‫هی کوچولو. یالا، خودت که می‌دونی.
‫پولامون چطوره، خانوما؟ ‫دبی، عجب فسقلی جذابی هستی، نه؟
‫دانی!
‫کی می‌ریم رقص، ها؟
‫نمی‌دونم.
یالا، یه قرص دارم که اسمت روشه
‫قبلا تو ایرلند، قبل اون ماجرای گمرک،
‫عادت داشتم دروغ بگم ‫که بابام روزنامه‌فروش بود.
‫بزن بریم!
‫این دیوونه‌ها دارن نابود می‌شن!
‫تا نریم تو اون گاوصندوق، ول‌کن نیستیم.
‫چهار تا بالا.
‫تا طبقه چهارم می‌ره.
‫رفتم گاوصندوقو بلند کنم، ‫ ۴۰۰۰ پوند وزن داشت. من...
‫هی، بوکو، تلفن!
‫شنیدی؟
‫وای، این دیگه خیلی عجیبه، ‫واسه همین من گاوصندوق باز نمی‌کنم.
‫دیگه نپرس.
‫هی! تلفن!
‫باز شنیدم.
‫هی، پوتا!
‫آه، باشه.
‫بیا دیگه، تلفن!
‫حالا با اسم واقعیم صدام کردی،
‫دارم میام.
‫- باید یه نوشیدنی به این یارو بدم. ‫- خداحافظ. مواظب باش.
‫زود باش داداش، تا جوونی، ‫این تلفن داره زنگ می‌زنه.
‫ایگی، باور نمی‌کنی،
‫یه مشت دلقک دارن سعی می‌کنن انبارو بزنن.
ارتشو خبر می‌کنم.
‫آه، آه، آه.
‫عزیزم، یالا، اینجاست.
‫شب خانوادگی یعنی همه با هم ‫شام می‌خوریم، مثل یه خانواده.
‫فقط چون برام مهمه اینو می‌گم.
‫باشه، آروم باش کجا داری اونو نشونه می‌ری،
‫ممکنه به خودت صدمه بزنی.
‫هی، نه، نه، نه، تو شب خانوادگی تلفن ممنوعه.
‫هنری هنوز داره می‌خونه، اشکالی نداره.
‫سردمه، می‌تونم بخاریو روشن کنم؟
‫اگه سردته یه ژاکت بپوش، باشه؟
‫درخواستیات برای دانشگاه به کجا رسید؟
‫فکر نمی‌کنم الان باید تصمیم بگیرم
‫که بقیه عمرمو چیکار کنم.
‫باشه، هر چی دوست داری می‌تونی باشی، اوکی؟
‫آخ، مرسی بابا.
‫می‌دونی، کلی تو دلم گشتم
‫و فکر کنم می‌خوام رقص عجیب و غریب بخونم.
‫خوبه، این عالیه، اینو می‌خوای؟
‫باشه، دارم میام، غذای داغ.
‫ممم، بوش عالیه مامان.
‫مرسی عزیزم.
هیچی نگو.
‫شب خانوادگی تلفن ممنوعه.
‫چیه؟
5 سال قبل
‫امیدوارم آماده باشی.
‫ایگناسیوس؟
‫زنم گفت شاید یه کار برام داشته باشی.
‫بستگی داره.
‫بستگی به چی؟
‫وای!
‫این دیگه چی بود؟
‫تا حالا چیزی درباره بررسی پیشینه شنیدی؟
‫این بررسی پیش‌زمینه هریه.
‫می‌خواد مطمئن شه هیچ‌کس ادا درنمیاره ‫که چطور خودشو هندل می‌کنه.
‫این خیلی جالب نبود.
‫بیا.
‫مایکل امیدوار بود یه سر بیای.
‫خب، به خاطر خدا درستش کن
‫بعدش بهم زنگ بزن.
‫اوف، خدا...
‫با احترام،
‫بذار واضح بگم
‫هر جور که بشه،
‫می‌خوام بدونی من یکی از شماها نیستم.
‫این من نیستم.
‫می‌دونی، تو یه جورایی حس
‫یه آدمی رو داری که تو بچگی ‫اذیتش می‌کردن، نه؟
‫ولی یاد گرفتی چطور بجنگی، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی منو می‌شناسی.
‫ فکر کنم تو نمی‌خوای بچه‌هات.
‫همون بچگی‌ای رو داشته باشن که تو داشتی
‫فکر کنم به خانوادت قول دادی
‫همه اون چیزایی که خودت موقع بزرگ شدن ‫نداشتی رو براشون فراهم کنی.
‫ولی با حقوقت،
‫حتی نمی‌تونی اونا رو به ‫ یه مدرسه خوب بفرستی.
‫و بدتر از همه، هیچ‌وقت ترفیع نمی‌گیری.
‫ چون انگار اداره پلیس.
‫جایزه به پلیس‌های باحال نمی‌ده
‫و حتما داری فکر می‌کنی، چی،
‫دوازده سال دیگه مونده ‫تا حقوق بازنشستگیم بیاد؟
‫حتما به خودت می‌گی، "کمرم، زانوهام،
‫اینا دوازده سال دیگه دووم میارن؟"
‫این چیزیه که فکر می‌کنم، با احترام.
‫خب، بشین.
‫اوم،
‫آدمایی که قراره باهاشون کار کنی...
‫من هنوز به کار جواب مثبت ندادم.
‫خب، منم هنوز پیشنهادی ندادم.
‫حالا، آدما بیشتر شب‌ها برای شام خونه‌ان،
‫دهنشونو می‌بندن، درباره ‫کاراشون حرف نمی‌زنن.
‫خب، اینجوری نیست که ‫بری تو اخبار یا توی یه آهنگ رپ.
‫کار تمام‌وقته.
‫اول هر ماه حقوق می‌گیر، ‫بیمه بازنشستگی، بیمه درمانی.
‫دندون‌پزشکی هم شاملش می‌شه.
‫آها.
‫خب، کار چیه؟
‫شاید یکی نیاز داشته باشه ‫بهش یادآوری کنن قرضی که داره یا
‫مال یکی باید بشه مال من،
‫ولی من فقط با کسایی کار می‌کنم ‫که یه قانون خاص رو رعایت کنن.
‫باشه، فقط از کسایی می‌گیری ‫که چیزی برای از دست دادن دارن.
‫خیابونا رو تمیز نگه می‌داری،
‫جنازه تو جوب نمی‌ذاری و...
‫فقط وقتی یکی چاقو کشید، با تفنگ می‌ری جلو.
‫آه، ببخشید، من آدم‌کشی نمی‌کنم.
‫ببخشید که وقتتو تلف کردم.
‫وای، وای، وای، صبر کن.
‫هی، هی، یه لحظه صبر کن،
فهمیدم، فهمیدم
‫سوال سالی ۵۰۰ هزار دلاری اینه:
‫واقعا چرا این کارو می‌خوای؟
‫خب، همون چیزایی که گفتی.
‫من و آلیس می‌خوایم ‫یه رستوران کوچیک باز کنیم.
‫می‌تونم بهت وام بدم. همین حالا؟
‫من اون‌قدر احمق نیستم ‫که از تو وام بگیرم. با احترام.
‫همینه.
‫می‌خوایم یه کسب‌وکار خانوادگی راه بندازیم
‫و وقتی به اندازه کافی پول جمع کردیم،
‫بهت می‌گم، من دیگه تمومم. می‌رم.
‫ایگی، قانون شماره یک چیه؟
‫روزی که بخوای از این زندگی بری، می‌ری.
‫مگه اینکه قانونو بشکنی، اون موقع
‫ "هر چیزی ممکنه."
‫خب، اینجا جاییه که ‫بهت یه کار پیشنهاد می‌دم.
‫فقط یادت باشه، اگه بگی آره،
‫آدم بدی نیستی، یه پدر خوب هستی. هوم؟
‫این دو تا نمی‌تونن با هم درست باشن.
‫امتحانش کن.
آماده شلیک
‫امشب مرخصیم.
‫باشه، این یه موقعیت اضطراریه.
‫حسابدارای پلیس، اونا،
‫تو کلانتری مشکل دارن
‫با بالانس کردن حسابا، من فقط...
‫فکر کردم گفتی امشب شیفت نیستی.
‫و کلی سر و صدا کردی که وقت خانوادگیه.
‫اشکال نداره، قبل خواب برمی‌گردم.
‫ولی تو حتی تقسیم طولانی بلد نیستی.
‫بلدم، می‌خوای کمکت کنم؟
‫نه، هنری، اشکال نداره،
‫قبل اینکه بخوابی برمی‌گردم.
‫حسابدارای پلیس؟
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫نه، فقط وقتی برگشتی،
‫یه چیزی هست که باید باهم حرف بزنیم.
‫نمی‌تونی وقتی دارم می‌رم اینو بگی.
‫دوستت دارم. مواظب باش.
‫آخ!
‫بس کن! یه کم حرفه‌ای باش!
‫انگار اولین باره داری تیراندازی می‌کنی!
‫تا اون در لعنتی رو باز نکنیم، نمی‌ریم!
‫هی، هی، وای، من فقط راننده‌ام.
‫چند نفرن؟ چند نفرن؟
‫نمی‌دونم. باشه، نمی‌تونم بگم.
‫چهار نفرن، باشه، چهار نفر.
‫همینه، این همه چیزیه که می‌دونم.
‫مسلحن؟
‫آره.
‫بس کن!
‫- داری به دستم فشار میاری ‫- چته؟
‫نمی‌ریم
‫تا اون گاوصندوق لعنتی رو باز کنیم و...
‫این دیگه کیه؟
‫دانی،
‫خوبی؟
‫خب، حسابی وقت تلف کردی، نه؟
‫اینجا جاییه که باید بگی: "مرسی، ری."
‫آره، بیشتر از تشکر می‌کنم،
‫می‌خوام ده تا بچه اولم رو به اسم تو بذارم.
‫ری. رامونا. ری جونیور.
‫وای خدا!
‫همه حمله‌ها، کلی حمله قراره مثل این باشه.
‫می‌دونستم میای بهترین دوستتو ‫تو کل دنیا نجات بدی.
‫لعنتی می‌دونستم.
‫دیدی چیکارم کرد؟
‫اون، یه تیر درست تو دلم زد.
‫یه جورایی غیرحرفه‌ای بود، نه؟
‫تیرشو درست تو استخونم فرو کرد.
‫خفه شو، جادوگر!
‫چی بهم گفتی؟ ‫شبیه عروسکای خیمه‌شب‌بازی
‫منو مجبور نکن از رو این صندلی بلند شم.
‫می‌تونم امشب پیش تو بمونم، لطفا؟
‫من قاشق کوچیکه می‌شم.
‫یه کم دیگه بروکلی می‌خوای؟ یالا، تو یه پسر در حال رشدی.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫چی، بازم تولدمه؟
‫با احترام از طرف آقایی ‫که سر میز چهار نشسته.
‫ها؟
‫ایگناسیو، بذار حدس بزنم،
‫یه مشت دلقک تازه به انبار حمله کردن، نه؟
‫خبرا زود پخش می‌شن.
‫کیا باهاتن؟
‫هری.
‫لعنتی.
‫مامانت از این خوشحال نمی‌شد، هری.
‫ما تا جایی که تونستیم ‫بازی رو خوب بازی کردیم
‫و هیچ دلیلی نداره ‫ بخاطر این جنگ راه بندازیم.
‫قول می‌دی؟
‫مایکل، نه.
‫دست به اسلحه و جنسا نزنید.
‫لانی.
‫مایک.
‫بابات چطوره؟
‫مرده.
‫کاش می‌دونستم بابات مرده.
‫من قانون ناپلئون رو اجرا می‌کنم.
‫مرگ یا تبعید؟
‫آره، من می‌رم.
‫متأسفم، مایک، تصمیم قبلاً گرفته شده.
‫افتخارش مال تو.
‫این دست راستته؟
‫ضامن روشه. مواظب باش.
‫لعنتی، خودم بلدم با تفنگ شلیک کنم.
‫ضامن روشه.
‫می‌خوای نشونت بدم؟ تفنگ مال منه.
‫سلام عزیزم.
سلام، همه‌چیز روبراهه؟
‫آره، مثل همیشه کاره.
‫آخ، کیسه یخ رو آماده می‌ذارم.
‫تو بهترینی.
‫راستی، نونی که هنری دوست داره تموم شده.
‫او، می‌خوای برم یه کم بگیرم؟
‫عالی می‌شه. وقتی توی سوپرمارکتی،
‫می‌تونی یه چند تا چیز دیگه هم...
‫در واقع یه لیست برات می‌فرستم، باشه؟ ‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫باشه.
‫آروم باش، آروم باش، به من نگاه کن.
‫باشه، آروم باش، احتمالاً ضربه مغزی شدی.
‫می‌تونی درست ببینی؟
‫باشه، خوبه، گوش کن، ببین.
‫شهر اون‌طرفه، پس باید این‌طرف بری.
‫نباید اون‌طرف بری.
‫آفرین، مواظب گوشه‌ها باش.
‫مایکل.
‫اون یه‌چشم،
‫لانی کستیگان و دارودستش اومدن تو شهر.
‫- هری ما رو فروخته.
‫اون بچه لعنتی!
‫لانی جنازه مایکل رو انداخت تو خلیج.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫من با مایکل بودم
‫وقتی لانی دست به کار شد.
‫آخرین خواسته‌ش، آرزوی موقع مرگش
‫این بود که قانون رو رعایت کنیم.
‫جان کوئینسی آدامز می‌گه: «من جنگجوم،
‫تا پسرم تاجر بشه، و پسرش
‫شاعر بشه.»
‫من از شعر هیچی سرم نمی‌شه،
‫ولی تاجرم، و کالام جنایته.
‫پس وقتی اینو می‌گم گوش کن:
‫ما...
‫یه دسته جنایتکار بهتر
‫از لانی کستیگانیم.
‫آره، بذار همین‌جوری بمونه.
‫- می‌دونی که! ‫- کاملاً بهتر!
‫باشه.
‫فردا، تو استاکس جمع می‌شیم
‫و می‌دونی چیکار می‌کنیم؟
‫اینا رو می‌کشیمشون، بخاطر مایکل.
‫بزنیم اون رو تیکه‌تیکه کنیم!
‫تعظیم می‌کنیم. برای لانی.
‫ها؟ حالا چی؟
‫تونی، حالا چیکار کنیم؟
‫- نمی‌خوایم جنگ راه بندازیم. ‫- من تفنگم رو آوردم.
‫فردا مثل همیشه کار می‌کنیم. ‫و بهم اعتماد کن...
‫«مثل همیشه کار می‌کنیم» یعنی چی؟
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫لانی کستیگان لعنتی، هوم.
‫بزن بریم.
‫کار چطور بود؟
‫خب...
‫آه.
‫خوابن؟
‫تو تختن.
‫کارامل؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫تا صبح می‌مونه.
‫هیپسترا دیوونه هر چیزی که
‫کارامل نمکی توش باشه می‌شن.
‫آره...
‫خطرناکه.
‫هنری؟
‫خواب بودم، فقط،
‫یه چیزی باید چک می‌کردم.
‫این دفعه چه چیز جالبی رو چک کردی؟
‫می‌دونستی شیرا باید با شیرای دیگه بجنگن؟
‫ولی دعواشون همیشه با چنگ و دندون نیست.
‫باید قلمروشونو
‫روزی صدبار علامت‌گذاری کنن،
‫معمولاً فقط با راه رفتن چند مایل
‫که شکارچیای دیگه ببیننشون.
‫قوانین جنگل.
‫و ببین، شیرای ماده رو می‌گن شیرزن،
‫اونا شکار می‌کنن.
‫شیر نر بیشتر دعوا می‌کنه، و...
‫این خونه؟ چرا داری خونریزی می‌کنی؟
‫نه، این فقط جوهره،
‫جوهر قرمز خیلی...
‫- شبیه خونه. ‫- شبیهش شده، نه؟ هی،
‫تو فقط اون کله گندتو استراحت بده، باشه؟
‫دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم، شیر کوچولوی من.
‫شب بخیر.
‫آره؟
‫هی، در قفل نکن، خودت که قوانینو می‌دونی.
‫قانون احمقانه ایی هست.
‫شِوون.
‫خوشحال شدی؟
‫ویپ می‌کشی؟
‫چی؟ نه، اَه. نه، اصلاً امکان نداره.
‫باشه، ببین، باید الان خواب باشی.
‫من هجده‌سالمه. بزرگسالم.
‫گوشیو بده قبل اینکه ‫یه کانال یوتیوب راه بندازم
‫و داستانای خجالت‌آور درباره‌ت تعریف کنم، اوکی، ‫بزرگسال کوچولو؟
‫آخ، این کارو نمی‌کنی.
‫آره، می‌کنی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. شب بخیر!
‫وای، چه شبی. خب، حالا بگو، چه خبر؟
‫چی رو...
‫صبر کن. باز حامله شدی؟
‫بس‌مون نیست؟
‫بچه؟ قطعاً یکی زیادیه. ما...
‫برای رستوران.
‫منظورم اینه.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫بیا، اینو ببین. نگاه کن.
‫وای.
‫آه، این... این عالیه.
‫با یه مشاور املاک حرف زدم.
‫آها.
‫- پنج ماهه باهاش حرف می‌زنم. ‫- اوه.
‫آخه تو خیلی سرت شلوغ بود با کار
‫نمی‌خواستم با این اذیتت کنم.
‫و برای فردا یه بازدید ترتیب دادم
‫که دوباره ببینمش و بهت نشون بدم.
‫دیگه لازم نیست نگران باشی بچه‌ها بفهمن
‫تو چطور پول درمیاری.
‫ما اینو به دست آوردیم.
‫و این رویامون بوده از همون
‫اولین باری که همو دیدیم.
‫آره.
‫می‌دونم مایکل خیلی برامون خوشحال می‌شه.
‫مایکل. آره، دیگه مایکلی نیست،
‫یکی مایکل رو کشت.
‫فکر کنم دیر یا زود این اتفاق می‌افتاد. ‫سرسخت بود ولی...
‫همیشه به قولش پایبند بود، بهم درست عمل کرد.
‫خب، پس
‫این یعنی رستوران حالا
‫از همیشه مهم‌تره، درست می‌گی.
‫باید خارج بشم
‫آره، به ایگناسیوس می‌گم ‫و به رئیس جدید می‌گم
‫که من دیگه تمومم. می‌رم.
‫می‌دونی، یعنی
‫فردا آخرین روزمه.
‫- وای. ‫- دلت براش تنگ می‌شه؟
‫ابداً.
‫نه، فقط یه راه بود برای رسیدن به هدف.
‫می‌دونی، راهی که بتونیم ‫یه چیزی با هم بسازیم.
‫بیا اینجا.
‫تو، بچه‌ها، چیزی که ساختیم،
‫همیشه برام اولید.
‫- اوه. ‫- وای.
‫- خیلی هیجان‌زده‌م. ‫- باشه.
‫خیلی خوش می‌گذره!
‫چه خبر، گنده‌بک؟
‫من، یه چیزی باید بهت بگم.
‫چی؟ چیه؟
‫وقتی اولین بار همو دیدیم،
‫راستشو بخوای، فکر می‌کردم
‫تو رو مخ‌ترین آدم روی زمینی.
‫و این حس این سال‌ها بیشترم شده.
‫مرسی؟
‫تو خوبی، مرد.
‫امروز آخرین روزمه.
‫وای، بخاطر کاری بود که من کردم؟
‫نه
‫تو دلیلش نیستی، منم
‫داداش، ببین، می‌دونم شوخی هام ‫همه‌پسند نیست، ولی...
‫من و آلیس بالاخره به اندازه کافی ‫برای رستوران پس‌انداز کردیم.
‫چی؟
‫آره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫داداش، این محشره!
‫آره.
‫آه، ببین،
‫مطمئنم یه نقشه‌ای داری ‫برای اینکه مایکل مُرده
‫و لانی کاملاً یه روانیه، ولی...
‫بهت افتخار می‌کنم، داداش.
‫منم همینطور.
‫آره.
‫آقای هیز، اینجا خواهر والریه،
‫یه درگیری تو مدرسه پیش اومده
‫دخترتون به یه دانش‌آموز دیگه حمله کرده.
‫چی؟
‫- گوش کن. ‫- آره؟
‫فقط آروم باش، باشه؟ ‫چون، اوم، اونا هنوز فکر می‌کنن من پلیسم.
‫- کاملاً. ‫- آره. باشه، همین‌جا بمون.
‫آره، آره، حتماً.
‫هی، چی گفتم، هی. داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام ببینم.
‫سلام بابا. اون کیه؟
‫آه، چه خبر، کوچولو؟ درباره توام کلی شنیدم.
‫بانوی شیوون، حال شما چطوره؟
‫این، اوم، کارآگاه دانیه، ‫ اون، اون همکارمه، پس...
‫اوه، این یه دروغ گنده‌ست ‫جلوی یه مدرسه کاتولیک.
‫در واقع حالا کاپیتان دانی‌ام. ‫تازه ترفیع گرفتم.
‫آره، تازه ترفیع گرفتم، آره.
‫- باحال. ‫- آره.
‫باید بستنی بخریم و جشن بگیریم.
‫طرز فکرتو دوست دارم، آقا کوچولو، هه.
‫درسته، بابا؟
‫اوه، فکر کنم خواهر جن‌گیر ‫می‌خواد باهامون حرف بزنه.
‫هی.
‫- من مواظب بچه‌هامونم، آره. ‫- به من نگاه کن. همین‌جا بمون.
‫مواظبشونم.
‫همه‌چیز روبراهه.
‫پس اینجا مدرسه‌ته، نه؟
‫- آره. ‫- آره، قشنگه.
‫آقای هیز، هنری کوچولو
‫تو درساش خیلی خوبه، ولی دخترتون،
‫من شروعش نکردم!
‫مدرسه سیاست تحمل صفر نسبت به خشونت داره.
‫حالا که اینجاییم،
‫کلاس هنوز تموم نشده، ‫کی می‌خواد یاد بگیره
‫- چطور تفنگ شلیک کنه؟ ‫- اوه، من!
‫آره، می‌دونستم می‌خوای.
‫نمی‌دونم از کجا اینو یاد گرفته.
‫باشه، خب، باید نشونه بگیری ‫و وقتی شلیک می‌کنی نفسو بیرون بدی.
‫می‌دونم شما آدم خوبی هستید، آقای هیز.
‫ولی آدم فکر می‌کنه
‫بچه‌هاتون تو چه خونه‌ای بزرگ می‌شن.
‫خونه‌مون خیلی امنه و پر از محبته.
‫هست، خیلی امنه.
‫همه‌چیز با یه گناه کوچیک شروع می‌شه.
‫چی چی ؟
‫جاده جهنم.
‫باشه، باشه، می‌دونم، می‌دونم، ‫ما خیلی خوبیم.
‫باشه، باشه، آره، اوه آره.
‫بزن بریم، بیا.
‫اوه، حالا باید چند تا «سلام مریم» بگی؟
‫هی، ببین، قبل اینکه چیزی بگی،
‫من خشونت رو انتخاب نکردم، باشه، ‫خشونت منو انتخاب کرد.
‫شیوون.
‫نه، یه سری آدم عوضی داشتن ‫هنری رو اذیت می‌کردن، پس،
‫من شروعش نکردم، ولی مطمئن باش... ‫با حال تمومش کردم.
‫هی! داری چی...؟
‫فحش ندادم، گفتم حال!
‫ببین، هنری،
‫باید یاد بگیری از خودت دفاع کنی. و شیوون،
‫ببین، اینو تکرار نکن،
‫برام مهم نیست خواهر چی می‌گه.
‫همیشه دفاع کردن از خانواده درسته.
‫هر چی که بشه.
‫کی بستنی می‌خواد؟
‫عاشقشم! می‌گیریمش.
‫واقعاً عاشقشم. آره.
‫حالا اگه از سیری بپرسی خونه قدیمی یعنی چی،
‫احتمالاً یه عکس از این جا برات می‌فرسته،
‫ولی مسئول صدور مجوز
‫تا پنجاه نفر بهت مجوز می‌ده.
‫گزارش ساختار تمیز برگشته و اسکلت خونه خوبه.
‫نمی‌دونم یعنی چی، فقط دوست دارم بگم.
‫خب، می‌ذارم شماها حرف بزنید.
‫خب، من، نمی‌دونم، تو چی...
‫چقدر باید بدیم؟
‫خب، بیشتر پس‌انداز روزای سخت.
‫در واقع همه‌ش.
‫می‌دونم زیاد به نظر نمیاد،
‫ولی باید بهم اعتماد کنی.
‫با یه کم زحمت، می‌تونیم تو یه ماه باز کنیم.
‫- آره. ‫- آره!
‫آره.
‫باشه، باشه، باشه، باشه، باشه.
‫باشه، به من بسپار. اوکی؟
‫مطمئنی نمی‌خوای بمونم؟
‫چون می‌تونم باهاش حرف بزنم و...
‫ما قراره بقیه عمرمون تو این رستوران باشیم،
‫باشه؟ دوستت دارم.
‫باشه. اوپس، این یکی، اون یکی.
‫درستش می‌کنم. نمی‌دونم چرا.
‫دو تا نوشیدنی کوچولو، ‫یه کم بخور، ریلکس کن.
‫خفه شو، نگرانش نباش. ببین.
‫آقای چارلی، ایگی، چه خبر؟
‫بعضی از همکارای جدیدمون به قانون
‫همون‌قدر احترام می‌ذارن ‫که به بهداشت شخصیشون
‫فکر کنم باید یه پول جمع کنیم
‫تا براشون چند تا صابون بخریم.
‫آره، خب، منو برای ده تا بنویس، آره؟
‫باشه. یه ده تای دیگه، آره؟
‫- دانی، فقط، ول کن منو. ‫- ریموند.
‫ایگی، گوش کن، من فقط...
‫اگه یه لحظه وقت داری، ‫فقط می‌خواستم بگم مرسی
‫برای همه‌چیز، باشه، چون،
‫خب، امروز آخرین روزمه.
‫اوه، یه خبر برات دارم.
‫باید با لانی در این مورد حرف بزنی.
‫گوش کنید.
‫هی!
‫همه.
‫قضیه اینه.
‫حالا همه‌تون برای من کار می‌کنید.
‫هر کی هنوز به مایکل وفاداره،
‫دستشو بلند کنه.
‫این چیزیه که دارم دربارش حرف می‌زنم.
‫ببینید، من برای این جای نکبتی یه رویا دارم.
‫از حالا، همه سودها دو درصد می‌ره بالا.
‫ما قراره سه تا «پ» سود رو نقد کنیم:
‫پودر،
‫قرص،
‫آدما.
‫کسی مشکلی با این داره؟
‫خوبه.
‫حالا برید سر کارتون.
‫راه بیفتید.
‫هر چی لعنتی که باید بکنید، بکنید.
‫باشه، وقتی، اوم، وقتی می‌خوای بیای بیرون
‫مطمئن شو که آخرش ‫شبیه چشم این یارو نشی، آره؟
‫چی، چی، داری چیکار می‌کنی؟
‫چی، درباره لانی کستیگان
‫و بچه قصاب نشنیدی ؟
‫باشه. لطفاً، بزن بریم.
‫نه، نه، نه، ایگی، بهش نگفتی
‫افسانه لانی کستیگان و بچه قصاب رو؟
‫نمی‌دونم داری از چی لعنتی حرف می‌زنی.
‫یه ثانیه صبر کن. باید اینو بشنوی.
‫افسانه می‌گه یه زمانی
‫یه چند تا قصاب بودن
‫که شب‌ها برای لانی کار می‌کردن.
‫یه روز قصابا گفتن ‫می‌خوان از بازی برن بیرون،
‫ولی لانی پارانوئید بود که قصابا
‫می‌رن برای یه گروه دیگه کار کنن.
‫پس لانی یه پیام برای همه افرادش فرستاد.
‫فقط لانی نمی‌دونست قصابا یه بچه دارن.
‫یه بچه که تربیتش کردن ‫که بشه یه ماشین قتل کوچولو.
‫و اون بچه خوشش نیومد
‫از اینکه مامان و باباشو زنده‌زنده کباب کنن.
‫حالا شاید بپرسی این بچه کجاست؟
‫شاید همین‌جا تو این اتاق.
‫- هی. سلام. ‫- آه!
‫سلام.
‫- حالت چطوره ؟ ‫- خوب.
‫رئیس می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫کی، من؟
‫لعنتی.
‫هیکل اون یارو رو دیدی؟
‫کدوم؟
‫- می‌دونی، من... ‫- شش، شش، شش...
‫تو.
‫همه‌چیزو درباره‌ت می‌دونم، ریموند هیز.
‫شوهر، پدر،
‫شماره یک نیوجرسی تو جمع‌آوری بدهی.
‫خب،
‫این چیه شنیدم ‫که می‌خوای از بازی بری بیرون؟
‫پسرته؟
‫پسرخاله.
‫باشه،
‫پس اینجا یه کار خانوادگی داری.
‫همه چیزی که می‌خوام بکنم اینه که یه
‫کسب‌وکار خانوادگی برای خودمون درست کنیم.
‫اگه تو بری، بقیه هم به رفتن فکر می‌کنن.
‫من با مایکل یه توافق داشتم.
‫و مایکل کجاست؟
‫ببین، با احترام، کار تو فقط فرق داره
‫با روشی که مایکل کارا رو می‌گردوند.
‫با احترام، کار من اینه که،
‫«هر کوفتی که می‌گم، ‫همون موقع که می‌گم انجام می‌دی.»
‫ببین، من به کاری که ‫برای زندگیم می‌کنم اهمیت می‌دم.
‫آنتونیو، به کسایی که اهمیت می‌دن چی می‌گیم؟
‫اوم، ما بهت پول نمی‌دیم که اهمیت بدی.
‫بلندتر!
‫ما بهت پول نمی‌دیم که اهمیت بدی!
‫منتظر کار کردن باهاتم، ریموند.
‫حالا می‌تونی گورتو گم کنی.
‫اون نگاه تو چشاتو می‌بینم.
‫جنگ الان یه کم احمقانه‌ست،
‫ولی این به این معنی نیست ‫که ما باید احمق باشیم.
‫ایگی، من، باید بیام بیرون.
‫نمی‌تونم برای همچین یارویی کار کنم.
‫فشار زیادیه.
‫بهت می‌گم، ‫بچه‌هام نباید درباره این چیزی بفهمن.
‫باشه؟ ببین، ‫اونا هنوز فکر می‌کنن من آدم خوبیم،
‫این برام همه‌چیزو داره.
‫این همه وقت و بهشون نگفتی؟
‫شیوون می‌دونه یه چیزی تو کاره و،
‫خب، هنری از همه‌مون باهوش‌تره، پس...
‫خب، این که معیار بالایی نیست، رفیق.
‫ولی اگه بهت بگم یه راه ‫برای خلاص شدن از این هست؟
‫می‌دونی، لانی، لانی یه مشکل داره.
‫حالا اگه تو مشکل رو حل کنی،
‫شاید بتونی تو لیست خوبای شیطان جا بگیری.
‫ می‌بینی، آنتونیو، آنتونیو داره.
‫پشت سر لانی مواد می‌فروشه
‫باید نابودش کنی، لانی می‌خواد غزلشو بخونه.
‫نه.
‫من ادمکش نیستم من قاتل نیستم
‫می‌خوای از این دربیای،
‫بیا، ببین، دارم بهت پیشنهاد می‌دم...
‫نه. من، من با این حال نمی‌کنم.
‫و لانی هم نباید باشه. تازه باهاش بودم.
‫ببین، آنتونیو تو اتاق بود؟
‫آره.
‫باشه، آنتونیو تو اتاق بود.
‫پس لانی از من خواست که از تو بخوام.
‫همینه. معامله تمومه.
‫می‌تونی بری. همه خوشحالن.
‫آلیس چطوره؟
‫عالیه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫آره. خوبه، خوبه. سلام منو بهش برسون.
‫اگه آنتونیو رو بکشی،
‫آزادی که بری.
‫چارلی. چارلی کجاست؟
‫چارلی، لعنتی بیدار شو ‫و یه نوشیدنی برام درست کن، لطفاً.
‫- بعد از تو. ‫- ووو!
‫هی، تبریک.
‫- مرسی. ‫- حالا رسماً صاحب یه رستوران شدی!
‫ولی جنایتکارا همه‌جا هستن.
‫ولی نگران نباش، من یه
‫تخفیف خوب رو سیستم امنیتی ATT دارم.
‫- اوه! آره! ‫- بهترینن. می‌دونی،
‫- اونجا کلی آشنا دارم. ‫- فکر خوبی به نظر می‌رسه.
‫من کلی آشنا دارم در واقع،
‫اگه یه وقتی چیزی لازم داشتی، ‫چون من تو فروشم.
‫- آها. ‫- اتفاقاً دستگاه
‫کارائوکه لازم نداری؟
‫هی.
‫خب، گرفتیمش! آره.
‫حالا صاحب یه کسب‌وکار کوچیکیم. ‫ دیوونه‌کننده‌ست!
‫منظورم اینه، می‌ترسم،
‫فکر نمی‌کردم از چیزی بترسم،
‫ولی این کلی حس تو من زنده کرده.
‫بچه‌ها همین حالا دارن ‫برای رستوران اسم پیدا می‌کنن.
‫تو چطور؟ اوضاع چطور پیش رفت؟
‫ایگی همه‌چیزو برات درست کرد؟
‫آره، آره، همه‌چیز، اوم، خوبه.
‫باشه.
‫ووو!
‫فقط باید یه شیفت دیگه برم، ‫پس منتظرم نمونی.
‫باشه، باشه، دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫باشه.
‫- ووو! ‫- هی، ذوق‌زده‌ست؟
‫آره، خیلی خوشحاله. خیلی ذوق داره. مرسی.
‫خب، تبریک و بهم خبر بده
‫وقتی رستوران دومتو خریدی، می‌دونی.
‫- باشه! ‫- من اینجام. زنگ بزن.
‫- بالاخره گرفتیمش! ‫- آره.
‫راست می‌گه، شاید یه روز ‫یه شعبه دیگه هم داشته باشیم.
‫من حالا انگار گنده‌ترین آدم اینجام.
‫داری گوش می‌کنی؟
‫هی، با چند تا پسر حرف زدی
‫چون من با دخترایی که تعدادشون
‫بیشتر از انگشتای یه دست باشه ‫حال نمی‌کنم، هه؟
‫اوه،
‫هی، چطوره؟ می‌دونی من کیم؟
‫می‌خواستم ببینم دوست داری ‫باهام یه نوشیدنی بخوری؟
‫بارمن اینجا دوستمه، ‫داره دو تا نوشیدنی برامون درست می‌کنه.
‫چی، تو باباشی؟
‫نه، ولی یکی هست.
‫فکر کردی لعنتی چیکار داری می‌کنی؟
‫لعنتی ضامن.
‫عمو لانی، می‌دونی من چیم؟ ‫من خوش‌شانس‌ترین مرد زنده‌ام.
‫ببین، اون گنده‌لات، همون کچله،
‫تازه خواست منو تیکه‌تیکه کنه. منو!
‫منو!
‫من کلی وقت تلف کردم
‫وقتی می‌تونستم از تو یاد بگیرم.
‫عمو لان، انگار، ممکن بود بمیرم، داداش.
‫من آدم عوض‌شده‌ام. ‫می‌خوام نسخه بهتری از خودم باشم.
‫آره، بهتره گورتو گم کنی!
‫یه قدم دیگه بردار، مُردی.
‫- یه قدم دیگه بردار و ... ‫- اون لعنتی رو طرف من نگیر.
‫اون لعنتی رو طرف من نگیر...
‫عجب شلیکی بود. باشه.
‫به لانی بگو من دیگه نیستم.
‫همه این گندا رو دیدی؟
‫می‌گم بهت، نیوجرسی! ‫فاضلاب نیویورکه، می‌فهمی؟
‫آره.
‫فکر می‌کنن اینجا ‫خیلی خاصن یا یه همچین چیزی.
‫نمی‌دونم.
‫آه، سلام، رفقای جدید.
‫یه سوال واقعی:
‫چرا همتون شبیه سیاهی‌لشکرای ‫یه فیلم اکشن ارزون‌قیمتین؟
‫چیه؟ لانی دوست داره دور و برش
‫یه مشت مرد گنده ‫با تفنگ و چرم تنگ باشن، اینه؟
‫چیه؟ هیچی؟
‫باشه. همون‌جوری ادامه بدید.
‫این یارو لعنتی. ‫می‌بینی چی می‌گم؟
‫ولی باید به اون کچل یه آفرین بگم.
‫لعنتی، کشتن آنتونیو؟
‫اون یارو می‌خواست ‫یه پیغام بفرسته و می‌دونی چیه؟
‫پیغامش رسید.
‫لانی قراره دنبال اون بره،
‫اون و کل نسلش.
‫شب خوش، خانوما.
‫دلم می‌خواد این یارو رو با تیر بزنم.
‫- گوشیه مخفیت زنگ می‌زد
‫منم تصمیم گرفتم جواب بدم
‫و بابا، سیگار می‌کشی؟
چی گفت؟
‫نه، اگه سیگار می‌کشی می‌تونی بهم بگی.
‫چی گفت؟
‫که سیگارات تموم شده
‫و نمی‌تونی بری مغازه همیشگی.
‫هنری. هنری، عزیزم، بیا، کوچولو.
‫- یه لحظه بیا اینجا. ‫- چرا همه بیدارن؟
‫هری چکش و چند تا میخ زنگ‌زده
‫با یه جعبه ابزار پر دارن میان.
‫ربطی به این داره که ‫تو پسرخاله طلایی رو کشتی؟
‫چقدر وقت دارم؟
‫چرنده!
‫جدی، با این زبون‌بازی‌ها.
‫اگه شانس بیاری، چند دقیقه. ‫کیف فرارت رو برداشتی؟
‫نه. ما، اونو برای پیش‌پرداخت ‫رستوران خرج کردیم.
‫خب، خوشبختانه کیف پول من پره
‫و تو حال و هوای دادنم، ‫پس بیا تو رستوران همو ببینیم،
‫آره؟ الان بزن بیرون.
‫- باشه؟ آره. ‫- دانی منظورش چی بود؟
‫من کی می‌تونم گوشی بگیرم؟
‫هیس. الان نه.
‫فردا درباره‌ش حرف می‌زنیم، باشه؟
‫خدای من، چرا تفنگا رو درآوردید؟
‫- چی داره می‌شه؟ ‫- بزن بریم.
‫بزن بریم، بزن بریم.
‫هی!
‫اینو تن داداشت کن و خودتم یکی بپوش.
‫نه، تا نگی سیگار می‌کشی یا نه
‫و این دیگه چیکار نمی‌کنم.
‫عزیزم!
‫فقط وقتی استرس دارم. ‫همه بشینید زمین.
‫این بخاطر اینه که استعفا دادی؟
‫چی رو استعفا دادی؟ پلیس بودنتو؟
‫اونقدر بهمون اعتماد ندارن ‫که چیزی بهمون بگن.
‫مامان، یکی از جنایتکارایی که
‫بابا انداخته زندان از حبس دراومده
‫و حالا داره سعی می‌کنه ‫مثل «مکس کیدی» سراغمون بیاد؟
‫چی؟ تو «کیپ فیر» رو دیدی؟ ‫این دیگه چیه؟
‫من نداشتمش، من بهش نشون ندادم.
‫انگار نمایشگاه ایکیا اینجاست.
‫داداش، خفه شو.
‫هی، می‌خوام ببینم تو یخچال چیه.
‫لعنتی!
‫هری!
‫این سنگینه.
‫جلیقه یا موقعیت؟
‫هردوش.
‫هیس. نترس، همه‌چیز درست می‌شه.
‫هری؟ مُردی؟
دارمت.
‫این خونه منه!
‫باشه، بزن بریم.
‫- هری... بود... ‫- الان نه.
‫بچه‌ها، بیاید رو چیزای خوب تمرکز کنیم،
‫عالیه، ما زنده‌ایم.
‫هی، دانی.
‫اوه، ببخشید، آره، آره، آره.
‫باشه، آره.
‫نه، راست می‌گی، ‫اینجا با چراغ خاموش بهتر به نظر می‌رسه، آره.
‫داداش، چه بلایی سرت اومده؟
‫چیه این؟
‫اووه، من با یه چکش قرار داشتم.
‫خب، حالا به هر حال، ‫انگار حسابی گندشو درآوردی.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫- حالا نه؟ ‫- نه.
‫باشه، من فقط، اون‌ور می‌مونم، آره؟ باشه.
‫بابا، اون یاروها کی بودن؟
‫اوم، من دیگه پلیس نیستم.
‫مدت زیادیه که نیستم.
‫باید یه کار گیر می‌آوردم،
‫کار کردن، یه سری
‫کارای بد برای
‫یه سری آدمای نه‌چندان خوب.
‫پس چرا فقط یه کار معمولی ‫که ازش بدت میاد نگرفتی؟
‫چون اون جور کارا به امثال من ‫اونقدر پول نمی‌دن
‫که بتونم به شماها بهترین چیزا رو بدم. ‫هر چیزی که
‫من تو بچگی نداشتم، می‌فهمی؟
‫ما، ما، ببین، من از قانون پیروی می‌کنم.
‫یه قانون؟
‫این راه درست انجام دادن کارای غلط بود.
‫پس این قانونی که می‌گی خودش غلطه.
‫نه، فقط کسایی که ازش پیروی نمی‌کنن.
‫ما آدما، گاهی وقتا باید
‫کارایی کنیم که دوست نداریم
‫تا بتونیم زنده بمونیم، می‌فهمی.
‫تا اوضاع رو برای خودمون بهتر کنیم.
‫- هی، گوش کن. ‫- چی؟
‫- اگه فقط بتونم به لانی توضیح بدم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫داداش، حالا فقط یه ماموریت داری، باشه؟
‫خانواده‌تو از شهر ببر بیرون.
‫ماشین منو از پشت بردار، ‫به سمت جنوب برو.
‫همه اینا می‌تونست اتفاق نیفته اگه تو
‫پسرخاله مورد علاقه لانی رو نکشته بودی.
‫صداتو بیار پایین، لطفاً؟
‫حالا چی تو سرت بود؟
‫هی، این کار مجاز بود.
‫ایگی گفت لانی می‌خواد
‫آنتونیو رو تموم کنه، باشه؟
‫لانی؟
‫منظورت لانی کستیگانه؟ همون لانی؟
‫تو لانی رو از کجا می‌شناسی؟
‫- بشین زمین! زمین! زمین! ‫- بیا، بزن بریم! بیا! بیا!
‫بیاید، بچه‌ها!
‫ری، کارشونو آسون نکن!
‫چی شد؟
‫تفنگت کو لعنتی؟
‫من با تفنگ حال نمی‌کنم، ‫تو خشونت رو انجام بده!
‫- عزیزم! ‫- من درستش می‌کنم!
‫فقط مواظب بچه‌ها باش، باشه؟
‫بابا؟
‫نمی‌تونم چیزی که نمی‌بینم رو بزنم.
‫دانی، چراغا رو روشن کن!
‫اوه، چی، حالا می‌خوای چراغا روشن باشه؟
‫آه!
‫هی، تو.
‫راستشو بخوای، فکر می‌کردم
‫یه کم وقت بیشتر برای ‫یه خداحافظی گرم داشته باشیم،
‫ولی تو زندگی بعدی می‌بینمت، داداش.
‫چی؟ تو هم باهامون میای.
‫نه، نه، نه، نه، ‫من جلوی اونا رو می‌گیرم.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫چون تو برادرمی،
‫و خانواده برای این موقع‌هاست.
‫باشه، آره، بیا، ولی سرتو پایین نگه دار.
‫باشه.
‫برو.
‫همه اینا رو تو آکادمی پلیس یاد گرفتی؟
‫بیا، بزن بریم.
‫واقعاً لذت‌بخش بود، ولی،
‫وقتشه برای یه خانوم جدید.
‫هی.
‫یادت باشه، اگه بگی آره،
‫آدم بد نیستی،
‫یه پدر خوب هستی، هوم؟
‫عجب خانواده‌ای.
‫اون هیچ ربطی به این نداره، ولش کن.
‫شیوو کجاست؟ هنری کجاست؟
‫بچه‌هام کجان؟ بچه‌ها کجان؟!
‫باشه، کوتاهه، آروم بگیر.
‫باشه، این گندا رو نکن.
‫ریموند، یه کم استرسی به نظر میای.
‫یه سیگار بکش. یه سیگار بکش.
‫اون تفنگو بکن تو ماتحتت.
‫لانی هیچ‌وقت دستور قتل نداده بود. ‫این کار تو بود.
‫- تو منو قاتل کردی. ‫- من هیچ کاری نکردم!
‫- ایگی! ‫- ریموند!
‫تو منو گیر انداختی.
‫بچه‌هامو ول کن.
‫اینجا. حالا.
‫دیدی بابات چیکار کرد؟
‫اون پلیس نیست، قاتله.
‫یه اوباش، یه آدم بی‌رحم.
‫مدرسه قشنگتون، ‫غذایی که می‌خورید.
‫اینجوری خرجشو می‌ده.
‫با خون خانواده من.
‫ازش دور شو. لعنتی بهش دست نزن.
‫کتاب قشنگی داری اونجا.
‫آنتونیو، وقتی همسن تو بود،
‫بردمش سرنگتی،
‫و اونجا بود که فهمیدم
‫یه شیر واقعی غرش نمی‌کنه.
‫یه شیر واقعی فقط می‌دونه کِی گاز بگیره.
‫همه دوست دارن شیر باشن
‫تا وقتی که مجبور شن یه سری گندای شیری بکشن.
‫اونا رو ببر تو دفتر.
‫رئیس، بی‌ادبی نباشه،
‫ولی اونا فقط بچه‌ان. ‫نمی‌خوای این رو وجدانت باشه.
‫اینجا یه کم زیادی آرومه.
‫به گروه امشبو مرخصی دادم. برای عزاداری.
‫عزاداری مال ضعیفاس.
‫گوش کن، موش لعنتی،
‫می‌کشمت و می‌میری.
‫صورتتو می‌کنم. صورت گنده‌تو می‌کنم.
‫از روی صندلی من بلند شو، لنگ.
‫اوه، آره، آره، ‫فقط، اه، بذار برات بلند شم.
‫هی، لانی، این ایگی بود، ‫اون بهم گفت درباره
‫آنتونیو، می‌دونم از تو نبود. من نبودم که...
‫هیس...
‫سلام، خرس مامان.
‫منو یاد یکی می‌ندازی.
‫کجا بزرگ شدی، عزیزم؟
‫کانادا.
‫اوه، نه، لعنتی این کارو نکردی.
‫پدر و مادرت برای من کار می‌کردن.
‫تو. تویی!
‫نه. حتما منو با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
‫بیست ساله تو کابوسام می‌بینمت.
‫تو تکه آشغال بی‌ارزش...
‫خفه، هی، هی، هی، ‫اینجوری با زنم حرف نزن.
‫و این همه مدت ‫داری نقش کدبانوی خونه رو بازی می‌کنی
‫تو حومه شهر، تو؟
‫این بهترین روز زندگیمه!
‫عزیزم، اشکالی نداره.
‫از اون نگاه خنگه رو صورت شوهرت،
‫حدس می‌زنم هیچ‌وقت بهش نگفتی چیکار کردی.
‫کی هستی.
‫خانوم کوچولوی «بانوی تیغ‌دار»،
‫همون بچه قصاب،
‫همون که چشم لعنتی منو درآورد!
‫خیلی وقت پیش بود،
‫قبل از ما.
‫سیگار می‌کشی؟
‫انگار این کم اهمیت‌ترین مشکلمونه.
‫خب، چشم لعنتیت چطوره، لانی؟
‫هر روز درد می‌کنه،
‫ولی خوشم میاد.
‫یادم می‌ندازه دردی که ‫پدر و مادرت موقع سوختن کشیدن.
‫حرف، حرف، حرف.
‫این آشغال فقط همین کارو می‌کنه.
‫خفه شو، تو فقط نمی‌فهمی
‫کی تموم شدی.
‫من، باشه، فقط... این فقط...
‫نسخه کوتاه،
‫بعد از اینکه مامان و بابا ‫حقوق بازنشستگی لانی رو گرفتن،
‫چند سال دنبال این لعنتی بودم.
‫ولی بعدش فهمیدم زندگی ‫بیشتر از مرگ ارزش داره.
‫مایکل دوست خانوادگی بود، ‫پس کمکم کرد غیبم بزنه.
‫اسم جدید، همه‌چیز جدید.
‫آلیس؟
‫اسم مادربزرگمه.
‫چی می‌شه اگه اول ‫مواظب بچه‌ها باشیم؟
‫بذار ببینیم چطور جیغ می‌زنن.
‫- بهتره این کارو نکنی، می‌کشمت! ‫- نه! من تمومت می‌کنم!
‫برید تو! همشونو بکشید!
‫این احمقا منتظر چی‌ان؟
‫اوه، لعنتی!
‫بیا اینجا.
‫اوه،
‫چیه؟
‫فقط برای یکی‌مون جا هست.
‫هی، نه. بس کن.
‫برو، برو، چون فحش دادی تنبیه شدی.
‫- این عادلانه نیست. ‫- خودت اینو سر خودت آوردی، باشه؟
‫تا کار تموم نشده جایی نمی‌ری. برو!
‫- بیا. ‫- بیا!
‫کرید؟! لعنتی برید تو!
‫- کلیدو بده. ‫- اون قبلاً گرفته.
‫گفتم که استرسی هستی. ‫یه سیگار بکش.
‫تو همه اینو راه انداختی؟
‫ببین، لانی بالاخره می‌فهمید.
‫نمی‌تونستم بذارم ری دنبال لانی بره.
‫پس مجبور شدیم تشکیلاتشو ‫از هم بپاشونیم.
‫تا مطمئن شیم کسی دنبال تاج نمی‌ره.
‫منو بازی دادی.
‫مطمئنم شما دو تا می‌تونید از پسش بربیاید.
‫آره، اصلاً باحال نبود، ایگی.
‫اوه، و مرسی که منو ‫از داستان خودت جا انداختی.
‫بذار بیاد تو.
‫- باشه. ‫- شما دو تا چیزی برای گفتن دارید؟
‫دارم در رو می‌بندم.
‫اون یاروی یه‌چشم قراره در بره.
‫یه بار گذاشتم قِسِر در بره ‫و حالا، خب، اینجاییم. پس!
‫سریع شکار می‌کنیم ‫و کشتنمونو تأیید می‌کنیم.
‫یه دو تا تیر یا یه رگ بریده ‫برای هر کدوم از اوباشاش می‌خوام.
‫هر کی ما نیستیم، هدف آزاده.
‫خانواده اوله، ‫ولی مطمئن شدن که کله لانی
‫تا سپیده‌دم زیرسیگاری بشه ‫دومین اولویت نزدیکه.
‫چی؟
‫دارم کلی چیزو هضم می‌کنم الان
‫و تو، تو یه کم زیادی داری تند می‌ری.
‫عزیزم، یه تفنگ بردار ‫و بریم بچه‌ها رو بیاریم.
‫بچه‌ها تو دفتره‌ن.
‫چارلی، تفنگا رو آماده کن، ‫مرد، تفنگا رو آماده کن!
‫آه، آره.
‫سه تا دارن میان.
‫باشه، من دو تا سمت چپو می‌گیرم.
‫اون یه تبر لعنتیه؟
‫خب، بزن بریم.
‫- بعداً دربارش حرف می‌زنیم. ‫- باشه.
‫کمک.
‫واقعاً فکر می‌کردم
‫دلیل اینکه هیچ‌وقت درباره زندگیت ‫قبل از آشناییمون حرف نزدیم
‫این بود که رقاص بودی.
‫چی؟
‫یه رقاص خیلی باکلاس.
‫اینو بگیر. برو بچه‌ها رو بیار.
‫تو. من. امشب اینو تموم می‌کنیم.
‫آه!
‫اوه، لطفاً.
‫خدای من.
‫خیلی متأسفم. خیلی متأسفم.
‫خیلی متأسفم.
‫هنری حالش خوبه، ‫تو گاوصندوق تفنگه.
‫بهت زدن؟
‫بابا، من کار بدی کردم؟
‫نه. نه، تو از خودت محافظت کردی ‫و از داداشت هم محافظت کردی.
‫نمی‌دونم، شاید هنوز بهم نرسیده،
‫ولی من هیچی حس نمی‌کنم ‫این عادیه؟
‫اوه، باشه، اشکالی نداره، ‫هیچ چیزی عادی نیست.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫نمی‌خواستم تو توی هیچ کدوم از اینا باشی.
‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫فکر کردم شاید به این نیاز داشته باشی.
‫مرسی، رفیق.
‫اوه، هی. همه چطورن؟
‫سلام، مامان!
‫- هنری کجاست؟ ‫- تو گاوصندوقه.
‫من تو گاوصندوق تفنگم.
‫اوه، خوبه.
‫باشه.
‫خب، یه لحظه بهم وقت بده. ‫باشه، یه ثانیه.
‫اوه، باشه.
‫- باشه! ‫- خدای من.
‫اوه، باشه. هی، اوه!
‫هی.
‫سلام، خوبی؟ همه‌چیز روبراهه؟
‫آره، بعداً همه‌چیزو بهت می‌گم.
‫- باشه. ‫- نه، حالا می‌تونی توضیح بدی.
‫همه خوبن؟
‫ها. جلسه خانوادگی، ‫جلسه خانوادگی.
‫همینه، بیاید دور هم جمع شیم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫آه...
‫خوبی؟ خب، نقشه چیه؟
‫فکر کنم باید بریم پشت بوم.
‫همه‌مون، باید نزدیک من بمونید.
‫نزدیک بابا بمونید.
‫باشه؟ اگه به اندازه کافی ‫خوش‌شانس باشیم که برسیم اونجا،
‫با هم می‌مونیم، ‫می‌تونیم از اینجا در بریم. باشه؟
‫فقط نزدیک بمونید.
‫- نزدیک بمونید. ‫- نه. نه.
‫عزیزم،
‫چی مهم‌تره، باشه؟
‫این خانواده یا، یا انتقام گرفتن؟
‫پس چی، فرار کنیم؟
‫شهر جدید، هویت جدید؟
‫همیشه پشت سرمونو نگاه کنیم؟
‫نه، دیگه هیچ رازی نه.
‫و این خانواده می‌تونه،
‫ما می‌تونیم از هر چیزی عبور کنیم. درسته؟
‫و اگه درسی اینجا باشه که بخوایم یاد بگیریم،
‫شاید اینه که چیزی که ‫شروع کردیم رو تموم کنیم. هوم؟
‫باشه، خب، تو مقیاس یک تا ده،
‫این چقدر برای شماها ضربه روحیه؟
‫اوه، یه دقیقه بهم وقت بده، ‫بعداً بهت می‌گم.
‫- باشه. ‫- بعداً مشخص می‌شه.
‫باشه.
‫همون‌طور که بابا گفت،
‫همیشه اشکالی نداره ‫برای خانوادت وایستی. درسته، بابا؟
‫آره، همون، همون چیزیه که گفتم.
‫آره، اوم، ازم متنفر نشید، ولی من،
‫با مامانم. یعنی ‫با اینکه این خیلی گندِ.
‫زبونتو نگه دار.
‫هی، دیگه رازی در کار نیست.
‫دیگه بهم نگید نمی‌تونم
‫فحش بدم و وقتی همه این تموم شد،
‫یکی باید بهم بگه
‫چرا بابا با یه دزد دریایی دعواش شد.
‫باشه، اینا شرایط منه.
‫دیگه فرار نمی‌کنیم.
‫باشه، اینو تموم می‌کنیم.
‫یه کار ازت می‌خوام بکنی،
‫مواظب داداشت باش، باشه؟
‫و خودت. همین.
‫همه‌مون باید کارایی کنیم که دوست نداریم.
‫برای خانواده‌ست، فکر کنم.
‫وای، این خیلی عمیق بود،
‫شاید باید برم ادبیات انگلیسی بخونم.
‫اوه، لطفاً نه.
‫باشه. خب، فقط نشانه بگیر رو شریان‌های اصلی
‫و اوم، وقتی ماشه رو می‌کشی، ‫نفسو بده بیرون، باشه؟
‫هی، عزیزم، اون حالیش شده، باشه؟ ‫بزن بریم.
‫باشه. باشه، باشه، باشه. ‫دوستت دارم.
‫خداحافظ. دوستت دارم، مامان.
‫شیو؟
‫بابا جون ویکه؟
‫داداش، فکر کنم بابامون ‫با جون ویک ازدواج کرده.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫رئیس، رئیس، داره با چاقوی آشپزخونه ‫آدما رو می‌کشه.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫برگرد تو و با تفنگ بکشش.
‫اوه، لعنتی
‫اینجا داره خیلی واقعی می‌شه.
‫چارلی؟
‫چارلی؟ چارلی؟
‫این کارو با من نکن، ‫چارلی، بیا مرد.
‫بیا چارلی، هنوز کلی کار داریم، ‫چارلی!
‫باشه.
‫بیا تمومش کنیم. ‫آماده‌اید بچه‌ها؟
‫برای آنتونیو!
‫هنوز حالیمه. ببین چی برات گرفتم.
‫جهان زیرین داره حراج احمقا گذاشته.
‫- آتیش! ‫- تسلیم می‌شم!
‫ده تا بخر، یه دوجین احمق ‫مفت از دست بده. باشه!
‫به دوستم سلام کن. ‫آماده‌ای برای این؟
‫این دیگه چیه...؟
‫اوه! باشه. آفرین.
‫چرا...
‫چرا هیچ‌وقت فکر نکردی بهم بگی؟
‫خب، من، می‌ترسیدم.
‫من گذشته‌م نیستم.
‫دوستت دارم.
‫هی، هی، لانی مال منه.
‫باشه.
‫تموم کردی؟
‫آره. تو چی؟
‫آره.
‫خب، این کارو می‌کنیم یا نه؟
‫ترجیح می‌دم نکنم.
‫آه!
‫می‌دونی، آلیس، ‫تو چشمای مامانت رو داری
‫و بابات رو.
‫خب حالا با این همه جنازه چیکار کنیم؟
‫مثلاً، پلیسا میان تمیزش می‌کنن یا چی؟
‫اوم، در واقع یه یارو تو بروکلین هست ‫که بهش زنگ می‌زنی و،
‫خب، دیگه بس کن با این سؤالا.
‫خب، من یه خبر دارم، می‌دونم ‫می‌خوام وقتی بزرگ شدم چی باشم.
‫آماده‌اید؟ می‌خوام ‫هر چی شما دو تا هستید بشم.
‫- نه، به هیچ وجه. ‫- اصلاً و ابداً.
‫نه، مثلاً می‌تونیم اول یه رستوران باز کنیم ‫بعد شما بهم یاد بدید.
‫نه، اول باید خودمونو جمع و جور کنیم
‫بعد یه عمر مشاوره خانوادگی رزرو کنیم.
‫هی، گوش کنید. اگه قبلاً بهتون نگفتم،
‫فقط می‌خواستم بگم واقعاً، ‫واقعاً از همه‌چیز متأسفم.
‫بابا، می‌فهمیم، ‫همه‌ش گندای شیریه.
‫باشه، بزن بریم.
‫آره! آره. لعنتی آره.
‫۳ ماه و کلی درمان بعد
‫باشه، باشه، در واقع،
‫کنار قهوه‌م، ‫بهترین قهوه مفتی که تا حالا خوردم.
‫اوه-اوه.
‫هی، عزیزم، یه کم قهوه سوخته دیگه بیار اینجا. ‫درخواست دیگه‌ای هست؟
‫نه، من تخم‌مرغ بندیکت می‌خوام، ‫ولی به سبک دانی.
‫- اوه، اولین مشتری‌مون. ‫- خوش اومدی!