‫دروازه رو باز کن.
‫زود باش، بذار بیاد تو.
‫شروع کن.
‫- هی... ‫- ها؟
‫- مُرده. ‫- از شرش خلاص شید.
‫بگو ببینم، بقیه دخترا کجان؟
‫- گوشیتو چک کن. ‫- زود باش، چکش کن.
‫جواب تلفنتو بده.
‫بابا!
‫کمکم کن بابا!
‫بابا، نجاتم بده! ‫خیلی میترسم بابا!
‫بابا، کمکم کن!
‫سلام!
‫من رئیسم.
‫میدونی، بهترین چیز در مورد اینکه ‫بهت بگن رئیس چیه، هوم؟
‫حتی رئیس خودمم بهم میگه رئیس!
‫لطفا، دخترمو ول کن.
‫دیگه گریه نکن! ولش میکنم...
‫حالا بهم بگو،
‫کی اطلاعات اینجارو بهت داده، هوم؟
‫تو رئیس من، رائو رو نمیشناسی.
‫اون دخترتو زنده زنده...
‫با یه تیغه زنگ زده پوست میکنه. ‫- نه، خواهش میکنم.
‫حالمو بهم میزنه.
‫یه ویس برام اومده.
‫دار و دسته رائو ‫اون 40 تا دختر گمشده رو...
‫توی یه محوطه یخچالی توی آلپوزا نگه داشتن.
‫بهت 15 روز وقت میدم.
‫ببین این یارو کیه.
‫وگرنه، دختر تو هم...
‫حالا چه بلایی سرمون میاد؟
‫یکی قراره بیاد.
‫حتما یکی میاد ‫که نجاتمون بده.
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫"بیبی جان"
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫قراره همه رو تیکه پاره کنه،
‫یه جنگ داره شروع میشه ‫و اون به هیچکس رحم نمیکنه،
‫ایناهاش، بیبی جان داره میاد!
‫ای خدا،این چه زندگی ای که من دارم!
‫عزیزم، داره دیرم میشه واسه مدرسه!
‫دو دقیقه.
‫دو دقیقه!
‫هر روز دیر بیدار میشی، ‫هر روزم منو دیر میرسونی مدرسه!
‫بعد این موتورت حتی روشن هم نمیشه.
‫باید ببری بذاریش تو موزه.
‫سر پینکی داد نزن، عزیزم.
‫'احمق، مشکیه، نه صورتی!'
‫بـــــــــیـــــــــــبـــــی!
‫بیا بریم کارشو تموم کنیم!
‫- برو برو برو. سریع تر! ‫- باشه بیبی!
‫- بیبی، نشونش بده! ‫- دارم میرم سراغش، عزیزم.
‫هورااا!
‫- گاناپاتی باپا...! ‫- موریا!
‫بزن بریم، بیبی!
‫هورااا!
‫هی، بیا اینجا!
‫وایسا، دارم میام!
‫- چیه، ها؟ ‫- آقا! شما...
‫- ببخشید، آقا. ‫- چیو ببخشید؟
‫راستش بچمو خیس کردی،
‫واسه همین منم مجبور شدم خیسِت کنم.
‫صندلی بچه؟
‫تو هم بچه داری؟
‫از یه پدر به یه پدر دیگه ‫اعتماد به نفس دخترم لطمه دیده، آقا.
‫- به درد نخور! ‫- لطفا ازش معذرت خواهی کن.
‫چی؟
‫نترس دخترم تو رو می بخشه.
‫هوم.
‫ببخشید، بچه.
‫تو حسابی خیسم کردی.
‫احمق! ‫روانیِ خونخوار.
‫من شما رو بخشیدم، آقا.
‫- میخوای یه پس گردنی بهت بزنم؟ ‫- بخشیدم، بخشیدم، بخشیدم.
‫- خیلی بی عرضه ای. ‫-معذرت خواهی کرد دیگه، عزیزم.
‫- وگرنه، میزدمش. ‫- آره دیدم.
‫از شالیزارهای کوتاناد،
‫تق تق، تق تق، تق تق.
‫هی دختر کوچولو، تو مثل یه فاخته ای.
‫تق تق، تق تق، تق تق.
‫موجای طلایی رودخونه پامبا،
‫اومدن، ای دختر،
‫یه استقبال درست و حسابی لازم داریم،
‫باید آهنگ هم پخش بشه.
‫مثل یه اسب که داره چهار نعل میره،
‫تق تق، تق تق، تق تق.
‫مثل یه اسب که داره چهار نعل میره،
‫تق تق، تق تق، تق تق.
‫مثل یه اسب که داره چهار نعل میره،
‫امروز زودتر از دیروز رسیدیم.
‫خوب بود، نه؟
‫دیره! دیره! دیره! بازم دیره!
‫همیشه دیر میکنی!
‫چپ، راست، چپ!
‫- چپ، راست، چپ! ‫- کیف!
‫- چپ، راست، چپ! ‫- خوبی عزیزم؟
‫چپ، راست، چپ!
‫اوکی ام!
‫هی، تقلب نکن.
‫صبح بخیر خانم.
‫برای چی دیر کردی؟
‫خانم، موتور تو راه خراب شد.
‫بعد یه احمقی اومد ‫همه گلا رو پاشید روم.
‫ما هم دنبالش کردیم ‫و دنبالش کردیم و دنبالش کردیم.
‫- خیلی دنبالش کردیم که... ‫- بسه دیگه، خوشی.
‫من فقط دلیلش رو پرسیدم، ‫نه کل ماجرا رو.
‫اون کیه؟
‫آهان، اون... ؟
‫اون داداشمه.
‫- داداشته؟ ‫- آره.
‫روشن شو، پینکی. ‫پینکی، روشن شو.
‫مشکلی دارید؟
‫دل بیچاره‌ش شکسته.
‫یه ساله که اینجوریه.
‫شما راه حلی دارید، خانم؟
‫ها؟
‫برو سر کلاس!
‫عزیزم، ازش پول نگیر، لطفا.
‫- بفرمایید. ‫- اشکالی نداره، مهمون مایید.
‫ممنونم.
‫خداحافظ.
‫100 روپیه ضرر کردیم.
‫بودن تو برای زنده موندن من ضروریه،
‫تایگر!
‫همه شادی و خوشی رو هم،
‫کل دنیای بزرگ رو،
‫برات میارم.
‫تو جانیِ کوچولوی منی، جانی، جانیِ کوچولو.
‫تو نور چشم منی،
‫تو عزیز دلمی، دروغ نمیگم.
‫ما اینجا مثل جوکریم،
‫با هم هر کاری بخوایم میتونیم بکنیم، عزیزم.
‫- هیچکی مثل تو نیست، ‫- نه، نه، دارو نمیخوام.
‫تو یه دونه‌ای، خوشگله.
‫- عزیزم... ‫- هیچکی مثل تو نیست،
‫هر جا رو میخوای میتونی چک کنی.
‫- بیبی، من دوستت ندارم! ‫- ولی من دوستت دارم، عزیزم.
‫دیره! دیره! دیره! بازم دیره!
‫- همیشه دیر میکنی! به درد نخور! ‫- چته، عزیزم؟
‫اگه بخوای همیشه منو بعد از ‫تموم شدن دو تا کلاس برسونی،
‫سه سال طول میکشه ‫تا کلاس اول رو تموم کنم.
‫ولی عزیزم، ایمنی هم مهمه، درسته؟
‫- آهسته و پیوسته برنده میشی. ‫- مگه تو حلزونی!
‫برو اینو به معلمم بگو!
‫احمق!
‫یه جوجه کوچولو بود.
‫ببخشید، خانم.
‫بازم که دیر کردی.
‫عزیزم بیدار نمی‌شد.
‫هر روز یه بهونه جدید میاری.
‫برو بیرون وایسا.
‫برو داخل!
‫اوه!
‫ببخشید، ببخشید، ما دیر کردیم.
‫اینجوری که نمیشه.
‫یه آرایشگاه برو ‫خوشتیپ میشی.
‫من مالایایی بلد نیستم.
‫اوه. ببخشید.
‫یه آرایشگاه برو ‫خوشتیپ میشی.
‫- باشه، عزیزم. فردا وقتی که... ‫- ها؟
‫ببخشید.
‫باشه، خانم.
‫چهار چهار تا میشه هفده تا، درسته، عزیزم؟
‫داری منو امتحان میکنی؟
‫پس هفده تا نیست؟
‫- شونزده تا میشه! ‫- آره، باشه، باشه.
‫راستی، ‫دیروز معلمتو تو مدرسه دیدم.
‫کدوم معلمم؟
‫خوب ندیدمش.
‫یعنی، چشماش درشت بود،
‫موهای فرفری مثل نودل ماگی،
‫گونه‌های گرد، مثل یه نون.
‫تو که الان گفتی خوب ندیدیش،
‫بعد همه اینا رو میدونی.
‫- اون خانم تارا ست. ‫- باشه.
‫تو باید تعاملاتت با اون ‫معلم فقط در حد مشق و کلاس باشه.
‫حواست به مشقای من باشه!
‫یادته دفعه قبل ‫چه طاووسی کشیدی؟
‫خیلی زحمت کشیدم ‫تا معلممو قانع کنم
‫که اون یه طاووسه نه یه شتر.
‫داری زندگیمو خراب میکنی!
‫دوی! برای چی اینقدر ناراحتی؟
‫فقط داریم میریم یه دوری بزنیم.
‫ها؟
‫هی...
‫دوی!
‫ببخشید، عزیزم. ‫تو نونوایی معطل شدم.
‫آماده‌ای بریم؟
‫بریم.
‫چی شده؟
‫همکلاسیم رونی رو میشناسی؟
‫- منو زد. ‫- برای چی؟
‫هی منو اذیت میکنه ‫و بهم میگه نونوایی.
‫بهش گفتم اسم من نونوایی نیست، ‫اسمم خوشیه.
‫واسه همین منو زد.
‫خب، تو هم زدیش؟
‫نه.
‫برای چی عزیزم؟
‫فقط بهم یاد دادی نه بگم ‫نه اینکه دعوا کنم.
‫فقط مهربون باشم.
‫- رونی ازت معذرت‌خواهی کرد؟ ‫- نه.
‫اتفاقا بهم خندید.
‫- بهت خندید؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی بده عزیزم.
‫- تصور کن تو یه ماشینی. ‫- باشه.
‫و یه گاومیش درست وسط جاده نشسته.
‫کوچیکه یا چاقه؟
‫مهم نیست.
‫اگه مودبانه به گاومیشه بگی،
‫برو کنار، میره؟
‫نه، نمیره.
‫دقیقا عزیزم.
‫پس باید یه های فایو ‫محکم به پشت گاومیشه بزنی.
‫باید هرچیزو رو به زبونی که ‫میفهمن به مردم توضیح بدی.
‫زندگی همینه عشق من.
‫رونی، احمق!
‫مامانی!
‫مامانی، من یه بادکنک قرمز میخوام.
‫عزیزم، اگه معلم میخواست ما رو تنبیه کنه،
‫باید ازمون می خواست ‫تو مدرسه ببینیمش.
‫ولی ازمون خواسته ‫تو کلیسا ببینیمش.
‫- شاید میخواد ما رو ببخشه. ‫- اوهوم.
‫- تو خیلی ساده‌ای عزیزم. ‫- برای چی؟
‫هر چی من میگم رو باور میکنی.
‫اوناهاش! معلمت اینجاست.
‫- صبح بخیر خانم. ‫- خانم مگی!
‫تو به خوشی یاد میدی ‫اینجوری دعوا کنه، ها؟
‫خیلی معصوم به نظر میای، ‫ولی به یه بچه خشونتُ یاد میدی؟
‫خشونت؟
‫نه، اینجوری نیست خانم.
‫مگه کتاب مقدس رو نخوندی؟ ‫کتاب مقدس چی میگه؟
‫کتاب مقدس؟
‫دشمنانت رو دوست بدار.
‫اوه.
‫نخوندیش؟
‫خوندم، خوندم.
‫ولی دفاع از خود هم ‫برای یه بچه ضروریه.
‫اون فقط پنج سالشه. ‫چجوری میتونی...
‫عزیزم، ونمون!
‫مگه کوری؟ ‫ماشینو ندیدی؟!
‫- هی، بچه، بیا اینجا! ‫- ها؟
‫عقل تو سرت نیست؟
‫احمق!
‫کدوم مدرسه میری؟
‫مدرسه؟
‫حداقل باید می گفت دانشگاه.
‫- بگو دیگه! ‫- دیگه خیلی داره زیاده‌روی میکنه.
‫- گاومیش! ‫- عزیزم! هی... !
‫ببخشید آقا. ببخشید.
‫- تو خیلی عاقل‌تر از سنتی! ‫- عزیزم، وایسا.
‫- اون فقط یه بچه‌ست آقا. ‫- پس کنترلش کن.
‫- ولم کن. ‫- بله.
‫- میزنمشون. ‫- ببخشید آقا. ببخشید.
‫- فقط یه بچه‌ست. ‫- بریم دِوی رو پیدا کنیم.
‫خوشی!
‫- عزیزم، درک کن دیگه... ‫- خودت درک کن!
‫میشه لطفا منو برسونید؟
‫- کجا میخوای بری؟ ‫- مستقیم برو.
‫ بپیچ به چپ.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫کلانتری؟
‫- ببخشید آقا. ببخشید. ‫- تو خیلی عاقل‌تر از سنتی!
‫نگران نباش. با من بیا.
‫ببخشید داداش.
‫اشکالی نداره.
‫خانم، صبر کنید منم بیام.
‫خوشی!
‫- خوشی! ‫- حواستو جمع کن!
‫آقا!
‫تماس اضطراریه!
‫درد میکنه.
‫بعد از این میریم بیمارستان.
‫عقل‌تو از دست دادی؟
‫کی بهت اجازه داد ‫دختر منو بیاری اینجا؟
‫خوشی...
‫- من نمیدونستم خوشی اینجاست. ‫- لطفا از ما دور بمون.
‫- مشکل چیه؟ ‫- نه.
‫چی شده؟
‫بگو.
‫ما فقط اینجاییم که گزارش بدیم.
‫آقا، ما دیگه میریم. ‫بریم عزیزم.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫اسمت چیه؟
‫آقا، جان دسيلوا.
‫جان.
‫ما قبلا همدیگه رو دیدیم، ‫تو ده رادان، درسته؟
‫نه آقا، ‫من هیچوقت اونجا نبودم...
‫اسم من جان دسيلواست.
‫اینجا شهر منه.
‫ما از زمان انگلیسیا ‫اینجا نونوایی داریم.
‫اسم پدربزرگم نیکلاس دسيلواست،
‫و اسم پدرم کورويلا دسيلواست.
‫الان من دارم میچرخونمش.
‫مالایالم بلد نیستم.
‫آقا، من هیچ ربطی ‫به ده رادان که شما گفتین ندارم.
‫خداحافظ.
‫بیا، بریم.
‫ساتیا!
‫- هی ساتیا! ‫- آقا.
‫- پرونده رو بیار. ‫- باشه، آقا.
‫خیلی وقته دنبالش میگردیم.
‫بالاخره وقتشه که بگیریمش.
‫بریم.
‫بگو.
‫دِوی رو پیدا کردم.
‫ها؟
‫آفرین!
‫یه چیز دیگه.
‫- نه، نه... ‫- یکی ازت شکایت کرده.
‫لعنتی!
‫ببخشید عزیزم.
‫تقصیر معلمم نیست.
‫من بودم که دنبالش دویدم.
‫منم متاسفم عزیزم.
‫بابا دیگه هیچوقت ‫اینجوری سرت داد نمیزنه.
‫قول آبنباتی؟
‫قول آبنباتی!
‫تایگر!
‫پسر خوب.
‫برو داخل.
‫برای چی اون بالا رو نگاه میکنی؟ ‫این پایین رو نگاه کن.
‫بله آقا.
‫چطور میتونم کمکتون کنم؟
‫ها؟
‫میشه دو تا کلوچه تخم مرغی ‫و یکم چاتنی واسه لیسیدن بدین؟
‫آقا،
‫- فکر کنم یه سوء تفاهمی شده. ‫- نقش بازی میکنی، ها!
‫بیا اینجا!
‫- من کاری نکردم، آقا. ‫- میخوای منو گول بزنی، ها؟
‫- وانمود میکنی داری کلوچه میفروشی... ‫- آقا، لطفا به حرفم گوش کنین!
‫در حالی که در واقع داری ‫اطلاعات ما رو میفروشی.
‫- آقا، من چیزی نگفتم، آقا. ‫- جاسوس لعنتی!
‫فوق العاده است! ‫عالیه! شگفت انگیزه!
‫حتی افسران IPS هم دارن ‫الان برای ما کار میکنن.
‫از ما شکایت کردی، مگه نه؟
‫حالا آقای رائو قراره بیاد اینجا ‫تا حکمشو در مورد تو صادر کنه.
‫دخترم کجاست؟
‫بابا!
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا، عزیزم. ‫زود باش.
‫هی... بزنش.
‫آقا... من هیچی نمیدونم، آقا.
‫این حشره رو بکش.
‫تو روحتم خبر نداره که ‫رائو چه کارایی میتونه بکنه.
‫تو هم روحت خبر نداره که ‫جان چه کارایی میتونه بکنه.
‫مجبورم نکن این کارو بکنم.
‫مجبورم نکن.
‫شش سال پیش،
‫- یه مردی بود که... ‫- من هیچ شکایتی ثبت نکردم، آقا.
‫هی، برو دخترشو بیار.
‫برای آدم بدا شیطان بود...
‫و برای آدم خوبا خدا.
‫اسمش آی‌پی‌اس ساتیا ورماست!
‫بیبی جان! بیبی جان!
‫بکشش!
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫می‌خواد همه رو تیکه پاره کنه،
‫یه جنگ داره شروع میشه ‫و اون به هیچ‌کس رحم نمی‌کنه،
‫ایناهاش، بیبی جان داره میاد!
‫زود باش،
‫سعی کن به دخترم دست بزنی!
‫شیطان داره میاد، بهتره حواست به کارات باشه،
‫شیر رو بیدار کنی، باید تاوان پس بدی،
‫اوه بیبی جان!
‫دشمنا بهتره فرار کنن، نشون بده خودتو،
‫شیر رو بیدار کنی، تبدیل میشی به شکار،
‫اوه بیبی جان!
‫با کشتن رائو، اشتباه بزرگی کردی.
‫حالا رئیسش میاد سراغت.
‫خب، رئیست ‫درست روبروت وایساده.
‫ایناهاش، بیبی جان داره میاد!
‫"6 سال پیش" ‫"شهر بمبئی"
‫"اون عینک دودی‌ها بهت خیلی میاد."
‫- "به صورت خوشگلت خیلی میاد." ‫- عینک خوشگلیه!
‫از کجا خریدیش؟
‫از نمایشگاه ماهیم.
‫- آراو... ‫- بله؟
‫- تکالیف‌تو انجام دادی؟ ‫- همه رو انجام دادم غیر از انگلیسی.
‫تو چی؟
‫منم همینطور.
‫هی، کی چراغ رو روشن کرد؟
‫موش‌های موزی دوباره برگشتن!
‫عمو، امروز مدرسه شروع میشه.
‫زود باش، پاشو!
‫مدرسه تعطیله. برو پی کارت.
‫تعطیل نیست.
‫این مدرسه خودمونه. شما باید برید. ‫زود باش!
‫خیلی زود بیدارم کردید، ‫شما دردسرسازهای کوچولو!
‫برو!
‫هر روز همین دردسراست. ‫بالاخره باید چی کار کنیم؟
‫بازم برگشتی، دردسرساز؟
‫لعنتی...
‫اینجا چه خبره؟
‫زنده باد هند، آقا.
‫تو یه مدرسه دولتی دارین نوشیدنی می‌خورین، ‫بعدش یه بچه رو می‌زنین؟
‫زود باش، بذار یه گشتی تو زندان بزنیم.
‫- با من بیا. ‫- خفه شو!
‫داداشا،
‫این بازرس داره ‫مثل یه پلیس واقعی رفتار می‌کنه.
‫- با بی‌سیم با آقا تماس بگیر. ‫- باشه، باشه.
‫آقا، یه سری آدم سرخوش دارن ‫تو یه مدرسه دولتی ایجاد مزاحمت می‌کنن.
‫یه بچه رو با بطری زدن.
‫به بازرس تاوده هم آسیب رسوندن.
‫آقا، شما... ‫ما به کمک شما نیاز داریم، آقا.
‫آقا؟
‫آقا جواب نمیده.
‫- مگه خدا هم جواب میده؟ ‫- نه.
‫درخواستتو کردی.
‫کارت انجام میشه.
‫یک، دو، سه.
‫داداشا، انگار یه افسر ‫سه‌ستاره‌ی خفن فرستادن.
‫گوگولی.
‫شبیه آمیتاب باچان تو فیلم دیواره، ‫فقط قدش کوتاه‌تره.
‫برو درو ببند.
‫یه پشه اینجاست، لهش کنین.
‫یا خدا
‫یک، دو، سه،
‫چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه...
‫هوم.
‫اسم قدیم دهلی چی بوده؟
‫آسونه، دهلی قدیم.
‫درسته!
‫جواب غلطه.
‫نوبت منه؟
‫اوکی!
‫ما هندیا ۱۵ آگوست ‫چی رو جشن می‌گیریم؟
‫خودم می‌دونم!
‫روز تعطیلی نوشیدنی
‫آره!
‫چی گفتی؟
‫روز تعطیلی نوشیدنی
‫تعطیلی...
‫اون روز نمیشه نوشیدنی خرید.
‫واسه همین دو روز قبلش انبار می‌کنیم.
‫- درسته؟ ‫- آره، درسته.
‫نه، نه، نه!
‫نجاتم بدید! نجاتم بدید!
‫عموی گناهکار،
‫بیا، بیا، بیا.
‫سریع‌ترین حیوان دنیا چیه؟
‫حیوان؟
‫گرگ!
‫کی بهتر از شما اینو میدونه، آقا؟
‫- جواب غلطه؟ ‫- هوم.
‫مامان! مامان!
‫وایسا! وایسا! ‫وایسا دکتر، وگرنه لاغر میشی!
‫گوندای دکتر!
‫این برات جوکه؟
‫بیا اینجا.
‫نه.
‫هی، خانم داره صدات می‌کنه!
‫- بیا اینجا، نمی‌زنت. ‫- نه، نه، خواهش می‌کنم.
‫اون خانم خوبیه.
‫سوالای کلاس سوم رو جواب نمیدم.
‫تا کلاس دوم بیشتر نرفتم مدرسه.
‫میشه یکم باهام آروم‌تر باشی؟ ‫فقط یکم؟
‫مهدکودک؟
‫ستاره‌ی کوچولوی چشمک‌زن،
‫چقدر عجیبه که تو چی هستی،
‫بالای بالای این دنیا،
‫مثل یه الماس توی آسمون!
‫تکرارش کن.
‫- چشمک، چشمک... ‫- هوم.
‫عمو!
‫- سوپراستار! ‫- ادامه بده!
‫وای من زیرتم چی هستی.
‫بالا آسمونه، پایین دره،
‫اینم دستم، ‫فقط بزن تو گوشم، رفیق؟
‫اشتباه کردم، بذار برم.
‫خب کدوم سخت‌تره، گنده لات بودن، ‫یا قبول شدن تو کلاس سوم؟
‫قبول شدن تو کلاس سوم، آقا.
‫کلاس تمومه.
‫عالیه، فوق‌العاده‌س!
‫نه شیشه‌ای شکست، نه استخونی!
‫بدون هیچ صحنه‌ی اکشنی، ‫نقش یه قهرمانو بازی کردی!
‫چطوری این کارو می‌کنی، آقا؟
‫ساتیا ورما، فقط انرژی مثبته.
‫هورا!
‫تو یه پلیس فوق‌العاده‌ای، داداش.
‫زنده‌باد هند!
‫داداش، یه امضا میدی؟
‫عزیز من، تو رفتی، مُردی،
‫بگو، ‫کدوم دیو تو رو از من دزدید؟
‫"ناناجی"، دیگه تکرار نمیشه.
‫بدن نُه تا حفره داره،
‫و موقع مرگ،
‫روح از همین ‫نُه تا سوراخ بیرون میره.
‫اگه نیروی حیات از ‫جمجمه خارج بشه،
‫بهش میگن "کاپال موکشا".
‫فقط به موجوداتی با ضمیر بیدار ‫این فرصت داده میشه.
‫من خدام!
‫- بجنب! ‫- نه!
‫فقط یه چیز کوچیک بود.
‫باید می‌بخشیدیش.
‫تو که غذا سفارش میدی.
‫یکی زحمت میکشه درستش میکنه ‫و میفرسته.
‫ولی این سگ،
‫که کارش فقط رسوندنشه،
‫یه گاز ازش میزنه و غذای ‫نیمه‌خورده‌شو به تو میده.
‫خب تو میخوریش؟
‫نه، درسته؟
‫دقیقا همینطوری، منم یه دختر رو فرستادم.
‫ولی این سگ...
‫قبل از اینکه به دست مشتری برسه، ‫اذیتش کرده.
‫بی‌شرف.
‫بهم بگو،
‫اگه تو جای مشتری بودی ‫چه حسی پیدا می کردی؟
‫خوشت نمیومد، درسته؟
‫نه، نه، نه.
‫همه چیو آتیش میزنه و میره، ‫این شیر میکشه و میره،
‫مثل یه طوفان غرش میکنه، ‫رعد و برقش اوج میگیره.
‫هر کی تو چنگالش بیوفته، ‫دیگه هیچ راهی نداره.
‫بدرینات.
دخترت رو اذیت کرد، بدرینات.
‫برای همین کشتمش.
‫برای چی گریه میکنی، احمق؟
‫زود باش، بخند! زود باش!
‫چی شده، بدری؟
‫عصبانی شدی؟
‫زود باش، منو بکش.
‫ببرش. ‫زود باش، انجامش بده.
‫انجامش بده.
‫من یه شیرم.
‫یه شیر قدرتمند!
‫ببین، اینو ببین، ‫چه شیر قدرتمندی!
‫اون پدرمه.
‫بهاتاچاری.
‫یه پلیس بوده.
‫یه افسر پلیس درستکار، ‫مثل خودش.
‫مامان، داشتم آخرین آبنبات رو ‫له می‌کردم.
‫این آخرین آبنباته برای توئه.
‫بعد از این، همه رویاهات ‫برای ازدواج از بین میره.
‫کشیشه گفت ‫اگه با این دختره ازدواج نکنی،
‫تا سه سال دیگه ‫وقت خوبی برای ازدواج پیدا نمیشه.
‫اونوقت می‌تونی هر چقدر دلت خواست ‫آبنبات له کنی.
‫خب شروع کنیم پسرم؟
‫آره، بفرمایید.
‫- عمو، من می‌خوام... ‫- اصلاً چی می‌خواد بگه؟
‫اگه من بگم آره، اون دو برابر میگه آره. ‫درسته؟
‫این خلاف قانونه.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫منو ول کن مامان.
‫تو فقط بعد از مرگ من ‫عروسی می‌کنی، درسته؟
‫مامان، برای چی همیشه همه چی ‫به مرگ تو ختم میشه؟
‫اصلاً نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫- بسه دیگه. ‫- مامان...
‫- بی خیال دیگه مامان. ‫- نه.
‫- مامان... ‫- نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫داداش، خواهش می‌کنم. فقط 30 روپیه است. ‫لطفاً یکی بخر.
‫می‌خوای بری مدرسه؟
‫اگه بفرستمت مدرسه، میری؟
‫نه، داداش، ‫نمی‌خوام برم مدرسه.
‫لطفاً، یکی بخر.
‫- بفرمایید. ‫- من پول نمی‌خوام، خانم.
‫اگه چیزی برای خوردن دارید، ‫فقط اونو به من بدید.
‫دارم از گشنگی می‌میرم. خواهش می‌کنم.
‫راجا!
‫دیوونه شدی؟ ‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫آقا، اگه می‌خواید بهش چیزی بدید،
‫ولی لطفاً باهاش حرف نزنید.
‫آقا، اگه ببینه، می‌زنتش.
‫- آقا، خواهش می‌کنم، آقا. ‫- کی می‌خواد بزنتش؟
‫اون...
‫- راجا! ‫- هی!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟ هان؟
‫تو رو فرستادم اینجا که وقت تلف کنی؟
‫من کاری نکردم رئیس.
‫اون گفت منو می‌فرسته مدرسه.
‫مدرسه، واقعاً؟
‫یالا، جمع کن برو.
‫این آقا با کیا میگرده؟
‫اصلا میدونی...
‫اگه بخوای همه رو بفرستی مدرسه، ‫چقدر مدرسه جدید باید باز کنی؟
‫برای چی آینده ‫تاجرای آینده رو خراب می‌کنی؟
‫چراغ سبزه.
‫برو!
‫وگرنه، ‫کاری می‌کنم کبود و قرمز شی.
‫خداحافظ خانم.
‫مامان، فقط پنج دقیقه.
‫تا آهنگ بادشاه تموم شه ‫برمی‌گردم.
‫می‌ترسم، ساتیا.
‫من هیچیم نمیشه مامان.
‫-برای تو نه. ‫- پس برای کی؟
‫فقط برای اون اراذل.
‫چه مامان باحالی!
‫مشکلت چیه، مرد؟
‫- تو از اون آدمای حقوق بشری؟ ‫- نه بابا.
‫خودم با پلیسا زد و بند دارم.
‫اسم "نا ناجی" رو شنیدی؟
‫اسم منو شنیدی؟
‫ساتیا ورما، فقط انرژی مثبتم.
‫گمشو.
‫امثال تو رو اینجا زیاد دیدم.
‫شاید امثال منو زیاد دیده باشی.
‫ولی خودم اولین باره که میام اینجا.
‫فرار کن!
‫چه بلایی سر اقتصاد هند اومده؟!
‫عزیزم، تورم بیداد می‌کنه.
‫چطوری خونه رو اداره کنیم؟
‫سلام آقا.
‫خانومم!
‫پلیس! کمک!
‫پلیس!
‫اینقدر داد نزن "پلیس، پلیس، پلیس!"
‫من خودمم پلیسم.
‫چی شده؟ ‫تصادف شده؟
‫نه خانم.
‫- شماها همدیگه رو زدید؟ ‫- نه خانم.
‫پس چی؟
‫یه نفر همه ما رو زده.
‫یه آدم شرور؟
‫یه پلیس.
‫یعنی شما از دست پلیس ‫فرار کردید و اومدید اینجا؟
‫ما از دستش فرار نکردیم خانم.
‫خودش ما رو آورده اینجا.
‫ببخشید!
‫ده تا قلب برات فرستادم.
‫ببخشید!
‫ولی تو یه دونه قلبم برام نفرستادی.
‫هی عمو!
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫قطعا یه شروره.
‫چی شده آبجی؟
‫تموم شد؟
‫هی، من پرستار نیستم یا آبجیت.
‫من دکترم.
‫منم عمو نیستم.
‫- مجردم. ‫- هوم.
‫تو این کارو کردی؟
‫به قیافم می‌خوره من اینها رو زده باشم؟
‫آقا زدتشون.
‫پس "آقا" تو صدا کن.
‫آقا! آقا! دکتر کارت داره.
‫برای چی؟ ‫مگه یکیشون مرده؟
‫آقا، من چیزی نگفتم.
‫سلام دکتر. چه روز قشنگی. ‫چطوری می‌تونم کمکتون کنم؟
‫- عینکتو بردار. ‫- هان؟
‫عینکتو بردار.
‫اینا عینک نیستن، آفتابی ان.
‫- چیه؟ ‫- تو زدیشون؟
‫خانم، این کار منه.
‫فکر می‌کنی چون پلیسی، ‫هر کیو دلت خواست می‌تونی بزنی؟
‫- اینا هر کی نیستن خانم. اینا... ‫- اینا خیلی خون از دست دادن.
‫می‌دونی پیدا کردن خون چقدر سخته؟
‫بعد تو استخون ملت رو خرد میکنی؟
‫چهار ماه طول می‌کشه ‫تا یه دونه استخون جوش بخوره.
‫این چهار ماه یه کابوسه.
‫حتی نمی‌تونی بری دستشویی، ‫نمی‌تونی غذا بخوری.
‫برای همه چی ‫به کمک خانواده و دوستات نیاز داری.
‫مجبوری ازشون ‫مثل بچه مراقبت کنی، آقا.
‫حالا اگه این اتفاق ‫برای یه بچه بیوفته چی؟
‫یه یتیم، بی کس و کار، بی خونه؟
‫منظورت چیه؟
‫این یارو پاهای ‫یه بچه شش ساله رو شکسته...
‫و ولش کرده تو خیابونا که گدایی کنه.
‫یه میله آهنی داغ فرو کرده تو...
‫چشمای یه دختر بچه ‫نُه ساله و کورش کرده.
‫امروز سر چراغ قرمز، ‫ ۱۴ تا از این بچه ها بودن.
‫احتمالاً حدود ۹۰ تا ‫از این بچه ها تو شهرن
‫که توسط این یارو و دار و دسته‌اش ‫آسیب دیدن و مجبور به گدایی شدن.
‫- از بچه‌های بی‌گناه سواستفاده کرده... ‫- آقا! آقا!
‫آره، زدمشون.
‫هیچ کار اشتباهی نکردم،
‫و قرار نیست بابتش ‫معذرت خواهی کنم، خانم.
‫هان؟
‫درد داره؟
‫حقته که درد داشته باشه.
‫دستتو بده.
‫آقا، همه‌شون ‫کمک‌های اولیه رو گرفتن.
‫داداش، اون مدرسه‌ای که ‫می‌خوای منو بفرستی...
‫هندی زبانه یا انگلیسی زبان؟
‫آره، داداش.
‫منم می‌خوام برم مدرسه.
‫پرستار گفت اینجا می‌تونن ‫چشممو درمان کنن.
‫لطفاً داداش.
‫رام سواک، ببرشون به پرورشگاه.
‫- چشم. ‫- خب بچه‌ها،
‫فردا صبح میام ‫بهتون سر می‌زنم. باشه؟
‫سلام!
‫می‌تونی عینکتو بزنی،
‫منظورم، آفتابی‌ته.
‫چه باحال!
‫شما ازدواج کردید؟
‫نه.
‫نامزد دارید؟
‫جور نشد.
‫- خب اوکی. ‫- دکتر میرا،
‫- رئیس دانشکده صداتون می‌کنه. ‫- دارم میام!
‫ازش بپرس!
‫منظورت از "اوکی" چیه؟
‫شیفت من ‫ساعت ۸:۳۰ تموم می‌شه.
‫بعدش بیا ببینمت، هوم؟
‫اوکی؟
‫اوکی!
‫"من بازم به دوست داشتنت ادامه میدم."
‫سلام!
‫سلام.
‫منظورت از اون "اوکی" چی بود؟
‫"اوکی" یعنی "اوکی".
‫دوباره که داری میگی "اوکی"!
‫خانم، من معاون کمیسیونر این منطقه‌ام.
‫!DCP
‫اوه، چه آدم پرمشغله‌ای.
‫من مسئول بیشتر از ‫نصف نظم و قانون این شهرم.
‫و همه اونارو گذاشتم کنار، ‫سوار این اتوبوس شدم،
‫و پشت سرت نشستم
‫فقط بفهمم برای چی ‫اون کلمه چهار حرفی، "اوکی" رو گفتی.
‫پس برای چی اون عقب نشستی؟
‫بیا پیشم بشین آقا.
‫حالا که گفتی، میام.
‫میرا.
‫- چنایی پونو. ‫- هان؟
‫- اهل چنای ام. ‫- آهان!
‫- جراح کشیکم. ‫- چه جالب!
‫معتقدم وظیفه اصلی قلب اینکه ‫هر ثانیه یه سیگنال به مغز بفرسته،
‫مهمم نیست چه وضعیتی باشه.
‫چه جالب!
‫این یعنی وقتی منو دیدی، ‫قلبت بهت سیگنال فرستاد.
‫اوکی.
‫ولی تو واقعاً خوشگلی.
‫حتماً کلی پسر دنبالتن.
‫آره، ولی هر پسری رو که دیدم، ‫همیشه یه سیگنال گرفتم...
‫"نه، نه، نه."
‫ولی امروز، وقتی داشتم با تو حرف می‌زدم،
‫یه سیگنال دیگه گرفتم... یه سیگنال ملایم.
‫"اوکی."
‫ببخشید، دارم از خودمم زیاد حرف می‌زنم.
‫اوکی.
‫ولی...
‫نمی‌دونستم قراره ‫از قلبمون سیگنال بگیریم.
‫حالا فهمیدی، درسته؟
‫بابا،
‫این یارو که تو باجه عوارضی کار می‌کنه، ‫ماهی ده هزار روپیه حقوق می‌گیره،
‫بهم گفت باید عوارض بدم.
‫هیچ‌کس جلو این آدمای بی‌ارزش که ‫لباس شما رو می‌شورن رو نمی‌گیره!
‫در عوض، مردم براشون ‫خبردار می‌ایستن و احترام می‌ذارن.
‫من پسر توام، ‫ولی هیچ‌کس بهم احترام نمی‌ذاره.
‫از من چی می‌خوای؟
‫بابا...
‫ها؟
‫آره.
‫احترام نظامی.
‫هوم.
‫- یه ماشین با چراغ گردون قرمز. ‫- آره.
‫می‌خوام وزیر بشم.
‫همین.
‫بیا اینجا. بیا دیگه.
‫بیا اینجا.
‫بیا.
‫پسرم...
‫باشه، برات درستش می‌کنم.
‫از امروز، پسر من وزیر اقتصادِ.
‫- آشوين بابا! ‫- زنده باد!
‫عزیز دلم!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫- صبح بخیر آقا. ‫- بله، صبح بخیر.
‫بریم. ‫امروز کلی کار دارم.
‫کار نه، دردسر.
‫- بریم. ‫- ها؟
‫مامان اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چمبور تو مسیر دفترته، درسته؟
‫امروز یه مهمونی بزرگ ‫تو خونه ساپنا جون هست.
‫بریم دیگه، بریم، بریم.
‫لطفاً از ماشین پیاده شو.
‫- چی؟ ‫- اول از ماشین پیاده شو.
‫چی... چی فکر کردی؟ ها؟
‫- یالا مامان. بیا. ‫- هی... !
‫فکر کردی این ماشین دولتی رو گرفتم ‫که خانواده‌مو ببرم پیک‌نیک؟
‫این یه وسیله نقلیه دولتیه که ‫به یه مقام دولتی اختصاص داده شده.
‫همه اراذل و اوباش و معتادا ‫می‌تونن توش سوار شن،
‫ولی مادرت،
‫همونی که نُه ماه ‫تو شکمش تو رو حمل کرده،
‫همونی که تو رو بزرگ کرده، ‫برات لالایی خونده...
‫اون نمی‌تونه ‫تو این ماشین دولتی تو سوار شه!
‫- چند بار بگم... ‫- سر خیابون یه تاکسی پیدا می‌کنی.
‫همونو بگیر برو اونجا.
‫اگه قبول نکردن،
‫به DCP Satya Verma زنگ بزن. ‫فقط انرژی مثبته!
‫"فقط انرژی مثبت!"
‫من مامانِ معاون کمیسرم،
‫ولی یه دونه ‫گشنیز و فلفل هم مجانی گیرم نمیاد!
‫وایسا!
‫میدونستم منو هم می بری. ‫بزن بریم، بزن بریم، بزن بریم.
‫لال بهادر شاستری.
‫اونم با ما میاد؟
‫اون دومین نخست وزیر بهارات بود!
‫اوه.
‫مامانش تو یه خونه کوچیک زندگی می‌کرد.
‫یکم ازش یاد بگیر، مامی.
‫باشه، پس داری ‫منو مسخره می‌کنی، هان؟
‫- اصلا. ‫- خیل خب.
‫- مامی، دوستت دارم. ‫- دوستت دارم و خاک تو سرت!
‫مامی!
‫امنیت همه زن‌ها مسئولیت ماست.
‫سلطان پلیس.
‫سلام.
‫سلام... سلام.
‫مامان...
‫این همه برات دنبال یه دختر خوب گشتم،
‫ولی تو به هیچکدوم جواب مثبت ندادی.
‫- آره، ندادم. خب که چی... ‫- حالا،
‫یه دختر رو معلوم نیست ‫از کجا پیدا کردی، آوردی خونه،
‫بعد فکر می‌کنی من ‫همینجوری الکی راضی میشم؟
‫واضح بهت بگم.
‫خوب گوش کن.
‫اصلاً ازش خوشم نمیاد.
‫قشنگه.
‫بیا اینم قهوه اش... ‫فنجون قهوه اش.
‫بده بهش.
‫وقتی قهوه اش تموم شد، ‫ببرش برسونش خونه.
‫از این به بعد حتی دیگه ‫از در خونه شون رد نمیشی.
‫برو.
‫برو دیگه!
‫برم؟
‫برو.
‫صبح که داشتی ‫با خوشحالی منو می‌رسوندی،
‫برای چی الان اینقدر ناراحتی؟
‫هوم؟
‫دیدم.
‫ببین، مامان من عادت داره ‫هر چی تو دلشه رو بریزه بیرون.
‫لطفاً به دل نگیر.
‫- اشکالی نداره. دیگه همینکه هست. ‫- نه.
‫میرا، ببخشید.
‫مامان بعضی وقتا ‫مثل بچه ها رفتار میکنه.
‫ولی هیچی تو دلش نیست.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- اشکالی نداره، ساتیا.
‫- برو خونه. ‫- مامان چی گفت؟
‫گفت که...
‫اصلاً از من خوشش نیومده.
‫و هیچ جوره نمی‌ذاره ‫ما با هم ازدواج کنیم.
‫- اگه از من خوشت نمیاد... ‫- اگه از من خوشت نمیاد...
‫منم می‌خواستم همینو بهت بگم.
‫زندگی من از روزی که اون به دنیا اومده، ‫همش شده اون.
‫با کلی عشق و محبت بزرگش کردم.
‫حتی اگه بخوام هم، ‫نمیتونم برخلاف خواسته اش عمل کنم.
‫حالا اگه، میدونی، یه وقتایی ‫با هم کنار نیومدیم...
‫تو اونو از من دور می‌کنی، درسته؟
‫بچه های تو هم از من دور میشن.
‫اونوقت همه این ۳۰ سال زندگی من ‫بی معنی میشه، درسته؟
‫لطفاً بد برداشت نکن.
‫هیچوقت دلت نخواسته ‫یه دختر داشته باشی؟
‫معلومه که دلم میخواد!
‫همیشه دلم یه دختر می‌خواست!
‫در واقع، من همه کاراشو کرده بودم.
‫لباس و همه چی.
‫ولی به جاش اونو به دست آوردم.
‫پسر هم خوبه.
‫و ساتیا زندگی منه.
‫ولی دخترا واقعاً به خونه روح میدن.
‫منم مامان ندارم.
‫فقط بابامو دارم...
‫که خیلی دوستم داره.
‫ولی با این حال،
‫بعضی وقتا دلم می‌خواست ‫یه مامانم داشته باشم.
‫می‌تونستم برم پیشش ‫تا موهامو درست کنه.
‫می‌تونستم احساساتمو ‫باهاش در میون بذارم.
‫می‌تونستیم با هم بریم خرید.
‫کلی چونه می‌زدیم.
‫"آقا، من ۵۰۰ نمیدم،
‫۲۰۰ میدم!"
‫"دو تا ۲۰۰!"
‫هر دفعه ساتیا رو می‌دیدم،
‫همش از تو حرف می‌زد.
‫"مامانم، جیگرم، عزیزم..."
‫همیشه با خودم فکر می‌کردم ‫چجور عزیزدردونه ای.
‫حالا فهمیدم.
‫تو واقعاً عزیزی، مامان.
‫میشه صدات کنم...
‫مامانم؟
‫چایی میخوری یا قهوه؟
‫- قهوه. ‫- بهت نمیدم.
‫الان برات میارم.
‫اوه!
‫ایول، معاون کمیسر ‫اشک تو چشماش جمع شده!
‫میرا! میرا! میرا!
‫دیگه چی گفت؟
‫پرسید "کی میرید ماه عسل؟"
‫- آقا، چایی. ‫- آقا، مامانت گفته...
‫غذاتو بخور و ادا در نیار.
‫- ببند دهنت... ‫- هی!
‫کالی، اینا کی‌ان؟
‫حدود یه ساعته اینجان، آقا.
‫- من گزارش‌شونو رد کردم. ‫- بفرستشون تو.
‫باشه.
‫بفرمایید.
‫اسم دخترم آمباست، آقا.
‫کلاس دهمه.
‫سه روز پیش، رفت مدرسه ولی...
‫دیگه برنگشت.
‫پس دخترتون سه روزه که گم شده.
‫تو نزدیک‌ترین کلانتری گزارش دادید؟
‫آره، آقا، اونجا هم رفتیم.
‫۱۰,۰۰۰ روپیه بهشون دادیم.
‫قول دادن پیداش می‌کنن.
‫ولی دیروز، وقتی رفتیم سراغش،
‫بهمون گفتن با یکی فرار کرده.
‫دختر ما همچین کاری نمی‌کنه، آقا.
‫دروغ میگن، آقا.
‫شما...
‫تنها امید ما شمایید، آقا.
‫لطفاً دخترمون رو پیدا کنید.
‫برو جلو، جلو، جلو... وایسا.
‫برو عقب، عقب، عقب.
‫آمبا تو مدرسه دعوا هم می‌کرد؟
‫نه، آقا. اون خیلی دختر ‫شیرین و معصومیه.
‫آقا، من یه فیلم مهم پیدا کردم.
‫بفرمایید، اینو ببینید.
‫- ببخشید آقا؟ ‫- بله؟
‫این دخترو ندیدین؟
‫آره، این دختره هر روز تو همین ‫ایستگاه اتوبوس پیاده میشه
‫و بعدش از این طرف میره.
‫برای چی این سگه اینجوری میکنه؟
‫این سگه دیوونه شده، آخه این دختره ‫سه روزه که دیگه اینجا نیومده.
‫از مدرسه که میومد ‫از دکه من بیسکوییت می خرید.
‫و به این سگه میداد.
‫واسه همینم بود که همیشه ‫دنبالش راه میوفتاد.
‫بریم رام سواک. ‫سگه رو هم ببر تو ماشین.
‫برای چی آقا؟
‫سگا یه حس غریبی دارن.
‫هیچی رو یادشون نمیره،
‫مخصوصاً اگه با یکی خیلی صمیمی باشن،
‫و اون یه نفر ‫توسط یه نفر دیگه آسیب ببینه.
‫مثل همین سگه،
‫که فقط دنبال ‫ماشینای بزرگ میدوئه.
‫یعنی آمبا توسط یه نفر که ماشین ‫بزرگ سوار میشه آسیب دیده.
‫نگران نباش، هیچ بلایی سر آمبا نیومده.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫فیلم های سه روز ‫گذشته رو بیارید.
‫چشم آقا.
‫هر جا جیپ دیدی، نگه دار.
‫چشم آقا.
‫برو جلو.
‫خب، نگه دار،نگه دار.
‫زوم کن.
‫همینه.
‫- یه پرینت از این ماشین بده. ‫- چشم آقا.
‫- بریم. ‫- باشه آقا.
‫دستگاه خودپرداز بعدی ‫تو این جاده کجاست؟
‫یه جنگل اون جلوهاست.
‫ممکنه دیگه جلوتر ‫دستگاه خودپرداز نباشه.
‫یه شهرک صنعتی حدود ‫شش کیلومتر جلوتره.
‫شاید اونجا یه خودپرداز باشه، آقا.
‫فیلم های سه روز ‫گذشته رو چک کردم، آقا.
‫هیچ جیپ مشکی ای ‫تا حالا از اینجا رد نشده.
‫بیا.
‫این یعنی آمبا...
‫یه جایی تو این ‫محدوده شش کیلومتریه.
‫آره.
‫اگه جیپ مشکی رو پیدا کنیم...
‫- آمبا رو پیدا می کنیم. ‫- درسته.
‫به پاسگاه های پلیس ‫اطراف خبر بدید.
‫باشه آقا. ‫چشم آقا.
‫اطاعت میشه آقا.
‫- کل منطقه رو محاصره کنید. ‫- کلاهتو بردار.
‫زود باش آقا!
‫حرکت کن.
‫یه قرنطینه کامل میخوام.
‫آقا دارن چک می کنن.
‫به تیم پزشکی و آمبولانس ‫هم خبر بدید.
‫وقت زیادی نداریم.
‫باید پیداش کنیم.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫ولم کن! ولم کنید!
‫دخترم!
‫آمبا!
‫پاتیل، تو این طرف رو چک کن.
‫شما دو تا، برید اون طرف.
‫زود باش، زود باش!
‫آمبا!
‫خداحافظ!
‫خیلی کثیف شدی، عزیزم.
‫داداش!
‫هی!
‫دخترم!
‫آمبا!
‫ای ماه من، ای عزیز من،
‫- چه خداحافظی ناعادلانه ایه. ‫- داداش!
‫اونی که هر روز مثل ‫یه گل ظریف گرامی می داشتمش،
‫برای چی پژمرده شده؟
‫با حجابم،
‫تو رو از خورشید در امان نگه می داشتم،
‫ولی امروز نتونستم نجاتت بدم،
‫با اینکه اسممو صدا زدی.
‫حالا خاکسترات ازم می پرسن...
‫تقصیر من چی بود، بگو.
‫جیغ زدم و گریه کردم،
‫دارم مجازات میشم، بگو برای چی!
‫ساتیا، متاسفم.
‫می‌تونستیم نجاتش بدیم.
‫فقط ۴۰ درصد بدنش سوخته بود، ولی...
‫دکتر...
‫به چشمای باباش نگاه کن.
‫چجوری بهش بگم...
‫دخترش دیگه باهاش برنمی‌گرده خونه؟
‫چجوری اینو بهش بگم؟
‫متاسفم.
‫تو که نه می‌تونی حرف بزنی، نه بشنوی، ‫ولی حداقل می‌تونی ببینی، درسته؟
‫نمی‌تونی ببینی؟
‫دخترمون رو کشتن! کشتنش!
‫آمبا رو کشتن!
‫داداش!
‫زنده باد آشوين بابا!
‫نگران نباشید آقا.
‫- ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم که... ‫- آقا.
‫ساتیا؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫چی شده؟
‫آقا، ما اومدیم ‫پسرش رو دستگیر کنیم.
‫چی؟
‫به جرم آزار ‫و قتل یه دختر بچه.
‫ناناجی، لطفا پسرتُ صدا بزن.
‫ساتیا، اصلا می‌دونی اون کیه؟
‫کجاست؟
‫خبر فوری! ‫همین الان یه خبر به دستمون رسید
‫آشوین با ۸۰۰ هزار رای برنده شد.
‫دارم راستشو می‌گم.
‫ما هم داریم دنبالش می‌گردیم، ‫سه روزه که خبری ازش نیست.
‫حتما زیادی تو پارتی بوده ‫الانهم رفته خوابیده.
‫آره، راست میگه ساتیا.
‫واسه همین به من گفتن بیام اینجا.
‫راستش، من از تیم بالدیو خواستم ‫که به صورت غیررسمی دنبال آشوین بگردن.
‫باشه آقا.
‫جناب DCP،
‫ادای احترام...
‫ادای احترام واجبه.
‫دفعه بعد که وزیرتون رو دیدی، ‫باید بهش ادای احترام کنی.
‫زنده باد آشوين بابا! ‫زنده باد آشوين بابا!
‫- رام سواک، ماشین رو نگه دار. ‫- چشم.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫چی، آقا؟
‫حالا چی کار کنیم؟
‫شما از من می‌پرسید، آقا؟
‫آقا، شما معاون کمیسرید. ‫اگه شما کاری از دستتون برنیاد،
‫من که یه پاسبان سادم ‫چی کار می‌تونم بکنم؟
‫ما که مدرک داریم.
‫می‌تونیم ببریم دادگاه.
‫می‌تونیم دستگیرش کنیم.
‫شوخی نکنین، آقا.
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫یه نگاهی به این بنداز.
‫این یه گزارش خبریه که ‫هفته پیش منتشر شد.
‫سال گذشته، ۳۳۰۰۰ مورد آزار ‫تو هند گزارش شده.
‫یعنی هر روز ۹۳ تا دختر.
‫یعنی هر ساعت ۴ تا دختر مثل آمبا.
‫حتی الان، همین لحظه،
‫احتمالا یه عوضی داره ‫به یه دختر بی‌گناه رو اذیت می‌کنه.
‫آقا، فقط فکر کردن بهش هم ‫خونمو به جوش میاره.
‫اینا اون پرونده‌هایی هستن که ‫رسما به پلیس گزارش شدن.
‫کی می‌دونه دیگه چقدر هستن که...
‫مردم از ترس آبروشون شکایت ثبت نکردن؟
‫نصفشون همینجوری ‫زیر فرش قایم میشن.
‫این وضع مملکت ماست.
‫باباش خیلی با نفوذه.
‫اصلا دستگیرش کنیم چی میشه؟
‫فقط تو ده روز،
‫از زندون میاد بیرون،
‫به ما پوزخند می‌زنه ‫و میره پی کارش.
‫بعدش هم ما رو منتقل می‌کنن، آقا.
‫می‌فرستنمون ‫واسه امنیت یه وزیری، چیزی.
‫این خبر هم...؟
‫تهش دو سه روز ‫تو رسانه‌ها می‌چرخه.
‫بعدش یه جنجال حسابی ‫سر یه بازیگر درست میشه،
‫بعدش یه عروسی آنچنانی،
‫و بعدش همه یادشون میره.
‫همین الان...
‫بابای اون دختر بی چاره...
‫تا آخرین نفسش با درد ‫از دست دادن دخترش زندگی می‌کنه،
‫تو غم و اندوه خفه میشه.
‫این عوضی چی؟
‫بدون ترس،
‫میره سراغ یه دختر دیگه.
‫تو این مملکت، ‫بدبخت بیچاره‌ها هیچ ارزشی ندارن.
‫اگه زیاده‌روی کردم، خب...
‫حق میگی.
‫حالا تصور کن یه افسر پلیس نیستی،
‫یه آدم معمولی.
‫و دستت به اون عوضی میرسه.
‫چی کار می‌کنی؟
‫فکشو خرد می‌کنم، آقا.
‫می‌ندازمش رو یه کوپه علف و آتیشش می‌زنم.
‫آقا، ببخشید. آقا، من...
‫آقا، من آتیشش می‌زنم. ببخشید، آقا.
‫فقط یه کشتار دیگه، یه کشتار دیگه.
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫اون قراره همه رو تیکه پاره کنه،
‫دنیا رو با رنگ سرخ رنگ می‌زنه،
‫باقی مونده‌ها رو تبدیل به خاکستر می‌کنه.
‫مرگ جلوشون ایستاده، بازی شروع شده.
‫اونا تبدیل به خاکستر میشن، ‫چون بیبی جان داره میاد!
‫- برای چی؟ ‫- منظورت از "برای چی" چیه؟
‫چون می‌تونستم.
‫شیطون داره میاد، بهتره مراقب رفتارت باشی،
‫شیر رو بیدار کنی، باید تاوان پس بدی،
‫جناب، دارین چی کار می‌کنین؟
‫باباش بهم گفت ‫بهش ادای احترام کنم.
‫درسته.
‫درسته آقا.
‫شیر رو بیدار کنی، طعمه میشی،
‫اوه بیبی جان! ‫اوه بیبی جان!
‫به باباش زنگ بزنید.
‫هنوز هویت جسدها مشخص نشده.
‫آیا پلیس دلیل خاصی برای این کارش داره؟
‫تمام مدارک صحنه جرم رو ‫بفرستید به اتاق مدارک.
‫- چشم آقا. الان می‌فرستمشون. ‫- همه جسدها رو بفرستید...
‫- واسه کالبد شکافی. ‫- انجام میشه آقا.
‫برو.
‫- خوش اومدین آقا. ‫- آقای DCP.
‫خوشحالم که پسرمو پیدا کردین.
‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫بعدش می‌تونید ببرینش زندان.
‫می‌خوای با پسرت صحبت کنی؟
‫کالی!
‫از این طرف لطفا.
‫اوه نه! اون پسرِ ناناجیه، آشوین!
‫آشوین!
‫منم، آشوین! یه چیزی بگو لطفا!
‫- ساتیا؟ ‫- بله؟
‫- بله دکتر؟ ‫- اینجا رو امضا کنید.
‫توی معاینه جسد چیزی پیدا کردید؟
‫یه جور قتل وحشیانه‌اس.
‫بفرمایید.
‫همه‌شون به یه شکل کشته شدن.
‫فک‌شون رو با یه میله آهنی شکوندن.
‫دو سه روز پشت سر هم ‫شکنجه‌شون کردن.
‫به احتمال زیاد ‫زنده زنده سوزوندنشون.
‫ولی صورتشون رو ‫با یه چیزی پوشونده بودن،
‫احتمالا واسه اینکه ‫شناسایی اجساد واسه ما راحت‌تر بشه.
‫- یه جور رفتار کاملا روانیه. ‫- آره.
‫بقیه چیزا بعد از ‫کالبد شکافی معلوم میشه.
‫مرسی، دکتر.
‫ببخشید آقا، متوجه شما نشدم.
‫ببخشید آقا. ببخشید...
‫اون...
‫اون پسر من بود.
‫من...
‫هیچی رو درک نمی کنم.
‫این...
‫این درست نیست.
‫من اینجوری نیستم.
‫اون همین جا بود.
‫و الان دیگه نیست.
‫یه لطفی به من بکن.
‫اگه اونو پیدا کردید...
‫اسم اون مقصرو به من بدید.
‫هر کسی که بهش مظنونید.
‫بچه‌هاش، پدر مادراش، آبجی داداشاش...
‫همه‌ی دنیاش رو به آتیش می‌کشم!
‫پسر شما هم آدم خوبی نبود، آقا.
‫یه متهم بود. یه مجرم یه قاتل.
‫هر کسی می‌تونسته اونو بکشه، آقا.
‫می‌تونسته یه آدم عادی باشه، ‫یا یکی از خبرنگارا.
‫می‌تونسته مادر اون دختره باشه،
‫یا پدرش.
‫یا شاید داداشش.
‫همه‌چی ممکنه، آقا.
‫همچنین ممکنه داداش اون دختره ‫یه افسر پلیس باشه،
‫که اسمش "آی پی اس ساتیه ورما" ست!
‫یه کاری کنید،
‫به فامیلاتون زنگ بزنید، آقا،
‫و کارای تشییع جنازه رو شروع کنید.
‫آشغال!
‫برام مهم نیست خون کی ریخته میشه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه،
‫برام مهم نیست خون کی ریخته میشه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه،
‫بفرمایید، بیبی جان از راه رسید!
‫عزیزم، کجایی؟
‫عزیزم؟
‫عزیزم، کجا رفتی،
‫- منو تنها گذاشتی؟ ‫- همینجا بودم، عزیزم.
‫کجا می‌تونستم بدون تو برم؟
‫دوستت دارم.
‫نگاه کن، بیبی جان از راه رسید،
‫اون قراره همه‌رو تیکه پاره کنه،
‫مرگ جلوشون ایستاده، بازی شروع شده.
‫اونا تبدیل به خاکستر میشن، ‫وقتی بیبی جان از راه برسه!
‫رام سواک!
‫بله آقا.
‫یه جسد نیست.
‫"هر زمان و هر کجا که پرهیزکاری رو به زوال رود..."
‫هر زمان و هر کجا که بی‌عدالتی غالب شود،
‫مامان!
‫برای محافظت از پرهیزکاری...
‫یه دختر از راه میرسه.
‫آدھیرا! آدھیرا! آدھیرا!
‫مثل یه مورچه،
‫یواشکی وارد گوش یه فیل میشه
‫تا اونو سرنگون کنه.
‫یه ملکه بود...
‫بیا، بیا، بیا...
‫- بابا! ‫- بیا اینجا، عزیزم.
‫دوستت دارم.
‫همه‌ی اون ۴۰ تا دختر رو ‫فردا به سردخونه‌ی آلپوژا ببر.
‫بقیه جزئیات رو بعدا بهت میگم.
‫هی! چته تو، هان؟
‫بفرمایید.
‫میدونی اون دختره کیه؟
‫اون 45 تا دختری که توسط...
‫دار و دسته‌ی رائو ‫دزدیده شده بودن رو ما نجات دادیم.
‫یه نفرو گرفتیم که میگن ‫از آدمای خیلی نزدیک رائوئه.
‫اسمت چیه؟
‫رئیس!
‫هی!
‫نه... بابلو ام.
‫ما الان دُمِ مارو گرفتیم.
‫به زودی کل مارو می‌کشیم بیرون
‫و کلّه‌شو له می‌کنیم.
‫- هی! جکی! ‫- لطفا برو.
‫جکی...
‫میدونم تو کی هستی.
‫لطفا.
‫به قدر کافی خودمون مشکل داریم.
‫دیگه مشکل جدیدی نمیخوایم.
‫- لطفا برو. ‫- رام...
‫من عمدا این کارو نکردم.
‫منم مثل تو نگران ساتیا و خوشی ام.
‫خواهش میکنم رام.
‫چه بلایی سر میرا اومد؟
‫خوشی، دخترِ کیه؟
‫خواهش میکنم، بگو.
‫ساتیا، ما داریم میریم ‫یه آدم خیلی مهم رو ببینیم.
‫یکم استرس دارم.
‫کی؟
‫پدر!
‫پدر روحانی؟
‫پدرِ خودم!
‫پدر زنم؟
‫میرا، باید زودتر بهم میگفتی.
‫خب، از چی خوشش میاد ‫و از چی بدش میاد؟
‫هی، اون آدم خیلی راحتیه.
‫فقط از یه چیز بدش میاد.
‫چی؟
‫پلیس!
‫بیا.
‫- ساتیا... ‫- ممنونم.
‫- عمه‌م. ‫- سلام.
‫- پالوی. ‫- سلام.
‫سلام.
‫بابام.
‫سلام آقا.
‫خیلی تعریف‌تو شنیدم.
‫به نظر میاد از خانواده خوبی اومدی.
‫قیافه‌ت هم خوبه.
‫ولی آقا، من ازت خوشم نمیاد.
‫تو افسر پلیسی.
‫شغل خیلی خطرناکیه.
‫فقط تو نیستی که ‫قراره تفنگ دستت بگیری.
‫یه روزی ممکنه تو هم تیر بخوری.
‫- گرفتی؟ ‫- بابا!
‫نمیخوام دخترم یه عمر گریه کنه.
‫- آقا، وقتی شما... ‫- لطفا ما رو ببخشید.
‫فکر میکنه زندگی یه شوخیه.
‫آقا، ولی من عاشقشم، آقا.
‫چه عشقی، هان؟
‫داداش، لطفا...
‫تو چی از دختر من میدونی، هان؟
‫چی خوشحالش می‌کنه ‫و چی ناراحتش می‌کنه؟
‫عشق! هاه!
‫حق با شماست، آقا.
‫من هیچی نمیدونم.
‫ولی میدونید...
‫برای چی میرا دکتر شده، آقا؟
‫اون شاگرد اول ایالت بود! ‫شاگرد اول!
‫اگه دکتر نمی‌شد، ‫پس چی می‌شد؟
‫آقا، میدونید...
‫وقتی مامان میرا فوت کرد،
‫اون شما رو دید که ‫داشتید با دکتر حرف می‌زدید؟
‫همونجوری که دکتر ‫دستتونو گرفته بود و می‌گفت:
‫متاسفم آقا، ما نتونستیم ‫همسرتونو نجات بدیم
‫دختر 5 ساله‌تون همون موقع ‫تصمیم گرفت وقتی که بزرگ شد...
‫دکتر بشه.
‫تا جونِ آدمارو نجات بده ‫و نذاره کس دیگه‌ای مثل شما اشک بریزه.
‫آقا، آقا، آقا... ببخشید آقا.
‫نمیدونم...
‫شاید نتونم بهتر از شما ‫ازش مراقبت کنم،
‫ولی کم هم نمیذارم.
‫این رو بهت قول میدم.
‫و من فقط اونو نمی‌خوام، ‫من همه‌تون رو می‌خوام.
‫کل خانواده رو، آقا.
‫کامل.
‫همیشه یه آبجی ‫کوچیکتر میخواستم، آقا.
‫درست مثل پالوی.
‫- پالوی؟ ‫- بله؟
‫من از فردا تو رو می‌برم مدرسه.
‫و اگه پسرا اذیتت کردن،
‫با ون آژیردارمون دنبالشون می‌کنیم ‫و فراریشون میدیم.
‫باشه داداش.
‫- عمه؟ ‫- بله؟
‫شنیدم شما دَم آلو (Dum Aloo) ‫فوق‌العاده‌ای درست میکنی.
‫هی...
‫خب، من تو یه ظرف غذای دردار ‫برات کاری مرغ میفرستم،
‫تو هم برام دَم آلو بفرست.
‫باشه، قبوله.
‫فکر کنم بعد از اینکه من ازدواج کردم، ‫باید پیاده‌روی صبحگاهی رو شروع کنیم.
‫برای قلب خوبه.
‫و شب‌ها هم...
‫شب‌ها چایی می‌خوریم ‫و روزنامه میخونیم.
‫من روزنامه تایمز رو می‌خونم، شما چی؟
‫توییتر. ‫توییتر.
‫فوق العاده‌ست.
‫آخه کی این روزا روزنامه می‌خونه؟
‫آره.
‫آقا...
‫من بابا ندارم.
‫برای همین، میخوام شما ‫منو راهنمایی کنید، آقا.
‫آقا، ما با همیم ‫چون همدیگه رو دوست داریم.
‫ولی ازدواج...
‫ازدواج وقتی اتفاق میوفته که ‫دو تا خانواده یکی میشن، آقا.
‫هنوزم بهم اعتماد نداری، آقا؟
‫نه، میدونم.
‫آقا، من آخرین بار اینو ‫توی دوره آموزشی استفاده کردم.
‫من حتی از ترقه هم میترسم، آقا.
‫من یه افسر پلیسم که ‫از اصول مهاتما گاندی پیروی میکنه، آقا.
‫IPS ساتیا ورما.
‫فقط انرژی مثبت.
‫باشه، دیگه کافیه.
‫حالا قهوه‌تو بخور، پسر.
‫ممنونم، آقا.
‫پسر خوبیه.
‫آره.
‫برید کنار! برید کنار!
‫برو کنار! برو کنار!
‫بابا!
‫- برو، برو! برو داخل! ‫- ساتیا!
‫هی، تمومش کن. ‫آقا، شما ادامه بدید.
‫می‌بینمت، بچه ننه‌!
‫بریم.
‫بابا!
‫بابا! ساتیا!
‫میبینی، این همون چیزیه که ‫داشتم در موردش حرف میزدم.
‫زود باش.
‫بیا دیگه.
‫برای چی داری بهش نگاه می‌کنی؟
‫جون سالم به در بردیم، ‫این برات کافی نیست؟
‫بریم!
‫- بابا! ‫- میرا...
‫- جمعیت رو ببینید، آقا. ‫- زنده باد آشوین بابا.
‫خودشه! ‫بسوزونیدش!
‫بسوزونیدشون، ‫بسوزونیدشون.
‫سلام.
‫هی! ‫چطوری جرعت کردی بیای اینجا؟
‫هی داداش، ‫اومدم اینجا یه نفر رو دستگیر کنم.
‫با خودت چی فکر کردی؟
‫میتونی به همین راحتی ‫داداش بهیما رو ببری؟
‫برات سوء تفاهم شده.
‫اومدم اونو دستگیر کنم.
‫یکی از داداش شکایت کرده؟
‫کیه که اینقدر شجاعه؟
‫ببین نانجی، ‫دیگه دستم نمیلرزه.
‫میدونی قدرت واقعی چیه؟
‫یه جور قدرتیه که ‫آدمای ضعیف رو قوی می کنه.
‫هی لعنتی چطوری میتونی؟!
‫داداش!
‫- نگاه کن، بیبی جان داره میاد. ‫- عقب وایسید. عقب وایسید.
‫هی!
‫هی و کوفت! ‫هی و درد!
‫- رام سواک! ‫- بله آقا.
‫- جیپ رو بیار. ‫- جیپ رو سوزوندن آقا.
‫لعنتی! آدمات چقدر خنگن.
‫حالا ناناجی چطوری با شورتش راه بره؟
‫اونم وقتی این همه ‫خانوم دارن نگاهش می کنن.
‫چی می خوان بگن؟
‫خجالت بکش، خجالت بکش، ‫خجالت بکش مردک
‫خجالت، خجالت.
‫ناناجی، می بینی که، تو شیر نیستی.
‫تو یه عقابی.
‫اونم یه عقاب پیر.
‫زود باش!
‫ناناجی! ناناجی! ناناجی!
‫با وکیل صحبت کردم.
‫اینا برگه های ضمانته، ‫لطفا امضاشون کن.
‫امروز خودت رو میاریم بیرون.
‫آره ناناجی.
‫داداش؟
‫داداش!
‫میرا!
‫داری ازم دوری می کنی؟
‫این درست نیست.
‫چی درست نیست؟
‫زندگیمون، ساتیا!
‫اینکه مثل یه ابرقهرمان اینور و اونور می‌پری ‫شاید برای شهر خوب باشه،
‫ولی برای خونوادت خوب نیست.
‫باشه.
‫درک می‌کنم که ترسیدی.
‫معلومه که ترسیدم، ساتیا،
‫ترسیدم.
‫و وقتی بهت شلیک کردن،
‫داشتم می‌مردم.
‫- میرا، خواهش می کنم. ‫- فقط من نه،
‫بابا، پالوی، عمه، همه ترسیدن.
‫نمی تونم از دستت بدم، ساتیا.
‫از دستم نمیدی، میرا.
‫لعنتی، خب من چیکار کنم؟
‫- از من چی می خوای؟ ‫- نمی دونم!
‫نمی دونم!
‫این کار رو ول کن.
‫بعدش باهم ازدواج می‌کنیم.
‫و اگه نمی تونی کارت رو ول کنی،
‫پس حداقل یه ریکشا برام بگیر.
‫برو!
‫یک
‫دو
‫سه...
‫میخوای از شرم خلاص شی؟
‫- هی، من دی سی پی شهرم ‫- به حقی این کار رو می‌کنی؟
‫صورتتو خرد می کنم!
‫باشه، باشه، باشه!
‫می دونستم برمی گردی.
‫ولی نمی دونستم ‫اینقدر زود برمی گردی.
‫خب، گوش کن...
‫من یونیفرممو ‫اندازه تو دوست دارم.
‫هیچ وقت به خاطر کارم ‫تنهات نمی ذارم،
‫و هیچ وقت به خاطر تو ‫کارمو از دست نمیدم.
‫اوه، فرشته من،
‫آیندمون با قدرت می‌درخشه، ‫آیندمون خیلی سوزانه.
‫تو هر سختی و مشکلی،
‫تو هر پیچ و خم زندگی،
‫تو باید همش به من فکر کنی.
‫بابابزرگ داره میاد!
‫"عزیز دلم..."
‫اوه، کی می‌تونه باشه؟
‫سلام مامان بزرگ!
‫بی خیال، داشتم باهاش حرف می‌زدم. ‫برای چی بهش شلیک کردی؟
‫ببخشید داداش. ‫لطفاً منو ببخش.
‫خانم...؟
‫مُرد؟
‫ببین چی برات آوردم ‫- یه قایق!
‫ساتیا...
‫ساتیا... پاشو.
‫تو پسر منو کشتی.
‫منو لخت و عور تو خیابون کشوندی.
‫بعد به من چی گفتی؟
‫آهان آره، یه عقاب پیر.
‫که بال‌هاش سنگین شدن.
‫نوکش دیگه به درد نمی‌خوره، ‫و دیگه نمی‌تونه شکار کنه.
‫ولی تو یه چیزی رو نمی‌دونی...
‫تو هزارتا عقاب، ‫یه عقاب هست که قبول نمی‌کنه بمیره.
‫خودشو عذاب میده، ‫بال‌های کهنه‌شو می‌ریزه...
‫گرسنه و لخت، 150 روز صبر می‌کنه.
‫و وقتی دوباره پرواز می‌کنه، ‫دیگه یه عقاب معمولی نیست.
‫تبدیل میشه به پادشاه عقاب‌ها.
‫حالا دیگه فقط برای غذا شکار نمی‌کنه.
‫شکار می‌کنه که قدرتشو ‫به دنیا نشون بده.
‫تو این سه سال زندان، ‫فقط یه اسمو تکرار کردم
‫ساتیا. ساتیا. ساتیا.
‫و حالا، همه‌چی تموم شد.
‫واقعاً خوشحالم.
‫خیلی هم خوشحالم.
‫احساس می‌کنم کامل شدم.
‫دشمنم نابود شد.
‫و پسرم هم که قبلاً مُرده.
‫خب حالا باید چی کار کنم؟
‫می‌خوام برگردم زندان.
‫داداش...
‫ساتیا...
‫خوشی...؟
‫مامان...
‫خوشی!
‫ساتیا!
‫ساتیا...
‫ساتیا... پاشو، ساتیا.
‫پاشو.
‫بیمارستان فقط ‫پونزده دقیقه با اینجا فاصله داره.
‫خوشی رو سریع ببر اونجا.
‫ساتیا... ساتیا!
‫خوشی رو ببر اونجا، عجله کن.
‫ساتیا، یه قولی به من بده.
‫قول بده که ‫از نیروی پلیس استعفا میدی،
‫از اینجا خیلی دور میشی،
‫و مطمئن میشی که هیچ اتفاقی ‫برای خوشی نمیوفته.
‫قول بده.
‫ساتیا ورما شش سال پیش مرد.
‫حالا، تنها چیزی که می‌خوام اینکه جان...
‫با خوشی یه زندگی آروم داشته باشه.
‫این تنها دعای منه.
‫خانم!
‫شما اینجایید!
‫ما داریم میریم یه جایی.
‫میشه لطفاً با ما بیاید؟
‫هر جا که برید،
‫منم باهات میام، باشه؟
‫باشه.
‫خجالت بکش، خجالت بکش، خجالت بکش توله سگ ، ‫بچه داره گریه میکنه.
‫میشه منم باهاتون بیام اردو؟
‫این اردو مال مدرسه ست، عزیزم.
‫فقط بچه‌ها اجازه دارن.
‫اینکه بهت میگم "عزیزم" ‫معنیش این نیست که تو بچه ای.
‫باشه، باشه، عزیز من.
‫مواظب خودت باش.
‫نمیشم.
‫دستتو از پنجره بیرون نبر.
‫میبرم.
‫با غریبه ها حرف نزن.
‫میزنم.
‫دلم برات تنگ میشه، عزیزم.
‫دلم دو برابر برات تنگ میشه، عزیزم.
‫هی، اتوبوس اومد... بزن بریم!
‫- سلام، خوشی! ‫- سلام، رونی!
‫مراقب باش، خوشی. ‫مراقب باش، عزیزم.
‫بیا، بیا، بیا... ‫ بشین اینجا ، ا بشین ینجا.
‫خوشی، مراقب رونی باش، باشه؟
‫اوم... باشه!
‫مواظب خودت باش، عزیزم.
‫من مراقبشم، عمو.
‫به بابات بگو "عمو"!
‫دستتو از روش بردار!
‫- عزیزم، برو عقب بشین. ‫- باشه!
‫رونی، کرم نریز، باشه؟
‫ببخشید، عمو!
‫- خب! ‫- خداحافظ، عزیزم!
‫ناناجی! ناناجی! ناناجی!
‫حالت چطوره، ساتیا؟
‫برگشتی!
‫حالا، جشن واقعی شروع میشه!
‫توی لعنتی...
‫چطور جرأت میکنی بیای تو زندان ‫و ناناجی رو اینطوری تهدید کنی!
‫بزنید بکشیدش!
‫من یه شیرم! یه شیر قدرتمند!
‫یه هدیه برات دارم.
‫پشت سرتو نگاه کن!
‫نــــــــــــــه!
‫عزیزم!!!
‫خوشی!
‫نــــــــــه!
‫لطفا، کمکم کنید!
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫مامان!
‫بابا!!
‫کمک!!
‫خوشی!
‫پاشو عزیزم! پاشو عزیزم! ‫پاشو عزیزم!
‫از سر راه برو کنار!
‫رونی!
‫من میرم دنبالش.
‫از سر راهم برو کنار!
‫زود باش.
‫خوشی...
‫- رونی من... ‫- رونی...؟
‫بیارش اینجا.
‫دکتر، نبضشو چک کن.
‫منو ول کن. پسرم.. رونی...
‫رونی!
‫رونی.
‫برید کنار!
‫پرستار، 250!
‫عزیزم...
‫عزیزم، حال خوشی خوبه.
‫عزیزم، بهت گفتم، ‫حال خوشی خوبه.
‫خوشی ما حالش خوبه.
‫ولی امروز، بخاطر من،
‫زندگی همه‌ی این بچه‌ها به خطر افتاد.
‫همش تقصیر منه.
‫عمو...
‫بله رونی؟
‫خوشی حالش خوبه؟
‫دیگه هیچوقت خوشی رو اذیت نمی‌کنم.
‫زود باش ساتیا،
‫من فقط نوه‌ام رو حموم کردم، ‫برای چی اینقدر ترسیدی؟
‫حالا چی کار میکنی؟
‫می‌خوای شکایت کنی؟
‫ولی به اسم کی؟
‫جان یا ساتیا ورما؟
‫پیروهای من ‫تو سالگرد مرگت نذری میدن.
‫خرابش نکن.
‫خودم دارم میام ساتیا ورما.
‫اون یارو چی داشت می‌گفت؟
‫می‌گفت می‌خواد ‫با شیطان واقعی ملاقات کنه.
‫جناب...
‫تنها چیزی که برام مونده الان، ‫همین منگال سوتراست (گردنبند عروسی).
‫سه هفته‌ست که دخترم گم شده.
‫قول دادی که پیداش میکنی.
‫جناب...
‫این رو بگیر.
‫دخترم...
‫این چیه؟
‫"گمشده" رو حذف کن
‫و بجاش "یادبود" چاپ کن. برو.
‫جناب!
‫من الان باید چی کار کنم؟ ‫هی میگه "جناب! جناب! جناب!"!
‫مگه دخترت چه کاره‌ست که...
‫باید پست بازرسی ‫دور تا دور کشور براش بزنم؟
‫جناب... ‫جناب...
‫مهم نیست بقیه چی میگن، ‫برای من، دخترم ملکه‌ست، جناب.
‫چه غلطا که ملکه باشه!
‫ملکه تو هیچی نیست ‫جز یه کرم بی‌ارزش!
‫گمشو! برو!
‫چی شده؟
‫میگه دخترم مرُده.
‫- ژنراتور رو روشن کن کالی! ‫- چشم آقا!
‫باجرنگ بالی!
‫فقط تو الان میتونی یه کاری کنی!
‫بیا و این گناهکارا رو مجازات کن!
‫بیا! بیا...
‫آی!
‫کیه؟
‫روح تسخیر کرده ‫چی الان تو رو میکشه - بهایام! (ترس)
‫یواشکی میاد رو شونه‌هات ‫الان دیگه ولت نمیکنه - بهایام!
‫این چه عدالتیه.
‫این همه بچه بی‌گناه دارن میمیرن،
‫ولی این هیولا انگار قرار نیست بمیره!
‫کالی!
‫جناب!
‫یه فنجون چای سیاه با لیمو.
‫زود باش.
‫جناب!
‫کالی!
‫هی...
‫بالدیو!
‫بله؟
‫بالدیو...
‫برای چی داری سعی میکنی ‫منو بترسونی کالی؟
‫بالدیو!
‫کیه؟
‫کالی!
‫بله آقا؟
‫همه‌ی اینا رو ببر ‫پس بده به صاحباش.
‫آقا، اگه بالدیو بفهمه منو میکشه.
‫من چطوری این کارو کنم آقا؟
‫خواهش میکنم آقا.
‫- سرنخی هست؟ ‫- نه آقا.
‫کجاست؟
‫اونجاست آقا.
‫هی، بیا اینجا.
‫یه معاون کمیسر به قتل رسیده،
‫بله آقا.
‫اونم تو اداره پلیس.
‫بله آقا.
‫وقتی خود پلیسا هم ‫تو اداره خودشون امنیت ندارن،
‫دیگه چجوری می‌خوان ‫از مردم محافظت کنن؟
‫مردم و رسانه‌ها دارن همینو میگن ‫و ما رو مقصر میدونن.
‫معلومه که اینو میگن آقا، حقم دارن.
‫کی بالدیو کشت؟
‫آی‌پی‌اس ساتیا ورما، آقا.
‫آی‌پی‌اس ساتیا ورما پنج سال پیش مُرده.
‫مُرده بود، ولی الان ‫دوباره زنده شده آقا.
‫- اوه. ‫- بله.
‫به جون زنم قسم، آقا.
‫باور نمی‌کنید آقا؟
‫به جون زن شما قسم، آقا.
‫اون کشتش.
‫صد در صد آقا.
‫پرونده بسته شد.
‫بستریش کنین تو تیمارستان.
‫- آقا! آقا! ‫- آقا! آقا!
‫لطفا هیچ‌گونه اظهار نظری نکنید.
‫پس ساتیا ورما زنده است؟
‫یا روحش بوده؟
‫مردم میگن معاون دی سی‌پی ‫بالدیو پاتل رو یه آدم معمولی نکشته،
‫بلکه روح آی‌پی‌اس ساتیا ورما کشته.
‫درسته، یه روح.
‫تو این شش سال اخیر،
‫هر مدرکی که تونستیم ‫علیه ناناجی جمع کردیم.
‫- ساتیا ورما دوباره برگشته. ‫- عجب!
‫آره،من دیدمش.
‫ماشینش مثل رعد و برق... رد شد.
‫کلی کار برای امنیت ما زن ها انجام داده.
‫"یواشکی میاد رو شونه‌هات، ‫دیگه ولت نمیکنه - بهایام!"
‫- یه غریبه... ‫- از انبار ناناجی...
‫...۳۰ تا دختر ربوده شده رو پیدا کرد.
‫اون روح نیست، یه خدایه.
‫اومده از ما محافظت کنه.
‫آی!
‫روح تسخیر شده، ‫چی میکُشتِت حالا - بهایام!
‫یواشکی میاد رو شونه‌هات
‫یه شیر قوی؟ عمرا ‫ناناجی یه ترسوئه
‫جی بوم با!
‫دونده، دونده، دونده،
‫هیچ‌کس در امان نیست.
‫دونده، دونده، دونده،
‫شیاطین، باید درست رفتار کنن.
‫امپراتوری ناناجی رو نابود کرده.
‫میخوام یه سوپرقهرمان مثل ساتیا ورما بشم.
‫پلیس دلامون رو برده.
‫من حضور ساتیا ورما رو همه‌جا حس می‌کنم.
‫اوه عزیزم، خودتی!
‫- تو یه ابرقهرمانی! هورا! ‫- شهر یه قهرمان جدید پیدا کرده.
‫داداش! داداش! ‫تموم شد، داداش!
‫معاون دیسی‌پی ساتیا ورما زنده ست.
‫مردم میگن اون کسیه که ‫داداش بالدیو رو کشته.
‫خدای من! باجرنگ بالی! ‫محافظ زن‌ها تو این کشوره! -
‫کلی اسم روش گذاشتن.
‫حالا باید چی کار کنیم، داداش؟
‫تو شیطانی
‫و من خدام، فقط بهم ایمان داشته باش.
‫ساتیا برنمی‌گرده.
‫و اون کسی که بالدیو رو کشته،
‫تا شب، خودشم راهی میشه...
‫باشه، داداش.
‫بهیما...؟
‫بله، داداش؟
‫برو.
‫تا وقتی تور ایمنی نذارین، ‫ما شروع به کار نمی‌کنیم!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- دیروز هشت نفر مُردن، آقا.
‫به خاطر تور ایمنی خرابمون.
‫هوم.
‫پیمانکارش کیه؟
‫- پیمانکار! ‫- بله، آقا!
‫- بیا اینجا. ‫- بله؟
‫بیا، بیا، بیا.
‫هشت نفر مُردن.
‫منم هشت لاک روپیه میدم برای هشت نفر.
‫نفری یه لاک. ‫(100.000)
‫مسئله، مسئله پول نیست، آقا.
‫بابا، پیمانکار، اونا فقط کارگرن.
‫اینا نه اسم دارن، نه خانواده.
‫خیل خب بابتش ده لاک میدم.
‫یه رقم رُند.
‫می‌دونم که همه‌ی ‫پول رو بهشون نمیدی.
‫درسته؟ درسته؟
‫می‌تونی نگهش داری.
‫من با بهیما حرف زدم.
‫اون با همه‌ی خواسته‌هاتون موافقت کرده.
‫حالا، همه‌تون باید شروع کنید به کار کردن.
‫- برو، برو، برو. ‫- برو، برو، برو.
‫این بچه کیه؟
‫مادرش مُرده، آقا.
‫نگران نباش، بچه.
‫بزرگ شو و شروع کن به کار کردن.
‫- آقا، آقا... ‫- بله؟
‫هندی بلد نیست، آقا.
‫- از شمال شرقیه. ‫- آهان، فهمیدم.
‫مهم نیست شمالیه یا جنوبی،
‫همه این زبون رو می‌فهمن.
‫اوه، اینو ببین.
‫بیا، اینم مال تو. ‫برو باهاش شکلات بخر، باشه؟
‫بریم، بریم، بریم.
‫رئیس،
‫دو تا دختر از محموله‌ای که ‫دفعه‌ی پیش فرستادیم، آخرش...
‫گلوشون رو بریدن و مُردن.
‫بیا، یکم بخور.
‫بیا دیگه، خیلی خوشمزه‌ان.
‫یکم بخور.
‫ساکت!
‫این صدا چی بود؟ ‫برو ببین چه خبره.
‫باشه، رئیس.
‫راجو!
‫جی بوم با!
‫روح تسخیر شده ‫چیزی که الان تو رو می‌کشه - بهایام! (ترس)
‫اون یواشکی میاد روی شونه‌هات ‫حالا دیگه ولت نمی‌کنه - بهایام! (ترس)
‫نا ناجی، ساتیا ورما زنده ست.
‫می‌خواد منو بکشه!
‫باید بری! فرار کن!
‫منو نکش! منو نکش!
‫می‌تونی همه چی رو ببری! ‫همه رو ببر!
‫فقط بذار برم. ‫خواهش می‌کنم، بذار برم.
‫بذار برم.
‫باشه، می‌ذارم بری.
‫- چی شده؟ ‫- چی شده؟
‫'برو باهاش شکلات بخر، باشه؟' ‫'برو باهاش شکلات بخر.'
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫اون قراره همه رو تیکه پاره کنه،
‫یه جنگ داره شروع میشه ‫و اون به هیچ‌کس رحم نمی‌کنه،
‫بیبی جان داره میاد!
‫بله آقا؟
‫بهیما داره محموله‌ی بعدی‌ش رو ‫یکشنبه می‌فرسته.
‫باید مچش رو بگیری.
‫انجام شد، آقا.
‫آدیرا ورمن، افسر پلیس.
‫هی، کمدی، برو کنار.
‫می‌دونی، کمدی یه کار جدیه.
‫نزدیک‌تر نیا.
‫من هنوز نمردم!
‫انتقام، فداکاری می‌خواد.
‫من داداشم رو فدا کردم ‫تا تو رو خاکستر کنم.
‫من که دیگه رفته بودم، ساتیا،
‫ولی تو کسی بودی...
‫که منو از زندان برگردوندی.
‫زردچوبه بدنم رو از بیرون خنک کرده،
‫ولی برای خنک کردن دلم ‫به خون تو نیاز دارم.
‫بیا بندر!
‫خانم، خانم، لطفا بیدار شید.
‫خانم، من اینجام. بیدار شید.
‫الان دو دقیقه وقت اضافی داری.
‫واقعا خوشحالم.
‫خیلی خوشحالم.
‫این بین ماست.
‫دخترم رو پس بده.
‫ماندار پسرم، من کی‌ام؟
‫خدا...
‫مگه مردم باید اینجوری از خدا ‫طلب نعمت کنند؟
‫دخترمو آزاد کن.
‫توروخدا، بذار دخترم بره.
‫نمی‌تونم ببینم داره گریه می‌کنه.
‫چراغ رو خاموش کن. ‫همه‌شون رو خاموش کن.
‫خدا بودن خیلی سخته.
‫به جون مادرم قسم،
‫نمی‌دونم دخترا تو کدوم کانتینرن...
‫یا تو کدوما فقط چوبه.
‫اینو فقط بهیما می‌دونه.
‫صبر کن، بذار از بهیما بپرسم.
‫بهیما!
‫هی بهیما!
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫صداشو نمی‌شنوم.
‫خیلی دوره.
‫میشه یه لطفی کنی ‫حودت بری ازش بپرسی؟
‫من یه عقاب پیرم، ‫نمی‌تونم انقدر بالا پرواز کنم.
‫بچه‌ها، کمکش کنین. ‫بفرستینش اون بالا.
‫آبجی، توروخدا گریه نکن.
‫بابام همیشه میگه،
‫یه مورچه تنها رو میشه راحت له کرد،
‫ولی اگه همه‌ی مورچه‌ها با هم متحد شن،
‫می‌تونن یه فیل رو از پا دربیارن.
‫این آخرین بوقه.
‫بعد از این، کشتی راه می‌افته.
‫ستاره‌ی کوچولو چشمک بزن،
‫دخترت داره ازت دور میشه میره اونور دریا.
‫جی بوم با!
‫عزیزم، درد داره.
‫جی بوم با!
‫نگاه کن، بیبی جان داره میاد،
‫می‌خواد همه‌ رو تیکه پاره کنه.
‫کارشو تموم کنین. ‫دیگه خسته شدم از این وضعیت.
‫ساتیا...
‫خوشی!
‫برام مهم نیست خون کی می‌ریزه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه.
‫برام مهم نیست خون کی می‌ریزه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه.
‫شیطون داره میاد، بهتره حواست جمع باشه،
‫شیر رو بیدار کنی، تاوان پس میدی،
‫برام مهم نیست خون کی می‌ریزه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه.
‫برام مهم نیست خون کی می‌ریزه،
‫فقط یه قتل دیگه، یه قتل دیگه، یه قتل دیگه.
‫تو اصلاً نمی‌دونی ‫بچه از دست دادن یعنی چی.
‫روح تسخیرشده ‫چی الان تو رو می‌کشه - بهایام!
‫یه روح ولگرده،
‫یه قاتل خونسرده.
‫خبر جدیدی نیست ‫که این خطر یه هیجانیه.
‫تو سایه‌ها حرکت می‌کنه،
‫از ترست ساکت میشه.
‫عزیزم، میخوام باهاش حرف بزنم.
‫میشه؟
‫بابابزرگ!
‫بابابزرگ، من همه چیو میدونم.
‫اگه تو اینجوری نبودی،
‫مامان منو مامان بیبی هنوز پیشم بودن.
‫میدونم، میدونم ‫اونا به خاطر تو اینجا نیستن.
‫بابابزرگ، نترس، باشه؟
‫بابام همیشه میگه ‫اگه کسی اشتباه کرد،
‫بعدش اگه قبولش کرد و معذرت خواست، ‫باید ببخشیش.
‫فقط بگو متاسفم، ‫بابامم تو رو می‌بخشه.
‫یه شیر...
‫یه شیر قدرتمند.
‫چی داری میگی، شیر احمق؟
‫عزیزم، اون نمیفهمه.
‫با زبونی که بهتر می‌فهمه ‫باهاش حرف بزن.
‫دخترم می‌دونه ‫تو مادرشو کشتی،
‫ولی بازم میگه باید تورو ببخشم.
‫خودتم می‌دونستی که پسرت به یه دختر بچه ‫آزار رسوند و اون رو به قتل رسونده.
‫ولی با این حال ازش حمایت کردی.
‫بچه وقتی درست تربیت نشه، ‫گمراه میشه.
‫واسه همینه که ‫من مسئول مرگ پسرت نیستم،خودتی.
‫فهمیدی؟
‫راستش رو بخوای، من باید تورو هم ‫همراه پسرت می‌کشتم.
‫ولی درست تربیت کردن دخترم ‫مهم‌تر از انتقام گرفتن از تو بود.
‫و به خاطر این، میتونی منو یه ترسو، ‫یه بزدل، یا هرچی که میخوای صدا کنی.
‫ولی امروز، یه پدر برده،
‫و من از این بابت واقعا خوشحالم.
‫خیلی خوشحالم.
‫منو بکش.
‫وگرنه، میام سراغت، ‫تا شکارِت کنم.
‫امثال تو رو زیاد دیدم.
‫شاید امثال منو زیاد دیده باشی،
‫ولی خودمو اولین باره که می‌بینی.
‫"2 سال بعد"
‫آقایون، کل شبکه‌مون ‫تو هند از بین رفت.
‫دیگه نمیتونیم دختر جدید بیاریم.
‫کار، کارِ دار و دسته‌ی روحِ.
‫و رئیسشون... ساتیا ورماست.
‫یه عضو دیگه هم هست.
‫و اون از همه بدتره.
‫بیاریدش.
‫کی جرعت میکنه اینجوری ‫مرگ خودشو صدا بزنه، احمق؟
‫بیاردیش.
‫تو کی هستی؟
‫نگاه کن، این چهره‌ی مرگِ توئه.
‫این آخرین چهره‌ایه که ‫قبل از رفتن به جهنم می‌بینی.
‫اگه دیدی زانو زده، ‫بدون که از روی میل خودشه.
‫اوه.
‫بذار ببینیم.
‫بزنیدش.
‫- گوش کن... ‫- بله؟
‫من بیبی جانم.
‫ایشونم بای جان ان.
‫اومدیم اینجا ‫که به همه یه درس بدیم،
‫و فقط وقتی میریم که ‫جون همه رو بگیریم.
‫هی!
‫زندگیشونو.
‫اون منو می‌شناسه. ‫ولی تو منو نمی‌شناسی.
‫ولی منو می‌شناسی، ‫درست قبل از اینکه جونتو از دست بدی.
‫لطفاً افتخار بدید.
‫به عنوان یه آدم خوب برگرد.
‫حالا برو.
‫بای...
‫کی می‌خوای بزرگ شی، بیبی؟
‫امیدوارم قبل از اینکه ‫من بابا بشم این اتفاق بیوفته.
‫خب، بستگی داره ‫کی پدر بشی.
‫هی، دست خودم نیست.
‫پس دست کیه؟
‫عید، دیوالی، هولی...
‫کریسمس!
‫من تا کریسمس آماده‌ام.
‫یعنی قبل از اینکه بابا بشم.
‫خوبه.
‫کریسمس فقط وقتی خوش می‌گذره ‫که تو با من باشی، بای.
‫بذار فکر کنم.
‫تموم شد.
‫کریسمس مبارک.
‫سال نو مبارک!
‫جشن گانش چاتورتی مبارک!
‫عید مبارک!
‫دیوالی مبارک!
‫مهاشیوراتری مبارک!
‫پوگال مبارک!
‫دوسهرا مبارک!
‫باسانت پانچامی مبارک!
‫جانماشتامی مبارک!
‫اونام! اونام مبارک!
‫بیهو مبارک!
‫دورگا پوجا مبارک!
‫بایساخی مبارک!
‫عید پاک مبارک!
‫نوراتری مبارک!
‫راکشا باندان مبارک!
‫مبارک، مبارک...
‫امروز مبارک!
‫امشب مبارک!