‫[این فیلم از رویدادهای واقعی الهام گرفته شده]
‫[اما تمام شخصیت‌ها و محل‌ها تغییر داده شده‌اند]
‫[در یازدهم سپتامبر 2001، القاعده با رهبری ‫اسامه بن‌لادن به ایالت متحده حمله کرد]
‫[ایالات متحده به دلیل پناه دادن افغانستان به ‫بن‌لادن، اعلان جنگ کرد]
‫[سی و هشت کشور به این جنگ ملحق شدند]
‫[و کره‌‌جنوبی صدها نیروی غیرمسلح ‫به افغانستان اعزام کرد]
‫[طالبان پس از ازدست دادن قدرت ‫به یک حکومت نزدیک به آمریکا]
‫[شروع به ربودن خارجی‌ها و عملیات انتحاری روی آورد]
‫[افغانستان، زابل]
‫[نوزدهم سپتامبر، 2006]
‫بیاین دعا کنیم.
‫پروردگارا، لطف خود را به این زمین بایر عنایت بفرما.
‫آمین!
‫لطفا اجازه بده بذرهایی که امروز می‌کاریم، ‫ریشه بدهند.
‫به مَردم این سرزمین کمک کن تا متوجه بشن
‫- که خداوند آنها... ‫- پروردگارا.
‫- خداوند خوبی‌هاست. ‫- آمین.
‫ما معتقدیم که عیسی مسیح ‫پادشاه و حافظ صلح خواهد بود!
‫آمین!
‫همه حالشون خوبه؟
‫چه خبره؟
‫در رو باز کن.
‫من فقط راننده اتوبوسم.
‫لطفا بهم صدمه نزن.
‫فورا باز کن.
‫ساکت!
ما کره ای هستیم . ما توریستیم
ما توریستیم
متوجه می شی
افغانستان جای توریست نیست
‫[کره‌جنوبی، وزارت امور خارجه]
‫معاون کیم!
‫بله؟
‫چی شده؟
‫قرار بود دیروز به شهر قندهار برسن، ‫ولی هنوز نرسیدن.
‫سوالم این نیست. ‫توی اون کشور ممنوعیت سفر وجود داره!
‫اونا از طریق پکن وارد دوبی شدن، ‫پس ما اصلا انتظار نداشتیم...
‫خدایا، منو بکش و راحتم کن.
‫این چیه؟
‫همه‌شون از یه کلیسا هستن.
‫هدف‌شون از رفتن به اونجا چیه؟
‫بنظرمون یه کار تبلیغاتی کوتاه‌مدته.
‫- چی؟ ‫- اینجا رو!
‫ما از حکومت کره‌جنوبی خواستاریم فورا ‫نیروهای خود را از افغانستان بیرون ببرند
‫و فورا بیست و سه جنجگوی طالبان ‫که در کابل زندانی هستند را آزاد کنند.
‫به دفتر مطبوعاتی بگو همه‌ی مطبوعات باید ‫اونا رو داوطلب معرفی کنن.
‫چی؟
‫بدو، وگرنه همه‌شون کشته میشن.
‫بله، قربان!
‫- آقای بائه! ‫- بله؟
‫- فورا یه جلسه ترتیب بده. ‫- چشم.
‫- مطبوعات خارجی رو نگاه کن. ‫- چشم.
‫اگر خواسته‌های ما برآورده نشه، ‫این گروگان‌ها رو می‌کشیم.
‫بهتون 24 ساعت فرصت میدیم.
‫[زندان کراچی، پاکستان]
‫بیا بیرون.
‫چه خبره؟
‫اینجا رو امضاء کن.
‫[پارک ده‌شیک]
‫اقامت سختی بود، نه؟
‫سه ماه. ‫نه، چهار ماه شد؟
‫حتی یادم نمیاد.
‫دلار جعلی یکم افراطی بود.
‫مگه تصمیم من بود؟
‫گفتی زود بیرونم میاری.
‫دولت اینطور با افرادی که زندگی‌شون رو ‫به خطر می‌اندازن، رفتار می‌کنه؟
‫می‌دونی که اینجا جعل اسکناس ‫مسئله مهمیه.
‫باشه!
‫برو به کابل!
‫بیا دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫این رفتارها چیه؟
‫- چندین نفر ربوده شدن. ‫- خودت ترتیبش رو بده.
‫بیست و سه نفر هستن.
‫عجله کن.
‫بزودی در فرودگاه بین‌المللی کابل ‫به زمین می‌شینیم.
‫ساعت در کابل 8:24 صبح هست. ‫دمای هوا 31 درجه سانتی‌گراد.
‫لطفا کمربندهای خود را ببندید ‫و سینی‌های میز را به حالت عمودی برگردانین.
‫معاون وزیر.
‫- جناب معاون وزیر. ‫- هان؟
‫داریم فرود میایم. ‫لطفا کمربندتون رو ببندید.
‫باشه.
‫[کابل، پایتخت افغانستان]
‫[پنج ساعت تا پایان مهلت]
‫خوش‌اومدید.
‫دولت افغانستان چی گفت؟
‫سفیر داره تمام تلاشش رو می‌کنه، ‫ولی فعلا کاری از پیش نبرده.
‫لطفا باهام بیاین.
‫چیه؟
‫مامور اطلاعاتیه.
‫مذاکره‌کننده توئی؟
‫استراتژیت چیه؟
‫اونا دوست دارن نشون بدن توی کارشون جدی هستن،
‫پس قبل اینکه کسی رو بکشن، ‫یه سیگنال مثبت بهشون بفرست.
‫فهمیدی؟
‫همون احمقی نیست که توی پاکستان ‫دسته‌گل به آب داد؟
‫بله، قربان.
‫مگه بیرون پرتش نکردن؟ ‫پس چرا اینجا اومده؟
‫شنیدم واسه گروگانگیری یه تبعه کره ‫در عراق کمک کرده.
‫ولی اون گروگان که کشته شد.
‫اینجا افسران اطلاعاتی خیلی کم پیدا میشن...
‫حتما خیلی دنبال مامور گشتن.
‫[وزارت خارجه افغانستان]
‫دو روز پیش، دو تابعه اخراجی آلمانی ‫دقیقا در همون ناحیه ربوده شدن.
‫متوجه نمیشم چرا کره‌ای‌ها از دولت ما ‫برای محافظت کمک نخواستن.
‫مخصوصا وقتی در همچین گروه ‫بزرگی درحال سفر هستن.
‫بهش بگو واسه من سخنرانی نکنه ‫و اون زندانی‌ها رو آزاد کنه.
‫الان مهم‌ترین مسئله برگردوندن اوناست، درسته؟
‫لطفا در ازای جان کره‌ای‌ها، ‫چند طالب رو آزاد کنین،
‫درست مثل همون کاری که دفعه‌ی پیش ‫برای ایتالیایی اخراجی انجام دادید.
‫بازم ایتالیایی اخراجی.
‫اون یه پرونده‌ی خیلی استثنایی بود.
‫و اون بار فقط یه نفر بود.
‫این بار زیادن. ‫خیلی زیادن.
‫اینم متوجه هستین که آدم‌رباها ازمون ‫درخواست کردن که نیروهامون رو خارج کنیم.
‫بله، می‌دونم.
‫ولی بهرحال طبق برنامه قراره نیروهای کره‌ای ‫تا آخر سال به کشورشون برگردن.
‫بهتون یه کار خیلی آسون دادن.
‫می‌تونیم به عقب بندازیم.
‫حتی می‌تونیم نیروهای بیشتری اعزام کنیم
‫تا امکانات پزشکی و به گسترش جاده‌ها ‫در افغانستان کمک بشه.
‫وزیر خارجه افغانستان تصمیم گرفت ‫یه کنفرانس مطبوعاتی برگزار کنه.
‫مدیر جونگ هست.
‫بنظرت چقدر طول می‌کشه ‫زندانی‌ها رو تبادل کنین؟
‫بنظر نمیاد خیلی طول بکشه.
‫ولی موضع آمریکا خیلی مهمه،
‫فکر کنم بهتره اول با واشنگتن تماس بگیرین.
‫فهمیدم.
‫کارت خوب بود.
‫بله، ممنونم.
‫[ستاد پاسخگویی به آدم‌ربایی سفارت]
‫شرایط توافق رو بگو.
‫نشنیدی؟
‫ببینم، هیچ درکی از رویه نداری؟
‫بجای اینکه همش به زور بیای، ‫از طریق کانال‌های رسمی اقدام کن.
‫اینطوری فایده نداره.
‫واقعا زندانی‌های طالبان رو آزاد می‌کنن؟
‫افغان‌ها هرگز بر سر خروج نیروها ‫به توافق نمی‌رسن.
‫از کجا درباره‌ش می‌دونی؟
‫این یه رازه که از مسیر دیپلماتیک ارسال شده.
‫داری پیام‌های ما رو شنود می‌کنی؟
‫به این سادگی ازش نمی‌گذرم.
‫تو درباره‌ی این کشور چی می‌دونی؟
‫مَردم اینجا به محض شنیدن اسم طالبان ‫از ترس به تته‌پته می‌افتن.
‫رئیس‌جمهورش نزدیک بود با آزاد کردن ‫چند زندانی اخراج بشه.
‫حالا فکر کردی 23 زندانی رو آزاد می‌کنه؟
‫قربان، داره شروع میشه.
‫حسین! حسین!
‫ما برای حل این بحران گروگانگیری، ‫از نزدیک با دولت کره‌جنوبی
‫درحال بحث و همکاری هستیم.
‫شما تقاضای طالبان برای آزادی زندانیان رو می‌پذیرید؟
‫تحت‌ هیچ‌شرایطی ما زندانیان طالبان رو آزاد نمی‌کنیم.
‫دولت افغانستان تمام گزینه‌های دیگر را ‫در نظر دارد
‫تا مطمئن شود هیچ گروگان کره‌ای ‫آسیب نبیند.
‫اون عوضی‌ها چی دارن میگن؟
‫جونگ، قضیه چیه؟
‫از سئوله.
‫بله، رئیس.
‫مگه نگفتی به توافق رسیدین؟
‫بنظر میاد یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫بله، بزودی سوءتفاهم رو رفع می‌کنیم.
‫فقط یه ساعت وقت داریم.
‫می‌دونم، ولی...
‫مقامات افغان جواب نمیدن؟
‫چی؟ هنوز نه...
‫این چه ترافیکیه؟
‫دارم دیوونه میشم...
‫مسیر میانبری نیست؟
‫از کوچه‌ها بریم؟
‫برو.
‫لعنتی...
‫اینجام که مثل مور و ملخ ریختن.
‫هی، چقدر زمان مونده؟
‫چهل دقیقه.
‫خدای من.
‫با لاین مخالف برو.
‫مگه کوری؟
‫متاسفم، متاسفم!
‫آروم‌تر! ‫باشه، برو.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- کوری؟
‫باز چی شده؟
‫چقدر مونده؟
‫اون گوشه، در تقاطع دومه.
‫جناب معاون وزیر.
‫وقت نداریم، بنظرم باید پیاده بریم.
‫ولی پیاده رفتن...
‫عجله کن، چیزی نیست.
‫خدایش؟
‫الله اکبر!
‫هنوزم جواب نمیده؟
‫قربان! حالتون خوبه؟
‫جناب معاون وزیر، حالتون خوبه؟
‫الو؟
‫مدیر جونگ؟
‫نیم ساعت برامون مونده.
‫بنظرت بعدش چی میشه؟
‫فکر کنم کشته میشن.
‫چطور جلوشون رو بگیریم؟
‫یه اعلامیه بدید که ارتش رو خارج می‌کنیم
‫و فورا با سازمان همکاری اسلامی تماس بگیرین.
‫تغییر موضع یعنی قبول اینکه اشتباه کردیم.
‫اگه به وضعیت اینجا نگاه کنین،
‫می‌بینین که راه دیگه‌ای نداریم.
‫جناب وزیر! گفتین ارتش رو بیرون می‌کشین؟
‫پس از شکست مذاکرات، تسلیم تروریست‌ها میشیم؟
‫در پُشت این تصمیم عجولانه چیه؟
‫جناب وزیر!
‫رئیس! طالبان مهلت رو افزایش داد.
‫چی؟
‫- تا چقدر؟ ‫- تا 24 ساعت.
‫خوب مراقب جناب معاون باش.
‫چی؟
‫- رئیس؟ ‫- کجا میری؟
‫بنظرت بهتر نیست اول پیش یه دکتر بری؟
‫فکر کردم باهم به توافق رسیدیم. ‫چرا عقب کشیدی؟
‫عصبانی نباش.
‫ما فکر می‌کنیم
‫مایه‌ی تاسفه که دولت کره ‫تسلیم خواسته‌ی طالبان شد.
‫برای ما هم مایه‌ تاسفه که افغانستان ‫زیر قول و قرارش زد.
‫فقط به آزاد شدن این گروگان‌ها اهمیت میدین.
‫ولی ما باید با طالبان مبارزه کنیم،
‫حتی بعد از رفتن شما.
‫لطفا بفهم که برای ما
‫این تصمیم خیلی پیچیده‌ای هست.
‫گوش کن.
‫برای آزاد کردن زندانی‌ها چی لازمه؟
‫کمک؟
‫رضایت آمریکا؟
‫جوابمو بده. ‫دفعه‌ی بعد ممکنه دیگه مهلت رو زیاد نکنن.
‫نومید نشو.
‫طالبان دقیقا همینو می‌خواد.
‫انگاری مُردن اونا برات هیچ اهمیتی نداره.
‫اونا آدمای بی‌گناهی هستن. ‫شهروندان غیرنظامی.
‫واقعا باور داری که اونا بی‌گناه هستن؟
‫جانم؟
‫الو.
‫باشه.
‫یه مشکل فوری پیش اومده ‫که باید بهش رسیدگی کنم.
‫- اگه مشکلی نیست. ‫- نه، نه.
‫هنوز حرف‌مون تموم نشده.
‫یکی از گروگان‌های آلمانی کشته شد.
‫بعدی کره‌ای میشه.
‫آقای جونگ،
‫واقعا فکر کردی طالبان به دنبال ‫آزاد شدن زندانی‌هاس؟
‫داری میگی دنبال چیز دیگه‌ای هستن؟
‫فکر کنم قبلا بهت گفتیم.
‫سلام.
‫این مَرد رو می‌شناسی؟
‫اینو دیدی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این مَرد رو می‌شناسی؟
‫طبقه‌ی دوم در رستوران اونور خیابون.
‫عجله کن!
‫تو قاسم هستی؟
‫چی داره میگه؟
‫قاسم سرش شلوغه.
‫قاسم کره‌ای بلد نیست.
‫هی!
‫لی بونگ‌هان!
‫منو می‌شناسی؟
‫بیا بیرون.
‫اگه خسته شدین، برین به یک هتل.
‫نه، باید سنگر رو نگه دارم.
‫خوبین؟
‫افغان‌ها گفتن می‌تونیم واسه زندانی‌ها باج بدیم؟
‫چرا بهم نگفتین؟
‫با تروریست‌ها مذاکره کنیم؟
‫عقلتو ازدست دادی؟
‫آلمان‌ها با چسبیدن به اصولشون ‫چی بدست آوردن؟
‫گروگان‌شون کشته شد!
‫من به وزیر گزارش میدم.
‫اگه حرفش به بیرون درز کنه، ‫دنیا ما رو به چشم یه هالو می‌بینه.
‫هدف ما جلوگیری از کشته شدن اوناس، ‫نه حفظ آبرو و حیثیت.
‫همه اینجا اینو می‌دونن.
‫فعلا کاری نکن.
‫سرویس اطلاعاتی گفت تا دو روز ‫مشکل رو حل می‌کنه.
‫دو روز؟
‫ما فقط یه روز فرصت داریم.
‫چه کاری ازدست سرویس اطلاعاتی برمیاد؟
‫جیرگا.
‫جیرگا یه شورا از رهبران قبائل افغانه.
‫در عمل، تمام مشکلات مربوط به افغانستان ‫توسط اونا حل و فصل می‌شه.
‫اگه اونا تصمیمی بگیرن،
‫گروگان‌ها می‌تونن بدون تبادل با زندانیان آزاد بشن.
‫همین الان، یکی از مامورین نخبه به همراه ‫هماهنگ‌کننده محلی درحال ایجاد ارتباط با اوناست.
‫چی شده؟
‫چیه؟ راه بیفت دیگه.
‫میگه قاطر باید استراحت کنه.
‫یا باید ده هزار افغانی دیگه بهش بدی.
‫عجب دزدی.
‫حتی نصف راه رو نرفتیم.
‫این تنها جاده‌س؟
‫آره.
‫جدی میگم.
‫بگیر، بیست هزارتاس.
‫و اگه قبل از تاریکی برسیم، ‫بیست هزارتای دیگه بهت میدم.
‫باشه؟ راه بیفت.
‫ده‌شیک، باید پولو از طریق من بهش بدی.
‫صبر کن!
‫[روستای قبایل پشتون]
‫[نوزده ساعت قبل از اتمام مهلت]
‫سلام.
‫این مَرد میگه اسماعیل رو می‌شناسه.
‫کره‌ای هستن.
‫لبخند بزن.
‫اسماعیل رو می‌شناسی؟
‫می‌شناسم؟
‫بعد انفجار بمب، اونو برای جراحی به ‫واحد پزشکی کره‌ای بُردم
‫و زندگیش رو نجات دادم.
‫واقعا؟
‫دوست برادرزاده‌ی من، دوست منه.
‫حالا چطور شده این همه راه رو تا اینجا اومدین؟
‫میگه برای چی اومدیم؟
‫بخاطر گروگان‌های کره‌ای.
‫واسه گروگان‌های کره‌ای اومدیم.
‫اینا داوطلبانه برای کار به اینجا اومدن.
‫و این هدیه رو هم بعنوان پیشکش آورده.
‫مدرن‌ترین موبایل.
‫بالا بچرخونی باز میشه.
‫پایین بچرخونی بسته میشه.
‫دیدی؟ عاشق محصولات کره‌ای هستن.
‫تو از کجا اینجا رو می‌شناسی؟
‫فکر کردی واسه بازی اومدم؟
‫گفتی جاده‌ای به اینجا نیست.
‫نیست...همه‌شون مین‌گذاری شدن.
‫ای لعنت بهت.
‫من جونگ جه‌هو هستم، ‫به نمایندگی از طرف دولت کره اومدم.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫ایشون جونگ جه‌هو هستن.
‫از طرف دولت کره اومدن.
‫خوش اومدید.
‫بیاین تو.
‫سلام، منم مترجم پشتون-کره‌ای هستم.
‫عبدالکریم قاسم...
‫قاسم، فقط قاسم صدام بزنین.
‫تو کره‌ای هستی؟ ‫چه عالی.
‫- پس به کمکت نیاز دارم. ‫- حتما.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی؟ دارم کارها رو هماهنگ می‌کنم.
‫جرئت نداری مایه‌ی دردسرم بشی.
‫کنار وایسا. ‫اینو به روش خودم حل می‌کنم.
‫اینجا قوانین خودشو داره.
‫واسه این کارها وقت نداریم. ‫زندگی 23 نفر در خطره.
‫آقا، لطفا هزینه‌ی منو جدا حساب کنین.
‫کار واسه یه مذاکره‌کننده‌ای مثل شما واقعا ‫یه کلاس دیگه داره.
‫یه بیمارستان بنام رئیس، ساخت مدرسه...
‫کلاس نداره، پول داره.
‫پس دادن موبایل کلاسش بیشتره؟
‫هردوتون برای کشور و مردم کار می‌کنین، ‫نیازی به این بگومگوها نیست.
‫مهم نیست برای رسیدن به مقصد ‫از چه راهی عبور کنین.
‫و موبایل هم واقعا جواب داد. ‫دمت گرم.
‫واقعا شخصیت مهمی در جیرگا هست؟
‫معلومه.
‫از خانواده‌ی سلطنتیه.
‫خانواده‌ی سلطنتی؟
‫توی اسلام شجره‌ی خانوادگی خیلی مهمه.
‫یه خانواده‌هایی دارن که حتی طالبان ‫جرئت نداره بهشون دست بزنه.
‫پس باید مخ رئیس قبیله رو بزنیم.
‫کوره‌ای‌ها! بیاین وسط.
‫فکر کنم دارن ما رو امتحان می‌کنن.
‫صبر کن.
‫غرورشون رو دست‌کم نگیر.
‫اگه قبول نکنی، فکر می‌کنن ‫بهشون بی‌احترامی کردی.
‫یه نفر داره میاد...
‫گفت بهمون کمک می‌کنه.
‫گفت درحالی که داریم بحث می‌کنیم، ‫گروگان‌ها طوری‌شون نمیشه.
‫دارن بهمون کمک می‌کنن ‫چون می‌خوان نشون بدن
‫اسلام دین عزت و مهمان‌نوازی هست.
‫[گردهمایی جیرگا]
‫تصمیم گرفتن اونا رو آزاد کنن.
‫جدی؟ جدی میگی؟
‫وای!
‫عالیه!
‫ممنونم.
‫توی کره یه نوشیدنی مهمون خودمی.
‫من به کره برنمی‌گردم.
‫از اینجا خوشم میاد.
‫حس می‌کنم فقط من بین زمین و آسمون هستم.
‫هی! گوش کنین!
‫قبول کردن گروگان‌ها رو آزاد کنن.
‫این چه واکنشیه آخه؟
‫بگذریم، با ترجمه‌ی شیوا و عالی من،
‫و وانمود کردن به شناخت اسماعیل ‫نقش بزرگی بازی کردم.
‫تو دوست اسماعیل نیستی؟
‫اینجا از هر سه نفر، ‫اسم یکی‌شون اسماعیله.
‫قلقلکم اومد.
‫نترسیدی که همچین شوخی کردی؟
‫خدای من...
‫خب، دیگه بریم سر پرداخت حق‌الزحمه.
‫[وزارت خارجه]
‫رئیس.
‫چیه؟
‫هواپیمایی نداریم که بتونه ‫هر 23 نفر اونا رو بیاره.
‫یه هواپیمای خصوصی رزرو کنم؟
‫مگه اونا کی هستن؟ ‫مدال آوران طلای المپیک؟
‫یه هواپیمایی پیدا کن.
‫چشم، قربان.
‫چی شده؟
‫چرا مبلغان دین به این سفرهای بی‌پرواشون ادامه میدن؟
‫اگه یه نفر در ماموریت کشته بشه...
‫اونجا خشکت نزنه. ‫با شبکه تماس بگیر.
‫چشم، قربان!
‫درحقیقت همه‌ی اونا قبل از پرواز به افغانستان، ‫وصیت خودشون رو نوشتن.
‫بله؟
‫از وزارت خارجه تماس گرفتم.
‫چی؟
‫برنامه‌ای که پخش می‌کنین، ‫به شدت خطرناکه.
‫می‌تونه طالبان رو تحریک کنه!
‫من چطور می‌تونم نظر اونا رو کنترل کنم؟ ‫متن ازپیش نوشته که نمی‌خونن.
‫اگه اتفاقی برای گروگان‌ها بیفته، ‫مسئولیتش رو برعهده می‌گیری؟
‫فورا برنامه رو قطع کنین!
‫چطور می‌تونم برنامه‌ی زنده رو قطع کنم؟
‫طالبان که زبان کره‌ای بلد نیست. ‫پس مشکل چیه؟
‫متاسفم، باید برم.
‫به پخش برنامه ادامه میدیم.
‫نه، برو اونور.
‫متاسفم، ولی همه چی حل شد.
‫ای شیاد!
‫ده‌شیک، بیا بریم!
‫چی داره میگه؟
‫داره می‌پرسه چرا بهشون دروغ گفتیم؟
‫چی؟
‫می‌پرسه چرا بهشون گفتیم ‫اونا دوطلبانه اومدن...
‫چرا توی تلویزیون نشون میدن؟
‫لعنتی...
‫گوش کن. اونا مبلغ دینی نیستن.
‫باید با اصرار بگی که اونا ‫داوطلب کمک‌رسانی هستن، باشه؟
‫این کار نابخشودنیه.
‫داوطلب، داوطلب هستن!
‫اونا داوطلب نیستن.
‫رئیس!
‫ما دروغ نمیگیم.
‫گروگان‌ها درحال حاضر در ‫سه گروه نگه‌دار میشن،
‫که برای فردا صبح، آزادی هشت نفرشون ‫برنامه‌ریزی شده.
‫کنفرانس مطبوعاتی پس از ده دقیقه تنفس ‫ادامه پیدا می‌کنه.
‫منظورت چیه که باید خونبها بدیم؟
‫مذاکرات شکست خورد!
‫تمام اخبار اینجا به نقل از برنامه‌ی تلویزیونی کره میگن
‫که اون گروگان‌ها مبلغان دینی هستن.
‫حقیقت داره؟
‫شبکه‌ی الجزیره داره اخبار کره رو ‫با زیرنویس پوشش میده.
‫افغان‌ها با پرداخت خونبها میانجیگری می‌کنن.
‫راه دیگه‌ای نیست؟
‫الان این واقعی‌ترین و ارجع‌ترین گزینه‌مونه.
‫رئیس جونگ، زود موضع عوض نکنین.
‫چرا یه بار دیگه از طریق جیرگا ‫باهاشون مذاکره نمی‌کنی؟
‫رئیس، کارمون با جیرگا تموم شد!
‫جناب وزیر، باید فورا تصمیم بگیرین.
‫باید گفتگو کنیم، پس صبر کن.
‫واقعا؟
‫باشه، مرسی.
‫چی شده؟
‫یه جسد آسیایی در موشکی پیدا شده.
‫نه، محاله!
‫صبر کن، الان چی میشه؟
‫من باید برم خونه.
‫بریم جسد رو ببینیم.
‫لعنتی...
‫این افراد از طرف دولت کره هستن.
‫[پنج روز بعد از آدم‌ربایی]
‫محض‌رضای خدا...
‫این چیه؟
‫بیاین.
‫معاون وزیر.
‫اینو در وبسایت طالبان پیدا کردم.
‫اسم من هونگ می‌سوک هست.
‫یه کره‌ای هستم و بعنوان پرستار کار می‌کنم.
‫این اولین بارمه که به افغانستان میام.
‫اینجا همه مهربان هستن و باهامون ‫رفتار خوبی میشه.
‫هر روز برامون غذا و جای خوب محیاست.
‫دلم برای خانواده‌م تنگ شده.
‫من شدیدا خواستار
‫برداشتن قدم‌های قوی دولت کره
‫برای نجات شهروندانش هستم.
‫چی گفت؟
‫گفت اونا اصلا طلب پول نکردن.
‫تنها راه اینکه گروگان‌های کره‌ای به خونه‌شون برن، ‫اینکه زندانیان طالبان آزاد بشن.
‫ما به دولت کره هشدار دادیم.
‫تا 24 ساعت دیگر پیگیر آزادی زندانیان ‫از دولت افغانستان باشید،
‫وگرنه گروگان‌های بیشتری می‌کشیم.
‫آقای مذاکره‌کننده، حالا چی؟
‫خیلی‌خوب، هول نکن.
‫طالبان هم می‌خواد هول بشیم.
‫چطور میشه الان هول نکنم؟
‫فقط بذار یه لحظه فکر کنم.
‫فکر کنی؟
‫موقع فکر کردن تو، مَردم دارن می‌میرن.
‫مراقب حرف زدنت باش.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫هی، بس کنین!
‫چیکار می‌کنین؟
‫هرگز زندانی‌ها رو تحویل نمیدن.
‫فقط یه راه می‌مونه.
‫مذاکره‌ی مستقیم.
‫هرگز.
‫کاملا مسخره‌س.
‫چرا؟
‫می‌ترسی افراد طالبان رو ببینی؟
‫مشخصه...
‫اسکولی که کل عمرش رو توی یه دفتر ‫با تهویه‌ی داغون گذرونده
‫وقتی طالبان رو ببینه خودش رو خیس می‌کنه.
‫می‌دونی نشستن دور میزی که ‫طالبان اونجاست چه معنی میده؟
‫این یه باخت دیپلماتیک سنگین میشه.
‫دیپلماسی...
‫پس منو بفرست. ‫خودم میرم.
‫چرا؟ می‌خوای قضیه عراق رو جبران کنی؟
‫فکر کردی اینکارو بخاطر خودم انجام میدم؟
‫بذار یه نصیحت شخصی بکنم.
‫فقط برگرد کره.
‫گیر کردن در گذشته، ‫پلاس زدن در همچین جاهایی،
‫هر کسی رو دیوونه می‌کنه.
‫نجاتم بده!
‫لطفا نجانم بده...
‫همش تقصیر منه...
‫نگاه کن و به دولتت بگو.
‫می‌خوام به خونه برم.
‫نه...
‫شما آقای پارک از سرویس اطلاعاتی کره‌جنوبی هستین؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم.
‫پس اون دلال طالبان رو متقاعد کرد ‫که لیست زندانیان رو تغییر بده
‫تا بتونیم زندانی‌ها رو آزاد کنیم؟
‫آره، چند بار باید بهت بگم؟
‫عبدالله یه دلال عادی نیست.
‫اون یه تاجر بریتانیایی هست که قبل از جنگ ‫با طالبان داد و ستد داشت
‫و چندین بار در آدم‌ربایی‌هایی ‫مثل این دخالت کرده.
‫چطور اونا رو از زندان آزاد کنیم؟
‫با نفوذی.
‫چطور میشه اینکارو کرد، ‫بویژه با وجود ارتش آمریکا؟
‫چون زندان در غزنی هست، شدنیه.
‫دولت مرکزی کنترل کمی در اون مناطق داریم.
‫فرار از زندان اغلب اتفاق می‌افته.
‫چقدر می‌خواد؟
‫دو میلیون دلار.
‫چی؟
‫آقای عبدالله، تا الان طالبان ‫تقاضای آزادی 23 زندانی رو داشت.
‫و حالا یهویی لیست رو تغییر دادن؟
‫درک نمی‌کنم.
‫طالبان هم در مورد کُشتن این افراد ‫احساس خوبی نداره.
‫هرچی وقت می‌گذره، ‫بیشتر دچار اختلافات داخلی میشن.
‫اگه بهشون فرصت داده بشه، ‫مذاکره رو ترجیح میدن.
‫تو افغان نیستی. ‫چرا دخالت می‌کنی؟
‫بعنوان کسی که افغان‌ها رو درک می‌کنه،
‫از ته دل می‌خوام که این کره‌ای‌ها ‫پیش خانواده‌شون برگردن.
‫اعتماد ندارین.
‫معامله‌ای نمی‌کنیم.
‫دارم اینجا وقتم رو هدر میدم.
‫لطفا فقط یه لحظه.
‫مشکل چیه؟
‫اون پرونده‌ی آدم‌ربایی رو حل کرده؟
‫پس بیا با دولت بریتانیا بررسی کنیم.
‫تمام کسانی که اینجا کار می‌کنن ‫اسم و ملیت جعلی دارن.
‫بررسی سابقه خیلی طول می‌کشه.
‫باید به حس‌مون اعتماد کنیم.
‫لطفا سریع تصمیم بگیرین.
‫وقت واسه فکر کردن نیست.
‫اول باید درست حسابی اینو بررسی کنیم.
‫اگه قربانی دیگه‌ای باشه چی؟ ‫مسئولیتش رو قبول می‌کنی؟
‫اگه حاضره، تلفن رو بده بهش.
‫الو؟
‫با این بهم اعتماد می‌کنین؟
‫دو دقیقه.
‫الو؟
‫من معاون وزیر امور خارجه هستم. ‫اسمت چیه؟
‫من هونگ می‌سوک هستم. ‫لطفا کمکم کنین.
‫باشه. لطفا آروم باش. ‫ازت چندتا سوال می‌پرسم.
‫چند نفر همراهت هستن.
‫هفت نفرمون اینجا هستیم.
‫چندتا نگهبان طالب هست؟
‫سه تا؟
‫وضع سلامتی بقیه چطوره؟
‫خوب نیستیم، مخصوصا هیه‌یونگ، ‫اصلا نمی‌تونه چیزی بخوره.
‫بنظرت کجا هستین؟ ‫جایی آشنا می‌زنه؟
‫نمی‌دونم. شب‌ها ما رو منتقل می‌کنن.
‫صبر کن!
‫لطفا اینو به خانواده‌م بگین.
‫متاسفم و دوستشون دارم. ‫فقط بهشون بگین که...
‫خانم هونگ! نگران نباشید، ‫خودتون اینا رو بهشون میگین.
‫خب؟
‫حالا چی؟
‫صد دلاری، بدون شماره سریال متوالی، ‫در دو کیف جداگانه گذاشته بشه.
‫قاطی‌شون کنین.
‫ده‌شیک، صدتا بسته اینجاست.
‫به‌محض اینکه پول دست ما برسه، ‫گروگان‌ها تحویل داده میشه.
‫[چهار ساعت قبل از اتمام مهلت]
‫تیم اول رسید.
‫[زندان مرکزی غزنی]
‫تیم دوم حاضر.
‫همه گوش به‌زنگ باشین ‫تا سریع جمعش کنیم.
‫عبدالله کجاست؟
‫پول کجاست؟
‫سلام.
‫حالا زندانی‌ها رو آزاد کن.
‫لازمه اول پول رو بشماریم؟
‫اول زندانی‌ها.
‫بسیارخوب.
‫منم.
‫زندانی‌ها رو آزاد کنین.
‫بله، جناب معاون وزیر. ‫ما اونا رو شمردیم.
‫انجام شد.
‫این گرما داره منو می‌کشه.
‫چی...؟
‫چی شده؟ موضوع چیه؟
‫جناب معاون وزیر، اینو ببینید.
‫رئیس جونگ ازم خواست اطلاعات بیشتری ‫درباره‌ی عبدالله بدست بیارم.
‫این از طرف وزارت خارجه بریتانیاست،
‫و بنظر میاد طرف جعل هویت کرده.
‫عبدالله، اسم واقعی پیتر مرچنت.
‫نوشته سال پیش در کویت فوت کرد.
‫زندانی‌ها رو ببر اینجا.
‫گروگان‌های کره‎‌ای اونجا خواهند بود.
‫خدا پشت و پناهت.
‫یه لحظه.
‫رئیس جونگ! پول رو بهش نده.
‫چی؟
‫طرف کلاهبرداره!
‫دستا بالا.
‫بندازش زمین.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫بذارزش زمین.
‫نه، نرو.
‫دنبالشون نرو.
‫نه!
‫لعنتی...
‫متاسفم.
‫بکشش!
‫هی!
‫بررسی کن که مامور اطلاعاتی در ‫این کلاهبرداری نقش داشته یا نه!
‫ببین چقدر بهش پرداخت شده.
‫اینم بررسی کن که طالبان برای اون تماس ‫ازش پول گرفته!
‫فکر کردی اومدی گردش؟
‫ای عوضی. ازش قسر درنمیری.
‫می‌خوای ما رو خراب کنی، نه؟
‫لطفا آروم باشید، قربان. ‫داره تمام تلاششو می‌کنه.
‫ژنرال طالبانه.
‫حسین.
‫می‌خواد پیشنهاد مهمی به دولت کره بده.
‫تا امروز بعد از ظهر، صد هزار دلار ‫به یک حساب خارجی واریز کن.
‫بعد ما سی کره‌ای رو آزاد می‌کنیم.
‫میگه 30 کره‌ای رو آزاد می‌کنه؟
‫30؟
‫23 تا نه، بلکه 30 نفر؟
‫طالبان قلابی، زندانیان با جرایم کم، دلال کلاهبردار...
‫لعنتی!
‫الو؟
‫این بار میگه از فرمانده طالبان هست.
‫میگه از مهلت مقرر گذشته.
‫اول ژنرال و الانم یه فرمانده؟
‫کلمه به کلمه ترجمه کن.
‫اگه یه بار دیگه تماس بگیره، ‫پدرشو درمیارم.
‫اسم من پارک سانگ‌جین هست.
‫متولد آگوست 1973.
‫من در اوجونگ‌دونگ در شهر بوچئون زندگی می‌کنم.
‫آقای پارک سانگ‌جین!
‫بهش بگو سوءتفاهم پیش اومد. ‫ما زمان بیشتری لازم داریم.
‫فورا ترجمه کن.
‫لطفا به درخواست‌شون گوش بدید.
‫اینطوری می‌تونیم زنده بمونیم.
‫لطفا نجاتم بدید.
‫هرطور بشه، یه راهی برای آزادی ‫زندانیان پیدا می‌کنیم.
‫عجله کن!
‫به اندازه‌ی کافی وقت دادیم، ‫ولی شما همشو هدر دادین.
‫سریع بهش بگو!
‫می‌خوام زنده بمونم. ‫لطفا نجاتم بدید.
‫آقای پارک، بگو «ناناواتی».
‫یعنی محافظت! رحم! عفو از مَردم پشتون!
‫- الله اکبر. ‫- نه
‫دفعه‌ی بعد، جواب درست بدید.
‫مهلت بعدی، فردا ساعت 4.
‫خوش‌اومدید، جناب وزیر. ‫من منشی چا مین‌یونگ هستم.
‫شرمسارم که مجبورتون کردم ‫این همه راه رو بیاین.
‫طالبان به دولت کره هشدار داد که ‫کشتارهای بیشتری وجود خواهد داشت.
‫در پاسخ، وزیر امور خارجه
‫با رئیس‌جمهور کرزی در افغانستان دیدار کرد.
‫باید دید که استراتژی مذاکره‌ی ‫جدید دولت کره می‌تونه
‫بله؟
‫چی شد؟
‫یه عملیات نظامی شروع کردن.
‫چی داری میگی؟
‫نیروهای نظامی در غزنی بسیج شدن
‫و این نگرانی وجود داره که رزمایش مشترک ‫باعث تحریک طالبان...
‫پس این نقشه‌‎ی وزیره؟
‫جناب معاون وزیر.
‫حقیقت داره که قراره عملیات نظامی رو شروع کنیم؟
‫فقط یه عملیات عادیه.
‫الان زمان حساسی هست، ‫می‌تونه طالبان رو تحریک کنه.
‫باید همین الان جلوشو بگیریم.
‫چطور می‌تونیم جلوی تمرین سربازان ‫در میدان نبرد رو بگیریم؟
‫من که نمیگم...
‫داریم برای بدترین سناریو حاضر میشیم.
‫اگه گروگان دیگه‌ای بکشن،
‫عملیات نجات شروع میشه.
‫جناب وزیر، حملات ایالات متحده در اون ناحیه ‫چندین ساله که شکست می‌خوره!
‫پس یعنی باید بشینیم و کشته شدن ‫گروگان‌ها رو تماشا کنیم؟
‫هنوز مذاکرات تموم نشده.
‫رئیس‌جمهور کرزی قبول نکرد زندانیان رو آزاد کنه.
‫چی؟
‫رئیس جونگ، باروبنه رو ببند.
‫به اندازه‌ی کافی زحمت کشیدی. ‫کارت در اینجا تمومه.
‫- جناب وزیر. ‫- از اینجا به بعدش با خودم، برو خونه.
‫پس چی به سر اسیرها میاد؟
‫جناب وزیر! فرمانده ارتش ایالات متحده روی خطه.
‫چی گفت؟
‫چطور پیش رفت؟
‫بهم دستور دادن برگردم.
‫چی؟
‫پس همینطوری می‌ذاری و میری؟
‫اسیرها چی؟
‫ولشون می‌کنی که بمیرن؟
‫هی!
‫احساس بدی دارم که بعد این همه سختی، ‫دارین می‌رین.
‫وقتی به سئول برگردم، حتما به دیدن‌تون میام.
‫بابت زحماتتون ممنونم.
‫کارت عالی بود.
‫بیاین ببینیم چی برای گفتن دارن.
‫هونگ می‌سوک همسر من و مادر دو بچه‌س.
‫لطفا سالم به خونه برگردونین.
‫لطفا به همسرم هونگ می‌سون کمک کنین
‫سالم به خونه برگرده! ‫خواهش می‌کنم.
‫عزیزم، حتما خسته‌ای.
‫برو اونور.
‫الو؟ من جونگ جه‌هو هستم و ‫از افغانستان تماس می‌گیرم.
‫می‌خوام با رئیس منشی ریاست‌جمهوری حرف بزنم.
‫الان توی جلسه هستن، ‫پس اگه بهم بگین..
‫مسئله‌ی بسیار مهم و حیاتی هست، ‫پس لطفا باهاشون تماس بگیرین.
‫الان نمی‌تونن جواب تماس رو بدن.
‫اگه همین الان باهاش حرف نزنم، ‫بدجور پشیمون میشی.
‫مدیر وزارت خارجه‌ای؟ که چی؟
‫مدیر جونگ، قضیه چیه؟
‫جناب منشی.
‫اجازه‌ی مذاکره رودر رو با طالبان رو بهم بدید.
‫سعی می‌کنم خودم قانع‌شون کنم.
‫شرایطشون رو تغییر دادن؟
‫نه، ولی الان مذاکره‌ی رودر رو آخرین اُمید ماست.
‫می‌دونم چه حسی داری،
‫الان وزیر چوئی اونجاست، ‫پس به دستوراتش گوش کن.
‫مدیر، واسه پروازتون دیر میشه.
‫الو! جونگ جه‌هو هستم!
‫رئیس‌جمهور هستم.
‫واقعا بنظرت اُمیدی هست؟
‫همه میگن غیرممکنه. ‫امکانش هست؟
‫احتمالش کمه.
‫ولی جناب رئیس‌جمهور، من نمی‌تونم تسلیم بشم.
‫بهم گفتن نمی‌تونیم امنیتت رو تضمین کنیم.
‫هنوزم هم قبول می‌کنی؟
‫بله.
‫می‌تونی زنده برگردی؟
‫تمام سعی خودمو می‌کنم.
‫هم‌میهنان عزیز.
‫حتما از شنیدن خبر قربانی دوم از شهروندان‌مون ‫[یک ساعت قبل از اتهام مهلت]
‫که توسط طالبان ربوده شدن، مطلع و نگران شدید.
‫تاکید می‌کنم، ما از از طریق ممکن ‫اطمینان حاصل می‌کنیم
‫که شهروندان‌مون صحیح و سالم به خونه برگردن.
‫مدیر جونگ، اصلا می‌دونی چیکار کردی؟
‫رئیس‌جمهورمون یه دعوت‌نامه‌ی آشکار ‫برای مذاکره با طالبان ارسال کرد.
‫خودت بهتر از هر کسی می‌دونی که این کار ‫چه لکه‌ی ننگی در دیپلماسی ماست.
‫تا جایی که اطلاع دارم، ‫وظیفه‌ی ما حفاظت از جان شهروندانمونه.
‫اگه اشتباه می‌کنم، لطفا بهم بگین.
‫از طالبان پیغامی بدست‌مون رسید.
‫خطری گروگان‌ها رو تهدید نمی‌کنه،
‫و اگه تیمی بفرستیم، ‫اونا حاضر به مذاکره هستن.
‫محل درنظر گرفته شده در نزدیکی میجان، ‫در بخش شمالی ولایت قندهار هست.
‫ارتش ایالات متحده تا محل دیدار رو محافظت می‌کنه.
‫گفته شده اونها...
‫برای زندانی آمریکایی یک میلیون دلار،
‫و برای فیلمبردار ایتالیاییی ‫1.5 میلیون دلار خواستن.
‫تعداد گروگان‌های ما زیاده.
‫این کاملا سرّی هست.
‫[محل آدم‌ربایی]
‫روزانه چند وسیله نقلیه عبور می‌کنه؟
‫- دو ماشین، درکل هشتا. ‫- باشه.
‫جاوید نورالحق.
‫حتی در بین طالب‌ها هم یه تروریست ‫سطح بالا درنظر گرفته میشه.
‫این گروهیه که سیا به شدت در پی دستگیریشونه.
‫عجب افتضاحی.
‫حتی بین خود طالب‌ها هم بدنامه.
‫عبدالکریم قاسم کیه؟
‫- عبدالکریم قاسم؟ ‫- اینجام.
‫ده‌شیک!
‫برو اونور!
‫ده‌شیک، رفیق!
‫میشه لطفا منو از اینجا بیاری بیرون؟
‫تعجبی نداره نتونستم باهات تماس بگیرم.
‫نتونستی دردسر درست نکنی، نه؟
‫فقط یه سوءتفاهم بود.
‫یعنی بیارمت بیرون؟
‫لطفا. بعنوان یه کره‌ای در حقم اینکارو بکن؟
‫- پس برام ترجمه کن. ‫- باشه، اصلا هرچی تو بگی...
‫کجا میریم؟
‫- پیش طالبان. ‫- طالبان؟
‫سفر به سلامت. ‫من همینجا می‌مونم.
‫واسه نجات بقیه میریم.
‫من باید زندگیم رو برای نجات بقیه به خطر بندازم؟
‫چه مزخرفاتی! بای‌بای!
‫احتمالا بهتر از اینکه شلاق بخوری.
‫شلاق؟
‫قمار، کلاهبرداری، شیادی.
‫کلی جرم مرتکب شدی.
‫طبع قانون شرع، چندین بار شلاق می‌خوری.
‫می‌تونی تحمل کنی؟
‫درد داره. ‫بدجور درد داره.
‫بهتره بیرون حرف بزنیم.
‫[ده روز پس از آدم‌ربایی]
‫حاضری؟
‫چی؟
‫مهربونی به قیافه‌ت نمی‌خوره.
‫واسه اینکه ممکنه دوباره نبینمت.
‫شوخی بود.
‫پس جوک گفتن هم بلدی؟
‫چطوره اینو بپوشی؟
‫فکر می‌کنن ترسیدم. ‫نمی‌خوام دست‌بالا رو بهشون بدم.
‫غرور از مقابل گلوله ازت محافظت نمی‌کنه.
‫مرسی.
‫موقع مذاکره برای دستشویی رفتن توقف نمی‌کنیم.
‫حتی نمی‌ذارن آب بخورم.
‫دارن میان.
‫شنیدم قاری کلیسا بودی.
‫وقتی مرگ جلومه، چه فایده‌ای داره.
‫من یکم دعا کنم.
‫چی داره میگه؟
‫برو.
‫هان؟
‫برو.
‫من؟
‫چرا آخه باید اینجا بیان و اینقدر دردسر درست کنن؟
‫طوریت نمیشه؟
‫واسه چی؟
‫واسه اینکه با خانواده‌ت تماس نگرفتی.
‫وای. واقعا حرفامونو شنود کردی.
‫می‌دونی بیشتر به کی حسودیم میشه؟
‫یکی که جایی برای برگشتن داره.
‫گفتن فقط مذاکره‌کننده و مترجم می‌تونن بیان.
‫فکر نکنم به این نیاز داشته باشم.
‫بریم.
‫صبر کن.
‫لازم شد اینو بنداز لای دندان‌هات.
‫هی.
‫من نیاز ندارم.
‫هی! کجا میریم؟
‫خفه شو.
‫کجا داریم میریم؟
‫رئیس، چقدر دیگه باید بریم؟
‫من جونگ جه‌هو، مذاکره‌کننده‌ی دولت کره هستم.
‫برای مذاکره درباره‌ی گروگان‌ها اومدم.
‫میگه از آشناییت خوشوقته.
‫می‌پرسه جوابش رو آوردی؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫این آدما زود از کوره درمیرن.
‫اول ازشون بخواه کره‌ای‌ها رو نشون بدن.
‫- مانیتور رو بیار. ‫- باشه.
‫میگه نگاشون کردی، ‫برگردیم سر حرفامون.
‫- یه چیز دیگه هم هست. ‫- باز چی؟
‫من از جانب دولت کره اینجا اومدم،
‫باید ثابت کنی که رهبر مذاکره‌کننده‌گان هستی.
‫یکم آدم سختگیری هست.
‫چیکار بکنه که باورش کنی؟
‫بگو اول سه تا از گروگان‌ها رو آزاد کنه.
‫- چی؟ ‫فورا ترجمه کن!
‫لعنتی، این...
‫داره میگه می‌خوای گول‌شون بزنی.
‫اگه الان آزادشون کنی، ‫مسلمانان تمام دنیا بهت افتخار می‌کنن.
‫گفت دو نفرشون رو آزاد می‌کنه.
‫اینم یه هدیه از جانب خداوند.
‫صبر کن. اول باید عدم وجود ‫مواد منفجره رو بررسی کنیم.
‫چی داری میگی؟
‫بیا اینجا.
‫اوه، خدایا.
‫خانم کیم هیه‌یونگ؟ خانم کیم؟
‫بیا اینجا.
‫الو؟
‫چطور پیش رفت؟
‫کیم هیه‌یونگ و لی جین‌هی ‫جاشون پیش ما اَمنه.
‫باشه.
‫میگه نوبت ماست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫زودباش، یه چیزی بگو!
‫خبری از آزادی زندانیان نیست!
‫چی؟
‫گفتی جواب‌شون رو داری.
‫این جواب ماست.
‫اگه می‌خواد ادامه بدیم، ‫باید شرایطش رو تغییر بده.
‫نمی‌تونم. اگه اینو بگم، هردو می‌میریم.
‫چی گفت؟ ‫بگو.
‫باشه، میگم.
‫اینا فقط نشون میده قدرت مذاکره نداری!
‫میگه اینطوری مذاکره انجام میده.
‫بهشون گفت زنه رو بکشن.
‫قربان، کاری نمی‌کنین؟
‫وایسا!
‫صبر کن.
‫به دولت درخواست میدم.
‫دارن شرایط‌شون رو تغییر میدن.
‫گفت تا نیمه‌شب تمام زندانیان طالب رو آزاد کنین.
‫می‌خوام حرفت رو تایید کنی.
‫تمام زندانیان طالب؟
‫درسته.
‫اگه اینکارو نکنیم،
‫هر یک ساعت،
‫یه گروگان‌ها می‌کشن.
‫سیصد زندانی؟
‫از اولشم قصد مذاکره نداشتن.
‫بریم به فرودگاه
‫لطفا یکم دیگه صبر کنین.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫ما جونگ جه‌هو رو بعنوان ‫مذاکره‌کننده‌مون فرستادیم.
‫نباید یه فرصت کوچک بهش بدیم و صبر کنیم؟
‫اگه همین الان بمباران کنیم، ‫مذاکره‌کننده بیشتر از همه در خطره.
‫فکر کنم نوبت منه، ‫پس چرا تماس نمی‌گیرن؟
‫نمی‌گیرن.
‫چرا؟ صبر کن...
‫میگن دولت کره از مذاکره پا پَس کشیده. ‫سر ما چی میاد؟
‫از اولشم نباید بهشون فرصت می‌دادیم.
‫ما رو فریب دادی!
‫نه!
‫متفقین عملیات نظامی رو شروع کردن.
‫چی؟
‫گفت دست از دروغ بردار.
‫گفت بیست و یک گروگان دارن، ‫متفقین نمی‌تونن عملیات نجات انجام بدم.
‫چرا گفت 21 تا؟ ‫دوتاشون که آزاد شدن، پس باید 19 نفر...
‫این عملیات نجات نیست، ‫عملیات پاکسازی هست!
‫نیروهای آمریکایی و افغان فقط یه بهونه نیاز داشتن ‫تا دست به این حمله بزنن.
‫وقتی عملیات شروع بشه،
‫گروگان‌ها، افراد تو و ما کشته میشیم.
‫جون چندتا آدم از زندگی این همه افرادت مهم‌تره؟
‫تو خودت برای بمباران بهونه دست‌شون دادی! ‫اینو بدون.
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫برای نجات اون آدما اومدی.
‫نمی‌ذاری همینطوری کشته بشن.
‫به دولتت بگو حمله رو متوقف کنه.
‫ما اونقدرام قدرت نداریم.
‫کره‌ای‌ها مهمانان ما نیستن.
‫شما یه ارتش اینجا فرستادین.
‫شما یه کشور خیلی ثروتمند دارین.
‫می‌تونین هرکاری خواستین، انجام بدین.
‫تو شاید یه فرمانده خوبی باشی،
‫ولی بعنوان مذاکره‌کننده هیچی نیستی.
‫می‌دونی بزرگ‌ترین اشتباه تو چیه؟
‫ما رو خیلی دست‌بالا گرفتی.
‫لا اله الا الله.
‫محمد رسول الله.
‫این بهای شکستن قول و قرار.
‫اول تو رو به جهنم می‌فرستم.
‫تنها راه جلوگیری از بمباران اینکه ‫بهشون بگیم باهم معامله کردیم.
‫ما از موشک‌های آمریکایی نمی‌ترسیم!
‫زمان طرف ماست.
‫همینطور الله.
‫درنهایت ماییم که این جنگ رو پیروز میشیم.
‫چرا داری اوضاع رو تشدید می‌کنی؟
‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی
‫که تبادل زندانی غیرممکنه.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫پول.
‫پول؟ بهمون اهانت کردی.
‫ببریدش بیرون!
‫اونم ببریدش بیرون!
‫بهشون گفت منم ببرن. ‫رئیس، چیکار کنم؟
‫ای آمریکایی‌های کثافت.
‫الله اکبر.
‫پنجاه میلیون.
‫40.
‫20.
‫یادت باشه، افغانستان گورستان امپراتوری‌هاس.
‫تمام نیروهاتون رو بفرست به خونه.
‫یکاری کن تمام کره‌ای‌ها در عرض یکماه ‫برای همیشه از افغانستان برن.
‫باشه؟
‫باشه.
‫دیگه هیچوقت پاتون رو توی این کشور نذارید.
‫کره‌ای.
‫الو؟
‫مذاکره تموم شد.
‫تمام گروگان‌ها رو آزاد می‌کنن.
‫با آمریکایی‌ها تماس بگیر.
‫کارت عالی بود!
‫مدیر جونگ؟
‫کار همگی عالی بود. ‫به هدفمون رسیدیم.
‫الان دیگه می‌تونین به کره برگردید.
‫ممنونم.
‫اون حرفم که گفتم اسکولی رو پَس می‌گیرم.
‫کارت عالی بود.
‫نه، من ازت ممنونم.
‫واقعا بدون تو نمی‌تونستم اینکارو بکنم.
‫اون چیه؟
‫گفتن یه نفر باید پیششون بمونه.
‫از چی حرف می‌زنن؟
‫اونا امنیت ما رو تا اینجا تامین کردن،
‫الانم می‌خوان امنیت خودشون تامین بشه.
‫مذاکره تموم شد. ‫این کارا چیه؟
‫گفت اگه قبول نکنیم، ‫هیچکس از اینجا نمیره.
‫من نماینده‌ی این مذاکره هستم، ‫پس خودم می‌مونم.
‫پس بعنوان مسئول، اونا رو صحیح و سالم ‫به کره برگردون.
‫دیگه نوبت منه.
‫نگران نباش. ‫شانسم خوبه.
‫من می‌مونم.
‫ولش کنین بره.
‫حواست باشه!
‫مطمئن شو مدیر سالم بره.
‫کارت خوب بود، لی بونگ‌هان. برو.
‫مراقب خودت باش، برادر.
‫«اگر این قرارداد را افشا کنم ‫و حرفی از کارم در اینجا بزنم،
‫طبق قانون مجازات من...»
‫خیلی رک نوشته شده، نه؟
‫مرسی.
‫خودمون رو به آب و آتش می‌زنیم و آخرشم ‫تف توی دست‌مون نمی‌اندازن.
‫بیست و یک نفر زنده برگشتن.
‫درسته.
‫بیست و یک گروگانی که در نوزدهم سپتامبر ‫در افغانستان ربوده شده بودند،
‫همین الان در فرودگاه بین‌المللی اینچئون به زمین نشستند.
‫امنیت یکی از اعضای ناشناس تیم نجات
‫که پس از مبادله پیش طالبان موند، تایید شده.
‫این پایانی بر بزرگ‌ترین بحران گروگانگیری ‫در تاریخ کره بود.
‫[سه ماه بعد]
‫جناب وزیر توی کنفرانس خبری هستن ‫ولی ما هنوز نتونستیم بفهمیم چی به چیه؟
‫چی میگی؟ ‫سریع سر و ته‌اش رو دربیار.
‫الو، شما؟
‫نرفتی واشنگتون؟
‫یا شایدم راهت ندادن؟
‫پارک ده‌شیک؟
‫ای کثافت...
‫زود پسرخاله شدی و فحشم دادی.
‫الان کجایی؟
‫پس چرا زودتر تماس نگرفتی؟
‫می‌دونی چقدر نگران بودم؟ ‫آسیبی که ندیدی؟
‫بهت گفتم که آدم خوش‌شانسی هستم.
‫مدیر جونگه؟
‫وایسا. ‫یکی می‌خواد بهت سلام بده.
‫هان؟
‫مدیر جونگ...
‫سلام! حالت چطوره؟
‫اوه، قاسم! لی بونگ‌هان!
‫حتما کسی رو پیدا نکردی. ‫باز رفتی با قاسم کار می‌کنی؟
‫بار آخری که افغانستان بودین، ‫بنظرم درست حسابی هزینه‌هامو پرداخت...
‫ای کثافت...
‫مدیر جونگ، سریع بیاین.
‫بهرحال مراقب خودتون باشید. ‫بزودی باهم تماس می‌گیریم.
‫مراقب باش و...
‫نمیگم که بعدا همو می‌بینیم. ‫نمی‌خوام پام به یه آشوب دیگه باز بشه.
‫پارک ده‌شیک.
‫همه یه جایی دارن که بهش برگردن.
‫خودت که می‌دونی، درسته؟
‫خدا پشت و پناهت.
‫گفت که پولمو میده؟ آره؟
‫همش فقط پول پول پول می‌کنی.
‫بریم!
‫امروز، در ساعت 8:43 صبح، دولت ما تایید کرد
‫که کشتی باری مارین استار 1 متعلق به ‫شرکت دانگین از استان بوسان
‫در آب‌های اقیانوس هند، ‫در 300 کیلومتری بندر کیسمایو
‫ربوده شده است.
‫کشتی ربوده شده در مجموع حامل 25 خدمه بود
‫و گمان میره که توسط دزدان دریایی سومالی
‫که مجهز به راکت‌های قابل‌حمل هستن، ‫ربوده شده باشن.
‫ما یک نشست اضطراری دیپلماتیک و امنیتی برگزار می‌کنیم
‫تا درباره اقدامات متقابل بحث کنیم
‫و تیم واکنش سریع نیز فورا اعزام خواهد شد.