‫اودین، ای خدای خدایان،
‫به سخنانم گوش فرا ده.
‫سایه‌های گذشته‌ای را ‫که گردانندگان سرنوشت...
‫سرنوشت بشر را تعیین می‌کردند، احضار کن.
‫به روایت انتقام شاهزاده‌ای...
‫که کنار دروازه‌های آتشین جهنم ‫به وقوع می‌پیوندد گوش فرا ده.
‫سرنوشت این شاهزاده رسیدن به والهالاست.
‫به سخنانم گوش فرا ده.
‫[نواحی شمالی اقیانوس اطلس]
‫[سال 895 میلادی]
‫اومد!
‫مامان! پدر اومد!
‫هیچ‌وقت بدون اجازه ‫وارد اتاقم نشو!
‫پادشاه اومدن بانوی من! ‫پادشاه اومدن!
‫بیا!
‫اودین برگردوندش خونه.
‫درود بر غراب شاه!
‫غراب شاه زنده باد!
‫درود بر شما سرورم!
‫درود بر غراب جنگجو.
‫درود بر پادشاه!
‫بیا جلو برادر!
‫بیاین اینجا.
‫درود بر پادشاه آرواندل، غراب جنگجو!
‫چون سگی جنگی ‫که نزد صاحبش برمی‌گرده،
‫اومدم که ملکه‌ام ‫قل و زنجیرم کنه.
‫همیشه خیالمون از جانب شما راحته سرورم.
‫سلام شاهزاده املث،
‫سنت دیگه به حدی رسیده ‫که نباید عین بچه‌ها باهات رفتار کرد.
‫درود بر پادشاه کبیر.
‫ولی...
‫سن پدر جماعت ‫که از بغل کردن فرزندش نمی‌گذره.
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود پسرم!
‫برادرتون بهمون افتخار نمی‌دن ‫که تشریف بیارن؟
‫به فکر فیونر نباش. ‫خودش به زودی میاد پیشمون.
‫این رو دور گردن شاهزاده‌ای پیدا کرده بودم،
‫ولی سرنوشتش آویختن به گردن این شاهزاده بود.
‫همیشه بندازش ‫و عشقم رو به یاد داشته باش.
‫ممنون پدر!
‫ممنون پادشاه!
‫- فیونره. ‫- فیونر برگشته.
‫وحشیه برگشته.
‫درود بر پادشاه کبیر!
‫به این سلاخ انسان ‫بی‌باک نوشیدنی بدین...
‫تا خودم هم به سلامتیش بخورم.
‫جام من رو پذیرا باش فامیل عزیز.
‫ممنون بانوی من.
‫شاهد باشین که جام ملکه...
‫واسه مردانی به جز ‫پادشاه هم خیس می‌شه.
‫چه فلزی رو بابت جرعه‌ای ‫از جامتون پذیرا هستین؟
‫نقره پاک می‌گیرین یا آهن داغ؟
‫سکوت کن سگ!
‫فریر به دادت برسه ‫که به سرورانت تهمت می‌زنی.
‫آروم باش برادر. ‫شوخی‌ای بیش نبود. شوخی بود.
‫دهن هیمیر چفت و بست نداره، ‫ولی از دوستان به شدت وفادارمه.
‫بیا برادر!
‫ایشون بیش از من به محافظتت نیاز داره.
‫سلام توریر.
‫ایشون توریر، پسرمه!
‫- به افتخار برادرم، غراب جنگجو! ‫- به افتخار قلمرو هرافنسی!
‫- هورا!
‫دشمن جگرم رو خون کرده.
‫مجروح شدی؟
‫می‌شه گفت در حدی مجروحم ‫که املث رو ولیعهدم اعلام کنم.
‫امشب شاهد معصومیتش بودم.
‫باید از وقایع پیش‌رو خبردار بشه.
‫اون که بچه‌ای بیش نیست.
‫پدربزرگ من هم موقع پادشاه شدن ‫همین‌قدر سن داشت.
‫اون موقع فرق می‌کرد.
‫مجبور شده بود ‫اول عموش رو بکشه.
‫نه.
‫دعا کن ارواح شانسم کاری کنن...
‫بعد از بهبودی این زخمم، ‫در جنگ‌های بیشتری حضور پیدا کنم.
‫نه با بیماری جون می‌دم
‫نه اون‌قدر عمر می‌کنم ‫که پیرمردی خجل بشم.
‫حتما باید با ضربه شمشیر بمیرم.
‫با افتخار می‌میرم.
‫نگران نباش!
‫من و پدرم همین مسیر رو ‫طی کرده بودیم؛
‫اون هم با پدرش ‫همین مسیر رو طی کرده بود.
‫حالا ما باید این مسیر رو طی کنیم.
‫نترس املث.
‫طبق حرفم عمل کن.
‫صدای پارس کیه؟
‫صدای گرگان والامقامه؟
‫یا صدای پارس سگان روستاست؟
‫ببینین چی می‌گم ‫سگان دو پا.
‫می‌انگبین بینش‌الهامی بصیرت رو بخورین.
‫این‌طوری معنای زندگی و مرگ ‫پرافتخار رو می‌فهمین.
‫معنای سلاخی شدن در نبرد...
‫و رفتن به آغوش والکری ‫پس از مرگ رو می‌فهمین.
‫زنان جنگجو به دم دروازه‌های ‫پرتلألو والهالا می‌رسونننتون.
‫شما سگانی هستین ‫که می‌خواین انسان بشین.
‫ثابت کنین سگ نیستین!
‫نه تنها انسانی، ‫بلکه تغذیه‌ات چون پادشاهانه.
‫خب، تو چی هستی...
‫توله کوچولو؟
‫بوی شاگرد باهوشی به مشامم می‌رسه.
‫آدم باید در هر مسیری اطرافش رو بپاد. ‫باید حواسش به اطرافش باشه.
‫چرا که ممکنه دشمنی ‫رو زمین چنبره زده باشه.
‫هر کسی باید ‫با حساب و کتاب باشه،
‫ولی باید اون‌قدر زرنگ باشه ‫که بتونه حماقت به خرج بده.
‫اون‌قدر زرنگ باشه ‫که بتونه حماقت به خرج بده.
‫بگو ببینم، چی شد ‫که چشم اودین کور شد؟
‫در راه یادگیری جادوی سری زنان کور شد.
‫اصلا دنبال اسرار زنان نباش، ‫ولی همیشه حواست بهشون باشه.
‫زنان از اسرار مردان آگاهن.
‫گردانندگان سرنوشت دم چاه سرنوشتشون، ‫زندگی مردان رو رقم می‌زنن.
‫- با افتخار زندگی کن. ‫- با افتخار زندگی می‌کنم.
‫- از نژاد و خاندانت محافظت کن. ‫- از نژاد و خاندانم محافظت می‌کنم.
‫متوجه منظورم هستی املث، فرزند آرواندل؟
‫اگه دشمنی من رو ‫به ضرب شمشیر کشت،
‫یا باید انتقامم رو بگیری، ‫یا تا آخر عمرت شرمگین باشی!
‫می‌گیرم پدر، می‌گیرم!
‫تا شمشیرم رو به خون گردنش ‫آغشته نکنم، آروم نمی‌گیرم!
‫هیچ‌وقت در زندگیت نترس،
‫چرا که سرنوشتت از پیش تعیین شده ‫و راه فراری نداری.
‫سوگند بخور.
‫سوگند می‌خرم!
‫آخرین قطره اشک ناشی از ضعفت رو ریختی.
‫وقتی خیلی بهش نیاز داشتی، ‫پسش می‌گیری.
‫حالا مرد باش و نظاره‌گر!
‫املث، بیا جلو...
‫و درخت پادشاهان رو ‫تو خونمون نظاره‌گر باش.
‫پدر!
‫فرار کن! فرار کن!
‫بیاین تا دخلتون رو بیارم سگ‌های کثیف.
‫با شگفتی به چشم برادرت خیره شدی.
‫مطمئن بودم می‌شی.
‫چه حیف که قبلا به چشم ‫این عوضی نگاهی ننداخته بودی.
‫حالا نظاره‌گر باش که سرعت ‫شمشیرزنی برادرت چقدر زیاده!
‫حمله کن برادر!
‫حمله کن!
‫ولی بدون که دورگه جماعت ‫با انگشتر دزدی پادشاه نمی‌شه.
‫این انگشتر به زودی آغشته ‫به خون خاندان خودم می‌شه...
‫و چون ماری از انگشتت رها می‌شه.
‫قلمروت دوام نمیاره.
‫باشد که این گناه ‫خواب رو از چشمت بگیره...
‫تا دم مرگت شاهد انتقامی آتشین باشی.
‫حمله کن!
‫می‌رم والهالا!
‫پادشاه آرواندل مرده!
‫- پادشاه فیونر زنده باد! ‫- پادشاه فیونر زنده باد!
‫درود بر پادشاه کبیر! ‫درود بر پادشاه کبیر!
‫سر پسره رو برام بیارین!
‫پخش شین!
‫برین سمت راست!
‫- ندیدینش؟ ‫- اینجاست.
‫راهش رو سد کنین!
‫زجرت می‌دم.
‫درود بر فیونر بی‌برادر!
‫- درود بر پادشاه فیونر! ‫- درود بر پادشاه فیونر!
‫درود بر پادشاه فیونر!
‫پادشاه فیونر واسه خودشون ‫ملکه اختیار کردن.
‫فیونر! فیونر! سرورم!
‫پسره...
‫پسره مُرده.
‫تو دریا جون داد.
‫تو آب غرق شد.
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر! نجاتت می‌دم مادر! ‫می‌کشمت فیونر!
‫[سرزمین روس‌ها]
‫[چندین سال بعد]
‫از فرمان پدر جنگ اطاعت کنین! ‫پوستتون رو تغییر بدین برادران!
‫ای گرگان درنده، ای خرسینه‌پوش‌ها، ‫خشمتون رو بروز بدین!
‫به سمت والهالا!
‫بیا ببینم، بیا. بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫برو تو ببینم...
‫اموال خوبی از این وحشی‌ها درمیاد،
‫مگه نه بیونولفر؟ ‫کارت درست بود.
‫حرف نداشت.
‫از همون تولگیت که پیدات کرده بودیم،
‫می‌دونستم قلبت از آهن مستحکمه.
‫خیلی ضعیفن!
‫قوی می‌خوام! ‫ضعیف نمی‌خوام!
‫مادر!
‫بزن دیگه احمق. بزن!
‫ای سلاخ همنوعانم، ‫زیر سایه‌ها پرسه بزن.
‫مخفی شو.
‫با این که برادرت ‫چشمم رو ازم گرفت،
‫می‌بینمت.
‫من برادر کسی نیستم.
‫هرگز اشک نریختن که کافی نیست...
‫شاهزاده املث.
‫تو شاهزاده‌ای هستی ‫که از سرنوشتت فرار کردی.
‫حیوانی وحشی هستی ‫که هیچی برات مهم نیست.
‫حیوانی وحشی هستی ‫که اشک از چشمان ملت جاری می‌کنی.
‫ولی یادت باشه خودت آخرین بار ‫واسه کی اشک ریختی.
‫یادت باشه سوگند خورده بودی ‫اون خطا رو اصلاح کنی.
‫غراب شاه رو یادت باشه.
‫یادت باشه.
‫باید از اقیانوسی شور عبور کرده...
‫و به لبه دنیا برسی.
‫از همین طریق رگانم رو که چون ‫رودی منجمد از نفرت می‌مونن، سیرآب می‌کنم.
‫از این طریق به جزیره‌ای در شمال می‌رسی...
‫که دریاچه‌ای سوزان از قله...
‫کوهستانی سیاه می‌جوشد.
‫قاتل پدرم رو اون‌جا غرق می‌کنم.
‫دم روباه ماده رو دنبال کن ‫تا به منزل فرد باستانی برسی...
‫و شمشیری رو که سرنوشت...
‫جهت همخونی با خشم شدیدت ‫تعیین کرده به دست بیاری.
‫چرا داری آینده‌ام رو می‌گی جادوگر؟
‫چرا که پس از اتمام مسیر پرخاکستر تو،
‫زنی سفر زندگیش رو آغاز می‌کنه...
‫و پادشاه می‌شه.
‫آزادم کن.
‫نمی‌تونی از آینده‌ای که گردانندگان سرنوشت ‫برات تعیین کردن فرار کنی.
‫دیگه برو!
‫این برده‌ها رو می‌فرستیم اوپسالا.
‫اون‌ها رو می‌فرستیم کی‌یف.
‫اون‌ها رو بفرستین قسطنطنیه.
‫این قوی‌ها هم...
‫باید بتونن خودشون رو ‫به پایگاه فیونر تو ایسلند برسونن.
‫این فیونر کیه؟
‫فیونر بی‌برادره.
‫بعد از کشتن برادرش، ‫پادشاه آرواندل بی‌آبرو...
‫ملقب به غراب جنگجو، ‫چنین لقبی بهش دادن.
‫اسمش رو شنیدم.
‫چرا برده‌ها رو می‌فرستن ایسلند؟ ‫فیونر که پادشاه هرافنسیه.
‫بعد از این که پادشاه هارالد نروژی ‫قلمروش رو ازش گرفت،
‫با همسرش و پسرش ‫به جبهه باریکه‌آب فرار کردن.
‫فیونر برادرش رو بی‌جهت کشته بود. ‫الان دام‌پرور شده.
‫پدر!
‫نگران نباش.
‫صاحبت رو که ببینم، بابت گرمایی ‫که بهم بخشیدی، ازش تشکر می‌کنم.
‫اون دو طناب رو بیارین.
‫لباس مبدلت باعث نمی‌شه ‫نفهمیم شمالی هستی.
‫منظورت چیه طلسم‌ساز؟
‫اگه می‌خوای برده بشی،
‫نباید نبوغت رو بروز بدی.
‫باید به چوپانشون نشون بدی ‫حکم گوسفند داری.
‫چوپانشون رو می‌کشم.
‫محکم بچسبین! زور بزنین!
‫بیاین اینجا!
‫وایستین!
‫دستم رو بگیر!
‫نگهت داشتم!
‫[دراگر]
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر! نجاتت می‌دم مادر! ‫می‌کشمت فیونر!
‫[ایسلند]
‫اوناهاش.
‫ولش کنین.
‫تکون بخورین!
‫- یه سری جسد هست. ‫- ولش کنین بابا!
‫کاکایی‌ها می‌خورنش‌ها! ‫گرسنه‌ان!
‫تکون بخور کثافت!
‫واسه چی باید یواشکی ‫به چنین جای وحشتناکی بیای؟
‫این سرزمین مملو از خباثته.
‫سرنوشتم من رو به اینجا کشونده...
‫که چیزی رو که ازم دزدیده بودن، پیدا کنم.
‫خب، چی رو ازت دزدیده بودن؟
‫مادرم، پدرم و قلمروم رو دزدیده بودن.
‫اینجا قلمرو توئه؟
‫خائنی که قلمروم رو دزدیده بود، ‫وقتی پادشاه دیگه‌ای...
‫اونجا رو از چنگش درآورد، ‫به اینجا فرار کرد.
‫به خدمتش که رسیدم، می‌رم.
‫من اولگا هستم، اهل جنگل توسم.
‫من هم سوگند می‌خورم ‫از این جزیره فرار کنم.
‫پس باید با دشمنان ‫متعددی مبارزه کنی.
‫تو هم همین‌طور.
‫حاضری تنهایی باهاشون مبارزه کنی؟
‫با قدرتت استخون ملت رو خرد می‌کنی.
‫من هم با نبوغم ذهنشون رو می‌پاشونم.
‫شما دو تا زنجیرتون رو بگیرین...
‫و راهتون رو برین!
‫- چرا داریم چنین کاری می‌کنیم؟ ‫- چه کاری؟
‫- همین کار رو می‌گم. ‫- چه کاری؟
‫این کار برده‌هاست.
‫تو که رهبر ملتی.
‫اینجا مقبره توئه، من هم ولیعهدت هستم.
‫هیچ‌کس خبر نداره «یول» سال بعد ‫پادشاهه یا برده.
‫به نفعمونه آمادگی جفتش رو داشته باشیم.
‫ضمنا، حداقل کاری که جهت جلوگیری ‫از وقوع گزینه دوم از دستت برمیاد،
‫اینه که به برده‌هات نشون بدی ‫خودت هم عین خودشون قوی هستی.
‫ولی... الان که کسی نظاره‌گرمون نیست.
‫برو کمی آب‌پنیر بیار. ‫به حرفم فکر کن.
‫سپرت رو بالا نگه دار.
‫- نگه داشتم. نگه داشتم دیگه. ‫- داری...
‫نه! نه!
‫سرورم، فیونر!
‫مرسوله‌تون رسیده.
‫خب، نشونم بده.
‫- بقیه‌شون کجان؟ ‫- بلند شین!
‫بلند شین برده‌ها!
‫به صف شین لعنتی ها!
‫رقت‌انگیزه.
‫حتی نمی‌تونن وایستن.
‫تا آخر زمستون هم دوام نمیارن.
‫همگیشون رو بفروشین.
‫بذارین این یکی رو ببینم.
‫بدتر از اینش رو هم نگه داشتیم.
‫تحت‌تأثیر قرار نگرفتم.
‫چه بوی گندی می‌ده.
‫هیچ‌وقت تو چشمم نگاه نکن برده!
‫خب، یعنی اسمت تو سرزمین روس‌ها چیه؟
‫اسمم بیونولفره!
‫از اسمش مشخصه ‫قدر خرس زور داره.
‫ولی قسم می‌خورم ‫اگه عین گرگ باشی...
‫و نشه بهت اعتماد کرد، ‫شخصا می‌کشمت.
‫این یکی رو نگه می‌داریم.
‫بقیه رو بفرستین برن.
‫ولی مامان دو بره واسه آشپزخونه ‫و یه برده واسه رخت‌شویی لازم داره.
‫تکون بخور!
‫- دو برده مرد هم واسه برداشت لازم داره. ‫- قبوله.
‫این دو نفر برن آشپزخونه. ‫اون برده رخت‌شویی.
‫دو مرد رو هم واسه برداشت بردار.
‫این هم بمونه.
‫بازوانش رو سفید کنین...
‫و موهاش رو بلند کنین.
‫قصد داری بری بالا و فرار کنی گرگ‌خرس خان؟
‫حتی اگه واقعا ‫از این مزرعه فرار کنی،
‫خوراک روباه‌های قطبی ‫و سلکی‌ها می‌شی.
‫این جزیره بی آب و علفه.
‫بهتره بگیری کمی بگیری.
‫بلند شو! بلند شو! بلند شو!
‫ای جادوگر سارق خبیث!
‫دور شو! دور شو!
‫دور شو!
‫دور شو! برو دیگه!
‫دور شو!
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر!
‫نجاتت می‌دم مادر!
‫می‌کشمت فیونر!
‫بیا. برو.
‫برو بشاش.
‫بذارش اون تو.
‫همون‌جا وایستا!
‫آهای! کارت رو تموم کن دیگه! ‫بجنب ببینم!
‫چرا عقل نداری؟
‫برگرد!
‫در رو ببند!
‫پیداش کردی؟
‫چیزی که از دست داده بودی رو می‌گم.
‫امروز تو خونه‌شون پیداش کردی؟
‫هم خودش رو پیدا کردم،
‫هم کلی چیز دیگه.
‫عین کابوس می‌مونه.
‫پس باید بیدار بشی.
‫واسه خودشون عین کابوس می‌مونه.
‫آهای!
‫آهای، زن! باید باهامون بیای!
‫جای تو اینجا نیست.
‫فیونر می‌خواد جلوی چشمش باشی.
‫اگه من رو از دست بدی ‫هم میای دنبالم بگردی؟
‫- میای؟ ‫- بیا ببینم.
‫بشین املث، فرزند آرواندل.
‫دوست مرغ‌خورت جریانم رو برات تعریف کرده؟
‫نه.
‫فرد حراف‌تری تعریف کرده.
‫احمق پیرتون تعریف کرده.
‫ای هیمیر بیچاره.
‫از گذشته‌ها می‌گه.
‫از آینده هم می‌گه.
‫فیونر قبل از کشتنش،
‫زبونش رو برید...
‫و چشم‌هاش رو از حدقه درآورد.
‫ولی من براش چشم جدید درست کردم.
‫ای دوست مهربانم،
‫بدون که انتقام تو رو هم می‌گیرم.
‫متأسفانه باید با خودم صحبت کنی.
‫متأسفانه براش گوش جدید درست نکردم.
‫فیونر گوشش رو هم ‫با شمشیر بریده بود.
‫بسه دیگه!
‫خودت می‌دونی واسه چی اومدم اینجا.
‫هنوز هم حیوانی وحشی هستی ‫که ظاهر انسان به خودت گرفتی.
‫- حرف بزن دیگه جادوگر! ‫- باشه برده!
‫ای پیامبر سرگردان...
‫از قتل خود...
‫به هوش بیا!
‫به صدایم گوش فرا ده!
‫هیمیر...
‫آمد!
‫سلام هاپو کوچولو!
‫دنبال سلاحی‌ام که گردانندگان سرنوشت ‫واسه انتقامم تعیین کردن.
‫به حرفم گوش فرا ده.
‫مرگبارترین آهنگران جنگی ‫که از شکم...
‫کرم عظیم زاده شدن، ساختنش.
‫این شمشیر از جنس محرمانه‌ترین آهن دنیاست،
‫دسته‌اش از جنس استخون یوتونه ‫و تو دست صاحبش بی‌وزنه،
‫ولی ضرباتش عین نیش اژدها ‫همیشه محکم و کشنده است.
‫تیغه‌اش فقط با خون انسان آروم می‌گیره.
‫شعله بی‌سابقه در نبرد می‌افروزه.
‫اسمش...
‫دراگره.
‫یعنی مرده متحرک.
‫سرنوشتت از این قراره.
‫با این حال، ذات شمشیرش ‫کمی دشواری ایجاد می‌کنه،
‫چرا که فقط می‌شه تو تاریکی شب،
‫یا دم دروازه‌های سیاه جهنم ‫از غلافش بیرونش کشید.
‫شمشیرم دم دروازه‌های جهنم ‫عدالت رو برقرار می‌کنه.
‫تا اون موقع دراگر رو با کمال میل ‫شب‌ها سیرآب می‌کنم.
‫پس از انتخاب مهر به همنوعانت ‫و نفرت به دشمنانت...
‫هم خیلی لذت خواهی برد.
‫این که کاری نداره.
‫قلب من فقط دنبال انتقامه.
‫نشونم بده.
‫باید سری به صاحب دراگر، تپه‌گرد، بزنی.
‫نور ماه کامل رو دنبال کن.
‫چرا که سایه‌ها ‫میزبانان مهمان‌نوازی نیستن.
‫نور ماه کامل رو دنبال کن!
‫توریر قوی‌ترینمون رو انتخاب می‌کنه.
‫فردا ثابت می‌کنیم افراد ‫هاکون ریش‌آهنی باد توخالی هستن.
‫درسته.
‫نیست و نابودشون می‌کنیم.
‫راکی!
‫راکی.
‫راکی رو ببر خونه.
‫- شما دو تا هم... ‫- راکی، بیا...
‫سپیده‌دم داره سر می‌رسه. ‫برین بخوابین.
‫- چشم سرورم. ‫- راکی!
‫بیدار شو.
‫بیدارش کن. خودت که می‌دونی کدوم رو می‌گم.
‫مویی چون موی والکری‌ها...
‫یا درستش می‌کنی، ‫یا جفتتون رو می‌کشم و دفن می‌کنم.
‫گردانندگان سرنوشت رو شاکر باش ‫که امشب خونی جز...
‫خون زنی تو خونه‌ات جاری نشده بزدل خان.
‫خیلی احمقم.
‫پیشگویی کرده بودن ‫که قاتل پدرم رو تو دریاچه‌ای سوزان می‌کشم.
‫تا فرا رسیدن اون روز...
‫مایه عذاب کسی می‌شم ‫که زندگیم رو تیره و تار کرد.
‫فعلا خوب بخواب شمشیر شب.
‫درسته، تشنه انتقامیم،
‫اما ما نمی‌تونیم از سرنوشت‌مون فرار کنیم.
‫بذارین‌شون توی صف! یالا
‫- صبرکن! ‫- قایم‌شون نکن!
‫می‌خوان ما رو کجا ببرن؟
‫ظاهراً رئیس‌قبیله یه جشن ترتیب داده...
‫دیشب با هم دیدمتون!
‫پس باید بدونی وقتی از جزیره برم فیونر قرار ‫نیست دست از سرم برداره!
‫خوب از پسش بر اومدی.
‫آهنِ سردی که می‌تونیم با استفاده ازش ‫نابودش کنیم رو پیدا کردم!
‫- کی می‌خوای انجامش بدی؟ ‫- هرموقع لازم باشه
‫الان دیگه می‌تونم هرموقع که اراده کنم این ‫مزرعه رو با خاک یکسان کنم.
‫- فینور فکرمی‌کنه املث مدت‌هاست که مرده ‫- آره، اما مادرت چی؟
‫مادرم از عذابِ فیونر خوشنود می‌شه.
‫جوری رفتار می‌کنه که انگار ‫می‌خواد از بچه‌ها محافظت کنه...
‫- اون بدونِ... ‫- وقتی مادرم رو آزاد کردم اگه لازم بود پسرس رو هم میارم
‫- اونا دوباره من رو منتقل کردن به آشپزخونه، اگه... ‫- باید یکم دیگه برای اجرا کردن نقشه‌مون صبرکنیم
‫- برو. ‫- بیونولفر، حرکت کن!
‫- تو...برگرد ‫- عجله‌کن
‫توریر، سرورِ من... ‫هنوز یک نفر کم داریم
‫اینا همه برای مهمانی شنبه‌ست.
‫بچه که نیستم! موهای خودمه.
‫مردان بالغی رو می‌شناسم که برای ‫باز کردن گره‌ موهاشون به زن‌ها احتیاج دارن
‫برین تو صف!
‫می‌تونید بعد از بازی جشن بگیرین. ‫حالا حرکت کنین...
‫سرورم...
‫سرورم، توریر.
‫بلدی بجنگی، ای برده؟
‫تو چشم‌هام نگاه کن، برده...
‫ازت پرسیدم جنگیدن بلدی؟
‫این صدای چیه؟
‫تا حالا هیچوقت یه " کناترا " ندیدی؟
‫نگران‌ نباش، شب که بشه تا ‫دلت بخواد می‌بینی.
‫بـرای خون مبارزه کنید!
‫پاس بده!
‫خاک بر سرت، مردک احمق!
‫افراد بیشتری نیاز داریم...
‫نه! نه!
‫- گــونار ‫- نــــــه
‫بازی رو متوقف کنید، دست‌نگه دارید
‫بهش دست نزن.
‫- گونار؟ ‫- بازی رو متوقف کنید!
‫- برگرد، پسر! ‫- گونار
‫- خداحافظ، گونار ‫- نه
‫فیونر، بهش خبر بدین.
‫- گونار، گونار ‫- پـاشو
‫پسرک کودن، بیدار شو!
‫- گونار! گونار ‫- گونار
‫- بیدارشو ‫- گونار پاشو! پاشو
‫گـونار! گونار.
‫بیدارشو، بیدار شو...
‫بیدار شو!
‫برنده شدیم؟
‫الحق که پسر رئیس قبلیه‌ای...
‫- واقعا شجاعه! ‫- چه‌پسر شجاعی.
‫تو!
‫از این سمت!
‫شجاعت و وفاداری قابل توجهی ‫از خودت نشون دادی!
‫وقتی به مزرعه برگشتیم، از امتیازاتی ‫برخوردار خواهی شد!
‫کارـت دیگه مثل قبلا سنگین نیست، افسارِ ‫بقیه کارگرها رو در دست می‌گیر!
‫و بیونولفر...
‫به‌عنوان پاداشِ پیروزی در بازی امروز، آزادی که ‫یک زن برای خودت انتخاب کنی.
‫حتی اون زن اسلاوی که دیدم ‫باهاش نشست و برخواست می‌کنی
‫همونی که حتی پدر هم ازش خوشش میاد.
‫به‌ کسی اهمیت نمیده!
‫اما اینو بدون که هیچوقت ‫قرار نیست آزاد بشی!
‫برده‌ها هرچی‌ام که بشه، باز هم یه‌مشت برده‌ان!
‫چشم.
‫ممنونم.
‫دلمون واسه دستشویی‌ تمیز ‫ کردن‌هات تنگ میشه.
‫به افتخار پسرم، گونار!
‫اولگا!
‫پس پیدام کردی...
‫گم شده بودی؟
‫اگه تو کسی هستی که دنبالم می‌گرده، آره.
‫[قربـانی شمشیر شامگاه]
‫می‌‌تونی بری...
‫برگرد به اصطبل.
‫تو!
‫خدمت‌گذاران فـریر!
‫آن‌ها را در پیشگاه خداوندمان قرار بده...
‫ای بزدل!
‫- نترس! تو تازه اولینِ نفر هستی ‫- خواهش می‌کنم...
‫باعث و بانی این اتفاق‌ـو پیدا می‌کنم!
‫پیداشون می‌کنم و چشم‌هاشون رو ‫از حدقه در میارم.
‫زبون‌شون رو می‌کنم!
‫توی جهنم تا ابد عذاب می‌کشن!
‫نگاه‌کن پدر، نگاه‌کن چه بلایی سر بر دوستان ‫شجاع‌ام آوردن!
‫مسیحی‌های هیولا ‫هیولاها...
‫تـو؟ تو اینکارو کردی؟
‫جـواب بده! جـواب بده...
‫- بس کن! ‫- پسرم
‫خونسرد باش!
‫اونا انسان‌های خوبی بودن.
‫با کمک فریر، انتقام‌شون رو می‌گیریم
‫ببریدش!
‫توریر راست می‌گه؟
‫ممکنه کار اون مسیحی‌های ‫خوک‌صفت باشه؟
‫جسد خدای خودشان هم به درخت آویزان شد...
‫که چی بشه؟
‫این پسرها هیچ‌کاری باهاشون نداشتن...
‫اصلا چطوری اسلحه‌ها رو پیدا کردن؟
‫نه.
‫این زخم‌ها کارِ بشر نیست،
‫ روح‌های شیطانی دوباره باز خواهند گشت،
‫خواهان یک قربانی هستند
‫بروید، من قربانی را آماده خواهم کرد.
‫تقصیر شماست!
‫عوضی های خونخوار!
‫کاری که بهتون گفته شد رو انجام بدید.
‫برید...
‫قارچ‌ها...به‌ دست‌شون آوردم.
‫امشب نه، ارواح قراره حمله کنن. ‫ بازـم خون ریخته می‌شه.
‫ای‌ روح سیاه، خشم خود را فروکش کن
‫این پیشکش را به معشوق خود واگذار کن و..
رحم و مروت خویش را شامل حال ما کن.
‫- راکی؟ ‫- راکی؟
‫- راکی، چی شده؟ ‫- راکی؟
‫راکی، بشین! راکی
‫راکی!
‫آزادش کنین.
‫فریر، به‌نظر می‌رسه خودش دست‌ به‌کار شده. ‫اون رو به‌عنوان قربانی مناسب دانست‌ـه!
‫- با خون‌ـش کور شده ‫- بیاید امیدواریم باشیم که گرسنگی‌ـش از بین رفته باشه
‫این کارِ خدای من نیست.
‫یقین ندارم که جادوگری‌ـه.
‫امشب شما برای دفاع از مزرعه و همینطور ‫خانه خود، مسلح خواهید شد.
‫چطور می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم ‫که از‌ـمون محافظت کنن؟
‫برو اونجا، سگ کثیف!
‫پدرت نمی‌خواد برده‌ها رو برای قیام‌کردن تحریک کنه ‫به دانش پدرت شک نداشته باش.
‫برید!
‫رویاهای سیاه، برخیزید.
‫حواستون باشه، برده‌ها... ‫چوب‌هاتون رو در دست بگیرین.
‫با اون چوب‌ها می‌خواین با شیطان مقابله کنین؟
‫بیاین..
‫گشنتونه؟
‫غذای امشب شماها هستین!
‫شما برید استراحت کنید.
‫خودم انجام می‌دم.
‫برید!
بهشون دست نزن! ‫توی چشم‌هاشون نگاه نکن!
‫ارواح شب حمله کردن، به مغزشون غلبه کردن ‫و دارن اونا رو کنترل می‌کنن.
‫توریر...خارج ‌شو ای‌ روح کثیف!
‫خارج شو!
‫امشب، قبل از طلوع.
‫پدر...
‫می‌تونی بری.
‫عجب شمشیر بلند بالایی...
‫دست از شوخی بردار.
‫من پسر تو هستم.
‫املث؟
‫تو هنوز زنده‌ای؟
‫زنده‌ای که از درون مُرده!
‫ قسم خوردم تا زنده بمونم و شاهد این صحنه باشم
‫فردا، به همه این‌ها پایان می‌دم ‫و شرافت‌ـم رو ثابت می‌کنم
‫اون موقع‌ست که خواهم فهمید ‫میل به زندگی در من چقدر است...
‫- تو پاره‌ی تن منی ‫- همینطور پدرـم
‫اومدم تا انتقام پادشاه آرواندل رو بگیرم
‫و عمو‌ی خائنم رو در خون خودش غرق کنم.
‫و تو رو آزاد کنم.
‫می‌بینم که سادگی پدر‌ـت رو به ارث بردی...
‫چه حرفی برای گفتن داری؟
‫من هرگز برای پدرت سوگ‌واری نکردم.
‫تو ملکه اون بودی،
‫پدرت فقط به این دلیل که...
‫‌پسر براش به دنیا آورده بودم من رو نکشت!
‫نه
‫روی‌خوش پدرت فقط موقع دیدن نقره ‫وطلا نمایان می‌شد.
‫نمیدونم اصلا قلبی داشت تا تو رو ‫دوست بداره یا نه!
‫- سکوت کن ‫- بزدلی که وانمود می‌کرد پادشاهی شجاعه!
‫هیچی نبود، فقط یه برده ‫تازه به‌دوران رسیده بود.
‫صداتو ببر!
‫تو روی صورت شوهر مرده‌ت تف کردی!
‫اون همچین برادری داشت...
‫برادری به این خوبی!
‫اون عوضی هـیچ از خودش خجالت نمی‌کشید، ‫یا حتی از تجارت‌ش.
‫عموی تو من رو دوست داشت، خوب ‫از گذشته من باخبره!
‫املث...
‫فکر می‌کنی اون داستانی که سال ‫ها قبل برات تعریف کردم حقیقت داره؟
‫" عروسی نـجیـب از دیار بریتانی* " ‫(یکی از شهرها و مناطق معروف کشور فرانسه)
‫من هرگز به خواست خودم ‫عروس پدرت نشدم،
‫چه راحت وقتی که هیولاها ما رو همسر خودشون ‫می‌کنن، دوباره شاهدخت‌هایی بی ارزش می‌شیم!
‫اره...
‫به دنیا آوردن تو با خشم و اجبار بود،
‫گونار آزادانه و با عشق به دنیا اومد،
‫نه
‫صبر کن اینم بگم...
‫من بودم که جلوی فیونر زانو زدم ‫و التماس کردم تا پادشاه آرواندل رو بکشه!
‫لب‌هام رو، روی دست قوی و مطبوع‌ـش فشردم
‫بوسیدمش!
‫و التماس کردم.
‫برای اینکه امروز هرگز از راه نرسه،
‫فیونر دستور کشتن‌ـت رو با موافقت ‫کامل مادر خودت، صادر کرد!
‫اما من دیدم...
‫دیدم فیونر داره به‌زور تو رو می‌بره...
‫- جیغ می‌زدی! ‫جیغ میزدم ؟ من داشتم میخندیدم
‫لعنتی!
‫اخلاق و افکارت کاملا به پدر زالوصفت‌ـت رفته
‫- تو هم باید همراه اون می‌مُردی! ‫- حرف‌هات مثل زهر می‌مونه!
‫من اجــل تو هستم!
‫مادرت کجاست؟
‫بگو ببینم
‫کجاست؟
‫اونم مثل فیونر بدذاته!
‫فیونر و هرچیزی که براش مهمه ‫رو با خاک یکسان می‌کنم،
‫مانند کولاکی از آهن و فولاد...
‫انتقام‌ـم رو می‌گیرم.
‫و حتی بیشتر از اون...
‫اما الان باید چیکار کنیم؟
‫باید برم سمت تپه‌ها،
‫مادرم فهمید من کی هستم و بزودی ‫بقیه هم می‌فهمن...
‫- منم باهات میام ‫- نه
‫اونا نمی‌دونن تو بخشی از این ماجرایی، ‫فردا که بشه، می‌گردن دنبالم!
‫چرا؟
‫کشتیش؟
‫من هیچ زنی رو نمی‌کشم، حتی اون!
‫توریر امشب گرفتارِ خشم دیوانه‌وار من شد،
‫خدا به همراهت!
‫فردا شب برای کشتن فیونر ‫برمی‌گردی؟
‫اگر گردانندگانِ سرنوشت بخواهند...
‫هر اتفاقی که فردا افتاد، هرلحظه ‫برای فرار آماده باش!
‫قلب‌ـش...
‫قلب...
‫قلب‌ـش..قلب‌ـش رو از جا درآورده
‫این دیگه چه شیطانی‌ـه؟
‫کدام شیطان قلبِ یک مرد شجاع و جوان رو می‌خوره؟
‫فــریــر، صدامو می‌شنوی؟
‫قوی‌باش، جلـوی مَردمانت ‫از خودت ضعف نشون نده.
‫هیچ روح شیطانی‌ای در کار نیست،
‫بهت که گفتم، بهت گفتم...
‫کارِ پسر نفرین ‌شده‌ام، املث‌ـه.
‫اما اون وقتی بچه بود مُرد
‫باید حرفم رو باور کنی، اون اینجاست.
‫توله‌ی آرواندل هنوز زنده‌ست
‫می‌ترسم روحِ آرواندل راون اون رو به اینجا هدایت کرده باشه ‫بردار مرده‌ـت...
‫- ممکن نیست ‫- فکرکن...
‫افرادت رو کشت، ‫ پسر ارشد‌ـت رو به قتل رسوند!
‫و تا وقتی که جسد مُرده تو و پسرمون گونار ‫رو در کنار هم نبینه، دست برنمی‌داره
‫کارِ املث‌ـه!
‫در این راه هیچ خدایی بهت کمک نمی‌کنه،
‫باید پسرـم رو پیدا کنی و با دستان ‫خودت بُکشیش!
‫اجازه بده حرف‌های من، تیزکننده ‫شمشیر خشم و عصبانیت‌ـت باشه.
‫برای فتنه دیشب که قطعا ‫کار یـک نفر نبوده،
‫بردگانی که باهاش همکاری کردن رو پیدا کن!
‫پیداشون کن!
‫زانو بزنید!
‫روی‌زمین، همین حالا
‫روی‌زمین، همین حالا!
‫نمیدونم و برام اهمیتی نداره که ‫برده‌ای توی قتل پسرـم نقش داشته یا نه!
‫اما اگه چیزی می‌دونید و به‌زبون نیارید، کارتون تمومه.
‫نه؟
‫می‌بینم که دیگه از ریختن خون ‫زن‌ها ترسی نداری...
‫تو! معلومه که تو بودی... ‫تو بودی.
‫فیونر!
‫با اون کاری نداشته باشه،
‫قلب‌ پسر‌ـت رو در ازای جونِ اون پیشنهاد می‌کنم
‫من املث، ملقب به نیمه‌خرس‌-نیمه‌گرگ...
‫فرزندِ پادشاه آرواندل وارن رِون
‫و اومدم انتقام‌ـش رو بگیرم.
‫بکشیدش!
‫- بیارید‌ـش پیش من ‫- بکشیدش
‫خودم به حساب‌ـش می‌رسم
‫هرچی هم که بشه...
‫با پدرت مو نمی‌زنی...
‫پسر کو ندارد نشان از پدر.
‫از کجا مطمئنی این قلب پسرت‌ـه و...
‫قلب سگ پریشانی که دو شب پیش کُشتی، نیست؟
‫کجاست؟
‫من‌ـ...من نمی‌میرم!
‫حتی اگه با شمشیرـت هم تیکه‌تیکه ام بکنی...
‫بازم هیچی‌ـم نمیشه
‫دوره‌ی من هنوز آغاز نشده،
‫من فقط در میدان جنگ می‌میرم!
‫قلب پسرـم کجاست؟
‫اودین، پـدر همـگان ‫خدای شما را نابود خواهد کرد.
‫- بترسید! ‫- خفه‌شو
‫برمی‌گردم و قلب‌ـت رو از جا در میارم!
‫همینطور قلب مادرت، ‫ و می‌خورم‌شون!
‫اودین، والکری‌‌ را تا دروازه های درخشان... ‫(در اساطیر اسکاندیناوی، والکری‌ها زنانی زیبارو و سربازان اودین هستند)
‫محافظ و راهنمای من قرار بده...
‫پدر و مادرم را می‌بینم،
‫خودِ مرده‌ام را می‌بینم،
‫ارباب‌ـم را در تالار یاران فـریا می‌بینیم
‫مرا نیز فرا می‌خواند،
‫امشب من عزادار مرگِ توریر هستم!
‫با مرگ این حیوان تـیـزپـا، او به صف اول ‫نبردِ من با برادر بزرگ‌ـم فرستاده خواهد شد.
‫حالا تو تنها وارث ما هستی
‫عزاداری دیگه کافیه،
‫ زمانِ انتقام فرا رسیده!
‫بگو که تو والهالا نیستیم
‫من نبودم که تا اینجا آوردمت...
‫من والکری نیستم...
‫هنوز واسه خوابِ زندگی بعد از مرگ زوده!
‫سرنوشت‌ـم من رو به ایسلند هدایت کرد ‫تا به عهدِ انتقام‌ـم وفا کنم
‫اما سرنوشت‌ـم...
‫من رو برای دیدار با تو آماده نکرده بود.
‫همیشه با خودم می‌گفتم که قلب من ‫باید از سنگ باشه...
‫فکرنمی‌کردم سر و کله مردی از شمال ‫پیدا بشه و قلبم رو تصاحب کنه
‫تو خودت رو به‌خاطر من فدا کردی، درحالی ‫که می‌تونستی فرار کنی.
‫تو هم من رو ول نکردی،
‫تا الان به هیچکس اینقدر نزدیک نبودم
‫نه از دوران بچگی‌ام.
‫لعنت به مادرت و کارهای شیطانی‌ش...
‫اون بچگی‌ام رو ازم گرفت
‫به‌نظرت ممکن نیست گردانندگان سرنوشت ‫راه دیگه‌ای پیش روت گذاشته باشن؟
‫خدایان‌ـت چی گفتن؟
‫که هرجا میرم، تو رو ‫هم باید با خودم ببرم.
‫در " اورکنی " اقوامی دارم
‫می‌تونیم...می‌تونیم یه جای امن ‫برای خودمون پیدا کنیم
‫با‌هم!
‫واقعا نمی‌تونم باور کنم که می‌خوای ‫آتش انتقامی که درونت‌ـه رو خاموش کنی.
‫نـفرت تنها چیزی‌ـه که تا الان شناخته‌ام
‫اما امیدوارم بتونم از شرش خلاص بشم
‫تصمیم‌ـش با خودته!
‫بیا بریم دنبال آینده‌مون...
‫خوش آمدین، دریانوردان!
‫پیش‌بینی میشه این قایق چوبی ‫نزدیک به 21 روز دیگه به مقصد برسه،
‫البته اگه ارواح‌شانس باهامون یار باشن.
‫فکرمی‌کردم افراد فیونر بیشتر از اینا باشن
‫قرار بود پسرـش هم بیاد...
‫توریر زودتر رفت..
‫با کشتی خودش.
‫لنگر‌ها بــالــا، بادبان‌ها رو بکشید!
‫خون خاندان من...
‫خون من درون توئه! ‫(حامله‌ست)
‫تو همان چاه‌ـی هستی که خون خاندان من ‫دوباره از آن فوران خواهد کرد،
‫نمی‌خواستم تا زمانی که مطمئن بشم جایی ‫هستیم که جون بچه در امانه، بهت بگم
‫اگه فیونر زنده بمونه جون اون ‫بچه همیشه در خطره!
‫اگه خبردار بشه، با تمام قدرت‌ش ‫برای گرفتن جونت عازم میشه
‫- نباید منتظر اون روز بمونیم ‫- بس‌کن
‫الان دیگه چیزی وجود داره که ما رو بهم متصل کرده!
‫من خیلی احمق بودم،
‫می‌خواستم با تو از سرنوشت‌ـم فرار کنم
‫اما باید باهامون بیای! باید...
‫پیش‌گویی شده که باید انتخابی کنم!
‫بین عشق به خانواده‌ام یا نفرت به دشمنانم...
‫با خودتون ببریدش به اورکنی.
‫در ازای تحویل این انگشتر، اقوام من 9 برابر ‫ارزش‌ـش رو بهت می‌دن
‫نـه، نــه ‫امــلث
‫تو قرار مادر یک پادشاه باشی،
‫نمی‌تونی از سرنوشت‌ـت فرار کنی
‫نه!
‫املث!
‫با من همراه شوید، دخترانِ باد شمالی...
‫من و فرزندانم را تا خانه اجدادی‌شان همراهی کنید،
‫من در جواب، برای شما جنگلی ‫از درختان توس خواهم کاشت
‫درختانی با شاخه‌های بی‌انتها ‫تا توفان شما را به رقص درآورند
‫همان توفانی که با نفس پـاک خود می‌دمی...
‫اونجاست! فیونر رو خبر کنید
‫خودشه!
‫درب کلبه رو ببندید
‫روزی توله‌‌گرگی شکار کردی ‫که دماغت رو گار گرفت و کند
‫حالا اون توله‌گرگ بزرگ شده...
‫و خودش بقیه رو شکار می‌کنه
‫هرچی که شنیدین، همینجا بمونید
‫مواظب‌ـش باش
‫- هردوتون مواظب باشید ‫- چشم
‫آزادیت رو پس بگیر
‫و هرکاری می‌خوای باهاش انجام بده
‫فیونر!
‫اجازه نمیدم!
‫درست وسط قلبم...
‫ممنون
‫مــامـان
‫جلوی دروازه دنیای مردگان منتظرت می‌مونم
‫دروازه‌ دنیای مردگان!
‫منتظرم باش!
‫همونجا می‌کشمت
‫با همون دستی که پدرت رو کشتم
‫[دروازه دنیای مردگان]
‫به‌وسیله یک تکه آهن کشته شدی،
‫همه‌ی ما باید دوباره در مقابل " دیـوار محکم " پدر همگان، ‫ هم را ملاقات کنیم.
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر.
‫نمی‌ذارم خونه‌مون پایمال بشه!
‫ریسمان سرنوشت رو قطع می‌کنم!
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر.
‫نمی‌ذارم خونه‌مون پایمال بشه
‫ریسمان سرنوشت رو قطع می‌کنم!
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر.
‫نمی‌ذارم خونه‌مون پایمال بشه
‫ریسمان سرنوشت رو قطع می‌کنم!
‫انتقامت رو می‌گیرم پدر.
‫فرزندان من زنده خواهد ماند،
‫والهالا در انتظاره!
‫ریسمانی که ما رو بهم متصل کرده ‫هیچوقت قطع نمیشه!
‫جامون امنه.
‫آسوده راهی والهالا شو.
‫«مـردی از شـمال»