‫[نهم نوامبر 2021]
‫[26 گنجینه سلطنتی داهومی] ‫ [برای ترک پاریس آماده می‌شوند...]
‫[به سرزمین مبدا خود که بنین است] ‫[بازگردانده شوند...]
‫[این آثار به همراه چندین هزار اثر دیگر در] ‫[جریان تهاجم نیروهای استعماری فرانسه...]
‫ [در سال 1892 غارت شدند. از دید] ‫[آن‌ها 130 سال اسارت رو به پایان است]
‫تا جایی که یادم میاد...
‫هیچ شبی نبوده که...
‫انقدر عمیق و مبهم بوده باشه.
‫تنها واقعیت ممکن همینه.
‫ابتدا...
‫در پایان.
‫در ذهن بسیار سیر و سفر داشتم...
‫ولی این فضای غریبه بسیار تاریک بود...
‫که خود را میان رویاهایم گم کردم...
‫و با این دیوارها یکی شدم.
‫از سرزمین زادگاهم دور شدم...
‫گویی که مُرده بودم.
‫هزاران نفر از ما در این شب حاضرند.
‫همه زخم‌هایی یکسان را بر تن داریم.
‫ریشه کن شدیم. بیرون کشیده شدیم.
‫غنائم غارت عظیم شدیم.
‫امروز من رو انتخاب کردند.
‫گویی بهترین و مشروع‌ترین قربانیشان هستم!
‫اسم من رو شماره‌ی 26 گذاشتند.
‫نه 24.
‫نه 25.
‫نه 30.
‫فقط 26.
‫26.
‫چرا با اسم واقعیم خطابم نمی‌کنند؟
‫مگه نمی‌دوننش؟
‫حالا می‌تونی بری!
‫برو خونه 26!
‫به سطح زمان برگرد...
‫برادرانت رو درازکش ‫ در اعماق ناکجاآباد رها کن.
‫برگردم خونه؟
‫دیگر کجا در انتظارم هستند؟
‫امپراتوری شب رو ترک کنم...
‫تا وارد امپراتوری دیگری شوم.
‫سرم هنوز از صدای کشیده شدن ‫زنجیرها درد می‌کنه.
‫در دهانم مزه‌ای از اقیانوس به جای مانده.
‫این خاطرات به چندین زبان ‫ در گوشم زمزمه می‌کنند...
‫بار کامل گذشته‌ را یادآوری می‌کنند ‫که من خلسه و یادگار آن هستم.
‫من از هم دریده شدم.
‫میان ترس این‌که دیگر توسط ‫ کسی شناخته نشوم...
‫و ترس این که دیگر چیزی را نشناسم.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫رئیس‌جمهورِ جمهوری بنین...
‫اعلی‌حضرت...
‫مهمانان عزیز...
‫آیا این پایان ماجراست؟
‫همه‌چیز بسیار غریب است.
‫بسیار دور از وطن هستم، ‫ در رویاهایم دیدمش.
‫سرم به دور خود می‌چرخد.
‫خود را تسلیم این نوازش گرمسیری می‌کنم...
‫به بوی کودکی، به مسیری به سوی خود.
‫انتظار دیدن دوباره‌ی ‫ نور خورشید در من مُرده بود.
‫مجسمه‌ی پادشاه قزو.
‫طراحی...
‫مجسمه سلطنتی انسان-زومورفیک.
‫جنس...
‫چوب رنگ‌کاری شده...
‫فلز...
‫الیاف.
‫وزن...
‫دویست و بیست کیلوگرم.
‫وضعیت...
‫به طور کلی در وضعیت متوسط.
‫در لایه‌ی تصویری شکاف وجود دارد.
‫با وجود ترک‌ها وضعیت مجسمه‌ پایدار است.
‫فلز با وجود زنگ زدن ‫و کج شدن همچنان پایدار است.
‫توضیحات...
‫این مجسمه نمایانگر یک «بو» می‌باشد...
‫مجسمه‌ی برای نمایش قدرت پادشاه قزو.
‫تیغه‌های فلزی که بدن مجسمه را پوشانده...
‫اشاره به فلزات دارند، که نمایانگر ‫ وودو ‌گو می‌باشند.
‫وود آهن و همچنین جنگ.
‫مجسمه‌ی پادشاه گلله.
‫وضعیت...
‫وضعیت کلی متوسط.
‫در برخی نواحی پوستش کنده شده و نقص داره...
‫مخصوصا روی سرش.
‫تحت مراقبت باشد.
‫در زبان فون نام واقعیش ‫«آسن» یا «سینوکا» هستش...
‫و هدفش تداوم یاد مردگان بوده...
‫هر شخص متوفی حق داشتن یک سینوکا رو دارد.
‫آن‌ها نماد زندگی‌ای کامل در زمین...
‫و پیوستن به دنیای اجداد هستند.
‫از باله نگیر.
‫سرش نه.
‫ولش نکن. نگه‌ دار.
‫نگهش دار پال.
‫این سمت وایسا که نگهش داری.
‫مجسمه‌ی پادشاه بهانزین.
‫توضیحات...
‫مجسمه بهانزین را به تصویر می‌کشد...
‫پادشاه داهومی از سال 1890 تا 1894.
‫نشان بهانزین حاوی یک کوسه‌...
‫به یاد جمله‌ایست که با آن...
‫از تصمیمش مبنی بر صدور اعلان جنگ ‫برعلیه فرانسوی‌ها خبر داد...
‫«کوسه عصبانی شده و اقیانوس گل‌آلود شده.»
‫قرن‌ها در پیش روی ماست.
‫اگر تلاش‌های حفاظتی ما تا الان...
‫نتوانسته برای درازمدت به شما تضمین بدهد...
‫هر کاری که لازم باشد می‌کنیم.
‫چیزی که الان دیدید نمایانگر ‫ تعهد و اراده‌ی ما...
‫نسبت به انجام این کار به شیوه‌ی ‫ درست و طبق تمامی استانداردها می‌باشد.
‫هدف کار ما...
‫حفظ بهترین شرایط برای آثاری ‫ که در اینجا هستند...
‫آثاری که به اینجا برگشتند، و آثاری ‫که قرار است به اینجا برگردند، می‌باشد.
‫پادشاه بهانزین همچنان زنده بود که...
‫دادز وارد کاخ‌های سلطنتی شد.
‫پادشاه نباید آسنش رو ببینه.
‫آدمی که زنده‌ست نباید آسن خودش رو ببینه.
‫حرف محققین ما ممکنه درست باشه...
‫که می‌گن فالگیر دادگاه...
‫یعنی فالگیر گیدیگی...
‫از پیشگویی‌ها سرپیچی کرده بود...
‫و به پادشاه اطلاع داده بود ‫که جنگ رو می‌بازه.
‫پاسخ همیشه یه چیز بود.
‫«سرورم، مانند فرزندی ‫ با لیاقت از داهومی بجنگید...»
‫«اما این جنگ را شکست خواهید خورد.»
‫می‌دونستید که هزاران اثر بنینی...
‫در خارج از کشور نگهداری می‌شن؟
‫و اگر می‌دونستید، ‫دقیقا در چه برهه‌ای فهمیدید؟
‫در جواب سوالتون باید بگم...
‫من در کودکیم با دیزنی بزرگ شدم...
‫بچگیم آواتار رو دیدم...
‫تام و جری رو دیدم...
‫ولی هیچ انیمیشنی ندیدم...
‫که تمرکزش روی بهانزین بوده باشه...
‫که روی میراث فرهنگی ما بوده باشه.
‫بنابراین در کودکیم اصلا متوجه نشدم...
‫که آثار متعلق به ما بوده باشن...
‫و از کشور خارج شده باشن...
‫و معلوم نیست که کی برمی‌گردن.
‫پس در کودکیم اصلا اطلاع نداشتم ‫که میراثم...
‫فرهنگ، تحصیلات...
‫زندگی و روحم، قرن‌هاست که خارج از کشوره.
‫متوجه هستید؟
‫در دبیرستان بهمون گفتن، ‫ولی ناقص بود...
‫چون معلم‌ها همیشه در کلاس‌های ‫ علوم اجتماعی می‌گفتن...
‫کلی چیزها از ما دزدیده شده.
‫و برداشت من از «کلی چیزها» کالا بوده...
‫نمی‌دونستم که گنجینه‌ای بودن...
‫فکر می‌کردم صرفا کالا بودن.
‫در جواب سوال اول باید بگم که نمی‌دونم.
‫در دبستان درس تاریخ فقط ‫ از پیروز و بازنده حرف می‌زد.
‫ما هم همون رو یاد گرفتیم.
‫ولی وقتی از بازگشت این چیزها شنیدم...
‫و بهشون می‌گم «چیز»، ‫چون تا این لحظه...
‫من هیچ احساسی...
‫نسبت به این مجسمه‌ها ندارم.
‫این‌طوری خطابشون می‌کنم چون هیچ حسی ندارم.
‫نود درصد میراث بنینی...
‫آمار رو درست بگو.
‫تاکید می‌کنم. نود درصد!
‫سنجیده حرف می‌زنم. نود درصده.
‫- یعنی تمام میراثمون؟ ‫- میراث ما.
‫- فقط ده درصدش اینجاست؟ ‫- دقیقا.
‫وقتی می‌گید نود درصد میراث فرهنگیمون...
‫خارج از کشوره، به نظرم اشتباه می‌کنید.
‫میراث فرهنگی متشکل از میراث مادی...
‫و غیرمادی هستش.
‫حالا درسته که بخشی از میراث ‫فرهنگی مادیمون...
‫در کشورهای دیگه هستش.
‫ولی میراث فرهنگی معنویمون...
‫رقص‌ها و رسوم و شیوه‌هامون ‫همچنان در کشور هستن!
‫این که به بازدید این 26 اثر برید...
‫حرکتی وطن‌پرستانه‌ست. چرا؟
‫واسه من این بیشتر از غروره.
‫یادمه که یک‌شنبه‌ی هفته‌ی گذشته....
‫وقتی رفتم کاخ که این 26 اثر رو ببینم...
‫پونزده‌ دقیقه‌ی تمام اشک ریختم.
‫واقعا تحت‌تاثیر قرار گرفته بودم.
‫انقدر گریه کردم که...
‫بهم توی مدرسه یاد دادن...
‫- که تحت پادشاه... ‫- هر کسی حساسیت خودش رو داره.
‫گریه کردم چون با خودم می‌گفتم...
‫اجدادمون رو ببین...
‫نبوغ اجدادمون. مخصوصا تاج و تخت پادشاه قزو.
‫اگر برید و نقاشی‌ها و مجسمه‌های بنین ‫رو ببینید...
‫بخاطر لذت نیست.
‫بلکه همچنین با دوستی که گفت، ‫ توهین هستش هم موافقم.
‫از 7 هزار اثر فقط 26 تاش رو آوردن.
‫و چیزی که بیشتر از همه اذیتم می‌کنه...
‫اینه که خدا «گو»، خدای آهن ‫ رو خواستیم بفرستنش...
‫و بهمون گفتن که منتظر بمونیم.
‫یه روز تاریخیه.
‫تجربه‌ کردن این لحظه واقعا تاثیرگذاره.
‫خاصه.
‫واقعا احساسات‌‌برانگیز...
‫و لذت‌آوره.
‫پاسخیست برای اون‌ها که...
‫وقتی موضوع استرداد بیان شد...
‫در ابتدای داستان...
‫بی‌تفاوت بودند.
‫برخی مردم از جمله یه سری از مردم بنین...
‫ادعا کردن...
‫که بنین توانایی مالی...
‫چه نقشی رو می‌شه ایفا کرد؟
‫خب نقشی که من ایفا می‌کنم...
‫اینه که مشعل رو دست‌به‌دست کنم...
‫چون همین الانش هم سنم زیاده...
‫و نسلی جوان‌تر قراره بیاد...
‫که ما بهش اطمینان داریم.
‫این نسل از همین الان هم حاضره ‫که مشعل رو به دست بگیره.
‫هدف نهایی من همینه.
‫به نظر من این واقعه اصلا تاریخی نیست.
‫بلکه کاملا سیاسی هستش.
‫همه می‌دونیم که یکی از نیاکان ‫رئیس‌جمهورمون یعنی پاتریس تالون...
‫یکی از واسطه‌هایی بود ‫ که به این غارت کمک کرد.
‫و حالا هم برگشته که اون‌ها ‫ رو بخاطر ما به خونه برگردونه.
‫ولی فقط قسمت کوچیکی از اون‌ها رو.
‫همین پیچیدگی اوضاع رو نشون می‌ده...
‫و این‌که صرفا می‌خوان محبوبیتشون ‫ رو افزایش بدن.
‫محبوبیتشون نزد ما، مردم معمولی...
‫چون اگه لازم باشه ما...
‫لازم باشه ما در زمینه‌ی...
‫در زمینه‌ی آموزش فرهنگ و ‫ تاریخمون بیشتر عمل کنیم...
‫به نظرم آغازش نباید از اینجا باشه.
‫هدف این نیست که مردم بنین ‫رو خوشحال کنیم.
‫هدف درواقع جلب رضایت فرانسه...
‫توسط نمایش تصویر مثبتی از فرانسه هستش...
‫که در حال شکست هستش.
‫فرانسه داره قدرتش در ‫آفریقا رو از دست می‌ده.
‫مکرون بخاطر خواسته‌ی ما ‫ نبوده که این رو پذیرفته.
‫واسه بهتر کردن تصویرش این کار رو کرده.
‫چه سیاسی باشه و چه نباشه، ‫این واقعه‌ای تاریخیه که اجازه می‌ده...
‫مورخان و هنرمندان مجددا تاریخ رو تصاحب کنن.
‫که بتونن روش کار کنن...
‫و بتونن آثاری خلق کنن...
‫و مستنداتی مبنی بر...
‫آثار بازگردانده شده خلق بکنن.
‫من موافقم که عملی تاریخی هستش.
‫همه جا در مورد این اتفاق اعلامیه چسبوندن...
‫انگار که اصلا شکم گرسنه‌ای ‫ توی این کشور نیست...
‫همه جا حرف اینه، و مشکلی نیست. ‫اشکالی نداره.
‫ولی نکنید...
‫آگاه باشید که این توهینی وحشیانه‌ست.
‫بازگرداندن 26 اثر...
‫از 7 هزارتا واقعا توهینه.
‫بگو.
‫سلام به همگی.
‫من دایان هستم، یه فیلم‌ساز.
‫خیلی با علاقه به حرف‌های ‫ تمامی شما گوش کردم...
‫و راستش این حرف‌ها در مورد ‫توهین‌ها حالم رو به‌هم می‌زنه.
‫چون دارید کار رئیس‌جمهور ‫ تالون رو تحقیر می‌کنید.
‫اول می‌گید که خیلی جرئت داره ‫ و سخت تلاش کرده.
‫و بعد از توهین حرف می‌زنید.
‫کلی آثار بعد از سال‌ها به خونه برگشته.
‫بذارید به زبان فون بگم.
‫درواقع بخاطر برگشت همین 26 اثره...
‫که می‌تونید دهن باز کنید ‫ و بگید که این توهینه.
‫اگه چیزی پس نداده بودن...
‫اول همین مقدار کوچیک رو بپذیرید...
‫و بعد راه‌حلی واسه پس گرفتن ‫بقیه‌اش ارائه بدید!
‫طرز فکرمون رو ببینید...
‫بیش از هفت هزار اثر رو ازمون گرفتن...
‫و 26 تا رو پس دادن.
‫- اسمش رو گذاشتیم شروع. ‫- و خوشحال هم هستیم.
‫پس تا صد سال دیگه گمونم...
‫بیش از صد سال گذشته بود دیگه درسته؟
‫- تا صد سال دیگه دو تای دیگه رو پس می‌دن. ‫- دو تای دیگه.
‫اون‌موقع ما اینجا نیستیم!
‫درسته؟
‫تا دویست سال دیگه شاید ‫ چهار‌تای دیگه رو پس بگیریم.
‫اینجا نیستیم. آخر این قضیه به کجا می‌رسه؟
‫همین که مجبوریم درخواست کنیم مشکل اصلیه.
‫اومدن اینجا و ما رو غارت کردن!
‫و واسمون شرایط هم گذاشتن که نتونیم...
‫با هیچ دیپلماسی‌ای اون رو کنار بزنیم...
‫با قول و قرارهای پشت پرده.
‫و اصلا خبر هم ندارید ‫در ازاش بهشون چی می‌دیم.
‫از همین سو واسه من...
‫همچنان توی همون الگویی که ‫ استعمارگرها واسمون کشیدن گیر کردیم...
‫و ادعا می‌کنیم که اوضاع بهتر شده.
‫نه! ما انقلاب لازم داریم!
‫در آفریقا به بسیج نیاز داریم...
‫بسیج همه‌جانبه که همه‌چیزمون رو پس بگیریم.
‫و این‌که بتونیم ازش مراقبت کنیم...
‫که بتونیم تاریخمون رو ‫واسه بچه‌هامون تعریف کنیم!
‫خیلی ممنون.
‫بازگشت این آثار...
‫و گنجینه‌ها به طور محسوسی...
‫کار پاتریس تالون نیست.
‫بدونید که...
‫خواسته‌ی یواشکی محتمله...
‫تحقق...
‫شورش‌های گذشته‌ست.
‫دستاورد بیوگوئرا...
‫بهانزین و آمازون‌هاست.
‫همه‌ی اون انرژی‌ها...
‫امروز نزد هم اومدن واسه تحقق...
‫یه قدم در این رژه‌ی...
‫مردممون به سمت هویت خودشون.
‫اگه مجبور بشم...
‫نیت این قضایا رو بگم...
‫در نگاه اول می‌گم...
‫نیت تعیین سرنوشته.
‫نیت تعیین سرنوشتی برای جامعه‌ای کامل.
‫ترجیح می‌دم به پاتریس تالون تکیه نکنم. ‫خواسته‌ی زیادیه.
‫آیا جایی که باید هستم؟
‫واسم سواله...
‫در محکومیتی که چیزی را تغییر نخواهد داد...
‫در حال حاضر که همان تاریخیست ‫که در دست ساخت است.
‫احساس می‌کنم به سمت چیزی ‫ باستانی کشیده می‌شوم...
‫نوعی دعوت.
‫شاید آغازی جدید.
‫اتفاقا من اهل هائیتی هستم.
‫مادرِ مادربزرگم از بعضی پادشاه‌های ‫ اینجا برام گفت.
‫به‌خصوص از قزو و بهانزین.
‫وقتی ۳ سالم بود، از این پادشاه‌ها برام گفت.
‫اسم‌هاشون رو حفظ کردم که یادم نره.
‫و امروز که اینجام...
‫و می‌تونم شاهد حضور این آثار هنری باشم...
‫یه تجربه‌ی متافیزیکی جالب پیش میاد...
‫یه جور موازی بین بازگشت این آثار...
‫و نیازها، درخواست‌ها و جنبش‌هامون.
‫جنبش آفریقایی‌تبارها...
‫برای برگشتن به قاره‌ی آفریقا.
‫آثار کم‌کم دارن برمی‌گردن...
‫درست مثل آدم‌ها.
‫تا وقتی این آثار آزاد نشن...
‫هیچ‌کدوم از ما آزاد نمی‌شیم...
‫چه از نظر روحی، سیاسی، یا احساسی.
‫تا وقتی که به جای اصلی‌شون برنگردن.
‫برای همین این آثار انقدر مهم هستن.
‫به ما قدرت و انرژی می‌دن.
‫با وضوح کامل به ما نشون می‌دن کی هستیم...
‫و به ما یادآوری می‌کنن...
‫سهممون تو میراث جهانی چی بوده.
‫برید بیرون! لذت ببرید!
‫به موزه‌های محل‌تون سر بزنید!
‫و درباره‌ی خودتون یاد بگیرید.
‫بیایید خودمون رو بشناسیم، ‫ تاریخمون رو یاد بگیریم.
‫قوی‌تر بشید.
‫خودتون رو به این شکل دوست داشته باشید.
‫سیستم آموزشی ما به این گنجینه‌ها ‫ اشاره کرد...
‫ولی اسمشون رو ذکر نکرد.
‫بهمون گفتن که والدینمون رو ازمون دزدیدن.
‫مردان توانامون رو بردن...
‫و ما رو کنار زدن و...
‫و توی سیستم آموزشی حقایقی رو گفتن...
‫که اصلا ما رو درگیر کاری نمی‌کنه!
‫و همین پتانسیل ما برای رسیدن ‫ به بزرگی رو کور کرد.
‫به زبانی دیگه...
‫وقتی بتونی از ارسطو نقل‌قول کنی...
‫از افلاطون یا هر کسی نقل قول کنی...
‫نابغه محسوب می‌شی.
‫من همیشه با معلم‌هام مشکل داشتم...
‫چون که نمی‌تونستن از این افراد ‫ نقل‌قول کنن...
‫و همین موضوع انشاهام رو باطل می‌کرد...
‫و این قابل‌قبول نبود!
‫کاملا مغرضانه‌ست!
‫نلسون ماندلا گفته که...
‫تحصیلات قدرتمندترین سلاح برای نجات جهانه. ‫بنا بر همین...
‫ما الان 26 آثار به دستمون رسیده.
‫کاخ دلامارینا بازه که مردم بیان ببیننشون.
‫ولی واسه بچه‌هایی که امروزه ‫توی مدرسه و دبیرستانن...
‫چه بودجه‌ای واسشون تعیین شده که ‫بیارنشون تا اون‌ها رو ببینن؟
‫بچه‌هایی که...
‫مثلا توی روستایی دورافتاده استن...
‫چطوری بیان ببینن؟
‫چه سیستمی واسشون هست که بیان و ببینن؟
‫یعنی حقایق بهشون داده شده...
‫و تنها تخیلشون رو دارن...
‫می‌تونن تاریخشون رو خلق کنن و با ‫فرهنگشون دوباره ارتباط بگیرن.
‫برای مدتی طولانی بهمون گفتن که ‫نیاکانمون برده بودن.
‫ولی نیاکان من آمازون‌ها بودن ‫ و افتخار می‌کنم!
‫آیا سیاست‌های در زمینه‌ی تحصیلات...
‫در زمینه‌ی تبلیغات پیشرفت...
‫فرهنگ بازدید از موزه‌ها...
‫رو ما توی بنین داریم؟ ‫نه.
‫نباید که جوانب اجتماعی رو...
‫با جوانب اقتصادی اشتباه بگیریم.
‫چند نفر در بنین...
‫به صورت تضمین شده روزانه ‫ سه وعده‌ی غذایی دارن؟
‫اگر می‌خوایم مردم بنین، ‫از الان...
‫عادت رفتن به موزه رو ایجاد کنن...
‫قطعا واسه‌ی اقتصاد خوبه. ‫ولی باید بتونیم...
‫قدرت خرید کارگر رو بالا ببریم...
‫تا طبقه‌ی کارگر و طبقه‌ی متوسط ‫ از پس هزینه‌اش بربیان...
‫که خانمی که اون بیرون فروشندگی می‌کنه...
‫اول بتونه از پس هزینه‌ی تحصیلاتش بر بیاد.
‫که بتونه اون رو به پسر کوچیکی که توی ‫خونه بزرگ می‌کنه انتقال بده...
‫که عادت رفتن به موزه رو ایجاد بکنه.
‫این قضیه که روی کلمه‌ی «موزه» ‫ تمرکز می‌کنید...
‫اشتباهه.
‫موزه‌ها تاسیساتی غربی هستند.
‫من اهل بنین هستم.
‫این آثار اول برای مراسم پرستش ایجاد شدند.
‫ما به شیوه‌ی خودمون اشیا رو حفظ می‌کردیم...
‫و چیزهایی که فراموش شده بودن ‫ رو به یاد می‌آوردیم.
‫آقای گیل لطفا...
‫رئیس‌جمهور تالون کار درستی کردن که ‫اینجا به نمایش گذاشتنشون.
‫اگه برگردونیمشون آبومی...
‫جنبه مقدسشون به صورت خودکار برجسته می‌شه.
‫شدیدا!
‫خودم شخصا بهشون نزدیک نمی‌شدم. ‫طبیعتا می‌ترسیدم.
‫هدف تقدس‌زداییشونه. ‫این‌ها اثر هنری هستن!
‫هنره. جز هنر چیزی نیست!
‫ما توی کشوری زندگی می‌کنیم که همه خرافاتین.
‫دلیلش هم همینه.
‫خانم جوان می‌گن که اگه ‫جنبه‌ی مقدسش رو ببینن...
‫ایشون رو می‌ترسونه.
‫ولی همه می‌دونیم که بعد از مسیحیت، ‫نود درصد مردم به دین وودو اعتقاد دارن.
‫بیایید توهمات رو کنار بذاریم.
‫بیایید خودمون رو متوهم نکنیم.
‫چرا الان از وودو ترس داریم؟
‫این ترس از کجا اومده؟
‫چیزی که یه قرن پیش به غارت برده شده...
‫خود روح ماست.
‫روح مردم.
‫قابلیتمون مبنی بر مفتخر بودن...
‫همذات‌پنداری کردن با ‫ ذات خودمون رو ازمون غارت کردن.
‫جان این آثار رو ازشون گرفتن.
‫بیایید جانی که ازشون گرفتن ‫رو بهشون برگردونیم.
‫دوباره شب.
‫اقیانوس اطلس...
‫ساحل زخمی‌ها.
‫امیدوارم نور تو را فرا بگیرد.
‫قدم می‌زنم.
‫دیگر سر هر چهارراهی توقف نمی‌کنم.
‫جایی که انسانیتم به چالش کشیده خواهد شد.
‫دیگر در مورد حبس خود...
‫در غارهای جهان تمدن فکر نمی‌کنم.
‫دیگر متوقف نمی‌شوم.
‫هرگز نرفتم.
‫من اینجا هستم.
‫فراموش نمی‌کنم.
‫چیزی نیست که تعمیر شود.
‫من چهره‌ی مسخ هستم.
‫خود را از طریق تو به وضوح می‌بینم.
‫قدم می‌زنم.
‫هرگز متوقف نمی‌شوم.
[داهومی]