‫می‌شه کلمه آغازین رو بخونین؟ ‫ ای...
‫شروع می‌کنیم. یک، دو، سه.
‫ ای...
‫خیلی‌خب.
‫یادتون باشه، اولویت با متن ترانه است.
‫«در ابتدا کلام خداوند بود»،
‫پس باید رو متن ترانه...
‫تمرکز کنین.
‫متن ترانه رو به بخشی ‫از موسیقی تبدیل کنین.
‫همگی نفس بگیریم.
‫نفستون رو بدین بیرون.
‫عالیه. خب، حالا آکورد آغازین رو اجرا کنین.
‫ ای...
‫خوبه. تعداد نت‌های میانی رو ‫کمی افزایش بدین.
‫نت‌های زیر حرف ندارن.
‫نت‌های بم کمی بیشتر نفس بگیرن.
‫دوباره بخونین.
‫ ای...
‫خیلی‌خب، اولین بخش ترانه رو بخونین.
‫یک...
‫ ای شهر کوچک بیت‌لحم،
‫ همچنان شاهد استراحتت هستیم
‫ به خوابی عمیق رفتی و رویا نمی‌بینی
‫ ستارگان خاموش از آسمان می‌گذرند،
‫ اما در خیابان‌های تاریک تو می‌درخشند
‫ نور ابدی...
‫ و امیدها و ترس‌های...
‫ این همه سال...
‫ همین امشب...
‫ در تو محقق می‌گردند
‫واقعا حرف نداشت. ‫مخصوصا اون «دال» آخرش عالی بود.
‫همه با هم اداش کردین.
‫واقعا خیلی خوب بود.
‫حرف نداشت.
‫ بگذار چرت صبحگاهی...
‫ راحتی داشته و بخوابم
‫ من که نباید جایی باشم...
‫ و رویاهایم هنوز صدایم می‌زنند
‫ مشکلاتت را کنار بگذار
‫ لزومی ندارد فعلا نگرانشان باشی
‫ آفتاب از میان درختان می‌رقصد
‫ مزاحمم نشو
‫ بگذار به حال خودم باشم
‫ ضمنا، اگر نیاز داشتی ‫ جایی فرود بیایی،
‫ وقتی خسته شدی ‫ به زمین بنشین
‫ دیگر نباید ابری را کنار بزنی،
‫ چرا که هنگامه چرت...
‫[روزنامه «لایف»] ‫[خروشچف از مرگ استالین یاد کرد]
‫[افترشیو مردانه]
‫[پماد «پریپاریشن ۲»] ‫[تقلیل‌دهنده بواسیر و مسکن درد و خارش]
‫هوم...
‫امان از دست فلیسطی‌ها.
‫امان از دست فلیسطی‌های...
‫تنبل، بی‌نزاکت، پست و حقیر.
‫هوم؟
‫آقای هانهام؟
‫الان سرم شلوغه.
‫اِم، دکتر وودروپ خواستن ببیننتون.
‫چیکار داره؟
‫اِم، گمون کنم کارشون ‫به تعطیلات کریسمس مربوط می‌شه.
‫همین الان می‌بینمش.
‫این چیه؟
‫شیرینی کریسمسه.
‫واسه دانشکده درست کردم.
‫خب، واسه کل دانشکده ‫که درست نکردم.
‫- بگذریم، این‌ها رو واسه شما آوردم. ‫- عه.
‫ امروز وقتش رسیده
‫ دل جوانان حرف حساب نمی‌فهمه
‫ دیگه نمی‌تونم به فردا موکولش کنم
‫ حرف بقیه برام مهم نیست
‫صورت خیال می‌کنن ‫ گوشمون بدهکار نیست
‫ امروز وقتش رسیده
‫[جوهر «شافر»]
‫- آهای ‫- [عید رو خانوادگی بهتون تبریک می‌گیم]
‫ وای...
‫چرا لباس زنانه داری؟
‫همون مایوی جیمز باند...
‫تو فیلم «در خدمت سرویس مخفی ملکه» است.
‫لباس از این مردانه‌تر نداریم.
‫چرا خودت رو راحت نمی‌کنی ‫و شلوارک نمی‌پوشی؟
‫آخه دارم می‌رم سنت کیتس.
‫نمی‌خوام تنها احمق ساحل باشم...
‫که شلوار پاش کرده.
‫وای. همگی حواستون رو جمع کنین.
‫تالی داره می‌ره سنت کیتس.
‫همچنان عین لباس زنانه می‌مونه.
‫آهای تالی.
‫آهای، سیگار من کجاست؟
‫سیگارت؟
‫سیگارم رو دزدیدی
‫حالم از اتهام بی‌اساست به هم خورد.
‫چرت و پرت نگو.
‫الان دیگه سیگار ندارم.
‫بریگز هم می‌گه ‫یهو پنج سیگار جور کردی...
‫که به جاش مجله بگیری.
‫من مخاطب فوتبال نیستم.
‫اصل جنس نصیبم می‌شه.
کراندال باهام بازی میکنه
‫آهای کونتز.
‫این رو ده دلار می‌دی؟
‫این که پنج دلار بیشتر نمی‌ارزه.
‫نخرش هاریمان. ‫داره سرت کلاه می‌ذاره.
‫- ضمنا، آب نباتش آشغاله. ‫- دروغ نگو تالی.
‫این آبنبات نابه، خب؟
‫ضمنا، من باید برعکس شما ‫همین‌جا بمونم.
‫باید تا کریسمس واسه خودم بمونه.
‫دلت براش بسوزه هاریمان.
‫یتیم بیچاره‌ایه که نمی‌تونه ‫کریسمس جایی بره.
‫یتیم بیچاره‌مون باید کریسمس ‫آبنبات و مجله داشته باشه.
‫ده دقیقه مونده خانم‌ها.
‫ده دقیقه مونده.
‫ بگذار فردا...
‫ چرت راحتی داشته و بخوابم
‫ لزومی ندارد جایی باشیم،
‫ بعدا هم می‌توانیم برویم
‫ آفتاب از میان درختان می‌رقصد
‫ مزاحمم نشو
‫ بگذار به حال خودم باشم
من را روی زمین کنار خود نگه دار
‫ الان دیگر کل نگرانی‌هایم را حل کرده‌ام
‫ ضمنا، حتما به هنگام آغاز ابدیت...
‫ بیدارم کن
‫باورم نمی‌شه کنارت گذاشتن.
‫شانس ایرلندی جماعت همینه دیگه.
‫خیال می‌کردم امسال موفق بشی.
‫داشتم می‌شدم.
‫به وودروپ گفتم مادرم لوپوس منتشر داره.
‫واقعا داره؟
‫نمی‌دونم. احتمالا داشته باشه.
‫راجع به این‌جور مسائل صحبت نمی‌کنیم.
‫خب، به کی محولش کردن؟
‫خیال می‌کنی به کی محولش کردن؟
‫ای احمق چپ و چوله بیچاره.
‫ لوئی سیزدهم محصول «رمی مارتینه».
‫هدیه کریسمس هیئت امناست.
‫عه، چقدر لطف داشتن.
‫باز هم ممنونم که قبول کردی هانهام.
‫اگه ضروری نبود، ازت درخواست نمی‌کردم.
‫آها، مادر آقای اندیکات رو می‌گین، درسته.
‫چه اتفاق غم‌انگیزی.
‫تو که کلا هم قصد نداشتی...
‫محوطه دانشگاه رو ترک کنی.
‫خب، مسلما چنین کاری...
‫برات مزیت هم داره.
‫خب... لابد از قدیم درست گفتن...
‫که «نان نوبیس سولوم ناتی سوموس» دیگه.
‫یعنی «ما صرفا برای اهداف خود ‫به دنیا نیامده‌ایم».
‫گمون کنم نقل‌قول سیسرون باشه.
‫نقل‌قول سیسرونه، درسته.
‫احسنت هاردی. ‫یادت بود.
‫امسال چهار پسر بیشتر اینجا نمی‌مونن.
‫اوهوم.
‫آها، آره، یکی دو تا ‫از این مفاسد رو می‌شناسم.
‫بیا کمی متعادل‌تر...
‫ارزیابی کنیم، خب؟
‫همین‌جوریش هم براشون دشواره ‫که عید از خونه دور باشن.
‫همین رو کم دارن ‫که بهشون آزادی عمل بدیم.
‫پاول، تو ذاتا...
‫دبیر بی‌نظیری هستی،
‫ولی روش برخوردت با دانش‌آموزان...
‫تا حد زیادی سنتیه.
‫این مدرسه سال ۱۷۹۷ تأسیس شده دیگه.
‫خیال می‌کردم خصوصیت اصلیمون رعایت سنت‌هاست.
‫- پس کوته‌نظرانه محسوبش می‌کنیم. ‫- عجب.
‫یعنی آدم مصممه که مقاومت کـ...
‫آره، آره، آره، ‫خودم معنی «کوته‌نظرانه» رو بلدم.
‫اِم، درک می‌کنم.
‫هنوز عصبانی‌ای ‫که جوردن آزگود رو مردود کردم.
‫درسته، سناتور آزگود ‫از رد شدن درخواست...
‫جوردن به دانشگاه پرینستون ‫خیلی ناراحت شد.
‫من هم همچنان مجبورم ‫با عواقبش دست و پنجه نرم کنم.
‫هاردی، واقعا اگه بابای...
‫دانش‌آموزان سالن ورزشی جدید بسازن،
‫باید بذاریم مفت نمره بگیرن؟
‫معلومه که نه. ‫ما چنین افرادی نیستم؛
‫ولی نباید سیاست رو نادیده بگیریم.
‫اون پسر این‌قدر احمقه ‫که از پس خالی کردن چکمه کثیف هم بر نمیاد.
‫واقعا یه پا غارنشینه.
‫امان از دستت پاول.
‫طرف فرزند خاندانی مهم ‫و پسر یکی از مهم‌ترین حامیان مالیمون بود.
‫تا حالا گمون نکردی ‫ممکنه باباش انتظار داشته باشه...
‫بابت این همه پولش، ‫کمی بهش آسون بگیریم؟
‫پولش به ثمر نشست دیگه... ‫پسرش در شرایطی...
‫درجه یک تحصیل کرد.
‫وای، اذیت نکن دیگه هاردی.
‫به قول دکتر گرین:
‫«تنها هدف اصلی ما...»
‫«تربیت مردان جوان باشخصیته.»
‫حرف دکتر گرین برام مهم نیست.
‫«ما هم نباید شأن و مزلت خودمون رو...»
‫«در درگاه خودکامگیشون قربانی کنیم.»
‫من صرفا سعی می‌کنم...
‫انضباط تحصیلی پایه رو برقرار کنم.
‫کارم همینه. مگه کار تو نیست؟
‫قبلا بود.
‫ولی بعدش مدیر شدم...
‫و فهمیدم پابرجا نگه داشتن...
‫مدرسه خراب‌شده‌مون ‫به این راحتی‌ها نیست.
‫من التماست کرده بودم، ‫التماست کرده بودم...
‫به اون بچه ۱۴ بدی.
‫نه‌خیر.
‫برخی از دبیران اینجا چنین کاری می‌کنن.
‫من از اون دبیرها نیستم.
‫این نظام‌نامه‌مونه،
‫این همه دسته‌کلید کامله.
‫کل اطلاعات مورد نیازت ‫توش ذکر شده.
‫تنها وظیفه‌ات اطمینان حاصل کردن...
‫از امنیت و راحتی مطلق بچه‌هاست.
‫ضمنا، حداقل وانمود کن...
‫واقعا انسانی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کریسمسه دیگه.
‫ برنامه نیم‌روزیشون.
‫چپ و چوله کدوم گوریه؟
‫احتمالا داره تو سالاد کاب عق می‌زنه.
‫- واسه چی باید چنین کاری بکنه؟ ‫- چون چپ و چوله است دیگه.
‫کسی چه می‌‎دونه ‫اون عجیب‌الخلقه بوگندو چیکار می‌کنه؟
‫ولی تو درجا به سالاد کاب اشاره کردی.
‫یعنی اطلاعات خاصی داری؟
‫آخه من همون سالاد کاب رو می‌خورم.
‫سلام آقایون.
‫نتایج امتحان نهاییتون رو آوردم.
‫[بارتون]
‫[ویلیام اتکینز] ‫[نمره: ۱۱.۵]
‫[بارتون]
‫[کارتر کراکر] ‫[نمره: ۱۵.۵]
‫[از ابتدا تا اواسط قرن هفدهم]
‫[ریچارد نواتیا] ‫[نمره: ۱۴]
‫[بارتون]
‫[تئودور کارتر] ‫[نمره: ۱۲]
‫[اواسط قرن هفدهم]
‫[هری کوک] ‫[نمره: ۱۱.۷۵]
‫[بارتون]
‫[برینکر هاردینگ] ‫[نمره: ۱۲]
‫[تاریخ تمدن]
‫[برایس تال] ‫[نمره: ۱۳.۵]
‫[انگس تالی] ‫[نمره: ۱۷.۵]
‫هوم.
‫از قیافه‌هاتون معلومه ‫که اکثرتون...
‫با دیدن نتایج شوکه شدین.
‫ولی من برعکس شما ‫شوکه نشدم، آخه...
‫متأسفانه این ترم دبیرتون بودم.
‫حتی من که مشکل بینایی دارم...
‫هم برق چشم‌هاتون رو...
‫دیده بودم...
‫و فهمیده بودم گیج شدین.
‫آقا، متوجه نمی‌شم.
‫کاملا مشخصه.
‫نه، آخه... ‫نمی‌تونم این کلاس رو بیفتم.
‫ای بابا، خودت رو دست‌کم نگیر آقای کونتز.
‫من که مطمئنم می‌تونی.
‫خیر سرم باید برم دانشگاه کرنل.
‫احتمالش کمه.
‫خواهش می‌کنم آقا. ‫بابام خیلی عصبانی می‌شه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اِم، گمون کنم ‫حالا که نزدیک عیده،
‫مفیدترین راه‌حل...
‫جبران کاستی‌هاتون...
‫برگزاری امتحان جبرانی باشه.
‫همه‌تون می‌تونین بعد از تعطیلات ‫مجددا امتحان بدین.
‫مسلما امتحانتون با این یکی فرق می‌کنه.
‫باید مباحث جدید رو ‫هم واسه اون امتحان بخونین.
‫نمره نهاییتون میانگین نمرات دو امتحانه.
‫لطفا فصل ششم کتاب‌هاتون رو باز کنین.
‫جنگ پلوپونز رو می‌خونیم آقایون.
‫قبلا با پریکلس آشنا شده بودین.
‫حالا آماده بشین ‫که با دموستن آشنا بشین.
‫آقا، احترامتون واجبه‌ها، ‫ولی واقعا الان...
‫وقت مناسبی واسه آغاز فصل جدیده؟
‫البته، همگی ممنونیم...
‫که امتحان جبرانی گذاشتین،
‫ولی خانواده‌هامون اومدن اینجا.
‫راستش، اکثر دبیران کلاس‌هامون رو لغو کردن.
‫باید ۴۰ دقیقه دیگه بریم کلیسا، ‫بعدش هم از اینجا می‌ریم.
‫- هوم. ‫- یعنی حواسمون جای دیگه است.
‫خب، حواس خودت...
‫دقیقا کجاست آقای تالی؟
‫اِم، چه بدونم.
‫سنت کیتسه.
‫آره، معلومه.
‫می‌بینم ساکت رو هم آوردی.
‫کاملا درسته آقا.
‫آخه این ترم خیلی خسته شدیم.
‫می‌خواین الان قبل از تعطیلات...
‫مباحث جدید تدریس کنین؟
‫راستش، کمی مضحکه...
‫آقا.
‫خب، من اصلا خوشم نمیاد مضحک باشم.
‫پس بیاین کلا...
‫بی‌خیال بشیم...
‫و همون نمرات خودتون رو ‫ثبت کنیم، خب؟
‫اِم، عذر می‌خوام آقا.
‫اِم، به نظرم همگی ‫گزینه اول رو ترجیح می‌دیم.
‫گفتین اسم طرف چی بود؟ ‫دوسـ... چی بود؟
‫مسلما همچنان انتظار دارم ‫وقتی برگشتین،
‫با فصل ۶ آشنا باشین،
‫پس کتاب‌هاتون رو هم ببرین بچه‌ها.
‫ضمنا، اگه ناراحتین،
‫شکایتتون رو به قهرمانتون...
‫که آقای تالی باشه ابراز کنین.
‫مرخصین.
‫کاری کردم زودتر تعطیل بشیم، مگه نه؟
‫[وقف پسران خاندان بارتون ‫که در جنگ جهانی جان‌فشانی کردند]
‫- بندگانت را هدفمند به دنیا آوردی ‫- [آلفرد لوتراپ دوپون سوم]
‫- از همان کودکی پادشاه بود ‫- [ریجلی جیمز پندرگاست جونیور]
‫- از بدو تولد حکمران ابدی ما بود ‫- [هنری والکات لیپینکات]
‫- اکنون به بهشت دلپذیرت می‌آید ‫- [کرتیس ازرا لم، متولد ۱۹۵۱، متوفی ۱۹۷۰]
‫بفرمایین بشینین.
‫به دانش‌آموزان، دبیران ‫و اولیای...
‫بارتون خوش‌آمد می‌گم.
‫خودم می‌دونم همگی مشتاق آغاز تعطیلات عیدین.
‫بی‌قراری بچه‌ها رو ‫سر جاشون می‌بینم؛
‫ولی بذارین پیش از...
‫رها کردنتون به سمت...
‫سفره‌های پر روزی...
‫و نعمات خانواده‌تون، ‫واسه بیچاره‌ترها دعا کنیم.
‫بیاین از فقرا، ناتوانان،
‫سرمازدگان، گرسنگان...
‫و سرکوب‌شدگان...
‫یاد کنیم.
‫هم تو تعطیلات درس بخونیم، ‫هم امتحان جبرانی لغو شد؟
‫شوخیت گرفته کثافت؟
‫احسنت احمق.
‫می‌شه لطفا صحبت نکنی؟ ‫دارم سعی می‌کنم عبادت کنم.
‫به تفعته دعا کنی ‫تنها گیرت نیارم،
‫آخه مشت محکمی ‫نثار دماغت می‌کنم.
‫این‌قدر بی‌ادب نباش.
‫- حضرت مسیح صدات رو می‌شنوه‌ها. ‫- ... به یاد تک‌تک افرادی...
‫که با مهر و محبت خداوند غریبه‌ان هم هستیم.
‫از شنیدن بیماری مادرت ناراحت شدم اندیکات.
‫چی؟
‫آها. آره.
‫ممنون.
‫خواهش. همه‌مون براش دعا می‌کنیم.
‫... که خودت بخشنده‌ای.
‫خب، در نهایت...
‫واسه روح کرتیس لمب، ‫از فارغ‌التحصیلان...
‫سال ۱۹۶۹ یارتون دعا می‌کنیم.
‫کرتیس همین امسال ‫داوطلبانه در راه...
‫خدمت به کشورش جان‌فشانی کرد.
‫ضمنا، باز هم به مری، مادرش...
‫که از عزیزترین اعضای...
‫خاندان بارتون محسوب می‌شه، ‫از صمیم قلب...
‫تسلیت می‌گیم.
‫مری، کرتیس از نظر همه‌مون...
‫جوانی برجسته و آینده‌دار بود...
‫و می‌دونیم تعطیلات عید امسال...
‫در غیابش...
‫خیلی دشوار می‌شه.
‫لطفا بدون که ما هم...
‫در غمت شریکیم.
‫دعا می‌کنیم خداوند قادر و توانا ‫که از ابراهیم به هنگام...
‫ترک سرزمین خودش ‫ازش محافظت کرد،
‫از تمام سربازان شجاعمون محافظت کنه...
‫تا صحیح و سالم...
‫به خونه و پیش خودمون برگردن.
‫به نام حضرت مسیح دعا می‌کنیم.
‫آمین.
‫دعا می‌کنم همگی کریسمس خوبی داشته باشین.
‫یا اگه احیانا یهودی هستین،
‫حنوکای خوبی داشته باشین.
‫کریسمستون مبارک جناب نماینده.
‫کریسمس همگی مبارک.
‫کریسمس مبارک.
‫سلام. از دیدنت خوشحالم.
‫از دیدنت خوشحالم. ‫کریسمس مبارک.
‫انگس تالی.
‫تماس گرفتن و باهات کار دارن.
‫تازه الان داری بهم می‌گی؟
‫عزیز دلم، ببین چی می‌گم.
‫خودم می‌دونم دقیقه نودی شد ‫و دل خودم...
‫بدجوری شکسته،
‫ولی می‌شه لطفا همین یه بار...
‫تعطیلات رو تو مدرسه بمونی؟
‫استنلی اخیرا خیلی زیاد کار کرده...
‫و اصلا فرصت نداشتیم بریم ماه عسل.
‫شما که ژوئیه ازدواج کرده بودین.
‫این همه مدت فرصت داشتین.
‫هر بار کاری پیش اومد.
‫خودم می‌دونم خواسته بزرگیه،
‫ولی خودت که می‌دونی ‫این چند وقت چقدر احساس تنهایی می‌کردم.
‫من هم احساس تنهایی می‌کردم.
‫اصلا بوستون چی می‌شه؟
‫بهم قول داده بودی سر راه...
‫مدتی تو بوستون توقف می‌کنیم.
‫انگس، ببین چی می‌گم.
‫خانواده جدیدمون این شکلیه، خب؟
‫خودم می‌دونم دلتنگ پدرتی... ‫من هم هستم،
‫ولی فرد جدیدی به زندگیم اضافه شده.
‫فقط همین یه باره عزیز دلم.
‫تعطیلات بهاره ‫همدیگه رو می‌بینیم...
‫و کل تابستون رو پیش همیم.
‫ تو تابستون ‫و استنلی.
‫انگس.
‫شوخیت گرفته؟
‫باید همین‌جا بمونم؟
‫مامان، خواهش می‌کنم چنین کاری نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫گمون نکنم شما هم عین خودم...
‫می‌خواستین تعطیلات عید رو ‫این‌جوری بگذرونین،
‫ولی زندگی فراز و نشیب داره دیگه.
‫ما هم که مردان بارتونیم،
‫یاد می‌گیریم سرمون رو بالا گرفته...
‫و با روحیه مثبت، شجاعت...
‫و رفاقت با چالش‌هامون روبه‌رو بشیم.
‫اِم، مسلما باید در این راستا...
‫از مفاد نظم‌نامه‌مون ‫هم پیروی کنیم.
‫سلام آقای تالی،
‫تو هم پیشمون می‌مونی؟
‫سنت کیتس چی شد؟
‫مشکلی پیش اومد.
‫[روز یکم، ۱۷ دسامبر]
‫خب، طی دو هفته آینده...
‫از برنامه مرسموم مدرسه ‫پیروی می‌کنیم...
‫آقا؟ اِم، الان که تعطیلاته.
‫یعنی وعده‌های غذایی رو ‫کنار هم میل کرده...
‫و هر روز چند ساعت درس می‌خونین.
‫درس بخونیم؟ ‫شوخیتون گرفته؟
‫باید جنگ پلوپونز رو بخونی آقای کونتز.
‫خودت و آقای تالی باید بخونینش.
‫بقیه‌تون هم می‌تونین ‫مباحث ترم بعد رو جلو جلو بخونین.
‫نتیجه خوبی می‌گیرین. ‫حالا می‌بینین.
‫ما که تعطیلات رو ‫تو مدرسه موندیم،
‫حالا باید بابت مدرسه موندن مجازات بشیم؟
‫فرصت‌های محدودی جهت فراغت ‫و فعالیت جسمانی...
‫تحت نظارت خواهین داشت.
‫سالن ورزش که هنوز باز نشده.
‫آره، تازه نصف زمینش رو جلا زدن.
‫هوای تازه براتون مفیده.
‫هوای بیرون ۹- درجه است‌ها.
‫رومی‌ها هم تو رود تیبر منجمد...
‫حموم می‌کردن.
‫شخصیت آدم با مشقت شکل می‌گیره آقای تالی.
‫اِم، حالا که حرفش شد، ‫مدرسه گرمای خوابگاه‌ها...
‫و محل سکونت دبیران رو قطع می‌کنه،
‫واسه همین همگی ‫تو درمانگاه می‌خوابیم.
‫وای خدا. ای وای.
‫مسخره‌ترین اتفاق تاریخه.
‫حالا که مجبوریم بمونیم، ‫واسه چی باید چپ و چوله رو تحمل کنیم؟
‫اِم، خودت که می‌دونی ‫قبلا دانش‌آموز همین‌جا بوده، مگه نه؟
‫آره، واسه همین بلده بدترین عذاب‌ها رو...
‫سرمون نازل کنه، ‫ای کثافت مردم‌آزار.
‫حداقل دکر بهمون نیفتاد.
‫اگه اون می‌موند، ‫کلی اذیتمون می‌کرد.
‫بچه‌ها، یه لحظه وایستین.
‫می‌کشی؟
‫نه.
‫بدش به من.
‫عه، اون رو اینجا نکش.
‫نمی‌خوام چپ و چوله مچم رو بگیره.
‫این‌قدر ترسو نباش.
‫ترسو نیستم. ‫فقط نمی‌خوام...
‫بابت اشتباه تو از فورک یونیون سر در بیارم.
‫تدی کونتز هستم.
‫جیسون اسمیت هستم.
‫آره، خودم می‌شناسمت.
‫سیگار میکشی؟
‫اِم، آره.
‫بازوت حرف نداره پسر.
‫مرسی، خب، به خاطر فوتبال آمریکاییه.
‫خب، چی شد که مجبور شدی ‫تعطیلات رو تو مدرسه بمونی؟
‫قرار بود با خانواده‌ام ‫بریم هی‌استک که اسکی‌سواری کنیم،
‫ولی بابام پاش رو تو یه کفش کرد...
‫و گفت اگه موهام رو کوتاه نکنم، ‫نمی‌تونم برم خونه.
‫خب، واسه چی خودت رو راحت نمی‌کنی ‫و موهات رو کوتاه نمی‌کنی؟
‫نافرمانی مدنی می‌کنم پسر.
‫آها، درسته.
‫نه، آدم باحالیه. ‫صرفا داریم اراده‌مون رو می‌سنجیم.
‫البته تا حدی امیدوار بودم ‫خودش زودتر کم بیاره،
‫آخه سیگار هی‌استک الان حرف نداره.
‫تو چی موتو خان؟
‫تو واسه چی اینجایی؟
‫اِم، نه. اِم، اسمم یه‌جونه.
‫اِم، خانواده‌ام کره‌ان...
‫و به نظرشون نباید این همه راه رو ‫تنهایی سفر کنم.
‫خیال می‌کردم ریکشاتون...
‫خراب شده که نرفتی.
‫اِم، ریکشا چیه؟
‫خیلی بی‌شعوری کونتز.
‫ذهنت عین چاه کم‌عمقی می‌مونه.
‫کدوممون بی‌شعوره تالی؟
‫خودت کلاس تاریخمون رو خراب کردی.
‫آهای.
‫داستان تو از چه قراره پسر؟
‫الکس اولرمن هستم.
‫به خاطر مأموریت والدینم ‫تو پاراگوئه اینجا موندم.
‫پیرو کلیسای عیسی مسیح ‫قدیسان آخرالزمانیم.
‫مورمونین، درسته؟
‫مگه شما لباس سحرآمیز نمی‌پوشین؟
‫اکثر مردم چنین تصور غلطی دارن.
‫در واقع، اسمش جامه معبده...
‫و باید فقط موقع...
‫راستی، ساکنان شهر چشون شده؟
‫آهای، درخت کریسمسون رو چیکار می‌کنین؟
‫مدرسه دوباره به خودمون فروختش.
‫کاج اسکاتلندیه، هنوز تازه است.
‫آره، دوباره تو حیاطمون می‌کاریمش.
‫هر سال همین کار رو می‌کنیم.
‫مسخره‌ترین اتفاق تاریخه.
‫سلام مری.
‫سلام آقای هانهام.
‫شنیدم وظیفه نگهداری از بچه‌ها ‫امسال به شما محول شده.
‫چی شد که به شما محولش کردن؟
‫وای، چه بدونم.
‫گمون کنم بچه مایه‌داری رو ‫که حقش بود، مردود کردم.
‫آها، بچه خانواده آزگود رو می‌گین؟
‫آره، خیلی بی‌شعور بود.
‫مایه‌دار و احمق بود.
‫چنین ترکیبی اینجا خیلی زیاده.
‫همه‌گیر شده.
‫اِم، خودت چی؟
‫تو هم اینجا می‌مونی؟
‫خودم تک و تنها می‌مونم.
‫خواهر کوچکم پگی و شوهرش دعوتم کردن...
‫برم راکسبری و ببینمشون،
‫ولی حس می‌کنم هنوز خیلی زوده.
‫حس می‌کنم کرتیس خیال می‌کنه ‫دارم تنهاش می‌ذارم.
‫راستش، آخرین جایی...
‫که خودم و بچه عزیزم...
‫کنار هم بودیم، همین‌جا بود؛
‫- البته ایستگاه اتوبوس رو حساب نمی‌کنم. ‫- آره.
‫خب، مشتاقم دستپخت بی‌نظیرت رو بخورم.
‫وای نه، نه. مشتاق نباش.
‫جز محتوای اون یخچال چیزی نداریم.
‫تا ژانویه مواد غذایی جدید تحویل نمی‌دن.
‫هوم.
‫ دابلیواِی‌بی‌سی
‫ صد آهنگ برتر سال
‫به هفدهمین آهنگ برتر سال می‌رسیم.
‫آهنگ «زهره»...
‫از «شاکینگ بلوز».
‫ الهه‌ای رو نوک قله است...
‫- عکسم کجاست؟ ‫- کدوم عکس رو می‌گی؟
‫گمون کنم خودت بدونی کدوم عکس رو می‌گم، ‫آخه خودت دزدیدیش.
‫حالم از اتهام بی‌اساست به هم خورد.
‫عکسم رو بده ببینم.
‫عه، مشکلت چیه تالی؟
‫دلتنگ خونه‌ای؟
‫ها؟ می‌خوای گریه کنی؟
‫دل پسر کوچولومون واسه مامان جونش تنگ شده؟
‫اصلا خودت واسه چی اینجایی؟ ‫خانواده خودت کجان؟
‫داریم خونه‌مون رو نوسازی می‌کنیم، خب؟
‫همه‌چی به هم ریخته.
‫کلی وسیله و ابزار تو اتاقم گذاشتن.
‫چنین حرفی بهت زدن؟
‫الان زمستونه احمق خان.
‫کسی زمستون خونه‌اش رو نوسازی نمی‌کنه.
‫والدینت نمی‌خواستن پیششون باشی،
‫آخه جامعه‌ستیز متزلزل کثافتی بیش نیستی.
‫آهای، آروم باشین بچه‌ها.
‫چی بیش نیستم؟
‫اصلا کی دلش می‌خواد تو پسرش باشی؟
‫واسه همین همه رو اذیت می‌کنی،
‫آخه خودت هم می‌دونی خیلی بی‌شعوری.
‫ضمنا، درس و مشقت...
‫خیلی افتضاحه.
‫یعنی اگه خودم جای والدینت بودم،
‫دیگه اصلا نمی‌خواستم برگردی خونه.
‫تنها ابزار به درد نخور تو اتاقت خودتی.
‫- بیا ببینم! بیا ببینم! ‫- آهای، آهای، آهای!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫تمومش کنین. تمومش کنین. ‫تمومش کنین.
‫دعوا نمی‌کردن.
‫مشخصه.
‫خب، کی دعوا نکردنتون رو شروع کرد؟
‫هوم؟ ‫آقای تالی،
‫شاید بد نباشه مطلعمون کنی.
‫آقای کونتز؟
‫آقای اسمیت؟
‫آقای اولرمن؟
‫آقای پارک؟
‫اِم، خیلی‌خب، پس عین...
‫لژیون‌های روم عمل می‌کنیم.
‫اگه کسی اعتراف نکنه، ‫مجازات گناه یه نفر...
‫به پای همه نوشته می‌شه.
‫هر یه دقیقه...
‫که راستش رو نگین،
‫مجازات همه‌تون سنگین‌تر می‌شه.
‫من رو باش که خیال می‌کردم ‫کل نازی‌ها تو آرژانتین مخفی شدن.
‫ساکت شو تالی.
‫خب، اِم، اولین مجازاتتون...
‫تمیز کردن تمام و کمال...
‫کل کتابخونه است.
‫باید زیر میزها رو ‫که کلی آدامس،
‫مخاط بینی...
‫و انواع و اقسام ‫پروتئین‌های باستانی...
‫بهشون چسبیده،
‫بسابین و تمیز کنین.
‫آها، باید چهار دست و پا...
‫تو گرد و خاک بشینین...
‫و بوی پوست خشک...
‫چندین نسل دانش‌آموز...
‫سوسک‌ها رو استشمام کنین.
‫کار کونتز بود!
‫کونتز شروع کرده بود.
‫احسنت آقای اولرمن.
‫احسنت.
‫چه عالیه.
‫ممنون مری.
‫مگه ناهار همین رو نخورده بودیم؟
‫اون موقع هم بدمزه بود.
‫شانس آوردین بابا.
‫رومی‌ها از سال ۱۴۹...
‫تا ۱۴۶ پیش از میلاد،
‫در جنگ سوم کارتاژ، ‫سه سال تمام...
‫کارتاژ رو محاصره کرده بودن.
‫کارتاژی‌ها تا اتمام محاصره‌شون...
‫مجبور شده بودن خاک خورده...
‫و ادرار خودشون رو بنوشن.
‫واسه همین بهش «جنگ تأدیبی» هم می‌گن.
‫اِم... مری؟
‫اِم، احیانا نمی...
‫احیانا نمی‌خوای باهامون غذا بخوری؟
‫نه، میل ندارم. ممنون.
‫آخه درک می‌کنم که طرف...
‫بابت جریان پسرش ناراحت باشه.
‫ولی بابت وظایفش دستمزد گرفته،
‫و مقیده درست انجامشون بده، اشتباه می‌کنم؟
‫ولی گمونم هر چقدر هم آشپز افتضاحی باشه،
‫الان دیگه امکان نداره اخراج بشه.
‫میشه ساکت شی؟!
‫تو حتی ذره‌ای نمی‌فهمی...
‫که این زن چه رنجی...
‫جناب کونتز، محض اطلاعت ‫بگم برای اکثر مردم دنیا...
‫روزگار عین نردبانی توی مرغ‌داریه.
‫کوتاهه.
‫شما از بدو تولد شانس آوردین ‫که چنین زندگی‌ای ندارین.
‫شاید هم روزی برسه که شما ‫جوانک‌های بی‌چشم و رو...
‫قدر زندگیتون رو بفهمین.
‫اگه هم هیچ‌وقت نفهمیدین، ‫منم که باید شرمنده باشم.
‫چون یعنی ما در انجام وظایفمون ناکام موندیم.
‫حالا هم غذاتون رو بخورین.
‫ باشد تا خداوند به زندگیتان آرامش عطا کند.
‫ باشد تا از ناراحتی به دور باشید.
‫ به خاطر داشته باشید که منجیمان، ‫ عیسی مسیح...
‫ در کریسمسی چشم به جهان گشود.
‫ تا آنگاه که از مسیر حقانیت گمراه شده‌ایم،
‫ ما را از شر پلیدی شیطان رهایی دهد.
‫ و بهمان بشارت شادی و آسایش دهد.
‫ در صلح و صفا زندگی کنیم.
‫ و بهمان بشارت...
‫درست گفتین.
‫سوال بعد پنج امتیاز داره خانم‌ها.
‫ابعاد اتوموبیلی که بیشتر...
‫سوارش می‌شید چقدره؟
‫منظور عرض و طول ماشینه.
‫ابعاد اتوموبیلی که بیشتر ‫ سوار می‌شید چقدره؟ جری؟
‫خیلی درازه.
‫اجازه بدین فکر کنم.
‫گمونم دو در بیست و چهار باشه.
‫مگه ماشینتون چیه؟ ‫قطار یونیون پسیفیکه؟
‫- عه، شبتون به خیر. ‫- شب شما به خیر.
‫این چه برنامه‌ایه؟
‫ برنامه بازی تازه عروس و دامادها رو ندیدین؟
‫- نه. ‫- مگه پشت کوه زندگی می‌کنین؟
‫آخه زیاد اهل تلویزیون نیستم.
‫توی این برنامه از تازه عروس و دامادها...
‫سوالاتی می‌پرسن که ببینن ‫چقدر همدیگه رو می‌شناسن.
‫تعارف نکن.
‫غریبی نکن.
‫این پخش مجدد برنامه ماه ژوئیه است.
‫برای همین جایزه مسابقه باربیکیوی وبر،
‫و ست پیک‌نیکیه.
‫- شگفت‌انگیزه. ‫- اوهوم.
‫اگه به سفرهای جداگانه بریم،
‫و من همسرم رو به تنهایی...
‫- دستت درد نکنه. ‫- اوهوم.
‫خب، احوال پسرها چطوره؟
‫جسم و افکارشون آشفته است.
‫بسیارخب، ولی فعلا که تعطیلات عیده.
‫پس زیاد بهشون سخت نگیر.
‫اذیتم نکن.
‫کل عمر لی‌لی به لالای این بچه‌ها گذاشتن.
‫تو که توی زندگیشون نبودی.
‫نکنه بودی؟
‫از طرفی آدم‌ها توی ایام کریسمس...
‫باید کنار خانواده‌شون باشن.
‫- گمون کنم هاوایی باشه. ‫- بسیارخب، هاوایی.
‫ایشون گفته شما رو به سانتا آنا،
‫و خودش رو به لاس‌وگاس می‌بره.
‫آخه توی سیبری آدم هیچ همدمی نداره.
‫گفتی خودت کجا می‌ری؟
‫- وگاس دیگه. ‫- لاس‌وگاس؟
‫آره دیگه.
‫خوشم نیومد.
‫این دو تا قطعا طلاق می‌گیرن.
‫از کجا معلوم؟
‫از نگاه ناامید و مستاصلش فهمیدم.
‫از شوهرش متنفره.
‫آها.
‫خودت چند سال ازدوج بودی؟
‫من با پدر کورتیس نامزد کرده بودم.
‫اوهوم.
‫ولی قبل تولد کورتیس فوت کرد.
‫اسمش هارولد بود.
‫توی کارخانه کشتی‌سازی کار می‌کرد.
‫یه روز قرار بود محموله پالت سنگینی ببرن،
‫و یهو سیم جرثقیل جابه‌جاییشون شکست.
‫مستقیم به سرش برخورد کرد.
‫آدم‌های خوبی بودن.
‫جفتشون خوب بودن.
‫ولی هر دوشون مجموعا ‫بالای بیست و پنج سال عمر نکردن.
‫اون بچه که حتی بیست ساله هم نشده بود.
‫خدا رحمتشون کنه.
‫وقتی کورتیس بچه بود وارد این کار شدم،
‫چون می‌خواستم مطمئن بشم...
‫که از تحصیلات خوبی برخوردار می‌شه.
‫- اصلا اینجا بود که شکوفا شد. ‫- آره، واقعا بچه بااستعدادی بود.
‫- یه ترم باهاش آشنا شدم. ‫- اوهوم.
‫خیلی پسر باهوشی بود.
‫اوهوم. ولی از تو بدش می‌اومد.
‫می‌گفت آدم بی‌شعوری هستی.
‫خب، گفتم که...
‫بچه تیزی بود. باهوش بود.
‫دلش می‌خواست دانشکده سوارثمور قبول بشه.
‫حتی نمراتش هم خوب بود،
‫ولی پول نداشتم اونجا بفرستمش.
‫حتی با وجود کمک‌هزینه‌هامون،
‫پول کافی نداشتیم.
‫برای همین وقتی که فراخوانده شد،
‫و نتونستیم وام تحصیلی بگیریم،
‫مجبور شد بره.
‫می‌دونی چی بهم می‌گفت؟
‫می‌گفت «مامان جان...»
‫«نیمه پر لیوان رو ببین،»
‫«وقتی که از خدمت برگردم،»
‫«با وام سربازیم می‌تونم ‫به اون دانشکده برم.»
‫می‌خواست دانشکده بره.
‫بقیه ماجرا رو هم که می‌دونی.
‫«روزگار عین نردبانی توی مرغ‌داریه.»
‫دقیقا همینه.
‫جوابش صفره.
‫صفر. ایشون گفتن صفر!
‫زوج برنده ما مایک و شری مک‌کری بودن،
‫جایزه بزرگمون به شما می‌رسه!
‫[روز چهارم، بیستم دسامبر]
‫خب، جماعت بی‌عار و تنبل!
‫بیدار بشین لنگ ظهره!
‫بیدار بشین!
‫سرعت بدین آقایون.
‫سرعت بدین!
‫اگه به اندازه کافی ورزش نکنین،
‫بدنتون خودش رو از درون می‌خوره.
‫احسنت!
‫آفرین.
‫ مرغوب‌ترین هدایامون رو میاریم. ‫ پارارارام‌رام.
‫ تا ارزانی پادشاهمون کنیم. ‫ پارارارام‌رام.
‫ رارارام‌رام. ‫ رارارام‌رام.
‫ وقتی از راه برسیم...
‫ ای مسیح کوچک...
‫با ماشین شما نمی‌شه؟
‫می‌تونیم برداریم و باهاش بریم. ‫مثلا به بوستون بریم؟
‫نه، در اون صورت برامون گرون تموم می‌شه.
‫با حقیقت کنار بیاین. ‫اینجا گیر افتادیم.
‫کاش راهی بود که از اینجا فرار کنیم.
‫بزنیم به چاک.
‫اگه بخوای توی اون محوطه چهارگوش...
‫می‌تونی هلیکوپتر فرود بیاری.
‫چیکار کنم؟
‫گفتم هلیکوپتر فرود بیاری .
‫باباش مدیرعامل شرکت پرت و ویتنیه.
‫آره، بابام هلیکوپتر شخصی داره.
‫هر روز باهاش از استمفورد تا شهر می‌ره.
‫توی حیاط خلوتشون فرود میارش.
‫اسم خلبانمون هم بیل جنگلیه.
‫- بیل جنگلی؟ ‫- آره دیگه.
‫با همدیگه تا هی‌استک پرواز می‌کردن.
‫همیشه کادوها رو باهاش جابه‌جا می‌کردن.
‫ولی من رو نمی‌بردن.
‫با کادو توی آسمون پرواز می‌کنن؟
‫عین داستان بابانوئله.
‫آره.
‫عین داستان بابانوئله.
‫بگیر.
‫بزن بریم، بیا!
‫اگه الان خونه خودمون...
‫توی پروُو بودم...
‫توی اتاق گرم و نرمم بودم.
‫مامانم هم برام...
‫دسر سیب پخته درست می‌کرد.
‫کل خونه‌مون هم بوی دارچین و...
‫شکر قهوه‌ای می‌داد.
‫خیلی حس خوبیه.
‫تاچ‌داون!
‫آهای!
‫عاقب اینکه برام...
‫خبرچینی کنی همینه احمق خان.
‫چیکار کردی؟
‫بیا بریم!
‫فورک یونیون چیه؟
‫یادمه گفتی دلت نمی‌خواد...
‫سر از فورک یونیون دربیاری.
‫اسم پادگان نظامی توی ویرجینیاست.
‫اگه دوباره از مدرسه اخراج بشم،
‫سر از اونجا درمیارم.
‫مگه تا حالا از چند مدرسه اخراج شدی؟
‫سه بار.
‫برای همین هنوز یازدهمم.
‫- البته با اختلاف یکی دو ترم. ‫- گم شد!
‫دستکشم گم شد!
‫کثافت عمدا...
‫دستکشت رو انداخت که گم بشه.
‫یکی از دستکش‌هات رو برات گذاشت،
‫تا جای خالی اون‌یکی بیشتر اذیتت کنه.
‫[استیوی...]
‫[بارتون]
‫آهای.
‫روبه‌راهی؟
‫خواب بد دیدم.
‫من هم زیاد خواب بد می‌بینم.
‫همیشه توی خوابم می‌بینم ‫دارم سقوط می‌کنم یا غرق می‌شم.
‫دیدم که...
‫تصادف کرده بودم.
‫[شب‌های هیبرنی]
‫آره، درک می‌کنم.
‫هیس. انقدر گریه نکن.
‫اگه صدای گریه‌هات رو بشنون،
‫مصلوبت می‌کنن.
‫ولی از اونجا که بودایی هستی،
‫خیلی خنده‌دار می‌شه.
‫می‌دونم این مدرسه فوق‌العاده است،
‫و برادرهام به این مدرسه می‌اومدن.
‫ولی دلم برای خانواده‌ام تنگ شده.
‫تازه اینجا هیچ رفیقی ندارم.
‫خب، رفیق داشتن دیگه دمُده شده.
‫فردا صبح بهت کمک می‌کنم ‫روتختی‌هات رو قایم کنی، خب؟
‫تا اون موقع یه جای خشک پیدا کن،
‫که بتونی روش بخوابی.
‫دمت گرم.
‫[روز ششم، بیست و دوم دسامبر]
‫نکنه شوخیش گرفته؟
‫هنوز یازده صبح نشده،
‫ایشون سرفه کرده.
‫بوی ویروسش تا اینجا میاد.
‫بیچاره گناهی هم نداره.
‫اینجا خیلی سرده.
‫دست کمی از گرینلند نداره.
‫این دیگه چه صداییه؟!
‫می‌دونستم!
‫بالاخره گنده‌بک احساساتی تسلیم شد.
‫آهای، شما هم دوست دارین اسکی کنیم؟
‫دستتون درد نکنه.
‫خدانگهدارتون.
‫ایول!
‫خب آقایون، براتون خبرهای خوشی دارم.
‫تونستم با والدینتون ‫و دکتر وودروپ صحبت کنم.
‫البته با اکثر والدینتون صحبت کردم.
‫یه بار دیگه بهشون زنگ بزن. ‫فقط یه بار دیگه امتحان کن.
‫آخه فایده‌ای نداره.
‫پذیرش گفت اصلا جواب نمی‌دن.
‫ظاهرا گفتن به سفر دوری رفتن.
‫سفر دور؟
‫باور کن من هم اندازه خودت ناامید شدم.
‫من هم می‌تونستم باقی روزهای تعطیلاتم رو...
‫با خوندن کتاب‌های جنایی سپری کنم.
‫شاید الان برگشته باشن.
‫لطفا دوباره باهاشون تماس بگیر.
‫باشه.
‫عیدت مبارک.
‫همچنین.
‫مواظبت کن تالی.
‫گمونم با این اوصاف فقط تو ‫اینجا می‌مونی، ها؟
‫حتما حواست به درس و مشقت باشه.
‫آخ، نزدیک بود یادم بره.
‫عکسی که دنبالش بودی رو پیدا کردم.
‫عیدت مبارک آقای تالی.
‫[احمق خان]
‫خداحافظ انگس.
‫[ان. ۸۰۱ جی. بی.]
‫خب، بریم که از وقتمون...
‫حداکثر استفاده رو ببریم. موافقی؟
‫گمون کنم، اِم...
‫- اگه اشتباه نکنم استن لورل باشه. ‫- استن لورل؟
‫جواب ستاره سینمای مورد علاقه شوهرتون...
‫[رودلف والنتینو]
‫رودلف والنتینوئه.
‫- آها. اون هم کارش خوبه. ‫- معلومه.
‫آخرین سوال پنج امتیازیمون رو می‌پرسم...
‫خودت چی؟ اصلا ازدواج نکردی؟
‫نه. یه بار نزدیک بود بکنم.
‫بعد اینکه مدرکم رو گرفتم.
‫خب؟
‫سر عقل اومدیم و ازدواج نکردیم.
‫این چهره که می‌بینی چندان...
‫به درد رمانتیک‌بازی نمی‌خوره مری.
‫آره، با وجود...
‫همون...
‫چی رو می‌گی؟
‫هیچی.
‫چه بدونم. از تنهایی لذت می‌برم.
‫آخه همیشه به نظرم...
‫توی تنهایی زیبایی خاصی بوده.
‫مثل زندگی‌ای که راهبان دارن.
‫منظورم دوری از لذت‌های نفسانی...
‫برای رسیدن به اهداف معنویه.
‫- اهداف معنوی؟ ‫- اوهوم.
‫اون هم تو؟
‫دقیقا تو چه هدف معنوی‌ای داری؟
‫مگه کلیسا می‌ری؟
‫- فقط وقتی لازم باشه می‌رم. ‫- دقیقا.
‫اصلا آخرین بار کی از مدرسه خارج شدی؟
‫- من که مدام یه پام توی شهره. ‫- آها.
‫همیشه واسه خریدهام و قرارهام...
‫- به شهر می‌رم. ‫- اوهوم.
‫باشه، قبول دارم.
‫زیاد از مدرسه خارج نمی‌شم.
‫چندان نیازی هم بهش ندارم.
‫بذار سوالی ازت بپرسم.
‫اگه می‌تونستی به هر جای زمین سفر کنی،
‫کجا رو انتخاب می‌کردی؟
‫ای وای.
‫یونان، ایتالیا،
‫مصر، پرو، کارتاژ.
‫الان تونس هم جزوشونه.
‫زمان دانشکده مونوگرافی ‫در مورد کارتاژ شروع کردم.
‫دلم می‌خواد یه روزی برم سراغش و تمومش کنم.
‫مونوگراف عین کتابه...
‫ولی کوتاه‌تره.
‫می‌دونم مونوگراف چیه.
‫چرا مستقیم کتاب ننوشتی؟
‫گمون نکنم استعداد نوشتن ‫کتاب بلند رو داشته باشم.
‫حتی رویابافی هم درست و حسابی ‫بلد نیستی، مگه نه؟
‫ اشک‌ریختن...
‫ اشک‌ریختن هیچ‌وقت...
‫ به کسی کمک نکرده.
‫ برای همینه که...
‫ من گریه نمی‌کنم.
‫ خندیدن...
‫ خندیدن بعضی وقت‌ها...
‫ برای همینه که...
‫ الان دارم می‌خندم.
‫[لَم]
‫براتون هدیه‌ای آماده کردم.
‫این‌ها رو هدیه گرفته بودم،
‫و می‌خوام با شما به اشتراک بذارمش.
‫دانه‌های برف و مردان ‫شیرینی زنجبیلی داره. درخت داره.
‫دستکش کوچولو هم داره.
‫هوم...
‫هوم.
‫اجازه هست دست شویی برم آقا؟
‫بفرما.
‫خب، دارم سعی‌ام رو می‌کنم.
‫اگه اتاق تک‌خواب ندارین...
‫سوئیت مجردی یا یکی از ‫اتاق‌های مشابهتون رو بدین.
‫کاملا متوجهم که الان تعطیلات عیده،
‫ولی من هم کارم فوریه.
‫اوهوم. بله، حتما.
‫آقای تالی، این چه کاریه؟
‫نه، کارت اعتباری ندارم.
‫پول نقد یا چک مسافرتی می‌تونم بدم.
‫من که اجازه تلفن‌زدن نداده بودم.
‫بله، متوجهم.
‫خودتون پیشنهاد دیگه‌ای ندارین؟
‫مثلا سمت مرکز شهر، یا...
‫- به هتل زنگ زده بودی؟ ‫- به تو ربطی نداره!
‫خیلی هم به من ربط داره.
‫خیر سرم باید ازت مراقبت کنم.
‫ازم مراقبت کنی؟ جدا؟
‫مثلا چی هستی؟ سرپرستمی؟
‫خدمتکارمی؟
‫دیگه هیچ‌کس اینجا نیست، خب؟
‫فقط ما دو تا بدبخت ‫و اون مادر عزادار اینجاییم.
‫پس حرف مفت نزن.
‫سرت به کار من نباشه، ‫من هم باهات کاری ندارم.
‫جریمه فحش‌دادن بازداشته.
‫با این حرفت مجبورم بازداشتت کنم آقا پسر.
‫برگرد اینجا ببینم!
‫همین که با نفهمی مثل تو گیر افتادم...
‫از صد تا حبس بدتره!
‫ این حرفت هم بازداشت داره!
‫آقای تالی!
‫آقای تالی، نمی‌دونم چه فکری پیش خودت کردی،
‫ولی نمایش مفتضحانه‌ای راه انداختی!
‫اگه ورزش نکنی بدنت از درون ‫خودش رو می‌خوره‌ها.
‫با این کارهات بهت تعلیق میدم‌ها!
‫اصلا فکرش هم نکن آقای تالی.
‫با تعلیق‌شدن تار مویی فاصله داری.
‫دیگه مسئولیتت رو گردن نمی‌گیرم، ‫شنیدی چی گفتم؟
‫هیچ مسئولیتی گردن نمی‌گیرم.
‫از جات جم نخور.
‫خودت می‌دونی ورود به باشگاه غیرقانونیه.
‫مرز تردد همین‌جا تموم می‌شه.
‫از مرز تردد تخطی نکن.
‫«خود کرده را تدبیر نیست.»
‫ ! وای!
‫یا خدا آقای هانهام! بدبخت شدم!
‫عجله کن! بدو!
‫دارم عجله می‌کنم دیگه!
‫همینطوریش شغلم رو به خطر انداختی.
‫اگه وودروپ متوجه بشه،
‫مهم نیست واقعیت چی بوده،
‫- گردن من می‌ندازه. ‫- چون خودت مقصری!
‫مثلا تو قرار بود مواظبم باشی.
‫من که گفتم جم نخوری.
‫خودت گفتی مسئولیتم رو گردن نمی‌گیری.
‫نه، اون حرفم اصطلاح بود!
‫خودم می‌دونم اصطلاحش چیه.
‫نکنه فکر کردی انتظار داشتم...
‫مسئولیتی رو دور گردنت بندازی؟
‫بیچاره شدم.
‫اول به اطلاع مدرسه می‌رسونن،
‫بعد خانواده‌هاشون مطلع می‌شن،
‫بعد کار من تموم می‌شه.
‫از کار بیکارم کردی.
‫به تنهایی بدبختم کردی.
‫خیر سرم ممکنه دستم به فنا بره،
‫بعد تو کلا فکر خودتی.
‫اگه می‌شه این فرم رو پر کنین.
‫فرم پذیرش و بیمه است.
‫ببخشین‌ها.
‫راهی داره که کلا این مراحل...
‫فرم بیمه رو دور بزنیم؟
‫جزو استاندارد پذیرش بیمارستانه.
‫متوجهم، ولی ببینین...
‫من و بابام سمت ‫اسکوانتز پاند بودیم...
‫و داشتیم هاکی بازی می‌کردیم،
‫تا اینکه یهو روی یخ سر خوردم.
‫انگس، چیکار می‌کنی؟
‫مامانم به بابام گفته بود ‫که هاکی بازی نکنیم،
‫ولی خودم وادارش کردم.
‫مامانم و بابام از هم جدا شدن.
‫زیاد با مامانم ارتباط نداریم.
‫اگه از این قضیه مطلع بشه ‫خیلی عصبانی می‌شه.
‫باشه، این موارد به خودتون مربوطه...
‫ولی ما هم پروتکل‌های خودمون رو داریم.
‫- آره، قطعا دارین. ‫- خواهش کردم.
‫اینطوری من رو از بابام جدا می‌کنن.
‫تقصیر خودم بود. ‫از اولش هم اشتباه کردم.
‫نمی‌خوام الکی براش دردسر بشه.
‫نمی‌خوام ببینم دوباره درگیر...
‫دادگاه و پاسگاه می‌شه.
‫می‌تونیم مراحل بیمه رو رد کنیم.
‫هزینه‌ها رو نقدی پرداخت می‌کنیم.
‫مگه نه بابا؟
‫خبر خوب اینه که جاییت نشکسته،
‫ولی شونه‌ات بدجوری در رفته.
‫یعنی چی؟
‫خب، یعنی استخوان شانه‌ات...
‫از کاسه‌اش بیرون اومده.
‫لازمه که دوباره جاش بندازیم.
‫اگه می‌شه دراز بکش.
‫- آروم باش. ‫- درد داره؟
‫یعنی بیشتر از الان درد بگیره؟
‫اگه تکون نخوری دردش بیشتر نیست.
‫اگه آروم باشی و تکون نخوری...
‫اونقدر درد نداره.
‫نفس عمیق بکش.
‫با شماره سه می‌کشیم.
‫یک، دو، سه.
‫یا خدا!
‫بارتون جماعت اهل این کارها نیست.
‫کدوم کارها؟
‫یعنی بارتون جماعت دروغ نمی‌گه.
‫آره، من صرفا ابتکار عمل به خرج دادم.
‫اوهوم.
‫[آقایان - بانوان]
‫[داروخانه - درمانگاه]
‫سلام عرض شد.
‫داروهای این نسخه رو می‌خواستیم.
‫[داروخانه]
‫پرکودان. بسیارخب.
‫چند لحظه اجازه بدین.
‫دستتون درد نکنه.
‫ببین، گفتی اگه وودروپ بفهمه،
‫خودت بیچاره می‌شی.
‫الان هم نمی‌فهمه.
‫اگه والدینت جویا بشن چی؟
‫عین خیالشون هم نیست.
‫باور کن.
‫بسیارخب.
‫پس این قضیه «آنتره نو» می‌مونه.
‫فرانسویم رو متوجه شدی؟ ‫معنی آنتره نو رو بلدی؟
‫«اوی، مسیو.»
‫حالا یکی طلب من شد.
‫طلب تو؟
‫آقای تالی، فکرش هم نکن ‫بخوای من رو تحت فشار بذاری.
‫من فقط دنبال اینم که بابت لطفم...
‫تشکر خشک و خالی‌ای ازت ببینم.
‫همین و بس.
‫[همبرگر]
‫من که اول آبمیوه می‌خورم. ‫تو چی می‌خوای؟
‫- آخه لایف دارن. ‫- هوم.
‫- بین لایف حکم قهوه داره. ‫- عجب.
‫[عیدتون مبارک!]
‫خب، سفارشتون رو بگیرم؟ وای!
‫سلام خانم کرین.
‫شما کجا، اینجا کجا؟
‫چرا الان... مشغول به کارین؟
‫وای. سلام آقایون.
‫آره، بین روز شکرگزاری و کریسمس...
‫همیشه مقداری سر کار میام.
‫آها.
‫خب، اِم...
‫ایشون آقای تالیه.
‫بله، شما رو که می‌شناسم.
‫انگس تالی هستم.
‫بیرون دفتر دکتر وودروپ آشنا شدیم.
‫به اشتباه بهم تهمت زده بودن ‫که دستشویی رو منفجر کردم.
‫خبر نداشتم «تهمت اشتباه» بوده.
‫اِم، برای ایشون چیزبرگر بیارین.
‫بسیارخب.
‫بی‌زحمت یه لایف هم بیارین.
‫نه خیر، از این خبرها نیست.
‫خانم کرین، نظر شما ‫در مورد لایف چیه؟
‫خب، من که همیشه گفتم...
‫بین لایف ها حکم قهوه داره.
‫- ایشون رو که قبول داری؟ ‫- بسیارخب.
‫خب، یه چیزبرگر می‌خواستین.
‫- یه نوشابه هم لطف کنین. ‫- چشم.
‫من هم یه چیزبرگر می‌خواستم.
‫پس دو تا شد.
‫- آب با یخ هم بیارین. ‫- آها. چشم.
‫لطف می‌کنین.
‫خب. زودی براتون میارم آقایون.
‫خسته نباشین.
‫هوم.
‫آخ. چقدر به هم میاین.
‫عجب.
‫این حرف‌هات اثر پرکودانه.
‫نه بابا، اینطوری که دیدمش...
‫به نظرم خانم جذابی می‌اومد.
‫پسرک متبذل هورمونی، ‫گوش کن چی می‌گم،
‫این خانم به قدری وقار داره ‫که لایق احترام باشه.
‫خوب نیست در موردش ‫قضاوت‌های نا به جا بکنی.
‫حداقل می‌شه تا دستشویی برم؟
‫جناب؟
‫منظورت تلفن عمومیه دیگه؟
‫- خب. ‫- آها.
‫این هم از نوشابه و...
‫- آب میوه با یخ شما. ‫- ای وای.
‫براتون قیمت کمتر ثبت کردم.
‫دست شما درد نکنه.
‫ ‫- اوهوم.
‫خب، چی شد که شما تعطیلات ‫همچنان اینجا موندین؟
‫فکر می‌کردم امسال نوبت ‫آقای اندیکات باشه.
‫نه، متوجه حرفتون شدم.
‫بنده رو مجازات کردن.
‫آره، دکتر وودروپ خیلی، اِم...
‫آدم پرافاده و بی‌شعوریه ‫که عقده دیکتاتور بودن داره؟
‫خاک عالم. اِم...
‫در واقع می‌خواستم بگم...
‫ایشون مربی مجرب و دلسوزیه...
‫که از قضا ریش شیک و زیبایی هم داره.
‫آره. راستش من دانش‌آموزان زیادی داشتم،
‫که به جایگاه و مقام بزرگی رسیدن.
‫ولی فقط ایشون به جایی رسیدن ‫که باید بهشون جواب پس بدم.
‫- دانش‌آموز شما بوده؟ ‫- آره بابا.
‫اولین سال تدریسم شاگردم بود،
‫حتی اون زمان هم آدمی بس بی‌شعوری بود.
‫ای داد.
‫خب ببینین، اگه شما و انگس ‫توی مدرسه تک و تنهایین...
‫من قصد دارم مراسم ‫شب کریسمسی برگزار کنم.
‫محض این گفتم که...
‫شاید شما هم بخواین باشین.
‫[سرویس بهداشتی آقایان]
‫♪ ای نازنینم، با این کارت... ♪
‫شرمنده آقا پسر. نوبت بعدی رزرو شده.
‫ولی من که الان رزروش کردم.
‫به درک که کردی.
‫بعدش نوبت رفیقمه.
‫روالش اینطوری نیست‌ها.
‫اینجا که روالش همینطوریه.
‫چرا نمی‌ری با اون یکی ‫ماسماسک کوفتی بازی کنی؟
‫چون دلم نمی‌خواد با اون ‫ماسماسک کوفتی بازی کنم.
‫- می‌خوام با این بازی کنم.
‫مرسی که به طلسم پیروزیم گند زدی.
‫آهای کنی .
‫چی شد؟
‫آها.
‫من رو ببین پهلوان.
‫چشم‌هام اینجاست.
‫بچه رو ببین.
‫از اون بچه‌های لوس و بی‌عار بارتونه.
‫آره، واسه خودش کثافت خوش‌تیپیه، قبول داری؟
‫اصلا می‌دونین چیه؟
‫شما با سکه من بازی کنین.
‫داری بهم سکه می‌دی؟
‫مثلا انگار... داری بهم صدقه می‌دی؟
‫نه، منظورم این بود که...
‫می‌تونیم با هم بازی کنیم.
‫آره، تو جای دست چپم دستگیره رو بگیر.
‫چی واسه خودت چی گفتی؟
‫- آهای! ‫- آقای هانهام؟
‫هوم، بله؟
‫- آقای هانهام، می‌شه لطفا بریم؟ ‫- چرا؟
‫یکی رد شد و کثافت خوش‌تیپ خطابم کرد.
‫- آهای! چرا فرار کردی؟! ‫- باید بریم.
‫ما که داشتیم صحبت می‌کنیم.
‫توی مدرسه اینطوری تربیت می‌شین؟
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- کنت.
‫کنت، اذیتش نکن.
‫صرفا اومدن غذا بخورن.
‫کنت. کنت؟
‫اسمت رو درست گفتم؟
‫بنده به ضرس قاطع مطمئنم ‫که ایشون به شما هتاکی کرده.
‫در این زمینه تخصص داره.
‫الان هم اگه مایل باشین ‫سفارشتون رو بنده حساب کنم،
‫که بتونیم از این اتفاق ناگوار ‫که موجب اوقات تلخی شده عبور کنیم،
‫و به دیار دودو بسپاریمش.
‫به چی‌چی؟
‫دودو رو می‌گه. ‫گونه‌ای پرنده منقرض‌شده است.
‫حرف ایشون اینه که...
‫می‌خوان آبمیوه شما رو حساب کنن.
‫- آها، باشه. ‫- آره.
‫باشه. یه میلر برام بیارین.
‫چرا براشون آبمیوه خریدی؟
‫اینطوری هم می‌شه تعبیرش کرد.
‫آهای.
‫بگیرش.
‫چند تا پسر نوجوان می‌شناسی...
‫که دستشون قطع شده باشه؟
‫پسرهای بارتون به ویتنام نمیرن
‫نه، میرن ییل یا دارتموث یا کورنل...
‫چه لیاقتش رو داشته باشن چه نه
‫- به جز کرتیس لم ‫- به جز کرتیس لم
‫تا حالا توی ارتش بودی؟
‫آره، سال ۴۱ سعی کردم ‫ثبت نام کنم ولی درخواستم رد شد
‫باید از اونطرف سوار بشم
‫منو نگهبان حمله هوایی کردن
‫بهم سوت و همه چیز دادن
‫کلاه‌خود و بازوبند دادن
‫آره
‫قبل از اینکه راه بیافتیم، ‫میشه باهات روراست باشم؟
‫بو میدی
‫بوی ماهی
‫و هر چی به آخر روز نزدیک میشیم ‫شدیدتر میشه
‫حتی می‌تونم از روی پالتوت حسش کنم
‫میشه پنجره رو بدم پایین؟
‫عارضه ترایمتایلامین
‫یعنی بدنم نمی‌تونه ترایمتایلامین ‫رو تجزیه کنه
‫برای همین این بو رو داره
‫و بله، هر چی به آخر روز ‫نزدیک میشیم بیشتر میشه
‫تمام زندگیت اینطور بوده؟
‫تعجبی نداره که از زنها می‌ترسی
‫از زنها نمی‌ترسم
‫- یا عیسی مسیح ‫- شرمنده
‫نباید اصلا چیزی می‌گفتم
‫دکتر گرتلر میگه همیشه...
‫ملاحظه مخاطبم رو نمی‌کنم
‫و دکتر گرتلر کی باشن؟
‫روانشناسم
‫دکتر گرتلر تا حالا اردنگی ‫تر و تازه رو امتحان کرده؟
‫باشه، بسیار خب، حالا نوبت توئه
‫زود باش
‫یه چیزی در مورد من بگو
‫- یه چیز منفی. ‫- یه چیز منفی در مورد تو بگم؟
‫حتما. فقط یه چیز
‫فقط یکی؟
‫چرا شما دو تا شام دیشب نیومدین؟
‫رفته بودیم شهر یه کار ‫مربوط به دانشگاه رو انجام بدیم
‫و نتونستین زنگ بزنین؟
‫شرمنده
‫صبح همگی بخیر
‫- سلام، دنی ‫- صبح بخیر
‫می‌تونی بری اونطرف و ‫یه بشقاب برای خودت برداری
‫الان یه چیز خنده‌دار دیدم
‫وارد باشگاه شدم...
‫و یکی اونجا بالا اورده بود
‫نه بابا. هیچی در موردش نمی‌دونم
‫آره. منم نمی‌دونم
‫نه، بلافاصله بررسیش می‌کنم
‫ممنونم
‫ببینم چطور میشه
‫عقلتو از دست دادی
‫ازت ممنونم که کمک می‌کنی
‫نه، نه، من باید ازت تشکر کنم
‫برای آرامش روان خیلی خوبه
‫بذار وقتی اینو بگو...
‫که برای ۳۰۰ تا فسقلی ‫باید غذا درست کنی و فقط غر می‌زنن
‫بعدش بهم بگو چقدر برای آرامش روان خوبه
‫خب، حق داری
‫مری
‫موشو آتیش زدن
‫کیک شکلاتی؟
‫خدایا، آره. همه‌شو می‌خورم
‫فقط یکی بردار
‫بقیه‌ش برای مهمونی ‫کریسمس امشبه
‫کدوم مهمونی کریسمس؟ ‫مهمونی کریسمس داریم؟
‫آره، توی خونه خانم کرین
‫یه سر میرم اونجا
‫خودمو نشون میدم تا بگم اونجا بودم
‫می‌دونی، خانم کرین تو ‫رو هم دعوت کرده
‫می‌خوام برم مهمونی
‫جدی نگفته. ‫یه گپ دوستانه با هم زدیم
‫اگه نمی‌خوای بری، نرو
‫من می‌برمش
‫مری می‌تونه منو ببره
‫نه، اینطوری نمیشه
‫مسئولیت تو با منه
‫باشه، شاید مشکلی نداشته باشه ‫همینجا بشینی...
‫و تمام روز کتاب بخونی...
‫ولی دارم عقل کوفتی‌مو از دست میدم
‫- خدایا! ‫- هی!
‫مراقب حرف زدنت باش، مرد جوان
‫شب کریسمس نباید بی ادب باشی
‫می‌بینی؟
‫نمی‌تونم در یه موقعیت ‫اجتماعی بهش اعتماد کنم
‫آقای هانهام اگه زیادی بزدلی...
‫که به این مهمونی بری، ‫راحت باش و بگو
‫ولی برای اون بچه خرابش نکن
‫چه مرگته؟ یه مهمونیه دیگه
‫- از چی می‌ترسی؟ ‫- نمی‌دونم
‫ حالا منو مضطرب کردی
‫آره
‫- سلام ‫- سلام
‫- پس اومدین. خوش اومدین ‫- بله
‫سلام
‫خیلی خوشحالم که اینجایین
‫خوشحالیم که اومدیم
‫اینا رو کجا بذارم؟
‫اونا رو میذارم روی ‫میز کنار تختم
‫ای زن بدجنس
‫تازه کجاشو دیدی
‫واقعا کلی آدم اینجاست
‫آره، آره
‫بعضی خونواده‌ن و بعضی دوستانم توی شهرن
‫فقط شما از سر کار اومدین
‫آره
‫اونی که روی کاناپه‌س مامانمه
‫اونم خواهرم، کتی ـه...
‫و پسرش ماروین
‫و اونم دوستم تام ـه
‫صاحب فروشگاه لباس مردونه...
‫- در خیابون بولن ـه. ‫- البته
‫آره و پسرش
‫انگس
‫ایشون انگس تالی هستن
‫یکی از دانشجوهامون در بارتون
‫اینم خواهرزاده‌م الیس ـه
‫خواهرزاده الیس. خوبه
‫و ایشون آقای هانهام هستن
‫یکی از بهترین معلم‌هامون
‫تاریخ درس میدی، درسته؟
‫تمدن‌های باستانی
‫و ایشون مری لم هستن
‫ایشون مدیر کافه‌تریان
‫- چه خوب ‫- سلام
‫سلام
‫هی، چرا تو انگس رو...
‫نمی‌بری توی زیرزمین؟
‫تا اونو با سنت خونواده‌مون آشنا کنی
‫زود باش
‫باشه و بد نیست برای ‫شما نوشیدنی بیارم، آره؟
‫- برای تو که نوشیدنی جیم بیم، درسته؟ ‫- دقیقا
‫باشه. و شما چی، مری؟
‫- منم همونو می‌خورم ‫- باشه
‫ همون کوتوله خوشحال که ‫ بهش میگن بابانوئل
‫ که شب کریسمس پیداش میشه
‫ همون کوتوله چاق با ‫ ریش سفید بلند
‫ و از دور دورها میاد
‫می‌خواستی اینو نشونم بدی؟
‫بچه که بودم موقع مهمونی‌های خاله‌م ‫می‌‌اومدم اینجا بازی می‌کردم
‫به نظرم باحاله
‫یه جورایی معصومانه‌س
‫خب، هر بچه‌ای یه هنرمنده
‫مشکل اینه که وقتی ‫بزرگ میشیم هنرمند بمونیم
‫پیکاسو اینو گفته
‫پیکاسو باحاله
‫آره، گورنیکا رو یه بار دیدم
‫- می‌دونی، همون نقاشی دیواری بزرگ؟ ‫- آره
‫که اسب داره؟
‫آره، گورنیکا رو می‌شناسم. ‫واقعا دیدیش؟
‫آره. تو موزه هنرهای ‫معاصر نیویورک
‫خیلی بزرگه
‫بابام منو برد اونجا
‫ شب ساکت
‫ شب مقدس
‫تو اینجایی
‫چطوری؟
‫- حالم خوبه ‫- خوبه
‫منو مسئول موسیقی گذاشتن
‫کی تو رو مسئول موسیقی گذاشته؟
‫خودم
‫خیلی مسخره‌ای
‫یه چیزی برات گرفتم
‫- نه، دنی. ‫- آره، بگیرش
‫لازم نبود از این کارها بکنی
‫لازم نیست هیچ کاری بکنم ‫به جز اینکه مالیات بدم و بمیرم
‫دلم می‌خواست. بیا
‫ نوزاد مقدس، خیلی ناز و مهربون
‫خیلی قشنگه
‫- ممنونم ‫- خواهش می‌کنم
‫ولی دنی، من چیزی برات نگرفتم
‫چرا گرفتی
‫اون لبخند زیبا رو برام گرفتی
‫ایناهاش
‫- کریسمس مبارک ‫- کریسمس مبارک
‫درست انجامش میدم؟
‫درست و غلط نداره
‫ ای کاش مامانم با بابانوئل ‫ ازدواج می‌کرد
‫ اونوقت مطمئن بودم ‫ که همیشه می‌مونه
‫ و می‌تونستیم همیشه ‫ بازی کنیم با اسباب‌بازی‌ها
‫سعی داری چی رو ببینی؟
‫نه
‫بله
‫می‌دونی، این کار رو نمی‌کنم...
‫اگه تو جدیش نگیری
‫دارم جدیش می‌گیرم
‫تا حدی که میشه نقاشی ‫با انگشت رو جدی گرفت
‫جدی نمی‌گیری
‫کل اینجا رو جا انداختی
‫ و اینطوری همیشه
‫آنیاس وقتی رفت پیش هادس...
‫با خودش داروش برد...
‫تا دنبال پدرش بگرده
‫بگذریم، از درختت خوشم اومد
‫خیلی به درد عصر فضا می‌خوره
‫برای گرامیداشت فرود روی ماه خریدمش
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫خب، این کریسمس خونواده‌ت کجان؟
‫هیچ جا. تک فرزندم
‫مادرم وقتی بچه بودم مرد
‫و پدرت؟
‫بیا بگیم وقتی ۱۵ سالم بود ‫از خونه زدم بیرون
‫- فرار کردی؟ ‫- بدتر از اون
‫بورسیه از بارتون گرفتم
‫و از اونجا به کالج رفتم ‫و دیگه پشت سرمو نگاه نکردم
‫ولی یه ذره نگاه کردی
‫یعنی برگشتی اینجا
‫یه جورایی حس خونه رو داره. آره
‫و گمونم فکر می‌کردم می‌تونم ‫یه تفاوتی ایجاد کنم
‫خب، قبلا فکر می‌کردم که ‫می‌تونم برای دنیا یه ذره...
‫آماده‌شون کنم
‫یه کم زمینه رو آماده کنم...
‫درست مثل دکتر گرین که ‫همیشه باهامون تمرین می‌کرد
‫ولی دنیا دیگه با عقل جور درنمیاد
‫یعنی به آتیش کشیده شده
‫پولدارها هیچ اهمیتی نمیدن
‫بچه‌های فقیر که شدن گوشت قربانی
‫یکپارچگی در حال فرو ریختنه
‫اعتماد هم دیگه هیچ ارزشی نداره
‫خب...
‫ببین، اگه تمام اینا درست باشه...
‫الان بیشتر از همیشه ‫به یکی مثل تو نیاز دارن
‫داری منو می‌کشی
‫نمیشه یه چیز عامیانه‌تر بذاری؟
‫این آهنگ کوفتی رو زیر سوال نبر
‫هی، صبر کن. هی، مری، ‫بیخیال، بگیر بشین
‫- خوبم ‫- باشه
‫- نه، دنی، خوبم ‫- می‌دونم. لطفا
‫- باشه، ولی گفتم خوبم ‫- باشه
‫ ولی باید سریع بیام پیش تو
‫ وقتی زمستون میاد
‫برو برام یه نوشیدنی دیگه بیار
‫خب، برای فردا برنامه خاصی داری؟
‫نه. چرا؟ تو چیز داری...
‫نه، نه. من...
‫گفتم شاید یه کار خاص ‫برای انگس انجام میدی
‫باید انجام بدی
‫کمک کن یه ذره از این جادو بمونه
‫خب، شاید یه ذره ‫آدم سختی باشه، ولی بازم...
‫- یه بچه‌س. ‫- آره
‫زندگی خیلی سریع میاد سراغ‌شون
‫از دست اونا
‫ما
‫آدم بسیار دوست‌داشتنی هستی، خانم کرین
‫تو هم
‫وقتی بخوای باشی
‫و لیدیا صدام کن
‫لیدیا
‫یه لحظه منو ببخشید
‫سلام
‫آقای هانهام؟ میشه ‫لطفا باهام بیای؟
‫آره. چی شده؟
‫زود باش. جدی میگم
‫- زود باش ‫- باشه
‫ داستان‌های ترسناک اشباح
‫ و داستان‌های افتخار
‫ از کریسمس‌های خیلی قبل
‫مری؟
‫خوبی؟
‫تنها بذارین
‫ و قلب‌هامون می‌درخشه
‫اون مُرده
‫حق با من بود
‫برای همین از مهمونی‌ها متنفرم
‫فاجعه بود. یه فاجعه تمام عیار
‫از طرف خودت حرف بزن. ‫داشت به من خوش می‌گذشت
‫بیا مری رو ببریم خونه...
‫مطمئن بشیم حالش خوبه ‫و بعد برمی‌گردیم
‫- اصلا نمیشه ‫- بیخیال
‫میشه اینقدر بهم سخت نگیری؟
‫داشتم با الیس حرف می‌زدم
‫همون خواهرزاده؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫این زن بیچاره پر از غم ـه...
‫و به تنها چیزی که ‫فکر می‌کنی یه دختر احمقه
‫- باورم نمیشه ‫- نیازی نیست دلتون برای من بسوزه
‫می‌بینی؟ فقط میگم این اولین ‫چیز خوبی بود...
‫که از زندانی بودن با تو ‫نصیبم شده بود
‫لازمه بهت یادآوری کنم...
‫تقصیر من نیست ‫که اینجا گیر کردی؟
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد ‫پرستار تو باشم؟
‫نه، نه، به درگاه خدا ‫دعا می‌کردم که حتی مادرت...
‫گوشی رو برنداره...
‫یا پدرت با یه هلیکوپتر ‫یا زیردریایی...
‫یا بشقاب پرنده کوفتی ‫بیاد و تو رو ببره...
‫پدرم مرده
‫فکر کردم پدرت...
‫یه آدم پولدار با مامانم ازدواج کرد
‫کلیدهاتو بهم بده
‫درش بازه
‫حق نداری به پسری که ‫توی کریسمس تنها مونده بگی...
‫دلت می‌خواد زودتر از شرش خلاص بشی
‫که هیچکس اونو نمی‌خواد
‫آخه تو چت شده؟
‫بیا بریم. سردمه
‫ شهر کوچک بیت لحم
‫ چطور تو رو آروم می‌بینیم
‫ بالای زمین و خواب بی‌رویا
‫ ستارگان ساکت عبور می‌کنن
‫ ولی در خیابون‌های تاریک، می‌درخشه
‫ نور ابدی
‫- کریسمس مبارک ‫- کریسمس مبارک
‫چه کمکی از دستم برمیاد، رییس؟
‫دنبال یه درخت می‌گردم
‫خب، جای درستی اومدی
‫هر چی که توی انبار مونده تخفیف خوبی خورده
‫آقای تالی
‫آقای تالی؟
‫آقای تالی
‫انگس تالی!
‫- صبح بخیر. ‫- کریسمس مبارک
‫آره. البته که کریسمس مبارک
‫چطوری؟
‫خب، آنفلونزا گرفتم
‫آره، پسرک رو دیدی؟
‫ یعنی کجا رفته؟
‫انگس!
‫آقای تالی؟
‫- کریسمس مبارک ‫- کریسمس مبارک
‫کجا بودی؟
‫نمی‌دونم. همینجا
‫زود باش. باید یه چیزی نشونت بدم
‫وسایل تزیینی نداره؟
‫مطمئنم می‌تونیم از یه جایی ‫وسایل تزیینی پیدا کنیم
‫خب...
‫این برای توست
‫کتاب تاملات نوشته مارکوس آریلیوس
‫به نظر من، مثل اینه که ‫انجیل، قرآن...
‫و باگواد گیتا رو در یک ‫کتاب جمع کرده باشی
‫و بهترین بخشش اینه که ‫یه کلمه هم از خدا نگفته
‫باشه
‫ممنونم
‫و مری
‫این برای توست
‫برای همه اینو گرفتی؟
‫و...
‫- خب، چطوری حدس زدی؟ ‫- واقعا چطوری؟
‫و...
‫اینم با پست برای تو اومد
‫[تبریک میگم و با آرزوی سالی شاد برای تو ] ‫[با عشق، مامان و استنلی]
‫ممنونم، مری
‫خیلی خوشمزه بود
‫واقعا داری تعریف می‌کنی؟
‫بیخیال دیگه
‫می‌دونی، فکر نکنم تا حالا...
‫یه کریسمس خونوادگی ‫مثل این داشتم
‫یعنی شام کریسمس ‫که خونوادگی باشه
‫غذا داغ بیاد روی میز ‫و همه چیز آماده باشه
‫مامانم همیشه از رستوران ‫دلمونیکو سفارش میده
‫خب، فکر درستی می‌کنه
‫سال بعد منم از دلمونیکو سفارش میدم
‫به هر حال، ممنونم، مری
‫ دو همراه عجیب من ‫در این جزیره برفی...
‫ دوستان و ‫خونواده‌مون که نیستن
‫و متوجهم هیچکدوم ما ‫به میل خودش اینجا نیست
‫پس اگه راهی باشه که ‫بتونم تعطیلات رو...
‫برای هر کدوم شما شادتر کنم...
‫فقط نوش جان کنین
‫باشه
‫می‌خوام برم بوستون
‫بوستون؟ چرا؟
‫چرا که نه؟
‫یه کریسمس واقعی می‌خوام. ‫می‌خوام برم اسکیت روی یخ
‫یه درخت کریسمس با...
‫تزیینات واقعی می‌خوام، ‫نه اون چیز مسخره
‫- گفتی قشنگ شده ‫- قشنگ شده
‫زود باش، بیا از اینجا بریم
‫یه تعطیلات واقعی می‌خوام
‫به بوستون نمیریم. شکی درش نیست
‫به پسر گفتی هر چی می‌خوای بگو
‫پس بچه رو ببر بوستون
‫مری، اجازه نداریم محوطه...
‫یا محدوده دانشگاه رو ترک کنیم
‫گمونم میشه اسمش ‫رو گردش علمی بذاریم
‫گردش‌های علمی شامل محدوده...
‫فعالیت‌های دانشگاهی اضافی میشن
‫حتی یه بودجه اضافی...
‫برای فعالیت دانشگاهی اضافی ‫در نظر گرفتن
‫میرم وسایلم رو جمع کنم
‫ازت می‌خوام منو به راکسبری ببری
‫باشه
‫رسیدیم
‫پسر، چقدر پله داره
‫احتمالا هم یخ زده
‫آقای تالی
‫باشه
‫مری، کمکت کنم چمدون‌هاتو ببری؟
‫بله، لطفا
‫هی، مراقب اون جعبه باش
‫باشه
‫می‌دونی، خوشحال میشیم ‫توی اتاق هتل بمونی
‫پول داریم
‫عقلتو از دست دادی؟
‫باید یه کم از شما دو تا ‫یه ریز غر زدن تو فاصله بگیرم
‫تازه خیلی دوست دارم ‫برم دیدن خواهر کوچولوم
‫بارداره
‫خیلی عالیه
‫آره
‫- آقای هانهام. آقای هانهام ‫- متاسفم
‫دستهام عرق کرده
‫زود عرق می‌کنم. شرمنده
‫هی، مری!
‫یه طبقه دیگه برو بالا
‫یکی دیگه برو بالا
‫آره
‫پس شما دو تا خوبین؟
‫بله، هیولای کوچولو ‫رو به خوبی کنترل می‌کنم
‫مری!
‫سلام!
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫خداحافظ، مری
‫کجا میری؟
‫هنوز کارت تموم نشده
‫باید کمکم کنی برم بالا
‫- آره، حتما. ‫- زود باش
‫سلام، خوش‌تیپ. ‫سیگار داری؟
‫نه. شرمنده، پیپ می‌کشم
‫پس چطوره قرار بذاریم؟ ‫قرار می‌خوای؟
‫نه، ممنونم
‫بیخیال دیگه
‫بیا بریم یه جای گرم
‫زود باش برو
‫- همینجا می‌تونم منتظر بمونم ‫- می‌بینی؟
‫می‌تونه اینجا منتظر بمونه ‫و چند تا کتاب بخونه
‫براش مهم نیست اگه ‫بابایی یه کم آبنبات بخوره
‫ممنونم، ولی هیچوقت آبنبات دوست نداشتم
‫تازه دیابت دارم
‫می‌دونی، اگه یه ذره ‫آبنبات بخوری...
‫به کسی نمیگم
‫آقای تالی، برای بیشتر مردم ‫ ۹۹ درصد اصطکاکه...
‫و یک درصد حسن نیت
‫می‌تونی منو سنتی بدونی...
‫ولی برای صمیمت جسمی ‫ارزش قائلم
‫تو هم باید براش ارزش قائل باشی
‫هیچوقت نداشتی، نه؟
‫باور بکنی یا نه، آقای تالی ‫زمانی بود...
‫که خیلی میل شدیدی داشتم
‫خیلی دروغ میگی
‫نه، جزییاتش رو بگم برگات میریزه
‫باشه، بالاخره داریم ‫به جای خوبش می‌رسیم
‫بگو بشنویم
‫شاید وقتی هجده سالت شد
‫برگات بریزه!
‫تقریبا تموم کردیم؟
‫چرا عجله داری؟ ‫فکر کردم از عتیقه‌ها خوشت میاد
‫توی کلاس شاید...
‫ولی هیچوقت بهش فکر نمی‌کنم ‫مگه اینکه نیاز باشه
‫خب اینجا رو
‫چی می‌بینی؟
‫نمی‌دونم. چند تا کوزه سفالی
‫اون یکی رو ببین
‫- آبنبات چوبی ‫- آره
‫در تجربه انسانی هیچ چیز ‫جدیدی وجود نداره، آقای تالی
‫هر نسل خیال می‌کنه عیاشی...
‫یا رنج یا شورش رو ابداع کرده...
‫ولی هر فکر و تمایل انسان...
‫از تهوع‌آور گرفته تا رفیع...
‫اینجا در اطرافت به نمایش دراومده
‫پس، قبل از اینکه...
‫چیزی رو خسته‌کننده یا ‫بی‌ربط بدونی، یادت باشه...
‫اگه واقعا می‌خوای ‫زمان حال یا خودتو درک کنی...
‫باید از گذشته شروع کنی
‫آخه، تاریخ فقط مطالعه گذشته نیست
‫یه جور توضیح برای زمان حال ـه
‫ببین، وقتی اینو میگی ‫و یه کم جلوم میندازی...
‫خیلی درکش آسونتر میشه
‫باشه
‫باید بیشتر از این کارها توی ‫کلاس بکنی و کمتر داد بزنی
‫می‌دونی، بیشتر بچه‌ها ازت ‫خوششون نمیاد
‫تقریبا ازت متنفرن
‫معلم‌‌هام هم
‫می‌دونی که، نه؟
‫ به باد گوش میدم، ‫ به باد روحم
‫ اینکه از کجا سردر میارم، ‫ خب، فکر کنم فقط خدا می‌دونه
‫ روی آفتاب در ‫ حال غروب نشستم
‫ ولی هرگز، هرگز، هرگز
‫ هرگز یه بارم آب نمی‌خواستم
‫ نه، هرگز، هرگز، هرگز
‫ هرگز یه بارم آب نمی‌خواستم
‫ نه، هرگز، هرگز، هرگز
‫پاول هانهام! تویی؟
‫هیو هستم
‫هیو کاوانا
‫بله، البته
‫عجب، هیو کاوانا
‫چطوری، هیو؟
‫خدایا، چقدر شده، سی سال؟
‫ایشون همسرم، کارن هستن
‫عزیزم، ایشون پاول هانهام ـه
‫- با هم هاروارد می‌رفتیم. ‫- سلام، پاول
‫بله، می‌رفتیم. درسته
‫مشغول چه کاری بودی، هیو؟
‫- هنوزم توی این منطقه‌ای؟ ‫- آره، آره
‫هنوزم توی بوستونم. کمبریج
‫- هاروارد. ‫- خب...
‫تازه در دپارتمان آمار کرسی استادی گرفته
‫- کارن. ‫- حاضر نیست از خودش تعریف کنه
‫- من باید یه کم ازش تعریف کنم. ‫- باشه، خب...
‫تو چی، پاول؟
‫هنوزم درس میدم. ‫این نقشه مشترک رو داریم
‫تاریخ، تاریخ باستان درس میدم
‫- خیلی عالیه. ‫- آره
‫خیلی عالیه. کجا؟
‫بیشتر خارج از کشور
‫حق پژوهش می‌گیرم، ‫بیشتر سرمایه‌شو بخش خصوصی میده
‫دانشگاه‌ها و دانشکده‌های ‫خصوصی درس میدم
‫بیشتر پژوهشی میرم، می‌دونی
‫در حال حاضر در آنتورپ کار می‌کنم
‫برای تعطیلات برگشتم اینجا
این پسرته؟
...خب - من لئوناردم. برادرزاده‌شم -
خوش‌وقتم لئونارد
و درحال حاضر داره یه کتاب می‌نویسه
از کتابت براشون بگو، عمو پاول
کتابم
راستش کتاب نیست
بیش‌تر می‌شه گفت مونوگرافه
چیز دهن پُر کنی نیست - اینقدر متواضع نباش -
درباره دوربینه، درسته؟ دوربین‌های باستانی بود؟
آره
نه، منظورش دوربین‌های تاریک‌خانه‌ای هستن
همون ابزارهای بصری و نجومی
که قدمت‌شون به زمانِ آناکساگوراس برمی‌گرده
اسم کتاب رو بهشون بگو عمو
علاقه‌ای به شنیدنش نداره، لئونارد
معلومه که علاقه‌مندم
روشنایی و جادو در دنیای باستان
...خیلی‌خب
پاول، خیلی خوش‌حالم که روی پای خودت ایستادی
عالی به‌نظر میای
تو هم همین‌طور
و منتظر کتابت می‌مونیم
مگه نه عزیزم؟ - آره -
کریسمس مبارک پاول - کریسمس مبارک -
خداحافظ لئونارد - کریسمس مبارک -
الان چی شد دقیقا؟
یعنی آقای هانهام اصلا از دانشگاه فارغ نشد؟
اوهوم - برگام -
جای دیگه نرفتی؟ دیگه کی خبر داره؟
دکتر گرین خبر داشت
فقط دکتر گرین می‌دونست
.همیشه بهم باور داشت واسه همین بهم کار داد
مدرس مهمان شدم. نه احترامی برای این شغل قائلن، نه حقوق خوبی داره
در نتیجه کسی واکنش تعجب‌آمیزی نشون نداد
من هم از اون موقع به بعد توی مدرسه کار کردم
بابت این اتفاقات شرمساری؟
اصلا، به کارم افتخارم می‌کنم
عاشق تاریخ و بارتونم
بارتون زندگی‌مه
نمی‌دونم اگه بارتون نباشه چی کار می‌کنم
چرا به یاروئه دروغ گفتی؟
چون می‌دونستم از اینکه شکست خوردم و هیچ‌وقت
از دبیرستانم خارج نشدم لذت می‌بره
و احتملا واسه تموم آشنایان‌مون هم
تعریفش می‌کنه
واسه همین گفتم لایقِ دونستن داستانم نیست
متعلق به خودمه
آره
.آره، دقیقا
"دپارتمان آمار"
ولی تو که صداش رو درنمیاری، درسته؟
هیچ‌کس نباید بفهمه
هیچ‌کس، انگس
خیالت راحت قربان
بین خودمون می‌مونه
دوربین‌های باستانی
این رو از کجات درآوردی آخه؟
صرفا خواستم سوژه دستت بدم
«هتل شراتون کماندر»
پاشو بچه
لنگ ظهره
صبحونه سفارش دادم
عالیه
[ روز یازدهم، هفت دسامبر ]
یه چیزی ازت افتاد
قرص ویتامینه
کلردیازپوکساید
...آره، صرفا
مواقعی که انرژی‌م کمه باید بخورمش
منظورت افسردگیه؟
نون چاوداره؟
از کجا فهمیدی نون چاودار دوست دارم؟
"کلردیازپوکساید - نام بیمار: پاول هانهام"
خیلی‌خب، از این‌طرف
آروم پرتش کن
خیلی محکم پرتش می‌کنی
دیدی؟
قابلی نداشت - بد نبود -
معلم خیلی خوبی هستی‌ها، بچه‌جون
حیف هیچ‌کس باهات حال نمی‌کنه
تقریبا می‌شه گفت ازت بدشون میاد
ولی خودت می‌دونی، درسته؟
.گل گفتی، جناب گل گفتی
...راستی - چیه؟ -
با کدوم چشمت، نشونه می‌گیری؟
آه
چند وقتیه می‌خواستم ازت بپرسم
وقتی باهات صحبت می‌کنم به کدوم چشمت نگاه کنم؟
بعضی وقت‌ها به یکی‌ش نگاه می‌کنم
ولی بعدش حس می‌کنم باید اون یکی رو نگاه کنم
همه همین کار رو می‌کنن
حالا کدوم چشمت؟
مردم درک نمی‌کنن
این که نشد بولینگ
این خیلی سخت‌تره
یه رخی می‌گیرن
انگار بولینگ براشون آب خوردنه
ببخشید
شرط می‌بندم یه چیزی رو نمی‌دونستین
لباسی که پوشیدی، با اینکه مناسبِ جشنه ولی به لحاظ تاریخی، دقیق نیست
نیکلاس قدیس، در اصل
یه اسقف قرن چهارمی در یونان بود که البته الان جزء ترکیه محسوب می‌شه
پس اگه ردا و صندل بپوشی تیپت دقیق‌تر می‌شه
ولی به‌گمونم با توجه به آب و هوا و افسانه‌های احمقانه، اما سودآورِ
مربوط به بابا نوئل، الف‌ها
گوزن، دودکش و این چیزها شدنی نیست
چه می‌شه کرد؟
به قول دموکریت
[ یونانی ]
«جهان تباه است و زندگی ادراک»
پسرم
دیدنت من رو به وجد آورده
پدربزرگ، برات هدیه آوردم
این همون کلاهیه که قبلا داشتم؟
...ولی می‌دونی
می‌دونی، این فیلم فقط سرگرم‌کننده نیست
بلکه توصیف دقیقی از
زندگی قبیله‌ی شان‌ای هست
هیس -
توی خوابم دیدمت
می‌رم دستشویی
داشتی از بینیِ دراز یه حیوون
آب می‌خوردی
حیوونه رو نمی‌شناختم
سوای از بینی‌ش، دوتا شاخ هم داشت
به این قضیه فکر کردم...
...و تصمیمم اینه
مرد بزرگِ کوچک برگشته
هی
نه، پیاده شو
پیاده شو
.یه کاری دارم می‌خواستم برگردم
یا بیام هتل پیشت
.خیلی طول نمی‌کشه کار بدی هم نیست
پیاده شو احمق حقه‌باز
کل این مدت داشتی واسه این کار برنامه‌ریزی می‌کردی
منتظر فرصت بودی که من حواسم پرت شه؟
نمی‌خواستم فرار کنم که
فقط قبل از برگشتن به مدرسه
باید یه کاری بکنم
لطفا
تو هم می‌تونی همراهم بیای
باهام بیا
بیام کجا؟
پیش بابام
بابات؟
پس قضیه اینه؟
چرا بهم نگفتی؟
چون معلومه که می‌تونیم بریم قبرستون
ببخشید. سلام
اومدم توماس تالی رو ببینم
از این‌طرف
این‌طرف
ببین کی اومده ملاقاتت
سلام بابا
سلام عزیزم
می‌خوای یه‌کم بشینی؟
بیا
همین‌جا بشین
بفرما. خیلی‌خب
دلم برات تنگ شده بود
خیلی دلم برات تنگ شده بود
خیلی
می‌دونی، هنوز مدرسه می‌رم
مدرسه بارتون
الان هم موقع کریسمسه
واسه همین گفتم بیام ملاقاتت
...راستی
نمره‌های خوبی دارم می‌گیرم
مدام توی کلاس
واسه درس تمدن باستان بالاترین نمرات رو می‌گیرم
توی کلاس ریاضی تقریبا سوم چهارم شدم
عضو باشگاه شطرنج هم هستم
ولی با بقیه بچه‌ها حال نمی‌کنم
و فکر کنم بهار که بشه برم سراغ تنیس
البته تنیس جوانان و چهار نفره
...البته اگه مربیه فراموش کنه که
بگذریم، مهم نیست
گوش کن
باید یه چیزی بهت بگم
فکر کنم دارن یه چیزی توی غذام می‌ریزن
قبلا حالش خوب بود
سالمِ سالم بود
حرف نداشت
واقعا برام پدری می‌کرد
...بعدش حدود چهار سال پیش
رفتارش عجیب شد
.دمدمی مزاج و فراموش‌کار شده بود حرف‌های عجیب و غریب می‌زد
مادرم بردش پیش چندتا دکتر
و براش دارو تجویز کردن
ولی فقط بدترش کرد
گیج‌تر از قبل شد
بعدش عصبانی می‌شد
...و خب بعدش
کتک‌کاری می‌کرد
این آخرین اقدامش بود
بعدش بردنش تیمارستان
...مادرم هم ازش طلاق گرفت
بدون اینکه پدرم بفهمه
واسه همین مادرم دنبال یه زندگی جدیده
و تبعید کردنم به مدرسه شبانه روزی براش آسونه
نصف بچه‌هایی که توی اون مدرسه‌ن مثل من یه‌جورهایی تبعید شدن
و خب درک می‌کنم
دیگه لازم نیست ریختم رو ببینه
...چون شاید وقتی نگاه‌م می‌کنه
یاد پدرم می‌افته - نه -
این حقیقت نداره، تو پسرشی
شاید حق با مادرمه
نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم
دروغ می‌گم، دزدی می‌کنم
می‌رم رو اعصاب بقیه
.دوست و رفیقی ندارم یه دوست درست درمون ندارم
احتمالا از بارتون هم اخراج بشم
و وقتی اخراج بشم هم تقصیر خودم بوده
بعدش می‌فرستنم فورک یونیون و خدا می‌دونه کجا
کسی هم ککش نمی‌گزه
...جالبی‌ش اینجاست
که کل این مدت، دلم واسه دیدنش لک می‌زد
ولی نمی‌خواستم هم ببینمش
چون می‌ترسم
که نکنه یه روز همین بلا هم سر من بیاد
نه، انگس
انگس، گوش کن
تو مثل پدرت نیستی
از کجا می‌دونی؟
چون همه با پدرشون فرق دارن
من مثل پدرم نیستم
هرچند خیلی سعی داشت که من رو شبیه خودش بار بیاره
دنیا برای من یه جای تلخ و پیچیده‌ست
و ظاهرا دنیا هم همین حس رو نسبت به من داره
به‌نظرم این نقطه مشترکِ بین من و توئه
ولی برداشتِ اشتباه نکنی‌ها تو هم سختی‌های خودت رو داری
دمدمی مزاج، پرخاشگر
و به‌شدت رو مخی
ولی با پدرت فرق داری
مرد منحصر به فردی هستی
مرد که نه، بچه‌ای
تازه شروع زندگیته
و خب باهوشی
و برای عوض کردن اوضاع کلی وقت داری
آره، می‌دونم که یونانی‌ها معتقد بودن
قدم‌هایی که برای اجتناب از سرنوشتت برمی‌داری
تو رو به همون سرنوشت دچار می‌کنن
ولی این صرفا یه استعاره ادبیه
توی زندگی واقعی، گذشته
لزوماً سرنوشتت رو بهت دیکته نمی‌کنه
عه، ماری
می‌شه به ماری یا کس دیگه‌ای نگی؟
خیالت راحت. این سفر ما به‌طور کل بین خودمون می‌مونه
بلند شو - چی؟ -
بی‌تربیت، به احترام خانم بلند شو
ابله
ماری - سلام -
سلام. شرمنده دیر کردم
از دیدنت خوش‌حالیم
بانو، منو خدمت‌تون
ممنون
سلام خانم، واسه شروع چی براتون بیارم؟
یه فنجون چای خوبه
بی‌خیال، یه شربت بزن
نه، یه فنجون قهوه خوبه
غذا خوردم بعد اومدم
آقایون، واسه دسر جا دارید؟
این چیه؟
دسر اختصاصی‌مونه
دسر گیلاسه
به‌نظر خوشمزه میاد
برای خرابکار جوان‌مون دسر گیلاس بیار
متاسفانه نمی‌تونم
دسرش حاویِ مناسب سنش نیست
واسه شما هم همین‌طور
ولی مگه تبخیر نمی‌شه؟
همچنان غیرقانونیه، خانم
باشه
.واسه من دسر گیلاس بیارید به اون هم می‌دم
متاسفانه نمی‌تونم
می‌تونیم بگیم تولدشه؟
تولدمه
تولدت مبارک، جوان
بذار یه قاچ کیک
یا یه چیزی که مناسب سنت باشه برات بیاریم
وای خدا
مگه شما فاشیست‌اید آخه؟
ببخشید خانم، احیانا گیلاس ندارید؟
داریم
عالیه. بستنی هم دارید؟
بله - عالیه -
می‌شه گیلاس و بستنی بیارید که ما رفع زحمت کنیم؟
صورت‌حساب رو هم بیارید
الساعه
صداشون رو گوش کنید
...دارن می‌بینن که
کاش یه‌کم ترقه داشتیم
اوهوم
من دارم
از کجا آوردیش؟
نمی‌دونم، پیداش کردم
خب، اینجا حق نداری بترکونیش
توی بوستون اینقدر عبوس نبودی
اوه
دنی، نظر تو درباره‌ی ترکوندن ترقه توی خونه چیه؟
کاملا مخالفم
عاقلانه‌ست - ...ده، نه -
.الان از دست‌مون در می‌ره یالا
پاشید - هشت، هفت -
پا شید
شیش، پنج، چهار - شیش، پنج، چهار -
سه، دو، یک - سه، دو، یک -
سال نو مبارک - سال نو مبارک -
ایول
تبریک می‌گم آقای تالی
تبریک می‌گم دنی - ممنون -
ماری، تبریک می‌گم
همون‌طور که گفتم این رو اینجا نمی‌ترکونیم
نه، توی آشپزخونه روشنش می‌کنیم
چی؟ - چی؟ -
خیلی‌خب، بیاید
بیاید - بی‌خیال -
ناموسا؟ - این رو با خودم می‌برم -
گرد فلفلش زیاده
چرا این همه فلفل ریختی توش؟
از دستورالعمل پیروی کن
حالا باید یه لیوان آب دیگه بهش اضافه کنی
چه مرگت شده؟
یالا خانم‌ها
هی کونتز
درد داره؟
معلومه که آره
آفتاب سوختگی داغونم کرد
برات خنده‌داره، تالی؟
نه داداش
صرفا خوش‌حالم که تعطیلات خوبی داشتی
ویزیگوت‌های نعره‌کش، خوش اومدید
مطمئنم تعطیلات خوبی داشتید
سلام آقای کونتز
یا شاید بهتر باشه «ایکاروس» صدات کنم؟
زیادی نزدیک خورشید پرواز کردی؟
هان؟
آره
خیلی‌خب
امیدوارم در کنار شنا و اسکی
برای شناخت پیدا کردن درباره جنگ پلوپونز و پیامدهاش
بر دنیای امروز، وقت کنار گذاشته باشید
محض اطمینان، یه امتحان ناگهانی کوتاه
...قبل از گرفتن مجدد امتحان نهایی ترم آخر
در این‌باره ازتون می‌گیرم
فقط خودکارهاتون روی میز باشه [ به زبان لاتین ]
ببخشید، آقای هانهام؟
اوه، خانم کرین
.لیدیا، بیا تو سال نو مبارک
همچنین
ببخشید، من یه‌کم بی‌شعورم
یادم رفت زنگ بزنم که بابت دعوت کردنِ من و پسره
و ماری، به جشنت
تشکر کنم
خیلی ارزشمند بود
خواهش می‌کنم
خوش گذشت
دکتر وودروپ می‌خواد ببینتت
می‌گه ضروریه
اوه
آقای هانهام، با جودی و استنلی کلاتفلتر آشنا شو
پدر و مادر انگس تالی هستن
ناپدری‌شم - سلام -
صبح به‌خیر
یه مسئله مهم رو به اطلاعم رسوندن
به اطلاع‌مون رسیده که انگس رو
واسه تعطیلات بردی بوستون
به آقای کلاتفلتر گفتم
که به دلایل آموزشی رفتین اردوی علمی
درسته
اردوی علمی؟
بله، طبق دستورالعملاتی که بهم داده شده
جزء مسئولیت‌هام محسوب می‌شه
خب، اگه سفر آموزشی بوده پس قضیه‌ی این چیه؟
کارکنانِ آسایشگاه
از شوهر سابقم گرفتنش
ظاهرا انگس بهش دادتش
مامانم و استنلی اومدن
لیدیا بهم گفت
فکر کنم اخراجم می‌کنن
این یعنی باید برم دانشکده افسری
انگس می‌دونه که نباید پدرش رو ملاقات کنه
چون بیماریِ روانیِ جانکاهی داره
به شیزوفرنی، پارانویا و زوال عقل زودرس دچاره
و ملاقات انگس، باعث ایجادِ یک انتظار شده
...حالا تام می‌خواد بیاد خونه، که خب
مشخصاً غیرممکنه
...سعی داشتن این رو بهش بگن و
پرخاشگر شده و خواسته با این
بزنه توی سر خدمه‌ی آسایشگاه
خودتون می‌دونید که این بچه مشکلات انضباطی داره
پاول، خانواده کلاتفلتر می‌خواد پرونده انگس رو از بارتون بگیره
و توی دانشکده افسری فورک یونیون ثبت نامش کنه
یه‌بار واسه‌ی همیشه آدمش می‌کنیم
این راهی که داره می‌ره از داشتنِ یک شغل نظامی، خیلی بدتره
استنلی
ببین، انگس دفعات زیادی در رابطه با مسائل بسیاری
.ازم سرپیچی کرده اعم از این ماجرا
پس هرجوری که با سوء استفاده از احساساتت، همدلی‌ت رو جلب کرده
بهمون بگو
ایده‌ی خودم بود
نه گولم زد و نه سوء استفاده کرد
خودم بردمش پدرش رو ببینه
در واقع خودم قانعش کردم
این یک موضوع خانوادگیه
تو هم حق نداشتی دخالت کنی
واسم مهم نیست - چی؟ -
هانهام - گفتم واسم مهم نیست -
شما دوتا در دسترس نبودین
اون هم کریسمس رو کاملا تنها بود
با خودم گفتم بهتره پدرش رو ببینه
هیچ می‌دونی چی کار کردی؟
الان باید تام رو به یه جای دیگه انتقال بدم
پدرم در اومد تا یه مرکزی پیدا کردم که قبولش کنه
و حالا باید ببرمش یه جای دیگه
واقعا مایه‌ی تاسفه
ولی چرا باید در کنارش بچه رو هم بدبخت کنین؟
همین تازه، دو هفته رو به‌طور کامل باهاش سپری کردم
درسته که به‌شدت رو مخه ولی خیلی هم باهوشه
نابغه رو نمی‌دونم، ولی خیلی باهوشه
بایستی خودت بدونی
پتانسیل بسیار زیادی داره
اگه بخواید از مدرسه درش بیارید خیلی بد می‌شه
.خودت این بلا رو سر خودت آوردی، هاناهم نه من
یادت باشه
هاردی، از بچگی‌هات می‌شناختمت
پس به‌نظرم خاطرات و شناختی که ازت دارم
اونقدر زیاد هست که بگم همیشه حکم سرطان
در فرم انسان رو داشتی و داری
این یکی
به این یکی باید نگاه کنی
انگس، لطفا بیا تو
سلام
نیومدی صبحونه بخوریم
سرم شلوغ بود
مقصدت رو انتخاب کردی؟
هم آره، هم نه
اول وسایلم رو می‌برم
خونه‌ی یکی از دوست‌هام ...توی سیراکیوز و بعدش
نمی‌دونم
شاید از کارتاژ شروع کنم
منتظر بودم همچین حرفی بزنی
هوم
واسه مونوگرافت
نمی‌دونم ماری
صفحات خالی زیاد داره
این دیگه مشکل خودته
...فقط باید
مرتب بنویسی
خیلی هم سخت نیست، نه؟
اوه
تو چی؟
من چی؟
نه، من که جایی نمی‌رم
.من مثل تو نیستم از کار کردن خوشم میاد
تازه، دارم واسه دانشگاه خواهرزاده‌م
پول جمع می‌کنم
آه
پنی چی گفت؟
پگی - همون پگی -
...صرفا گفت اگه پسر بود
اسم وسطش رو کورتیس بذارین
شنیدم بابت تدریس بد اخراج شده
چی؟
ظاهرا توی کتابخونه مچش رو گرفتن
دستش توی قفسه بوده و کتاب می‌دزدیده
من چیز دیگه‌ای شنیدم
چی شنیدی؟
مهم نیست
در هرصورت، به تاریخ پیوست
مرتیکه تاریخ درس می‌داد و حالا خودش هم به تاریخ پیوست
درسته، تالی؟
سلام
...ببین
نمی‌دونم چی به مامانم، استنلی
...و وودروپ گفتی
فقط می‌دونم که قرار نیست اخراج بشم
ولی تو اخراج شدی
صرفا حقیقت رو گفتم
البته یه ذره هم دروغ گفتم
مرد بارتون
زنگ پنجم
کلاس تربیت بدنیه
می‌تونم بپیچونمش
می‌تونیم بریم وینینگ تیکت
یه همبر بخریم
بدون شک،‌لایف می‌خوای
کوتاه بیا نیستی، نه؟
خب، اخراجت کردن
واسه همین گفتم به امتحانش می‌ارزه
منطقت حرف نداره، ولی نه
قوی باش، باشه؟
از پسش برمیای
من هم می‌خواستم همین رو به تو بگم
می‌بینمت