‫این یه جلسه اورژانسیه ‫از یه عده آدم مهم.
‫اولویت اول.
‫وزیر کشور و ‫رئیس سازمان اطلاعات هم قراره بیان.
‫موضوع چیه، آقا؟
‫فکر کنم یه چیزیه درباره یتی.
‫مثل اینکه که میدونید ‫ما امسال جام جهانی کریکت رو میزبانی میکنیم.
‫مراسم افتتاحیه ماه بعده.
‫دوازده تا تیم ‫و رهبران از سه تا کشور
‫مهمان های مهم ما خواهند بود.
‫اما ...
‫یه مشکلی هم سر راهه.
‫برادران گانگستر، دایا و یتی.
‫ماه قبل، حساب دایا تو دبی
‫پول زیادی ‫از کشورهای عربی دریافت کرده.
‫مقدار زیاد.
‫دایا و یتی دارن یه نقشه بزرگ ‫برای مراسم ماه بعد ما می کشن.
‫اطلاعات نشان دهنده یه تهدید جدی.
‫دایا تو رادار ما نیست.
‫تمام فعالیت هاش اینجا ‫تحت کنترل برادرش، یتیه.
‫ما باید سریع یتی رو دستگیر کنیم.
‫آقا، شیوام رئیس گروه عملیاته.
‫- آقا! ‫- اون داره فعالیت های
‫یتی رو ‫برای سه سال گذشته زیر نظر داره.
‫خب شیوام، چه اطلاعاتی ‫درباره یتی داری؟
‫راستش ... هیچ، آقا.
‫من تقریباً سه بار تو این سه سال ‫یتی رو دستگیر کردم،
‫اما هر بار از بالا دستور دادند ‫که نباید بهش دست بزنم.
‫نه، نه. ‫الان وقت اینکه تقصیر کیه نیست.
‫ببخشید آقا.
‫من به شما اختیارات کامل میدم، ‫از همین حالا. برو و بگیرش.
‫دو ماهه هیچ کدوم از ‫اعضای گروهش ظاهر نشدن، آقا.
‫شاید به خاطر این عملیات ‫تو مخفیگاه رفته باشن.
‫- باید فوری یه کاری بکنیم. ‫- آقا!
‫مراسم ماه بعده.
‫باید قبل از اون یتی رو دستگیر کنیم، ‫وگرنه مجبوریم مراسم رو لغو کنیم!
‫وقتی یتی دست ما بود، ‫ولش کردیم.
‫حالا حتی نمیدونیم کجاست.
‫نمیشه حداقل یه نفر ‫از اعضای گروهش رو ردیابی کرد؟
‫یه شانسی داریم.
‫شماره دو گروه یتی. رنه!
‫یه دوست داره.
‫قبل از اینکه تو مخفیگاه بره ‫با هم تو مایی قرار میذاشتن.
‫اگه بتونیم بهش برسیم، ‫شاید بتونیم مکانش رو پیدا کنیم.
‫اون میاد؟
‫یه دختر تو قضیه ه. ‫ممکنه یه ریسکی بکنه.
‫میشه به این دختر اعتماد کرد؟
‫ما بهش اطمینان دادیم ‫که اگه همکاری کنه، در امانه.
‫حتماً میاد.
‫اونجاست.
‫به پاهاش شلیک کنین.
‫بیاین، به پاهاش شلیک کنین، بچه ها.
‫بگو یتی کجاست.
‫بگو.
‫میگم، بگو.
‫بگو.
‫هی!
‫یتی کجاست؟
‫نمیدونم.
‫از اونجایی که اون دهنشو ‫درباره یتی باز نمیکنه ...
‫زبونش به درد نمیخوره.
‫حرف بزن!
‫اگه ببریمش ...
‫حداقل یه کم راضی میشم.
‫- بگو. ‫- رفته جنوب.
‫حدوداً مرز اندرا و تامیل نادو ...
‫یه جای به اسم رتناگیری ه.
‫یه پسره ه ... موروگو، ‫یه قاچاقچی کوچیک.
‫اون میتونه جنس رو نه تنها ‫از بندر، بلکه مستقیم از دریا جابه جا کنه.
‫سه ماه پیش،
‫یتی اونجا رفت.
‫بگو!
‫از اون موقع برنگشته.
‫هیچ اطلاعاتی ‫درباره مکانش نداریم.
‫افسر منطقه تولسی؟
‫لطفاً بشین.
‫اسم من دنیه.
‫من یه قاچاقچی‌ام که تو بمبئی زندگی می‌کنم.
‫یه محموله منتظر ماست که از راه دریا میاد.
‫ما نمیتونیم تو بندر تحویلش بگیریم.
‫شنیدیم یه قاچاقچی به اسم موروگاه
‫میتونه کالاها رو از دریا بیاره، ‫پس اومدیم دنبالش.
‫اما وقتی به اینجا رسیدیم، ‫گفتن که اون دیگه نیست.
‫وقتی از نزدیکانش پرسیدیم،
‫گفتن که افسر منطقه، تولاسی، ‫خیلی به موروگاه کمک می‌کرد.
‫تو حسابی پول درآوردی.
‫همون کمکی که به موروگاه کردی، ‫از من هم میخوام.
‫قیمتتو بگو.
‫کالاها از دریا نه توسط موروگاه
‫…نه توسط من آورده میشه.
‫روی اون کوهی که تو شرق میبینی، ‫چهار تا روستا هست.
‫این چهار تا روستا با هم ‫"دریای سرخ" رو تشکیل میدن.
‫اینا هستن که واقعا کالاها رو ‫از این آب ها میارن.
‫اونجا با کی باید صحبت کنم؟
‫بهایرا.
‫من هم یه پلیس‌ام.
‫فکر کردی نمیتونم یه پلیس دیگه رو تشخیص بدم؟
‫یه چیز دیگه…
‫با مردم دریای سرخ مواظب باش.
‫تو کی هستی؟ چی میخوای؟
‫باید با بهایرا صحبت کنم.
‫ما از بمبئی برای یه کار اینجا اومدیم.
‫یه کاری که فقط تو می‌تونی انجامش بدی.
‫یه محموله از یه کشور دیگه ‫با کشتی داره میاد.
‫بمبئی برای تخلیه بار ‫خیلی پر چالشه.
‫کشتی فردا شب از این منطقه رد میشه.
‫می‌دونم می‌تونی بری تو دریا و ‫بار رو به طور مخفیانه خالی کنی.
‫ما خیلی وقته که این کاول رو ول کردیم.
‫یعنی تو گذشته این کار رو می‌کردی.
‫خب، دوباره شروع کن.
‫بیشتر از اون چیزی که تصورش رو می‌کنی بهت پول میدم.
‫کوهتو با طلا پر می‌کنم.
‫حرفمو گوش کن ‫و برگرد به همون جایی که ازش اومدی.
‫مشکل چیه؟
‫داره درخواستمو اشتباه ‫به جای التماس میفهمی؟
‫خیلی از تمدن دور هستی.
‫اگه همین الان تو رو بکشم، تا سال هاست ‫که دنیا از مرگت با خبر نمیشه.
‫قبل از اینکه خونتو ببینم، ‫فقط حرفمو گوش کن.
‫هر چی بهت میدم رو بگیر.
‫اومدی دریای سرخ،
‫و تهدید به خونریزی میکنی؟
‫داری به ما ‫درباره خطر مرگ درس میدی؟
‫مطمئنا از یتی خبر دارن.
‫باید یه نفر رو پیدا کنم ‫که بتونه اطلاعات رو بهمون بده.
‫اومدی کوه و سعی کردی ‫تربیونشون کنی؟
‫تو کی هستی؟
‫سینگاپا.
‫من تو شرق اون کوهی که ‫ازش پایین اومدی زندگی می‌کنم.
‫من برای یه کار اینجا اومدم.
‫تو مثل یه پیرمردی.
‫میتونی راضیشون کنی که این کار رو بکنن؟
‫بیا.
‫قایق رو ببر بیرون، ناگا.
‫چه اشکالی داره ‫یه بار رو از بین ببرن؟
‫این مسیر دریایی مثل یه راه ‫به یه معدن الماسه.
‫من احمقم اگه باور کنم ‫که تو همه چی رو ول کردی؟
‫هر چی می‌خوای ‫و به هر قیمتی که می‌خوای بگو.
‫بهت میدم.
‫باید راضیشون کنی که این کار رو بکنن.
‫تو چی می‌گی؟
‫میخوای؟
‫این الماس خیلی گرونه.
‫اگه حرفمو گوش کنی،
‫خیلی از این الماس‌ها مال تو میشه.
‫بررسیش کن.
‫آقا…
‫اون پایین! اون پایین!
‫- اون پایین. ‫- اون پایین چه خبره آقا؟
‫اونجا چه خبره آقا؟
‫میتونی حلقه‌ی الماس رو پیدا کنی؟
‫چیزی ترسناک تو دریا دیدی،
‫که باعث شد حلقه رو فراموش کنی.
‫از این ترسه،
‫که مهم نیست چند نفرتون بیاین ‫و چقدر وسوسه مون کنین،
‫اهالی اینجا ‫با دریا کاری ندارن.
‫با چشم بسته یا باز،
‫چیزی که تو دریا دیدم رو نمیتونم فراموش کنم.
‫اونها کی بودن؟
‫کی مسئول همه ایناست؟
‫آقا، داستانش خیلی طولانیه.
‫داستان دریاست که از خون قرمز شده.
‫این داستان کیه؟
‫داستان آب های خروشان دریای قدرتمند...
‫که اون روی اون محکم ایستاده بود.
‫این داستان "دوارا"ی عزیزه ماست.
‫" دوارا "
‫برای غلبه بر ترس، باید داستان خدا رو گوش بدی.
‫برای درک ترس، باید داستان دوارا رو گوش بدی.
‫خیلی سال پیش،
‫پشت اون کوه، ‫یه پادشاهی وجود داشت.
‫برای فتح اون پادشاهی، ‫باید از دریا رد میشدن.
‫اما یه ارتش بزرگ روی کوه مستقر بود.
‫یه نیروی پویا که شاه از سراسر کشور ‫به طور ویژه انتخابشون کرده بود.
‫دین و مذهبی نداشتن
‫ترس رو نمی شناختن.
‫خداشون اسلحشون بود.
‫و اسلحشون شجاعت بود.
‫شب و روز، از کوه ‫به دریا نگاه می کردن.
‫به عنوان شاهدیه برای دریا ‫که صدها بار با خون دشمنان
‫قرمز شده بود...
‫اینجا به دریای سرخ معروف شد.
‫سال ها گذشت ‫پادشاهی ها ناپدید شدن.
‫وقتی مردم سفید پوست از ‫سرزمین های دور،
‫دارایی هامون رو غارت می کردن ‫و اون رو از طریق اقیانوس می بردن،
‫ارتش نمی تونست فقط تماشا کنه ‫و کاری نکنه.
‫این داستان همون ارتشه که حاضره ‫هر کاری برای کشورمون انجام بده، آقا.
‫اونها به دریا زدند، ‫کشتی ها رو غارت کردند،
‫و غنیمت رو ‫روی این سرزمین توزیع کردند.
‫بعد از اینکه انگلیسی ها رفتن،
‫کشور دیگه به جنگجویان شجاع ‫از روی کوه نیازی نداشت.
‫کسی نبود که ‫ازشون مراقبت کنه.
‫این جنگجویان تیز...
‫برای کسی به یه فرصت تبدیل شدن.
‫برای اینکه از قدرت اونها ‫برای رام کردن بی ترس دریا استفاده کنند،
‫چند نفرشون به کوه ما اومده بودن.
‫خیلی بعیده که تو
‫از این بابت نگران باشی. ‫چه خبره، موروگا؟
‫شب ماه قمری، تولسی.
‫دریا خروشانه.
‫نگرانم که بتونن خودشونو نجات بدن...
‫چه دریا آرام باشه ‫چه خروشان،
‫وقتی یه جنگجوی شجاع داریم ‫که آماده ی مقابله با اونه،
‫چرا نگران باشی، موروگا؟
‫دوارا! دوارا!
‫سلام آقا!
‫گارد ساحلی هند، ‫افسر منطقه شرقی، عرفان.
‫کاپیتان ایتان، جان.
‫مجوز بازرسی کشتی.
‫ما اطلاعاتی داریم ‫که یه سری اسلحه غیرقانونی
‫و مهمات ‫از روسیه داره میاد.
‫به ما کمک کنید تا کشتیتون رو بگردیم.
‫بارمون رو می بینم. بریم.
‫شکره، آقا.
‫چرا قفل ها بازه؟
‫در کل، ‫باید ده تا افسر باشن، دوارا.
‫راه دیگه ای نیست.
‫باند قاچاقچی از ‫کشوولی خارجی،
‫که براشون سخت بود که بارشون رو از ‫طریق بندر وارد کنن،
‫قدرت این مردها رو می دونستن و ‫ازشون برای آوردن مستقیم بار از دریا استفاده می کردن.
‫هر دهکده ای ‫یه قدرت خاص خودش رو داشت.
‫هر چهار تا دهکده با هم جمع شدن و ‫با چالش دریای سرخ،
‫این ماموریت خطرناک رو به عهده گرفتن.
‫بچه ها نباید تو ‫این کار باشن.
‫دوارا باول این موضوع رو ‫با تو مطرح کرده، بهایرا.
‫زمین من، مردم من، و قوانین من.
‫من باول این موضوع رو به تو ‫واضح کردم، ریاپا.
‫-بشمارشون. ‫-مطمئنا درست میشه.
‫اگه تو این ساعت از روز غذا بخوری،
‫چطور غذا بهت نیرو میده؟
‫فراموشش کن.
‫اگه تا این موقع شب بیدار بمونی،
‫نمی بینی که چقدر مضره؟
‫من همه چیز رو دیدم.
‫به همین خاطر اگه تو رو نبینم، خوابم نمی بره.
‫با این چشم ها، ‫مرگ پدرم رو دیدم.
‫مرگ باباتو هم دیدم.
‫مرگ خواهربرادرامو تماشا کردم…
‫و مرگ همه کس و کارم.
‫چه بدشانسم!
‫تمام عمرم مرگ رو از نزدیک دیدم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، پسرم.
‫یا باید مرگمو ببینی…
‫یا اینکه هر روز ببینمت.
‫حالا که دیدمت،
‫میتونم راحت بخوابم.
‫وارا خوابه؟
‫مامانت تا یه نگاهت نکنه خوابش نمی‌بره.
‫وارا تا براش قصه تعریف نکنی، نمی‌خوابه، نه؟
‫اون روز خیلی بارون می‌اومد.
‫انگلیسیا همه گنج‌هامون رو غارت کردن
‫و داشتن با کشتی فرار می‌کردن.
‫بابام…
‫پدربزرگت…
‫-همه مردم رو توی یه کشتی جمع کرد… ‫-وای!
‫بسه دیگه، بابا.
‫همیشه قصه بابات یا بابابزرگت رو تعریف می‌کنی.
‫می‌خوام قصه بابامو بدونم.
‫قصه دورا رو بگو.
‫قصه بابات ارزش تعریف کردن برای نسل بعد رو نداره.
‫قصه بابام قصه شجاعت و غروره، قصه جنگیدن برای وطن.
‫قصه ما…
‫قصه‌های تاریکی‌ان که نمی‌شه تعریف کرد.
‫آره، به زور زنده‌ایم.
‫اینکه زندگیمون اونقدر تغییر می‌کنه
‫که بشه قصه‌های بزرگ برای نسل‌های آینده،
‫چیزیه که حتی خودم هم نمی‌دونم.
‫چطوری، پسرم؟
‫خوبم. شما چطوری؟
‫خوبم.
‫دارم خوب درس می‌خونم، دورا.
‫دو سال دیگه تموم می‌شه.
‫بعدش برمی‌گردم و اینجا شروع به درس دادن می‌کنم، دورا.
‫اینو بگیر.
‫کمکتون خیلی زیاده. نمی‌تونم قبول کنم.
‫به این نگو کمک، آدما.
‫این وظیفه ماست.
‫شوهرت یکی از ماها بود توی دریا.
‫اونو توی همین دریا از دست دادیم.
‫خانواده‌اش حالا خانواده ماست.
‫لطفاً قبول کن.
‫بعد از فوت باباش،
‫با اینکه خیلی دوست داشت با شما بیاد دریا،
‫من مخالفت کردم و فرستادمش درس بخونه.
‫به خاطر درک کردنم، کمک کردن بهم،
‫و حمایت زیاد، خیلی ممنونم، دورا.
‫اون پسرته، آدما.
‫باید چیزی بشه که می‌خوای.
‫همون می‌شه.
‫فردا آیودها پوجاست.
‫می‌گم کی مسابقه رو می‌بره امسال،
‫و سلاح‌ها رو می‌بره خونه.
‫دورا اگه بخواد دوباره می‌بره
‫یا اگه بخواد یکی دیگه ببره، خودش می‌بازه.
‫هرکی رو دلت می‌خواد تشویق کن،
‫ولی بابامه، بایرا، که برنده می‌شه.
‫این دفعه سلاح‌ها باید بیان ده ما.
‫اگه دورا بخواد سلاح‌ها برن ده شما،
‫فقط اون موقع بایرا می‌بره.
‫جدی؟
‫بیا همین الان برنده رو پیدا کنیم. ‫بیا، وارا.
‫برو، وارا.
‫بهش نشون بده دورا واقعاً کیه. برو.
‫بیا، ببینم.
‫پاسورا، بزنش زمین.
‫-بزنش، وارا. ‫-بزنش!
‫بکوبش. بزنش.
‫-خوب بزنش، پاسورا. ‫-بزن، وارا.
‫آره، پاسورا، همین‌طور. محکم بزنش.
‫بزنش زمین، پاسورا. بکوبش.
‫-پاسورا، بگیرش. ‫-بزنش، وارا.
‫-بزنش، وارا. بزن. ‫-بزنش زمین.
‫پاسورا، همین‌طور. محکم بزنش.
‫همین‌جوری، بزنش، پاسورا.
‫بزنش. محکم بزنش. بندازش زمین، پسر.
‫بزنش. آره، بزنش زمین.
‫نگفتم بهت؟
‫هر کی بیاد وسط، آخرش بایرا می‌بره.
‫چی شده؟
‫دوِرا اومده.
‫دریای سرخ موج میزنه، با غرش وحشی میشه
‫جنگجوهای سرزمین، امروز شجاعتشون رو جشن می‌گیرن
‫موج‌های خون از شمشیولی به هم خورده، مثل طوفان لشکر ما رو می‌گیره
‫هی، هوای شور، داغ شده
‫هی، صدای طبل‌ها آسمون رو پاره کرد
‫وارث‌های ببر، مثل دیوونه‌ها می‌رقصن
‫سرزمین سرکش، تو رقص وجد بلند میشه
‫امروز روزیه که، سلاح‌هامون رو می‌پرستیم
‫بیاین بزنیم رو شونه‌های هم، و جشن بگیریم
‫جشن دلیولی جنگجویه، بیاین بهشون خوشامد بگیم…
‫با خون گرمی که تو رگ‌هامون جریان داره، جنگجوی ما، به پیش!
‫-این یه سنتیه ‫-شکستنش بی‌احترامیه
‫-این یه خانواده‌س که جنگ زندگیشونه ‫-دریا و زمان شاهدشونه
‫فداکاری‌های مادرامون، شیر مادر که برکتمون میده
‫این بدن رو تبدیل به سلاح می‌کنه
‫غروری که تسلیم نمیشه، مرزها رو تعیین می‌کنه
‫تاریخ اجدادمون، مثل یه تاریخ باشکوه می‌درخشه
‫این روز که هر سال میاد، مال ماست
‫دست کشیدن رو سیبیلامون، پیام ما به جهانه
‫امروز روزیه که، سلاح‌هامون رو می‌پرستیم
‫بیاین بزنیم رو شونه‌های هم، و جشن بگیریم
‫جشن دلیولی جنگجویه، بیاین بهشون خوشامد بگیم
‫با خون گرمی که تو رگ‌هامون جریان داره، جنگجوی ما، به پیش!
‫دریای سرخ موج میزنه، با غرش وحشی میشه
‫جنگجوهای سرزمین، امروز شجاعتشون رو جشن می‌گیرن
‫موج‌های خون از شمشیولی به هم خورده، مثل طوفان لشکر ما رو می‌گیره
‫وقت مبارزه‌س. زن‌ها و بچه‌ها برن.
‫همه می‌دونیم هر روستایی که ببره، سلاح‌های اجدادی رو می‌گیره.
‫خیلی وقته دست دوِرا هستن.
‫ببینیم امسال به کی می‌رسه.
‫یه بار دیگه قوانین مبارزه رو یادآوری کنم.
‫فقط دوتا جنگجو از هر روستا می‌تونن بیان وسط.
‫آخرین کسی که سرپا بمونه، برنده‌س.
‫آماده‌این؟
‫ما فقط چهارتا روستا هستیم.
‫به جای این مسابقه،
‫چرا اجازه نمی‌دیم هر سال یه روستا سلاح‌ها رو داشته باشه؟
‫روستای رایپا سال‌هاست سلاح ندیده.
‫دوست دارم این دفعه اونا سلاح‌ها رو بگیرن.
‫فکر می‌کنی اجدادمون احمق بودن
‫که این رسم رو گذاشتن، دوِرا؟
‫برای اجدادمون، جنگ یه راه زندگی بود.
‫این رسم‌ها رو گذاشتن که روحیه جنگجویی رو تقویت کنن، بایرا.
‫این یه سنت قدیمی بوده.
‫باید بریم برای مبارزه.
‫روستای رایپا چی که فقط می‌تونن قایق برونن و نمی‌تونن بجنگن؟
‫اگه سلاح‌ها حداقل یه بار به روستای اونا بره،
‫اونا هم سود می‌برن، بایرا.
‫بردن برات عادت شده، اگه خیلی اذیتت می‌کنه،
‫دوباره ببر و بده به رایپا، دوِرا.
‫شروع کنیم.
‫سورا! سورا!
‫-سورا! سورا! ‫-دگا!
‫-سورا! سورا! ‫-دگا! دگا!
‫-بزنش محکم. ‫-دگا! دگا!
‫دگا! دگا!
‫یه نفر از سمت غرب افتاد.
‫کونجارا! کونجارا!
‫کونجارا!
‫کونجارا! کونجارا!
‫یه نفر از سمت شمال افتاد.
‫بایرا! بایرا!
‫بزنش! بندازش زمین!
‫بایرا! بایرا!
‫بیا دیگه!
‫کونجارا!
‫هردو نفر از سمت غرب باختن.
‫-بایرا! بایرا! ‫-بایرا! بایرا!
‫-دوِرا! دوِرا! ‫-دوِرا! دوِرا!
‫بایرا!
‫-دوِرا! دوِرا! ‫-دوِرا! دوِرا!
‫-بایرا! بایرا! ‫-بایرا! بایرا!
‫انگار چهار تا روستا که سهل، حتی خورشید خانم هم دلش می‌خواست ببینه
‫کدوم یکی از این دوتا جنگجو ‫ آخرش برنده میشه.
‫تا وقتی خورشید خانوم سرخی زد بالا، ‫این دوتا از بس خون ازشون رفته بود، سرخ شده بودن.
‫-بایرا! ‫-دوِرا! دوِرا!
‫دوِرا! دوِرا!
‫وقتی دوِرا ازت چیزی بخواد، ‫یعنی بهت دستور داده.
‫رایاپا...
‫دیشب خواب بدی دیدم، جوگولا.
‫دوباره دریا قرمز شده بود، ‫یه دریای قرمز واقعی.
‫و این منم که این کارو کردم.
‫روزهای پیش رو، ‫روزهای خوبی نیستن، دوِرا.
‫هر کسی که فکر می‌کنی ‫مال خودته، قابل اعتماد نیست.
‫باید حواست حسابی جمع باشه ‫و خیلی مراقب باشی، دوِرا.
‫برای آیودها پوجا رفتم خونه.
‫-الان دارم برمی‌گردم دانشگاه. ‫-اوه، جدی؟
‫مراسم چطور بود؟
‫خوب بود.
‫سیودو من دیگه نیست، دوِرا.
‫داشت میرفت شهر
‫که اتوبوسی که سوارش بود، ‫منفجر کردن.
‫فکر می‌کردم بعد از تموم کردن درسش ‫برمی‌گرده.
‫اینجوری برگشت.
‫به جای اینکه بره درس بخونه،
‫اگه به حرف دلش گوش می‌داد و باهات میومد دریا،
‫هنوز زنده بود.
‫من دلیل مرگ پسرمم.
‫حتما یه ارتباطی از زندگی قبلی ‫با هم داریم.
‫به خاطر رفاقت باهات، ‫کاسبی‌ام سکه شده.
‫برای همین وقتشه که حقوق رو زیاد کنی.
‫دوتا بسته برای هر روستا.
‫تا حالا شده به خواسته‌ات نه بگم؟
‫دو روز دیگه،
‫کشتی با بارمون ‫از دریای سرخ رد میشه.
‫اون کالاها خیلی باارزشن.
‫گارد ساحلی امنیت دریا رو بیشتر کرده.
‫دفعه قبل یه جوری جون سالم به در بردیم.
‫بهتره یه مدت بیخیال شیم.
‫واقعا این حرف دوِراعه؟
‫چطور شده ترسیدی، دوِرا؟
‫نترسیدم.
‫میگم باید ‫مراقب باشیم.
‫کشتی دیگه راه افتاده، دوِرا.
‫حالا چطوری می‌تونی نری؟
‫خطرناکه اگه همه‌مون با اون بار گیر بیفتیم، موروگا.
‫می‌دونیم خطرناکه ‫ولی بازم انجامش می‌دیم.
‫این چه حرف عجیبیه، دوِرا؟
‫اگه برای یه نفر اتفاقی بیفته،
‫بقیه‌مون هوای خانواده‌اش رو داریم.
‫اما اگه برای همه‌مون بد پیش بره...
‫کی هوای خانواده‌هامونو داره، بایرا؟
‫خب، پس این دفعه ‫می‌ریم، دوِرا.
‫اگه برامون اتفاقی افتاد، ‫از این کوه محافظت می‌کنی، مگه نه؟
‫بریم، بچه‌ها.
‫یه یادداشت بفرست با جزئیات کشتی و چیدمان بارش، موروگا.
‫با اینکه مخالفت کردی، ‫انگار آماده رفتن به دریان.
‫اما اگه باهامون بیای،
‫می‌دونیم همه‌مون سالم برمی‌گردیم.
‫یه فکری بکن، دوِرا.
‫بیا دیگه!
‫این وقت شب از کجا میاید؟
‫رفته بودیم شکار، آقا.
‫شکار ماهی، آقا.
‫همه قهرمانا با هم رفتن، ولی امروز خیلی چیزی گیرشون نیومد.
‫منظورم ماهیه.
‫یه مسیر دیگه رفتیم.
‫زیاد گیرمون نیومد.
‫دیگه خیلی دیره آقا.
‫همین موقع‌هاست که کوسه‌ها میان.
‫بهتره بریم.
‫شما هم بهتره بری.
‫آقا، اینجا ماهی‌های گنده‌تر از این حرفا هست.
‫اسلحه‌های غیرقانونی، نارنجک، ‫و مواد ساخت بمب.
‫این چیزاییه که از دریای سرخ ‫می‌بری اون‌ور.
‫می‌دونی کجا میره و جون چند نفر رو می‌گیره؟
‫این دریا مرز کشورمونه.
‫هر وقت خطری از اون‌ور دریا، برای کشورمون بود،
‫اجدادت می‌زدن ناکارش می‌کردن، این دریا رو
‫قرمز می‌کردن و من با داستاناشون بزرگ شدم.
‫اما امروز کشور با خطر
‫از طرف شما، که نسل اونایید، و از این دریای سرخ روبروئه.
‫این‌طور نیست که از دزدی‌هات خبر نداشته باشم.
‫داستان اجدادت که از دریا محافظت می‌کردن باعث شد
‫این کارِ مراقبت از دریا رو قبول کنم.
‫با توجه به اینکه شماها از قبیله‌ی اونایید و برای زنده موندن دزدی‌های کوچیک می‌کنین،
‫سکوت کردم، که بزرگترین اشتباهم بود.
‫می‌دونی جنس قاچاقیت
‫دست چند نفر می‌چرخه، و جون چند نفر رو می‌گیره؟
‫اگه دو ماه پیش جلوتون رو می‌گرفتم،
‫جون صدها نفری که به خاطر اون محموله از دست رفتن رو نجات می‌دادم.
‫حتی یه بچه از دهکده‌ی خودتون هم اونجا جونش رو از دست داد.
‫وقتی نگات می‌کنم این حس رو دارم.
‫داستان‌هایی که از اون جنگجوهای بزرگ شنیدیم
‫یا الکی بودن
‫یا شما از نسل اونا نیستین.
‫زبونت رو نگه دار، آقا.
‫زبون نه.
‫می‌گم باید از کشورمون محافظت بشه.
‫باشه آقا. باشه، گرفتم.
‫آقا، یه پیام گرفتیم.
‫خدا بهتون یه دختر داده.
‫یه جون تازه شاید به این جای پر از هیولا اومده باشه.
‫اما مطمئن نیستم چقدر زنده بمونه.
‫مگه اینکه این حیوونا رو برای همیشه بندازن زندون،
‫آدمیزاد نمی‌تونه زنده بمونه.
‫دورا…
‫هی…
‫بس کن.
‫بریم بچه‌ها.
‫بار رو هم با خودتون ببرین.
‫نفس بکش، آقا.
‫باید بری بچه‌ات رو ببینی.
‫گفتی بچه‌ات تو این سرزمینِ حیوونا زنده نمی‌مونه.
‫قسم به اسلحه‌هایی که می‌پرستیمشون…
‫نمی‌ذارم هیچ آسیبی از دریای سرخ به هیچ بچه‌ای برسه.
‫این قول دوراست. بهم اعتماد کن.
‫باور کن.
‫چی شده؟
‫خون من نیست.
‫خون یکی دیگه‌ست.
‫هی، دورا.
‫دورا هم با شماها رفته بود؟
‫می‌دونستم همه‌تون یه تیمین.
‫حساب کتابت رو بکن و بارت رو بردار، موروگا.
‫چی توشه، موروگا؟
‫بدهش به من.
‫چی توشه؟
‫یه سوال بود که بهت گفتم ازم نپرسی، دورا.
‫اسلحه.
‫مثل اسلحه‌هایی که خودت داری.
‫اما جدیدتریناش.
‫بار رو بزنین.
‫بار رو نمی‌بری.
‫هی، چی شده، دورا؟
‫چیه؟
‫پول بیشتر می‌خوای؟
‫اگه می‌خوای دو برابر بهت می‌دم.
‫یعنی چی که نمی‌تونیم بار رو ببریم؟
‫باری رو آوردیم که پسر خودمون رو کشت.
‫ممکنه چند تا بچه‌ی دیگه رو کشته باشیم؟
‫گفتی اینجا اسلحه‌هایی مثل مال خودمون هست.
‫اسلحه‌های ما برای محافظت از خوب‌ها در برابر بدها ساخته شدن.
‫این اسلحه‌ها برای کشتن بی‌گناه‌ها ساخته شدن.
‫زیادی حرف می‌زنی.
‫بار رو بزن تو ماشین و برو پیش زن و بچه‌ات.
‫بار رو ول کن و خودت هم برو همین کار رو بکن!
‫تمام این سال‌ها، هرچی خواستن بهشون دادم.
‫حالا دیگه منو دست کم میگیره. آره؟
‫از الان به بعد، محموله های خیلی بزرگ میاریم، دِوَرا.
‫راستشو بگو و ازم بخواه که چی میخوای.
‫اگه شما یا مرداتون برای این کار دوباره سراغمونو بگیرین،
‫حتی جنازه هاتونم از این کوه بیرون نمیره.
‫این حرفِ دِوَراست.
‫اگه همه چیز درباره حرفاتون باشه،
‫پس حرفای ما چی دِوَرا؟
‫فقط به خاطر اینکه گارد ساحلی یه چیزی گفت،
‫ما باید کارمونو ول کنیم؟
‫ما باید بریم توی دریا.
‫ما باید دریا رو فتح کنیم.
‫قبلا بهت گفتم، موروگا.
‫چه کسی دوس داشته باشه چه نداشته باشه...
‫چه کسی توش شرکت کنه چه نکنه... ‫این کار متوقف نمیشه.
‫گفتی که محموله های خیلی بزرگتر میاری.
‫حتی اگه به این معنی باشه که مردم به خاطر این محموله ها بمیرن،
‫یا برای بدست آوردن این محموله ها یه عده رو بکشیم...
‫این کوه همیشه آماده ست.
‫با اینکه میدونیم کارمون اشتباهه،
‫باور داشتم که این کارو فقط برای گذران زندگی انجام میدیم.
‫اما تازه فهمیدم که این کارای اشتباه
‫خیلی عمیق تو خونمون نفوذ کرده.
‫باید این خون کثیف رو از بدنمون پاک کنیم!
‫باید بدونیم که این کار چقدر بی آبروئه!
‫همه چیزی که یه مرد نیاز داره اینه که
‫جرات زندگی کردن داشته باشه.
‫نه جرات کشتن.
‫اگه حرفمو نادیده بگیری و بازم بخوای این جراتو پیدا کنی،
‫من تبدیل میشم به یه وحشت که اون جراتو از بین میبره.
‫اگه دِوَرا ازت درخواست میکنه، یعنی بهت دستور داده.
‫و اگه واقعا بهت دستور بده...
‫درود بر او!
‫از امروز به بعد فقط برای ماهیگیری به دریا میریم.
‫این اقیانوس بزرگه ‫اون طرف...
‫به شعله ها میرقصه ‫آسمان پهناور
‫ظلم ها میاد ‫به پایان...
‫نابود میشه، این سرسختی شیطانی
‫در مسیر جنگ
‫سرلشکر به جلو میره
‫ترس رو به همه نشون میده...
‫برای لشکرش یه خط میکشه
‫ای جرات، آماده بپر! مراقب باش!
‫جرات نکن... ‫جرات نکن رو در رو بیای
‫تو جلوی دِوَرا چی هستی؟
‫خودتو قایم کن...
‫زمان لنگیده
‫جزر و مد بلند شده و متوقف شده
‫زندگی ها به هر سمتی دویدن ‫و داخل سوراخ ها غیب شدن
‫ای جرات، آماده بپر! مراقب باش!
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫تو جلوی دِوَرا چی هستی؟
‫اه، درود بر او! دِوَرا!
‫اگه پسر شما پیش دِوَرا میموند،
‫میگفتی که هنوز زنده بود.
‫شما اونو از اینجا دور فرستادین ‫و مرگشو تقصیر خودتون دونستید.
‫اون مواد منفجره ای که پسر شما رو کشت ‫ما از دریای سرخ آوردیم.
‫شما مقصر مرگش نبودین.
‫من بودم.
‫من جرات ندارم که به چشمات نگاه کنم و اینو بگم.
‫برای همین به پای شما نگاه میکنم.
‫من نمیتونم اشتباهم رو جبران کنم ‫و پسرتو زنده برگردونم اما...
‫مطمئن میشم که هیچکس دیگه ‫چنین ضرری رو تجربه نمیکنه.
‫درود بر او!
‫چرا به دنیا آسیب میرسونید؟
‫چرا با خشم دِوَرا رو به رو میشید؟
‫وقتی به عنوان جنگ فرود میاد ‫همه چیز نابودی میشه
‫یه معجزه که با چشم دیده نمیشه
‫به عنوان نگهبان دریا عمل میکنه
‫وقتی سرنوشتو به چالش میکشی، تراژدیه
‫هی، آب های قرمز پاشو میشوره
‫خودش مثل سیل ‫یه اعلامیه خودشه
‫سکوت دِوَرا یه ‫هشداره که قابل تغییر نیست
‫عصبانیت شدیدش ‫حتی مرگ رو از ترس عرق میکنه
‫ای جرات، آماده بپر! مراقب باش!
‫جرات نکن... ‫جرات نکن رو در رو بیای
‫تو جلوی دِوَرا چی هستی؟
‫خودتو قایم کن...
‫زمان لنگ شده
‫جزر و مد بالا اومده و یهو وایساده
‫زندگی ها شلوغ و پرهیاهو شده ‫و تو سوراخ موش ها غیب شدن
‫ای شجاعت، آماده پریدن! حواست باشه!
‫درود بر تو! درود بر ببر!
‫تو جلوی دِوَرا چی هستی؟
‫درود بر شاه...
‫برای مقابله با دِوَرا که از ‫فعالیت های غلط تو دریا جلوگیری می کرد،
‫بایرا راه حل رو تو خود دریا پیدا کرد.
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫مگه حتی یه بار به ذهنت نرسید؟
‫وقتی می شنوم که چقدر برای ازدواج خواهرت ‫که نابیناست تلاش می کنی،
‫نمی تونم تحمل کنم داداش.
‫اگه من بمیرم،
‫شاید چند روز برای من عزاداری کنی.
‫اما دیگه یه بار اضافی ‫برای تو نیستم داداش.
‫چطور می تونی یه بار اضافی برای من باشی؟
‫تمام عمرم ‫ازتون مراقبت می کنم...
‫ما ازش مراقبت می کنیم رِیَپا.
‫می خوام خواهرت رو به ‫برادر کوچیکم شوهر بدم.
‫بایرا...
‫واقعا؟
‫خانواده ی شما هم خانواده ی من هستن رِیَپا.
‫بدون معطلی، ‫اقدامات رو انجام بده رِیَپا.
‫کاری که دِوَرا روی کوه انجام داد ‫هنوز دیوونه مون کرده!
‫و تو اینجا نشستی داری برای یه ‫عروسی چونه می زنی و جشن می گیری بایرا!
‫ما تو عروسی نمی تونیم ‫جلوی دِوَرا رو بگیریم.
‫ما تا حالا تحملش کردیم.
‫مگه حداقل ‫یه نگاه آخر بهش نمی ندازی؟
‫در واقع، جشن واقعی با ‫مرگش تو این عروسی شروع میشه.
‫می خوای با دِوَرا روبرو بشی و بکشی ش؟
‫حتی قبل از اینکه یه ‫سبیل درست و حسابی دربیاره،
‫دِوَرا یه کوسه رو تو دریا ‫تیکه پاره کرد
‫و کشیدش به ساحل.
‫تا وقتی که هوشیاره، ‫هیچکس جرات نمی کنه
‫نزدیکش بره و بهش دست بزنه، بایرا.
‫اوه! رِیَپا!
‫بیا تو.
‫عروسی خواهر کوچیکم ‫با دِوَرا هماهنگ شده.
‫یعنی پَدما؟
‫داماد کیه؟
‫برادر بایرا.
‫با سخاوت تمام اومد ‫با این پیشنهاد.
‫تو با این خبر ‫عالی اومدی رِیَپا!
‫کی عروسیه؟
‫ما برای پس فردا ‫برنامه ریزی کردیم.
‫اون تو رو ‫بیشتر از من دوست داره.
‫نمی دونم راجع به بایرا نگران نباش. ‫همه تون باید بیاید.
‫اون مثل یه خواهر برای منه رِیَپا.
‫با دعوتت اینقدر رسمی نباش.
‫من اونجا هستم ‫تا با تمام وجود بدرقه ش کنم.
‫دِوَرا؟
‫-به نظر خوبن، مثل یه زوج ‫-آره
‫همدیگه رو کامل می کنن، درسته؟
‫چی شده تَنگا؟ ‫چِه نگاهی می کنی؟
‫تو هم دوست داری ازدواج کنی؟
‫اطراف اینجا خیلی ها ‫برای تو مناسبن.
‫اگه کسی رو دوست داری به ما بگو. ‫تو هم تو همین صحنه ازدواجت رو ‫جشن می گیریم.
‫با این همه خواستگار، ‫چرا چشم به شوهر من دوختی؟
‫این چه وضعشه؟ چِه فاصله ایه؟
‫دِوَرا اومد همین که دعوتش کردم.
‫اون آخر سر اومد ‫مثل یه فامیل دور.
‫فاصله ی خودش رو حفظ کرد.
‫ما شما رو خانواده ‫خودمون میدونستیم ‫و زودتر اومدیم.
‫ما سه کوزه رو خالی کردیم.
‫هر کاری که کردم ‫به نفع خودمون بوده.
‫این تنها راه زندگی ‫ما نیست.
‫اگه سر و کار خودمون رو بزاریم ‫راه های دیگه زیادی پیدا می کنیم.
‫لطفا این یه بار ‫حرف من رو گوش کن بایرا.
‫تا وقتی که زنده ای،
‫این کوه فقط ‫به حرف های تو گوش می ده دِوَرا.
‫یه قول از طرف من.
‫دِوَرا تو عروسی تو داره میرقصه
‫دِوَرا...
‫چند نفر غریبه قراره بیان؟
‫ظاهراً تا پنجاه نفر. ‫چون دِوَرا هست...
‫فکر می کنی می تونن انجامش بدن؟
‫هی، دِوَرا کاملا نوشیده
‫نیازی نیست ‫باهاش بجنگید تا بکشیدش.
‫وقتی تمام شد و افتاد، فقط بکشش.
‫بایرا، چه خبره؟
‫شنیدم حرف‌های بدی می‌گفتن.
‫اون حرف‌هاش و کاراش بده.
‫این کار درست نیست، کنجارا.
‫این دِوارا ماست.
‫تا وقتی زنده‌ام، ‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫اگر این عروسی کنسل بشه، ‫خواهرت زنده نمی‌مونه.
‫جان دِوارا…
‫یا جان خواهرت؟
‫اگر امشب ساکت بمونی،
‫فردا… می‌تونی یه مدتی ‫روی جنازه‌اش گریه کنی.
‫یا خواهرت می‌میره و تو ‫هر روز گریه می‌کنی، رایاپا.
‫بهش بگو یه گروه در ساحل مانداپالا ‫به طور مخفیانه برای غارت آماده میشن.
‫مطمئن شو که از اینجا بره.
‫هی، رایاپا. بیا پیش من.
‫چرا گریه می‌کنی، رایاپا؟
‫باید با خوشحالی ‫از خواهرت خداحافظی کنی.
‫این چیزی نیست که ‫همه منتظرش بودیم؟
‫با انجام شدن عروسی اینجا،
‫بعضی از مردان ما آماده هستند ‫بدون اینکه دیده بشن به دریا برن.
‫اونا از ‫ساحل مانداپالا راهی میشن.
‫دریا پر از خون است ‫دریای سرخ اوست
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫دریا پر از خون است ‫دریای سرخ اوست
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫تو هیچ وقت به دریا دست نمی‌زنی
‫تو هیچ وقت با من بازی نمی‌کنی
‫من هیچ وقت به تو رحم نمی‌کنم
‫من هیچ وقت…
‫دیشب کابوس دیدم، جُگولا.
‫دریا دوباره قرمز شده بود ‫و به یه دریای سرخ واقعی تبدیل شده بود.
‫و این من بودم که این کارو کردم.
‫دریا پر از خون است ‫دریای سرخ اوست
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫دریا پر از خون است ‫دریای سرخ اوست
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫چشم‌هایی که ‫فقط شجاعت رو می‌شناختن،
‫برای اولین بار،
‫از ترس پر شده بودن.
‫اونایی که تو دریا دیدم ‫جنازه بودن؟
‫عزیزم…
‫بلند شو.
‫ای خدا…
‫عزیزم…
‫کُورا…
‫دِوارا اون‌ها رو کشته؟
‫همه رو کشته؟
‫فکر می‌کردم می‌تونم با حرف‌هام ‫تو رو اصلاح کنم.
‫اما حالا می‌بینم که تبدیل شدین به ‫حیوانات بی‌باک و غیرقابل کنترل.
‫حتی از خدا یا شیطان هم نمی‌ترسید ‫اگر هر روز جلوی چشمتون بود.
‫پس، مثل اونا، من تصمیم می‌گیرم از امروز ‫یه ترس نامرئی باشم.
‫اگر ترس رو فراموش کنید و دوباره به ‫دریا برید برای کاولی کثیف،
‫مثل همین ‫روی ساحل می‌گذارمتون.
‫دو سال از رفتن دِوارا به دریا می‌گذشت.
‫سکوت و آرامش ‫به نوعی ترس رو کم کرده بود.
‫اونا مثل کوسه‌ها زندگی می‌کردن.
‫غرورشون مانع از این می‌شد ‫که ماهیگیر بشن.
‫اما به خاطر اطمینان بایرا،
‫چند نفر دوباره ‫به دریا رفتن.
‫مثل طوفانی که از دریا به وجود می‌آد، ‫احتمالا دِوارا به اونا حمله کرده بود.
‫با دیدن اینکه ‫نیمه مرده به ساحل می‌رسیدن،
‫کوه ‫قلبش توی دهنش بود.
‫اونا دوباره به دریا رفتن.
‫با این حال، این بار ‫برای غارت نبود.
‫برای امرار معاش بود.
‫ماهیگیری شغل اون‌ها شده بود.
‫در همین حال، زنان خانواده‌اش ‫منتظر دِوارا بودن، دقیقه‌ها رو می‌شمردند.
‫سرسختانه تلاش می‌کردن ‫که دِوارا در عید آیودها پوجا،
‫که هر سال برگزار می‌شد، ‫ظاهر بشه.
‫بایرا دو نفر رو ‫از روستای دِوارا…
‫-بایرا… بایرا… ‫-بایرا… بایرا…
‫و یه چند نفر دیگه رو ‫بیمار و زمین‌گیر کرد.
‫از اون سال، مبارزه معروف در ‫عید آیودها پوجا هم لغو شد.
‫اما دِوارا ‫به کوه برنگشت.
‫برای اینکه به دِوارا ‫و ترسی که ایجاد کرده بود پایان بده،
‫با بردن چند تا از بچه‌های ‫کوه زیر بال و پرش،
‫بایرا می‌خواست یه نسل رو ‫به یه ارتش بی‌باک تبدیل کنه.
‫دوازده سال طولانی گذشته بود.
‫به همه ی این سربازای جوونش کوبیده بود تو سرشون که
‫فقط و فقط دِوارا هدفه
‫همونطور که تو دستور دادی
‫هر دقیقه تو اون یه دِوارا رو میدیدم و خونشو ریختم، بایرا
‫وقتی تو میدان هستی
‫تو حریفت باید دِوارا رو ببینی
‫و باید خونشو بریزی
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫اینقدر افتاد زمین
‫اونم با من بزرگ شده بود، بایرا
‫فقط با تو بزرگ شده بود
‫اما بزرگش کردم
‫سمارا که از کونجرا به دنیا اومده بود، ‫رهبر مرده ی غرب
‫فقط منتظر دِوارا بزرگ شده بود، ‫که باعث مرگ پدرش شده بود
‫هر روز میرفت خونه ی دِوارا ‫برای دیدن مادرش که پیر شده بود
‫چون یه روزی ‫اون زن از پیری میمرد و
‫دِوارا ‫برای دیدن اون زن یه بار دیگه میومد
‫و در نهایت، ‫دِوارا زیر تیغش قرار میگرفت
‫چرا این ماه برای گرفتن پول نیومدی؟
‫کی دیگه میری خونه ی دِوارا؟
‫وقتی ما رو ‫برای کشتن دِوارا به دریا میفرستی
‫برای کشتن دِوارا
‫نه فقط یه زمانبندی ‫عالی لازم داریم
‫بلکه یه سلاح عالی هم لازم داریم
‫وقتی از کوه عقاب میومدیم، ‫یه کوسه به قایقمون حمله کرد
‫هر چقدر تلاش کردیم ‫نتونستیم تسخیرش کنیم
‫وارا پرید تو آب، ‫اونو به زور گرفت
‫و باهاش جنگید تا مرد
‫مثل دِوارا، وارا اون کوسه رو ‫کشت و به ساحل کشید
‫چرا همه بهش نگاه میکنید؟
‫از اینکه وارا ‫اون کوسه رو کشت شوکه شدید؟
‫وقتی پریدم تو آب
‫جز این کوسه ی خشن ‫چیزی ندیدم
‫باله هاشو پاره کردم
‫با مشت به دنده هاش ضربه زدم
‫و آرواره هاشو از هم جدا کردم
‫آروم آروم ‫تو دستم نفس آخرشو کشید
‫چرا زل زدی؟
‫فکر میکنی ‫یه کوسه ی مرده رو از یه ساحل پیدا کردم
‫بستم به قایق و آوردم اینجا؟
‫باور کن یا نکن ‫به من ربطی نداره
‫چه مردیه!
‫نتونست جلوی خودش رو بگیره ‫و حقیقت رو گفت
‫پسر دِوارا ‫باید یه جنگجو باشه
‫وارا ‫چه قدر بی مصرفه
‫ازت در موردش سوال کردن؟
‫چرا انگار ‫من نمیتونم کوسه رو بکشم بهم نگاه میکردن؟
‫معلومه که ‫اونها تو رو خیلی خوب میشناسن
‫انقدر مشتاق بودی که بهشون بگی ‫یه کوسه ی مرده رو از یه ساحل دیگه آوردی
‫حتی قبل از اینکه ‫ازت سوال کنن
‫-حالا ببرش ‫-هی، وارا!
‫زن های خونتون رو ‫روی ساحل مروارید دیدم
‫با یه نفر حرف میزدن که ‫میگفت وسایل دِوارا رو دیده
‫هی، شنیدیم که میگی دیشب ‫دِوارا رو تو کوه صدف دیدی
‫مطمئنی که دیدی؟
‫امروز صبح ‫رفتم اون کوه برای جمع کردن چوب
‫تو یه جا ‫اثری از پخت و پز بود
‫احتمالا دِوارا ‫شب اونجا بود
‫چیزی دیگه هم دیدی؟
‫حقیقت رو بگو
‫دِوارا رو دیدی؟
‫نه، خانوم ‫اما رد پا بود
‫هیچکس جرات نمیکنه ‫تو اون ساعت بره اونجا
‫-مطمئنم که دِوارا بود ‫-یعنی...
‫-که اونجا شب رو گذرونده ‫-دیشب...
‫بریم خونه
‫-دیشب... ‫-بریم خونه
‫بیا تو
‫همه ی مردم روستا ‫فکر میکنن شما دیوونه شدید
‫فکر میکنی ‫پسر شما گم شده؟
‫انگار تو یه عید ‫پسر خودتو گم کردی داری دنبالش میگردی
‫اگر برای کار رفته بود ‫بعد از تموم شدن کار برمیگشت
‫پسر شما ‫به خاطر قولش رفت
‫اون...
‫نگو که برنمیگرده
‫همین الان ‫این بدن از پا در میاد
‫هر روز
‫با امید به اینکه ‫برمیگرده زنده میمونم
‫حتی دریا که پسرت ‫داخلش شده بود
‫سال ها گذشت
‫یه بارم شده اومده دیدنت؟
‫هر شب تو خوابم میاد سراغم.
‫یه روز که از اینها رد بشم،
‫جلوی چشمام وای نمیسته؟
‫برمیگرده.
‫حتماً برمیگرده.
‫میفهمم مادربزرگ از کجا میگه. ‫تو چته؟
‫هنوز از کسی که خانواده شو ول کرده ‫دست نکشیدی؟
‫دِوَرا وقتی رفت خانواده شو ول نکرد.
‫رفت چون حس میکرد این چهار تا دهکده ‫خانواده ش هستن.
‫مثل پسولی کونجرا و دِوَرا،
‫پسر بھایرا، پَسورا هم ‫مرد شد.
‫سلام سیناپا. ‫شنیدم دخترت یه خواستگار پیدا کرده؟
‫میخواستم با تانگام راجع به این قضیه صحبت کنم.
‫چرا باید با تانگام راجع بهش صحبت کنی؟
‫اون برات خواستگار پیدا کرده؟
‫خواستگار پیدا کنه؟ ‫خب اون قضیه رو خراب کرد.
‫دیروز داماد آینده ام پیش خیاط بود ‫و دخترت رو، تانگام رو دید.
‫با عشوه بهش نگاه کرد، ‫سرخ شد و لبخند زد.
‫فرض می کنه تانگام دوسش داره،
‫میخواد که ما مراسم فردا رو ‫برای تعیین تاریخ عروسی عقب بندازیم.
‫باید بفهمم جریان چیه. ‫صداش بزن.
‫این چیزیه که باید خانم ها ‫درباره ش صحبت و حلش کنن.
‫بیا بریم از اینجا.
‫خودم میتونم حلش کنم. ‫تانگام... تانگام!
‫چرا میوه ها اینقدر خرابن؟
‫به خاطر اینکه دستم بهت خورد منو میزنی؟
‫به خاطر اینکه دستتو روم گذاشتی.
‫یه روز به هر حال دستهای من ‫روی تو خواهند بود.
‫چند بار باید بهت بگم سینی؟
‫فقط اگه وارا رو نگیرم ‫تو رو در نظر میگیرم.
‫نمیتونی یه کم صبر کنی برام؟
‫خانواده ش بهش فشار میارن که ‫با پسر عموش ازدواج کنه.
‫وقتی در مورد تو مطمئن شد، ‫به اون دختر هم یه جواب قانع کننده میده.
‫آره!
‫چی شد؟ ‫چرا عصبانی هستی؟
‫-هیچ چیز جدیدی. ‫-عمو، یه لیوان چای.
‫والی رو دید ‫و رفت که باهاش حرف بزنه.
‫گفت تا قضیه از طرف تو ‫روشن نشه، تصمیم نمیگیره.
‫راجع به اون دختر، تانگام، ‫به یه نتیجه برس
‫تا زندگی ما روشن بشه.
‫تا اون موقع وایلی چشمش به توئه.
‫با اینکه میدونی دوسش داره، ‫چطور میتونی باهاش ازدواج کنی؟
‫فقط چشمش به توئه. ‫اون تو رو نداره، اینطور نیست؟
‫حالا چرا؟ آدم چندش!
‫چیزش چندشه؟ عاشقانه بودن؟
‫سلام چِناما! ‫نوه ات هنوز خوب نشده؟
‫هنوز داروی مصرف می‌کنی؟
‫اگر این نحوست از روی دهکده برداشته بشه، ‫دیگه کسی مریض نمیشه.
‫دارو فایده نداره.
‫بدون دارو، ‫چرا انقدر خرافاتی هستی؟
‫چی گفتم؟ ‫چرا این پیرزن اینجوری بهم خیره شد؟
‫اگر دِوَرا اینجا بود، ‫تو جنگ آیودها پوجا،
‫سلاح رو ‫روی سرش می‌برد،
‫و این دهکده رو از ‫نحوست و طلسم پاک می‌کرد.
‫این اعتقادشه.
‫کسی که از این خون اصیل به دنیا اومده، ‫از ارزش سلاح‌های ما بی‌خبره.
‫بَدشانسی ماست… ‫اینو از نگاهش می‌فهمم.
‫اگر مردم طرف غرب اومدن، ‫قایق رو بهشون بدید و پول رو بگیرید.
‫وقتی مردمو از دور می‌بینم،
‫-قلب ثانگا، از ته دلش باید… ‫-فوران کنه و سرریز بشه.
‫ثانگا، اگر تو درباره وار تصمیم نگیری، ‫اوضاع پیچیده میشه.
‫اگر اون وارا رو دوست نداشته باشه، ‫اون بین راه گیر می‌کنه.
‫لعنت! چقدر چندش آوره! ‫اگر وارا رو رد کنه،
‫تو می‌خوای باهاش ازدواج کنی.
‫اگر وارا رو قبول کنه،
‫سینو منتظره تا با تو گرم بگیره.
‫-وای خدای من! ‫-اینو چطور می‌فهمی خواهر؟
‫فقط یک سال بعد از اینکه به سن ازدواج رسیدی، ‫ازدواجت دادن
‫تو می‌تونی هرچی دوست داری بگی.
‫ما تو جوونی هستیم ‫اما متاسفانه هیشکی باهامون نیست.
‫دو روز پیش، وقتی از ‫ماهیگیری تو دریا برمی‌گشتن،
‫یه کوسه پریده بود رو قایقشون،
‫و ظاهرا وارا پریده بود تو دریا ‫و با دست خالی کشتش.
‫کی؟ مگه وارا ما بود؟
‫بله! ظاهرا، اون کوسه مرده رو ‫خودش به ساحل کشیده بود.
‫اون این توانایی رو داره.
‫نگاه کن چطور مثل یه قهرمان راه می‌ره.
‫شنیدم پریدی تو دریا،
‫یه کوسه رو با دست خالی کشتی، ‫و به ساحل کشیدی.
‫قدرت و شجاعت تو… ‫من می‌دونم.
‫چیزی که دیدی هیچیه.
‫امروز تمومش کردم.
‫خوشت میاد؟
‫آره، قشنگه.
‫چطور… اینجا اومدی؟
‫اگر می‌گفتم بیا، می‌تونستم بیام.
‫برای رایاپا اومدم.
‫وای خدا!
‫تا حدی پیش رفتی ‫که با پدرم درباره ما حرف زدی؟
‫-اینو بگیر. ‫-باشه رایاپا.
‫چه خبره وارا؟
‫آیودها پوجا نزدیکه.
‫می‌خواستم دربارش باهات حرف بزنم.
‫با این حرفت چی می‌خوای بگی؟
‫وای خدا!
‫شاید امروز نفسم بند بیاد.
‫شوالیه من برای آیودها پوجا ‫آماده میشه.
‫-می‌خوای تو میدون بجنگی؟ ‫-داری چی میگی؟
‫صبح نوشیدی؟
‫چرا باید برم تو میدون؟
‫منو می‌کشن.
‫همینو فکر می‌کردم.
‫همه ناراحتن که دهکده ما خیلی وقته ‫اسلحه دریافت نکرده.
‫شاید باید بریم پیش بایرا ‫و التماسش کنیم...
‫که این دفعه بدون مسابقه ‫اسلحه رو بهمون بده.
‫خیلی میترسم تنها برم پیشش.
‫امیدوار بودم با من بیای.
‫میشه بریم.
‫-دستتو بردار. ‫-چرا؟
‫اوان رابطشون بهم خورده
‫نمیخوام دمپایی‌م پاره بشه.
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم این کار ازش برنمیاد.
‫از وقتی بچه بودیم می‌دونستم ‫اصلا مناسب من نیست.
‫می‌دونستم هیچی تو وجودش نیست.
‫به چی زل زده، رِیِپا؟
‫داره فکر می‌کنه چطور این درختا ‫از آب رشد کردن؟
‫چه چیزی باعث شد بیای اینجا، رِیِپا؟
‫اونم با یه بچه خرسه.
‫سال‌هاست اسلحه ‫به دهکده‌شون نرسیده.
‫ناراحتن که هیچ اتفاق خوبی ‫اونجا نمی‌افته.
‫می‌دونی که آ‌یود‌ها پو‌جا داره نزدیک میشه.
‫اگر امسال بتونی اسلحه رو بهمون بدی،
‫تو دهکده‌مون نگهشون می‌داریم ‫و برمی‌گردونیم.
‫هر دهکده‌ای اسلحه رو می‌خواست، ‫دِوَرا نماینده اون دهکده می‌شد،
‫می‌جنگید و اسلحه رو برای اونها می‌برد.
‫تو پسر اون هستی ‫و داری التماس می‌کنی اسلحه رو بدیم؟
‫چند بار بهت گفتم؟
‫من مثل اون نیستم.
‫لطفاً منو اینجوری که هستم قبول کن.
‫من یکی از شماها نیستم؟
‫ازتون خواهش می‌کنم فقط این دفعه ‫اسلحه رو بهمون بدین.
‫نه دقیقه تو بودیم.
‫به جای اینکه بیای پیش من، ‫برو سمت دریا...
‫و بگو، "دهکده ما نه قهرمان داره ‫و نه یه مرد شجاع. پس لطفا بیا."
‫صداشو دربیار و صداش کن.
‫شاید این باعث بشه پدرت ‫به خاطر تو وارد میدان بشه.
‫آیا مثل هر سال، ‫با جشن تمومش می‌کنیم...
‫یا قراره جنگ بشه؟
‫اگر خانم‌ها و بچه‌ها برن،
‫ما آماده جنگ هستیم.
‫میدان رو آماده کنید، رفقا.
‫هی، صبر کن.
‫رانگا! رانگا!
‫وارا! وارا!
‫رانگا! رانگا!
‫وارا! وارا!
‫-وارا! وارا! ‫-وارا! وارا!
‫وارا! وارا!
‫-وارا! ‫-گَروُدا!
‫وارا! وارا!
‫محکم بزنش. ‫بیا.
‫-ما با هر دو رقیب ‫-بزنش!
‫از سمت غرب تموم کردیم.
‫هی...
‫مطمئن می‌شم که دیگه وجود خارجی نداشته باشه.
‫هل دادن کافی هست...
‫یا باید دفن‌اش کنم؟
‫شکست بدتر از مرگ هست.
‫صدای دردش بخاطر شکست
‫باید تا به دِوَرا برسه.
‫-سِنا! سِنا! ‫-سِنا! سِنا!
‫بزنش زمین!
‫بیا!
‫سِنا! سِنا!
‫وارا!
‫ما دو تا از هر دهکده رو تموم کردیم، بایرا.
‫جنگ تموم شد.
‫اسلحه ها جلوی خونه شما می مونه.
‫نگاه کردن بهشون ممکنه بهت کمک کنه که زودتر بلند شی و راه بری، وراد.
‫شنیدی چی شده، رایاپا؟
‫وارا همه رو تو آیودها پوجا بیهوش کرد
‫و تو مسابقه برد.
‫حالا که همه چی رو میدونیم، چرا داریم این بحث رو میکنیم؟
‫اجازه بده.
‫میرم به دهش، میزنمش زمین، ‫و اسلحه ها رو برمی گردونم.
‫بگو ببینم باید باهاش چیکار کنیم، رایاپا؟
‫بهتره انگار نه انگار، بذاریمش کنار، بایارا.
‫اگه به خاطر بیهوشیشون افتادن،
‫باید تا صبح هوشیار می شدن.
‫ولی نمی تونن از تختاشون بلند بشن.
‫تو آیودها پوجا، ‫فقط ترس رو تو چشماش دیدی.
‫اما من تکنیک تو مشتاش رو دیدم.
‫تو اون قدرت دوارایی رو دیدم.
‫بدون اینکه از قدرتش آگاه باشه،
‫سعی کرد با بیهوش کردن همه، به خاطر معصومیتش، برنده بشه.
‫به یه نحوی، این بهترین حالت ممکن برای همه شماست.
‫تو دریا یه دوارا دیگه هم هست.
‫ساختن یه دوارا دیگه رو کوه...
‫برای شما خوب نیست، بایارا.
‫من فقط نمی فهمم.
‫چطور می تونه با بیهوش کردن همه، برنده بشه؟
‫خواهر، من تصور می کردم شوهرم مثل دریا قدرتمند باشه.
‫و ازدواجت رو حفظ کنی، ‫زندگی به طرز شگفت انگیزی لذت بخش میتونه بشه.
‫این چطور ممکنه؟
‫وقتی تانگه به مردش نگاه میکنه، ‫باید منفجر بشه
‫-و از درون سر ریز بشه. ‫-چه مزخرفاتی!
‫عزیزم تانگه،
‫هر چی رو که بخوایم به دست نمیاریم.
‫مگر اینکه تو یه اشتیاق تو وجودش ایجاد کنی ‫که بخواد با تو ازدواج کنه،
‫باید این رو ببینه...
‫و وسوسه بشه.
‫نگاه کن به این حرف زدنش!
‫اگه همه دارن اسلحه هاشونو تیز میکنن،
‫فکر کنم وقتشه ‫که بذاریمشون به کارشون.
‫با اضطراب منتظر ‫تایید تو، بایرا، بودیم.
‫ ما به زودی به دریا میریم تا باهاش بجنگیم؟
‫بایرا…
‫مقامات گارد ساحلی ‫کار باز کردن
‫برای شناگران خبره ‫برای کمک بهشون تو دریا.
‫شنیدم حقوقش هم عالیه.
‫میتونیم از آموزش هایی که ‫تو همه این سال ها بهمون دادی، استفاده کنیم.
‫اگه بگی بله، همه ما ‫تو دریا کار پیدا میکنیم، بایرا.
‫ همه این سال ها آموزش و تمرین من ‫برای این بود…
‫یا برای دوارا؟
‫وقتی با کارمون مشغول شدیم، ‫دوارا دیگه کاری برای انجام دادن نداره، بایرا.
‫تا فردا فکرش رو بکن.
‫چطور میتونی با حرفاش سست بشی، بایرا؟
‫من از وقتی بچه بود ‫اونو با خودم نگه داشتم.
‫میخواستم به سطح من برسه،
‫اما متاسفانه
‫بیشتر و بیشتر خصلت های ‫دوارا رو تو اون میبینم.
‫کجا کوتاهی کردم؟
‫تو همه چیز رو بهمون دادی.
‫تو همه چیز ما هستی.
‫ما دقیقا مثل تو هستیم، بایرا.
‫اون با ما بزرگ شد،
‫اما مدتی بود که فقط ‫دوارا رو تو اون می دیدیم، بایرا.
‫حالت چطوره، بایرا؟
‫چطور شد که بعد از مدت ها ‫منو صدا زدی؟
‫وقتشه که دوباره بریم تو دریا.
‫ارتشی که طی این سال ها جمع کردم ‫آماده ورود به دریا هست،
‫هر سطحی از خطری رو خنثی کنه، ‫و بار رو به ساحل منتقل کنه.
‫-دوارا چطور؟ ‫-همراه با محمولت،
‫سرش هم آورده میشه.
‫بایرا، بایرا…
‫تا زمانی که دوارا زنده باشه ‫جرات نمیکنم این کارو بکنم.
‫اگه یه چیزی اشتباه بشه، ‫محمولم رو از دست میدم.
‫احتمال زیادی هست ‫که اون منو هم بکشه.
‫مگه اینکه برای بار به دریا بریم، ‫چرا دوارا باید بیاد؟
‫چطور میخان اونو بکشن؟
‫ممکنه درست باشه…
‫اما من این ریسک رو نمیکنم.
‫دوارا رو یه جوری به دام بنداز
‫و به من خبر بده ‫که ازش خلاص شدی، بایرا.
‫من هر هفته محموله جدیدی می گیرم ‫و شکوه رو به این کوه برمیگردونم.
‫اما فقط اگه دوارا رو بکشی.
‫موروگا گفت که اگه دوارا نمیره ‫محموله ای تامین نمیکنه.
‫برای اینکه این اتفاق بیفته،
‫دوارا باید بیرون کشیده بشه.
‫بنابراین بایرا یه شایعه ای در این مورد پخش کرد.
‫همه توی دهکده ما فکر میکنن ‫که دوارا دیگه زنده نیست.
‫من هم اینو شنیدم. ‫تا حالا هیچکس اونو ندیده.
‫حتی خانواده ش هم صورتشو ندیدن.
‫به نظر میرسه که راست باشه.
‫ساکنین غرب و شرق میگن ‫که دوارا دیگه نیست.
‫این درسته؟
‫طرف شمال و یه عده از خودمون ‫همین رو میگن.
‫من هم شک دارم که دوارا زنده باشه.
‫با شنیدن چیزی که تو تمام عمرش ‫ازش میترسید،
‫سلامتی مادرش وخیم شد
‫و اونو ‫برای درمان به جوگولاما بردن.
‫این دارو ‫نیست که میتونه اونو خوب کنه، وارا.
‫این اضطراب یه مادره.
‫تا زمانی که پسرش دوارا رو نبینه ‫کاملا نمی تونه خوب بشه.
‫با اینکه میدونست ‫که دوارا
‫قبل از بدتر شدن ‫سلامتی مادرش بیمار،
‫بایرا خونه جوگولاما رو ‫شب و روز به همراه مردهاش محاصره کرده.
‫ما سه شبه که منتظرشیم.
‫فکر میکنی اون میاد، بایرا؟
‫اون باید حداقل برای مادرش بیاد.
‫دوارا…
‫نکنه غذا خوردی؟
‫- هی! ‫- بایرا!
‫دوارا اینجا بوده.
‫باید قبل از اینکه از کوه پایین بره ‫کارشو یک سره کنیم.
‫اونجاست!
‫هی
‫همه تو کوه فهمیدن که ‫دوارا یه سر به اینجا زده.
‫حالش چطوره؟
‫خوبه مثل همیشه.
‫موهاش یه کم سفید شده. ‫همین.
‫چرا باید برامون مهم باشه؟
‫چرا باید برامون مهم باشه که چطوره؟
‫بعد از این همه سال هنوز باهاش ‫کار نداری؟
‫اون برای احترام به پیرزن اومد ‫نه به خاطر عشقی که به ما داره.
‫کی میفهمی که ‫اون دیگه برای تو و من بر نمی گرده؟
‫لعنتی!
‫بایرا که داشت از عصبانیت می ترکید ‫چون دوارا زیر شمشیرش بود
‫اما بازم فرار کرد،
‫یه فرصت دیگه ‫بهش داده شد.
‫وقتی دوارا که باید موقع دیدنت ‫بهت حمله می کرد، بجاش
‫ازت فرار کرد، مشخص شد که ‫حوصله اش سر رفته.
‫یه کشتی که محموله ما توشه ‫هفته ی دیگه از دریای سرخ رد میشه.
‫تو و سربازات ‫برای این کار آماده هستین، بایرا؟
‫مطابق با قرارمون،
‫همراه با بار، سر دوارا رو هم ‫با خودت بیار، بایرا.
‫شنبه ی بعد، بایرا.
‫بایرا بعد از سالها ‫خیلی ذوق داشت که وارد دریا بشه…
‫اما هیچکس فکر نمی کرد ‫که یه اتفاق دیگه هم بیفته.
‫چی شد؟
‫بایرا، مشکلیه؟
‫دستت چی شده؟
‫از ترس اینکه با بایرا ‫تو دریا بجنگه،
‫دوارا این کارو کرده.
‫بهتره نقشه اش جواب نده، بایرا.
‫شب گذشته،
‫می دونم که این کارو تو کردی.
‫بایرا…
‫با اینکه پدرتو از دست دادی،
‫مثل پسر خودم باهات رفتار کردم.
‫تو جرات داری؟
‫از وقتی بچه بودم، از وقتی ‫جنازه ی پدرمو کنار ساحل دیدم،
‫خواب راحت نداشتم.
‫منتظر بودم که اونو بکشم، ‫با خونش موهامو بشورم،
‫و انتقام بگیرم!
‫اما اگه وارد دریا بشی ‫و با دوارا روبرو بشی،
‫مرگش به گردن تو می افته.
‫کسی که کنجارا رو کشت ‫باید توسط پسر کنجارا کشته بشه.
‫اگه این اتفاق بیفته، ‫نباید بیای.
‫برای کشتن دوارا، ‫به نیرو نیازی نداری، بایرا.
‫این کافیه.
‫هر کدوممون که میریم اونجا ‫بیشتر از اون چیزی که لازم داریم ‫با خودمون می بریم.
‫هفته ی دیگه، ‫وقتی که وارد دریا میشیم،
‫حتی اگه از یه ‫کیلومتری دوارا رو ببینیم، ‫می کشیمش و برمی گردیم.
‫اوما، چی شده؟
‫مامان، می ترسم.
‫اوما؟
‫رفتم تو جنگل برای حنا،
‫و مردهای بایرا موقع برگشتن ‫جلومو گرفتن.
‫سلام!
‫کنار برو.
‫چه جرات داری! ‫هیچ ترسی تو صدات نیست.
‫نکنه به خاطر اینکه تو دختر دوارا هستی؟
‫گفتن، "بابات، ‫دوارا، به زودی میمیره.
‫وقتی بمیره، هر روز یکی از ما ‫به سراغت میاد."
‫هر شب تمام عصبانیتمونو ‫سر تو و مادرت خالی می کنیم.
‫حتماً یه مرد تو خونه ی شماست.
‫اما هیچ راهی برای نجاتتون نیست.
‫"از دست برادرت کاری ساخته نیست ‫که ازت محافظت کنه.
‫اهالی محل هم هیچ کاری نمی تونن بکنن."
‫این چرت و پرت هارو می گفتن.
‫مامان، حس می کنم دارم می میرم.
‫هیچکس از این کوه جرأت نداره ‫به دختر دوارا دست بزنه.
‫اما اگه این اتفاق بیفته،
‫مثل چیزی که گفتی، ‫همه مون سم می خوریم و می میریم.
‫وارا، چته؟ ‫چرا اینجایی؟
‫خواهرت اومده ‫پیشت گله مارو کرده؟
‫ای کاش به من می گفت.
‫اما رفت پیش مادرم و بهش گفت.
‫فکر نمی کرد که من به اندازه ی کافی ‫مرد باشم که بهش بگم.
‫تو یه ترسو هستی که نمی تونی تو یه مسابقه برنده شی ‫مگه اینکه بقیه رو بیهوش کنی!
‫چرا باید تو رو مرد ‫یا قهرمان بدونن؟
‫من الان نوشیدم
‫از روی کینه میخوام تو رو له کنم.
‫ببین کار من به این کارم کمک میکنه یا مانع میشه.
‫رایاپا...
‫وارا تو مغازه مردای بایرا رو کتک زده.
‫چی شده؟
‫مردای بایرا خواهر وارا رو موقع برگشت از جنگل اذیت کردن.
‫وارا وقتی از این قضیه باخبر شد، حسابی زد تو دهنشون.
‫-وارا؟ واقعا؟ ‫-آره.
‫چطور این کارو کرد؟
‫کسی دیده که این کارو کرده؟
‫آدمای مغازه گفتن ‫اونقدر زد تا خونشون اومد بیرون.
‫ای خدا!
‫میدونستم.
‫میدونستم از بچگی این خصلت رو داره.
‫اون هیچ مزاحمتی رو برای من و خواهرش تحمل نمیکنه.
‫بابا! میدونستم! میدونستم!
‫میدونستم. میدونستم!
‫وارا اینجاست، سینگاپا!
‫دیشب چیکار میکردی؟
‫مردای بایرا خواهرم رو اذیت میکردن.
‫من یه کم خوردم تا دل و جرات پیدا کنم ‫و حسابی کتکشون زدم.
‫هوی!
‫آره عصبی بودم و کتکشون زدم. ‫خب حالا چی؟
‫از ضرب و شتم تو مردن.
‫چطور ممکنه مرده باشن؟
‫من نبودم، سینگاپا.
‫مثل تو ما هم ‫از قدرتش بی خبر بودیم.
‫تو مثل یه ترسو بین ما زندگی میکردی.
‫اما باید میدونستیم ‫که تو خون دِوارا رو تو رگت داری.
‫از وقتی که ‫اون آدمای روستا رو کتک زدی،
‫مردای بایرا میخوان به ما حمله کنن!
‫اگه تو پیشقدم بشی، ما حاضریم ‫همه رو بکشیم، وارا.
‫دیوونه شدی؟
‫آروم باش و برو سرکارت.
‫میرم به بایرا توضیح میدم.
‫برو!
‫واقعا نمیدونم ‫چطور مردن، بایرا.
‫اگه بگم که من میتونم بکشم، ‫باورم میکنی؟
‫من یه کوسه مرده رو به ساحل کشیدم...
‫این قدرتمه.
‫من نوشیدنی همه رو مسموم کردم ‫و سلاح ها رو برداشتم.
‫اینم قدرتمه.
‫حداقل باید تعجب کنی ‫که چطور تونستم این کارو بکنم، بایرا.
‫اون به خواهرم بی احترامی کرد ‫من هم عصبانی شدم و سیلیش زدم.
‫اما چطور میتونی من رو مسئول ‫مرگش بدونی؟
‫باید همه رو قانع کنی ‫که من جز شما هستم، بایرا.
‫هرچند پسر دِوارا هستی، ‫اما مردش نیستی.
‫برای اینکه همه ‫باور کنن که تو یکی از ما هستی،
‫باید با آدمای ما هم دست ‫بشی و کارایی رو انجام بدی که اونا انجام میدن.
‫بعد از سال ها،
‫هم سن و سال های تو ‫امشب دارن به دریا میرن.
‫میخوان با پدرت بجنگن ‫و محموله رو بیارن.
‫وارا...
‫اگه باهاشون بری، از فردا ‫یکی از ما میشی و در امان می مونی.
‫میخوای بری به آب هایی ‫که توسط دِوارا محافظت میشه.
‫اگه یه اتفاقی بیفته، ‫من نمیتونم کاریش کنم، پسر.
‫فکر میکردم از روی عشق به من غذا میدی.
‫از ترس مرگ من ‫اینقدر بشقابمو پر میکنی؟
‫از اون مردی که شوهرتو کشته ‫خیلی تعریف میکنی!
‫من بچه ی کونجرا بودم یا دِوارا؟
‫هیچ کس از اینکه وارا که مردای ‫ما رو کشته، با ما همراهه خوشحال نیست، بایرا.
‫اون وارا نبود که کشتش.
‫من بودم.
‫بدون من،
‫اونقدر راحت نیست که پسر کونجرا فکر میکنه ‫که بتونه دِوارا رو بکشه.
‫با وجود وارا تو این تیم،
‫دِوارا تو یه لحظه ‫شَک و تردید میفته.
‫به همین دلیل ‫من دیشب اون آدممونو کشتم
‫و وارا رو جلوی خودم به زانو در آوردم.
‫چیه نگران چی هستی؟
‫استرس داری ‫که اگه بابات اومد چی کار کنی؟
‫اینو بگیر.
‫اگه اتفاقی به دِوارا برخوردی، ‫این به دردت میخوره.
‫چرا باید اینو داشته باشم؟ ‫نمیخوامش.
‫مطمئنی که بدون این میتونی ‫اونو بکشی؟
‫بیا دیگه، دِوارا.
‫هی!
‫صبر کنید، بچه ها.
‫دِوارا نیست،
‫یه کوسه است.
‫دِوارا اینجاست.
‫امشب فقط با سر دِوارا تو دستمون ‫برمیگردیم.
‫بیا دیگه!
‫سینگاپا!
‫همراه با پسران کونجرا و بایرا،
‫وارا مخفیانه برای دزدی ‫به دریا رفته.
‫دارن به دِوارا ، سینگاپا، بی احترامی میکنن.
‫حتما روی پسرم تاثیر گذاشتن.
‫و مثل یه بره به حرفشون گوش کرده، ‫و به گله شون پیوسته.
‫لطفا کاری بکن ‫و جلوشو بگیر، سینگاپا.
‫ شوهرمو، دِوارا، ‫از من بهتر میشناسی.
‫حتی اگه پسر خودش باشه ‫از یه خلافکار چشم پوشی میکنه؟
‫با اینکه هر لحظه دارم التماس میکنم، ‫چرا هیچ کس حرفی نمیزنه؟
‫شما هم باهاشون همدست شدین؟
‫در حالی که خودی نشون میدین،
‫شما هم دارید سعی میکنید دِوارا رو بکشید؟
‫همه شماهایی که به ‫کارای ممنوعه رو میارید،
‫از جمله وارا، پسر خودش،
‫از طرف شوهرم، دِوارا، معاف نمیشن.
‫شوهرت خیلی وقته که ما رو ترک کرده، عزیزم.
‫دِوارا مون مارو ترک کرد ‫و خیلی وقته که پیش خدا رفته.
‫این همه سال ‫از دریا مراقبت میکنه
‫و از همه ‫جلوگیری میکنه که جرم انجام بدن…
‫اون شوهرت، دِوارا، نیست.
‫پسرته، وارا.
‫دریا آبی است ‫اما دریای سرخ اون است
‫درود بر او!
‫با شنیدن داستان های دِوارا ‫بزرگ شده.
‫برای ایجاد ترس تو این کوه،
‫یه داستان خیلی بزرگ ‫درست کرده که دِوارا زنده است.
‫درود بر او!
‫فکر میکردی ‫با تاثیر این حیوانات،
‫مثل یه بره دنبالشون رفته؟
‫اینطور نیست.
‫کسایی که اونو ‫مثل یه مهره برداشتن بره ها هستن.
‫تا حالا پسر شما باید
‫شکارشون کنه ‫مثل یه هیولا تو دریا!
‫چون اونو نمیشناسی،
‫شاید به نظر بیاد ‫که رفته تو دریا.
‫اما ما که سال ها ‫داریم اونو تماشا میکنیم،
‫خودش به نظر یه دریا قوی میاد.
‫نه اونا.
‫برو بابات رو بکش، دِوارا، ‫و بیارش اینجا!
‫کی؟ من؟
‫آره!
‫حالا که از مرگ دِوارا خبر داری، ‫میتونم غم امشبت رو تصور کنم.
‫اما رقص خشمناک پسر شما ‫روی دریای سرخ
‫برای نگهداری قول دِوارا…
‫درد شما رو فراموش میکنه.
‫درود بر او!
‫ای شجاعت، آماده ی پرش! مواظب باش!
‫جرات نکن… ‫جرات نکن رو در رو
‫تو جلوی دِوارا چی هستی؟
‫خودت رو پنهان کن…
‫درود بر او!
‫درود بر او! درود بر ببر!
‫درود بر تو!
‫درود بر...
‫ای دلِ باجرات، حاضری بپری؟ حواست باشه!
‫جراتش رو نداری... ‫جرات نداری رو در رو باهاش بیای!
‫تو جلوی دِوَرا، چی هستی؟
‫خودت رو قایم کن...
‫دوازده سال پیش،
‫همون ساحل،
‫مردم رو دیدم که از یه قایق آویزون بودن،
‫یه نسل ترس رو کشف کرد ‫و فعالیتاشون رو متوقف کردن.
‫حالا این مردا رو روی قایق می بینم،
‫یه نسل دیگه ‫به یه بن بست می رسه.
‫فکر می کنی نسل بعدی ‫بدون ترس بزرگ بشه، سینگاپا؟
‫حتی اگه یه نفر فکر ‫کنه دوباره بره تو آب،
‫یه رویا باقی می مونه.
‫موج هایی که بازی تو رو دیدن، ‫بهش گواهی می دن، وارا.
‫باهاشون رفتم تا با دِوَرا رو در رو بشم.
‫برای اینکه داستانی که نوشتم رو "زنده" نگه دارم.
‫چی داری می گی، واراِ؟
‫می خوای این سلاح رو تو من فرو کنی ‫و خونم رو ببینم؟
‫این کارو بکنم و ببینمش؟
‫این دل پیر ‫طاقت درد رو نداره.
‫این سلاح ‫خداییه که ما بهش ایمان داریم، سینگاپا.
‫به خاطر کوه، این کارو بکن.
‫انجامش بده.
‫نمیشه این کارو بکنم، وارا.
‫سینگاپا...
‫سینگاپا!
‫نگران درد تو چشام نباش، سینگاپا.
‫فقط به ترس ‫تو چشم بقیه فردا تمرکز کن.
‫دریایی که فقط شاهد ‫اسلحه و خون بود،
‫احتمالا برای کاری که واراِ کرد ‫اشک ریخت.
‫اون روز دستشو دراز کرد ‫تا پای وارا رو لمس کنه.
‫کی می تونست دِوَرا رو بکشه؟
‫کی می تونست چاقو رو ‫تو دِوَرا فرو کنه؟
‫منتظر قسمت دوم دوارا باشید