‫« نیویورک همواره میانگین صدای 90 دسیبل ‫از خود ساطع می‌کند »
« این صدا به بلندیِ یک جیغِ بی‌وقفه و همیشگی‌ست »
سم؟
.تو شروع کن
می‌خوام شعری که داشتم .روش کار می‌کردم رو براتون بخونم
دلم نمی‌خواد ها، ولی روبن ...میگه که مجبورم، واسه همین
.نگفتم مجبوری
اسمش «اینجا مزخرفـه»ست
.خوبـه
.اینجا مزخرفـه»
.بوی اینجا مزخرفـه
.صدای بتسی مزخرفـه
.سرطان مزخرفـه
«.و سلیقۀ میلتون توی آهنگ‌ها خیلی مزخرفـه
.هنوز کامل نشده
.عالی بود
...عالی بود. حالا بیاید
.من که براش دست می‌زنم - .دست نزن -
.من تشویقش می‌کنم
.تشویقش کنید
« آسایشگاه »
.بوی دود میاد
.چیزی نیست، مردم
دردت در چه حالـه؟ - خیلی بهتره -
...مرسی که امروز صحبت کردی
،خیلی حرفای زشتی زدی، ولی من
از حرفی که در مورد اسکار زدی و
.خودِ اسکار خندید - خنده‌دار بود ولی -
.بازم حرفت خیلی بد بود - .من آدم بدجنسی‌ام خب -
.خوبـه که خودت قبول داری - .خیلی وقتـه اینو می‌دونم -
.میگم، ما می‌خوایم بریم یه نمایش ببینیم .نیم ساعت دیگه
.صحیح، شاید تا اون موقع مُرده باشم
.آره، شاید ،ولی اگه نمُردی
.هم کوتاهـه هم داخلِ شهره
آخرین باری که رفتی شهر کی بود؟
.آخرین بار قرار بود آخرین بار باشه
.خب، حالا یه موقعیت دیگه هست
.اگه پیتزا بخریم میام
دیروز پیتزا نخوردیم؟
تو خوردی؟ - .نه -
.هر چی بود پیتزا نبود
خیلی‌خب، تو راه برگشت .پیتزا می‌خریم
.تو شهر باید بخریم
.تو شهر می‌خریم
.می‌رم لباسام رو عوض کنم - .باشه -
!اگه کمک می‌خواستی به کیتی بگو
.باشه
.ساکت
.داری چاق میشی
« سیستم تراپوستی »
.خیلی ممنون
،خیلی‌خب، بچه‌ها .حواستون باشه یکم شیبش زیاده
.اگه کمک خواستید از میله‌ها بگیرید
و یادتون باشه اول با .پای آسیب‌دیده‌تون بیاید پایین
« خیمه‌شب‌بازی »
.خیمه‌شب‌بازیـه
.یه نمایش عروسکیـه .ما هم عروسک‌گردانی هستیم
.دروغ گفتی - .دروغ که نگفتم -
.می‌تونستی خودت چک کنی چه نمایشیـه
.گولم زدی
.آره بابا، معلومـه که گولت زدم
.خیمه‌شب‌بازی پیشینه‌ی شگفت‌انگیزی داره
.خود کلمه‌اش ارجاعی به مریم مقدسـه
.اوسا
.ببخشید - .اشکالی نداره -
.اسمش فرودوئـه
.سلام، فرودو
.اوسا، برگرد
!سلام
فقط همین؟ - .فقط همین -
چقدر میشه؟
آهای. چقدر؟
.چهار دلار
.و نمی‌تونی گربه‌تو بیاری اینجا
.این گربه یه حیوونِ امدادگره
.نه، فهمیدم همه‌‌شون رو جمع می‌کنم و
هر چه سریع‌تر .سوار اتوبوس می‌کنم‌شون
الو؟
!الو؟
خوبی؟
...آره. آم
...آره، فقط وضعیت دردت چطوره؟
سه؟ - .خیلی‌خب -
.خب گوش کن، باید همین الآن برگردیم
چرا؟
یه اتفاقی تو شهر داره میفته و
.گفتن باید سریعاً برگردیم
.ولی هنوز پیتزا نخوردیم
.پیتزا رو باید بذاریم واسه دفعه‌ی بعد
،عجله واسه چیـه .می‌ریم پیتزا می‌خورم بعد می‌ریم
سم، یه روز دیگه پیتزا می‌خوریم، باشه؟
.همین الآن تو شهریم دیگه
.خب، امشب سفارش می‌دیم
خب چی میشه تو شهر بگیریم؟ - چی؟ -
اول تو شهر پیتزا می‌خوریم و بعدش برمی‌گردیم
.نه، از پیتزا خبری نیست - .چرا، پیتزا می‌گیریم -
.خیلی‌خب، آروم باش به من نگو آروم باش
.نمی‌خوام باهات بحث کنم من دوستتم، باشه؟
.تو دوستم نیستی .تو پرستاری
.برم سوار اتوبوس شم - .آره، برو سوار شو -
...متأسـ
.با اون پا .با پایِ سالمت بیا
می‌تونی راه بری؟
.من دارمت. من هواتو دارم
!خانم! خانم !همین الآن برید و پناه بگیرید
!همه‌جا هستن
!بدوید! بدوید
« یک مکان ساکت » « روز نخست »
!هیس! هیس
.داخل خونه‌هاتون پناه بگیرید
.ساکت بمونید
.مهاجمان خیلی کُشنده هستن
.سر و صدا نکنید
.منتظر دستورات بعدی بمونید
.مهاجمان خیلی کُشنده هستن
.ساکت بمونید
‫۷۳.۹۴۹۷۰۸- درجه‌ی غربی
تکرار می‌کنم. ۷۳.۹۴۹۷۰۸- درجه‌ی غربی
.منطقه رو تخلیه کنید
.ببخشید - .تکرار می‌کنم -
.ساکت بمونید و منطقه رو تخلیه کنید (داخل خونه‌هاتون پناه بگیرید)
« روی پُل‌ها نرید »
.این یک مانور نیست .فوراً تخلیه کنید
،ساعت ۲۱ امشب
تمام شهروندانِ روی پُل‌های منهتن
‫بزودی تخلیه...
چه خبره؟
!گیر افتادیم. گیر افتادیم
...همه‌مون می‌میریـ - !هیس -
!هیس
!ببین دارن چیکار می‌کنن !ببین دارن چیکار می‌کنن
.بس کن
!ببین دارن چیکار می‌کنن
!همه‌مون می‌میریم
.متأسفم
« من می‌خوام برم محله هارلم »
« که پیتزا بخورم »
‫نه.
‫می‌رم.
‫همون‌جا وایسا. وایسا.
« من می‌خوام برم محله هارم که پیتزا بخورم »
« من عاشقِ نیویورک‌ام »
‫عملیات تخلیه شهر از طریق قایق هم‌‌اکنون
‫در بندر جنوبی آغاز شده.
‫با احتیاط زیاد، به سمت بندر جنوبی حرکت کنید.
‫دنبالم بیا.
‫اصلاً سر و صدا نکن؛ باشه؟ فهمیدی؟
‫این یک دستور تخلیه اجباریـه!
‫ما همچنان در معرض حمله هستیم.
‫به دنبال سرپناهی روی آب باشید؛ ‫مهاجمان نمی‌تونن شنا کنن.
‫عملیات تخلیه شهر از طریق قایق هم‌‌اکنون
‫در بندر جنوبی آغاز شده.
‫برو.
‫تو رو خدا! تو رو خدا!
‫- تو رو خدا کمکم کن! ‫- ساکت!
‫کمک! کمکم کن!
‫جاناتان؟ جاناتان؟
‫سلام.
‫اسمت چیـه؟
‫زیر بارون می‌تونیم حرف بزنیم. ‫اسمت چیـه؟
‫اریک.
‫اریک؟ ‫خیلی‌خب، اریک.
‫باید خودت رو برسونی به بندر جنوبی.
‫اون‌جا کلی قایق هست، باشه؟
‫باشه.
‫باشه. باشه.
‫- اریک؟ ‫- باشه.
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه.
‫دیگه راه نمیفتی دنبالِ من؛ باشه؟
‫باشه.
‫- از این‌ور؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫باشه. باشه. باشه.
‫من خیلی ترسیدم.
‫دلم نمی‌خواد بمیرم.
‫خیلی‌خب...
‫ببین.
‫بیا فعلاً بریم یه‌جایی تا ‫بارون تموم شه، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫- اینجا خونتـه؟ ‫- آره.
‫در رو بشکن.
‫لگد بزن در رو بشکن.
‫وایسا.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دنبالِ داروهام ام.
داروهات رو می‌خوای چیکار؟
‫چون دارم از تب می‌سوزم!
‫اریک، دوست و آشنایی نداری این‌جا؟
‫چرا؟
‫یعنی جایی نداری بری؟
‫نه.
‫خانواده‌ام «کنت» زندگی می‌کنن.
‫توی انگلستان.
‫اومده بودم این‌جا «حقوق» بخونم.
مثلاً قرار بود بیام فقط درس بخونم
‫باید سوار قایق بشی ‫و سریعاً از شهر بری.
‫- تو می‌خوای کجا بری؟ ‫- من می‌رم «پیتزا» بخورم
‫کجا؟
‫رستوران پتسی توی محله هارلـم.
متوجه‌ای دنیا به‌آخر رسیده یا نه؟
‫برای همین فکر می‌کنم یه تیکه پیتزا ‫هنوز توی اون رستورانه
‫که ممکنه آخرین پیتزای جهان باشه
‫و می‌خوام برم بخورمش!
‫باشه.
‫باشه چی؟
‫باشه. بریم پیتزا بخوریم.
‫من قراره بخورم نه تو.
‫- تو این رو نوشتی؟ ‫- آره
‫پس شاعری...
‫بودم.
‫این کیـه؟
‫بابامـه.
پیانو می‌زد؟
کارش حرف نداشت
‫همچین برنامه‌ای نداشتم
‫اما خواهش می‌کنم؛ می‌شه ‫منم باهات بیام پیتزا بخورم؟
‫این رو بخون.
‫«ریاضیِ بـد»
‫«گفتی یک تا دوسال...
‫و الان دو سال گذشته
‫گفتی چهار تا شش ماه؛ ‫و الان شش ماه گذشته
‫تفریق را از خانم فریدلندر یاد گرفتم
‫از مغازه نزدیک خانه، جمع را یاد گرفتم
تمام زندگی‌ام را با همین معادلات ساده، محاسبه کردم.
دیگر از امیدواری و صبر دل‌کنده بودم
از چهار سال، ‫به سه سال،
هرچی بیشتر می‌گذره، عمر من کوتاه‌تر می‌شه
‫از ماه‌ها،
‫به روزها،
‫از ساعت‌ها،
‫به ثانیه‌ها...
‫و در آخر هم به حالا، ‫که از آن بی‌زارم»
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫هیچی نشده.
‫آروم باش. هیچی نشده. هیچی نشده.
‫نه. نه. نه.
‫من این‌جـام.
‫پس که بابات خیلی خوب پیانو می‌زده
‫عاشقِ...
‫وقت‌هایی بودم که من رو می‌برد اجراش رو ببینم.
‫توی یه گروه جزنوازی،
‫بغل رستوران پتسی.
‫همیشه بعد از اجرا، ‫می‌رفتیم پیتزا می‌خوردیم.
‫پیتزا.
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫مُرد.
‫مثل من که الان دارم می‌میرم.
‫نه تا وقتی که پیتزا نخوردیم.
‫نفس بکش.
‫فرار کن!
‫صبر کنید! ‫صبر کنید!
‫تو می‌تونی! بیا.
‫الان دیگه جات امنـه!
‫امنه...
‫اریک،
‫حسابی حواست به گربه‌ام باشه.
‫شکمش رو ناز نکن؛اصلاً از این‌کار خوشش نمیاد.
‫زیاد هم بهش غذا نده؛ چاق می‌شه!
‫و این‌که ازت ممنونم.
‫ممنون که من رو به خونه‌ام برگردوندی!
‫ممنون که بهم کمک کردی دوباره ‫احساس زنده بودن داشته باشم.
.دلم برای آوازخوانی شهر تنگ شده بود
‫وقت‌هایی که هیچ سر و صدایی نیست، ‫می‌تونی بشنویش!
.خوشحالم که برگشتم