‫[گذر]
‫یه سری خانم اومدن جلوی خونه.
‫ای بابا.
‫لیا خانم؟
‫لیا خانم.
‫روسو دختر، بیا اینجا! مهمان داریم!
‫نشناختی؟
‫نه.
‫شاگرد قدیمیت؟ زازا؟
‫چاق شدی‌ها.
‫اینجا چیکار داری لیا خانم؟
‫دنبال یکی از آشناهای خواهرزادمم.
‫قبلا اینجا زندگی می‌کرد.
‫جدا؟
‫آره، می‌گن از مرز رفته استانبول.
‫بیا داخل از زنم خبر بگیر.
‫حتما یه چیزی می‌دونه. خوش‌اومدی.
‫روسو!
‫پسر!
‫یه بطری خوب بیار!
‫آینده گرجستان رو نگاه کن...
‫به چه روزی افتادیم.
‫بی‌خوری‌ام. همه بی‌خودی‌ان.
‫لیوان‌ها رو بیار!
‫اومدم.
‫خب لیا خانم...
‫به سلامتی.
‫ببخشید که این حرف رو از من می‌شنوین.
‫کدوم حرف؟
‫توی کلبه‌ها آدم‌های سالمی زندگی نمی‌کردن...
‫منظورم این نیست که خواهرزاده شما...
‫اسم خواهرزادتون چی بود؟
‫اسمش رو گذاشته...
‫تکلا.
‫چی؟ آشنای شماست؟
‫نه.
‫یکی از همون دخترهای آشغال ‫ رو می‌گه دیگه.
‫حرف دهنت رو بفهم پسر!
‫به حرف برادرم گوش نکن.
‫خواستم کمکش کنم!
‫تسلیت می‌گم لیا خانم.
‫واقعا خیلی غم‌انگیزه که چنین اتفاقاتی...
‫همین‌طوره.
‫پسر.
‫بله؟
‫تو می‌شناسیش؟
‫نه، صرفا یه چند باری دیدمش. همین.
‫یه سریشون با هم زندگی می‌کردن، ‫ولی بیرونشون کردن.
‫خیلی‌خب پس...
‫اصلا واسه چی دنبالش می‌گردی لیا خانم؟ ‫ولش کن بره.
‫باز هم معذرت می‌خوام که بی‌خبر مزاحم شدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خانم!
‫وایستا خانم!
‫می‌ری استانبول دنبال خواهرزادت بگردی؟
‫چون نشانیش رو دارم.
‫بگو.
‫یه لحظه...
‫دیدی؟
‫این چیه دیگه؟
‫ترکی نوشته.
‫- گرجی بنویس. ‫- می‌شه من هم باهات بیام؟
‫مامانم هم اونجا زندگی می‌کنه...
‫شاید بتونم پیداش کنم و یه شغلی گیر بیارم.
‫یکم ترکی بلدم!
‫سلام. من آچی هستم. حال شما؟
‫یکم انگلیسی هم از یوتیوب یاد گرفتم.
‫می‌تونم مترجمت بشم.
‫سلام. حال شما؟ چقدر؟
‫- آدرسش واقعا اینه؟ ‫- به خدا راست می‌گم.
‫محض این‌که یکی خبرش رو گرفت ‫آدرسش رو داده بود.
‫قبلا با هم گاهی‌اوقات یه سیگاری می‌کشیدیم.
‫بهم گفته بود اونجا یه سری دوست داره.
‫آدرسشون این بود. ‫رفت که با اون‌ها زندگی کنه.
‫هر دومون سود می‌کنیم.
‫- قبوله. ‫- قبوله؟ خدایی؟
‫وایستا ببینم. کی قراره بریم؟
‫- الان. ‫- همین الان؟
‫وایستا ببینم، یعنی همین الان؟
‫- کارت شناسایی داری؟ ‫- آره، خونه‌ست.
‫فردا صبح بیا لب مرز پیشم.
‫وای بر من.
‫خانم!
‫- چی شده؟ ‫- بذار برسونمت خونه.
‫چی می‌خوای؟ چی شده؟
‫بذار ببرمت!
‫گفتم فردا صبح بیا پیشم.
‫- کجا زندگی می‌کنی؟ ‫- توی خولو.
‫کارت شناساییم دست برادرم بود، ‫باهاش درگیر شدم که ازش بگیرمش.
‫زدم توی صورت مزخرفش رو ترکوندم! ‫اگه بودی می‌دیدی.
‫پس تو خاله‌اش هستی؟
‫درسته.
‫یعنی مادرش خواهرت بود؟
‫خاله یعنی همین دیگه.
‫- خب خواهرت کجاست؟ ‫- فوت کرده.
‫حالا واسه چی می‌خوای تکلا رو پیدا کنی؟
‫به مادرش قول دادم که پیداش کنم ‫ و برگردونمش خونه.
‫خواسته قبل از مرگش بود.
‫گمونم برادرم تکلا رو خوب بشناسه.
‫خیلی پیش می‌اومد ‫ یواشکی بره به کلبه‌ها سر بزنه.
‫خوشحالی که قراره...
‫بس کن دیگه.
‫نمی‌خوام کل مسیر زر بزنی. خب؟
‫هرطور تو بگی خانم.
‫از مشروب و مواد هم خبری نیست. ‫فهمیدی؟
‫من رو چی فرض کردی؟
‫حواست به جاده باشه.
‫چرا وایستادی؟ در رو ببند دیگه.
‫هیزم تموم کردم.
‫شب اینجا خیلی سرد می‌شه.
‫کمک کن.
‫برو از حیاط همسایه گوجه و خیار بیار.
‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫برو دیگه.
‫بیدار شو.
‫همراه خودت پولی هم داری؟
‫نه، نه راستش.
‫پس فهمیدی واسه چی خیار می‌خوایم.
‫- خانم لیا؟ ‫- چی می‌خواین؟
‫مامانم دید که از باغمون ‫گوجه و خیار قرض گرفتین.
‫گفت شاید یکم پلاموشی هم بخواید.
‫که این‌طور؟
‫- پسره کیه؟ ‫- به شما ربطی نداره.
‫داری می‌ری مسافرت؟
‫آره بابا. به مامانت بگو رفتم پاریس!
‫پاریس؟
‫وای!
‫بریم.
‫ممنون.
‫به هیچ‌جام نیست. ‫قرار نیست برگردم.
‫گذرنامه یا کارت شناسایی؟
‫یه لحظه.
‫ممنون.
‫سلام.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫مگه اینجا یه کشور دیگه نیست؟
‫صبر کن استانبول رو ببینی.
‫وایستا ببینم، مگه قبلا رفتی استانبول؟
‫یه بار.
‫خب چطوری بود؟
‫یادت رفت توی ماشین چی گفتم؟
‫آره ببخشید. حرف نمی‌زنم لیا خانم.
‫ولی حتما باحال بوده دیگه؟
‫بدک نبود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫همه این‌ها.
‫واسه برداشت چای می‌رین ریزه؟
‫آره.
‫طلا هم قبول می‌کنین؟
‫بله.
‫مال خواهرمه. واسه عروسیشه.
‫قبلا مال مادربزرگم بود.
‫باعث خوش‌شانسی می‌شه.
‫طی این سال‌ها فروختیمشون، ‫ولی این رو نگه داشتم.
‫- می‌خرمش. ‫- چقدر؟
‫- دو هزار و پونصد لیر. ‫- چی داری می‌گی؟
‫داره سرت کلاه می‌ذاره. ‫نفروش.
‫پول بلیط اتوبوس رو تو می‌دی؟
‫نه.
‫خجالت بکش!
‫توی باتومی سه برابر این پول می‌دن.
آشغال
‫ساکت شو پسر.
‫ظاهرا طلافروشی هم بلده.
‫ممنون.
‫چورچخلا.
‫چی؟
‫چیه؟ حالا اون‌جایی که دهنی شده رو نخور.
‫می‌خوای؟
‫شوخی می‌کنی؟ چاچا آوردی؟
‫مگه نگفتی از نوشیدنی خبری نیست؟
‫خیلی گرمه.
‫چیه؟ مامان‌بزرگم هم همین‌طوری شد.
‫بذار یه چیزی رو روشن کنیم.
‫قرار نیست مسئولیت تو با من باشه.
‫فهمیدی؟
‫فقط مسمومیت غذایی بود. دیگه گذشت.
‫لازم نیست کسی مواظبم باشه.
‫لیا خانم.
‫بیدار شو لیا خانم.
‫ببین، رسیدیم.
‫ببین.
‫کیفمون.
‫صبر کن... برو با اون دختری که توی اتوبوس ‫دید می‌زدی، حرف بزن.
‫برو آدرس رو نشونش بده.
‫از این جاده برو و اونجا هم سوار قایق شو.
‫- خیلی‌خب، ممنونم. ‫- قابلی نداشت.
‫چرا نیاد؟
‫ایشون مثلا وکیلن؟
‫ایشون اوریم، وکیلم هستن. ‫چرا نتونه وکیل باشه؟
‫توی دفتر «زندگی‌صورتی» ‫ باهام داوطلبانه کار می‌کنه.
‫وکیله؟ جدی؟
‫این موضوع به شما مربوط نمی‌شه خانم.
‫اوریم. بلدی از سوزن استفاده کنی دیگه؟
‫یه لحظه بیا بالا بهم کمک کن.
‫دکتر به زودی معاینه‌تون می‌کنه.
‫در حینی که منتظر هستید ‫این فرم‌ها رو پر کنید.
‫- بعدی شمایید. ‫- دارم میام.
‫در حال حاضر کجا کار می‌کنی؟
‫توی «زندگی‌صورتی» کار می‌کنم. ‫غیردولتیه.
‫- و بهتون حقوق می‌دن؟ ‫- خب، یکم.
‫این‌ها رو ببرید پیش پزشک زنان ‫ که معاینه‌تون کنه.
‫بسیارخب.
‫بعد ببرید که کل ادارات بیمارستان ‫امضاشون کنن.
‫بسیارخب.
‫برای تایید کارت شناسایی لازمه.
‫بسیارخب.
‫این هم مدارک درخواست کارت شناسایی بانوان.
‫خیلی ممنونم. پس تموم شد دیگه؟
‫گفتن باید از تمام ادارات امضا بگیرم.
‫هزینه‌شون انقدر زیاده؟
‫بقیه اداره‌ها رو خبر ندارم.
‫آقا؟ راهنماییتون کنم؟
‫آقا!
‫فقط پنج لیر.
‫- فقط پنج لیر. ‫- نه.
‫- آدرس رو نشونش بده. ‫- می‌خواد سرمون کلاه بذاره.
‫- گفتم نشونش بده. ‫- مطمئنم حتی سواد نداره.
‫بیا، گفتم که!
‫بلدم!
‫اتاق‌های خوب و ارزونی داریم!
‫اتاق ارزون! اتاق ارزون!
‫بیست و هشت.
‫می‌گه بیست و هشت.
‫آینور!
‫- آینور دختر! ‫- چی شده؟
‫آروم باش عزیزم.
‫این‌ها دنبال یه نفر می‌گردن.
‫ظاهرا یه دختر به اسم تکلاست.
‫یه دختر خارجی. ‫توی ساختمانتون دختر خارجی دارین؟
‫دختر خارجی نداریم. خودت که می‌دونی.
‫شنیدی دیگه پسر.
‫نه.
‫- آقا، پنج لیر دیگه لطفا. ‫- نه!
‫خیلی گرسنمه، پنج لیر دیگه لطفا.
‫خسته شدم دیگه. برو دیگه!
‫کجا رفتی؟
‫واقعا همین آدرس رو بهت داد؟
‫آره.
‫این زندگی‌ایه که انتخاب کرده؟
‫فکر نکنم حق انتخابی داشته.
‫خب حالا چی؟
‫استراحت می‌کنم...
‫و شب حمام می‌کنم.
‫دوش می‌گیرم و می‌خوابم.
‫فردا صبح هم خونه به خونه می‌گردم.
‫بالاخره یه نفر باید بشناسش. ‫پس دنبالش می‌گردم.
‫من هم باهات بیام؟
‫مگه نمیای؟
‫چرا، چرا میام.
‫دو تا تخت. کافیه دیگه؟
‫آره. دو تا تخت.
‫- چی می‌گه؟ ‫- هیچی، ولش کن.
‫اتاق خوبه؟
‫بله.
‫حوله اونجاست. رمز مودم اینترنت.
‫- باشه. ‫- و کلید.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫دستشویی نداره.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫مگه نمی‌دونی روزی یه چاچا بخوری ‫اصلا مریض نمی‌شی؟
‫مطمئنم این رو در مورد سیب می‌گفتن.
‫بدن رو ضدعفونی می‌کنه.
‫یکم می‌خوای؟
‫- لیا خانم... ‫- بله.
‫- می‌شه یه سوالی بپرسم؟ ‫- نه.
‫بعد این‌که تکلا رو پیدا کردی برنامه‌ات چیه؟
‫برنامه‌ام؟ یعنی چی؟
‫آره، یعنی واسه آینده.
‫آینده و برنامه‌ای ندارم.
‫صرفا تا وقتش اینجا می‌مونم.
‫برق رو خاموش کن، وقت خوابه.
‫لیا خانم؟
‫آخرین باری که تکلا رو دیدی کی بود؟
‫این وقت شب داری بازجویی می‌کنی؟
‫گفتم بخواب.
‫ببخشید.
‫خیلی سال پیش بود...
‫دقیقا قبل این‌که پدرش ول کنه و بره.
‫واسه چی رفت؟ چون اون تراجنسیتی بود.
‫آره. پس واسه چی بره؟
‫شرم بزرگی...
‫واسه خانواده‌ ما بود.
‫واکنش مردم روستا رو تصور کن.
‫حتی نمی‌تونم...
‫خیلی باهوش و کنجکاو بود.
‫قبلا در مورد همه‌چیز ازم سوال می‌کرد.
‫می‌تونست واسه خودش کسی بشه.
‫اون زمان از این چیزها خبر نداشتیم.
‫یعنی داستان‌هاش رو شنیده بودیم ولی...
‫یه پسری توی روستای بغلی بود ‫ که با تیر کشتنش.
‫پدرش می‌گفت که حین تمیز کردن تفنگ...
‫به صورت تصادفی شلیک کرده.
‫خب...
‫اگه پیداش کنی بهش چی می‌گی؟
‫نمی‌...
‫نمی‌دونم.
‫بخواب دیگه.
‫ببخشید. شب بخیر.
لعنتی
‫از مسافرخونه‌ای!
‫- توی مسافرخونه‌ست. ‫- سلام.
‫اسمم آچیه. حالتون چطوره؟
‫من اوزگه‌ام. ترکی بلدی؟
‫نه.
‫همسایه!
‫- گرجستان. ‫- آره.
‫کشور همسایه...
‫من ترکم.
‫ترک. ترک.
‫خیلی‌خب، بیا بریم مهمونی.
‫آره، مهمونی!
‫ما داریم می‌ریم مهمونی. می‌خوای بیای؟
‫- مهمونی؟ ‫- آره.
‫بذار این رو بگیرم.
‫- نمی‌خواد خجالتی رفتار کنی. ‫- بیا بریم.
‫من این رو سفارش ندادم.
‫دیگه چی میل داری؟
‫پسته.
‫می‌گه پسته.
‫- باقلوای گردو. ‫- باقلوای گردو.
‫چقدر می‌شه؟
‫بعدا حساب کن.
‫سلام.
‫صبح بخیر.
‫تو فلفل رو درست کن. بقیش با من.
‫- دوباره اون خانم اومده. ‫- کدوم خانم؟
‫ظاهرا دست بردار نیست.
‫من رو یادته؟
‫بشین لطفا.
‫راستش چای قاچاقیه.
‫تکلا رو می‌شناسی؟
‫♪ مریضی عجیبی دارم و هرکسی به فکر خودشه ♪
‫♪ خدا حفظم می‌کنه و ‫منت بنده‌هاش رو نمی‌کشم. ♪
‫کجا بودی؟ کل روز منتظرت بودم.
‫بابت دیشب شرمنده.
‫دیشب رفتم یه دوری بزنم و ‫ شاید یه شغلی پیدا کنم.
‫بعد با یه سری از مسافرخانه آشنا شدم ‫ و زمان از دستم در رفت.
‫خبرهای خوبی دارم. یه دختری رو پیدا کردم ‫که واسه یه سازمانی کار می‌کنه.
‫گفت شاید بتونه بهمون کمک کنه.
‫- یه چیز شیرین هم واست آوردم. ‫- مرسی.
‫کل روز منتظر بودم بیای که ‫ ببرمت دفتر دختره...
‫ولی نیومدی...
‫فکر کنم دیگه تعطیل کردن.
‫آدرسش رو بنویس. خودم فردا می‌رم پیشش.
‫واقعا لازم بود که برم بیرون.
‫هر کاری که بتونم می‌کنم ‫که تکلا رو پیدا کنم.
‫قسم می‌خورم.
‫حق با برادرت بود.
‫وسایلت رو جمع کن و برو.
‫چیزی ندارم.
‫خب دیگه.
لعنتی
‫پیرزن کثافت!
‫باورم نمی‌شه...
‫چیه؟
‫گرسنه‌ای؟
‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫خب بیا پس.
‫بشین. می‌خوای منو رو بیارم؟
‫سلام، خوش‌اومدین. ‫منو بیارم خدمتتون؟
‫اگه فقط برنج و سیب‌زمینی ‫بگیریم گرون نمی‌شه.
‫سلام. منو بیارم خدمتتون؟
‫وای. عاشق بوی خیارم.
‫اجازه هست؟
‫پرسیدن داره؟
‫ببخشید، سیگار دارین؟
‫ممنون.
‫ممنونم.
‫ببخشید؟
‫شما گرجستانی هستید؟
‫آره.
‫واسه تعطیلات اومدین اینجا؟
‫آره.
‫من اینجا زندگی می‌کنم و یه کسب و کار دارم.
‫این حسنه.
‫گرجی محله، نسل سوم از دریای سیاه.
‫این چیه؟ فقط همین رو می‌خوری؟
‫بذار مهمانت کنم.
‫نیازی نیست. ممنونم.
‫چی می‌نوشی؟
‫واقعا چیزی نیاز نداریم. ممنون.
‫تا حالا راکی امتحان کردین؟
‫نه ولی ممنون.
‫گارسون!
‫ببین چقدر بوش خوبه.
‫به سلامتی.
‫گمونم دفعه اولیه اومدین اینجا؟
‫نه، راستش بچه که بودم یه بار اومدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره، پدرم من رو آورده بود.
‫همون سفر باعث شد که بخوام...
‫معلم تاریخ بشم.
‫معلم تاریخی؟
‫قبلا بودم. الان بازنشسته شدم.
‫ببخشید، من باید برم.
‫- خوشحال شدم باهاتون آشنا شدم. ‫- همچنین.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫پسرتونه؟
‫نه...
‫دوست خواهرزادمه.
‫به سلامتی.
‫به سلامتی تو رمز.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫- به نظر پسر خوبیه. ‫- واقعا هست.
‫هزینه هر دو تا میز رو با هم حساب کردم.
‫- ما بریم دیگه؟ ‫- مودب باش.
‫اشکالی نداره.
‫نه آقای رمز. زحمت نکشین...
‫نگران نباشید. به حساب من.
‫واقعا لطف دارین.
‫مگه چقدر پیش میاد گرجی‌هایی ‫ مثل شما رو ببینم؟
‫شما خانواده دارین؟
‫فقط خواهرزاده‌ام.
‫شما...
‫چطور؟
‫قبلا داشتم.
‫ده سال پیش جدا شدیم.
‫حیف شد.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫واسه خانم گل نمی‌خرین؟
‫واقعا بهتون میاد.
‫آقا، من به خانم گل دادم.
‫من رو ببخشید.
‫الان برمی‌گردم.
‫شوخیت گرفته؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫معلومه می‌دونی.
‫آچی.
‫لیا بهم گفت دنبال خواهرزاده‌اش می‌گردین.
‫شاید من بتونم کمک کنم؟
‫می‌تونیم از کلیسای گرجی‌ها پرس و جو کنیم.
‫آره، مطمئنم خیلی کمکمون می‌کنن...
‫- کجا رفت؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫فرایش دادی؟
‫چی بهش گفتی؟
‫هیچی. فقط دیدم که رفت.
‫بگو بهش چی گفتی!
‫چی گفته باشم؟
‫نباید می‌ذاشتی بره.
‫- باید چیکار می‌کردم؟ ‫- می‌خواست بهمون کمک کنه!
‫باید چیکار می‌کردم؟ ببندمش؟ ‫خودت ترسوندیش!
‫بیا.
‫سالمه؟
‫- موهام رو کوتاه کنم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، مرسی دیگه.
‫خب بچه‌ها، بسه دیگه.
‫برید دیگه.
‫راه گم کردی؟
‫دلمون برات تنگ شده بود.
‫چیه؟ باز می‌خوای زندانی بشی؟
‫به عنوان وکیل اومدم.
‫وکیل؟
‫یه نفر رو اشتباهی دستگیر کردید.
‫مسخره بازیه؟
‫الان مثلا دیگه وکیل شدی؟
‫- مدرک دارم. ‫- مدرک؟
‫می‌گه مدرک داره.
‫حالا از کجا مدرک گرفتی؟ ‫سیرک؟
‫دانشگاه استانبول.
‫استانبول پس؟
‫درسته...
‫خیلی‌خب، کارت شناساییت رو نشون بده.
‫الان همراهم نیست.
‫باید قاضی تاییدش کنه.
‫به زودی آماده می‌شه.
‫- پس وکیل نیستی، مگه نه؟ ‫- گوش کنید...
‫- بیا اینجا. ‫- این هم سفارشتون.
‫چرا باز سرده؟
‫من نماینده «زندگی صورتی» هستم.
‫یه نفر اشتباها اینجا بازداشته.
‫اشتباها بازداشته؟
‫اینی که می‌گی حالا کی هست؟
‫عزت ایلماز.
‫عزت ایلماس؟
‫و رابطه‌اش با تو چیه؟
‫من آشنای مادرش، فیروزه هستم.
‫بهش بگو خودش بیاد دنبال بچه‌اش.
‫مادرش خارج از شهره.
‫تا اون‌موقع من مراقبشم.
‫به چه علتی بازداشتش کردین؟
‫می‌خواست از یه گردشگر دزدی کنه.
‫- حین ارتکاب جرم بازداشت شده؟ ‫- نه...
‫پولی همراهش بوده؟
‫من از کجا بدونم؟
‫خب پس درواقع نمی‌تونین بازداشتش کنین.
‫بازداشتش نکردیم. می‌بریمش یتیم‌خانه.
‫تا وقتی که مادرش زنده‌ هست نمی‌بریدش.
‫اگه بخواید می‌تونم به مادرش زنگ بزنم.
‫تازه خیلی راحت هم از یتیم‌خانه فرار می‌کنه.
‫خیلی‌خب، بشین منتظر باش.
‫خواستیم با آرامش ناهار بخوریم‌ها!
‫گل‌پنبه. تا وقتی برادرش برگرده پیش منه.
‫برادرش کجاست؟
‫رفته ملیه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫فکر کردی مُردم؟
‫نه.
‫نفست خیلی بوی گندی می‌ده. ‫باعث شد دوباره زنده بشم.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫راستی مادرت چی شد؟
‫یعنی چی؟
‫گفتی مادرت اینجا زندگی می‌کنه.
‫گفتم؟
‫یادت نیست؟ توی باتومی گفتم.
‫آهان آره.
‫وقتی بچه بودم واسه کار اومد اینجا.
‫ولی بعد مدتی یه جورهایی ناپدید شد.
‫ولی...
‫گمونم...
‫مُرد و نمی‌خواستن به من بگن.
‫اگه زنده بود ترکم نمی‌کرد.
‫معلومه نمی‌کرد.
‫من هم همین‌طور فکر می‌کنم.
‫مخصوصا با برادرناتنی چاق کثافتم.
‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫ظاهرا استانبول جاییه که...
‫مردم واسه ناپدید شدن...
‫میان سراغش.
‫موهات رو چیکار کردی؟
‫یه ماشین اصلاح پیدا کردم. ‫می‌خواستم ببینم کار می‌کنه یا نه.
‫احمق.
‫چرا تا وقتی مادرت برگرده...
‫نمی‌ری مدرسه؟
‫نمی‌دونم.
‫این دفعه چقدر طول کشیده؟
‫خیلی نشده؟
‫پس حالا جیب‌بری می‌کنی؟
‫نه نمی‌کنم!
‫اگه دوباره بگیرنت و مامانم هم نباشه ‫ کمکی از دست من برنمیاد.
‫زود برمی‌گرده.
‫بیا اینجا. سرما می‌خوری.
‫صاف بشین.
‫حتما دیشب یه چیزی خوردم که مسموم شدم.
‫آره، حتما بخاطر همونه.
‫خیلی دوره؟
‫باید بریم اون سمت.
‫خودت مدل موهات رو انتخاب کردی؟
‫با کی زول زدی دختر؟
‫آبروی آرایشگاه رو با این ‫ سبک‌سری‌هات می‌بری!
‫اون‌ها رو می‌شناسم!
‫اون و مادربزرگش دنبال یه ‫ دختر تراجنسیتی می‌گردن!
‫فقط راه رو بهشون نشون دادم.
‫مثل یه راهنما.
‫- باتومی. گرجستان. ‫- گرجستان.
‫برو واسمون چای بیار عزت.
‫اون هم تراجنسیتیه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫بله. تراجنسیتی هستم.
‫می‌گه که تراجنسیتیه.
‫- گفتی اسمش چی بود؟ ‫- تکلا.
‫تکلا؟ گفتید آدرسش هم دارید؟
‫نه، آدرسی نداریم.
‫ممکنه هرجایی باشه.
‫اصلا از کجا بدونیم که دوست داره ‫ پیداش کنیم یا نه؟
‫اوریم، مطمئنی نسبتشون با دختره چیه؟
‫چی دارن می‌گن؟
‫چی شد؟
‫مطمئنید که دوست داره شما رو ببینه؟
‫نه.
‫- چی؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫ایشون مادرشه؟
‫نه، خواهرِ مادرشه.
‫که این‌طور.
‫- شما صرفا دوست هستید؟ ‫- آره.
‫نظرت چیه؟
‫از طرفی...
‫حق داره بدونه که دنبالشن.
‫حتی اگه توی استانبول باشه.
‫توجه کنید دوستان!
‫کسی دختر گرجی‌ای به اسم تکلا می‌شناسه؟
‫من ممکنه اسمش رو شنیده باشم.
‫کجا؟
‫دخترهایی که توی ‫ آپارتمان جیلان بودن رو می‌شناسی؟
‫آره، اون روز اونجا بودم.
‫مطمئنی؟
‫صد درصد نه...
‫ولی به نظر آشنا میاد.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫می‌شناسیش؟
‫نمی‌دونم. ترکی بلد نیستم.
‫اون تکلا رو می‌شناسه؟
‫- آره ولی... ‫- آره؟
‫مطمئن نیست.
‫می‌گه مطمئن نیست.
‫می‌تونم ببرمتون اونجا.
‫می‌گه می‌تونه ما رو ببره پیشش.
‫ازش بپرس راه رفتن با کفش پاشنه بلند سخت نیست؟
‫نمی‌تونم بپرسم.
‫بپرس.
‫چیه؟
‫- هیچی. ‫- نه، بگو.
‫می‌خواد بپرسه که کفشتون...
‫- که... واستون... سخت نیست؟ ‫- نه، دوستشون دارم.
‫- چی گفت؟ ‫- گفت راحته.
‫من عمرا اگه بتونم.
‫ممنونم.
‫به‌به. خوشگل‌ترین وکیل ترکیه.
‫خوش‌اومدی عزیزم.
‫سلام.
‫این‌ها کین؟
‫دنبال یه دختری به اسم تکلا می‌گردن.
‫پس می‌برمشون پیش مادر.
‫چای میل دارید؟
‫واستون شیرینی آوردیم.
‫لطف کردین.
‫دخترها!
‫واسه مهمون‌هامون چای بیارید.
‫انقدر هم سروصدا نکنین!
‫راستش اومدیم اینجا در مورد ‫یه دختر گرجی پرس‌وجو کنیم.
‫اسمش تکلاست.
‫وای عزیزم...
‫دخترهای گرجی زیادی میان اینجا.
‫همشون افاده‌ای و مغرورن.
‫بهم گفتن ممکنه اینجا زندگی کنه.
‫نه.
‫چی می‌گن؟
‫جایی نمی‌شناسید که احیانا دنبالش بگردیم؟
‫همه دخترهام سعی کردن پیداش کنن.
‫گوشیش خاموشه. انگار آب شده و رفته توی زمین.
‫مراقب باش.
‫می‌دونی این دخترها چقدر سمت ‫مواد می‌رن دیگه.
‫وقتی وارد اون مسیر می‌شن ‫ دیگه برگشتی درکار نیست.
‫توی خونه من اکیدا ممنوعه.
‫اگه از من بپرسی احتمالا از ترکیه رفته.
‫خانوادشن؟
‫این خالشه.
‫اون هم دوستشه.
‫یه سری از وسایلش رو جا گذاشته.
‫اگه بخوان می‌تونن ببرنشون.
‫خیلی ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫برو.
‫همراهم برمی‌گردی باتومی؟
‫اینجا می‌مونم.
‫گفتن شاید بتونم کار پیدا کنم.
‫خاله؟
‫خاله!
‫تکلا؟
‫چقدر شبیه مادرت شدی.
‫واقعا خودتی؟
‫نظرت در مورد باغچه‌ام چیه؟
‫همون‌طوری که بهم یاد دادی پرورششون دادم.
‫چند تا گوجه و خیار کوچیک دارم.
‫باغچه خودمون چطوره؟
‫وقت نداشتم بهش رسیدگی کنم.
‫چه حیف.
‫اینجا کی باهات زندگی می‌کنه؟
‫خونه دوستمه.
‫آرایشگاه طبقه پایین مال اونه.
‫یادته قبلا من موهای همه رو کوتاه می‌کردم؟
‫باید موهات رو کوتاه و رنگ کنی.
‫بگو دیگه، بهش چی می‌گی؟
‫بهش می‌گم...
‫که ناامیدش کردیم.
‫من و مادرش...
‫هیچ‌کاری واسش نکردیم.
‫خیلی وقت تلف کردیم.
‫فقط به حرف مردم اهمیت می‌دادیم.
‫همین رو بهش می‌گفتم.
‫بهش می‌گفتم...
‫که با وجود شرایط...
‫مادرش خیلی دوستش داشت.
‫بهش می‌گفتم...
‫که من هم خیلی دوستش داشتم.
‫من اینجا می‌مونم.
‫و انقدر می‌گردم که پیدات کنم.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫مسافرین عزیز توجه فرمایید. این کشتی...
‫به سمت امینونو و کاراکوی می‌ره.