‫[میامی]
‫[اشلی]
‫خیلی‌خب.
‫تو رو خدا...
‫بیا، بیا بریم. بجنب.
‫چیزیت نیست.
‫چیزی نیست.
‫در رو باز کن.
‫بیا...
‫لعنتی، بیا.
‫- خدای من! ‫- راه بیفت، راه بیفت!
‫باشه، باشه. لعنتی.
‫بجنب، عزیزم. زود باش.
‫- یالا میچ. ‫- کجا بریم؟
‫عزیزم آروم‌تر، آروم‌تر برو.
‫چی شد؟
‫حالش خوب می‌شه؟
‫جیمی، بگو حالش خوب می‌شه؟
‫عزیزم، باید آروم‌تر رانندگی کنی، خب؟
‫باید آروم بری.
‫همه‌چی درست می‌شه، ‫فقط باید آروم باشی.
‫اگه پلیس بگه کنار بزن، بیچاره‌ایم.
‫خب، بگو کجا برم؟
‫- چیکار کنم؟ ‫- عزیزم، گوش بده چی می‌گم.
‫گوش بده چی می‌گم، ‫فقط آروم نفس بکش.
‫چیکار کنم؟
‫الان چیکار کنم؟
‫فعلاً فقط رانندگی کن، خب؟
‫خوب و آروم برو، باشه؟
‫از مسیر اصلی خارج نشو.
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم این‌جوری می‌شه.
‫اگه بمیره چی؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫بهت که گفته بودم، اَش. گفته بودم.
‫نمی‌تونی بذاری در بری.
‫این تنها راهش بود.
‫خب؟
‫چی شد؟
‫لعنتی، همه‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
لعنت بهش
‫باید ببریمش بیمارستان.
‫جیمی، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫باید ببریمش بیمارستان.
‫جیمی؟
‫جیمی!
‫فوت کرد.
‫باشه...
‫اشلی، اشلی، اشلی...
‫عزیزم، گوش بده چی می‌گم.
‫گوش بده چی می‌گم.
‫نباید خودمون رو ببازیم، خب؟
‫می‌خوام قوی باشی.
‫می‌تونی این کار رو به‌خاطر من بکنی؟
‫آره.
‫باشه.
‫خب، رانندگی کن.
‫تا پیش قایق برو، اونجا متروکه‌ست.
‫قایق میچ اونجائه.
‫خیلی‌خب.
‫منم.
‫من کجا بودم؟
‫میچ مُرده، عوضی
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫گفتم میچ مُرده!
‫ببین، کاری که خواستی رو انجام دادم.
‫آره، دست منه.
‫خب به درک
‫وقتی دانی بفهمه جا تره و بچه نیست،
‫می‌دونه که دیگه دخلم اومده.
‫باید مراقب همسر و دخترم باشی.
‫نمی‌خواد به من بگی آروم باشم.
‫تو اصلاً دانی رو می‌شناسی؟
‫ببین، یه ساعت!
‫همون جای همیشگی.
‫من فلش رو بهت تحویل میدم.
‫توام از خونواده‌م محافظت می‌کنی.
‫[جیمی]
‫[برنامهٔ بازنشستگی]
‫چطور گذاشتین این اتفاق بیفته؟
لعنت بهش
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫یکی تعریف کنه چطور این اتفاق افتاد.
‫کودن‌های لعنتی
‫گند توی...
‫می‌خوام ببینم کدوم عوضی ای ازم دزدی کرد.
‫و می‌خوام سرش رو بِبُرین ‫و توی یه بشقاب بذارین
‫تا بذارمش جلوی رفیق‌های لعنتیم
‫کار جیمی بود.
‫نشنیدم، چی گفتی؟
‫کار جیمی و یکی دیگه بود.
‫آخه جیمی فلش منو می‌خواد چیکار کنه؟
‫اون اصلاً نمی‌دونه چی توی اون فلشه.
‫والا نمی‌دونم، رئیس.
‫معلومه که نمی‌دونی.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بذار آرامش‌مون رو حفظ کنیم. خب؟
‫همه رو خبر کن، یه نفر هم جا نمونه.
‫می‌خوام تا یه ساعت دیگه جیمی جلوی میزم باشه.
‫یه جای امن پیدا کن و این رو قایم کن.
‫این چیه؟
‫به من اعتماد داری؟
‫آره، بهت اعتماد دارم،
‫حاضرم جونم رو برات بدم.
‫ولی این کار خیلی عجیبه.
‫من یه راه فرار پیدا کردم.
‫یه شروع دوباره با یه کارنامهٔ تمیز.
‫ولی دیگه نمی‌تونم به کسی اعتماد کنم.
‫تا الان دیگه دانی فهمیده که کار من بوده.
‫تو و سارا جاتون توی شهر امن نیست.
‫باید همین الان از شهر برین.
‫فوراً!
‫وقتی قال قضیه رو کَندم، پیش‌تون برمی‌گردم.
‫شهر رو ول کنیم کجا بریم؟
‫ما که جایی رو نداریم.
‫یه جایی رو داریم.
‫نه.
‫عمراً.
‫اونجا هیچکس ما رو پیدا نمی‌کنه.
‫من بالای ده ساله که باهاش حرف نزدم!
‫حتی نمی‌دونم هنوز اونجا باشه یا نه.
‫ممکنه اصلاً مُرده باشه.
‫اَش، یه‌کم فکر کن.
‫کسی از پدرت خبر نداره.
‫و به عقل جن هم نمی‌رسه که...
‫توی «جزیرهٔ کیمن» دنبال تو و سارا بگرده.
‫خودت گفتی بهم اعتماد داری، مگه نه؟
‫با پرواز بعدی باید برین.
‫این‌جوری به نفع سارائـه.
‫به نفع سارائـه؟
‫اون آدم حق نداره تا...
‫فاصلهٔ ۱۸۰ متری بچه‌مون ‫یا هر بچهٔ دیگه‌ای بیاد.
‫دیگه باید بری.
‫دوستت دارم.
‫هی، عزیزم.
‫مامان، چی شده؟
‫خب، من و بابات یه سورپرایز بزرگ واسه...
‫تولدت توی هفتهٔ بعد داریم ‫و قراره که...
‫به یه جزیرهٔ استوایی خوشگل ببریمت، خب؟
‫[سارا]
‫باید عجله کنیم، خب؟
‫بیا، باید راه بیفتیم.
‫سلام، جیمی.
‫دانی دنبالت می‌گرده.
‫[یه مشکلی برام پیش اومده.]
‫[فرودگاه بین‌المللی میامی]
‫خب...
‫اولین باره که کیمن میری؟
‫اولین باره که سوار هواپیما می‌شم!
‫اوه، واو. عاشق جزیرهٔ کیمن می‌شی.
‫توی جزیره آشنا داری منتظرت باشه؟
‫پدربزرگم اونجا زندگی می‌کنه.
‫دنبالت میاد؟
‫نه.
‫ولی آدرسش رو دارم.
‫باشه، عزیزم. بعد از اینکه ‫فرود اومدیم داخل هواپیما بمون،
‫تا من خاطرجمع شم به ‫جایی که می‌خواستی بری.
‫مرسی.
‫[جزایر کیمن]
‫[جیم بنتون یا مت رابینز] ‫[گرند کیمن، بیچ‌لین، شمارهٔ ۱۰]
‫آهای؟
‫آه...
‫[مت یا جیم]
‫ببخشید.
‫بخشید، چیزی نیست، دختر کوچولو.
‫من کاری باهات ندارم.
‫زهره ترکم کردی.
‫حالت خوبه؟
‫چیزیت که نشد؟
‫گم شدی؟
‫دنبال پدر و مادرت می‌گردی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دنبال جیم بنتون می‌گشتم.
‫کی این اسم رو بهت گفته؟
‫یا مت رابینز؟
‫کی تو رو فرستاده؟
‫اهل کجایی؟
‫چرا دنبال جیم و مت می‌گردی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اون پدربزرگمـه.
‫چی؟
‫مامانم می‌گفت اینجائـه.
‫تو می‌دونی از کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫مت خودم‌ام.
‫مت بنتون؟
‫نه، بنتون اون یکی بود.
‫من مت رابینزم.
‫ولی مردم جزیره من رو مت صدا می‌کنن.
‫تو اینجا زندگی نمی‌کنی؟
‫نه، آقا. من از شهر اومدم.
‫اسمت چیه؟
‫سارا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫داخل کیفت چی داری؟
اوه لعنتی
‫واو!
‫آره، این اشلیه.
‫دختر خودمه.
‫حالا دیگه واسه خودش خانمی شده.
‫خودت چند سالته؟
‫دوازده سالمه.
‫در واقع ۱۱ سالمه، ولی ‫شیش روز دیگه ۱۲ سالم می‌شه.
‫خودت چند سالته؟
‫نمی‌دونم، وقتی ۳۰ سالم شد دیگه حساب نکردم.
‫شاید ۶۰ سالم باشه، اواخر ۶۰ام.
‫شاید هم ۷۰ سالت باشه.
‫گشنه‌ای؟
‫به‌نظر گشنه میای.
‫شاید ساندویچ کالباس داشته باشم.
‫کالباس دوست داری؟
‫[بوبو]
‫رئیس، چک کردم.
‫فلش همراه‌ش نیست.
‫فقط دوتا بلیتِ جزیرهٔ کیمن.
‫بچه‌ش یه ساعت پیش سوار هواپیما شد.
‫پرواز بعدی واسه فردائه.
‫جیمی کجاست؟
‫«جیمی کجاست؟»
‫جیمی بیشرف کدوم گوریه؟
‫فلش کوفتیِ من کجاست؟
‫هوم؟
‫فلش لعنتی من کجاست؟
‫بفرما. بوبو برو جیمی رو پیدا کن.
‫بوبو، این چه وضعشه؟
‫شرمنده، رئیس.
‫گیر آوردی.
‫خدای من!
‫چه کثافت‌کاری‌ای.
‫بذارین کار رو برای جفت‌تون راحت کنم.
‫خب؟
‫فلش کوفتی من...
‫کدوم گوریه؟
‫نه، نه، نه، نه. صبر کن.
‫خواهش می‌کنم، شلیک نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم آقای مجنون فلش رو به تو داده.
‫و تو فلش رو به دخترت دادی...
‫تا اون رو با خودش به کیمن ببره.
‫درست می‌گم؟
‫منو نگاه کن.
‫هان؟
‫خودش می‌دونه فلش دستشه؟
‫آه...
‫خب، فلش دست دختره‌ست.
‫با این احمق سوار هواپیما شین، ‫بوبو هم با خودتون ببرین،
‫و تا فلش رو نگرفتین برنگردین.
‫این چه کاریه، دانی.
‫اون یه بچه‌ست.
‫خودم از پسش برمیام.
‫نیازی نیست بوبو بیاد.
‫می‌دونم از پسش برمیای،
‫خودم می‌دونم.
‫فکر نکن چون از بوبو خواستم باهات بیاد،
‫معنیش اینه که به توانایی‌هات باور...
‫یا اعتقاد ندارم، چون ‫واقعاً بهت باور دارم، خب؟
‫فلش نه واسه من بلکه ‫واسه هکتور هم خیلی مهمه.
‫خب؟
‫پس بوبو هم با خودت ببر.
‫هی.
‫رفیق‌هام باهات میان تا فلش رو پس بگیرن، خب؟
‫پس جیمی چی می‌شه؟
‫نه، نه.
‫نه، اون باید پیش دکتر بره.
‫نه، تو نگران جیمی نباش.
‫خب؟ جیمی پیش خودم می‌مونه.
‫تو به فکر پس گرفتن فلشم باش.
‫حالا هم اگه بخوای شلوغش کنی،
‫و پای پلیس رو به ماجرا باز کنی،
‫یا کار احمقانه‌ای کنی، ‫یا هر غلطی کنی...
‫تا جون دوست‌هام به‌خطر بیفته، ‫قسم می‌خورم...
‫جوری جیمی رو شکنجه می‌کنم ‫که فکرش هم نکنی.
‫واضحه؟
‫بگو واضحه.
‫- واضحه. ‫- ممنون.
‫این عوضی رو ببر ‫نمی‌خوام قیافه‌ش رو ببینم.
‫هی، بوبو.
‫بیا اینجا.
‫فلش رو پس می‌گیری،
‫اون عوضی و دخترش هم می‌کشی.
‫ببرشون وسط اقیانوس، بندازشون توی آب.
‫- مفهومه. ‫- هی، بوبو.
‫نذار پای من به اون جزیره باز شه.
‫می‌دونی که حالم از هوای گرم به‌هم می‌خوره.
‫- مفهومه. ‫- خیلی‌خب.
‫خوراک گوشتم تموم شده،
‫ولی غلات دارم.
‫یخ هم نداری، هان؟
‫شرمنده، شاهزاده کوچولو، یخ ندارم.
‫فریزر خراب شده، ‫یخچال هم فقط در حدی که گوشت...
‫فاسد نشه کار می‌کنه، ولی...
‫فعلاً بیخیال مشکلات فعلی من شیم.
‫می‌شه به من توضیح بدی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫توضیح بدم؟
‫آره، الان اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من از وقتی همسرم فوت کرد دخترم رو ندیدم،
‫و حالا دخترِ دخترم جلو در خونه‌م...
‫پیداش شده، بدون اینکه یه کلام حرفی بزنه.
‫واسه آدم سؤال پیش میاد، خب.
‫آخه اینجا چیکار می‌کنی؟
‫توضیح بده.
‫فکر می‌کنم پدر و مادرم توی دردسر افتادن.
‫اوه، اشلی توی دردسر افتاده.
‫خب، پس موضوع اینه.
‫این‌بار چیکار کرده؟
‫زندان افتاده؟
‫خب، حرفم زشت بود،
‫لعنت بهش، منظوری نداشتم،
‫متأسفم.
‫متأسفم. فقط بگو چیکار کرده.
‫تا دیشب مامان می‌گفت تو مُردی.
‫الان می‌فهمم چرا.
‫شرمنده که مزاحمت شدم.
‫نه، نه، نه. سارا، من متأسفم.
‫متأسفم. من واقعاً پدر بدی بودم.
‫بحثی نیست.
‫ولی الان واقعاً می‌خوام که بگی...
‫چه اتفاقی واسه مامانت افتاده.
‫لطفاً؟
‫دیروز زودتر از همیشه از مدرسه برگشتم،
‫و می‌شنیدم که مامان و بابا ‫دارن جر‌وبحث می‌کنن.
‫مامان، بابا، من اومدم!
‫بابا داشت می‌گفت که راه دیگه‌ای نیست،
‫و از مامان می‌خواست کمکش کنه،
‫اون شب مامان منو بیدار کرد.
‫وسایلم رو جمع کرد ‫و منو مستقیم به فرودگاه برد.
‫پول به‌علاوهٔ آدرس اینجا رو به من داد،
‫و گفت که اینجا رو پیدا کنم.
‫می‌دونم که کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست.
‫هوم...
‫حالا خودش کجاست؟
‫گفت خودش فردا میاد.
‫می‌شه بگی چرا دوتا اسم داری؟
‫من برم ببینم پروازهای فردا چه ساعتی می‌شینن.
‫راستی، بازم آب گازدار می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫ردیفـه.
‫هی پیش خودم می‌گفتم ‫پس کِی می‌خواد زنگ بزنـه،
‫و ماجرای امشب رو تعریف کنـه.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫اوه، دانی، بیخیال.
‫من از همه‌چی خبر دارم.
‫همیشه بهت می‌گفتم هیچ‌وقت...
‫قدرت اطلاعات رو دست‌کم نگیر.
‫و همین که نمی‌دونستی من خبر دارم،
‫تو رو توی موضع دفاعی قرار میده ‫و ما هنوز حتی...
‫راجع‌به مشکل‌مون یه کلمه هم حرف نزدیم.
‫که در واقع فلش گم‌شدهٔ منه!
‫می‌دونی که قبلاً دست من بود،
‫دوباره پس می‌گیرمش.
‫بهت ۲۴ ساعت وقت میدم ‫تا قبل از اینکه خودم بیام...
‫و قضیه رو حل و فصل کنم، ‫فلش رو پس بگیری.
‫هی، خودم از پسش برمیام.
‫امیدوارم.
‫چون اگه نتونی، این سؤال پیش میاد که...
‫به چه دردی می‌خوری؟
لعنت بهش
‫غذات رو خوردی؟
‫آره، مرسی.
‫مامان هیچ‌وقت نمی‌ذاره روی تخت غذا بخورم.
‫جدی؟
‫عجیبه.
‫خودش که عاشق این کار بود.
‫فوتبال دوست داری؟
‫عاشق فوتبال آمریکایی‌ام.
‫وقتی بزرگ شدم دوست دارم کوارتربک بشم.
‫خوبـه.
‫دخترها معمولاً توی پست کوارتربک بازی می‌کنن؟
‫دخترها هم تمام کارهای ‫پسرها رو می‌تونن انجام بدن.
‫من سریع‌ترین بازیکن تیم‌مون‌ام.
‫باشه پس، فردا که مامانت اینجا اومد،
‫بیا راجع‌به فوتبال حرف بزنیم.
‫نگفتی چرا دوتا اسم داری.
‫به موقعش وقتی یه قوطی ‫نوشیدنی گرفتم برات توضیح میدم.
‫شب‌خوش.
‫سلام، شما با اشلی تماس گرفتین،
‫فعلاً در دسترس نیستم،
‫پس پیام بذارین.
‫هدف از سفرتون؟
‫کاری یا تفریحی؟
‫- تفریحی. ‫- تفریحی.
‫معلومه که دختره اینجا بوده.
‫ولی خبری از فلش نیست.
‫من اون فلش لعنتی رو می‌خوام.
‫تو پولداری؟
‫خب، بستگی داره چطور بهش نگاه کنی.
‫اگه تو پول این صبحونه رو نداشته باشی، ‫پس من پولدارم،
‫چون من می‌تونم این صبحونه ‫رو برای تو سفارش بدم.
‫آه...
‫چی شد اینجا اومدی؟
‫خب، راستش از هوای سرد خوشم نمیاد.
‫از بارونِ زیادی هم خوشم نمیاد.
‫ولی از ماهی‌گیری خوشم میاد، ‫واسه همین اینجا به‌نظر جای خوبی می‌اومد.
‫بازنشسته شدی؟
‫آره.
‫چند وقته؟
‫یه ۲۰ سالی می‌شه.
‫چرا بازنشسته شدی؟
‫تصمیمش با من نبود. ‫به من دستور دادن کنار بکشم.
‫کی دستور داد؟
‫نکنه می‌خوای کتاب زندگیم رو بنویسی؟
‫واسه کی کار می‌کردی؟
‫واسه «عمو سام». ‫(عمو سام: نماد دولت آمریکا)
‫واسه دولت.
‫آره، واسه دولت کار می‌کردم.
‫می‌دونستی عمو سام یه شخصیت واقعیـه؟
‫نه.
‫اسمش سام ویلسون بود.
‫اون توی سال ۱۸۱۲، ‫توی جنگ، قصاب بود.
‫سربازها به گوشت می‌گفتن: ‫«گوشت عمو سام»
‫و از اون موقع بود که به عنوان یه...
‫وحدت ملی بین آمریکایی‌ها توی دهن‌ها افتاد.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫حواسم باشه با تو بازیِ اطلاعات عمومی نکنم.
‫خب، حالا واسه دولت چیکار می‌کردی؟
‫یه‌جور قاضی بودم.
‫حدس می‌زنم ریشهٔ قضاوت هم می‌دونی!
‫نه، من اصلاً نمی‌دونم چی هست.
‫مثل وکیل؟
‫آره، ولی من بیشتر...
‫مذاکره می‌کردم.
‫تا اگه هیچ کدوم از طرفین به توافقی نرسیدن،
‫من رو می‌فرستادن تا خودم ‫شخصاً به قضیه رسیدگی کنم.
‫توی کارِت حرفه‌ای بودی؟
‫کاری که بهم می‌سپاردن رو انجام می‌دادم.
‫پس چرا بازنشسته شدی؟
‫گفتم که، تصمیمش با من نبود.
‫می‌تونم یه سؤالی بپرسم؟
‫تازه می‌خوای بپرسی؟
‫تا الان صدتا سؤال پرسیدی.
‫عصبانی نمی‌شی؟
‫سارا، همیشه با حرف‌هات غافلگیرم می‌کنی.
‫سؤالت چیه؟
‫چرا مامان گفت تو مُردی؟
‫من همیشه یه پدربزرگ می‌خواستم.
‫مادربزرگ داشتم، ‫ولی خب فرق دارن.
‫اون حتماً نمی‌ذاشت هیچ‌وقت...
‫دوتا کیک کشمشی با شکلات اضافه سفارش بدی.
‫بیا، یه‌کم دیگه برات شیره می‌ریزم.
‫- بفرما. ‫- و هیچ‌وقت نمی‌گفت نوشیدنی می‌‎خورم یا نه.
‫آره خب.
‫گوش بده چی می‌گم، بچه‌جون.
‫مادرت حتماً صلاحت رو می‌خواسته که...
‫گفته من فوت کردم. ‫به‌خاطر خودت بوده.
‫توی دوران بچگی خودش...
‫من تهش دو ماه از سال رو خونه بودم.
‫و وقتی هم که خونه بودم...
‫اصلاً پدر خوبی نبودم.
‫و وقتی اون یکی مادربزرگت ‫توی ژوئن مریض شد،
‫منم به یه کشور خراب‌شدهٔ دیگه رفتم.
‫من مادرت رو تنها با مادرش ول کردم.
‫واسه همون اگه بخواد ‫به عنوان یه پدر من رو متصور بشه،
‫پس حق داشته که بگه مُرده‌م.
‫خب دیگه، بیا بریم.
‫دیگه باید بریم.
‫من می‌بخشمت، بابابزرگ.
‫اگه نگی اون سی‌دی...
‫اگه نگی اون فلش کجاست،
‫اون تاندونت رو قطع می‌کنم.
‫و می‌شینم نگاه‌ت می‌کنم که چطور ‫مثل معلول‌ها این‌ور و اون‌ور میری،
‫تا اینکه یه فلش برام بسازی
‫بچه‌جون
‫نظرت چیه که سرت رو پایین بیاری؟
‫چند دقیقه دراز بکش، خب؟
‫چرا؟
‫گفتی پدر و مادرت توی دردسرن، نه؟
‫آره، فکر کنم.
‫پس می‌شه سرت رو پایین بیاری؟
‫آره، باشه.
‫خوبه.
‫تا نگفتم بالا نیا.
‫زود برمی‌گردم.
‫هی، هی، هی، هی، هی.
‫آروم باش، یواش‌تر.
‫اون کدوم خریه؟
‫پدرمه.
‫فکر کنم.
‫اون از ماجرا خبر نداره.
‫بچه‌ت کدوم گوریه؟
‫به‌خدا نمی‌دونم.
‫بابا.
‫سارا کجاست؟
‫نگران اون نباش.
‫رفقا!
‫به جزیره خوش اومدین.
‫شما دوست‌های اشلی‌این؟
‫آخ!
‫بابا، چی شده؟
‫کمرم گرفت.
‫باید بشینم.
‫شرمنده، رفقا، فقط...
‫شیش ساله که باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنم.
‫خب، بهتر شد.
‫بذار حقیقت رو بگم، وقتی ۶۰ سالت بشه، ‫دیگه هیچ ضمانتی نیست.
‫می‌دونین که چی می‌گم؟
‫بهتر نبود یه لباس ساحلی می‌خریدین؟
‫با این ژاکت خفه نمی‌شین؟
‫نمی‌خوایم بی‌احترامی کنیم، ولی...
‫یه چیزی دست‌تونه که واسه ماست، ‫و خیلی خوشحال می‌شم...
‫همین الان تحویلش بدین ‫تا با پرواز بعدی برگردم.
‫من که اینجا چیزی ندارم!
‫اشلی، این خوشتیپ‌خان چی می‌گه؟
‫واقعاً سعی دارم خوش برخورد باشم،
‫خوش برخورد باشی؟
‫ولی دیگه صبرم ته کشیده.
‫نه، نه، نه. بیخیال.
‫یارو دیوونست
‫بابا!
‫بابا.
‫به من شلیک کردی؟
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫- حالت خوبه؟ ‫- واو.
‫فقط به من شلیک کردی ‫یا به اونـم شلیک کردی؟
‫نه، فقط تو.
‫قِسر در رفت؟
‫- آره، ماشینـت رو هم بُرد. ‫- گندش بزنن!
‫می‌دونی چیه اصلاً؟ ‫یه ماشینـه دیگه.
‫همیشه همینطوری رفتار می‌کنی‌ها.
‫همیشه بخاطر خرابکاری‌هام ‫سریع سرم داد و بیداد می‌کنی.
‫سارا توی ماشینـه!
‫لعنتی!
‫به نفعتـه که فلشم دستت باشه.
‫بوبو.
‫بوبو!
‫خبرِ بد دارم رئیس.
‫ژنرال مُرده.
‫اشلی ما رو به خونۀ باباش بُرده درسته؟
‫هیچکس اونجا نیست، ‫برای همینـم رفتم داخل و یه سروگوشی آب دادم.
‫یه دختربچه اونجا بود
‫ولی خبری از فلش نبود، ‫واسه همینـم یکمی منتظر موندیم.
‫آخرش سروکلۀ باباهه پیداش شد.
‫- بابای کی؟ ‫- بابای کی؟
‫همین الان گفتم اشلی دیگه.
‫بابای اشلی، یه پیرمرده.
‫پیرِ خرفتـه.
‫بگذریم، همون موقع بود ‫که اوضاع قاراشمیش شد، خب؟
‫ژنرال روش اسلحه کشید ‫و اون پیرمرده،
‫نمی‌دونم چی‌ شد، ‫ولی کشتـش.
‫کشتـش؟
‫فکر کردم الان گفتی ‫ژنرال با خودش اسلحه داشت.
‫آره، خب مسئله همینـه رئیس.
‫این یارو از یه چیزی، اسمش چی بود؟ ‫آها، از وزنه استفاده کرد.
‫چی؟
‫آره می‌دونی چی می‌گم دیگه، دمبل؟
‫ژنرال که اونوری شد، ‫این پیرمرده زد توی سرش.
‫به همین سادگی کشتـش.
‫منم جونـم رو گذاشتم کف دستم ‫و فلنگ رو بستم.
‫اشلی داشت بهم شلیک می‌کرد.
‫آخه کدوم خری با وزنه آدم می‌کشه؟
‫همین دیگه رئیس.
‫خودم شخصاً تا حالا ‫همچین چیزی ندیده بودم.
‫تسلیت می‌گم دانی.
‫پس در مجموع،
‫فلشم رو نگرفتی.
‫برادر کوچکتر ناتنیـم مُرده.
‫تا سرحد مرگ با یه دمبلِ کوفتی زدنـش.
‫چیزی رو از قلم ننداختی بوبو؟
‫خب آره، یه چیز دیگه‌ام هست.
‫بچۀ اشلی پیش منـه.
‫این بچۀ کوفتی رو سفت بچسب.
‫برید یه جایی مخفی بشید.
‫واسم مهم نیست کجا، ‫فقط منتظر بمون.
‫ظاهراً یه چند مدتی رو ‫باید مخفی بشیم.
‫تو که نمی‌خوای ‫من رو توی دردسر بندازی، مگه نه؟
‫خوبه.
‫می‌دونی که این موضوع شخصی نیست؟
‫فقط بدبختانه شرایط اینطوری پیش رفته.
‫من اصلاً چنین قصد و نیتی ندارم.
‫متوجه شدی؟
‫خوبه.
‫پس اگه واسم دردسر درست کنی، ‫به حرف‌هام گوش ندی،
‫دو تا گلوله توی مغزت می‌خوابونم
‫و می‌اندازمت توی اقیانوس،
‫و می‌رم پیتزا می‌زنم به بدن.
‫مفهومه؟
‫می‌کشنـش.
‫شرط می‌زنم افراد بیشتری ‫قراره سراغ من
‫و اون فلش بیان و ‫حالا تو هم بهمون اضافه شدی
‫و تا وقتی که کلکـمون رو نکنن، ‫دست بردار نیستن.
‫ولی الان تنها چیزی که واسم مهمه، ‫برگردوندنِ دخترمه.
‫فلش کجاست الان؟
‫گمون کنم حتی جیمی هم ‫خبر نداشته باشه.
‫فقط می‌دونم ‫جیمی همیشه می‌گفت
‫که این فلش تنها راهِ خلاص شدنـمونه.
‫خلاص شدن از چی؟
‫همه‌چیز.
‫جیمی تمام وقت برای دانی کار می‌کرد.
‫راننده‌اش بود.
‫و وقتی که تو چنگِ آدمی مثل دانی
‫بیفتی، ‫دیگه رهایی کار سختیـه.
‫هیچوقت نمی‌شه.
‫خیلی خطرناکـه که بخوای توی روزِ ‫روشن دو نفر رو بکشی.
‫قطعاً توی فلش خبری از ‫برنامهٔ خیریهٔ جری لوئیس نیست!
‫بسیارخب.
‫بیا کارِ این جسد رو یک‌سره کنیم.
‫چطوری این کار رو انجام بدیم؟
‫حالا می‌ره پایین.
‫[واشنگتن دی.سی.] ‫خب برای امروز کافیـه. ‫تا فردا ۸ صبح منتظر گزارشاتـتون هستم.
‫[دریزدیل]
‫[فیتسیمنز]
‫خب چطور پیش رفت؟
‫بی‌نتیجه.
‫همه‌چیز بی‌نتیجه بود.
‫داریم درمورد هشت ماه ‫دوندگی صحبت می‌کنیم‌ها.
‫جاسوست کجاست؟
‫لو رفته.
‫با فلش.
‫پس احتمالا
‫آدمت رو یه جایی نفله کردن
‫و فلش هم دوباره دستِ ‫آدم بدها افتاده.
‫خلاصۀ گزارشت همینـه؟
‫همونطوری که گفتم.
‫بی‌نتیجه بود.
‫نیازه که بهت بگم ‫توی اون فلش چی هست؟
‫نه خانم.
‫مطمئنی؟
‫کاملا مطمئنم.
‫[هتلی دورافتاده]
‫دریزدیل هستم.
‫منـم.
‫الو؟
‫می‌دونی توی پروندۀ فعلیـت ‫زده «الویس گمشده»؟
‫جالبـه.
‫یادمه خودت بهم گفته بودی
‫چطوری مطرحـش کرده بودی؟ ‫برو یکم ماهیگیری؟
‫بازنشستگیِ زودتر از موعد؟
‫خودت می‌دونی که دستور از بالا بود.
‫آره، آره.
‫کارت گنجشک رنگ کردن ‫و جای قناری فروختنـه.
‫خودت خوب می‌دونی
‫که همۀ مافوق‌هات و زیردستی‌هایی که
‫تا حالا داشتی رو خسته کردی.
‫تو به ژنرالِ دو ستاره حمله کردی متیو.
‫می‌دونی اون آقا مشغول چه کاری بوده؟
‫همۀ این‌ حرف‌ها رو قبلا هم شنیدم، یادته؟
‫و خیلی سرم شلوغه، ‫پس اگه اجازه بدی برم.
‫من به کمکت
‫نیاز دارم.
‫تا جایی‌که یادمه، درخواست کمک ‫از سمتِ تو بعید بود.
‫راست می‌گی. ‫مسئله دخترم اشلیـه.
‫با یه سری آدم‌های خلافکار درگیر شده
‫و یه سری اطلاعات نیاز دارم.
‫خب دردسری که پیش اومده ‫چقدر جدیـه؟
‫خودمم سعی دارم ‫سر از همین موضوع دربیارم.
‫دو تا اسم دارم، دانی آیگر
‫و یه یارویی که به خودش ‫لقب ژنرال داده.
‫چطوری بهت زنگ بزنم؟
‫خودم دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫بسیارخب، بذار تلاشم رو بکنم ‫ببینم چه اطلاعاتی گیرم میاد.
‫«ولیکن آشکارا ابراز احساسات می‌کنم
‫تا همۀ دنیا نظاره‌گر احساساتم باشن.»
‫- اتلو رو خوندی؟ ‫- بله.
‫چرا انقدر غافلگیر شدی؟ ‫نمایشنامۀ معروفیـه.
‫یه جوری نگاه می‌کنی ‫انگار من از اون آدم‌هاییم
‫که هیچوقت حاضر نمی‌شه ‫شکسپیر بخونه.
‫خدای من.
‫فکر می‌کردم نسلِ شما
‫کسی رو از طریقِ ظاهرش ‫قضاوت نمی‌کنه.
‫نه، منظوری نداشتم.
‫بیخیال، سخت نگیر.
‫فقط دارم سربه‌سرت می‌ذارم.
‫من تا حالا مدرسه نرفتم اصلاً خانم.
‫اگه تا حالا مدرسه نرفتی، ‫پس چطوری خوندن یاد گرفتی؟
‫تا حالا چیزی درموردِ ‫الیور توئیست شنیدی؟
‫گمون کنم.
‫همونیـه که درخواستِ ‫سوپ بیشتر می‌ده؟
‫«خواهشاً قربان.
‫می‌شه یکم بیشتر بریزید؟»
‫- این آلیور بود الان؟
‫یه یارویی من رو به فرزندخوندگی گرفت
‫و به خونه‌اش برد.
‫چندین سال شکمم رو سیر کرد ‫و بهم آموزش داد.
‫بهم خوندن و نوشتن یاد داد.
‫بهم یاد داد که چطوری ‫افکارم رو منسجم نگه دارم.
‫به طور خلاصه بیانـشون کنم.
‫یادم داد چطوری ریش و سبیلـم رو بزنم.
‫مرد بزرگی بود.
‫چی شد؟
‫خب برای فهمیدنـش باید کتاب ‫الیور توئیست رو بخونی.
‫علت ملاقاتـتون؟
‫کاری یا تفریحی؟
‫تفریحی.
‫اتاقِ بوبو.
‫نه، فقط بوبو.
‫- بله. ‫- مائیم بوبو.
‫توی کدوم اتاقی؟
‫بابا.
‫شرمنده اش، من فقط سعی دارم...
‫سارا رو اذیت می‌کنن، مگه نه؟
‫نه، نه، نه، ‫اینجوری فکر نکن.
‫تو این آدم‌ها رو نمی‌شناسی.
‫واسه اون آدم‌ها، ‫کشتنـش کاری نداره.
‫تا وقتی‌که فلش دستِ ماست، ‫هیچ کاری باهاش ندارن.
‫ولی این مسئله رو نمی‌فهمم.
‫چطوری سارا رو نزدیک ‫چنین مسائلی نگه داشتی؟
‫چطور می‌تونی طوری زندگی کنی ‫که سارا نزدیک چنین...
‫تو هیچی از زندگیِ من نمی‌دونی.
‫یا زندگیِ سارا.
‫جیمی فقط یه راننده بود.
‫نه به کسی آسیب رسونده ‫و نه مواد فروخته.
‫فقط سعی داشتیم ‫اوضاعـمون رو سر و سامون بدیم.
‫همینطوری بود که ‫فلش به دستش رسید؟
‫اتفاقی شنید که ‫دانی داشت می‌گفت
‫چطوری قراره ‫یه قدم از هکتور جلو باشه
‫و فلش این امکان رو ‫ایجاد می‌کنه.
‫به به.
‫باشه.
‫تو هیچوقت مسئولیت‌پذیر نبودی اشلی.
خودت پدر فوق العاده و بی نقصی بودی؟
‫فوق‌العاده و بی‌نقص بودی؟
‫که باید تو رو الگوم قرار بدم؟
‫می‌فهمم، می‌فهمم.
‫همیشۀ خدا بدون هیچ ‫ارتباط و زنگی تنهامون می‌ذاشتی،
‫و تقریباً توی هیچکدوم از ‫تولدهام پیشم نبودی.
‫منظورت رو فهمیدم.
‫حتی وقتی‌که توی شهرم بودی همین بود، ‫پس تو یکی واسه من درمورد مادری کردن
‫سخنرانی نکن ‫چون خودتم اصلاً روحت خبر نداره!
‫چی شد؟
‫اونان.
‫کی؟
‫آدم بدها.
‫از جلوی در بیا کنار.
‫بیا بیرون اشلی.
‫دخترت پیش ماست.
‫باید یه کاری بکنی
‫که احتمالا ابداً هیچوقت ‫حاضر به انجامش نمی‌شی.
‫می‌خوام که خیلی سریع ‫این در رو باز کنی،
‫بعدش من یکی از اون‌ها رو می‌گیرم
‫و می‌کشمش داخل، ‫و بعدش تو باید
‫به محض اینکه اومد داخل، ‫محکم در رو ببندی، خب؟
‫زده به سرت تو؟
‫باید این گنده‌بک‌ها ‫رو از همدیگه جدا کنم.
‫دونه دونه می‌تونم به حسابـشون برسم ‫ولی همگیـشون باهم کارِ من نیست.
‫کارشون رو بسازی؟
‫- از پسش برمیای. ‫- من می‌شمرم، حاضری؟
‫در هر صورت که تهش ‫دستش به فلش می‌رسه!
‫خودتم می‌دونی که همینه!
‫با سه، دو، یک.
‫- باز کن! ‫- اشلی یه کاری نکن...
‫این یکی از آدم بدهاست؟
‫آره، یکی از سربازهای دانیـه.
‫چه خبر شده؟
‫توضیح دادنـش سختـه.
‫لئون کو؟
‫گرفتش.
‫- کی گرفتش؟ ‫- یه یارویی.
‫دست انداخت گرفتـش و ‫به داخل اتاق کشوندش.
‫دارید مسخره بازی درمیارید؟
‫برید داخل و درش بیارید دیگه!
‫نه راستش. چطور؟
‫من می‌فرستمت بری پایین.
‫حتما داری شوخی می‌کنی.
‫نه، نه، برای صحبت کردن وقتی نداریم.
‫فقط باید بریم.
‫خیله‌خب، بجنب.
‫بیا بریم. یالا.
‫آفرین. برو پایین.
‫برو بالا و ازش رد شو.
‫زود باش اشلی، ‫باید همین الان بری.
‫بجنب.
‫آفرین. آفرین دخترم.
‫نمی‌تونم ولش کنم.
‫- من دارمت، ولش کن. ‫- نمی‌تونم ولش کنم.
‫مجبورم نکن که هلت بدم.
‫بیا اینجا!
‫لعنتی!
‫اگه این آدم‌ها حاضرن که ‫خطر کشتنـمون توی عموم رو به جون بخرن،
‫ما به یه موقعیت دفاعیِ بهتر نیاز داریم.
‫موقعیت دفاعی؟
‫چطوری داری این کارها رو می‌کنی؟
‫تو کی هستی؟
‫اش می‌دونم که شرایط ‫یکمی عجیب‌وغریبـه،
‫و می‌تونم مسائل بیشتری ‫رو درمورد گذشته‌ام توضیح بدم،
‫ولی الان باید بریم.
‫اوه نگاهـش کن، حتما سکته می‌زنه.
‫خیله‌خب، پس یعنی ‫همۀ اون موقع‌هایی
‫که یهویی شش ماه ازت خبری نمی‌شد
‫می‌رفتی که آدم بکشی؟
‫نه بابا!
‫می‌گم نه.
‫داشتی ملت رو می‌کشتی؟
‫منظورم جدای از آدم‌هاییـه که کشتی.
‫هی من اون آدم‌ها رو کشتم
‫تا جون تو رو نجات بدم، ‫پس بذار یه نفس بگیرم.
این یارو چرا تکون نمی‌خوره؟
‫چی... یعنی تو آدمکشی چیزی هستی؟
‫می‌تونی در رو وا کنی؟
‫باید از بالکن خارج بشم!
‫چه کوفتی شده؟
‫ممنونـم.
‫آقایید و فوق‌العاده.
‫هی هی، تاکسی!
‫اون اشلیـه.
‫اون یارو کیه دیگه؟
‫گوش کنید، پدرم و خواهرم الان
‫جلوی هتلِ «سی‌شل»، ‫سوارِ یکی از تاکسی‌های شما شدن.
‫تنها چیزی که ‫می‌خوام از دهنت بشنوم
‫اینه که فلـشم رو گیر آوردی ‫و بقیه مُردن.
‫بگو. بگو.
‫نه راستش رئیس.
‫حرفم خوشحالت نمی‌کنه.
‫لعنتی!
‫چرا هیچکس گوشیـش ‫رو جواب نمی‌ده، ها؟
‫اونجا چه خبر شده؟
‫گیبسون کجاست؟ ‫رانیک کجاست؟
‫گوشی رو به رانیک بده.
‫رئیس، مشکل همینجاست.
‫این پیرمرده همش داره ‫بقیه رو نفله می‌کنه.
‫باباش.
‫همه رو!
‫ فلش کوفتی رو از دستِ ‫یه دختربچه و مامانـش
‫نگرفتین و ‫تو داری بهم می‌گی
‫که بابابزرگه الان ‫سه تا دیگه از افرادم رو کشته؟
‫بله، دقیقا همینه.
‫«دقیقا همینه»، «دقیقا همینه».
‫گندتون بزنن.
‫با دقت بهم گوش کن بوبو، خب؟
‫باید به هکتور زنگ بزنم، ‫بهش بگم که چه کوفتی شده،
‫الانـم توی این فکرم ‫که تا من زنگم رو می‌زنم،
‫نمی‌دونم، شاید بهتر باشه که ‫بفهمی این بابابزرگ لعنتی کدوم خریه.
‫می‌تونی اسم کوفتیـش رو واسم گیر بیاری؟
‫جالبـه رئیس چون راستش رو بخوای... ‫یه لحظه صبر کن.
‫من دو تا...
‫من دو تا اسم دارم.
‫بسیارخب.
‫یکیـش مت رابینزـه.
‫و یکی هم جیم بنتونـه.
‫محشره. کدومـشون بابابزرگه‌ست؟
‫خب مشکل همینجاست رئیس، ‫واقعا خبر نداریم،
‫ولی مطمئنیـم که ‫یکی از همین دوتاست.
لعنت
‫هیچ کاری نکنید خب؟
‫تا من خودم رو برسونم اونجا.
‫شما پاسپورت دارید؟
‫گرسنتـه؟
‫یه قراری باهات می‌ذارم.
‫قولـت قوله؟
‫آره.
‫خیله‌خب، ببین من می‌دونم ‫که توی این شرایط خاص
‫آدم بدۀ داستانـم،
‫ولی با چشم‌پوشی از اینکه ‫سمتِ کدوم آدم‌ها قرار گرفتی،
‫باید کارت رو بدون نقص پیش ببری، ‫درست می‌گم؟
‫آره، با عقل جور درمیاد.
‫خیله‌خب.
‫حالا می‌خوایم بریم پیتزا بخوریم،
‫و مادرت رو ببینیم.
‫ولی وقتی‌که بریم طبقۀ پایین
‫همه‌جا رو پُر از مامور می‌بینی.
‫و باید درست رفتار کنی، باش؟
‫چون اگه من گیر بیفتم، ‫مثل روز برام روشنـه
‫که دانی دخل مامانت رو میاره.
‫متوجهی؟
‫بله، متوجه شدم.
‫[مارینا]
‫اگه بخاطر اون ۲۵ دلار اومدی، ‫می‌تونی راهت رو بکشی و بری.
‫من تقلب نکردم.
‫جویی.
‫جویی دخترم اشلی رو یادت میاد؟
‫اشلی؟
‫- تو اشلی هستی؟ ‫- آره.
‫وای، اشلی کوچولو.
‫خب، چقدرم بزرگ شدی.
‫[جوزف]
‫خدای من، زمان ‫مثل برق و باد می‌گذره.
‫آخرین باری که دیدمت، ‫فقط هشت سالت بود.
‫البته تو که من رو یادت نمیاد.
‫اون موقع خیلی کوچولو بودی.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫خب به طور خلاصه، من ‫از این آقا اولیای بدتری هستم.
‫ظاهراً اشلی و همسرش، ‫یه جورایی
‫قاطیِ آدم بدها شدن.
‫عه، چقدر بدن؟
‫سعی داشتن ما رو بکشن.
‫اونـم دوباره.
‫همم
‫اش کوچولو همیشه ‫خودش رو توی دردسر می‌اندازه.
‫خیله‌خب، ‫می‌شه لطفاً از بحث اصلی خارج نشیم؟
‫خب این آدم‌ها هرکسی که هستن، ‫به نظر میاد بدجور این فلش رو می‌خوان.
‫هی، می‌تونم از کامپیوترت استفاده کنم، ‫ببینم چی توشه؟
‫آره.
‫بیاید.
‫زمانی‌که من و جویی ‫خارج از کشور بودیم،
‫جویی «مین‌روب» ما بود.
‫منظورم توی عملیات‌های سیاسیـمونـه.
‫یه مین‌روب توی عملیات‌های ‫سیاسی چیکار داره؟
‫آره، همون. ‫روش کلیک کن.
‫آره، لطفاً اون فایل رو باز کن.
‫وای.
‫این همون چیزیـه که تو ذهنمـه؟
‫این چه ربطی به جیمی داره؟
‫اگه این واقعیـه، حاضرم ‫که به سازمان زنگ بزنم.
‫بزرگتـر از تموم چیزهاییـه ‫که تا بحال دیدم.
‫این دیگه جیمزباند بازیـه.
‫این رو از کجا گرفتید؟
‫جیمز باند؟
‫می‌دونید چیه؟
‫باید از قایقـم برید بیرون.
‫دریزدیل.
‫این افراد همچنان ‫دارن واسم دردسر می‌تراشن.
‫سه تاشـون سعی داشتن ‫که من رو بکشن.
‫مُردن؟
‫چیزی توی سوابق اون ‫دو تا اسم پیدا کردی؟
‫آره پیدا کردم.
‫این آدم‌ها، آدم‌های خیلی بدی‌ان.
‫چقدر بد؟
‫خب ظاهراً دختر کوچولوت ‫فلش رو از آقایی
‫به اسم دانی آیگر دزدیده.
‫دخترم چیزی رو ندزدیده.
‫این فلش رو شوهرش ‫پیشش گذاشته
‫که اونم همون اول ‫همۀ جوانب رو نسنجیده.
‫درواقع همۀ جوانب رو سنجیده
‫وقتی‌که تصمیم به ‫همکاری با دانی گرفته.
‫منظورم اینه که ‫این آقا یه الدنگِ تموم عیاره.
‫هفت سال آزگار توی زندون بوده،
‫ولی بعدش که بیرون اومد، ‫کل ده سالـش رو
‫صرف ارتقای عضویتـش کرده.
‫جرائم سازمان‌یافته.
‫بعله، و بذار بهت بگم مت.
‫این آدم‌ها قاطیِ هرجور چیزی هستن.
‫مواد، قاچاق انسان، ‫پولشویی، اسلحۀ گرم،
‫جرایم سایبری، و دانی هم فقط ‫عضو کوچکی از این سازمانـه.
‫رئیسـش هکتور گارسیای یگانه‌ست.
‫[میامی]
‫[هکتور]
‫خواهش می‌کنم، ‫لطفاً از خودتون پذیرایی کنید.
‫نه، میل ندارم.
‫ممنونم خانم گارسیا.
‫اوه بیخیال، خدای من، ‫هکتور صدام کن.
‫شما برای من کار می‌کنید، درسته؟
‫بله.
‫و ببخشید، شما...
‫هلن هستم.
‫نه، نه، اسمت نه، ‫واسم چیکار می‌کنی؟
‫شما...
‫ببخشید.
‫من...
‫من حسابدارم.
‫بله.
‫همینـه.
‫با من بیا هلن.
‫هلن تا حالا اسم شرکت ‫«قایق‌های چارتر ای‌جی» به گوشت خورده؟
‫درمورد ۱۶.۲۴۶.۸۷ دلاری ‫که به اون شرکت...
‫منتقل شد خبر داری؟
‫ببخشید.
‫خواهش می‌کنم، خانم گارسیا.
‫من خیلی شرمنده‌ام، حماقت کردم.
‫با من بیا.
‫وای خدا.
‫نوشیدنی ؟
‫نه ممنون.
‫می‌دونی، الان می‌شه
‫اون قسمت از ماجراجوییـمون که
‫می‌خوام بهت بگم ‫انقدر به بابات سخت نگیری.
‫چون ویژگی‌های خوب هم داره دیگه.
‫بله، رفیق جینگِ بابام ‫اومده رفیقـش رو نجات بده.
‫طبیعیـه.
‫نه واقعا، ولی می‌دونم ‫که واسش دردناک بود
‫که از شما دور بود.
‫خب یعنی چی، بابام ‫رمبویی چیزیـه؟
‫حالا رمبو که نه، ولی بابات
‫قبلاً استعداد خیلی خاصی داشت.
‫ما به این شخصیت‌ها ‫«حیله‌گر» می‌گیم.
‫هر دفعه که سوژه کسی بود ‫که حالا به هر دلیلی ما نمی‌تونستیم
‫بگیریمش، سازمان ‫بابات رو دنبالش می‌فرستاد.
‫بابام آدم‌کشـه دیگه، نیست؟
‫از من نشنیده بگیر ولی آره.
‫بابات یه آدم‌کشِ تموم عیاره.
‫شوخیت گرفته؟
‫نه، نه، واقعا می‌گم.
‫توانایی خاصی داشته که ‫می‌تونسته بی‌سروصدا وارد بشه،
‫کارش رو بکنه و بیاد بیرون.
‫وقتی که اون آدم‌ها رو کشت ‫و مُردنـش رو تماشا کرد،
‫فکر بد نکنی، ‫آدم‌های بدی بودن،
‫ولی یه جوری بود که ‫انگار اصلاً براش اهمیتی نداره.
‫انگار که داشته آشغال‌ها ‫رو می‌بُرده بیرون.
‫وقتی که من بچه بودم، ‫پدرم سکته قلبی کرد.
‫و همون شب که ‫توی اورژانس
‫بستری بود...
‫من درست کنارش نشسته بودم
‫که یهویی دو تا دکتر باعجله وارد اتاقش شدن.
‫چون آقایی که بغل دستِ ‫بابام بستری بود
‫دچار ایست قلبی شده بود.
‫با اینکه اومدن بالاسرش، ‫ولی نتونستن نجاتـش بدن.
‫و درست همونجا ‫جلوی چشممون فوت کرد.
‫اون زمان عملاً من مُردنِ ‫کسی رو ندیده بودم.
‫ما که اونجا وایساده بودیم.
‫بُهتـمون برده بود.
‫بعدش چیزی شد ‫که هرگز از ذهنم بیرون نمی‌ره.
‫شنیدم یکی از دکترها ‫به اون یکی گفت
‫که ای کاش می‌دونست ‫کی توی بازی داجرز برنده شده.
‫بیسبال آخه؟
‫آخه چطوری می‌تونن ‫درمورد بیسبال صحبت کنن وقتی
‫یک انسان درست جلوی ‫چشمـشون جون داد؟
‫اون موقع بود که فهمیدم.
‫هرچی بیشتر مرگ کسی رو ببینی، ‫همونقدر تاثیرش کمتر می‌شه.
‫و به نظرم پدرتـم چون ‫شاهدِ مرگ خیلی‌ها بوده
‫دیگه هیچ تاثیری روش نمی‌ذاره.
‫وای خدا.
‫خواهش می‌کنم.
‫دوباره تماشا کن.
‫می‌خوای وفادار باشی؟
‫بله.
‫دخترهات رو دوست داری؟
‫بله.
‫البته که دوستـشون داری.
‫پس بدون پدرشون ‫مشکلی براشون پیش نمیاد.
‫نه!
‫آروم باش.
‫اگه دوباره ازم دزدی کنی، ‫تو و دخترهات
‫رو می‌فرستم روی اون قایق ‫و اول اون‌ها رو جلوی چشم‌هات می‌اندازم توی آب.
‫متوجه شدی؟
‫بله.
‫لطفاً یکم از میوه‌ها ‫برای دخترهات به خونه ببر.
‫این زن کسی نیست که ‫بتونی باهاش درگیر بشی مت.
‫روابط خیلی قدرتمندی داره.
‫[میامی]
‫به جان بگو ‫ناهارمون رو بندازه هفتۀ بعد.
‫و جزئیات دقیقِ جلسۀ شهردار ‫رو می‌خوام.
‫نمی‌خوام دیگه این زن ‫داستانی درست بکنه.
‫چشم.
‫[کریستوفر]
‫همه برید بیرون.
‫به شفیلدها چی بگم؟
‫بهشون بگو ‫جت شخصیم رو می‌فرستم.
‫ولی فقط همین.
‫باید به صورت عمومی ‫ازم حمایت کنن.
‫حالا برو.
‫و پشت سرت درم ببند.
‫حواست باشه کسی مزاحمم نشه.
‫فکر می‌کردم متوجهی که
‫نباید اینجا بهم زنگ بزنی.
‫فلش رو دزدیدن.
‫دوباره تکرار کن.
‫فلش رو دزدیدن.
‫چطوری؟
‫شرایط تحت کنترلـمه.
‫آره، فکر کنم «تحت کنترل»
‫برای من و شما معنای متفاوتی می‌ده.
‫فلش رو گیر میارم.
‫چطوری؟
‫جاسوست چی شد؟
‫فکر کنم هردومون ‫توی یه مسئله هم‌نظریم.
‫به نفع هردوی ماست که ‫اون فلش رو برگردونیم
‫و می‌تونم بهت اطمینان خاطر بدم ‫که بهترین افرادم دارن این موضوع رو پیگیری می‌کنن.
‫خب خیالـم راحت شد.
‫کسی خبر داره ‫که توی اون فلش چیه؟
‫نه.
‫افرادت الان کجان؟
‫شمام بخاطر فستیوال «بلک‌برد» ‫داری می‌ری؟
‫- حمله! ‫- حمله!
‫گمونم یه مشکلی داریم.
‫برای راه‌حل بهت زنگ زدم.
‫علت ملاقاتتون؟
‫کاری یا تفریحی؟
‫کاری.
‫چه روت شرط بزنن یا نزنن.
‫همه دارن تشویقت می‌کنن ‫که هفت نیاری.
‫هر عدد دیگه‌ای جز هفت بیاد، ‫هرکسی که روت شرط زده می‌بره.
‫و تو به تاس انداختن ادامه می‌دی.
‫باشه.
‫تو روی کی شرط می‌زنی؟
‫خب به نظرم که ‫کارت حرف نداره،
‫پس روی خودت شرط می‌زنم بچه‌جون.
‫اوه!
‫کارت حرف نداره.
‫وای قلبـم، داره می‌ترکونه.
‫بعد از همۀ این جریانات، ‫با همدیگه می‌ریم وگاس.
‫خیله‌خب، خل‌مشنگ‌ها.
‫به من اسلحه ندادید.
‫آخه قراره با این چه غلطی بکنم؟
‫بکنـش توی حلقت
‫سلام رئیس.
‫آره، پیش منـه.
‫بسیارخب، ماهی رو پیدا کردیم.
‫برو شرق.
‫برو شرق، نذار دوباره ‫تکرارش کنم.
‫نمی‌دونم شرق کدوم طرفه.
‫چپ، می‌دونی چپ کدوم‌وری می‌شه؟
‫آره.
‫من سرکارم.
‫شاید وقتـشه که اولویت‌هات ‫رو مشخص کنی.
‫بهم یه قولی دادی
‫که هنوز عملیش نکردی.
‫فلش رو از اون دانی احمق بگیر
‫و خلاصش کن.
‫هر دفعه که افرادم رو می‌فرستم، ‫یه پیرمردی همشون رو می‌کشه.
‫این آقا یه پیرمرد معمولی نیست.
‫قبلا مامور ویژه بوده، ‫و واسه رئیسـم کار می‌کرده.
‫باورت نمی‌شه،
‫ولی پدرزنِ جاسوسمه.
‫قاطی کردم، پیرمردی ‫که داره افرادمون رو می‌کشه؟
‫آره، یه خفنیـه که به هر قیمتی که ‫شده باید ازش دوری کنی.
‫بسیارخب، این احمق کجاست؟
‫همون قایق آبیـه که اونجاست.
‫اشلی، پیرمرده و ‫یه یاروی دیگه‌ام هست که نمی‌دونم کیه.
‫خیله‌خب.
‫بیا، کلکـش رو بکن.
‫رئیس.
‫شاید بتونیم ازش استفاده کنیم ها؟
‫شاید شرایط تغییر کرد.
‫چرا همش باید ‫حرف‌هام رو تکرار کنم؟
‫فقط کلکش رو بکن، خب؟
‫روشنـم کن.
‫با کی طرفیـم؟
‫باشه.
‫رمبو رو می‌شناسی؟
‫پس رمبوئه.
‫نه، کاملا مطمئنم رمبو
‫پیش این یارو درس پس می‌داده.
‫دوبار بخاطر شجاعتـش ‫ستارۀ نقره‌ای برنده شده.
‫از زمان جنگ جهانی دوم ‫این اتفاق نیفتاده.
‫خب دانی و افرادش قصد دارن
‫که رسماً بازنشسته‌اش کنن.
‫با دقت بهم گوش کن.
‫این آدمی نیست که ‫بشه باهاش درافتاد، خب؟
‫یه ماشین کشتاره.
‫اگه فلش دستـشه، ‫باید از یه اهرم فشار استفاده کنی.
‫از دخترش استفاده کن.
‫درگیر نشو.
‫برگردید، محض رضای خدا برگردید.
عوضی
‫بسیارخب، گوش کنید.
‫اولین چیز اینه که کسی رو نکشید خب؟
‫همـشون رو زنده لازم دارم.
‫مخصوصا اون پیرمرده.
‫مهمتـرین چیز اینجا
‫اون فلش کوفتـیه، خب؟
‫خیلی مهمه.
‫اون فلش رو که گرفتیم، ‫کلکشون رو می‌کَنیم.
‫باشه؟
‫محاصره‌شون می‌کنیم.
‫گیرشون می‌اندازیم. ‫به همین راحتی.
‫آره، نقشۀ خوبیـه.
‫خیله‌خب، شما سه نفر.
‫یواشکی فاصله بگیرید ‫و از اون سمت وارد بشید.
‫شما سه نفر، دور بزنید.
‫از اون طرف وارد بشید خب؟
‫اصلاً راه فرار ندارن رفقا.
‫تو چنگـمونن. ‫برید، برید، برید.
‫برید عقب، برید عقب.
‫پیدامون کردن.
‫توی قایقت اسلحه داری؟
‫خدای من. ‫چطوری پیدامون کردن؟
‫اسلحه‌ام تفنگ باشه خوبه؟
‫بدک نیست.
‫اصلاً کسی رو می‌کشه؟
‫شک دارم. ‫ممکنه آتش بگیرن.
‫البته بذار بهت بگم، ‫اگه از فاصلۀ خیلی نزدیک
‫با این بهشون شلیک کنی، ‫شدیداً سرعتـشون رو کم می‌کنه.
‫باید یه جایی مخفیـش کنیم.
‫جاش رو دارم.
‫من اونجا نمی‌رم.
‫اشلی.
‫تا نیومدم دنبالت بیرون نیا.
‫می‌خوای مامانـم و باباجونم رو بکشی؟
‫نه، فقط می‌خوام صحبت کنم.
‫می‌دونی، بابام همیشه می‌گه اگه کسی...
‫وقتی که داره جوابت رو می‌ده،
‫توی چشم‌هات نگاه نکرد، ‫پس داره دروغ می‌زنه.
‫من فقط قصدم صحبت کردنه، خب؟
‫بجنب، بریم.
‫هی اشلی!
‫اونجایی؟
‫هی بابابزرگ اونجایی؟
‫بابابزرگ؟
‫باور دارم چیزی دستتـونه که از من دزدیده شده!
‫منم می‌دونم چیزی پیش شماست ‫که متعلق به منه!
‫آره، نمی‌دونم از چه کوفتی ‫داری زر می‌زنی!
‫نوه‌ام!
‫به محض اینکه بفهمم حالش خوبه، ‫چیزی که لازم دارید رو بهتون می‌دم.
‫آشنا می‌زنه؟
‫باید اون فلش کوفتی رو گیر بیاریم.
‫هی تو!
‫گوش کن، بیا ‫خونسرد پیش بریم خب؟
‫می‌تونیم موضوع رو ‫حل و فصلـش کنیم!
‫بهم گوش کن!
‫من یکی از افرادم رو می‌فرستم
‫که بره نوه‌ات رو بیاره، خب؟
‫باشه!
‫می‌تونم اینجا منتظر بمونم.
‫جلب توجه نکنید.
‫گفتم بچرخ.
‫- خیله‌خب. ‫- شرافتت کجا رفته؟
‫چی؟
‫چه آدم خوبه باشی چه آدم بده، ‫تو یه حرفی زدی
‫و بهم قول دادی.
‫فکر می‌کردم اخلاق و ‫رفتار شرافتمندانه داری.
‫خدای من.
‫بابا!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم!
‫هی!
‫برگرد اینجا!
‫هی!
‫خدا لعنتش کنه!
‫عقب وایسا، ‫عقب وایسا، عقب وایسا.
‫تکون نخورید.
‫خواهش می‌کنم!
‫کمکم کنید!
‫بابا!
‫مامان!
‫سارا!
‫مامان؟
‫سارا فورا درِ دریچه رو وا کن!
‫عزیزم!
‫داره میاد!
‫مامان، اون اینجاست.
‫مامان!
‫نزدیک دخترم نشو!
‫یاگو!
‫- سوار قایق شو. ‫- لعنت بهت
‫یا سوار می‌شی یا می‌کشمت.
‫سوار قایق شو.
‫سوار شو.
‫برو.
‫گمشو داخل قایق.
‫خواهش می‌کنم، نه، خواهش می‌کنم.
‫سوار شو تا نکشتمش.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫تیر خوردم.
‫دوتا.
‫بذار تا ماشین ببرمت.
‫دریزدیل.
‫این عوضی‌ها توی کارائیب آشنا دارن؟
‫- چی شده؟ ‫- دانی و آدم‌هاش اومده بودن.
‫یه ده‌تایی می‌شدن. ‫همه مسلح بودن.
‫عمراً با اون تجهیزات پرواز کرده باشن.
‫- خودت خوبی؟ ‫- نه.
‫دختر و نوه‌م رو گروگان گرفته.
‫فکر کنم می‌خواد از جزیره فرار کنه.
‫- چطوری؟ ‫- اگه تو می‌دونی به منم بگو.
‫عمراً اگه یه زن با بچه‌ش رو...
‫بتونه به عنوان گروگان...
‫بدون هیچ کمکی از جزیره خارج کنه.
‫بسپارش به من.
‫بله؟
‫مثل اینکه مربی شخصی رمبو...
‫به همون خوبی‌ای بود که می‌گفتی.
‫بله، دوتا. بدون خردل.
‫- بله. ‫- گفتم درگیر نشین.
‫درگیر شدین؟
‫با انجمن؟ آره. ‫و اون ناامیدمون نکرد.
‫بعد از اون همه شلوغی، ‫حسابی روسفیدمون کرد.
‫تلفات؟
‫ده‌تا از آدم‌های دانی رو کشت.
‫خدای من.
‫فلش دست کیه؟
‫هنوز دست رفیقتـه، ‫ولی خبر خوب اینه که...
‫دانی دست خالی از اونجا برنگشت.
‫می‌خوام هرچه زودتر از جزیره خارج‌شون کنی.
‫چی؟
‫اگه اون فلش دست آدم اشتباهی بیفته،
‫عواقبی که برات به همراه داره...
‫رو حتی نمی‌تونم تصور کنم!
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫البته.
‫من مجرم‌ام. کارم همینـه.
‫از جزیره ببرشون بیرون، ‫وگرنه جوری به صلیب می‌کشمت...
‫که معنی قربانی رو خوب بفهمی.
‫خب.
‫بدون خردل، درسته؟
‫اصلاً منو نمی‌شناسی‌ها!
‫چی؟
‫«بدون خردل.»
‫مگه روسیه‌ست؟
‫قربان.
‫نه، فکر نکنم از ماجرا باخبر باشه، قربان.
‫بله، قربان. مطمئنم که داره ‫با اطلاعات همکاری می‌کنه.
‫بعیده، قربان.
‫می‌تونین روی من حساب باز کنین، قربان.
‫کی بود؟
‫بابام.
‫نگران اینه که مامانم ‫به جمهوری‌خواه‌ها رأی بده.
‫خداروشکر که پدر و مادرم فوت کردن.
‫کمک می‌خوام.
‫کمک کنین.
‫- دوتا تیر خورده. ‫- چه نسبتی باهاش داری؟
‫دوستش‌ام.
‫باید داخل برین،
‫و به پلیس گزارش کنین.
‫البته.
‫فقط باید ماشینم رو از مسیر اورژانسی بردارم.
‫زود، زود!
‫- خیلی‌خب. ‫- آره، همین‌طوری.
‫- خودشه. ‫- آره، دستت رو دارم.
‫بفرما، آره.
‫آروم.
‫خب، حق با تو بود.
‫سه‌تا پرواز به مقصد میامی پرواز کرد.
‫و دانی رو توی یه هواپیمای باری دیدن.
‫فکر کنم یه‌جوری خونواده‌ت رو...
‫سوار اون هواپیما کرده.
‫و حتماً یکی بهش کمک کرده.
‫فلش هنوز دست توئه؟
‫آره.
‫ساعت ۶ غروب یه پرواز دیگه هست.
‫بلیتش رو برات گرفتم. من از لحاظ ‫قانونی نمی‌تونم خیلی کمکت کنم.
‫متوجه هستی که؟
‫حله.
‫وقتی به میامی رسیدی،
‫یه ماشین اونجا منتظرته.
‫صندوق ماشین رو چک کن.
‫دریافت شد.
‫به‌نظرت باور کرده؟
‫به‌نظرم عصبیه و می‌خواد ‫خونواده‌ش رو پس بگیره.
‫و بهتره که اطلاعاتت موثق باشه.
‫خودت که دیدی.
‫هر سه مقصدشون میامیـه.
‫من فقط نمی‌دونم که اون ‫چطور سوار هواپیمای باری شد.
‫منم نمی‌دونم.
‫این ماجرا امشب تموم می‌شه.
‫نمی‌خوام دیگه غافلگیر شیم.
‫دیگه از این که هکتور و آدم‌هاش...
‫از ما یه قدم جلوتر باشن خسته شدم.
‫خب، همون‌طوری که خودت گفتی:
‫«فکر کنم یه نفوذی دارن.»
‫نوشیدنی میل دارین؟
‫دو بطری نوشیدنی با یخ.
‫بسیارخب.
‫دیر کردی.
‫پروندهٔ طرف مثل ‫داستان‌های «جی.آی. جو» می‌مونه.
‫نصف کارهایی که کرده رو دیدی؟
‫نصف گزارشات رو خودم نوشتم.
‫طرف یه قهرمان متعصب آمریکاییـه.
‫دقیقاً همونی که می‌خوایم.
‫اگه فلش دست اونـه، و هکتور...
‫دختر و نوه‌ش رو گروگان گرفتـه،
‫اون تمام زحمت‌های ما رو کم می‌کنه،
‫اگه دخل هکتور و آدم‌هاش رو بیاره.
‫خبری از بسته نشد؟
‫با توجه به منابعِ من، خونهٔ هکتوره.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫[ساعت ۹ برق رو قطع می‌کنیم. آماده باش.]
‫خوشحالم که به‌سلامت رسیدین.
‫هرچند باید اعتراف کنم ‫شرایط غیرقابل پیش‌بینی‌ای که...
‫شما رو اینجا کشونده خیلی ناگوار بوده.
‫چیزی نیست.
‫به فرودگاه بین‌المللی میامی خوش آمدید.
‫خواهشمندیم وسایل خود را...
‫در تمام مدت همراه خود داشته باشید.
‫تمامی چمدان‌های رها شده فوراً توقیف می‌گردند.
‫همه‌چی ردیفـه؟
‫خیلی راحت تموم شد.
‫خب، خوبه.
‫زمان تقریبی فرود کِیـه؟
‫تا نیم ساعت دیگه میامی‌ایم.
‫من یه فکری دارم.
‫بیا، بیا، زود باش.
‫هی، چی بود؟
‫چیزی می‌بینی؟
‫خب، مثل اینکه پسرمون برگشته.
‫بچه‌ها چیزی می‌بینین؟
‫نه.
‫هی، اونجاست.
‫داره میاد، شلیک!
‫فکر کردم گفتی همه‌چی تحت کنترلـه!
‫چراغ‌ها رو روشن کن.
‫از ماشین پیاده شو.
‫هی!
‫از ماشین پیاده شو.
‫از ماشین پیاده شو!
‫چیزی می‌بینی؟
‫وقتی زنگ می‌زنم جواب بده، الدنگ.
‫فکر کردی با کی طرفی؟
‫اون گوشات رو می‌بُرم و میدم سگ‌هام بخورن!
لعنتی
‫- بابا! ‫- پدربزرگ!
‫هیس، هیس.
‫عوضی.
‫برو دخل اون عوضی رو بیار.
‫چیه؟ خیلی ترسیدی؟
‫هان، هکتور؟
‫می‌خوای خودم ترتیب اون آشغال رو بدم؟
‫- ببند دهن کثیفت رو، دانی. ‫- آره، لعنت بهت
‫اگه می‌خوای یه کاری کنی، ‫باید خودت دست‌به‌کار شی.
‫بیا اینجا.
‫اسلحه رو بنداز زمین.
‫گفتم اسلحه لعنتی رو بنداز زمین.
‫گیرت آوردم عوضی
‫فلش رو رد کن بیاد.
‫فلش رو رد کن بیاد!
‫انگشتم روی ماشه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫برو.
‫تو ۱۵ تا از آدم‌هام رو کشتی.
‫اول می‌زنم خونواده‌ت رو می‌کشم.
‫جلوی چشم‌هاتم این کار رو می‌کنم.
‫آره، یه کاری بکن، تکون بخور.
‫تعارف نکن، یه لگد بنداز.
‫از همون دلقک‌بازی‌ها دربیار، احمق
‫فلش رو بده من.
‫اون فلش لعنتی رو...
‫خیلی‌خب، گنده‌بک. حالا نوبت...
‫تکون نخور.
‫فلش اصلی رو.
‫خب، رئیس.
‫حق با تو بود.
‫ممنون.
‫این همه کشت‌وکشتار واسه یه فلش فسقلی.
‫می‌شه یه لحظه ببرمش؟
‫پاشو، با من بیا.
‫بهش اعتماد کن.
‫زخمی شدی؟
‫خوب می‌شم.
‫آره، غیر از اینم نیست.
‫چیزیت شده؟
‫نه، من خوبم.
‫منو نگاه کن، خب؟
‫خب؟ حالت خوبه.
‫دختر شجاع!
‫دختر شجاع کوچولو.
‫اینجا چه‌خبره، مرد؟
‫آره، مطمئنم که کلی سؤال داری.
‫یه مقدار از اطلاعاتی که ‫داخل اون فلش بود رو دیدم.
‫اطلاعات مهمی بود.
‫به کجا ختم می‌شه؟
‫به همه‌جا و هیچ‌جا.
‫واسه همین اطلاعاتـه که...
‫از مقامات متنفرم.
‫چندین ساله که می‌خوایم...
‫تشکیلات هکتور توی ‫ساحل شرقی رو از بین ببریم.
‫جیمی، دامادت، نفوذی‌مون بود.
‫نزدیک به شیش ماه.
‫خب، راستش واسه فیتسیمنز کار می‌کرد.
‫فیتسیمنز هم آدم هکتور بود.
‫واسه همون هروقت که ‫نزدیکِ تشکیلات هکتور می‌شدیم،
‫فیتسیمنز بهش خبرها رو می‌رسوند.
‫وقتی فیتسیمنز فهمید که دانی...
‫فلش رو داره، به جیمی گفت فلش رو بدزده.
‫تا سر هکتور تلافی کنه.
‫همکارِ جیمی تیر خورد و...
‫کل عملیات بد پیش رفت.
‫جیمی رو گرفتن.
‫فلش سر از خونهٔ تو درآورد.
‫وقتی به دریزدیل گفتی فلش دست توئـه،
‫گفتیم این بهترین راهه ‫که تو فیتسیمنز رو لو بدی.
‫و هکتور و آدم‌هاش رو بکشی.
‫پس می‌گی از من سوءاستفاده کردی.
‫البته.
‫چرا؟
‫سیاست.
‫می‌خوام نامزد فرمانداری ایالت فلوریدا بشم.
‫این فلش برگ برندهٔ منه.
‫در ضمن، حالا که کل تشکیلات...
‫ساحل شرقی هکتور و آدم‌هاش...
‫رو از بین بردم، کافیه ‫که یه کنفرانس خبری بذارم،
‫و این موفقیت رو به اسم خودم بزنم.
‫بعدش به کمپین انتخاباتیم می‌رسم.
‫پس واسه منفعت خودت ‫می‌خوای از اون فلش استفاده کنی.
‫درسته.
‫ولی این مُهر تأییدیه واسه ‫ما آدم‌خوب‌ها، نگه نه؟
‫اون‌ها چی؟
‫بهت قول میدم.
‫وقتی اینجا کارمون تموم شه، ‫می‌فرستم‌شون کیمن.
‫حضور اون‌ها رو می‌تونم توجیه کنم، ‫ولی تو رو نه!
‫باشه.
‫من چی؟
‫چرا با همین قایق نمیری؟
‫دیگه به درد هکتور نمی‌خوره.
‫گرند کیمن ۳۸۰ مایلِ دریایی...
‫به اون سمتـه.
‫اگه پیش رسانه‌ها برم چی؟
‫داستان قشنگیه، نه؟
‫اخبار جعلی زیاده، رفیق.
‫اخبار جعلی.
‫[برنامهٔ بازنشستگی]