‫گودال‌ها بدون ‌هیچ هشداری ‫در تک‌تک کشورها
‫- از دل زمین بیرون زدن ‫- الان در خیابان‌های
‫تمام شهرهای بزرگ آشوب به‌پا شده
‫دارن از زمین میان بیرون
‫ظاهراً بدون ‌هیچ هشداری از دل زمین
‫- فوران می‌کنن ‫- به گفتۀ دانشمندها
‫موجوداتی که از این گودال‌ها بیرون اومدن
‫انگار هزاران ساله که خواب بودن
‫گلوله فقط کُندشون می‌کنه
‫از پا درشون نمیاره
‫بسیاری از کشورها ارتش رو فراخوندن
‫هزاران نفر کشته شدن و ‫گویا این روند ادامه داره
‫ساکنین ارتفاعات گزارش دادن که
‫شاهد توقف ناگهانی دروگرها ‫در ارتفاع ۲۴۰۰ متری بودن
‫این‌جا ندرلنده، کلرادو
‫بیشترِ شهرمون نابود شده، ‫اما از ارتفاع ۲۴۰۰ متری
‫همه‌چیز صحیح و سالمه
‫از قرار معلوم، ‫ارتفاع ۲۴۰۰ متری مرزِ حیاته
‫مقامات از بازماندگان می‌خوان
‫که بالای این ارتفاع بمونن
‫ارتفاع ۲۴۰۰ متری مرز حیاته
‫اگر براتون مقدوره، ‫فوراً خودتون رو به اونجا برسونید
‫« ۳ سال بعد »
‫« کلرادو، رشته‌کوه‌های راکی » « ارتفاع ۲۳۶۰ متری »
‫« ۸۰ متر پایین‌تر از مرز حیات »
‫« ارتـفـاع »
‫« پناهگاه درۀ گُمشده »
‫« جمعیت: ۱۹۳ نفر » ‫« واقع در ارتفاع ۲۵۸۰ متری »
‫سلام، هانتر
‫همه‌چی مرتبه؟
‫هانتر؟
‫فقط… می‌خواستم آدم‌های دیگه رو ببینم
‫تازه‌شم، خودت گفتی ‫بیشتر هیولاها دوباره خوابیدن
‫هر شب اکسیژن بهت وصل می‌کنیم
‫اگه موقع فرار ریه‌هات از کار می‌افتاد چی؟
‫ببخشید، بابا
‫تحمل ازدست‌دادن تو رو ندارم
‫ندارم
‫باید اینو درک کنی
‫- این یکی سنگینه‌ها ‫- آره
‫صبر کن
‫- گرفتیش؟ ‫- آره
‫میگم، امروز صبح چی شد؟
‫هانتر رفته بود اون طرف مرز تا بهتر
‫پناهگاه صخرۀ سرخ رو ببینه
‫آخه اون تنها بچۀ این پناهگاهه
‫تک افتاده
‫ولی زنده‌ست
‫ویل، همیشه که زنده‌بودن کافی نیست
‫درسته، شاید این بالا در امان باشیم
‫ولی این قله واسه‌ش عین زندونه
‫فقط نرفته بود صخرۀ سرخ رو ببینه
‫مرز از جاده‌‌خاکی اِلبا می‌گذره ‫که نزدیک اون پناهگاهه
‫هانتر آخرین بار مادرش رو اونجا دید
‫پناهگاه آشیانۀ کلاغ گزارش داده ‫« جلسۀ شورای شهر، امروز »
‫که یه گروه پنج‌نفره رو فرستادن پایین مرز
‫تا وسایل ضروری جمع کنن
‫هنوز هیچ‌کس برنگشته،
‫اما همچنان امیدشون رو از دست ندادن
‫از ما خواستن یه نفر رو بفرستیم قله
‫تا ببینیم نشونه‌ای ازشون پیدا میشه یا نه
‫از کدوم جاده رفتن؟
‫از مسیرِ کله‌قندی توی درۀ بالایی
متوجه‌ام
‫تو به نینا اعتماد داری. ‫ولی این کار خودکشیه
‫وظیفۀ تو نیست که دنیا رو نجات بدی
‫خیلی‌خب، عزیزم
‫من اینجام، پیشتم
‫آروم باش
‫خب، نفس عمیق
‫با آرامش. نفس عمیق بکِش
‫نفس عمیق
‫آروم
‫آفرین
‫آروم
‫عاشقتم، پسر
‫پس کاه باعث میشه ‫سیب‌زمینی موقع خروج از خاک
‫گرم بمونه
‫وقتی هوا سرد میشه، ‫کاه رو می‌ریزی روش
‫که سرما به زمین نزنه ‫و سیب‌زمینی گرم بمونه
‫خب؟
‫زمان‌بندی حرف اول و آخر رو می‌زنه، خب؟
‫باید درست به موقع…
‫رهاش کنی
‫نخ رو بنداز
‫آفرین
‫تولد هانتره
‫پس آخرین بستۀ ماکارونی پنیری‌ رو می‌خوای؟
‫اینها رو آوردم تاخت بزنیم
‫خیلی نیست، ولی…
‫کافیه
‫لعنتی!
‫- اینو از کجا گیر آوردی؟ ‫- بیخیال
‫می‌دونی که آشنا ماشنا کم ندارم
‫تولدت مبارک
‫بابا، چرا رادیو رو گذاشتیم کنار؟
‫اگه لازم باشه با پرچم ‫به پناهگاه‌های دیگه علامت میدیم
‫ولی مثل حرف‌زدن باهاشون نمیشه که
‫همین حالاش برق تولیدی‌مون
‫کفاف دستگاه‌های ضروری رو نمیده؛
‫مثل دستگاه اکسیژنِ تو
‫مخصوصاً تو زمستون
‫که روزها خیلی کوتاهن
‫می‌خوای بری، مگه نه؟
‫آخرین فیلترت هم تموم شد
‫باز هم فیلتر لازم داریم
‫اگه دوباره مریض بشی…
‫پس مریض نمیشم
‫نه، این‌جوری که نیست
‫کِی می‌خوای بری؟
‫چیزیم نمیشه
‫از چارلی گرفتم‌شون
‫مطمئنم ازم خوشش میاد
‫طرف ۸۰ سالشه!
‫خب بعد از ۳ سال این بالا،
‫کم‌کم دارم بهش فکر می‌کنم
‫هانتر کجاست؟
‫خوابه
‫می‌دونی که جمعه‌شبه
‫جدی؟
‫قبل از این ماجراها ‫جمعه‌شب چیکار می‌کردی؟
‫احتمالاً با پدرزنم می‌رفتم ‫بارِ کنار زمین گلف
‫بهت نمی‌خورد اهل این داستان‌ها باشی، ویل
‫نبودم
‫ولی خانوادۀ تارا عاشقش بودن
‫من حالم ازش بهم می‌خورد
‫ولی الان دلم براش تنگ شده
‫لعنتی
‫فیلترهامون تموم شده؛ ‫مجبورم بهت آمپول بزنم
‫سلام، نینا
‫حالت چطوره؟
‫با نوشیدنی در چه حالی؟
‫نمیذاره خودم رو بکُشم
‫تو چی؟
‫نمیذاره تو رو بکُشم
‫فردا راه می‌افتم
‫میرم بولدر
‫اصلاً انتظار نداشتم اینو ازت بشنوم
‫چاره‌ای ندارم
‫می‌میری
‫نمیشه کشتشون
‫اگه همچین اعتقادی داشتی،
‫این پرچم دزدهای دریایی رو برمی‌داشتی
‫یه مسیر امن پیدا کردم
‫هیچ مسیر امنی وجود نداره
‫من تموم نقشه‌ها رو از بَرم
‫همۀ مسیرها رو. ‫پیاده دو روز تا اونجا راهه
‫نمیشه تا آخر مسیر بالای مرز موند
‫دستگاه هانتر
‫آخرین فیلترش هم تموم شد
‫بیمارستان بولدر یه عالمه فیلتر داره
‫اگه نرم، هانتر می‌میره
‫احتمالاً ملت اونجا رو غارت کردن
‫وقت نداشتن غارت کنن
‫حداقل ده دوازده بار باید بری پایین مرز
‫محاله ده دوازده بار از دست اون جونورها ‫جون سالم به در ببری
‫تو که بُردی
‫اون شانسی بود
‫شانس که نشد راهکار
‫شانس بهت کمک نمی‌کنه
‫تنها کسی که ‫باهاشون جنگید و زنده موند تویی
‫سال‌ها روشون تحقیق کردی
‫- این که بهم کمک می‌کنه ‫- که چی؟ می‌خوای بگی «نینا، یه لطفی کن،
‫بیا با هم بریم. بیا با هم بمیریم»
‫پارسال که فکر می‌کردی ‫اگه بتونی خودت رو برسونی
‫به آزمایشگاه قدیمیت، ‫یه راهی برای کشتن‌شون پیدا می‌کنی
‫واسه همین تارا همراهت اومد
‫یه مسیر تا بولدر پیدا کردم
‫نقشه‌ش رو دارم. ‫فقط دو بار باید بریم پایین مرز
‫دو بار؟
‫امکان نداره
‫داره
‫معدن کالوی
‫از وسط کوه رد می‌شه
‫معدن؟
‫آخه معدن، ویل؟
‫نقشه‌ت اینه؟
‫به معنای واقعی کلمه تلۀ مرگه
‫شرکتم اونجا یه پروژۀ بزرگ داشت
‫وجب به وجبش رو می‌شناسم
‫تموم تونل‌هاش رو بلدم
‫تو هیچی بلد نیستی
‫افتادی تو هچل
‫آدم تو این مواقع خودشو به کُشتن میده
‫ساعت ۸ صبح
‫چشم‌انداز بلندای کثدرال
‫کی گفته من میام؟
‫تک‌تک کارهات از روز اول ‫نشون میدن که میای
‫هر شب به فلس اون دروگر کوفتی شلیک می‌کنی
‫کل فکر و ذکرت شده این که ‫یکی از این جونورها رو بکشی،
‫چیزی هم که دنبالشی اون پایینه
‫حداقل تا این حد بهم مدیونی
‫به‌خاطر تارا
‫ویل
‫بولدر ۶۰۰ متر پایین‌تر از مرزه
‫حتی اگه بتونی خودت رو برسونی اونجا
‫اونها منتظرت نشسته‌ن
‫حتی یکی‌شون هم کافیه
‫می‌دونم
‫نینا
‫نینا، داره میاد جلو
‫نینا!
‫- داره میاد این طرف! ‫- سمت راست بمونید!
‫دیگه نمی‌تونم نفسمو نگه دارم
‫شلیک کن! بزن!
‫- نه، تو رو خدا ‫- داریم سقوط می‌کنیم!
‫- خدایا! یا خدا! ‫- تو رو خدا
‫نـ… نمی‌تونم…
‫- ممنون ‫- قابل نداشت
‫باید فردا برم
‫۴ روز وقت داره، نهایتاً ۵ روز
‫من پیشش می‌مونم
‫گذاشتمش رو ۱۸۰ متر
‫این‌جوری می‌تونی از فاصلۀ دورتری بزنی‌شون
‫راستی
‫گلوله‌های ضدزره
‫از مهمات شخصی خودم بهت میدم
‫یه‌کم بیشتر از کالیبر ۵.۵۶ معمولی سرعت‌شون رو می‌گیره
‫موفق باشی
‫ممنون
‫نمی‌خواستی به من بگی؟
‫ها؟
‫می‌خواستی مثل تارا بی‌خبر بری
‫و خودتو به کشتن بدی؟
‫معذرت می‌خوام. ‫حرفم درست نبود
‫آره، نبود
‫- تیم؟ ‫- بله؟
‫تجهیزاتم رو میدی؟
‫کیتی، داری چیکار می‌کنی؟
‫- همراهت میام ‫- نه، نمیای
‫ازت اجازه نخواستم، ویل. ‫نمیشه تنهایی بری
‫یه نفر باید هواتو داشته باشه
‫آره، نینا باهام میاد
‫پس دیگه حتماً من هم میام
‫شهر بهت نیاز داره
‫من هم باید ببینم پایین مرز چه خبره
‫چرا؟ که چی؟
‫ما یه مشت موشیم تو یه کشتیِ در حال غرق؛ ‫باید یه راه فرار پیدا کنیم
‫نه، لازم نیست. ‫می‌تونیم تاابد این بالا زندگی کنیم
‫همه‌مون جز هانتر
‫من نمی‌خوام تاابد این‌جوری زندگی کنم، ویل
‫جفت‌مون می‌دونیم که هانتر هم نمی‌خواد
‫تصمیمش با اون نیست که
‫اون هم تو ۸ سالگی
‫بالاخره که باید باهاشون بجنگیم، ویل
‫چه بهتر که از همین امروز شروع کنیم
‫نیازی به کمکت نیست
‫تو به کمک هیچکی نیاز نداری، مگه نه، نینا؟
‫تا حالا دیدی یکی‌شون بیاد سمتت؟
‫از نزدیک
‫نه فقط یه نور چشمک‌زن از دور
‫بدجور آدم‌ها رو تیکه‌پاره می‌کنن
‫گلوله خراش هم روشون نمیندازه
‫مگه صاف بزنی تو صورتشون
‫که تازه اون‌جوری هم فقط ‫چند ثانیه وقت داری دربری
‫آخرسر همه‌مون پایین مرز می‌میریم
‫منتها تو قبل از ما
‫زود برمی‌گردم پیشت
‫مامان هم همینو گفت
‫من صددرصد برمی‌گردم
‫قول میدم
‫می‌ریم پیست اسکی آلتا ویستا
‫شاید حتی بتونیم از تله‌کابین استفاده کنیم
‫با کدوم برق؟
‫ژنراتورِ زاپاس دارن
‫محاله کار کنن؛
‫چون ۹۹۲ روزه روشن نشده‌ن
‫اگه باتری‌هاش خالی نشده باشه، ‫راهش میندازم
‫تو چرا داری میری بولدر، نینا؟
‫آزمایشگاه قدیمیم اونجاست
‫مگه استاد کَلتِک نبودی؟
‫محقق بودم
‫حوصلۀ تدریس ندارم. ‫بچه‌هاش خیلی کودنن
‫الان میگی دانشجوهای کلتک خیلی خنگن؟
‫پس ما دیگه چی هستیم؟
‫شما دانشجوی کلتک نیستین، کیتی
‫می‌تونی یه‌کم مهربون باشی
‫حداقل سعیت رو بکن
‫مگه چه ایرادی داره که ‫همه‌چی رو ساده بگیرم؟
‫از کجا معلوم یه جونور
‫تو اون چاله نخوابیده باشه؟
‫من که نشونه‌ای نمی‌بینم
‫پس اون قطب‌نما نیست، نه؟
‫نه
‫راه ردیابی‌شون رو پیدا کردی؟
‫الکترومغناطیس زیستی
‫خودشون میدان مغناطیسی ایجاد می‌کنن
‫قوی‌تر از میدان مغناطیسی ما
‫قوی‌تر از میدان مغناطیسی هر جانداری
‫توی شعاع ۸۰۰ متری‌مون که باشن
‫عقربه میره سمت‌شون
‫« جاده‌‌خاکی اِلبا »
‫« ارتفاع ۲۴۰۰ متری »
‫پس تا پیست اسکی ۳ کیلومتر راهه؟
‫اگه از وسط جنگل بریم ‫میشه ۱.۵ کیلومتر
‫نینا، تو که مختصصی،
‫نمی‌دونی چرا بالای ارتفاع ۲۴۰۰ متر نمیان؟
‫فقط امیدوارم یهو نظرشون عوض نشه
‫چیزی نشون نمیده؟
‫هنوز که نه. ‫فعلاً خبری نیست
‫شاید به دردمون بخوره
‫خب. ردیابه همچنان چیزی رو نشون نمیده
‫اگه عقربه‌ش تکون خورد خبر بده
‫یه‌کم مهمات اینجاست
‫چند تا مُنوَّر هم هست
‫ببین چی پیدا کردم
‫بلدی باهاش کار کنی؟
‫جوری ساختنش که ‫یه سرباز ۱۸ ساله هم
‫بعد از آموزش‌های مقدماتی ‫بتونه باهاش کار کنه
‫یه جوری راهش میندازم
‫نمی‌خواد
‫- پس قبلاً این‌کاره بودی؟ ‫- من اهل تگزاسم، ویل
‫من هم اهل لوئیزیانام
‫ولی دلیل نمیشه که بابام
‫کار با نارنجک‌انداز رو یادم داده باشه
‫نینا! چی شده؟
‫- نینا، خواهشاً میشه بیای بریم؟ ‫- دو دقیقه خفه‌خون می‌گیرید؟
‫فلسِ یه دروگر جلو چشممه
‫اگر نمی‌خواد بیاد، بذار بمونه
‫ولش کن. ‫به چه دردی می‌خوره اصلاً؟
‫اتفاقاً به درد می‌خورم. ‫برعکس تو، من سربار نیستم
‫مزخرف نگو، نینا
‫جفت‌مون می‌دونیم واسه کی ‫تلاش می‌کنی، کیتی
‫واسه من که نمی‌کنی
‫چشمت دنبال شوهر رفیق شیشت هست
‫می‌دونی چیه؟
‫همون رفیقم که تو به کشتنش دادی
‫یادت که نرفته؟
‫لعنتی، بس کنید
آشغال
‫ازت خوشم نمیاد، نینا
‫هیچ‌وقت هم نمی‌اومده
‫بهت حق میدم، کیتی
ول کن. چیزی نیست
‫اینا همه از کجا پیداشون شده؟
‫۳ سال اثری از ما نبوده
‫« پیست اسکی آلتا ویستا »
‫« ارتفاع ۲۳۰۰ متری »
‫وایسید. یه دقیقه
‫قله تو ارتفاع ۲۴۰۰ متریه
‫یه ربع دیگه که بریم، ‫می‌رسیم یه جای امن
‫می‌تونم تله‌کابین رو هم راه بندازم
‫باید از اینم سریع‌تر باشیم
‫اینجان
‫اون پایین
‫بدویید!
‫محاله برسیم به مرز
‫- باید برسیم! ‫- خیلی دوره!
‫باید با تله‌کابین بریم
‫اگه باتریش تموم شده باشه چی؟
‫راست میگه!
‫- پوششم بده! ‫- باشه
‫زود باش، ویل
‫روشن شو دیگه
‫لعنتی. یالا
لعنت بهت
‫یالا، یالا
‫کلید رو بزن!
‫۲۳۷۰ متر
‫باید بپری!
‫بجنب، کیتی!
‫یالا، یالا! بپر!
‫زود باش!
‫لعنتی، تیرهام تموم شد
‫- ول نکنی‌ها! ‫- گرفتمت. قول میدم
‫داریم می‌رسیم
‫محکم بگیر!
‫۲۴۰۰ متر!
‫رسیدیم
‫رسیدیم، رسیدیم
‫بدو! بدو! بدو!
‫یالا، کیتی!
‫حالتون خوبه؟
‫- آره ‫- آره
‫« اقامتگاه »
‫« ارتفاع ۲۵۰۰ متری »
‫نارنجک‌هام هیچ غلطی نکردن
به سلامتی یه شب بیشتر زنده موندن
‫واقعاً فرق داره
‫اینکه از نزدیک ببینی‌شون
‫ما و این موجودات ‫نمی‌تونیم روی یه سیاره باشیم
‫شاید اون مذهبی‌ها راست می‌گفتن
‫شاید دروگرها تاوان گناه‌های بشرن
‫تاوان اینکه سیبِ خدا رو خوردیم و ‫بعدش هم باغ عدن رو
‫با علمی که خودش بهمون داده بود ‫با خاک یکسان کردیم
‫تو کَتِ من که نمیره
‫پس به‌نظرت ماجرا چیه؟
‫توی زنجیرۀ غذایی جدید زمین، ‫اونها شکارچی رأس هرمن
‫ما هم طعمه‌شون
‫چطوری جایگاهمون رو پس بگیریم؟
‫یهو همه‌شون با هم ‫از زیر زمین اومدن بیرون
‫هیچ‌کس نتونسته روشون تحقیق کنه
‫وقتی خوب یه چیزی رو بررسی کنی،
‫راه کُشتنش رو پیدا می‌کنی
‫البته اگه اون زودتر نکشتت
‫خیلی‌های دیگه قراره بمیرن
‫ولی یه روز شکستشون میدیم
‫تو سه سال آزگار، ‫شبانه‌روز روشون تحقیق می‌کردی
‫بالاخره یه چیزی باید ‫توجهت رو جلب می‌کرد
‫اولین کارشون موقع خروج از دل زمین
‫چه کاری؟
‫تو یه ماه ۹۵٪ از ‫جمعیت دنیا رو قتل‌عام کردن
‫نه خوابیدن، نه چیزی خوردن
‫یه‌بند آدم کُشتن
‫متوجه نمیشم
‫شکارچی‌ها واسه تغذیه قربانی می‌گیرن
‫ولی دروگرها محضِ کُشتن قربانی می‌گیرن
‫فقط هم آدم کُشتن
‫انگار فقط می‌خواستن از شر ما خلاص شن
‫نینا، فکر نکنم نقشه‌ای پشتش باشه
‫همونه که خودت گفتی
‫اونها شکارچی‌ان و ما طعمه
‫من اینو نگفتم. حرف کیتی بود
‫پس منظورت چیه؟
‫هیچی. فقط یه سؤال بود
‫ولی می‌خوام جوابش رو پیدا کنم
‫اگه حق با نینا باشه چی؟
‫اگه واقعاً راهی واسه ‫کُشتن اون جونورها پیدا کرده باشه چی؟
‫من که باور نمی‌کنم
‫- چرا؟ ‫- زیادی مشتاقه
‫- یعنی چی؟ ‫- خودت می‌دونی چی میگم
‫اگه یه نفر بتونه راهش رو پیدا کنه ‫همین نیناست
‫اون فیزیکدانه
‫آره، عُقدۀ ناجی بودن هم داره
‫عزیزم، همه فیزیکدان‌ها همینن. ‫راه امرار معاش‌شون
‫کشف رمز و راز خداست
‫متوجه‌ام. تو بهش اعتماد داری
‫ولی این کار خودکشیه
‫وظیفۀ تو نیست که دنیا رو نجات بدی
‫- پس وظیفه‌م چیه؟ ‫- اینکه زنده بمونی
‫موقع آشنایی‌مون که چیز دیگه‌ای می‌گفتی
‫اون موقع نه نزدیک بود ‫موقع زایمان بمیری،
‫نه بچه‌مون با نیم کیلو وزن
‫تو آی‌سی‌یو با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کرد
‫این کارو به‌خاطر هانتر می‌کنم
‫نه، نمی‌کنی
‫واسه نینا هم نیست
‫فقط به‌خاطر اینه که نینا می‌خواد
‫ اولین نفری باشه ‫که یه دروگر رو کشته
‫حتی اگه به قیمت جونش تموم بشه
‫نینا از جونش سیر نشده، ویل
‫می‌خواد اسمش تو تاریخ ثبت بشه
‫چرا متوجه نمیشی؟
‫اون خانواده نداره
‫هیچ‌وقت هم نداشته. اون نمی‌…
‫فیلترهای هانتر دیر یا زود تموم میشن
‫حداقل تا یک سال فیلتر داریم
‫سال دیگه هم باز دروگرها پایین مرزن
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫یه سال دیگه می‌تونیم کنار هم باشیم
‫فرقش اینه
‫« معدن کالوی »
‫« ارتفاع 2466 متری »
‫وقتی بیایم بیرون، ‫تقریباً هوا تاریک شده
‫نمیشه شبانه زد به دلِ شهر
‫یه ایستگاه جنگل‌بانی اون‌طرف هست
‫می‌تونیم اونجا بمونیم تا آفتاب بزنه
‫نقشه‌مون واسه داخل معدن چیه؟
‫این سطح 9 ـه
‫اون نردبون ما رو می‌بره به سطح 8
‫توی سطح 8، باید 3.5 کیلومتر ‫از وسط کوهستان بریم
‫اون‌طرف در ارتفاع 2445 متری ‫خارج می‌شیم
‫19 کیلومتر غرب بولدر
‫هر چیزی زیر سطح 8 ‫پایین مرز حیاتـه
‫خروجی‌مون توی ارتفاع 2445 متریـه؟
‫درسته
‫چقدر دقیق‌ـه؟
‫خیلی
‫از کجا می‌دونی که این تونل‌ها ‫کاملاً صاف و سرراستن؟
‫وسط‌هاش خمیدگی و کاهش ارتفاع ندارن؟
‫اینطوری می‌ریم پایین مرز حیات
‫یا نکنه به این فکر نکردی؟
‫- وای، عوضی ‫- تند نرو
‫قرار از مرز پایین‌تر بریم، مگه نه؟
‫- ویل؟ ‫- طول مسیر زیرِ مرز چقدره؟
‫211 متر
‫چی؟
‫هر دو طرف تونل بالای ‫2438 متر هستن، پس...
‫پس هیچی! این تونل‌ها که ‫طوری ساخته نشدن که قابل نفوذ نباشن!
‫از کجا می‌دونی هیچ شکافی نیست که
‫به سطوح پایین‌تر معدن منتهی بشه؟
‫باید قبل اینکه پناهگاه رو ترک کنیم ‫این رو بهمون می‌گفتی
‫فقط 211 متره
‫تازه، اگه توی شعاع 800 متری‌مون باشن
‫ردیابت بهمون خبر میده
‫- نه، نمیده ‫- الان که داد
‫بالای سطح زمین
‫زیر یه کیلومتر سنگ که کار نمی‌کنه
‫فقط 45 ثانیه‌ست. ‫چرا اینقدر نگرانی؟
‫منشاء و خواستگاهِ اونا زیرِ زمینـه، ویل
‫ماهیت‌شون همینـه. ‫ولی ما نه.
‫اونا توی تاریکی دید دارن
‫اونا می‌تونن کمترین مقدار کربن‌دی‌اکسیدی که ‫بازدم می‌کنیم رو تشخیص بدن و
‫خیلی سریع مثل مور و ملخ
‫بریزن داخل معدن لعنتی
لعنت بهش
‫خیلی فحش میدی
‫لعنت بهت، کیتی
‫- خوبه ‫- بریم
‫مشکل چیه؟
‫حرفم درست در اومد که
‫ردیاب زیر کوه کار نمی‌کنه
‫نه
‫نه، نه، نه، نه
‫نه! نه!
‫در رو جوش دادن؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫می‌ریم پایین به سطح 7
‫اونجا پایین‌تر از مرزه، ویل
‫- آره ‫- واسه چه مسافتی؟
‫حدوداً یه کیلومتر
‫یه کیلومتر؟!
‫میشه ده تا زمین فوتبال
‫مگه این صخره‌هایی که ‫نمی‌خوایم بهشون بخوریم،
‫چقدر شیب‌شون تنده؟
‫نمیشه ازشون رد شد
‫پس یا باید بریم پایین یا برگردیم
‫من هم برنمی‌گردم
‫از بین شما دو نفر، کسی ترس از ارتفاع داره؟
‫نه، من از هیولاها می‌ترسم
‫خب، وقتی رسیدیم تهش چیکار کنیم؟
‫- با تمام سرعت بدوئیم؟ ‫- نه، نمیشه دوید
‫اینطوری فقط خودمون رو خسته می‌کنیم و ‫سر و صدا ایجاد می‌کنیم
‫بدتر از اون، بازدم کربن‌دی‌اکسیدمون ‫چهار برابر میشه،
‫که می‌تونن از یه کیلومتری ردش رو بزنن
‫عین اون نوری که هشت‌پا ‫باهاش طعمه‌هاش رو گیر می‌ندازه
‫مثل پشه‌های گنده پیدامون می‌کنن
‫عالیه
‫پس آروم و یک‌نواخت
‫- حاضریم؟ ‫- نه
‫فقط یه لحظه بذار مرگِ خودم رو تصور کنم
‫بامزه‌تر از اونی هستی که فکرش رو می‌کردم
‫ممنون
‫تو هم باهوش‌تر از اونی هستی که فکرش رو می‌کردم
‫راستی موقعی که این هیولاها ‫پیداشون شد کجا بودی؟
‫خب، شب قبل از ظاهر شدن دروگرها...
‫با نامزدم بحثم شد
‫یه مشت بهم زد و دماغم شکست
‫- چی؟ ‫- آره
‫تو چیکار کردی؟
‫با ماهی‌تابه زدمش و
‫ماشینش رو دزدیدم و رفتم ندرلند
‫چیزی که عوض داره گله نداره
‫بگذریم، صبح فرداش،
‫از رادیو شنیدم چه اتفاقی افتاده
‫پس جاده خاکی رو صاف رفتم بالا و
‫پناهگاه رو پیدا کردم
‫- گاهی زندگی خیلی سخت و بی‌رحمانه‌ست ‫- آره
‫بعدش زمین دهن وا کرد و ‫حشراتِ گنده‌ی قاتل پریدن بیرون
‫جالبه که توی یه چشم به هم زدن ‫حس آشناپنداری بهم دست داد
‫باید سخنران انگیزشی باشی
‫میشه لطفاً از این نردبون بریم پایین؟
‫از این طرف
‫آهای. آهای، اهای
‫گمونم یه چیزی اون پشتـه
‫من هیچی نمی‌بینم
‫یه چیزی شنیدم
‫- یا شاید مخم رد داده ‫- وایسا
‫- چراغ‌تون رو بپوشونید ‫- چی؟
‫لطفاً
‫اون...؟
‫برید!
‫خم شید!
‫برو، برو، برو!
‫وای، لعنتی
‫ویل! ویل! اینجا!
‫راه نداره
‫برید، برید، برید!
‫ویل، بن‌بستـه. لعنت بهش
‫بیاید اینجا!
‫چراغ کلاهتون رو خاموش کنید
‫هنوزم می‌تونن با کربن‌دی‌اکسید ردمون رو بگیرن
‫- خب چیکار کنیم؟ ‫- نفس نکشید
‫- یه راهی به بیرون هست! ‫- برید، برید، برید!
‫برو، برو، برو!
‫یالا!
‫برو!
‫ویل!
‫ویل، ویل، ویل، یالا
‫بجنب
‫- یالا ‫- یالا، بدو!
‫کیتی، صبر کن بیایم! کیتی!
‫یه راه خروج هست!
‫کیتی!
‫کیتی، نه!
‫ویل!
‫نه
‫اون رفته
‫دیگه از دست رفت
‫وای خدا
‫برگشت به همون تونلی که ازش اومدیم
‫آخه چه فکری با خودش می‌کرد؟
‫الانه که برگرده
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫وای خدا. نردبونـه
‫ویل، یالا!
‫کیتی
‫هنوز به خدا اعتقاد داری؟
‫من لجبازم
‫ازش چی می‌خوای؟
‫انتقام
‫به نظر سرِ پا میاد. ‫به نظرت روشن میشه؟
‫اگه از عمر باتریش مونده باشه، آره
‫لاستیک‌هاش ساییده شدن، ‫ولی همین هم جوابـه
‫گمونم هزار جعبه از این غذا درست کردم
‫هر شب، تارا از هانتر می‌پرسید که
‫واسه شام چی می‌خواد و هر شب...
‫ماکارونی پنیری
‫این کازئینـه، پروتئین توی پنیر
‫مثل اَفیونـه، به اندازه‌ی مورفین اعتیادآوره
‫شرمنده
‫واقعاً از تارا خوشم می‌اومد
‫به نظر که چندان ازش خوشت نمیاد، نیاد
‫کیتی هم کم‌کم داشت توی دلم جا باز می‌کرد
‫گمونم اونو هم من به کُشتن دادم
‫اصلاً نباید پامون رو به اون معدن‌ باز می‌کردم
‫بدون تجهیزات
‫از کوه بالا رفتن آسون‌تر می‌بود
‫می‌خوای مرگش ارزش داشته باشه؟
‫عذاب وجدان نگیر
‫عصبانی باش
‫دیگه هیچ حسی ندارم
‫حیف
‫عصبانیت چیز خوبی واسه هدر دادن نیست
‫تو بهتر می‌دونی
‫خودت هم همینطور
‫من ازت بدم نمیاد، نینا
‫چرا، میاد
‫من جات بودم بدم می‌اومد
‫توی آزمایشگاه قدیمیت چی هست؟
‫منیزیت
‫منیزیم اکسید با ساختار بلوری
‫باشه
‫پوسته‌ی دروگرها غیرقابل نفوذه
‫فکر می‌کنم به خاطر اینـه پوسته‌شون ‫بار الکتریکی داره
‫فکر کنم یه مکانیزم دفاعیـه
‫فکر می‌کنی؟
‫اگه حق با من باشه، ‫یه پرتابه، یه گلوله،
‫آغشته به منیزیت، بهشون برخورد کنه،
‫روی کاغذ، یه اختلاف ولتاژ ‫میلیون ولتی لحظه‌ای ایجاد می‌کنه و
‫بعدش بـوم!
‫احتراق داخلی غیرقابل کنترل
‫یه گلوله‌ی جادویی؟
‫تمام این مدت داشتی روی این کار می‌کردی؟
‫به معنای واقعی یه گلوله‌ی جادویی؟
‫جادویی نیست. علمـه
‫- حدس‌ـه ‫- فرضیه‌ست
‫با چاشنی یه عالمه خوش‌بینی
‫تارا بهم باور داشت
‫تارا هر چیزی که به ‫نجات هانتر ختم می‌شد رو باور می‌کرد
‫تو اینو می‌دونستی،
‫راضیش کردی باهات بیاد و ‫همه رو به کُشتن دادی
‫همسرم، دوستام
‫بهش گفتم نره
‫بهش گفتم گوش کردن به تو خودکشیـه
‫با این‌حال، خودت اینجایی
‫کنار من، توی همون شرایط
‫برو که رفتیم
‫« بیمارستان بولدر »
‫یا خدا
‫طبقه‌ی پنجم
‫از این طرف
‫نگاه نکن
‫مجبورم
‫« انبار تجهیزات »
‫پس کجان؟
‫باید کلی جعبه پر از فیلتر اینجا باشه
‫- اون صدای...؟ ‫- معلوم نیست
‫ردیاب که چیزی نشون نمیده
‫کجا دیگه ممکنه باشن؟
‫اتاق عمل
‫صد درصد صدای هیولا بود
‫اینجا
‫- زود باش، ویل، باید بریم ‫- می‎دونم
‫لعنتی. نزدیکـه
‫دارم می‌گردم، دارم می‌گردم
‫پیداشون کردم!
‫خیلی‌خب، یالا
‫یالا، یالا، یالا!
‫خیلی‌خب
‫یالا
‫یا خودِ خدا!
‫لعنتی!
‫برو. برو
‫از این طرف! اینجا!
‫- حالا گیر افتادیم ‫- نه، نیفتادیم
‫پله‌ها
‫- تو چیکار می‌کنی؟ ‫- پشت سرت میام
‫گمونم بهت گفتم فرار کنی
‫من هم گوش ندادم
‫مُرده؟
‫تکون نمی‌خوره
‫آره، ولی...
‫درسته. بهتره گورمون رو از اینجا گم کنیم
‫آزمایشگاه به اینجا نزدیکـه
‫- وقت نیست ‫- هنوز منیزیت لازم دارم
‫- منیزیم اکسید ‫- باید به فکر هانتر باشم
‫قضیه مهم‌تر از پسرتـه
‫هیچی برام مهم‌تر از پسرم نیست
‫الان واسه خودت چقدر زمان خریدی؟
‫شش ماه؟ یک سال؟ ‫بعدش باز باید برگردی اینجا
‫یا می‌تونیم ثابت کنیم که میشه اونا رو کُشت
‫موقعی هم که اون پرچم رو ‫توی پناهگاه به اهتزار در بیاریم،
‫باقی همه‌ی اونایی که ‫بالای کوه‌ها گیر کردن هم می‌فهمن
‫همه‌ی دنیا میان و کنارمون می‌جنگن
‫شاید احتمالات باهامون یار نباشه، ‫ولی من با کیتی‌ موافقم
‫نمی‌تونیم که تا ابد اینطوری زندگی کنیم
‫دیر یا زود مجبوریم باهاشون بجنگیم
‫ولی من به کمکت نیاز دارم
‫تنهایی از پسش برنمیام
لعنتی
‫بریم
‫« آزمایشگاه‌های ملی بولدر »
‫« ارتفاع 1788 متری »
‫چشم بچرخون
‫ردیاب هیچی نشون نمیده
‫پنج دقیقه زمان لازم دارم
‫من نگهبانی میدم
‫خدا رو شکر
‫نمی‌دونستم خانواده داشتی
‫خب، داشتم
‫حتی یه کلمه هم نگفتی
‫نه
‫بذاریم این خشک بشه، ‫ببینیم چی میشه
‫چند دقیقه‌ای طول می‌کشه
‫گفتم شاید اینو بخوای
‫وقتی این فاجعه رخ داد من اینجا بودم
‫روز شنبه بود، ولی...
‫ولی چیزی نمونده بود تیمم ‫به یه شگفتی علمی برسه،
‫استفاده از کبالت برای افزایش جریان ‫الکترون‌های داخل باتری
‫بهره‌وری و راندمان باتری‌ها رو ‫سه برابر افزایش می‌داد
‫وقتی دنیا داشت تموم می‌شد، ‫دغدغه‌ی من این بود
‫یه مشت باتری
‫پسر هفت ساله‌ام بیلی، ‫اون روز یه مسابقه‌ی فوتبال داشت
‫تابحال فوتبال بازی کردنِ بچه‌ها رو ‫توی اون سن دیدی؟
‫دیدی چطوری همگی یهویی ‫به سمت توپ هجوم می‌برن؟
‫بدترین قسمتش اینـه که ‫تصمیم گرفتم اون روز نرم بازی رو تماشا کنم
‫شوهرم دو هفته توی سفر بود
‫و برگشت
‫من...
‫از مادر بودن خسته شده بودم
‫ولی هیچ کاری ازت برنمی‌اومد
‫می‌تونستم واسه آخرین بار بغلش کنم
‫مطمئنم تو هم راجع به تارا ‫همین فکر رو داشتی
‫نباید زیر پاش می‌نشستم که باهام بیاد
‫من بیش از حد اعتماد به نفس داشتم
‫فکر می‎کردم می‌تونم یه راهی ‫واسه مقابله باهاشون پیدا کنم
‫ولی اشتباه می‌کردم
‫اگه مرحم زخمت میشه، اینو بدون که
‫خودم حتی بیشتر از تو، از خودم بدم میاد
‫من تو رو سرزنش می‌کنم چون ‫آسون‌تره از اینـه که خودم رو سرزنش کنم
‫می‌دونستم قراره بره
‫حتی بعد اینکه سعی کردم جلوش رو بگیرم
‫ولی باز گذاشتم بره
‫نباید خودت رو سرزنش کنی
‫جفت‌مون هم نباید خودمون رو سرزنش کنیم
‫فایده‌اش چیه؟
‫خیلی‌خب
‫تو سعی‌ت رو کردی، نینا
‫هر کاری می‌تونستی کردی
‫برو خونه، ویل
‫برو پسرت رو نجات بده
‫وقتش داره تموم میشه
‫- تو چی؟ ‫- من می‌مونم
‫مواد دیگه‌ای هم هستن که می‌تونم امتحان کنم
‫ببین، من اینجا ولت نمی‌کنم. ‫تا تهش با همیم.
‫خب تو منو رسوندی به اینجا
‫ولی جواب نداد، من هم نمیرم
‫تا وقتی که جواب بده یا اونا منو بکُشن
‫- نینا... ‫- ببین
‫ماشین من هنوز اون بیرون توی پارکینگـه
‫اگه درست انجامش بدم، ‫واسه برگشتن نیازی به کمکت ندارم
‫من هم با ماشین پشت سرت میام
‫اگه موفق نشدم...
‫فایده‌ای نداره که تو هم اینجا با من بمیری
‫برو
‫برو پیش هانتر باش
‫« باتری الکتروشیمیایی »
‫« کبالت »
‫وای لعنتی. ‫وای لعنتی!
‫لعنتی
لعنت بهش
لعنتی
باریکلا
‫اونا دستگاهـن
‫شکارمون می‌کنن، ‫ولی ما رو نمی‌خورن
‫نمی‌خوابن. نفس نمی‌کشن
‫حتی یه سانت هم از 2400 متری بالاتر نمیرن
‫این یه موجود زنده نیست
‫برنامه‌نویسیـه
‫کی برنامه‌نویسیش کرده؟
‫شلیک خوبی بود
‫ممنون
‫چرا 2400 متر؟
‫اصلاً نمی‌دونم
‫ماشینت هنوز راه میره؟
‫رادیاتورش یه کیلومتر پایین‌تر ترکید
‫وای خدا، کُشتن اون آشغال ها چه حالی داد
‫قراره بیشتر هم حال بده وقتی ‫اون پرچم دزد دریایی رو عَلَم کنی و
‫به دنیا بگی یه راهی واسه ‫شکست دادن‌شون پیدا کردیم
‫پدر!
‫بهت که گفتم برمی‌گردم
‫خیلی دل تنگت بودم
‫بیا
‫می‌بینیش؟ اونا موفق شدن!
‫پناهگاه آشیانۀ کلاغ، ‫پناهگاه صخره‌ی سرخ صحبت می‌کنه
‫شما هم همونی رو می‌بینید که ما می‌بینیم؟
‫آره داریم می‌بینیم...
‫بله. تأیید میشه
‫- کاملاً واضحـه ‫- دریافت شد
‫پناهگاه دره‌ی گم‌شده صحبت می‌کنه
‫سه سال پیش،
‫طی یک شب دنیامون ناپدید شد
‫خونه‌هامون رو از دست دادیم،
‫جامعه‌مون
‫و اکثر آدمایی که دوست‌شون داشتیم
‫هنوز نمی‌دونیم که چرا در ارتفاع ‫بالاتر از 2400 متر در امانیم
‫ولی دیگه لازم نیست طبق این قوانین پیش بریم
‫دروگرها سعی کردن سیاره‌مون رو اشغال کنن
‫خیال کردن این بالا توی کوهستان‌ها می‌میریم
‫خب، ما هنوز اینجاییم
‫دیر یا زود، مجبور بودیم باهاشون مبارزه کنیم
‫چه بهتر که این مبارزه همین امروز باشه