‫از اول خلقت،
‫قصه‌های پریان کریسمس اغلب شامل ‫معجزه‌ی زنده شدن آدم برفی بوده،
‫که قراره جادوش رو ‫برای آدم مناسب بیاره.
‫ولی این قصه‌های پریان ‫هیچوقت اینجوری تعریف نشدن.
‫و یه صبح قشنگ دیگه ‫تو هوپ اسپرینگزه
‫و یادآوری می‌کنیم که بچه‌ها رو بردارید
‫و برید به مسابقه‌ی سالانه‌ی مجسمه‌سازی با برف،
‫ که بالاخره شروع شده.
‫«همین امروز به تعمیرکار زنگ بزن!!»
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، آیزاک.
‫صبح بخیر، کتی.
‫اوه، امروز خیلی شلوغ می‌شیم. ‫امیدوارم قهوه‌ت رو خورده باشی.
‫بخاریت درست شد؟
‫می‌دونم. می‌دونم. امروز زنگ می‌زنم بهش.
‫اگه قبل از کریسمس یخ بزنی ‫که به کریسمس نمی‌رسی.
‫تو نگران بیکن باش. ‫من خودم نگران بخاریم هستم.
‫و اگه از سرما یخ بزنی...
‫کی چک‌هام رو امضا کنه؟
‫هی، خیلی خوشحالم می‌بینمت. بیا تو.
‫صبح بخیر.
‫هی، مامانت چطوره؟
‫نوش جان.
‫می‌تونم یه قهوه‌ی دیگه براتون بیارم؟
‫مشتری محبوب من.
‫صبح بخیر، کتی.
‫صبح بخیر، جن.
‫امروز پنکیک ‫شکلاتی دارید؟
‫صبح بخیر، خانم میگان.
‫خب، پنکیک شکلاتی معمولاً ‫برای صبحونه‌ی یکشنبه‌ست،
‫ولی می‌دونی چیه؟ اگه مامانت اجازه بده ‫برات درست می‌کنم.
‫باشه، فکر کنم می‌تونیم یه استثنا قائل بشیم.
‫ممنون، خانم کتی.
‫اوه، خواهش می‌کنم. بشین.
‫خیلی خوب به نظر میاد.
‫صبح بخیر، کتی.
‫- سلام. ‫- آه.
‫کتی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم شاید اونقدر سرت با مسابقه‌ی ‫مجسمه‌سازی با برف شلوغ باشه
‫که وقت ناهار نداشته باشی.
‫پس اینم یه ساندویچ بوقلمون، بدون مایونز،
‫و یه ساندویچ بوقلمون دیگه، ‫با یه عالمه مایونز چندش‌آور.
‫- بوقلمون! ‫- ممنون.
‫خوب منو می‌شناسی، کتی.
‫خب، عزیزم حالت چطوره؟
‫اوه، خوبم. آره، خیلی خوبم. ‫غذاخوری حسابی سرم رو گرم کرده.
‫و، بیرون از کار چی؟
‫اوه، می‌دونی، خوبم.
‫می‌دونی، وقتی جوون‌تر بودم،
‫مادرم همیشه می‌خواست ‫با یکی آشنا بشم.
‫همیشه می‌گفت،
‫«تا وقتی وارد سرما نشی، ‫گرما رو پیدا نمی‌کنی.»
‫پس، یه کریسمس، ‫تصمیم گرفتم همین کار رو بکنم.
‫شال قرمز محبوبم رو پیچیدم دورم، ‫رفتم پاتوق محلی،
‫و کار خدار، ‫همون شب مرد رویاهام رو پیدا کردم.
‫عزیزم، می‌تونی... می‌تونی بیاری...
‫اوهوم.
‫چه خبره؟
‫این دیروز رسید،
‫و منو یاد شبی انداخت ‫که با تئو آشنا شدم.
‫به محض اینکه دیدمش، ‫فهمیدم یه دلیلی داره که اومده پیش من.
‫و بعد تو اومدی تو.
‫خیلی قشنگه، ‫ولی واقعاً لازمش ندارم.
‫نمی‌ذاره بدون این بری. ‫باور کن.
‫اتفاقات خوب وقتی میاد سراغت ‫که وارد سرما بشی، کتی.
‫ممنون.
‫آفرین به خودت.
‫خب، معلومه که زیاد شنا رفتی.
‫می‌دونی چیه؟
‫مال خودت.
‫هان؟
‫آه.
‫اگه این سگه تا ده ثانیه‌ی دیگه کارش رو نکنه،
‫با یه ماهی قرمز عوضش می‌کنم.
‫سلام!
‫سلام.
‫اوه!
‫- واو! اوه... ‫- اون چی بود؟
‫مطمئن نیستم.
‫بیا بریم ببینیم.
‫لباس!
‫آه.
‫اوه!
‫واو.
‫اوهوم!
‫و من دست دارم، و می‌تونم دست‌هام رو تکون بدم.
‫می‌تونم دهنم رو تکون بدم. می‌تونم حرف بزنم!
‫عاشق حرف زدنم.
‫این... این فوق‌العاده‌ست!
‫ولی اگه این اتفاق برای من افتاده، ‫می‌تونه برای تو هم بیفته.
‫ببخشید.
‫- اوه. ‫- سلام.
‫سلام.
‫سلام.... تویی.
‫ببین. ببین چه اتفاقی افتاد. ‫ببین چه اتفاقی برام افتاد.
‫ببخشید، چه اتفاقی افتاده؟
‫خب، من از برف درست شده بودم،
‫و حالا دیگه از... برف درست نشدم.
‫باورت می‌شه؟
‫نه، واقعاً... ‫واقعاً نمی‌تونم باور کنم...
‫سردت نیست؟ به نظر خیلی سردته.
‫نه، سردم نیست.
‫احساس... خوبی دارم.
‫من یه غذاخوری اون طرف دارم.
‫می‌خوای... چرا نمیای داخل، ‫تا برات یه چیزی بیارم بخوری؟
‫من... تا حالا غذا نخوردم.
‫اشکالی نداره؟
‫عالیه. من غذا دارم. بریم.
‫باشه.
‫- این دیگه کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بیرون پیداش کردم، ‫بدون کت وایساده بود
‫داشت با مجسمه‌های برفی حرف می‌زد.
‫اون‌وقت آوردیش داخل؟
‫خب نمی‌تونستم همینجوری ‫اونجا ولش کنم، آیزاک.
‫یعنی، معلومه توهم زده.
‫به پلیس زنگ بزنم؟
‫نه، نباید به کلانتر هانتر بگیم. ‫به همه چی بیش از حد واکنش نشون می‌ده.
‫یه بار تو سینما یکی رو دستگیر کرد.
‫برای چی؟
‫باز کردن بیش از حد شکلات.
‫ظاهراً آلودگی صوتی بوده.
‫باید قضیه رو پیش خودمون نگه داریم.
‫ولی اگه خطرناک باشه چی؟
‫دوستت داره ژله‌ها رو می‌خوره.
‫ممنون.
‫واقعاً حس نمی‌کنم خطرناک باشه.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫دزدی. به نظر می‌رسه شیشه رو شکستن و دزدی کردن.
‫- دزدی؟ ‫- سرهمی، چکمه‌های لاستیکی.
‫حتی چکمه‌های لاستیکی مال مغازه نبودن.
‫فقط مال تئو بودن.
‫هی. مِل. تئو.
‫صبح بخیر، هانتر.
‫من قسم خوردم که محافظت و خدمت کنم،
‫و دیشب نتونستم ‫به این قسمم عمل کنم.
‫- آه... ‫- خیلی متاسفم.
‫می‌خوام یه گروه ضربت تشکیل بدم.
‫ما مجرم رو پیدا می‌کنیم.
‫اوه نه. این کارا رو نکن. درست می‌شه.
‫تازه می‌خواستم ‫چکمه‌های جدید بگیرم.
‫هیچ چیز خوبی تو شکستن پنجره‌ها ‫تو شهر من نیست.
‫جری از وینچستر قراره یه تخته بزرگ ‫از حیاطش برامون بیاره،
‫و اون گرما رو نگه می‌داره.
‫خانواده‌ت چطورن، هانتر؟
‫می‌خوای بریم صبحونه بخوریم ‫پیش کتی؟ مهمون ما.
‫نمی‌تونید به من صبحونه بدید.
‫ممکنه رو تحقیقات تاثیر بذاره.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫شاید خودتون شیشه رو شکسته باشید.
‫چرا باید همچین کاری بکنیم؟
‫کلاهبرداری بیمه.
‫چرا بیمه باید ‫به چکمه‌های من اهمیت بده؟
‫این... فکر نمی‌کنم کار تو باشه. ‫فقط می‌گم...
‫خب، امیدوارم که نباشه. ‫ما سی ساله می‌شناسیمت.
‫من فقط...
‫پیگیر قضیه‌م، باشه؟
‫عواقبی در کار خواهد بود.
‫اوه! پشم گوسفند قشنگیه.
‫بهش بگو چکمه‌ها رو نگه داره.
‫اسمت... اسمت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫اوه. باشه، شاید... شاید جک باشه؟
‫همینجا، همونطور که نوشته. ‫جک. تویی؟
‫اوه. می‌تونه باشه.
‫عاشق این اسمم. به نظرت باحال نیست؟
‫اوه، این... آره، خیلی باحاله.
‫جک، از آشناییت خوشبختم.
‫خب... ‫آخرین چیزی که یادت میاد چیه؟
‫تو رو. دیشب.
‫خیره شده بودی بهم. شالم رو گذاشتی.
‫فکر کنم همون باعث شد زنده بشم.
‫وو بعد ‫یه نور انداختی تو صورتم.
‫خیلی‌خب. یه جور شوخیه؟
‫فهمیدم. باشه، خوبه. آره، ‫یه آدم برفی ساختی که شبیه خودته.
‫و قضیه اینطوریاست؟
‫احساس عجیبی دارم.
‫از کجا می‌دونستی عکس گرفتم؟ ‫تعقیبم می‌کردی؟
‫- این بخشی از شوخیه؟ ‫- احساس گرما می‌کنم.
‫خیلی گرمه؟
‫نه، خیلی سرده.
‫خب، احتمالاً سرمازدگی داری.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫- پاشو. بریم. ‫- کجا؟
‫اون طرف خیابون یه دکتر هست. ‫اون دقیقاً می‌دونه باید چیکار کنه.
‫باشه.
‫ببخشید. می‌شه بلندتر حرف بزنید؟
‫فقط یه کم بلندتر.
‫نه، ما...
‫باشه.
‫رئیس! رئیس!
‫- خوشت اومد؟ ‫- عاشقشم.
‫- دیشب یه جرم دیگه هم رخ داده. ‫- یکی دیگه؟
‫برهنه‌گردی.
‫یه مرد لخت ‫ساعت یک تو میدون می‌دویده.
‫مورتیمر و اتل جنینگز پیر ‫موقع قدم زدن با سگشون دیدنش.
‫مشخصاتش؟
‫کوچیک، پشمالو، دماغ نوک تیز.
‫- برهنه‌گرده رو می‌گم، اد. ‫- اوه.
‫مورتی عینکش رو نزده بود، ‫نتونسته درست ببینه.
‫اتل چی؟
‫نه، اون نمی‌خواست بگه.
‫فقط اصرار داشت که ‫داشته خدمت عمومی می‌کرده.
‫همم.
‫مردم چطور منو ‫توصیف می‌کنن، اد؟
‫آزاردهنده؟ قدرت‌طلب؟
‫بدبین؟ دراماتیک؟
‫روی هر جرمی سختگیرم.
‫مردم به این خصوصیتم احترام می‌ذارن.
‫ماه‌هاست که حتی نیاز نداشتیم ‫یه جریمه‌ی پارک بنویسیم.
‫و حالا...
‫...شش هفته قبل از ‫انتصاب مجددم به عنوان کلانتر،
‫یه موج از جرائم رو دستمون داریم؟
‫تصادفیه یا توطئه‌ست؟
‫چی می‌گی، نیت؟
‫حس می‌کنم شهردار از وقتی ماشینش رو یدک کشیدم ‫با من لج کرده.
‫کدوم دفعه؟
‫دفعه‌ی سوم.
‫وقتی داشت هدیه‌ها رو ‫به بیمارستان کودکان می‌برد؟
‫خیریه دلیل خوبی ‫برای پارک تو منطقه‌ی بارگیری نیست.
‫فکر نمی‌کنم کار شهردار باشه. ‫لگنش مشکل داره.
‫یه مرد با اعمالش تعریف می‌شه، اد.
‫و حالا، وقت عمله.
‫عدالت رو در حق این مرد اجرا کن.
‫خب چه... اوه.
‫دوستت کیه؟
‫این جکه. امروز صبح باهاش آشنا شدم.
‫در واقع وقتی داشت با مجسمه‌های برفی حرف می‌زد ‫پیداش کردم.
‫آره. نمی‌دونم ‫چقدر اون بیرون بوده.
‫همم.
‫- سلام، جک. ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫واو. تو... سردی.
‫می‌گه هیچی از قبل دیشب ‫یادش نمیاد.
‫اصلاً خوب نیست.
‫من یه آدم برفی بودم.
‫قطعاً خوب نیست.
‫فقط این رو... یه لحظه نگه دار.
‫اوه، مزه‌ی عجیبی می‌ده.
‫نخورش. فقط آروم بگیرش.
‫عجیبه.
‫- چی شده؟ ‫- نقص فنیه.
‫شاید باتری جدید می‌خواد. ‫نمی‌دونم.
‫اشکالی نداره.
‫هر دو دماسنج می‌گن ‫دمای بدنش زیر ۳۰ درجه‌ست.
‫یخ کرده، ولی انگار عرق کرده.
‫شاید داره آب می‌شه.
‫شوخی کردم. نمی‌تونی جدی باشی.
‫یه لحظه ببخشید.
‫پس می‌گه این خودشه؟ ‫و زنده شده؟
‫آره. و اون آدم برفی سرجاش نیست.
‫- شاید راست می‌گه. ‫- آره حتماً.
‫منم ملکه‌ی آلدوویام.
‫بیخیال، داتی. تو دکتری. ‫واقعاً چی فکر می‌کنی؟
‫ببین، همه چیز درباره‌ی کریسمس، ‫بابانوئل، الف‌ها، گوزن‌های پرنده،
‫بخش دانشمند وجودم ‫می‌دونه که نباید وجود داشته باشن.
‫ولی اگه وجود داشتن ‫دنیا یه کم بهتر نمی‌شد؟
‫باورم نمی‌شه.
‫ساده‌ترین توضیح چیه؟
‫که اون یه آواره‌ست ‫با فراموشی شدید.
‫و اون آدم برفی‌ای که نیست چی؟
‫خرابش کرده. ‫درسته؟ شال رو دزدیده.
‫عکس چی؟
‫تصادفیه.
‫دمای زیر انسانیش؟
‫نه، نقص کارخونه‌ای ‫تو شرکت دماسنج‌سازی.
‫یا...
‫اون یه آدم برفیه.
‫و این چقدر باحال می‌تونه باشه؟
‫ببین، در هر صورت، نمی‌تونیم بذاریم ‫تنها تو خیابون‌ها سرگردون باشه.
‫هوا یخبندونه. به کمک نیاز داره. ‫می‌تونی کاری بکنی؟
‫چطوره پیش من بمونی، جک؟ ‫می‌تونم ازت مراقبت کنم.
‫به عنوان یه متخصص پزشکی.
‫می‌خوام پیش کتی بمونم.
‫چی؟ نه. نچ نچ. ‫نه، نه... اصلاً نه.
‫کتی نمی‌تونه ازت مراقبت کنه. ‫به زور از خودش مراقبت می‌کنه.
‫- ببخشیدا. ‫- نه بابا.
‫ولی بهش اعتماد دارم.
‫بی‌خیال. چطور می‌تونی به من اعتماد کنی؟
‫چون تو شال رو گذاشتی گردنم.
‫و مطمئنم همین شاله باعث زنده شدنم شده.
‫پس از نظر فنی، ‫کل عمرم تو رو می‌شناسم.
‫درسته. درسته، درسته، درسته.
‫می‌دونی، یه تخت خوب رو تو بیمارستان ترجیح نمی‌دی؟
‫چرا اینجوری نگاهم می‌کنه؟
‫اه.
‫باشه.
‫ممنون. عاشقتم.
‫- نیستی. ‫- هستم. عاشقتم.
‫نه، نیستی.
‫هستم. عاشقتم.
‫خب، رسیدیم. این خونه‌ی منه.
‫می‌تونی تو اتاق مهمون بمونی.
‫تو یخچال غذا هست.
‫و می‌تونی تلویزیون ببینی.
‫بفرما.
‫این چیه؟
‫خب، یه...
‫تو... تو واقعاً...
‫می‌دونی چیه؟ بیا بشین.
‫آره. می‌تونی همینجا بشینی.
‫بیا. باشه.
‫بهش بگو بذاره از اینجا برم بیرون.
‫خانم، ‫خیلی دوست داریم این کار رو بکنیم،
‫ولی اول باید ‫بفهمیم شما کی هستید.
‫یعنی چی من کی هستم؟ ‫خودم می‌دونم کی هستم.
‫چه جالب. شبیه یه دختریه ‫که باهاش تو دبیرستان بودم.
‫- هه. ‫- اسم من...
‫...با طعم‌های اصیل و بزرگ و جدید، شما ...
‫خب. اینم کنترل.
‫این دکمه‌ی پاور، روشن و خاموش.
‫اگه می‌خوای کانال رو عوض کنی، ‫این دکمه رو بزن.
‫می‌خوای صدا رو کم و زیاد کنی، ‫همینجاست.
‫و اینا هم برای مکث و برگشت به عقب، و...
‫این کاریه که تو می‌کنی.
‫اوه، آشپزی.
‫اوه، منظورت... آره، من...
‫آره، قبلاً آشپزی می‌کردم.
‫وقتی من و شوهرم غذاخوری رو باز کردیم، ‫همیشه به سرآشپز کمک می‌کردم.
‫حتی چند تا دستور غذا هم نوشتم.
‫یه خوراک سیب‌زمینی شیرین هست ‫که هر شب کریسمس درست می‌کنیم.
‫همه عاشقشن.
‫آره. اون کلاً کار من بود.
‫می‌خوام تو غذاخوری کار کنم. ‫می‌خوام مثل تو به مردم کمک کنم.
‫باشه، ولی نه... نه امروز. ‫فعلاً باید اینجا بمونی.
‫نمی‌دونم چیکار باید بکنیم، ولی ‫وقتی برگشتم حلش می‌کنیم. باشه؟
‫- باشه. ‫- خیله‌خب.
‫من فقط... ‫خیلی هیجان‌زده‌م که اینجا پیش توام.
‫عاشق این خونه‌م،
‫و عاشق توام.
‫تو عاشق من نیستی.
‫چرا، هستم. دوستت دارم.
‫نه، نداری.
‫ببین، وقتی می‌گی عاشق یه خونه ‫یا سوپی، اینا چیزن، اشکالی نداره،
‫ولی وقتی می‌گی عاشق یه آدمی، ‫معنیش خیلی بیشتره.
‫باشه؟ نمی‌تونی بری به همه بگی ‫عاشقشونی،
‫چون دیگه خاص بودنش رو از دست می‌ده.
‫و اینجوریا نیست، ‫یهویی نمی‌شه عاشق کسی شد.
‫این چیزیه که... چیزیه که ‫زمان زیادی می‌بره تا بفهمیش.
‫اوه.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫فقط تلویزیون ببین و...
‫آره، می‌دونی چیه؟ ‫می‌تونی خیلی چیزا از تلویزیون یاد بگیری.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫بله؟
‫اینجا خیلی گرمه.
‫می‌تونم با این عوضش کنم؟
‫اوه. اوه.
‫بیا. فقط...
‫خیله‌خب. پس دیگه می‌رم، ‫و لطفاً همه چیزم رو ندزد.
‫ممنون.
‫کتی؟
‫هوم؟
‫هنوز نمی‌فهمم چطور ‫همه‌ی اینا داره اتفاق میفته، اما...
‫...خیلی خوشحالم که ‫تو من رو پیدا کردی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، داتی. چاییت رو گرفتی؟
‫آره.
‫و می‌خوام همه چی رو واسه‌م تعریف کنی.
‫تو خونه‌ی منه. داره تلویزیون می‌بینه.
‫موقع ناهار، می‌رم اون طرف خیابون ‫پیش مل و تئو
‫و براش لباس جدید می‌گیرم.
‫- صبح بخیر، خانم‌ها. ‫- سلام. سلام، نیت. قهوه می‌خوای؟
‫ببخشید، کتی. رسماً سر کار پلیسیم هستم.
‫دیشب، گزارش‌هایی داشتیم ‫از یه مرد عجیب که پرسه می‌زده.
‫جلوی اتل جنینگز بیچاره دویده.
‫و به ریکلیمد رگز دستبرد زده ‫و لباس دزدیده.
‫- هه. ‫- هر کی این کار رو کرده باید تازه‌ وارد این شهر شده باشه.
‫وگرنه، می‌دونست که من چقدر
‫سختگیرانه قانون رو ‫تو هوپ اسپرینگز اجرا می‌کنم.
‫من شوخی بردار نیستم.
‫می‌دونیم، نیت. ‫هیچ چیز خنده‌داری درباره‌ت وجود نداره.
‫دقیقاً.
‫پس، خانم‌ها اگه غریبه‌ای دیدید، ‫کار درست رو انجام بدید،
‫فوراً به دفترم گزارش بدید.
‫به... به نظرت این مجرم، خیلی خطرناکه؟
‫هیچ چیز خطرناک‌تر از
‫بی‌احترامی آشکار به قانون و نظم نیست.
‫جای نگرانی نیست. ‫به کسی آسیب نزده یا پولی نبرده.
‫احتمالاً فقط یه پسره که برای خودنمایی ‫جلوی رفیقاش لخت دویده.
‫یعنی، همه‌مون این کار رو کردیم. مگه نه؟
‫حتماً.
‫شتس!
‫باید برم.
‫سلام دوستان. ‫می‌خوام نشونتون بدم چطور
‫یه اِگ‌ناگ خامه‌ای آسون و خوشمزه ‫که مناسبت مناسب تعطیلات باشه درست کنید.
‫آه! آه!
‫حالا پپرونی‌ها رو ‫به صورت دایره‌ای قرار بدید،
‫به شکل مارپیچ دورش...
‫آه!
‫وای.
‫سلام! برگشتم.
‫آهای؟
‫جک؟
‫تلویزیونم رو دزدیدی؟
‫جک؟
‫اینجایی؟
‫آه!
‫خیلی خیلی خیلی ترسناک بود.
‫- نزدیک بود سکته کنم. ‫- ببخشید.
‫حالت خوبه؟
‫- ببخشید. نمی‌خواستم اینجوری داد بزنم. ‫- ببخشید.
‫باشه.
‫تو کیف چیه؟
‫برات چند تا لباس گرفتم ‫از مغازه‌ی مل و تئو.
‫می‌دونی، فکر کردم ‫به لباس نیاز داری.
‫ولی باید امتحانشون کنی، ‫چون مطمئن نبودم سایزت چیه...
‫- باشه. ‫- ...و، می‌دونی، مدل‌های مختلف...
‫اوه، وایسا. نه، الان نه...
‫ما جلوی بقیه لباس عوض نمی‌کنیم. ‫صبر می‌کنیم تا کسی نباشه.
‫فهمیدم.
‫عالیه.
‫راستش یه چیزی هست ‫که می‌خوام تو آشپزخونه نشونت بدم.
‫آره. نه، فقط یه سوال دارم.
‫شب اول، جک، ‫لباس تنت بود؟
‫البته. ‫این شالی که بهم دادی رو داشتم.
‫درسته. ولی سرهمی و ‫چکمه‌ها رو...
‫دزدیدیشون؟
‫باشه. تو...
‫از جلوی مورتیمر جنینگز پیر رد شدی؟
بدون چیزی
‫آره. می‌دونی، مثلاً، ‫بدون شلوار دویدی رد شدی؟
‫آره.
‫واقعاً؟ عالیه. باشه، پس نباید این کار رو بکنی.
‫اوه.
‫آره. باشه. خب، ‫کلانتر امروز اومد پیشم،
‫و، خب، لباس‌هایی که دزدیدی، اون...
‫دنبالت می‌گرده.
‫اوه، خب، مشکلی نیست. ‫پسشون می‌دم.
‫و مطمئنم قدردان می‌شه، ‫ولی موضوع این نیست.
‫برای اون نه. ‫باید از دیدش دور نگهت داریم.
‫من تو دیدشم؟
‫آره، باید زیرزیرکی کار کنی.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫زیرزیرکی...
‫نه، نه.
‫منظورم اینه که ‫توجه‌ها رو جلب نکن.
‫منظور از «زیرزیرکی» همینه.
‫باشه؟ و اگه نمی‌دونه کی هستی،
‫نمی‌دونه کجایی،
‫پس در امانی.
‫باشه.
‫از دستم عصبانی هستی؟
‫نه. من فقط... ‫فقط دارم داستانم رو درست می‌کنم.
‫باشه. آشپزخونه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫می‌ذارم اینا رو تو اتاقت.
‫باشه.
‫خیله‌خب. حالا چی اینقدر...
‫چه خبره؟
‫این چیه؟
‫دارم برات شام درست می‌کنم. پیتزا.
‫دستور پختش رو از این خانمه تو تلویزیون گرفتم،
‫فقط پپرونی نداشتی، ‫ولی ژامبون داشتی.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫چطوری همه‌ی اینا رو درست کردی؟
‫سریع یاد می‌گیرم. اوه.
‫اون چیه؟
‫اِگ‌ناگ.
‫یه برنامه دیدم که فقط درباره‌ی ‫شیرینی‌های کریسمس بود.
‫اصلاً نمی‌دونم ناگ چیه، ‫ولی مزه‌ش عالیه.
‫اومم!
‫این خیلی...
‫فقط... خیلی عجیبه.
‫اوه نه. ناگ رو درست درست نکردم؟
‫نه، ناگت... ناگ فوق‌العاده‌ایه.
‫ولی تو اینجا تو آشپزخونه‌ی من وایسادی،
‫صبح به زور می‌تونستی کار کنی، ‫و داری برام نوشیدنی و شام درست می‌کنی،
‫و، یعنی، بیا اصلاً ‫درباره‌ی قضیه‌ی آدم برفی حرف نزنیم.
‫آخرین بار کی ‫برات شام درست کرد؟
‫آیزاک تو غذاخوری.
‫تقریباً هر شب برام شام درست می‌کنه.
‫واقعاً نمی‌تونم آخرین باری که ‫برای خودم غذا درست کردم رو یادم بیاد.
‫می‌تونم یه سوالی بپرسم؟
‫البته. آره.
‫خب، امروز صبح داشتم ‫خونه رو واسه پیدا کردن خون‌آشام‌ها می‌گشتم.
‫خب.
‫و رفتم طبقه پایین...
‫سرطان چیه؟
‫جک...
‫یه چیز بدیه که واسه ‫بعضی آدم‌ها اتفاق می‌افته.
‫و این همون چیزیه که واسه پل اتفاق افتاد؟
‫آره.
‫و خیلی سریع اتفاق افتاد. می‌دونی؟
‫که البته من به خاطرش شکرگزارم، ‫چون مجبور نشد زجر بکشه، ولی...
‫وای، من فقط... ‫آدم فکر می‌کن وقت بیشتری داره.
‫متاسفم، کتی.
‫و همه اون وسایل پایین، ‫اونا هم مال اونه؟
‫آره. اون تعمیرات خونه انجام می‌داد.
‫پس به خاطر همینه که ‫این خونه این‌قدر قشنگه.
‫به خاطر همینه که...
‫به خاطر همینه که از وقتی رفته ‫داره از هم می‌پاشه، ولی...
‫می‌دونی، مثل همه چیزای دیگه‌ست.
‫خب، امیدوارم این پیتزا ‫از هم نپاشه،
‫چون خیلی خیلی خیلی ‫براش زحمت کشیدم.
‫میشه بذاریش تو فر؟ ‫چون من امروز فر رو روشن کردم،
‫و اصلاً از فر خوشم نمیاد.
‫عالیه. خیلی خوب به نظر میاد.
‫بذار یه تیکه برات ببرم.
‫نه، ممنون. قبلاً یه گاز از ‫پیتزای تمرینیم زدم،
‫حس کردم دهنم داره آب میشه. ‫ولی این کار رو کردم.
‫مطمئن نیستم مزه‌ش چطور باشه، ولی...
‫پیتزای سرد خوشمزه‌س. ‫تو دانشگاه کلی خوردم.
‫وای.
‫هاوایی یه بهشت گرمسیریه ‫که تعطیلات فراموش‌نشدنی بهتون میده.
‫به نظرت شگفت‌انگیز نیست؟
‫پس بیا بریم.
‫- هاوایی؟ ‫- آره.
‫ببین، قضیه اینه.
‫آدم‌هایی که تازه با هم آشنا شدن ‫معمولاً با هم نمیرن مسافرت.
‫چرا نمیرن؟
‫خب چون همینطوریه دیگه.
‫و خیلی گرونه، و...
‫یعنی، تو میگی آدم برفی هستی، درسته؟ هاوایی؟
‫اونجا خیلی گرمه. ‫حتی تو کریسمس هم خیلی گرمه.
‫هوم...
‫ولی مطمئنم یه روزی، ‫یه جوری میری اونجا.
‫تو خیلی زود یاد می‌گیری.
‫- ممنون، کتی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خب، فردا چیکار کنم؟
‫یه کم تلویزیون ببین و...
‫راستش، هر کاری دوست داری بکن، ‫ولی تو خونه بمون و زیاد تو چشم نباش.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- آره. ‫- خیله‌خب. ممنون.
‫شب بخیر.
‫تو این ویدیو، قدم به قدم بهتون نشون میدیم ‫چطور سقف خونه‌تون رو تعمیر کنید.
‫بهتون نشون میدیم چطور تخته‌های پلای‌وود آسیب‌دیده رو ‫عوض کنید و نصب کنید،
‫شینگل‌های آسفالت
‫و دریچه نشتی زیرشیروونی رو.
‫اوه!
‫وای. اوه!
‫خانم!
‫خانم.
‫خانم، حالتون خوبه؟
‫اوه، فکر کنم خوب میشم.
‫خب...
‫بدجور گیر کردید.
‫می‌خواید برم پشتتون و هلتون بدم؟
‫ها؟
‫آره.
‫خیله‌خب.
‫آماده‌اید؟
‫آماده‌ام.
‫- دارم میام. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- چطوره؟
‫داره جواب میده.
‫خب، عالیه. خوبه.
‫اوه، اگه دخترا الان منو می‌دیدن.
‫خب. حالا امتحان کن و برو.
‫باشه. آره.
‫آهان، درست شد!
‫هورا!
‫خب.
‫- هورا! ‫- هورا!
‫وای.
‫نفسم بند اومد.
‫آره، منم همینطور.
‫خب، با احتیاط رانندگی کن، ‫منم برمی‌گردم سر کارم.
‫- دوست کتی هستی؟ ‫- آره هستم. آره.
‫فقط تا هر وقت که اجازه بده ‫پیشش می‌مونم.
‫وای. چه کتی خوش‌شانسی.
‫ببینم، کارت با برق چطوره؟
‫خب، اگه تو تلویزیون نشون بده، می‌تونم یاد بگیرم.
‫اوه. یه لامپ جدید دارم که باید نصب بشه.
‫همین نزدیکی زندگی می‌کنم،
‫و به نظر میاد... دستای ماهری داشته باشی.
‫اگه بتونی بیای و نصبش کنی،
‫خیلی ممنونت میشم.
‫اوه، خب، راستش قرار نیست ‫از خونه برم بیرون.
‫من کتی رو از وقتی به دنیا اومد می‌شناسم.
‫هر کسی که تو خونه‌ش بیاد، ‫تو خونه منم جا داره.
‫تازه،
‫من یه خانم مسن‌تر هستم ‫که همین الان تصادف کردم.
‫باید مطمئن بشی که سالم می‌رسم خونه.
‫به نظر اونقدرا هم پیر نمیای.
‫اوه، حتماً باید ‫با من بیای خونه.
‫باشه، حتماً. بذار برم یه پیراهن بپوشم.
‫اوه. اوه...
‫وای، لعنتی.
‫اوه، باید صبح قرص فشار خونم رو ‫می‌خوردم.
‫شال قشنگیه، جک.
‫ممنون.
‫خیله‌خب.
‫خب، کار دیگه‌ای هست ‫که بتونم براتون انجام بدم خانم‌ها؟
‫خب...
‫راستش، پسرم برندون ‫مدیر مدرسه راهنماییه.
‫تازه کارکنان تعمیراتشون رو از دست دادن،
‫و واقعاً برای جشن کریسمس ‫به کمک نیاز دارن.
‫عالی میشه. ‫ولی باید بمونه واسه فردا
‫چون باید برگردم خونه کتی ‫و کارم رو اونجا تموم کنم.
‫- آره. عالیه. ‫- حتماً.
‫مشکلی نیست!
‫خیلی ممنون.
‫بی‌خیال.
‫بهت گفتم باید تو خونه می‌موندی.
‫خب، بیشتر وقت‌ها خونه بودم.
‫ولی بعد جین تصادف کرد،
‫و بعد می‌خواست یه لامپ نصب کنه، ‫و بعد سالاد تخم‌مرغ درست کردن... اوه و...
‫اوه!
‫من...
‫آه!
‫اینجا یه کم گرم نیست؟
‫میشه یه پنجره رو باز کنیم؟ ‫و میشه لطفاً یه کم یخ بیشتر بهم بدید؟
‫ممنون.
‫ببین، نباید اینجوری ‫این ور و اون ور بری.
‫تو شهر دنبالت می‌گردن.
‫کیا مثلاً؟
‫مثلاً کلانتر.
‫اوه.
‫منظورت اون کلانتره؟
‫- چی... ‫- سلام، غریبه.
‫باید بلندتر حرف بزنی. ‫از پشت شیشه صدات رو نمی‌شنوه.
‫خب، دنبالم بیا.
‫باشه.
‫صبر کن...
‫نه، هرکاری گفتم بکن.
‫- باشه. ‫- خب، فقط...
‫هر چی میگم درسته، باشه؟ ‫فقط وانمود کن همش درسته.
‫نمی‌خوای دوستت رو معرفی کنی؟
‫اوم، دوستام بهم میگن جک.
‫اوه. از آشناییت خوشوقتم. من اِد هستم.
‫من عاشق اون شالم.
‫بافت دونه‌ای یا راه راهه؟
‫- شاتز. ‫- بله.
‫یه نفر آرامشی که من به این شهر آوردم رو ‫خراب کرده.
‫درست مثل شیشه‌ای که ‫تو اون مغازه بدبخت شکست.
‫- جک، اینم یخت. ‫- ممنون، نیکول.
‫می‌دونی، باید جک رو ‫ببرم سر اون قرار، پس...
‫شاید بتونی ببینی ‫پسرا چیزی می‌خوان بخورن.
‫امروز میت‌لوف خوبی داریم.
‫اوه. حتماً، من که پایه‌م. ‫میت‌لوف عالی به نظر میاد. ممنون، نیکول.
‫چرا برای اون یخ ‫هیچ نوشیدنی‌ای نیست، جک؟
‫چون دوست دارم یخ بخورم، کلانتر.
‫به نظر عرق کردی.
‫هوای اینجا واسه‌ت گرمه؟
‫آره.
‫دیدی؟ اونم می‌فهمه.
‫- می‌دونم، خیلی دیرمون شده. ‫- از آشناییت خوشحال شدم، جک.
‫- اوه، من حتی اسم کاملت رو نمی‌دونم... ‫- مطمئنم به زودی می‌بینیمتون.
‫همیشه باعث افتخاره. واقعاً میگم، افتخار واقعی.
‫افتخاره.
‫به نظر آدم خوبی می‌اومد.
‫آدم‌های خوب موقع بازجویی پلیس ‫پیراهنشون خیس عرق میشه، اِد؟
‫اگه مشکل غدد داشته باشن، آره.
‫آه! چه حس خوبی داره.
‫فکر نکنم بفهمی ‫چقدر تو دردسر افتادی.
‫اون مردی که بهت گفتم؟ ‫همین بود.
‫نباید باهاش لج کنی.
‫کارهایی که کردی، دویدن ‫تو میدون، دزدیدن لباس‌ها،
‫می‌خواد کسی که این کارها رو کرده رو ‫پیدا کنه و بندازه زندان.
‫اوه.
‫ولی اگه من همه‌ی اون کارها رو کردم، ‫شاید باید برم زندان؟
‫تو تحمل زندان رو نداری.
‫حتی نمی‌تونی واسه ده دقیقه ‫یه رستوران گرم رو تحمل کنی.
‫صبر کن، داری میگی ‫اونجا آب میشم؟
‫ببین، اینجا یه شهر خیلی کوچیکه. ‫همه همدیگه رو می‌شناسن.
‫- سلام، کتی. ‫- سلام.
‫- تو نمی‌تونی... نه، دیگه سلام نکن.
‫- باید زیرزیرکی رفتار کنی. ‫- باشه، آره، زیرزیرکی. فهمیدم، فهمیدم.
‫و فردا، وقتی میگم بمون خونه، ‫جدی میگم.
‫اوه، ولی نمی‌تونم چون یه کار گیر آوردم ‫تو تعمیرات مدرسه راهنمایی.
‫چطوری...
‫کلی سوال دارم.
‫ولی مهم نیست.
‫باید کنسلش کنی.
‫چی؟
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. قول دادم.
‫- کی اهمیت میده؟ ‫- خب من برام مهمه. به کمکم نیاز دارن.
‫خب، باید یه نفر دیگه رو پیدا کنن.
‫چرا این‌قدر عصبانی‌ای؟
‫من فقط سعی می‌کنم به مردم کمک کنم. ‫سعی می‌کنم کاری رو بکنم که تو می‌کنی.
‫این فرق می‌کنه.
‫چرا؟
‫چرا؟ چرا؟
‫چون من به جرم ورود غیرقانونی ‫تحت تعقیب نیستم.
‫چون ادعا نمی‌کنم از یخ ساخته شدم. ‫هزار تا دلیل داره!
‫متاسفم، کتی.
‫من فردا میرم اون مدرسه.
‫می‌دونی چیه؟ باشه. ‫برو تو زندان آب شو.
‫به من چه؟ ‫کلاً یه روز و نیمه می‌شناسمت.
‫سقف رو درست کردی. چرا؟
‫نیاز به تعمیر داشت.
‫پله و تزئینات کریسمس چی؟
‫فقط کاری رو کردم که تو تلویزیون دیدم.
‫جک.
‫ممنون.
‫من هم مثل تو نمی‌دونم ‫چه اتفاقی داره می‌افته، کتی.
‫ممکنه فردا که بیدار بشم ‫تبدیل به یه چاله آب شده باشم.
‫پس...
‫فقط می‌خوام تا وقتی اینجام، ‫از زمانی که دارم نهایت استفاده رو بکنم.
‫باشه.
‫باشه...
‫باشه.
‫«باشه» باشه؟
‫«باشه» باشه.
‫باشه!
‫- باشه، ولی یه سری قانون هست. ‫- باشه.
‫خودم می‌رسونمت، خودم میام دنبالت. ‫از مدرسه بیرون نمیای.
‫به کسی نمیگی آدم برفی هستی.
‫و مطمئناً به کسی نمیگی ‫همونی هستی که کلانتر دنبالشه.
‫زیرزیرکی. فهمیدی؟
‫- اوه... ‫- اوم...
‫فهمیدم.
‫می‌خوای کمکمون کنی؟ ‫کیدی، متیو رو می‌شناسی؟
‫متیو، کیدی. کیدی، متیو.
‫خب، شما دو تا با هم ‫روش کار کنید، باشه؟ ممنون.
‫خیلی خوب داره پیش میره.
‫اوه، سلام.
‫خیله‌خب! بعداً می‌بینمت، اِما.
‫خداحافظ، تاد. خداحافظ، تینا.
‫هی، داگ، دریل، تا از در نرفتید بیرون ‫ندوید.
‫بعدش هر چقدر خواستید بدوید.
‫خداحافظ! خداحافظ!
‫مطمئنی نمی‌خوای با دخترخاله‌ش یا ‫دخترخاله‌های دخترخاله‌ش خداحافظی کنی؟
‫- هنوز باهاشون آشنا نشدم. آدمای خوبی‌ان؟ ‫- چی؟
‫چیه؟ کجاش خنده‌داره؟
‫خیلی مسخره‌س. ‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫قراره از مدرسه من رو ببری خونه.
‫نه، منظورم اینه که اینجا چیکار می‌کنم؟
‫واقعاً دارم از جهان هستی ‫توضیح می‌خوام.
‫یعنی، باید سر کار باشم، ‫در عوض دارم با یه مردی می‌پرم
‫که فکر می‌کنه یه آدم برفی زنده‌س،
‫و، می‌دونی، ‫شاید باید فرار کنم برم.
‫- ولی مهربونه، خوش‌قیافه‌س... ‫- صبر کن!
‫من...
‫فکر می‌کنی من خوش‌قیافه‌م؟
‫خب، همه همینطور فکر می‌کنن. ‫یعنی، کل شهر عاشقتن.
‫کل شهر عاشق منن؟ ‫نه، ولی خیلی وقت نیست من رو می‌شناسن،
‫و تو گفتی خیلی طول می‌کشه ‫تا عاشق بشی.
‫پس اگه کل شهر عاشق منن،
‫و تو هم تو شهری...
‫وایسا! همین‌جا وایسا.
‫باشه، ببخشید، کلمه اشتباهی به کار بردم.
‫چی... ببین.
‫فکر می‌کنم مهربونی؟ آره، البته.
‫عاشق دیدن... از دیدن اینکه ‫به همه کمک می‌کنی خوشم میاد؟
‫صد در صد. ولی کلمه «عشق» ‫فعلاً تو فرهنگ لغت من نیست.
‫چرا نیست؟
‫چون چ چسبیده به را.
‫خب، این که دلیل نشد.
‫یه دلیل واقعی می‌خوای؟
‫چون زندگیم الان به هم ریخته‌س.
‫از وقتی پل رفته، به خودم، ‫به خونه‌م، به زندگی شخصیم،
‫رسیدگی نکردم.
‫و همه می‌دونن.
‫داتی و کارکنان، ‫چند ماهه دارن بهم گیر میدن.
‫ببین، حتی اگه تو کسی بودی که عاشقشم... ‫که نیستی، تو مستاجر منی.
‫محض روشن شدن موضوع گفتم.
‫...مطمئن نیستم که الان بتونم ‫واقعاً عاشق کسی بشم، چون...
‫مطمئن نیستم که فهمیده باشم چطور ‫بدون پل خودم رو دوست داشته باشم.
‫می‌دونم، می‌دونم خیلی...
‫وقتی اینجوری با صدای بلند میگم ‫خیلی بد به نظر میاد، ولی فقط...
‫هنوز راه پیش روم رو پیدا نکردم.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم
‫پل هم همین آدم شگفت‌انگیزی رو می‌دید ‫که من می‌بینم.
‫و فکر می‌کنم اون نمی‌خواست ‫این آدم شگفت‌انگیز فکر کنه که
‫چیزی کمتر از شگفت‌انگیزه.
‫دارم از یه آدم برفی ‫مشاوره سوگواری می‌گیرم.
‫نه. فقط داری با یه دوست حرف می‌زنی.
‫یا یه مستاجر، ببخشید.
‫نه.
‫همون اولی درست بود.
‫از زانوهات استفاده کن، تئو.
‫وایسا! وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!
‫شیشه جدید رسید!
‫صبر کن. جک!
‫بیا اینجا.
‫تو با اون شیشه ‫کاری داشتی؟
‫آره، یه سایتی تو کامپیوتر هست
‫که می‌تونی هر چیزی که می‌خوای ‫واسه مردم سفارش بدی. خیلی خوبه.
‫خب. چطوری پرداختش کردی؟
‫نپرسیدن، پس حتماً ‫یه جور هدیه‌ای چیزی بوده.
‫نمی‌دونم، ولی خوب شد، ‫چون اون شیشه اصلاً ارزون نبود.
‫ببین، قضیه اینه که اطلاعات کارت اعتباری من ‫تو کامپیوترمه،
‫پس وقتی از کامپیوتر من استفاده می‌کنی...
‫اوه نه.
‫- آره. ‫- بهت بدهکارم. متاسفم.
‫نه، واقعاً اشکال نداره. خوبه. ‫می‌دونی چیه؟ سقف رو درست کردی. بی‌حساب شدیم.
‫ولی این تنها چیزی بود ‫که سفارش دادی، درسته؟
‫باید برم.
‫صبر کن! یادت باشه...
‫نه، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم. زیرزیرکی.
‫من بودم.
‫من پنجره‌ت رو شکستم، ‫و لباس‌هات رو دزدیدم،
‫و تنها بودم،
احتیاج داشتم
‫فکر کردم باید بدونی.
‫پس، بابت خسارت متاسفم.
‫و امیدوارم شیشه کمک کنه. ‫خودم هم برات نصبش می‌کنم.
‫- تو شیشه رو آوردی برامون؟ ‫- آره.
‫خب، یه جورایی.
‫خودم پولش رو ندادم، ولی کمک کردم.
‫یه جورایی. و فردا لباس‌ها رو ‫پس میدم.
‫نگهشون دار.
‫پس عصبانی نیستی؟
‫کسی نمی‌تونه تو کریسمس عصبانی باشه.
‫به کمک نیاز داشتی، کاری که باید رو کردی،
‫و حالا داری درستش می‌کنی.
‫الان حالت خوبه؟
‫آره. کتی ازم مراقبت می‌کنه.
‫خب، بذار نصبش کنیم اون بالا.
‫- سلام، کتی. ‫- سلام، اِد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببین، یه نقاش پلیس ‫از روی توصیف مورتیمر
‫یه طرح از طرف کشیده.
‫اتل نتونست توصیفش کنه؟
‫اوه، می‌تونست، ولی به توصیف ‫صورتش نیاز داشتیم.
‫اوم، احساس می‌کنم باید اشاره کنم ‫که شباهت زیادی به دوستت داره.
‫اِ... بی‌خیال، من... ‫بهم اعتماد نداری، اِد؟
‫دارم، کتی. دارم. دارم. البته.
‫- ولی نیت، اون خیلی جدیه. خودت که می‌شناسیش. ‫- آره.
‫کلانتر فکر می‌کنه که جک ‫با این قضیه ارتباطی داره، درسته؟
‫خب، یعنی، من... آره.
‫احساس می‌کنم باید بگم، کتی،
‫اگه جک این کار رو کرده، ‫می‌دونی، می‌تونی بهم بگی.
‫می‌دونی که اشکالی نداره، درسته؟
‫خیلی ممنونم. یه کاسه سوپ چطوره؟
‫یه کاسه سوپ چطوره؟ ‫بذار ببینم. شاید...
‫اگه غلیظ باشه، ممکنه بره...
‫یه کاسه سوپ می‌خوری، اِد؟
‫اوه! فهمیدم منظورت چیه. حتماً.
‫آره. خیلی خامه‌ای نباشه، ‫به لاکتوز حساسیت دارم.
‫- ببینیم تو منو چی داریم. ‫- اوه! چاودر دارید؟
‫- یه کاسه سوپ بخور. ‫- واسه یه سوپ گوشت خوب حتی حاضرم یه بچه رو دستگیر می‌کنم.
‫شیشه جدید خوب به نظر میاد.
‫نگران نباش. حتماً دزد رو پیدا می‌کنیم.
‫چون می‌تونی شیشه رو عوض کنی،
‫ولی نمی‌تونی درد رو عوض کنی.
‫ما شیشه رو عوض کردیم. ‫یه شیشه کاملاً جدید اینجاست.
‫نه، نه. درد.
‫یعنی درد روحی.
‫درد.
‫چرا باید بخوام درد رو عوض کنم؟
‫یه استعاره‌س.
‫برای چی؟
‫شاید منظورش جناس کلماته.
‫نه. جناس نیست. ‫یه استعاره‌س. یه استعاره...
‫خودم می‌دونم منظورم چی بود. ‫همین مهمه.
‫استعاره‌ها رو اینجا ‫بسپر به من، باشه، مِل؟
‫راستی، کی نصبش کرد؟
‫جک. دوست کتی.
‫واسم سوال شد که چرا باید این کار رو بکنه؟
‫چون آدم خوبیه.
‫چون بعضی آدم‌ها به حرف بقیه ‫که نیاز دارن گوش میدن
‫و می‌پرسن که اونا چی می‌خوان
‫به جای اینکه از موقعیت‌های بد ‫برای پیشبرد منافع شخصی خودشون استفاده کنن.
‫یا شاید یه چیزی برای قایم کردن داره.
‫رئیس.
‫اوه.
‫یا شاید...
‫یه چیزی برای قایم کردن داره.
‫وای. اوه وای.
‫خیلی خوشگل شده.
‫قندیل‌های روی سقف رو نگاه کن.
‫آره، ایده من بود.
‫خب، می‌خواستم بدونم اگه کسی...
‫برای رقص با کسی میری؟
‫اوه، عالیه. صبر کن، نه، عالی نیست.
‫ممکنه... شاید بخوای ‫با من بیای؟
‫خیلی دوست دارم، آره.
‫خوبه. خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.
‫خب، می‌خوای برگردیم کلاس؟
‫بالاخره که باید برم.
‫آره، درسته، کاملاً.
‫خوبه. خوبه، خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.
‫هوم.
‫- این همه کاموا واسه چیه؟ ‫- یه شبکه پیچیده‌س، اِد.
‫باید دید بزرگتر رو در نظر داشته باشیم.
‫کاش فقط یه عکس از جک داشتم. فقط...
‫یه جوری تو این قضیه دست داره، می‌دونم.
‫هی، بچه‌ها، خوشحالم می‌بینمتون.
‫جک، هی، چطوری؟
‫چی؟ نباید اینجا باشی. ‫اینجا مرکز فرماندهیه.
‫پروژه هنری باحالیه.
‫داری از همه مردم شهر ‫عکس می‌گیری؟
‫آره.
‫می‌خوای از تو هم عکس بگیرم؟
‫- واقعاً خوشحال میشم. ‫- اوه!
‫کجا وایسم؟ ‫اوه! اوه، اوه. همین‌جا.
‫عالیه.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫راستش اومدم اینجا باهات حرف بزنم ‫تا کتی تو رستوران کارش تموم بشه.
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫- اوم، آره، دارم.
‫حتماً دارم. بریم. آره.
‫درست همونجایی گیرت انداختیم که می‌خواستیم.
‫- چیزی گفتی؟ ‫- نه. نه.
‫- با کی حرف می‌زدی؟ ‫- فقط... کریسمسه دیگه.
‫یه مشورتی می‌خوام.
‫یه قرار دارم.
‫یا می‌خوام با کتی یه قرار بذارم.
‫و تقریباً مطمئنم ‫می‌دونم چطور می‌خوام ازش بپرسم،
‫ولی موضوع اینه...
‫راستش من تا حالا قرار نذاشتم.
‫چطور تا حالا قرار نذاشتی؟
‫تو که خود ده هستی، مرد.
‫یه... ده؟
‫مثلاً تو جذابیت. ‫از ده، تو میشی ده.
‫نمره کامل. خیلی بالا.
‫ممنون، شاتز. ‫یعنی، تو هم همچین بد نیستی.
‫اوه.
‫بس کن. لطفاً.
‫من در حد و اندازه‌های تو نیستم، باشه؟
‫چی؟ شوخی می‌کنی؟
‫با اون لبخندت،
‫و اینکه سبیل داری، ‫ولی فقط نصف پایینیشه.
‫- با اعتماد به نفس. ‫- روش کار کردم.
‫- آره. ممنون. ‫- تازه یونیفرمت رو نگفتم.
‫اوه، واقعاً یونیفرم خوبیه.
‫- آره، هست. ‫- آره، خودم تو انتخابش کمک کردم.
‫- چی؟ جدی؟ ‫- آره.
‫اوه آره. این سرجیب‌های قهوه‌ای تیره؟ ‫کار من بود.
‫اون سرجیب‌های قهوه‌ای تیره
‫دقیقاً همون چیزیه که ‫ برجسته می‌کنه.
‫منم همینو گفتم. ‫دقیقاً همینو گفتم.
‫هر دختری تو شهر ‫خوش‌شانس میشه تو رو داشته باشه.
‫و به خاطر همینه که ‫با کتی به کمکت نیاز دارم.
‫ببین، حالا همچین هم دون خوان چیزی نیستم، باشه؟
‫ولی اگه خوش می‌گذرونی
‫و حواست هست که مطمئن بشی ‫اونم خوش می‌گذرونه،
‫همه چی عالی میشه.
‫باشه.
‫و... چی؟
‫از کجا بفهمم می‌خواد ؟
‫خب، ببین، منم چند وقته از این چیزا نداشتم، باشه؟
‫یه داستان خیلی بامزه دارم برات. ‫کجایی؟
‫- هی. هی، هی، هی. کار چطور بود؟ ‫- باورت نمیشه چی شد.
‫خانم جانسون غذای مخصوص امروز رو ‫سفارش داد...
‫باشه، ببخشید که حرفت رو قطع می‌کنم، ‫ولی باید یه چیزی ازت بپرسم،
‫و فکر می‌کردم می‌دونم چطور بپرسم،
‫ولی خیلی استرس دارم، ‫فقط میگم.
‫کتی، میشه لطفاً با من ‫بیای جشن کریسمس مدرسه؟
‫صبر کن، چی؟ ‫تو... تو می‌خوای بری جشن؟
‫آره. من یه ناظرم.
‫یه جورایی شغلمه.
‫اوه، چه قشنگ. من...
‫- جک، من... ‫- اوه.
‫معلومه. داری با یکی دیگه میری، آره؟
‫فقط خیلی وقته کسی منو ‫به جشن مدرسه دعوت نکرده
‫و من... یعنی، من...
‫کتی.
‫تمام این مدت سعی کردم همونطور که ‫تو می‌خواستی زیرزیرکی رفتار کنم، ولی...
‫برای یه بار، فقط می‌خوام سربلند باشم.
‫با تو.
‫حتی اگه فقط برای یه شب باشه.
‫لطفاً؟
‫باشه.
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه!
‫- میام. ‫- میای؟
‫آره. یعنی، هر چقدر هم که رفتن به ‫جشن کریسمس مدرسه راهنمایی دیوونگی به نظر میاد...
‫یه قراره.
‫- یه قرار. یه قراره. ‫- آره.
‫- خب، عالیه. ‫- ولی چی بپوشیم؟
‫یعنی، من احتمالاً یه لباس دارم، ‫ولی تو چی؟
‫نظرت چیه بریم خرید؟
‫پانچ رو صورتت ریخته.
‫اوه، ممنون.
‫خوبی؟
‫آره، فقط...
‫یه کم استرس دارم ‫چون یه همراه آوردم مهمونی.
‫خوبه. کدومشونه؟
‫همون که اونجاست، بزرگساله.
‫می‌خواستم، ولی نمی‌دونم ‫چطور با یه نفر برقصم.
‫اوه، خب، دوست خوش‌تیپ سبیل‌دارم ‫همین تازگیا بهم یاد داده، پس،
‫چرا نریم با هم ازشون بخوایم، ‫و بعد نشونت میدم چطوریه.
‫- جدی؟ باشه. ‫- خیله‌خب. آره.
‫تو کی هستی؟
‫یه شیطون جوون؟
‫یا یه احمق
‫که از سرمای رو پوست اب یخ میزنه
‫و می‌خوای قیافه‌ی پیرمرد و پیرزنا رو ببینی
‫ببخشید. کریسمس مبارک.
‫آها، خوشت میاد، نه؟ هیولای عوضی.
‫این دوربین داره؟
‫این دستگاه خودپرداز دوربین داره؟
‫حالا دیگه گیرت انداختم، پدر...
‫خب، واسه اِگ‌ناگ آماده‌ایم.
‫اوه، می‌شه خودم ببرمش اون بیرون؟
‫اون بیرون عین حمومه.
‫می‌دونم، ولی خیلی دلم می‌خواد به همه سلام کنم.
‫باشه. خوبه. ولی فقط یه دقیقه.
‫همگی، اگه اجازه بدین یه چیزی سریع بگم.
‫ممنون.
‫می‌خواستم ازتون تشکر کنم که اومدین،
‫چون این شده محبوب‌ترین رسم من،
‫که شب قبل کریسمس کلی از شماها رو می‌بینم.
‫می‌دونین، خانواده و دوستا، همکارا.
‫مجرما.
‫همه‌مون می‌خواستیم بدونیم کی این جرما رو مرتکب شده.
‫تو دستشویی عینک آفتابی زده بود؟
‫- چقدر وقت تو دستشویی بودی؟ ‫- می‌خواست با کلاس وارد شه.
‫بسه!
‫بچه‌ها،
‫من هر روز اون بیرون دارم واستون کار می‌کنم.
‫ازتون محافظت می‌کنم. و چی گیرم میاد؟
‫هیچ‌وقت نمیگین «ممنونم».
‫همیشه... یه سری خنده‌های مسخره گیرم میاد.
‫هی هی هی هی!
‫یه تیکه‌ تحقیرآمیز.
‫از وقتی کلانتر شدم، یه قتل هم تو هوپ اسپرینگز نداشتیم.
‫ما تو صد سال گذشته یه قتل هم تو هوپ اسپرینگز نداشتیم.
‫خواهش می‌کنم!
‫این رفیقمون اینجا، آقای تازه‌وارد،
‫دو هفته پیش دوید تو خیابون.
‫- اوه، خیلی مراقب بود. ‫- دوید؟
‫از همه‌ی دوربینای امنیتی فرار کرد،
‫ولی خودپرداز رو یادش رفت.
‫من فیلم دویدنت تو خیابون رو دارم، رفیق.
‫اوه!
‫بازداشتی.
‫- چی؟ نه! بیخیال، نیت. ‫- نه، نیت!
‫لازم نیست همین الان اینجا این کارو بکنی.
‫شب کریسمسه.
‫جرم تعطیلی نمی‌شناسه، کتی.
‫منم همینطور.
‫نه، بیخیال!
‫خیلی مسخره‌ست.
‫- بیخیال. ‫- بیخیال، نیت.
‫هی، هی، هی، هی.
‫اشکال نداره.
‫عذرخواهی من کافی نیست.
‫من قوانین رو شکستم و...
‫باید عواقبش رو قبول کنم.
‫جک، این کار رو نکن. ‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫مشکلی نیست، کتی.
‫اون با ما فرق داره، نیت.
‫منظورت از «فرق داره» چیه؟
‫اون یه آدم برفیه که به طور جادویی زنده شده.
‫اون آدم برفی عضلانی از جشنواره مجسمه‌های برفی یادته؟
‫می‌دونستم قیافه‌ش آشناست.
‫واسه همینه که بدون پیراهن راحت‌تره.
‫پس، شما-شما-شماها...
‫فقط...
‫همینجوری... همینجوری قبول می‌کنین که یه آدم برفیه؟
‫کریسمسه دیگه.
‫آدمی به این مهربونی باید جادویی باشه، نه؟
‫آره.
‫آره. فکر کنم همینطوره.
‫اینجا یه کم گرمه. می‌شه یه پنجره رو باز کنیم؟
‫لطفاً؟
‫هوم؟
‫اثر انگشت نداری.
‫فقط یه معنی می‌تونه داشته باشه.
‫سوزوندیشون.
‫اوه، نه، من همینجوری به دنیا اومدم.
‫خوب تعلیم دیدی، باید تائید کنم.
‫نزدیک بود از دستمون در بری.
‫ولی نمی‌تونی از دست من در بری، رفیق.
‫می‌شه فقط... فقط دما رو بیاریم پایین.
‫اوه، خوشت میاد، نه؟
‫که زیر فشار خونسرد بمونی
‫تا لو نری.
‫ولی اینجا، تو خونه‌ی من؟
‫ما گرما رو دوست داریم.
‫نیتن آلویسیوس هانتر، داری چیکار می‌کنی؟
‫واقعاً می‌خوای بهترین بازجوییم رو اینجوری قطع کنی؟
‫بهم بگو وثیقه چقدره
‫که بتونیم هر چیزی رو که می‌خوای ثابت کنی تموم کنیم.
‫دو هزار دلار.
‫دوهزارتا؟ شوخی می‌کنی؟
‫یه مامور مخفیه.
‫- یه چی؟ ‫- اثر انگشت نداره، کتی.
‫نه اسم. نه کیف پول.
‫- بی‌خیال. ‫- نه کارت اعتباری.
‫می‌دونی چیه؟ میرم رستوران، ببینم تو گاوصندوق دو هزارتا دارم.
‫من دارم میرم خونه. ‫می‌تونی ۲۶ام آزادش کنی.
‫ولی این که میشه دو روز دیگه.
‫اون خیلی به گرما حساسه.
‫تا ۲۶ام دووم نمیاره.
‫از اول هم می‌دونستی اون مجرمه.
‫شانس آوردی به جرم ممانعت از اجرای عدالت نمی‌ندازمت تو.
‫شانس آوردی نمی‌زنم تو صورتت.
‫هر چقدر می‌خوای از دستم عصبانی باش، کتی.
‫تو یه جاسوس رو آوردی تو هوپ اسپرینگز.
‫همین الان به اف‌بی‌آی خبر میدم بیان اینجا.
‫منو نگاه کن. سلام.
‫لعنتی، شاید حتی یه پادکست هم در موردش بسازن.
‫- می‌شه یه کم آب بگیریم، لطفاً؟ ‫- اونجا یه سینک هست.
‫نه، اون آب یخ می‌خواد. داره عرق می‌کنه.
‫مامورای مخفی تعلیم دیدن که کارکردای بدنشون رو کنترل کنن.
‫اون جاسوس نیست!
‫داره می‌میره.
‫گوش کن. باید دووم بیاری، باشه؟
‫من میرم، ولی زود برمی‌گردم. قول میدم.
‫کتی، فکر نکنم خوب فکر کرده بودم.
‫ولی اگه زنده نموندم...
‫نه. نه، تو گوش کن. ‫این اِما و اگرها رو بذار کنار، باشه؟
‫زود برمی‌گردم.
‫بیا بریم.
‫چی شده؟
‫نیت وثیقه رو دو هزارتا گذاشته، و من...
‫پولم اندازه نیست.
‫هی. تازه شنیدم.
‫گفتم بیام ببینم حالت چطوره.
‫حالش خیلی بده. ‫تا ۲۶ام دووم نمیاره. خواهش می‌کنم!
‫مشکل خاصی داره؟
‫از برف ساخته شده.
‫این یه استعاره‌ست؟
‫من دیدمش، باشه؟
‫فقط می‌خوام کمکم کنی از اونجا بیارمش بیرون.
‫باشه. آره، با من بیا. با نیت حرف بزنیم.
‫قضیه وثیقه چیه، نیت؟
‫داری شب کریسمس این کارو می‌کنی؟
‫گذشته‌ای نداره، اثر انگشت نداره. ‫یه فرد خطرناکه.
‫دیدیش اون تو. داره آب می‌شه.
‫مجرما وقتی گیر میفتن عرق می‌کنن.
‫اسمش عذاب وجدانه.
‫بی‌خیال، نیت. این همه‌ی پولمه. خواهش می‌کنم.
‫بی‌خیال، نیت.
‫خواهش می‌کنم.
‫این چیه؟ یه گروه شورشی؟
‫همه‌ی اهالی شهرن، نیت،
‫امیدوارن تصمیم بگیری کار درست رو انجام بدی.
‫خوشحال می‌شم امشب آزادش کنم.
‫ولی دستام بسته‌ست.
‫نمی‌تونم یه مظنون رو بدون وثیقه آزاد کنم.
‫بی‌خیال.
‫باشه.
‫خیله‌خب، نیت. ‫باورم نمی‌شه دارم این کارو می‌کنم.
‫من ۸۰ دلار دارم.
‫واقعاً، اِد؟
‫- دست به دست کنید. ‫- بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- خیلی ممنون. ‫- بدید بره.
‫ممنون بچه‌ها.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫خیلی ممنون.
‫بیا. اینو بگیر.
‫این شهر توئه،
‫اینا موکلای توان،
‫که ازت می‌خوان اینو قبول کنی.
‫آزادش کن، نیت. خواهش می‌کنم.
‫می‌شه موقعی که داری می‌شمری آزادش کنی؟
‫داری حواسمو پرت می‌کنی.
‫عالیه.
‫هنوز حدود ده تا کم دارید.
‫متیو، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم کمک می‌کنم، بابا.
‫این مرد یه کار بد کرده. ‫چرا کمکش می‌کنی؟
‫چون دوستمه.
‫چطور اینقدر آدم تصمیم گرفتن کریسمس رو
‫واسه یه نفر که کمتر از دو هفته‌ست اومده اینجا حروم کنن؟
‫چون از وقتی اومده،
‫داره تلاش می‌کنه زندگی ما رو بهتر کنه.
‫یه مرد با اعمالش شناخته می‌شه.
‫الان فرصتیه که تو هم با اعمالت شناخته بشی.
‫پول همه رو پس بدید.
‫آزادش می‌کنم.
‫آفرین پسر، نیت.
‫هی، بچه، من به بابات ۲۰۰ دلار دادم.
‫اوه، خفه شو، مورتی. تو یه دلار دادی.
‫جک؟ جک؟ جک؟
‫جک.
‫نه، نه، نه، نه. جک. برف. ‫باید ببریمش تو برف.
‫- دووم بیار. ‫- مواظب باش.
‫- داره بدجور آب می‌شه. ‫- فقط بذار بریم بیرون.
‫اینجا. بذاریدش اینجا.
‫اینجا.
‫اوه، جک.
‫یالا، ناسلامتی دکتری. یه کاری بکن.
‫چیکار کنم؟
‫نمی‌شه به یه آدم برفی شوک الکتریکی داد.
‫خیلی متاسفم.
‫باور نکردم. خیلی متاسفم.
‫جک.
‫ببین... می‌دونم خودت نخواستی زنده بشی.
‫ولی منم ازت نخواستم که مجبورم کنی دوستت داشته باشم.
‫یعنی، دیوونگیه، فقط دو هفته شده،
‫و می‌دونم آدم منطقی‌ای هستم.
‫ولی من...
‫دارم عاشقت می‌شم.
‫برام مهم نیست چقدر طول بکشه، ‫برام مهم نیست چقدر زودگذر باشه.
‫فقط می‌خوام تا وقتی اینجایی نهایت استفاده رو ببرم.
‫کتی، اون مُرده.
‫بیا.
‫زود باش.
‫بیا بریم عزیزم، ‫بذار کلانتر هانتر رسیدگی کنه.
‫کتی؟
‫جک.
‫ولی یه جوری...
‫...عجیب حس می‌کنم.
‫الان لرزیدی؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته.
‫انگار پوستم بی‌حس شده، ‫ولی یه جورایی هم درد می‌کنه. مثل اینکه...
‫تو...
‫تو سردته.
‫سردته.
‫این خود جادوئه.
‫سردشه.
‫- سردشه. ‫- منم سردمه.
‫خفه شو، مورتیمر.
‫سردمه. باورت می‌شه؟
‫یعنی این...
‫من... نمی‌دونم. من...
‫فهمیدم عشق دومت باید کی باشه... خودت. ‫با عشق... جک
‫ممنون.
‫دقیقاً می‌دونم از کجا شروع کنم.
‫خب، حالا امتحان کن.
‫درست شد.
‫موفق شدم.
‫موفق شدیم!
‫هاوایی؟
‫برای هر دومون؟ با هم؟
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌م.
‫- ما به همه یه داستان کوچیک می‌گیم. ‫- یه داستان کوچیک در مورد شهرمون، آره.
‫شهر هوپ اسپرینگز. ‫آره، از این ایده خوشم میاد.
‫بیا انجامش بدیم.
‫- نمای آخر. ‫- داری شب سال نو این کارو می‌کنی؟
‫- نه شب سال نو. شب کریسمس. ‫- کریسمس.
‫اگه سال نو بود چی؟ ‫یه فیلم کاملاً متفاوت می‌شد.
‫داری شب کریسمس این کارو می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی برنامه‌ریزی نکردم؟
‫وگرنه، می‌فهمید که با چه جدیتی
‫قانون رو تو هوپ استریمز اجرا می‌کنم. لعنتی.
‫تقریباً درستش گفتم.
‫چی شد؟ هوپ اسپرینگز.
‫خیلی متاسفم. ‫خیلی دیالوگ‌ها رو خراب کردم.
‫می‌شه از اون دیالوگ بگیریم، جر؟
‫دیالوگ چی بود؟ لوری؟
‫ممنون، لوری.
‫و زنده شد؟
‫آره، و حالا...
‫اعتماد.
‫یه پشه بود. خیلی متاسفم.
‫اوهوم. حتماً همینطوره.
‫اوه!
‫نمی‌دونم چه مرگته...
‫آی!
‫باشه.
‫از آشناییت خوشحال شدم، جک. ‫اوه، اسمتو نگرفتم...
‫رئیس؟
‫همه!
‫هوپ اسپرینگز.
‫فکر کنم باید دوباره بگیریم، باشه؟
‫اوف.
‫جری!
‫کات.