‫[ برای سوفی ]
‫یه لکه کوچیک، وسط، پایین، سمت راست.
‫در کل وضعتیش خوبه ‫دو تا عیب کوچیک داشت که
‫همین الان دیدم.
‫وسط، سمت راست.
‫یعنی وسط تابلو.
‫و بعد پایین، راست.
‫یادت میمونه.
‫تویی لورن؟
‫بله، خاله.
‫خیلی ممنون.
‫- تضمین... ‫- من یه تضمین 1 میلیونی می‌خوام.
‫صد در صد امکان‌پذیره.
‫- اینم بپرسید که ... ‫- آه، ولم کن دیگه!
‫دخترم همیشه می‌گفت که یه حراج‌گذار
‫مثل یه جراح زیباییه.
‫باید بهش اعتماد کرد.
‫رو همین حساب من بهتون اعتماد می‌کنم.
‫حق با شماست.
‫ما تابلوی شما رو به ‫زیباترین حالت ممکن درمیاریم.
‫یه طرح اولیه برای کاتالوگ داریم.
‫خیلی شیک میشه، خواهید دید.
‫من که نمی‌تونم ببینم، آخه نابینام.
‫خواهرزاده‌تون یا دخترتون میان؟
‫دخترم، نه، غیرممکنه.
‫من دقیقاً به این خاطر این تابلو رو می‌فروشم ‫که نمی‌خوام اون به ارث ببره.
‫چون دخترم یه آشغاله
‫فقط به فکر خوشگذرونیه.
‫با سیاه‌پوست‌ها می‌پره.
‫دیگه با هم حرف نمی‌زنیم.
‫غم‌انگیزه.
‫آره، مخصوصاً بابت اینکه ‫فقط با سیاه‌پوست‌ها می‌پره.
‫در مورد شرایط پرداخت صحبت نکردیم.
‫می‌خوام کل پول رو همین الان بگیرم.
‫پس کل پرداخت فوری انجام میشه.
‫آرور میشه یادداشت کنی؟
‫شما اهل کجایی، آرور؟
‫مادرم اهل روسکوفه.
‫آه، پس شما بِرِتونی هستید.
‫شوهر من اهل وان بود.
‫احمق بود، مثل باقی دکترها.
‫سلیقه نداشت.
‫ولی من به اندازه دو نفر ‫سلیقه به خرج می‌دادم.
‫در عوض، قشنگ‌ترین چشم‌های دنیا رو داشت.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫رنگت پریده.
‫بهتر از اینه مثل سیاه‌پوست‌ها باشم.
‫تو ماشین حالت بد نمیشه؟
‫نترس.
‫اینو میگم چون نگهداریش خیلی سخته.
‫زیاد با این جور آدما سروکار داری؟
‫از این مدل زن‌ها؟
‫خیلی زیاد.
‫عاشقشونم.
‫ببین آرور، اگه واقعاً می‌خوای ‫این کاره بشی، باید آماده همه چیز
‫سر یه معامله باشی.
‫وگرنه، سودش میره تو جیب رقیب.
‫و این اصلاً خوب نیست.
‫من آماده همه چیز هستم.
‫آره؟
‫حتی چونه زدن.
‫ببین امروز صبح با این خانومه چیکار کردم.
‫می‌دونی این شغل چی داره که عالیه؟
‫بهترین حالتش وقتیه که یه ‫چیز واقعاً کمیاب پیدا می‌کنی.
‫اون موقع‌ست که تو میشی ایندیانا جونز.
‫ولی بقیه وقت‌ها، 99 درصد ‫عشوه میایم، چونه می‌زنیم.
‫من حاضرم چونه بزنم.
‫اگه برای شما باشه، حاضرم.
‫نشنیدم چی گفتی.
‫گفتم که هر چی شما بخواید رو می‌خوام.
‫هر چی که یه معامله خوب می‌خواد، آرور.
‫ما تو قرن بیست و یکم هستیم.
‫من داشتم در مورد کار و حرفه صحبت می‌کردم.
‫این یه استعاره بود.
‫مادرت واقعاً اهل راسکوفه؟
‫اهل مونتوبانه
‫راستی، تو یه کم چاق نشدی؟
‫چرا.
‫به خاطر ویروسه.
‫و صد البته ورزش نکردن.
‫نمی‌دونم مارتین بیدار شده یا نه.
‫آره، بیداره.
‫بهش زنگ زدم.
‫اومدیم یه دست بازی کنیم.
‫رفتیم سر کار.
‫این فلن‌ها واسه شما هم هست.
‫من که همشو نمیخورم.
‫همه‌شو؟
‫تمومش می‌کنیما.
‫ممنون
‫ممنون.
‫اوضاع با پسره چطور پیش میره؟
‫ولش کردم.
‫برش دار.
‫چرا؟
‫باید بذاریش اونجا.
‫آره خب.
‫نه، بیخیال، من بازی کردم، مهم نیست.
‫لعنتی، این هم خنگه.
‫داداش، قبل از بازی کارت‌ها رو نگاه کن.
‫بعضی وقت‌ها عمداً این کارو می‌کنی.
‫ببین، این کارت رو بردار و دفعه بد بذارش.
‫نه، من برش نمی‌دارم.
‫چرا، لطفاً انجامش بده.
‫نه، بر‌نمیدارم، این کار درست نیست.
‫ولش کن، دیگه خستم کردی.
‫نه، ولی واقعاً.
‫بیا، خنگ بازی درنیار.
‫این چیه، فایده نداره.
‫اول غذات رو تموم کن بعد حرف بزن داداش.
‫حالا واسه ما مارموز بازی درنیار، کی بود؟
‫خیلی وقت پیش بود...
‫خب بگو دیگه، چرا من من می‌کنی؟
‫نمی‌خوام زندگیمو برات تعریف کنم.
‫بگو.
‫کلاس پنجم بود... نمی‌دونم.
‫ولش کن، میگم این به ما نمی‌خوره.
‫چی؟
‫بیخیالش.
‫نگاه کن، سیگار نداریم دیگه.
‫باشه، من میرم.
‫میری؟
‫آره، یه بلیط بخت‌آزمایی هم بخرم.
‫ممنون.
‫سگتون بلژیکیه؟
‫شپرده بلژیکیه.
‫یا آلمانی.
‫تو اهل کجایی داداش؟
‫من اهل استکهلمم.
‫معلوم نیست؟
‫این چند میشه؟
‫بخش هنر مدرن.
‫آرور، هنوز داری قهر می‌کنی؟
‫من قهر نیستم.
‫آها.
‫خانم سوزان اگرمن از مولوز.
‫به نظرت چی می‌خواد؟
‫نظری ندارم.
‫درست نیست.
‫من از کجا باید بدونم؟
‫هنوز قهری.
‫بهت هشدار میدم،
‫من با منشی که همش قهر می‌کنه کار نمی‌کنم.
‫تو این حرفه قهر کردن معنی نداره.
‫باید لبخند زد و مؤدب بود.
‫عینکم رو نمی‌خوام، بگید چی نوشته.
‫درخواست کارشناسی کرده برای تأیید
‫یه نقاشی از اگون شیله ‫که یکی از مشتریاش داره.
‫یه چی؟
‫یه تابلو از اگون شیله.
‫یه تابلو؟
‫آره، اینجوری نوشته.
‫خب، جوابش رو می‌دیم.
‫چون باید همیشه به نامه‌ها جواب داد.
‫اگون شیل چند می‌ارزه؟
‫گرون.
‫ولی دیگه پیدا نمی‌شه.
‫آخرین تابلو مال سی سال پیشه.
‫همشون تو موزه‌ها هستن.
‫خب؟
‫خب، پس این تقلبیه.
‫من چیزی نمی‌بینم.
‫شمارش رو بگیر، باید رو سربرگ باشه.
‫گوشیم رو بردار.
‫لطفاً.
‫چی؟
‫شمارش رو بگیر، لطفاً.
‫فکر می‌کردم باید همیشه، ‫تو این کار مؤدب باشیم.
‫میشل، اینجا چه خبره؟
‫باید میذاشتمش اونجا.
‫ببخشید آقایون.
‫این چه وضعشه؟
‫سالن برای مجموعه متزگر آماده نیست.
‫و باربرها اینجان.
‫بیا، اقلاً کراواتت رو درست کن.
‫بالایی‌ها رو عصبی کردی.
‫باز چیکار کردم؟
‫الان می‌فهمی.
‫بیا بریم، عجله کن.
‫مجموعه سن گراتز قراره به فروش بره.
‫اوف.
‫می‌تونید بشینید.
‫ببخشید، از شوکه.
‫بشینید.
‫میلیاردی که پارسال رکورد زدیم، ‫می‌تونه شکسته بشه.
‫تا یه ساعت دیگه با پل قرار دارم، ‫با یه پیشنهاد خوب.
‫می‌تونم قانعش کنم که ‫فروش باید تو پاریس باشه.
‫به هر حال، سن گراتز فرانسویه.
‫خیلی خطرناکه.
‫پل آدم احساساتی نیست ‫و نیویورک وسوسش می‌کنه.
‫این معامله نباید از دستمون در بره، ‫خیلی مهمه.
‫آره، خیلی مهمه.
‫به خاطر همینه که هروه میخواد ‫نظر تو رو بدونه آندره.
‫در مورد چی؟
‫در مورد جایی که معامله باید انجام بشه؟
‫هانری اصرار داره که با ‫فرانسیس و من بیاد سر قرار.
‫اصلاً نباید اینکارو بکنیم.
‫من رئیس دپارتمان اروپا هستم.
‫ببخشید، هانری.
‫پل باید بفهمه که شما صد در صد ‫به فرانسیس اعتماد دارید.
‫اگه به فرانسیس زنگ بزنه، ‫مثل اینه که به خود شما زنگ زده.
‫پس اگه کل شرکت بریزه اونجا، ‫اگه با قدرت بریم جلو، مسخره‌ست.
‫باید بهش بفهمونیم که ‫انتخاب درستی کرده و با انتخاب فرانسیس،
‫بهترین رو انتخاب کرده.
‫تازه، اون واقعاً بهترینه.
‫سلام.
‫آندره.
‫یه کتاب برات دارم.
‫یه کتاب؟
‫تو کتابفروشی دیدمش.
‫نتونستم مقاومت کنم.
‫[رساله‌ای درباره هنر چاپلوسی برای استفاده نزد دربار‌یان]
‫حیف شد، قبلاً گرفتمش.
‫خیلی جرأت داری که ‫جلوی من اینجوری حرف میزنی.
‫برای همین تحسینت میکنم.
‫منظورم شما نبودید.
‫نظرمو گفتم.
‫تحسینت میکنم، ولی این ‫به معنی احترام گذاشتن نیست.
‫برات احترامی قائل نیستم.
‫باهاش کنار میام.
‫چیزی که حالشو خوب میکنه، فروشه.
‫میفروشم، پس زنده‌ام.
‫تو این حرفه اینو می‌کنیم، اونو می‌کنیم؛
‫هر روز، هر روز، دیگه نمیکشم، ‫میخوام داد بزنم.
‫شماره منو دارید؟
‫کدوم شماره؟
‫همونی که ازتون خواستم.
‫اوم... آره.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫کی بود؟
‫خواهرم.
‫خواهر داری؟
‫آره.
‫چیکار میکنه؟
‫داروسازه تو نیور.
‫تو مونتوبان نیست؟
‫نه، تو نیور.
‫بله، ماتره اگرمن، سلام.
‫آندره ماسونم.
‫آره، مثل اون نقاشه.
‫شما یه نامه برای ما فرستادید.
‫بله، و شما اون تابلو رو دیدید؟
‫شما ندیدیدش.
‫و مشتری شما کیه؟
‫آهان؟
‫آه بله...
‫آهان؟
‫ولی بهتر نیست اول بریم ببینیمش؟
‫تابلو رو.
‫بله.
‫باشه.
‫خب، پس همینکارو میکنیم ‫فرم رو براتون میفرستم.
‫خیلی ممنون ماتره.
‫یه کارگر شیفت شب که یه تابلوی ‫اگون شیل تو حومه مولوز داره...
‫شیفت شب چیه؟
‫نمیدونستید، یه عده شب‌ها کار میکنن.
‫این اصطلاح رو نمیدونستم.
‫یه کارگر شیمیاییه که برای درآمد بیشتر ‫شب‌ها اضافه کاری میکنه.
‫که اگه یه اگون شیل اصل داشته باشه، ‫میتونه بره شیفت روز کار کنه.
‫چی؟
‫هیچی نگفتم.
‫میدونی، برام مهم نیست ‫که درموردم چی فکر میکنید.
‫عادت کردم ازم متنفر باشن، واسه مغز خوبه.
‫مشکل شما چیه؟
‫من مشکلی ندارم.
‫چرا، دروغ میگید.
‫دروغ نمیگم.
‫چرا.
‫درمورد همه چیز.
‫و مخصوصاً درمورد این موضوع.
‫مثلاً، مطمئنم خواهرت تو نیویورک کار نمیکنه.
‫اصلاً خواهرته؟
‫اصلاً خواهر داری؟
‫من یه خواهر دارم، رمی.
‫ساکت!
‫فکر میکنم شاید یه کم ‫دیوونه بازی داری، ولی من
‫تا وقتی کار درست انجام بشه ‫مشکلی باهاش ندارم.
‫مثلاً اینجا، یادت رفته ‫ضمانت لات نامبر 17 رو بزنی.
‫همینو بهت گفته بودم.
‫همیشه منشأ رو ذکر کن، ‫همیشه ضمانت رو ذکر کن.
‫همین.
‫نه، نه، ولش کن، خودم انجامش میدم.
‫برو یه هوایی بخور.
‫برو موزه، گالری، حراجی رو یه نگاهی بنداز.
‫با هم آشتی هستیم.
‫به تنم چطوره؟
‫سلام.
‫بله، سلام.
‫دیدم کد 143 بین 30 تا 50 یورو ‫قیمت‌گذاری شده.
‫ممکنه تا چقدر بره بالا؟
‫پوست خز دیگه خیلی نمی‌ارزه.
‫من واقعاً میخوامش، ‫ولی اگه هیچی نمی‌ارزه، پس
‫خیلی گرونه، نمیدونم ‫بتونم قیمتشو دنبال کنم.
‫کسی علاقه‌مند هست؟
‫آره.
‫خب، شماره ۱۴۳...
‫آه، یه پیشنهاد دارم.
‫لعنتی.
‫این یه فروشنده‌ست.
‫می‌تونم تا ۱۵۰ برم بالا، ولی بعدش ‫تا آخر ماه دیگه باید گشنگی بکشم.
‫بعید می‌دونم این یکی بخواد ‫همین الان قیمت رو ببره بالا.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫آه، دیدم یه حراج کتاب اون طرفه، مال کیه؟
‫باید دم در نوشته باشه.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫چرا زنگ نزدی؟
‫زنگ زدم.
‫جدی؟
‫آره.
‫آها.
‫آخر ماهه.
‫ممنون.
‫لعنتی، کلیدامو جا گذاشتم.
‫باید برگردم.
‫این موقع شب می‌خوای بری دفتر؟
‫همیشه یه نفر هست.
‫بابا، باید بهت بگم، از اول ترم ‫اجاره ۲۰ یورو میره بالا.
‫تورمه دیگه.
‫اوضاع خوبه؟
‫خوب میشه.
‫بذار نگات کنم.
‫روز به روز خوشگل‌تر میشی.
‫پالتو جدیده؟
‫تازه خریدمش.
‫زن رئیسم داشت وسایل قدیمیشو ‫دور می‌ریخت.
‫منم ریسک کردم برداشتم.
‫خب، من دیگه میرم.
‫نمیای پایین؟
‫باید قبلش یه پیام بفرستم.
‫پیداشون کردم.
‫تو آستر کت بود.
‫می‌خواستم زنگ بزنم بهت بگم.
‫ببخشید، خیلی شلوغ پلوغه.
‫می‌تونی اینجا بشینی.
‫مزاحم نمیشم.
‫نیم ساعت دیگه باید اونجا باشم.
‫ممنون.
‫کارت جالبه؟
‫نمی‌دونم این کار مناسب منه یا نه.
‫چرا؟
‫شغلیه که باید توش نقش بازی کنی.
‫باید وانمود کنی.
‫ولی همه وانمود می‌کنن.
‫مامانت وانمود کرد منو دوست داره.
‫منم وانمود می‌کنم هنوز پول دارم.
‫تو وانمود کردی کلیداتو گم کردی و ‫از دیدن من خوشحالی.
‫واقعاً تو آستر بود.
‫می‌خوای سوراخشو ببینی؟
‫اخیراً باهاش حرف زدی؟
‫مامان؟
‫قهریم.
‫باز داشت پشت سرت حرف می‌زد.
‫منم عصبانی شدم و...
‫همه چی خراب شد.
‫دیگه باهم حرف نمی‌زنیم.
‫در واقع، با هیچکس حرف نمی‌زنم.
‫فقط گاهی با ژولی.
‫امروز باهاش تلفنی حرف زدم.
‫چه خبر ازش؟
‫هیچی.
‫تو دانشگاه خیلی خوب بود ولی...
‫نمی‌دونم، زندگیه دیگه.
‫تو زندگی خوبی داری.
‫مطمئنم.
‫حداقل همه چیزایی که ‫به زندگی شبیه‌ش می‌کنه.
‫پول، موفقیت، عشق.
‫چرا میگی شبیه‌ش؟
‫چون زندگی، عزیزم، این چیزا نیست.
‫زندگی این نیست.
‫پس زندگی چیه بابا؟
‫تحمل کردن، کوتاه اومدن، توقعات رو کم کردن.
‫زندگی اینه.
‫سلام.
‫نینا، چند سالشه؟
‫اون.
‫گابی.
‫دو ماه و چهار روز.
‫باید برگردی سر کار.
‫باید بذاریش مهد کودک.
‫کارمند به اندازه کافی ندارن.
‫همه دوستام همینو میگن.
‫نمی‌خوام ازش جدا شم.
‫من اولین باری که مارتا رو ‫بردم مهد کودک،
‫ساعت ۸ گذاشتمش و باید ساعت ۱۱ ‫برمی‌داشتمش.
‫ولی نتونستم برم.
‫تا ساعت ۱۱ که درو باز کردن منتظر موندم.
‫خب.
‫آقا و خانم کلر، بفرمایید اینجا.
‫ببخشید، یکم زود اومدم.
‫من وکیل جرمن هستم.
‫پالتو قشنگیه.
‫هدیه خواهرمه.
‫چرا اینقدر طلبکارانه حرف می‌زنی؟
‫شما پرسیدی، منم جواب دادم.
‫من چیزی ازت نپرسیدم.
‫فقط گفتم این پالتو قشنگه.
‫پس ببخشید که جوابتون رو دادم.
‫نمی‌خواستم عصبانیتون کنم.
‫مجبور نیستید ازم عذرخواهی کنید.
‫می‌تونید فقط بگید ممنون.
‫ممنون.
‫خوب انجامش دادین.
‫ممنون.
‫شماره ناشناسه.
‫جواب بدید، بذارید رو بلندگو.
‫بگید که من اینجا نیستم، لطفاً.
‫آقای ماسون؟
‫آقای ماسون نیستند.
‫می‌تونم پیغام بگیرم؟
‫بله، می‌تونید بهش بگید ‫که من ماتره اگرمن هستم؟
‫من جلوی تابلو هستم.
‫تابلوی شیل.
‫بله، بله، بله.
‫بله، سلام.
‫خب؟
‫اِ، پس شما اینجایید.
‫ببخشید ماتره.
‫نمی‌دونستم شما هستید.
‫این تابلو رو بگید.
‫ببینید، یه قاب داره.
‫میخ داره.
‫یه چیزایی روشه.
‫و پشتش یه برچسب موزه هنر بازل داره.
‫با یه تاریخ.
‫۱۹۲۸.
‫براتون عکس می‌فرستم.
‫می‌خواید ببینیش؟
‫خب، چی فکر می‌کنی؟
‫بله؟
‫گفتی مولوز؟
‫آره، گفتم مولوز.
‫چطور مگه؟
‫هنوزم عاشق ماشین‌های کلکسیونی هستی؟
‫خب؟
‫راضی هستی؟
‫فوق‌العاده زیباست.
‫قبلاً اومدی مولوز؟
‫من اولین باره.
‫رفتید موزه شلومپف.
‫من هیچوقت نرفتم، رانندگی نمی‌کنم.
‫تازه من و ماشین‌های خوشگل.
‫تو ۱۵ سال زندگی مشترک، حدود ‫۸ بار ماشین عوض کردی، نه؟
‫۷ بار.
‫واسه همین طلاق نگرفتیم.
‫ماتره، چرا با نامه باهام تماس گرفتید؟
‫ایمیلم هک شده.
‫تازه من به کاغذ اعتماد دارم.
‫می‌دونم، خیلی دهاتی‌بازی به نظر میاد.
‫اصلاً منظورم این نبود.
‫فقط برای ادامه کار...
‫اگه ادامه‌ای باشه، باید بگم ‫اینا آدم‌های خیلی ساده‌ای هستند.
‫موکل‌هاتون؟
‫پسره... کارگر کارخونه مواد شیمیاییه؟
‫آره، تقریباً یه بچه‌ست.
‫این آپارتمان رو گرفته که نزدیک مادرش باشه.
‫بیوه‌ست.
‫شوهرش معدنچی بود.
‫خلاصه، می‌فهمید که.
‫چرا بهمون میگی، آدم‌های خیلی ساده‌ای هستن؟
‫خروجی بعدی، میدون رو دور بزنید ‫بعد برید راست.
‫من هشدار نمی‌دم، فقط میگم که خیلی
‫تحت تأثیر قرار می‌گیرند چون ‫شما کارشناس‌های بزرگی هستید.
‫نه کارشناس، متخصص.
‫مگه فرقی داره؟
‫کارشناس یه مقام مستقله.
‫که همه قبولش دارن، حتی اگه بعضی وقتا...
‫خلاصه.
‫قدرت داره بگه این یه پیکاسوی اصله، ‫این یه رامبراند اصله،
‫یا تقلبیه، و همه قبول می‌کنن.
‫یعنی ما فقط کارمند یه شرکتیم ‫که ازمون می‌خوان
‫بگیم این چیز چقدر می‌ارزه.
‫ولی شما می‌تونید یه اصل رو تشخیص بدید...
‫ببخشید.
‫بله.
‫تا یه دقیقه دیگه اونجاییم.
‫از ترس دارن می‌میرن.
‫ببخشید دیر شد.
‫تقصیر ما بود.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- برتینا.
‫سلام.
‫سلام آقا.
‫سلام آندره، خوشوقتم.
‫سلام.
‫من تو خونه‌ام قهوه درست کردم،
‫بریم تابلو رو ببینیم؟
‫قهوه رو بعداً می‌خوریم، با کمال میل، ‫ممنون خانم.
‫من که میگم یه قهوه می‌چسبه الان.
‫خب پس...
‫از وقتی شوهرم مرده سلامتیم رو از دست دادم.
‫من هیچوقت سیگار نکشیدم، نه مثل اون، ‫نه مثل اون یکی.
‫ولی... بعضی وقتا نمی‌دونم ‫نفسم کجا رفته.
‫خیلی وقته اینجایید؟
‫مامان، من قبلاً تان بودم.
‫آه ببخشید.
‫تو تان.
‫آه بله، ببخشید.
‫خونه‌ای که اجاره کرده بودیم ‫به نظرمون خوب می‌اومد.
‫ولی آقای کمپ دیگه خیلی طول کشید تا بمیره.
‫سال پیش تو ۹۸ سالگی.
‫سن خوبیه برای رفتن.
‫برای ما یه کم طولانی شد.
‫متأسفم، به شما نمی‌خندیم.
‫حتی اگه تقلبی هم باشه، ‫آدم اینجوری رفتار نمی‌کنه.
‫عصبیه
‫عصبیه.
‫تابلو اصله.
‫اصله.
‫و این باورنکردنیه.
‫این چیزیه که تو زندگی فقط ‫یک بار می‌شه دید.
‫این یه تابلوی خیلی معروفه.
‫یه شاهکاره.
‫فکر می‌کردن از بین رفته، ‫سال ۱۹۳۹ ناپدید شد.
‫واسه شوفاژه
‫شما قیمتش رو چقدر تخمین می‌زنید؟
‫تو چی میگی؟
‫ده؟
‫دوازده، برای شروع.
‫ده، دوازده...
‫میلیون.
‫مامان!
‫عکستون ما رو گول زد.
‫شما فقط یه بخشی رو عکس گرفتید
‫می‌خواستم امضا رو نشونتون بدم.
‫شی له لاپن در سال ۱۹۱۴، از روی ‫گل‌های آفتابگردان ون گوگ.
‫سال ۱۹۰۶ اونا رو دیده بود.
‫می‌خواست نسخه خودش رو بسازه.
‫اینجا، اونا مرده‌ان چون این جنگ جهانی اوله.
‫حالش چطوره؟
‫خسته‌ست.
‫خوابوندمش.
‫دکتر میاد؟
‫فقط خسته‌ست.
‫این کتاب‌ها، همه اینا مال شماست، ‫یا صاحب قبلی؟
‫من نمی‌خونمشون.
‫ظاهراً کتاب‌های پلیسی دوست داشته.
‫افسر پلیس بود.
‫البته بازنشسته.
‫غیر از این، چیز دیگه‌ای بود؟
‫کاغذی، مدرکی؟
‫یه چیزایی رو دور ریختیم.
‫حیف شد.
‫چه جور چیزایی؟
‫کاغذ و قبض و آت و آشغال.
‫بگیرید
‫وقت نکردم همه اینا رو بندازم دور.
‫چه بهتر.
‫این یکی هم هست.
‫کلیدش رو دارید؟
‫نه، ندیدمش.
‫نمی‌دونید تو این چمدون چیه؟
‫این سؤال برای شما پیش نیومد؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کردم لباس باشه، لباس زیر.
‫چمدون قفل شده؟
‫آره، خودشونن.
‫اون زن بیش از ده سال پیش رفت.
‫رفت؟
‫- فوت کرد؟ ‫- مریض بود.
‫درباره‌ش حرف می‌زنید؟
‫زیاد درباره‌ش حرف نمی‌زدیم.
‫بله، ظاهراً دلایل خوبی برای این کار داشت.
‫برتینا، ترجمه می‌کنی؟
‫من می‌تونم آلمانی بخونم، اگه می‌خواید.
‫زیشرهایتس‌پلیزای.
‫پلیس امنیتی.
‫این یه سازمانی بود که ‫پلیس جنایی آلمان،
‫کریپو، و پلیس مخفی دولتی، ‫گشتاپو رو اداره می‌کرد.
‫این چیزیه که صاحبخونه‌های قبلی شما ‫جوونیشون رو صرفش کردن.
‫می‌بینید؟
‫اونا با پلیس آلمان کار می‌کردن.
‫این تابلو در سال ۱۹۱۸ توسط حامی ‫اگون شیل، اشتفان ولبرگ خریداری شد.
‫اون تو دهه ۵۰ یه کتاب درباره ‫تاریخش نوشت.
‫اون اتریشی بود، مثل شیل، و یهودی.
‫در سال ۱۹۳۸، اتریش توسط ‫نازی‌ها الحاق شد، و
‫مسئول امور یهودیان، ‫آدولف آیشمن بود.
‫و یهودی‌ها هنوز می‌تونستن برن، ‫ولی باید پول می‌دادن.
‫و خیلی زیاد پول می‌دادن.
‫میشه یه لیوان آب کوچیک بهم بدی.
‫خوبی؟
‫ادامه بده.
‫پس، آقای ولبرگ مجموعه ‫هنر اکسپرسیونیستش رو
‫جمع می‌کنه تا به فرانسه بره.
‫از اونجا، امیدوار بود ‫که بتونه به آمریکا بره،
‫همه چیزو بفروشه و همینطور ‫خانواده‌ش رو هم بیاره بیرون.
‫ولی تو استراسبورگ توسط آلمانی‌ها ‫دستگیر میشه.
‫خودش تونست فرار کنه، اما بدون مجموعه‌ش.
‫ولی اینکه چرا تابلو از اینجا سر در آورد؟
‫یه کلمه هست که همه چیزو توضیح میده، ‫اونم مُنحطه.
‫هنر مُنحط! (آثاری هنری که از نظر ارزش‌های ‫زیبایی‌شناسی یک دوره، انحرافی تلقی می‌شدند)
‫این اصطلاحی بود که نازی‌ها ‫برای هنر مدرن استفاده می‌کردن.
‫از نظر اونا، هیچی ارزش نداشت.
‫پس اینا تابلوهایی بودن که یا ‫نابودشون می‌کردن،
‫یا به عنوان انعام به ‫دیگران می‌دادن.
‫به چند تا همکار محلی کوچیک، ‫در ازای خدماتشون.
‫مثل خانواده کمپس.
‫آره.
‫پس، کاملاً مخفیانه، خونه رو با تمام وسایلش
‫به شما می‌فروشن؛ از جمله تابلو.
‫برای اونا، این یه تابلوی ‫نفرین شده‌ست، با توجه به منشأش.
‫و وولبرگ چی شد؟
‫تو آمریکا زندگی جدیدی رو شروع کرد.
‫حدود سی سال پیش فوت کرد.
‫و خانواده‌ش؟
‫اونا مُردن.
‫تو آشویتس با گاز کشته شدن.
‫همشون مُردن.
‫خب.
‫من این تابلو رو نمی‌خوام.
‫یعنی، نمی‌خوام دستم به خون آلوده باشه.
‫پس...
‫بدینش به وارث‌ها.
‫یا به هر کی که می‌خواین.
‫همین.
‫من نمی‌خوامش.
‫برای اینکه یادتون باشه
‫تصرف برابر با مالکیته.
‫موکل من این خونه رو پنج سال پیش خریده.
‫این مهلت قانونی برای آثار دزدیه.
‫مگر اینکه غارت باشه.
‫موافقم.
‫تابلو به وارثان مالک قانونی برگردونده میشه.
‫هیچ بحثی در این مورد نیست.
‫اما...
‫موکل من.
‫این تابلو رو با حسن نیت کامل خریده.
‫اون یه نهاد نیست.
‫حقی داره.
‫ولی این تصمیم با ما نیست ماتره.
‫بازارگرمی کردن...
‫فکر می‌کنم این هم بخشی از کار شماست.
‫می‌تونید همین کارو برای موکل من بکنید؟
‫سعی می‌کنیم.
‫مطمئنم می‌تونید بهتر از این عمل کنید.
‫9000 از ته سالن.
‫9000.
‫9500 پای تلفن.
‫9500، 10000 از طرف خانم.
‫10000 برای خانم.
‫در 10000.
‫11000 داریم.
‫11100.
‫11100، نه آقا، من پیشنهاد ‫100 تایی قبول نمی‌کنم،
‫وگرنه تا نصف شب ‫اینجا هستیم.
‫می‌تونم 11500 پیشنهاد بدم، علاقه دارید؟
‫11500، می‌خواید یا نه؟
‫نه.
‫پس واگذار می‌کنم.
‫12000، ماتره، آنلاین.
‫12000 آنلاین.
‫12000 اینجا.
‫13000 از در ورودی.
‫13 برای آقا.
‫13000 علیه شما.
‫املی، 14000 اینجا پای تلفن.
‫14000.
‫14000 داریم.
‫آقا؟
‫نه.
‫آنلاین هم نه.
‫14000 بار اول.
‫14000 بار دوم.
‫14000 بار سوم.
‫فروخته شد.
‫برای OA 48.
‫ممنون.
‫قطعه بعدی یک نسخه اصل از ‫ژان-ادوارد دومونا است.
‫توجه کنید، این یک قطعه منحصر به فرده.
‫با 3000 یورو شروع می‌کنیم.
‫3000 یورو برای شروع.
‫3000، قیمت 3000 است.
‫3000 اینجا.
‫3000.
‫4000.
‫4000 اینجا.
‫5000.
‫5000 برای آقا.
‫5000.
‫6000.
‫6000، بیشتر نه.
‫ردیف اول، 6000.
‫املی، هنوز هیچی؟
‫7000، آقا.
‫7000، این گرون نیست.
‫املی، کسی پای تلفن هست؟
‫نه.
‫7000.
‫میریم روی 8000.
‫8000.
‫8000 برای آقا.
‫آیا 9000 داریم؟
‫نه، این آخرین حرف ماست.
‫8000.
‫خب، 8000 بار اول.
‫8000 بار دوم.
‫8000 سه بار.
‫10000.
‫اینجا، 10000.
‫10000 برای خانم.
‫اینجا 11000.
‫12000.
‫12000 برای خانم.
‫این خانمه.
‫ممنون.
‫اگه کسی چیزی نمیگه، ما داریم 12000 ‫یک بار، دو بار، سه بار...
‫15000.
‫15000 برای آقا.
‫شما میخواید ببینید.
‫لطفاً بیاید جلو.
‫لبه رو هم نشون بدید.
‫15000 برای آقا.
‫ما تو سالن روی 15000 هستیم.
‫بیشتر نیست؟
‫25000.
‫25000 برای خانم.
‫اینجا 25.
‫30000.
‫30000 برای آقا.
‫با صدای بلند.
‫30000.
‫چکار کنیم؟
‫35000.
‫40000.
‫30000.
‫ما هنوز تو سالن هستیم.
‫ما روی 40000 هستیم.
‫خانم؟
‫چکار کنیم؟
‫ادامه بدید.
‫شاید یه پیشنهاد دیگه؟
‫خانم؟
‫40000 یک بار، بدون پشیمونی.
‫خانم؟
‫40000 برای آقا.
‫40000 یک بار.
‫40000 دو بار.
‫سه بار.
‫معامله شد.
‫فکر کنم همدیگه رو میشناسیم.
‫اصلاً.
‫ولم کنید.
‫من یه مشتری برای این کتاب داشتم.
‫آره، یه مسئله دیگه بود.
‫الان انصراف داد.
‫شما باعث شدید من یه معامله بد انجام بدم.
‫حس میکنم شما عمداً این کارو کردید.
‫چرا؟
‫نمیدونم از چی حرف میزنید.
‫صبر کنید، شما باعث شدید ‫من کلی پول از دست بدم.
‫شما باید به من توضیح بدید.
‫شما واقعاً این کتاب رو نمیخواستید، درسته؟
‫نه.
‫ولی شما میخواستید.
‫چطوری فهمیدید؟
‫نمیدونستم، حسش کردم.
‫آرور.
‫نه!
‫ولم کن!
‫نه، نه، نه، اینجوری نمیتونی بری.
‫تو خیلی خوشگل شدی.
‫از کی تو حراجی‌ها میای؟
‫ولم کن، دردم میاد!
‫قرمز شده.
‫پرنسس نخود هر آش، ‫برام تعریف کن، تو زندگیت
‫چیکار میکنی، به جز اینکه ‫منو مجبور کنی ضرر کنم؟
‫من لباس میفروشم.
‫لباس‌های دست دوم.
‫واقعاً؟
‫انتظار بیشتری ازت داشتم.
‫پدرت در موردش چی فکر میکنه؟
‫اونو قاطی نکن.
‫عزیزم، من در مورد هر چی بخوام حرف میزنم.
‫چی فکر میکنه؟
‫هیچی.
‫پس در مورد تابلو بهت چی گفتن؟
‫بهم گفتن که دزدی بوده.
‫نه بابا.
‫چرا، چرا.
‫من نه حق نگه داشتنشو دارم، نه حق فروختنشو.
‫باید پسش بدم.
‫داستان تمومه.
‫اگه دزدی بوده، پس ارزش داره.
‫چقدر میگی؟
‫چه فرقی میکنه؟
‫میتونی به ما بگی.
‫آره، ولی نمیدونم.
‫حداقل باید بدونی چقدر میشه.
‫بگو دیگه، چقدر میشه.
‫بد نیست.
‫بد نیست یعنی چقدر؟
‫بگو دیگه.
‫- ده.
‫ده.
‫ده هزار؟
‫ده...
‫با سه تا صفر، ده هزار.
‫پیش ماست؟
‫نه، هنوز پیش پسره است.
‫شما اونو نگرفتین؟
‫نمی‌تونستم از دستش بکشم بیرون.
‫ما هنوز چیزی امضا نکردیم.
‫یه لحظه به من وقت بدین.
‫راستی، پل بلانژه برای مجموعه ‫سنت-گراتز موافقت کرد.
‫عالیه.
‫ببینم، کارآموزم چطوره؟
‫آرور؟
‫حالش خوبه؟
‫چطور مگه؟
‫خوب از پسش برمیاد.
‫آره.
‫خب، تو بودی که معرفیش کردی.
‫به نظرم این دختر پرونده‌ش خیلی پره، ولی...
‫زندگی براش همچین آسون نبوده.
‫قبلاً با پدرش که تو کار ‫کتاب‌های قدیمی بود سروکار داشتم.
‫وضع مالیش خوب بود. پول و پَله داشت.
‫داشت؟
‫دیگه نداره؟
‫داستانش وحشتناکه.
‫شریکش بدجوری کلاهش رو برداشت
‫با زنش هم فرار کرد.
‫بعدش پسرش اومد و هرچی مونده بود رو هم برد.
‫دیگه هیچی نداره.
‫نمی‌دونستم.
‫رئیس؟
‫با نیویورک صحبت کردم.
‫شرایط مساعد نیست.
‫ببخشید؟
‫یه تابلوی دزدی.
‫درخواست درصد کردن.
‫حرف از آدم‌ربایی و باج‌گیری میزنن.
‫داره از ترس به خودش میلرزه.
‫آندره، لطفاً.
‫ببخشید، یکم ترسیدن.
‫ترجیح میدم.
‫منم همینطور.
‫ولی شما می‌دونید که من درباره ‫وکلای آنگلوساکسون چه نظری دارم،
‫مخصوصاً بخش حقوقی نیویورک.
‫حداقل با وارث‌ها تماس گرفتن؟
‫بخش حقوقیشون نمی‌خواد درگیر بشه.
‫بدون اونا پیش میریم.
‫اولین بار نیست.
‫یادت رفته که همه وارث‌های ‫والبرگ آمریکایی هستن.
‫پس چیکار کنیم؟
‫بذاریم این شاهکار بره پیش...
‫میشه لطفاً بذاری فکر کنم؟
‫مارتین.
‫مارتین
‫دوستت اینجاست.
‫خب، باید آماده بشم. ‫وسایلمو جمع کنم.
‫تنهاتون میذارم.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ سینه.
‫چی میخوای؟
‫چیز خاصی نیست.
‫خوابم نمی‌برد، برای همین اومدم.
‫چرا؟
‫خب، می‌خوام دوباره ببینمش.
‫حالا که ده هزارتا میارزه.
‫چرا؟
‫که بفهمم.
‫چی رو بفهمی؟
‫چیزی برای فهمیدن نیست.
‫واقعاً داری برش می‌گردونی؟
‫برو، من الان خواب آلودم.
‫حوصله حرف زدن ندارم.
‫درست صحبت کن بابا
‫نه، بس کن.
‫منظورم این نیست، فقط...
‫اینطوری نگاش نکن
‫داری خودتو اذیت میکنی
‫فراموشش کن.
‫می‌فهمی چی میگی داداش؟
‫نمی‌تونم به یه تابلو نگاه کنم؟
‫فقط میگم فراموشش کن.
‫همین.
‫قبلاً چی دیدی؟
‫پشتش بود.
‫بهش دست نزن.
‫این چیه؟
‫بچه‌ته؟
‫نور چشمته؟
‫بهش دست نزن، خرابش می‌کنی.
‫نه، خرابش نمی‌کنم.
‫بس کن.
‫اگه می‌خوای رفیق بمونیم، ‫بیخیال این تابلوشو.
‫انگار که دیگه اینجا نیست.
‫فراموشش کن.
‫این...
‫تو واقعاً عوضی شدی.
‫بس کن!
‫سلام.
‫باب.
‫اجازه بدید آندره ماسون رو معرفی کنم.
‫باب والبرگ.
‫خوش اومدید.
‫خب، پیداش کردی؟
‫مطمئنی؟
‫خواب که نمی‌بینم؟
‫نه آقای والبرگ، واقعیه.
‫و تقلبی هم نیست دیگه.
‫سر زندگیم شرط می‌بندم.
‫این واقعیه.
‫پدرم...
‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫هر یکشنبه روی یه صندلی می‌نشست
‫به یاد عزیزان از دست رفته‌اش.
‫و من همیشه فکر می‌کردم که ‫اون به خاطر نقاشی‌هاش مُرد.
‫یه پسر خیلی جوون تابلوهای ‫نقاشی پدرتون رو پیدا کرد.
‫شب‌ها کار می‌کنه.
‫تو یه کارخونه.
‫و همه کار می‌کنه که به مادر و ‫خانواده‌اش کمک کنه.
‫و مادرش...
‫ببخشید، عذر می‌خوام.
‫باید این رو جواب بدم.
‫سلام بن.
‫من تازه رسیدم.
‫دیکنزه یا زولا؟ ‫(چارلز دیکنز: نویسنده - امیل زولا: نویسنده)
‫این حقیقت محضه.
‫پس شما وکیل آقای والبرگید؟
‫تو فرانسه، بله.
‫دفتر مشاوره آمریکاییش مسئول این پرونده است.
‫راستش خیلی تعجب کردیم که شما ‫نیویورک رو برای فروش انتخاب نکردین.
‫بهتون توضیح میدم چرا.
‫خواهش میکنم بفرمایید.
‫ممنونم؛ ولی نمی‌تونم اینو بخورم.
‫- چیز دیگه‌ای میل دارید؟ ‫- نه؛ سپاسگزارم؛ ممنون.
‫اتفاقاً الان در ماه آدار هستیم. ‫[یکی از ماه‌های تقویم عبری]
‫که ماه عدالت و سخاوته.
‫بیش از هر چیزی میخوام صادق باشم.
‫ولی من تو این موضوع تنها نیستم.
‫برادرم بود که بهم زنگ زد.
‫گفت ما هیچ تعهدی به کسی نداریم.
‫آقای والبرگ، پسر جوونی که ازش حرف می‌زنیم ‫نمی‌خواد از این نَمد کلاهی واسه خودش ببافه.
‫اون هیچی از هنر نمی‌دونه و...
‫همونطور که قبلاً گفتم و همونطور که به
‫برادرم گفتم، ماه آدار ماه بخشندگیه.
‫پس، این چیزیه که من پیشنهاد می‌کنم.
‫من یکی از نه وارث هستم.
‫آیا پسر جوون شما فکر می‌کنه که دهمی هست؟
‫میدون بعدی، خروجی چهارم سمت راست.
‫وقت تلف کردنه.
‫می‌تونست همه‌چیو با ایمیل انجام بده.
‫اینجوری خیلی دوستانه‌تره.
‫قرار ملاقات ساعت چنده؟
‫مگه تو نگذاشتیش؟
‫تیرول؟
‫آره.
‫رفته اسکی.
‫تو اتریش، در حالی که سوئیس اینجاست.
‫کی برمی‌گرده؟
‫شماره شخصیشو بهتون میدم.
‫بله، خیلی ممنون.
‫ببخشید.
‫مرسی.
‫این دیگه آخرشه.
‫نمی‌تونم یه هفته دیگه برگردم.
‫وراثت هافنبورگ رو دارم، ‫نمی‌تونم از دستش بدم.
‫من نمی‌تونم این تابلو رو اونجا بذارم.
‫هفتاد سال اونجا مونده.
‫یه هفته بیشتر چه ضرری داره؟
‫چون مخفیه.
‫الان همه می‌فهمن.
‫بدون شک.
‫من روبروی یخچال طبیعی پیتزلر هستم.
‫خیلی قشنگه.
‫هوا فوق‌العاده‌ست.
‫نمی‌تونی این تعطیلات رو صبر کنی؟
‫من که کارمند شما نیستم، آندره.
‫دو سال سنگین داشتم، مریض بودم، ‫بهش نیاز داشتم.
‫وارث‌ها چی میگن؟
‫موافقن که تابلو توسط شرکت ما ‫فروخته بشه.
‫و در مورد موکل من چی؟
‫10٪ از قیمت کل فروش، این پیشنهادشونه.
‫ماتره گارمن؟
‫عذر می‌خوام.
‫یه سیب‌زمینی سرخ‌کرده تو دهنم بود، ‫به نظرم خیلی خوبه.
‫خب، عالیه.
‫قراردادها رو براتون می‌فرستیم و بعد
‫به مارتین خبر بدین، میریم ‫تابلو رو برمی‌داریم.
‫همین الان؟
‫تا وقتی برش نداریم، تمیزش نکنیم ‫و بیمه‌اش نکنیم خیالم راحت نمیشه.
‫و باید تور تبلیغاتی رو شروع کنیم.
‫ببخشید، ولی چی چی؟
‫تور تبلیغاتی.
‫باید محصول رو تبلیغ کنیم.
‫سرمایه‌گذارهای بزرگی هستن که می‌خوان ‫بهش علاقه‌مند بشن.
‫باشه.
‫خب اسکی خوش بگذره.
‫مرسی.
‫راست میگی، اونا هم مثل ما هستن.
‫ما نباید حرفشو بزنیم.
‫اینجا همیشه سهمیه داریم.
‫آره، ولی...
‫ما تازه رسیدیم.
‫اونا چند ساله اونجا کار میکنن
‫مارتا؟
‫چی می‌خوای؟
‫برای اون روز عذر می‌خوام.
‫فقط گفتن "عذر می‌خوام" کافی نیست.
‫تو خفه شو دارم با مارتین حرف میزنم.
‫من با تو حرف نمی‌زنم اصلاً.
‫خفه شو چی؟
‫وایسا، من نمی‌فهمم.
‫- خفه شو چی؟ ‫- کمال
‫میگم با تو حرفی ندارم ‫دارم با اون حرف می‌زنم.
‫به من میگی خفه شو
‫من یه چیزو نمی‌فهمم.
‫چرا میگی خفه شو؟
‫اوهوی.
‫صبر کن، دارم باهاش حرف میزنم، آروم باش.
‫مشکلی داری؟
‫مشکلی داری یا نه؟
‫- چشه؟ ‫- بذار آروم شه
‫نه ولی مشکلی داری یا نه؟
‫آروم باش، بهت گفتم.
‫ولم کن پاکو؛ من رفیقت نیستم؛
‫من رفیقت نیستم، اینجوری به من میگی خفه شو.
‫کجا میری؟
‫با اتوبوس.
‫پاکو، آروم باش.
‫آره... همینه، آروم باش.
‫خب پس، از اون هم عذرخواهی میکنی.
‫آره، روش حساب کن.
‫خسته نشدی از اینکه این یارو کمال ‫انقدر پاچه خواریت رو میکنه؟
‫اومدی عذرخواهی کنی یا گند بزنی؟
‫باشه، خوبه، فهمیدم.
‫برو.
‫ولی صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫آره، خوبه، خداحافظ.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫خوبه، برو.
‫برو، کافیه.
‫خوبه.
‫تو هم عذرخواهی میکنی؟
‫اول تو از کمل.
‫باشه، پس بیاین همه با هم عذرخواهی کنیم.
‫نه، اون نه.
‫اون نه؟
‫دیدی چطوری باهام حرف میزنه یارو؟
‫هی، داری رو مخم میری.
‫باربرها صبح اومدن.
‫سه ساعت طول کشید تا ‫بسته‌بندیش کنن، بازش کنن و همه چی.
‫مثل یه آدم زخمی
‫خیلی خالی شده، نه؟
‫آره، متوجه شدی؟
‫خوشتون میاد؟
‫این...
‫آرور؟
‫بیا تو دفترم.
‫نمیتونم.
‫چرا، البته که میتونی.
‫البته که میتونی.
‫بیا.
‫لطفاً در رو ببند.
‫پدرت چشه؟
نمی دونم دنبال چیه
‫بشین.
‫آرور، خواهش میکنم بشین.
‫زندگی خصوصی و خانوادگی ‫شما به من مربوط نیست
‫البته تا وقتی که اینجا سرریز نکنه.
‫مریضه.
‫خب، اگه قراره مفصل رانش عوض بشه ‫ این دیوونه‌اش نمیکنه.
‫به شما میگه دروغگو.
‫میدونه داره درمورد چی حرف میزنه.
‫میتونی بهم بگی تو سرت چی میگذره، آرور؟
‫نه، نمیتونم.
‫زون-رو-لونژمه.
‫ببخشید؟
‫زون-رو-لونژمه.
‫جایی که به دنیا اومدم.
‫نمیدونید کجاست؟
‫هیچکس نمیدونه کجاست.
‫و وقتی آدم میاد پاریس، وقتی از ‫زون-رو-لونژمه میاد، وقتی مثل
‫- زون-رو-لونژمه لباس میپوشه... ‫- چرا اینا رو به من میگید؟
‫دارم اینا رو میگم چون وقتی یکی ‫قضاوتم میکنه، یاد همه اون بچه‌های
‫احمق مدرسه میفتم، اون یکم مهم‌ترای
‫زون-رو-لونژمه، که هر روز تحقیرم میکردن.
‫شاید احمقانه باشه، ولی از اون ‫موقع تا حالا، این بهم انگیزه میده.
‫همه اینا رو گفتم که بدونید شما ‫خجالت رو اختراع نکردید، آرور.
‫خجالت؟
‫من خجالت نمیکشم.
‫برام مهم نیست که شما ‫از نمیدونم-کجا-لونژمه هستید،
‫برام مهم نیست داستان ‫کت و شلوارتون چیه.
‫همش به این چیزا فکر میکنید، ‫با ماشین‌هاتون، کراوات‌هاتون
‫و ساعت‌هاتون، شما رقت‌انگیزید.
‫یه عوضی متکبر که از قدرت ‫کوچیکش روی من لذت میبره.
‫ولی تموم شد، امروز تموم میشه.
‫من میرم.
‫خب، شما تصمیم نمیگیری.
‫چرا، میگیرم.
‫خب، اینجا میمونی، آرور.
‫تکون نخور، به من دست نزن، وگرنه ‫به جرم تعرض ازت شکایت میکنم.
‫زندگی رو برات جهنم میکنم.
‫پاک دیوونه شدی.
‫حالا کجاشو دیدی.
‫منتظر سامسون کِرنر هستیم؟
‫از بنیاد کِرنر؟
‫فکر میکردم مُرده.
‫وقتی فهمید یه تابلو از اِگون شیل ‫پیدا کردیم، انگار دوباره زنده شد.
‫منم یه شامپاین میخوام.
‫باشه.
‫من اینجوری حس میکنم ‫یا تو خیلی میدرخشی؟
‫عاشق شدم.
‫خب تبریک میگم.
‫تو به نظرم یه کم عصبی ‫میای، یه کم بی‌قراری.
‫واقعاً کارآموزت رو اخراج کردی؟
‫آره.
‫یعنی، خودش رفت.
‫خوب شد خلاص شدیم.
‫یه دیوونه واقعی بود.
‫یه دیوونه.
‫به پاریس خوش اومدید، آقای کِرنر.
‫سلام.
‫خواهش میکنم بفرمایید.
‫خب.
‫ما اینجا خیلی به این کشف افتخار میکنیم.
‫فکر میکنم میتونیم بگیم این یه معجزه است.
‫ما خیلی به این کشف افتخار میکنیم.
‫میتونیم بگیم این یه معجزه است.
‫این اثر، گل‌های آفتابگردان ‫اِگون شیل، فکر میکردیم
‫تو آشوب جنگ جهانی دوم گم شده.
‫و در واقع در سال ۱۹۳۹ همراه با
‫کل مجموعه متعلق به ‫صاحبش ناپدید شده بود.
‫من خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫من ناامید شدم.
‫من خیلی ناامید شدم.
‫اصلاً اون چیزی نبود که انتظارشو داشتم.
‫تابلو خیلی بیشتر از اون ‫چیزی که فکر میکردم آسیب دیده.
‫این اصلاً یه تابلوی درجه یک نیست.
‫این یه تابلو با کیفیت خیلی متوسطه.
‫بله، الو؟
‫ماتره اگرمن هستم.
‫خوبی آندره؟
‫بهتر از این بودم.
‫شما چطورید؟
‫من خوبم، ممنون.
‫اسم روشبورگ براتون آشناست؟
‫آره، وکیل فرانسوی خانواده والبرگه.
‫چی میخواد؟
‫با من تماس گرفت.
‫خیلی رک بود.
‫بهم گفت، ببین، ما میدونیم ‫تابلو خیلی بد فروش میره.
‫نباید بره حراج.
‫باورنکردنیه.
‫یه پیشنهاد خرید خصوصی ‫به مبلغ ۸ میلیون یورو داد.
‫به نظرش باید همین الان قبول کنیم.
‫۸ میلیون یورو، این مسخره‌ست.
‫امکان نداره.
‫البته گفتم، ما تابلو رو فقط از طریق...
‫... آقای ماسون میفروشیم.
‫عالی عمل کردید.
‫درسته.
‫من سعی میکنم باهاش تماس ‫بگیرم و بهتون خبر میدم.
‫باشه، منو در جریان بذارید.
‫شب بخیر آقای آندره.
‫ممنون.
‫استاد روشبورگ، من در دسترس نیستم.
‫پیام بذارید و من تماس میگیرم.
‫اینجا روشبورگه.
‫من اینجا نیستم.
‫لطفاً پیام بگذارید.
‫بعد از ضبط پیام...
‫بله؟
‫برتینا، یه مشکلی داریم.
‫ببین، من الان تنها نیستم.
‫خب کی میتونم باهات صحبت کنم؟
‫تنها نیستم، ولی هنوز پاریسم.
‫خونه‌ای؟
‫آره.
‫میتونم تا یه ساعت دیگه اونجا باشم.
‫باشه، خیلی خوب.
‫مرسی.
‫ولی غذا خوردم.
‫پس میشه... مثل ۳ تا.
‫وکیله بهت زنگ نزد؟
‫نه.
‫من زنگ زدم، ولی آخرش پیام نذاشتم.
‫نمیخوام... به نظر بیاد دارم التماس میکنم.
‫مضحک و افتضاحه، آره.
‫ببینید، من می‌فهمم که به نفع شما نیست
‫که تابلو از زیر دستتون در بره.
‫ولی من نمی‌خوام ریسک ‫کنم که دست خالی بمونم.
‫باب، هیچ شانسی بابت این موضوع وجود نداره.
‫بازار هیگینز هیل هیچوقت به ‫این قوی نبوده، خودت می‌دونی.
‫من آبروی خودم و اسکاتی ‫رو به خطر می‌ندازم.
‫آقای ماسون، من یه قرار دارم.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫ممنون، خداحافظ.
‫قهوه‌ات.
‫داری خودتو مریض می‌کنی.
‫به درک، من که مُردم.
‫بسه دیگه، نخور.
‫حداقل بهت هشدار دادم.
‫می‌تونی از خانم هرمن تشکر کنی، در واقع.
‫من هر روز بیشتر از این دختر خوشم میاد.
‫بله؟
‫شب بخیر.
‫آقای ماسون نیستن؟
‫در دسترس نیست، برای همین.
‫می‌خواستم...
‫بفرمایید.
‫نه.
‫مهم نیست.
‫صبر کنید.
‫اون ته نشسته.
‫کاپشن قشنگی دارید.
‫از کجا؟
‫150 یورو.
‫پس شما ارور هستید.
‫میگن خیلی دروغ میگید.
‫نه، راسته.
‫150 یورو قیمتشه.
‫و شما کی هستید؟
‫من؟
‫من همسر سابقشم.
‫ولی همکارشم هستم.
‫و دوستش.
‫احتمالاً تنها دوستش.
‫می‌خواستید باهاش حرف بزنید؟
‫حالش خوب نیست.
‫ولی...
‫اگه مربوط به کاره، می‌تونم بهش پیغام بدم.
‫این...
‫مربوط به کار نیست.
‫یه لحظه.
‫با من بیاید.
‫یه مدت طول می‌کشه.
‫نه.
‫وقتی تنهاست زیادی می‌خوره.
‫و روز به روز تنهاتر میشه.
‫یه دور باطله.
‫می‌خواستید چیز خاصی بهش بگید؟
‫به شما ربطی نداره.
‫می‌دونم.
‫ولی اگه بتونم کمک کنم.
‫یه چیزایی بهش گفتم که واقعاً منظورم نبود.
‫می‌خواستم توضیح بدم.
‫هرچند دیگه فایده‌ای نداره.
‫نمی‌دونم چرا همتون فکر می‌کنید
‫که دیگه هیچی فایده نداره، که خیلی دیر شده.
‫هیچوقت برای هیچی دیر نیست.
‫شما از اونی که فکر می‌کردم جوون‌ترید.
‫خیلی جوونید.
‫که چی؟
‫هیچی.
‫من باید برم.
‫منم میرم.
‫نه، بمونید.
‫بهتون نیاز داره.
‫چرا؟
‫می‌خواید بدونید؟
‫نه.
‫- خوبه؛ بین خودمون بمونه؟ ‫- بین ما هیچی نبود؛
‫نبود؟
‫یعنی سرزنش کردن من ‫یا تهدید به شکایت کردن چیزی نیست؟
‫- خب شاید چیزی باشه ‫- خودخواهیت منو عصبی میکنه
‫خاکش کنیم؟
‫منظورم تابلو نقاشیه.
‫برتینا بهت گفته؟
‫- پس میدونی که خراب شد ‫- فکر نکنم.
‫تو مدت زیادی که اینجام ‫میدونم کی شانس از کفم رفته
‫تو هیچی نمیدونی
‫فکر میکنی بعد از یه ماه کارآموزی ‫دیگه همه چی رو میدونی؟
‫چرا باید حرف یه دروغگوی بالفطره رو ‫باور کنم؟
‫من اینجا بودم تا کمکتون کنم، ‫ولی اگه ترجیح می‌دید
‫با همون رفتار مردسالارانه‌تون بمونید، ‫من میرم بخوابم.
‫این ربطی به اون نداره.
‫آره، همینه.
‫برو.
‫کد A-55-88
‫معذرت می‌خوام.
‫ولی آماده‌ام که به حرفاتون گوش کنم، ‫هر چی دل تنگت میخواد بگو.
‫قهوه میخوای؟
‫اوم نه، من قبلاً پنج تا خوردم.
دیگه نمی خام
‫چطور میتونی کمکم کنی؟
‫بذارید به آقای والبرگ زنگ بزنم.
‫نه، ببین غیر از شما، اون با ‫کس دیگه ای صحبت نمیکنه.
‫پس خودتون بهش زنگ بزنید.
‫که چی بگم؟
‫میخواستم براتون بنویسم.
‫در واقع، نوشتمش.
‫نمیدونم لایقش هستید یا نه.
‫آقای والبرگ، آندره ماسون صحبت میکنه.
‫متاسفم که باهاتون تند برخورد کردم ‫اما... میخواستم باهاتون صحبت کنم.
‫خیلی مهمه، برای شما مهمه.
‫- درباره دیروز... ‫- فکر میکنم هر چی لازم بود گفته شد.
‫نه باب، اصلاً اینطور نیست.
‫من همین الان فهمیدم که شما رو گول زدن.
‫دارن باهاتون بازی میکنن.
‫درباره چی و کی حرف میزنید؟
‫درباره آقای سَمسون کورنر حرف میزنم.
‫دقیقاً چی میدونید؟
‫اون... پیشنهاد دهنده...
‫پیشنهاد 8 میلیون یورویی برای
‫خرید این تابلو از طرف اونه، درسته؟
‫درسته.
‫درسته، آقای کورنر ‫علاقه‌ش رو به ما نشون داد
‫- اما ... ‫- وکیلش آقای روشبورگ
‫شما بهش پول نمیدید، درسته؟
‫نه.
‫اون کمیسیون میگیره.
‫- و من نمیخوام انجامش بدم برای ‫- باشه، ولی دو تا چیز.
‫اول اینکه،...
‫آقای کورنر، از بنیاد کورنر، ‫از موزه کورنر، میاد دیدنتون.
‫و دوم اینکه، ...
‫آقای روشبورگ همون ‫کسیه که به شما گفت تابلو...
‫قیمت خوبی نداره، درسته؟
‫از کجا میدونید؟
‫با آقای کورنر به توافق رسیده و سعی کرده با ‫وکیل ما هم برای گرفتن درصد به توافق برسه.
‫حالا میتونم کامل براتون توضیح بدم.
‫ممنون میشم.
‫مرسی.
‫چطوری فهمیدید؟
‫پدرم هم همینطوری گول خورد.
‫این یه کلک قدیمیه.
‫محصول رو بد جلوه میدن ‫تا با قیمت پایین بخرنش.
‫باید میفهمیدم.
‫برتینا هم همینطور.
‫خب، از اونجایی که عاشقه.
‫تو این جور مواقع، آدم همه ‫چیز رو درست نمیبینه، مگه نه؟
‫ممنون.
‫پدرتون خیلی مهربون به نظر میرسید.
‫دوباره باهاش حرف زدید؟
‫شما دو تا حالتون خوب میشه؟
‫از پسش برمیایم.
‫حالا میندازمت بیرون.
‫یواش، داری خفم میکنی.
‫چون داری تکون میخوری.
‫اینقدر وول نخور.
‫بفرما.
‫خیلی خوب شد.
‫شبیه پنگوئن شدم.
‫خیلی خوشتیپ شدی، پسرم.
‫سلام.
‫حالتون خوبه؟
‫خوبم، شما خوبید؟
‫خوبم.
‫راحت تونستید مرخصی بگیرید؟
‫آره، از قبل برنامه‌ریزی کرده بودم.
‫همه مرخصی‌هام رو نگرفته بودم.
‫به دوستاتون خبر دادید؟
‫نه، به هیچکس چیزی نگفتم.
‫اِ چرا؟
‫چرا؟
‫به اونا ربطی نداره.
‫خیلی عصبیه.
‫بس کن مامان.
‫من عصبی نیستم.
‫میشه یه آهنگ کوچولو با گیتار بزنید؟
‫مطمئنم خیلی خوب میزنید.
‫نه، من افتضاحم.
‫چرت نگو؛ عالیه.
‫کابرل رو دوست داره.
‫بس کن.
‫فقط یه کم برای سرگرمی، سوزان.
‫برای سوزان.
‫واقعاً لازمه که برم؟
‫پاریس شهر خیلی قشنگیه.
‫خوشت میاد.
‫تازه سوزان راهنمات میشه.
‫نه بس کن مامان.
‫من نیازی ندارم کسی دستمو بگیره، باشه؟
‫میترسی دستتو بگیره؟
‫از دخترا میترسه.
‫یه کلمه دیگه حرف بزنی...
‫هر چی دوست دارید بزنید.
‫خوشحالم میکنه.
‫ممنون.
‫دو تا اتاق
‫مرسی.
‫سلام.
‫به هتل پولمن تور ایفل خوش اومدید.
‫ممنون.
‫سلام منم
‫آره، خوب پیش رفت.
‫خیلی بامزه‌س.
‫از خجالت خشکش زده.
‫من تو اتاق 972 هستم
‫بریم.
‫و حالا میرسیم به نقطه اوج ‫این حراج منحصر به فرد و تاریخی با...
‫این تابلو اثر از اگون شیل، ‫گل‌های آفتابگردان
‫اصل و منشأ این تابلو به ‫تنهایی یه داستان شگفت‌انگیزه.
‫برای این تابلو با 8 میلیون یورو ‫شروع می‌کنیم
‫هشت میلیون؛ ‫کسی پیشنهاد 8 میلیون میده؟
‫یه پیشنهاد پشت تلفن داریم.
‫اینجا 9 میلیون یورو
‫از طرف تو الیز ‫ده میلیون
‫اینجا استفان 11 میلیون
‫بنوا 12 میلیون
‫سامانتا 13 میلیون یورو
‫الیز 14 میلیون یورو
‫سامانتا 15 میلیون
‫شانزده میلیون یورو
‫هجده میلیون یورو
‫مشتری سامانتا 21 میلیون
‫روی پیشنهاد شما؛ بنوا.
‫22 میلیون.
‫23 میلیون.
‫میخوام با 23 میلیون تمومش کنم.
‫24 میلیون، سامانتا.
‫حالا رقابت بین مشتری‌های شما دو نفره.
‫پیشنهاد الان 24 میلیونه.
‫25 میلیون!
‫25 میلیون برای مشتری سامانتا.
‫25 میلیون، بنوا.
‫25 میلیون یورو.
‫25 میلیون.
‫این تابلو رو با 25 میلیون به مشتری ‫شماره 120 میفروشم. اثر اگون شیل
‫- دیوونه کننده‌ست نه؟ ‫- تاریخی شد
‫- مارتین رو دیدی؟ ‫- مگه پیش تو نیست؟
‫مگه پیش تو نیست؟
‫نه، اینجا بود بعد نمیدونم ‫یهو غیبش زد، نمیدونم کجاست.
‫برو دستشویی رو نگاه کن، تازه ‫بیشتر از 2 میلیون برنده شده.
‫من جای اون بودم الان داشتم بالا میاوردم.
‫همین الان.
‫فوق‌العاده بود.
‫واقعاً شکوهمند بود.
‫شکوهمند.
‫ممنون.
‫هنری اینجا نیست؟
‫ندیدمش.
‫اتفاقاً میخواستم در موردش باهاتون حرف بزنم.
‫یه لحظه وقت دارین؟
‫کار رو تموم کردیم، آره.
‫میخواستم زودتر بهتون بگم ‫ولی فرصت نشد.
‫بخش رو بازسازی کردم.
‫هنری داره میره.
‫فرانسیس به جای شما میشه مدیر بین‌الملل.
‫و شما میشین رئیس کل.
‫امیدوارم خوشحال شده باشین.
‫عالیه، هروه.
‫ببخشید.
‫خواهش میکنم.
‫مثل یه رهبر ارکستر هدایتش کردی، ‫قشنگ بود.
‫ممنون.
‫فکر کنم میخوام برم.
‫چی؟
‫میخوام از اسکاتیز برم.
‫تو الان بزرگترین معامله قرن رو ‫انجام دادی، قهرمان روزی
‫و داری از رفتن حرف میزنی، ‫دیوونه شدی؟
‫هروه منو به عنوان رئیس کل منصوب کرد.
‫شرمن مثل رئیس جمهوره؟
‫ولی شرمن برام جالب نیست.
‫من کل زندگیم رو تو یه دفتر گذروندم.
‫این چیزا به درد من نمیخوره.
‫پشت سر من کل بخش رو بازسازی میکنه.
‫جوری بهم میگه انگار خبر خوبیه.
‫کاملاً بی‌احترامیه.
‫بدتر از همه اینه که خودش نمیفهمه.
‫بذار یکم فکر کنیم.
‫همین الان هنری رو اخراج کرد.
‫میتونه فردا منو اخراج کنه یا هر کی رو ‫که بخواد جایگزین کنه.
‫در حالی که ما در اوج هستیم.
‫من یه دفتر مشتری دارم.
‫تو هم یه دفتر مشتری داری.
‫بیا برای خودمون کار کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫مارتین، بازم منم.
‫زنگ بزن.
‫نمیفهمم کجا رفتی.
‫لحظه خیلی خوبیه.
‫واقعاً دوست داریم باهات شریکش باشیم.
‫مارتین...
‫دستمال میخوای؟
‫میرسونمت هتل.
‫آره.
‫پنج دقیقه دیگه.
‫همه چی خوبه.
‫بیاین.
‫بریم.
‫میخواین بچشین؟
‫بفرما.
‫ببخشید، خیلی گرسنه‌مون بود.
‫کار خوبی کردین.
‫والبرگ‌ها منو نگه داشتن.
‫خانواده اینجان.
‫کل خانواده اومدن؟
‫آره، یه اتاق بالا رزرو کردن برای شام.
‫راستی، مارتین خیلی دوست ‫داره شما رو ملاقات کنه.
‫من؟
‫بله، شما.
‫اذیتتون میکنه؟
‫نه، خوبه.
‫بفرمایید تموم کنید، خواهش میکنم.
‫شما هم میتونید بیاید.
‫با کمال میل.
‫منو فراموش کنید، خیلی خسته‌ام.
‫مهمون من.
‫ممنون.
‫در مورد چیزی که قبلاً ازم پرسیدی، ‫موافقم.
‫آقای والبرگ
‫آقای مارتین کلر.
‫مارتین، از دیدنت خوشحالم.
‫خوشبختم.
‫هفت ماه بعد
‫خوبم، شما چطور؟
‫خوبم
‫چی می‌خوری؟
‫این چیه؟
‫یه نوشیدنی.
‫میتونم بچشم؟
‫راحت باش.
‫نه، فقط میخوام بوش کنم.
‫آره، منم یکی میخوام.
‫خیلی خوبه.
‫تولدت مبارک.
‫اونی که دوست دارم.
‫جدی؟
‫ممنون.
‫و این برای شماست.
‫یه خانمی تو تنگناست.
‫میخواد بفروشه.
‫۱۵۰ ساله تو خانواده‌شونه.
‫خب، اگه واقعاً کار خودشه، یه کشف بزرگه.
‫باورنکردنی.
‫هیچ کپی‌ای ازش نداریم، ولی یه کاریکاتور
‫از این نقاشی تو یه روزنامه ‫طنز اون زمان پیدا کردم.
‫لو شاریواری.
‫آه بله.
‫و داستانش رو که این خانم برایم ‫تعریف می‌کرد، کلی خجالت کشید.
‫چرا با خجالت؟
‫مادربزرگ مادربزرگش یه ‫سالن روبروی خونه نقاش داشت
‫منظورمو متوجه می‌شید، روبروی خونه نقاش.
‫و اون، تابلو رو در ازای ‫خدماتش بهش هدیه داد.
‫یه زن ؟
‫یه زن اشرافی، یه نیمه اشراف.
‫خلاصه، آره.
‫شب بخیر، حالتون خوبه؟
‫شب بخیر، خوبم.
‫بیا، اینو برات گرفتم.
‫آه.
‫پس من تا ابد خوشبو میشم.
‫صبر کن، عوضش می‌کنم.
‫نه نه نه، خیلی خوبه.
‫مال منه.
‫مطمئنی؟
‫خیلی خوشحالم.
‫آه، ببخشید، گوشیم زنگ میخوره.
‫معذرت می‌خوام.
‫راستی هوا سرده.
‫آره، داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫عذر می‌خوام.
‫میزتون آماده‌ست.
‫لطفاً دنبالم بیاید.
‫بله.
‫آه، داشت یادم می‌رفت.
‫این برای دفترتون بود.
‫ممنون.
‫آقای ماسون عزیز، من یه گیتار برقی خریدم،
‫یه خونه برای مادرم خریدم و همین.
‫هنوز شب‌ها تو کارخونه کار ‫می‌کنم چون نمی‌خوام دوستام
‫فکر کنن این موضوع چیزی ‫رو تو زندگیم تغییر داده.
‫اما می‌خواستم برای کاری که برام
‫کردید ازتون تشکر کنم و ‫کریسمس خوبی براتون آرزو کنم.
‫مارتین کلر.
‫خیلی ممنون.