌مونم. زود برگرد.
‫همتون رو می‌کشم!
‫باید بریم رئیس. پلیس‌ها دارن میان.
‫به زودی‌ می‌بینمت. خیلی زود می‌بینمت.
‫بریم!
‫عجله کن. زودتر از چیزی که ‫ فکر کنی هم رو می‌بینیم.
‫آمریکاییـه رو چیکار کنیم؟
‫هیچی.
‫کسی گوشش بدهکار نیست.
‫با مخاطبین‌مون هم چک کردیم ولی...
‫هیچی دستگیرمون نشد.
‫کسی حرف نمی‌زنه؟
‫ممکنه اف‌بی‌آی بایشه، یا سیـا،
‫یا اینترپل...
‫هنوز نمی‌دونیم وینست.
‫اگه یکی از دشمن‌هامون باشه چی؟ ‫یکی از خانواده‌های دیگه؟
‫اون مرتیکۀ آمریکایی رو می‌کشیم.
‫مثل سگ می‌کشیمش و اونجا رو آتیش می‌زنیم.
‫فردا، سیمون.
‫فردا.
‫هیچی نیست.
‫کسی بیرون نیست.
‫سالواتو!
‫سالوا...
‫سیمون.
‫آنتونیو؟
‫سالواتو؟
‫سالواتوره؟
‫آنتونیو؟
‫افرادم
‫پیدات می‌کنن
‫و مثل سگ می‌کشنت.
‫همه باید...
‫با مرگ کنار بیان.
‫تو کی هستی؟
‫♪ خونش بود ♪
‫تو کی‌ای؟
‫کمتر از 6 دقیقه وقت داری تا
‫این‌که قرص‌ها قلبت رو از کار بندازن.
‫تو کی‌ای؟
‫♪ پس فهمیدم، ♪
‫♪ خونش، ♪
‫♪ برای من بود ♪
‫♪ یک روز که گم شدم ♪
‫مارکو!
‫تو کی‌ای؟
‫♪ یک روز که گم شدم ♪
‫سازمان سیـا و پلیس اینترپل،
‫در تلاشی مشترک، موفق به ضبط
‫مقدار زیادی از آمفتامین مصنوعی شدند که
‫برای کشتن 2.1میلیون نفر کافی بود.
‫جمعیتی که از جمعیت ناپل، ‫ ایتالیا بیشتر می‌باشد.
‫با سرنگون کردن رهبری محلی انجمن کامورا،
‫این عملیات باعث مختل شدن دایرۀ خرید و
‫ فروش مواد مخدری شد که
‫و در خبر فوری‌ای که بدستمون رسید، ‫شب گذشته در یک خیابان شهر ناپل،
‫جسد وینسنت کورتا، شخص منتسب به
‫رهبر پنج خانوادۀ انجمن کامورا،
‫بر اثر مرگ احتمالی از اوردوز موادی که
‫خود در خیابان‌ها می‌فروخت کشف شد.
‫جای خوبش رو از دست دادی.
‫حل کردن پرونده جای خوبش بود.
‫ممنونم.
‫برای چی؟
‫اون تماس.
‫زندگیم رو نجات دادی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کیف مدرسه‌تـه؟
‫نه،‌ فقط...
‫نه 366 هزار و 400 دلار آمریکائـه.
‫همش هم نقد.
‫سیسیل.
‫رفتی تو اتاق پولشون،‌ نه؟
‫خب، واسه چیه؟
‫پول بازنشستگی «گرگ دایر»ـه.
‫کی؟
‫«گرگ دایر». یه بنائـه.
‫43 سالشـه.
‫بازنشسته شده.
‫نه ماه پیش،
‫صندوق بازنشستگی‌ اتحادیه‌ش هک شد.
‫پس با یه دکمه، هرچیزی که ‫ کل عمرش براش کار کرده بود رو
‫از دست داد.
‫پس دنبال پاداش بازنشستگی یه نفر رفتی و
‫به یه روح مجازی رسیدی که ‫سال‌ها کسی پیداش نکرده بود.
‫که مشخص میشه ایستگاه اندازه‌گیری یه ‫باند قاچاق مواد مخدره؟
‫تا وقتی که نرفته بودم داخل نمی‌دونستم، ‫ ولی آره
‫و مسیرت رو به سمت اتاقی که
‫میلیون‌ها دلار پول، سفته و ‫ اطلاعات حساب هست باز می‌کنی...
‫و کل چیزی که برمی‌داری ‫ 300هزار دلار از پاداش «دوایره».
‫366،400 دلار
‫دلار آمریکا.
‫و اسمش هم «دایر»ه.
‫این یارو رفیقتـه؟
‫نه. نه.
‫یبار رانندۀ اینترنتی‌ـش بودم.
‫نمی‌فهمم.
‫بعدا می‌فهمی.
‫[ بوستون، ماساچوست ]
‫خب...
‫این چیه؟
‫366هزار و 400 دلار.
‫پاداش بازنشستگی‌تونـه.
‫می‌تونم بازش کنم؟
‫چطور تونستید...؟
‫کار من نبود.
‫پس کار کی بود؟
‫نمی‌تونم بهتون بگم.
‫چرا؟
‫چرا همچین کاری رو برای یه غریبه کرده؟
‫سوال خوبیـه.
‫می‌تونی وسایل رو باز کنی.
‫دیگه قرار نیست جایی بریم.
‫خب، ازتون ممنونم.
‫ممنونم.
‫حالت چطوره؟
‫- صد‌درصد خوبم. ‫- خوبـه.
‫چون نیم ساعت دیگه با رئیس جلسه داریم.
‫می‌خواد کسی رو که
‫پروندۀ ایتالیایی‌ رو حل کرد رو ببینه.
‫کارت خوب بود.
‫[اگه مادرت زنده بود، ‫بهت افتخار می‌کرد، روبرتو مکال]