‫سرقت.
‫داداش امروز صبح عجب اتفاق عجیبی افتاده.
‫- فقط باید تعریف کنم. ‫- باشه.
‫سرقت.
‫خبر یه سرقتِ بزرگ!
‫این یکی کارِ «دینو» بوده.
‫خدایی دمِ دینو گرم.
‫خیلی با دینو حال می‌کنم.
‫سرخط خبرها:
‫حادثه واژگونی کامیون زرهی ‫حامل پول در بزرگراه تگزاس،
‫به یک صحنه‌ی غارت پول توسط مردم تبدیل شد.
لعنتی
‫ادامه‌ش...
‫چپ شدن محموله پول نقد از یک خودروی زرهی،
‫ در بزرگراه دالاس تورنتون،
‫موجب انسداد شدید ترافیک گردید.
‫مردم از ماشین‌هاشون پیاده شدن ‫و همه‌ی پول‌ها رو جمع کردن.
‫مسئولین اعلام کردن راننده‌ها باید پول رو برگردونن،
‫وگرنه باید منتظر مجازات قانونی باشن.
‫روی تیک‌تاک دیدمش.
‫مردم داشتن وسط بزرگراه ‫می‌دوویدن و پول جمع می‌کردن.
‫عالیه؛ منم اگه بودم ‫همین‌کار رو می‌کردم.
‫تازه از خودشون فیلمم می‌گرفتن.
‫ایول به این هوش.
« مسدود می‌باشد »
« بن‌بست »
« زره »
‫...به گفته‌ی سازمان ملی هواشناسی
‫حالا، می‌‌پردازیم به آخرین وضعیت رودخانه‌های
‫تالاپاسای جنوبی و رودخانه‌های آلاباما
‫سلام، من دیک دوچی هستم، کارشناس هواشناسی
‫و قراره نگاهی داشته باشیم ‫به مهم‌ترین هشدارهای هواشناسی
‫خودتون رو آماده کنید
‫احساس می‌کنم همسرم رو نا اُمید کردم.
‫دائم به‌خودم می‌گفتم من ‫هیچ مشکلی ندارم،
‫اما وقتی که توی اتاقِ دخترم بیدار شدم
‫و دیدم دیوارش رو با مشت‌هام سوراخ کردم،
‫فهمیدم که با مشکلات جدی‌ای ‫دست‌وپنجه نرم می‌کنم.
‫اما دیگه فایده‌ای نداشت...
‫همسرم دو ساعت قبل از این‌که بیدار بشم ‫ماشین رو برداشته بود و رفته بود.
‫حتی نمی‌دونم الان کجـان...
‫ممنون که باهامون درمیون گذاشتی.
‫یعنی خب، نوشیدنی دقیقاً ‫همچین تاثیراتی داره دیگه، نه؟
‫آدم رو دروغ‌گو می‌کنه.
‫ آدم رو بدترین و پست‌ترین حالت خودش تبدیل می‌کنه.
‫و از نظر من، سخت‌ترین بخشش...
‫پذیرفتن انسانیـه که بهش تبدیل شدی.
‫برای من خیلی طول کشید تا بفهمم ‫به چه آدمی تبدیل شدم...
‫مطمئنم اگه به‌خاطر این گروه و پسرم نبود...
‫می‌گم...
‫ببخشید که یهو زدم زیر گریه...
‫شروعِ خوبی نبود.
‫بی‌خیال بابا.
‫من خودم واسه اولین جلسه‌‌ام اینقدر استرس داشتم...
‫یه گوشه نشسته بودم و به‌خودم می‌چیدم.
‫عادت می‌کنی...
‫باید برم.
باز هم بهمون سر بزن.
‫چشم.
‫بس‌کن.
‫آروم بگیر.
‫خواستم مطمئنم بشم بفهمی رسیدم.
‫چون می‌دونی که پیرمردها شنوایی‌شون ضعیفه!
‫بذار یه‌چیزی رو صادقانه بگم، ‫اگه هی همینطوری پرو بازی در بیاری،
‫یه‌کاری می‌کنم مثل بوق همین ماشین صدا بدی.
‫باشه‌ بابا، آروم باش. ‫وگرنه خبری از ناهار نیست.
‫برو، برو، برو.
‫بریم.
‫خب، سارا واسه ناهار چی آماده کرده؟
‫کره بادوم زمینی و خیارشور.
‫اوه!
‫دقیقاً تا کی می‌خوای این رژیم رو ادامه بدی؟
‫راستش رو بخوای اونقدرها هم که ‫فکر می‌کنی بد نیست.
‫چرا، هست.
‫ببین، هرچقدر دلت می‌خواد ‫من رو قضاوت کن...
‫اما تو تمام کتاب‌ها نوشته هرچی بیشتر ‫به هم کمک کنید و هم‌کاری داشته باشید،
‫این حس ایجاد می‌شه که انگار ‫دوتامون حامله‌ایـد.
‫که فکر کنم...
‫خیلی خوب باشه دیگه.
‫حالا که بحث‌ش شد، راستش رو بخوای
‫سارا گفت هنوز بهش خبر ندادی که ‫برای سیسمونی میای یا نه!
‫هفته پیش برات دعوت‌نامه فرستاده.
‫بهش گفتم حتماً توی صندوق پستی گم شده
‫حالا واقعاً گم شده؟
‫نمی‌دونم.
‫بابا، اوضاع روبه‌راهه؟
‫آره.
‫نه، می‌دونم. می‌دونم.
‫منم دیشب داشتم به مامان فکر می‌کردم...
‫سارا همه‌ش دنبالِ اسم بچه‌ست...
‫این یکی که قراره پسر باشه،
‫اما واقعاً دلش می‌خواد بچه‌ی بعدی‌مون ‫دختر باشه.
‫برای همین باباش اسم «تریشا» رو پیشنهاد داد.
‫حالا تا بعد که درموردش تصمیم بگیریم.
‫و نمی‌دونم، مطمئن نبودم چه عکس‌العملی ‫نشون می‌دی...
‫اسم قشنگیه...
‫آره.
‫خب پس امروز ششمین سالگرد ‫پاک بودنتـه نه؟
‫دمت‌گرم...
‫مامان خیلی بهت افتخار می‌کنه بابا.
‫59326.
‫بله.
‫57291.
‫می‌دونید که مسیر امروزتون خیلی طولانیه، ‫درسته؟
‫قراره از جاده «دِد 10» برید،
‫و همین الانش هم دیر کردید. مثل همیشه!
‫خدایا، حتماً باید دوباره همه‌شون رو چک کنی؟
‫دستورالعمل‌مون اینـه فرانک.
‫دستورالعمل‌مون اینه که هرچه‌زودتر این ‫آشغال‌ها رو بار بزنی پشت کامیونت
‫تا من برم به مشتری‌هام برسم جیمز.
‫از روزهای قبل کمتر غر زد.
‫20248.
‫49826.
‫تموم شد.
‫- بکشش. ‫- آره.
‫چقدر این داخل گرمه.
‫لعنتی.
‫هنوز ظهر هم نشده که اینقدر گرمـه!
‫این کار می‌کنه؟
‫یا خدا.
‫چی توشـه که اینقدر سنگیـنه؟
‫به ما ربطی نداره.
‫خیلی‌خب.
‫می‌برمش. می‌برمش.
‫حالت خوبه؟
لعنت بهش
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫خودکارم افتاد زمین.
‫- لعنت بهش. ‫- خودکارت افتاد؟
‫چراغ‌قوه‌ی خودکاری.
‫سارا بهم داده‌ش و اسمم روش نوشت
‫چون همیشه‌ی خدا وسایل‌م ‫رو توی این کامیون گم می‌کنم.
‫بیا بریم.
‫بیا.
لعنت بهش
‫لعنتی، بریم.
‫خوبم. چیزی نیست.
‫ببین، من نمی‌دونم داخل این جعبه چیه...
‫اما اگه بشکنه خودمون باید پول‌ش رو بدیم.
‫- فهمیدم. ‫- فهمیدی؟
‫آره. فهمیدم.
‫به سارا درمورد این قضیه چیزی نگو
‫چون کلی نگران می‌شه و با خودش می‌گه
‫نکنه یه‌وقت تفنگ‌ام هم گم کنم
‫اون‌وقت بیا جمعـش کن.
‫یعنی الان مشکل اصلی‌ همینه؟
‫مشکلی درکار نیست، فقط نمی‌خوام ‫تا وقتی بچه به‌دنیا میاد
‫نگرانِ چیزی باشه.
‫به‌خاطر یه خودکار؟
‫آره، نگران می‌شه...
‫بذار یه نصیحتی بهت بکنم...
‫استرس و نگرانی اصلی وقتی که ‫بچه به‌دنیا میاد شروع می‌شه.
‫- فهمیدی؟ ‫- بابا، خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫به سارا نمی‌گم چراغ‌قوه‌ی خودکاری‌ات که ‫اسمت روش نوشته شده بود رو گم کردی.
‫آره.
‫هیچی آرامش‌بخش‌تر از یه رانندگی 16 کیلومتری با یه کامیون پول
‫ تا یه جای خلوت و دور افتاده نیست.
‫- خوشگل! - یه جای خلوت و دور افتاده‌ی خوشگل.
‫بابا؟ حالت خوبه؟
‫آره.
‫کامیون لعنتی داره می‌ریزه.
‫بلاخره ویژگی‌های خودش رو داره دیگه...
‫آهای...
‫باید مجبورت کنم
‫یا خودت با پای خودت واسه شام میای پیش‌مون؟
‫امشب جلسه دارم، ببخشید.
‫می‌دونستی که غیر از اون جمع، ‫یه خانواده‌ی واقعی هم داری؟
‫آره، اما نه کسی که با کامیون
‫از وسط خونه‌ی مردم رد می‌شه.
‫هنوز که همچین اتفاقی نیفتاده.
‫خیلی‌خب، ببین، پیشنهادم هنوز سرجاشه ‫باشه؟
‫هرموقع تونستی بیا پیش‌مون.
‫با خودم گفتم شاید خوب باشه
‫یکم از کار و بار فاصله بگیری.
‫کیس...
‫براتون پـای بیارم یا...
‫- مراقبِ سی4 باشید. ‫- داداش می‌دونم.
‫- اصلاً قابل‌اعتماد نیست. ‫- این‌جا هیچی قابل‌اعتماد نیست...
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫آره؛ دیر کردی.
‫نه. ما آماده‌ایم. ‫تو چی؟
‫باشه.
‫بریم تو کارش.
‫عینِ حقیقتـه.
‫نه. حقیقت نداره. حقیقت نداره.
‫چرا؛ حقیقت داره.
‫اولین روزِ کاری کیس کوچولو...
‫یه نی‌نی کوچولو رو می‌دیدی ‫که جلیقه ضدگلوله پوشیده بود.
‫- خودش الان بچه‌دار شده... ‫- کارت شناسایی‌ش هم رو جلیقه‌ش بود،
‫تازه چاپ‌ش کرده بودن و هنوز داغ بود،
‫داشت اولین محموله پول‌ش رو جابه‌جا می‌کرد.
‫یه محموله خیلی بزرگِ پول.
‫خیلی استرس داشت، ‫شُر شُر عرق می‌ریخت.
‫- داره اغراق می‌کنه. ‫- والا کل پیاده‌رو...
‫خیس شده بود؛ این رو خوب یادمه.
‫به‌هرحال، برگردیم به اصل ماجرا.
‫خیلی هول شده بود، مثلاً، ‫یکی اومد سمت‌ش
‫و زد رو شونه‌ش و ساعت رو پرسید.
‫اونم یهو دقیقاً مثل «هری کثیف» برگشت توی صورت
‫پیرزن 147 ساله‌ی بیچاره.
‫باشه دیگه، بزرگ‌ش نکن
‫ته‌ش می‌خورد 50 سالش باشه.
‫شایدم 128.
‫کم کم دارم از این‌که دعوتت کردم پشیمون می‌شم.
اما، من خوشحالم که دعوتم کردید.
‫دلم برای غذاهای خونگی تنگ شده بود.
منم دلم واسه اینقدر خندیدن تنگ شده بود.
‫خب، به سلامتی 30امـین روز هم‌تیمی شدن‌تون.
‫به‌سلامتی.
سفر امروزتون چطور بود؟
‫پیرزنی کسی نمی‌خواست با کامیون‌تون تصادف کنه؟
‫باشه بابا؛ چقدر بامزه بود. ‫خندیدیم.
‫نه، پیرزن‌میرزن درکار نبود. ‫هیچی.
‫خیلی عالی و بدون‌دردسر رسیدیم.
‫من و پسر کوچولومون دوست ‫داریم همیشه اینطوری باشه.
‫نمی‌دونم.
‫راستش رو بخواین دلم هیجان می‌خواد.
‫مثلاً کاش یه معتاد به‌تورم ‫بخوره که تفنگ داشته باشه
‫و بتونم از شوکـرم استفاده کنم، یعنی حداقل.
‫بعداً می‌فهمی تو همچین شرایطی ‫بهترین کار اینه که هیچ کاری نکنی.
‫بهت قول می‌دم.
‫جرمی بنده‌خدا چقدر این جلسه گریه کرد...
‫هفته‌ی اول خیلی سخته، می‌دونی که...
‫آره، خودت بهتر از همه بدونی.
‫همینطوری ادامه بده و قوی باش داداش.
«هر سال پاکی، یه فرصت دیگه برای لغزشه»
‫دقیقاً.
‫ممنون پیت.
‫به‌به، ظاهراً هیچ عجله‌ای هم نداری.
‫فرانک حسابی عصبانی می‌شه.
‫همیشه عصبانیه.
‫خب، غذای امروز چیـه؟
‫بوقلمون و چرت‌وپرت‌های دورش.
‫باز هم دیر کردید.
‫باید ده دقیقه پیش بار می‌زدید.
‫توی ترافیک بودیم فرانک.
‫جون خود‌ت.
‫بی‌خیال برودی؛ من واسه این ‫بهونه‌هاتون وقت ندارم.
‫کُلی آدم توی بانک منتظر من نشستن.
‫چرا چهارتاست؟
‫اینجا نوشته سه تا.
‫چی؟
‫برای تو چه فرقی می‌کنه؟
‫زود بار بزنید برید.
‫فرانک، ما یه‌سری ‫قوانین و پروتکل داریم،
‫و توی این برگه خبری از جعبه چهارم نیست.
‫توی برگه چیزی ننوشته؟
‫نظرت چیه به رئیس‌ت زنگ بزنم و بگم
‫هر روز به‌خاطر شرکت توی جلسه‌های ‫ترک دیر میای سر کارت؟
‫شاید خبر نداره به‌خاطر
‫اعتیاد از نیروی انتظامی اخراج شدی.
‫ببین برودی، نمی‌خوام ناراحتت کنم،
‫اما تو دیگه پلیس نیستی.
‫یه پست‌چی‌ای که صرفاً تفنگ داره.
‫کارـت جابه‌جا کردن مرسوله‌هاست.
‫بابا؟
‫فرمون رو مچاله کردی!
‫اشکال نداره؛ ما که کُلی جا داریم.
‫ممکنه دستگیر بشیم.
‫ما که نمی‌دونیم توی اون جعبه‌ها چیـه.
‫ممکنه هرچیزی توش باشه.
‫پول‌ فعالیت‌های غیرقانونی، ‫اسکناس‌هایی بی‌نشون،
‫شاید اصلاً داریم یه‌چیزی رو قاچاق می‌کنیم.
‫اگه بسته‌ای تو برگه‌ها ‫ثبت نشده، نباید قبول‌ش کنیم.
‫تقصیر خودمه.
‫مسئولیت‌ش هم با منـه.
‫نباید قبول می‌کردم.
‫خب پس منظورت اینه که...
‫سفر امروزمون عالی و بدون‌دردسر نیست؟
‫بهتره سعی کنیم عالی و بدون‌دردسر باشه.
‫بابا؟
‫بابا؟ آهای؟
‫بابا؟ چی شده؟
‫یه لحظه!
‫لعنتی!
‫چی شده؟
‫لعنتی!
‫این‌ها از کجا پیداشون شد؟
‫کیس، به مرکز خبر بده.
مرکز رو خبر کن.
‫مرکز مرکز، کیسی صحبت می‌کنه.
‫در جاده‌ی لینکلن به‌مون حمله شده
‫نیروی کمکی نیاز داریم، دریافت شد؟
‫دریافت شد؟
‫جواب نمی‌دن!
‫یه کانال دیگه رو امتحان کن.
‫لعنتی!
لعنتی
‫سفت بچسب.
‫لعنتی.
‫جواب نمی‌دن!
‫الـو؟
‫432 هستم، برودی صحبت می‌کنه، ‫437، ما...
‫الـو؟
‫- چی شده؟ ‫- سیگنال‌مون رو مسدود کردن.
‫سیگنال‌مون رو مسدود کردن.
‫سمت راست‌مونه.
‫بسته‌ست!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫بابا؟
‫برید جلو.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫زود باش. زودباش.
‫در سمتِ چپ باز شد.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫بالا، بالا ‫مسلح‌ان!
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫هی، هی، هی، هی...
‫نفس بکش، ‫از پسش برمیای.
‫نفری سه تا شلیک می‌کنیم، ‫با دقت.
‫تو جلو وایمیسم، تو عقب.
‫باید تا وقتی می‌خوان ‫خشاب‌شون رو پر کنن صبر کنیم.
‫حالا.
‫فکر کنم زدمش!
‫بچه‌ها! وایپر...
‫وایپر...
‫آشغال!
لعنت بهت
‫برو.
‫پام داره ذوق ذوق میکنه.
‫خدایا، گلوله‌های زره‌شکن!
‫خیلی‌خب، رد شده... ‫رد شده...
‫- خیلی‌خب... ‫- این یعنی...
‫- قراره بمیرم؟ ‫- نه اگه خونسردی‌ات رو حفظ کنی،
‫باید ضربان قلبت رو پایین بیاری، ‫باید ضربان قلبت رو پایین بیاری.
‫عالیه، نفس عمیق بکش. آماده‌ای؟
‫آره.
‫عمیق و یکنواخت.
عوضی
‫گفتی بی‌تجربه‌ان و گولم زدی‌.
‫قرار بود بی‌تجربه باشن!
‫همین مرتیکه‌ی بی‌تجربه بهم شلیک کرد.
‫طوری‌ت که نشده حالا.
‫خیلی‌خب...
‫- خیلی درد می‌کنه. ‫- آروم باش!
‫فشار.
‫فشار بده، باشه؟
‫نگه‌ش دار.
‫هاک!
‫وایپر و هاک تیر خوردن داداش.
‫- لعنتی! ‫- دوتاشون مُردن.
‫عوضیا توی کامیون قایم شدن.
‫لعنتی!
‫نفس بکش.
‫- نفس بکش. ‫- لعنتی. لعنتی.
‫این واسه چیـه؟
‫نفس بکش.
‫تموم شد.
‫آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش.
‫باید درهاشو منفجر کنیم.
‫نمی‌شه.
‫چرا؟
‫- مک کجاست؟ ‫- اون سمت پُل.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. آروم باش.
‫خیلی‌خب...
‫فقط باید تا وقتی میان صبر کنیم.
‫تا وقتی که نیروی پشتیبانی بفرستن.
‫چطوری؟ ما که نه بی‌سیم داریم نه گوشی.
‫اصلاً آنتن نداریم.
‫آخه چطوری؟ ما که اونقدرها دور نشدیم.
‫دستگاه مختل‌کننده سیگنال دارن.
‫فشار بده؛ فشار بده.
‫خیلی‌خب.
‫کارشون رو بلدن.
‫بابا.
‫چه غلطی بکنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی خونه نیست؟
‫وضعیتِ الان ما دقیقاً مثل قانون مورفیه.
‫می‌دونی چیـه؟
‫به اندازه کافی بزرگ شدی که بدونی ‫قانون مورفی چیه، مگه نه جیمز؟
‫اسمم رو می‌دونی!
‫تحقیق کردم.
‫آهای کیسی، ببخشید که تو هم ‫قاطی این ماجرا شدی.
‫خب، قانون مورفی از این قراره:
‫« اگر امکان خراب شدن چیزی وجود ‫داشته باشد حتما خراب خواهد شد»
‫اونم توی بدترین زمان ممکن.
‫دقیقاً مثلِ همین الان.
‫پس فکر کنم انتظار نداشتی
‫دوتا از آدم‌هات رو بفرستم اون دنیا درسته؟
‫دقیقاً.
‫خب، تو که اسم من رو می‌دونی، ‫من تو رو چی صدا کنم؟
‫خب پس داریم شطرنج‌بازی می‌کنیم؟
‫ظاهراً که اینطوره...
‫می‌تونی بهم بگی «روک»
‫انگار گفتی «پوون».
‫ببین، وقت تلف نکن.
‫همین الان بیا بیرون.
‫پولِ خودتون که نیست، می‌گیری چی می‌گم؟
‫بچه‌ت تیر خورده. چقدر دیگه وقت داره؟
‫فکر کردی چقدر دیگه وقت داری کیسی؟ ‫4 ساعت؟
‫عقلت رو به‌کار بنداز.
‫همین الان بیاین بیرون و بعد ‫خودمون می‌بریم‌تون بیمارستان،
‫قول می‌دم.
‫یالا. عقل‌تون رو به‌کار بندازید.
‫من رو ببین، چرت نگو، ‫دوتامون خوب می‌دونیم...
‫همچین نقشه‌ی دقیقی رو ترتیب ندادی ‫که آخرش دوتا شاهد رو زنده بذاری.
‫و اگه می‌تونستی این درها رو منفجر کنی،
‫الان نمی‌اومدی باهام حرف بزنی.
‫حدسم اینه که نقشه‌ی اول‌تون با ‫پر پر شدن رفیق‌هاتون خراب شد.
‫از انتخابت پشیمون می‌شی.
‫بریم.
‫راست گفت 4 ساعت وقت دارم؟
‫اگه در رو باز کنیم فاتحه‌مون خونده‌ست.
‫خیلی‌خب...
‫آره، حق با توئـه.
‫شانسم رو امتحان می‌کنم.
‫گفت ما رو زیر نظر داشته درسته؟
‫برگه‌ی مرسولات رو دیده.
‫این وقت روزِ که چیز ارزشمندی با خودمون نداریم.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫گلوله‌های زره‌شکن، دستگاه مختل‌کننده سیگنال.
‫هفت نفرـن و دارن به‌خاطر این 100 هزار ‫دلار که ته‌ش به‌ هر کدومشون 14 هزارتا می‌رسه
‫خودشون رو زجر میدن
‫لعنتی.
‫یعنی چی؟
‫چند میلیون می‌ارزه.
‫طلای خیلی زیادیه.
‫مال کیه؟
‫چند میلیون می‌ارزه.
‫اون علامت؟
‫مال کارتله.
‫موقع خدمت دیدمش.
‫باشه، حالا فهمیدیم.
‫اون چیه؟
‫گاز اشک‌آور؟
‫چشم‌هات رو ببند.
‫کیف، بابا.
‫از کیف‌ها استفاده کن، ‫از فومِ توی کیف استفاده کن.
‫وصلش کن.
‫تمام دریچه‌ها رو کیپ کن.
‫هنوز میاد داخل.
‫نگهبانه عجب آدم سرسختیه
‫که تونسته این‌قدر گاز رو تحمل کنه.
‫فوم تموم شد، بابا.
‫به نظرم احتمالش هست
‫که ریه‌هاشون ترکیده باشه و بیهوش شده باشن.
‫هی روک. فقط همین رو داشتی؟
‫آروم باش. یکم گاز؟
‫حتماً این عوضی ها سوراخ‌ها رو کیپ کردن.
‫خدایا...
‫عجب اوضایی شد.
‫هی!
‫جیمز، می‌خوای بدونی یه قوطی فلزی
‫با گرمای نَهر یعنی چی؟
‫دوتا پلیس قلابی که تا غروب آفتاب از گرما پخته شدن!
‫راستی، طلاها رو پیدا کردم.
آشغال
‫فقط می‌خودم بدونم ‫وقتی می‌خواید طلاها رو
‫به یه گنگی توی مکزیک بفروشید، ‫قراره چی بشه
‫وقتی بفهمن مال کارتله؟
‫بهش فکر کردین؟
‫جیمز، جیمز، گوش کن!
‫اگه به یه سکه از اون کیف لعنتی دست بزنی،
‫بهت قول میدم تو و بچه‌ات بدجوری به فنا برید.
‫پس گمونم بهتره سریع عمل کنی.
‫دریل رو بیارید.
‫دریل رو بیارید!
‫♪ محل قرارمون باشه ♪
‫♪ جایی که آب توش... ♪
‫بس کن دیگه!
‫مشکلت چیه مرد؟
‫مشکلم صداته، تِکس.
‫تو دهنت نگهش دار.
‫این دنیای لامصب همین‌جوریش ‫به اندازه‌ی کافی زشت هست.
‫ممکن بود این کارت باعث بشه ‫یه مهره خروسکی رو رد کنم،
‫اون موقع چی‌شد؟
‫چقدر دیگه مونده؟
‫خب، مامانم همیشه می‌گفت ‫یا می‌تونی سریع‌تر انجامش بدی
‫یا درست انجامش بدی.
‫آره؟
‫خب، اگه به زودی درِ اون کامیون رو باز نکنی
‫می‌زنم میترکونمت
‫عجب اوضایی شد.
آشغال
‫کلی میگم، ‫من که تونستم توی کلاب ۴۴ بخونم.
‫تو به چی گوش میدی، وارانت؟
‫مریلین منسونِ؟
لعنتی
‫آره، گرما داره روش اثر می‌ذاره.
‫دو ساعت دیگه این‌جا باشیم ‫بهمون نارو می‌زنه.
‫نه، چیزیش نمیشه.
‫مزخرفه، روک.
‫چیزیش نمیشه، آروم باش.
مزخرفه
‫اینقدر مونده که رفتارش خشن بشه
‫چون هدف قبلی این‌جوری پیش نرفت.
‫با وعده‌ی یه سرقت ساده گول‌مون زدی.
‫گفتی چندتا ترقه می‌اندازیم دمِ درش، ‫راننده‌ها رو با شوکر می‌زنیم
‫و بعد تا مکزیک می‌تازونیم.
‫اگه تحملش رو نداری،
‫پس تا وقتی می‌تونی، برو.
‫شروع کنیم!
‫اگه سارا این زخم رو می‌دید ‫عصبانی می‌شد
‫یعنی، میگن دخترها از زخم خوش‌شون میاد،
‫ولی این دیگه خیلی ناجوره.
‫فعلاً بیا برت گردونیم پیش سارا، باشه؟
‫باید تمیزش کنیم، داره چرک می‌کنه.
‫این هست.
‫نه، عفونته،
‫باید به عفونت رسیدگی کنیم.
‫یکم مواد ضد عفونی نیاز داریم
‫نمی‌خوام وسوسه‌ات کنم، بابا،
‫ولی الان حاضرم واسه یکم نوشیدنی ‫آدم بکشی.
‫این چطوره؟
‫اون هم جواب میده، ‫ولی فکر نکنم
‫- این‌جا نوشیدنی پیدا بشه. ‫- یه فلاسک
‫پُر از نوشیدنی دارم.
‫درست میشه.
‫آروم باش، خب؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫حتماً.
‫روانی احمق
‫بابا، دوباره خوردی.
‫در اصل، هیچوقت کنار نذاشتمش.
‫من...
‫سعی کردم، واقعاً، فقط...
‫می‌دونی، هر روز اون فلاسک رو پُر می‌کردم،
‫و به معتادها می‌گفتم پاک بمونن و...
‫کل این مدت فقط داشتی بهم دروغ می‌گفتی؟
‫تلاش کردم.
‫من و مادرت فقط، درکش نمی‌کنی.
‫این حرف رو نزن، نگو...
‫بیشتر از چیزی که بدونی یادمه.
‫خیلی تحقیرآمیزه.
‫چی؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫این مردم، حاضرن درست راست‌شون قطع بشه
‫که کنار لونه‌ی تمساح کمپ بزنن.
‫قوزک پای چپ.
‫- آرنجِ دست راست. ‫- آرنج.
‫زن.
‫هی!
‫خب، اکثر مردم چِپیده نشدن تو یه ماشین پلیس.
‫شبیه خلافکارها شدیم.
‫به نظرم بانمکه.
‫فکر می‌کنم دارم کنار دستِ راننده وارد یه یورش میشم.
‫پسر خودم کیس.
‫می‌بینی؟ به شغل باباش احترام می‌ذاره.
‫یکی تو این ماشین احترام می‌ذاره.
‫باشه، باشه.
‫مادر هیچ احترامی برای قانون نداره.
‫مسیر خیلی تاریکه.
‫آره، هیچ چراغی نیست.
‫عجب روانی‌ایه.
‫الان وقت بی‌کاریته.
‫ممکنه یکی رو بکشه.
‫- بابا، بیخیال. ‫- نگاش کن.
‫باشه، تو زمان بی‌کاریت هستی.
‫باید باهاش حرف بزنم، ‫باید آروم‌تر بره.
‫چیزی نیست.
‫- عزیزم. ‫- دو دقیقه، بیخیال.
‫اسلحه‌ام رو میدی؟
‫- لطفاً. ‫- نه.
‫- واقعاً؟ ‫- ممکنه به یکی صدمه بزنه.
‫باشه، تو ماشین بمونید.
‫گواهینامه و کارت ماشین.
‫شبیه پلیس‌ها نیستی.
‫گواهینامه و کارت ماشین، بچه.
‫داری تو محدوده‌ی ۸۰تا، ‫با ۱۶۰تا میری، خبر داری؟
‫بله قربان. دیگه تکرار نمیشه.
‫آره؟
‫ببین، حالم خوب بود ‫چون دارم خانواده‌ام رو می‌برم کمپینگ،
‫بعدش حالم گرفته شد
‫وقتی مثل موشک از کنارمون رد شدی.
‫می‌خوام دوباره حالم خوب بشه.
‫پس، آقای کوری مارشان، اگه بفهمم
‫جایی توی این منطقه، ‫حتی سه کیلومتر بالاتر از محدوده‌ی سرعت رفتی،
‫می‌برمت زندان.
‫فهمیدی؟
‫- بله قربان. ‫- آروم‌تر برو.
‫راه می‌افتیم.
‫چیه؟
‫گفتی این کار رو نمی‌کنی.
‫یه توقف کوچیک بود، تموم شد.
‫داشت با ۱۶۰تا می‌رفت، ‫ممکن بود یکی رو بکشه.
‫بابا، واقعاً؟
‫خیلی‌خب.
‫دیگه کارِ پلیسی نداریم، قول میدم.
‫ببخشید.
‫بله، خودروی آتش‌نشانی شماره پنج داره می‌رسه.
‫مرکز درخواست کرده بالگرد اورژانس به صحنه بره.
‫آقا، خوبی؟
‫آقا؟
‫بچه‌ها، می‌خوام بیاید این پایین.
‫خانم، صدام رو می‌شنوی؟
‫تو برو اون طرف.
‫خانم، حالت خوبه؟
‫ازت متنفر بودم.
‫آرزو می‌کردم کاش تو می‌مُردی.
‫آرزو می‌کردم تو به جای اون می‌مُردی.
‫خیلی عصبانی بودم.
‫فکر کنم پونزده‌تا بالش رو ترکوندم، ‫اینقدر بهشون مشت زدم.
‫بهت گفتیم، بابا.
‫گفتیم نایست، فقط مسیر رو ادامه بده،
‫ولی حتماً بایستی آژیر رو روشن می‌کردی.
‫حتماً باید اون آژیر رو روشن می‌کردی.
‫ولی تو راننده‌ی کامیونی نبودی ‫که به مامان زد.
‫و دیگه نباید خودت رو
‫به خاطر چیزی که روش کنترلی نداشتی، ‫مجازات کنی.
‫اگه اون بود نمی‌خواست.
‫فکر کنم فقط دردناکه،
‫که اعتراف کنی به خاطر یه تصادف احمقانه، مُرده.
‫باید حرکت کنیم و این فلاسک رو بیاریم.
‫فقط باید با یه چیزی ‫اون چفت رو باز کنیم.
‫اون‌جا.
‫نه، سرت رو بچرخون.
‫توش هنوز گاز هست، برو عقب.
‫باشه.
‫ادامه بده.
‫بیشتر. بیشتر.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫وضعش خوب نیست.
‫داره خیلی طول می‌کشه.
‫فکر نکنم لاف بزنه.
‫به نظر میاد الانه که در باز بشه.
‫چندتا گلوله داری؟
‫تفنگم رو روی پل انداختم،
‫الان فقط یه شوکر دارم.
‫بگیر.
‫فکر کنم بتونیم این شوکرها رو کار بندازیم،
‫بعد دوتاش می‌کنیم.
‫باشه باشه، فقط دوتا حرفه‌ای تا دندون مسلح
‫با گلوله‌های ضدِ زره.
‫مطمئنم با دست خالی ‫کاملاً از پسش بر میایم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫مگر این‌که...
‫بیا شرایط رو برابر کنیم.
‫بابا، مولوتوف توی این فضا، یعنی خودکشی.
‫پای من غرق توی اون ماده است.
‫با یه اشتباه کوچیک همه میریم رو آسمون.
‫حالا بیا یکم هوا بخوریم.
‫می‌تونی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫زودباش.
‫هر لحظه ممکنه باز بشه!
‫بسه! بسه!
‫لطفاً!
‫لطفاً بس کنید، ‫دیگه نمی‌تونم تحملش کنم!
‫قطعش کن.
‫چی گفتی؟
‫دیگه تحملش رو ندارم
‫میام بیرون، باشه؟
‫میام بیرون.
‫باید برم بیمارستان.
‫فقط لطفاً به یه بیمارستان ببریدم.
‫بچه داره نقش بازی می‌کنه.
‫لطفاً بس کنید.
‫ببریدم بیمارستان، لطفاً.
‫باشه.
‫چی‌کار کنیم؟
‫بچه داره نقش بازی می‌کنه.
‫الان دیگه کم نیاری.
‫این برنامه‌ی تو نیست، می‌فهمی؟
‫واضحه؟
‫می‌خوای بذاری این دوتا آشغال بیان بیرون؟
‫ادامه‌اش بده!
‫الان!
‫اگه قتل بیاد وسط ‫حبس‌مون دوبرابر میشه،
‫پس هر شانسی گیر بیاد رو امتحان می‌کنیم.
‫باهام همکاری کن، مرد.
‫کیش و مات، جیمز.
‫فقط یه راه خروج ازش هست
‫که هنوز زنده باشی.
‫هی کیسی، سه ثانیه فرصت داری ‫در رو باز کنی.
‫یک.
‫دو.
‫سه!
‫برو سی۴ رو از توی ون بیار، برو.
لعنتی
‫زودباش!
‫شانست رو از دست نده، ‫چون داره از دست میره.
‫سریع داره از دست میره.
‫بیخیال بچه، احمق نباش.
‫هنوز می‌تونی زندگیت رو نجات بدی،
‫فقط باید در رو باز کنی.
‫بابام چی میشه؟
‫اون دیگه قبرش رو کَنده،
‫خودت رو باهاش نبَر توی قبر.
‫می‌دونی، دوست دارم بهت اعتماد کنم،
‫ولی بیا قبولش کنیم، ‫به جز بقیه‌ی ماجراها،
‫همه‌تون دروغگوهای کیری بدی هستین.
‫دریچه‌ی لعنتی رو باز کن!
‫هر جوری شده میایم اون داخل،
‫قولش رو بهت میدم.
‫لعنتی‌ها، آماتورهای آشغال!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫این دو نفر دیگه مُردن!
‫اگه بازم با اون شدت شلیک کنی،
‫اول ما رو سوراخ سوراخ می‌کنی!
‫آره، می‌دونی تو واقعاً
تو مقصر تمامِ بدشانسی‌هایی، می‌دونستی؟
‫- جمع‌آوری اطلاعات با کی بوده؟ ‫- من،
‫روانی.
‫فقط به خاطر منه ‫که از این نقشه خبر داری!
‫آره، و این کار یه فاجعه‌ی تمام عیار بوده!
‫از خودت بپرس کدوم رو بیشتر می‌خوای،
‫پول یا یه گلوله توی سرت.
‫متخصص مواد منفجره‌مون تیکه‌تیکه روی پُل پخشه،
‫حفارمون جزغاله شده و این احمق
‫حتی نمی‌ذاره این دوتا نگهبان رو بترکونم.
‫بهتره یه نقشه‌ای بریزی،
روانی احمق
‫تهدید بود؟
‫ما چند وقته همدیگه رو می‌شناسیم، ها؟
‫دوازده سال؟
‫تهدید نبود، دوست من.
‫اسمش رو بذار اخطار قبلی.
‫- خوبی؟ ‫- آره. آره.
‫بیا این کار رو تموم کنیم.
‫از دست این آشغال
‫تیر خوردی؟
‫فکر نکنم.
‫خدا رو شکر یارو اصلاً تیراندازی بلد نیست.
‫اوضاع اون داخل خوبه؟
‫تنش‌ها بالاست.
‫میشه گفت به پات رسیدیم.
‫قبوله؟
‫چی می‌خوای؟
‫چی می‌خوام؟
‫اگه افرادی مثل شما رو ‫تو تیم خودم داشتم،
‫این کار چند ساعت پیش تموم شده بود.
‫فقط یه راه خروج هست، کیسی.
‫خیلی طولش نده.
‫هوا داره گرم‌تر میشه.
‫تا یه ساعت دیگه می‌پزیم.
‫بخورش.
‫نمی‌خوام.
‫درخواست نبود.
‫زودباش.
‫به معجزه اعتقاد داری؟
‫نه.
‫بختِ خوب و بختِ بد داریم، همین و بس.
‫پس تمومش کن.
‫کیس.
‫ممنون.
‫آره، آروم میشه.
‫بیسیم هنوز ساکته.
‫به نظرت چقدر اون‌جوری می‌مونه؟
‫واقعاً معجزه است
‫که هنوز نگرفتن‌مون.
‫به نظرم راه بیوفتیم.
‫چی‌کار کنیم اون‌وقت؟
‫کامیون رو از پل بندازیم پایین.
‫- آره. ‫- درهاش
‫راحت باز میشن.
‫فقط طلا رو توی رودخونه گم کنیم، باشه.
‫بستگی به عمقش داره، آره.
‫من که شنا بلدم.
‫تو بلدی، بدشانس؟
‫هی، هواشون به زودی تموم میشه، باشه؟
‫اگه تیرت رو منحرف نکرده بودی ‫اون پیرمرد الان مُرده بود.
‫تا حدی میگم خودت می‌خوای زنده بمونه.
‫آخرین باره که این احمق رو تحمل می‌کنم.
‫آخرین باره.
‫وقتی فقط خودمون بودیم ‫همچین مشکلاتی نداشتیم.
‫تا حالا دنبال اینقدر پول نبودیم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫تا حالا کسی رو هم از دست نداده بودیم.
‫به نظرم همه رو نفله کنیم، ‫طلاها رو واسه خودمون برداریم.
‫می‌تونی انگشت‌های پات رو تکون بدی؟
‫آره، آره.
‫خوبه.
‫کیس...
‫متأسفم.
‫حق با تو بود.
‫من هوات رو نداشتم و...
‫باید می‌داشتم.
‫تو هوای من رو داشتی ‫و می‌تونستی هر زمانی
‫بیخیال بشی، ولی نشدی.
‫اگه اون کار رو می‌کردم ‫چه مدل بابایی می‌شدم؟
‫هی.
‫اگه از این‌جا خارج شدیم، ‫باید بمونی،
‫یه مدت کوتاهی بابابزرگ باشی.
‫می‌دونم این شش سال گذشته ‫دروغ بوده، اما
‫می‌خوام این شش ماه آینده صادقانه باشه.
‫می‌تونی؟
‫آره.
‫بهت قول میدم.
‫به زانو در آوردن این دوتا چی می‌خواد؟
‫به زودی.
‫کِی؟
‫وقتی حکم دستگیری‌مون صادر شد؟
‫زودباش، بیا همین الان ‫این عوضیا رو نفله کنیم.
‫به زودی.
‫واقعاً می‌خوای تا خود مرز
‫آژیر دنبال‌مون باشه، نه؟
‫می‌دونی، می‌تونیم یه هدف دیگه پیدا کنیم
‫که توش قتل نباشه.
‫عجب احمقی هستی، می‌دونستی؟
‫حالا می‌خوای کم بیاری، هوم؟
‫و تو.
‫تو، دوست من، عقلت رو از دست دادی.
‫نقشه این بوده و هست که نمیرن.
‫بعد از تمام اتفاقاتی که افتاده.
‫قرار نیست دردسر بیشتری واسه خودم درست کنم،
‫چته تو؟
‫داری دیوونه میشی؟
‫من هر طور شده به اون طلاها می‌رسم.
‫حالا چی؟
‫دیگه نمایش منه.
‫دیگه روش خودمه.
‫این افراد حسابی دیوونه‌ان.
‫می‌خوان از پل بندازن‌مون پایین.
‫تکون نخور.
‫صبرکن!
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫گوش کن، گوش کن.
‫هر کاری تونستی کردی، باشه؟
‫دوتامون می‌میریم اگه بمونی.
‫فقط برو.
‫دوتامون می‌میریم، برو دیگه.
‫بابا، نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم، فقط برو، فقط برو.
‫بابا.
‫زودباش.
‫بذار نفس بگیرم، ‫بعد می‌برمت خونه.
‫می‌برمت خونه.
‫زودباش.
‫یه لحظه بهش تکیه بده.
‫- بشین. ‫- شما بازمانده‌اید.
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی، ها؟
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫من قاتل نیستم.
‫توی طبیعتم نیست.
‫کارم تمومه.
‫یعنی چی؟
‫یعنی همین، جیمز.
‫منظورت چیه؟
‫وقتی پلیس‌ها یکم دیگه رسیدن، ‫من هیچوقت این‌جا نبودم.
‫خبر داری من پلیس بودم، درسته؟
‫هیچکس بی‌نقص نیست.
‫مشکلی باهاش نداری، کیس؟
‫ممنون.
‫برو.
‫زودباش.