‫« سـهـم الارث »
‫مطمئنی نمی‌خوای سخنرانی کنـی؟
‫زیاد فحش میدم
‫براش اهمیتی نداره
‫نه
‫اوه، بیخیال
‫باورم نمیشه که اومده
‫هم من و هم مایا خیلی از ‫همه‌تون ممنون هستیم
‫که زحمت کشیدید اومدید تا در ‫وداع با مادرمون، لارا ولچ، همراهمون باشید
‫مامان به عنوان یک پرستار زندگی کرد
‫جوری از بقیه مراقبت می‌کرد ‫انگار که بچه‌های خودش هستن
‫هی
‫مثل یک بودایی خوب، ‫همیشه می‌گفت
‫اگه شادیت رو با بقیه قسمت کنی ‫چیزی ازش کم نمیشه
‫کمتر کسی می‌تونه به اندازه‌ی ‫اون نجیب باشه
‫اما همونطور که بیشترتون می‌دونید، ‫خواهرم مایا پا پیش گذاشت،
‫نه ماه گذشته رو شبانه روز ازش مراقبت کرد
‫توی این یک سال جهنمی، ‫اون یک نعمت بود،
‫و بابتـش ازش متشکرم
‫آره. مزخرفه. ‫اگه بود حالـش بهم می‌خورد.
‫هی دخترا. ‫داگ. چطوری؟
‫از دیدنت‌تون خوشحالـم آقای ولچ
‫اون باید کلیو باشه. ‫سلام کلیو.
‫- بیا، بدش به من ‫- از کجا اومدی؟
‫لندن. ‫کاش زودتر می‌اومدم.
‫باید اینجا پیش‌تون می‌بودم
‫خیلی وقته پیشمون نبودی
‫احمق بودم، گند زدم
‫و ای کاش می‌تونستم ‫همه‌اش رو برگردونـم
‫اما حالا خواهش می‌کنم بذارید تلاش کنم
‫که برای جفت‌تون جبرانـش کنم
‫مایا. هی. ‫می‌خوای چیکار کنـی؟
‫- میرم خونه ‫- منظورم کاره
‫ببین، احتمالاً الان اصلاً دلت نمی‌خواد
‫که در این مورد صحبت کنـی
‫اما اگه برات جالب باشه
‫یه پیشنهاد برات دارم
‫من هیچی از املاک حالیم نیست
‫اوه، لازم هم نیست باشه. ‫فقط جذاب بودن لازمـه.
‫و پشت اون ظاهر خشن، ‫می‌دونم که جذابی
‫باورم نمیشه که باید تمام وسایل اینجا رو ‫خودم تنهایی جمع بکنم
‫نظرت چیـه؟
‫فکر می‌کنم احمقانه‌ست
‫- می‌دونم ‫- نه. واقعاً احمقانه‌ست.
‫بذار چشات رو ببینم
حالم خوبه ‫چتـه؟
‫نمی‌دونم
‫یهویی سر و کله‌اش پیدا شده ‫و توام می‌خوای همینطوری باهاش بری
‫فکر می‌کردم داری سعی می‌کنـی ‫که کنترل زندگیـت رو دست بگیری
‫کاره، خب؟
‫هنوزم بابت مراسم دفن و بیمارستان ‫بهمون بدهکاره
‫پول داد. برامون حواله کرده. ‫همه‌چی مرتبه.
‫همه‌چی؟ فکر نکنم
‫دیدی؟ سم ولچ. ‫دیروز فرستاده.
‫داره وظیفه‌اش رو انجام میده
‫انقد بهش سخت نگیر
‫از یه بانک در کره جنوبی
‫خب، خیر سرش کاسب بین المللیـه
‫اگه من بودم نمی‌رفتم، ‫حالا هرچقد می‌خواد پول بده
‫اون تنها والدینی هست که برام مونده
‫و بیخیال جس
‫من نه ماه گذشته رو همش توی ‫این ساختمان بودم
‫و مردن مامان رو تماشا می‌کردم
‫هرکاری می‌کنم
‫هرجایی هم باشه میرم، ‫تا از این خونه دور بشم
‫- سلام ‫- سلام، اومدی
‫یه چیزی برات دارم
‫هزینه هفته اول جلو جلو، ‫همونطور که خواسته بودی
‫تو همیشه مذاکره کننده‌ی سرسختی بودی
‫از همون بدو تولدت
‫اون موقع سر چی مذاکره می‌کردم؟ ‫عشق؟
‫می‌دونی چی می‌خوای، ‫و می‌دونی چطوری به دستـش بیاری
‫پس عشق نبوده
‫اهل ریسک هستی. ‫همیشه کارا رو به نتیجه می‌رسونی.
‫جفتمون همینطوریم
‫می‌دونی، تاحالا هیچ وقت همچین چیزی ‫بهم نگفته بودی
‫خانم ولچ، قبل از بلند شدن
‫چیز دیگه‌ای لازم دارید؟
‫- نه، ممنون ‫- آقای رابرتسون
‫نه، چیزی لازم نیست. ‫ممنون.
‫رابرتسون؟
‫حتماً از خستگی قاطی کرده
‫به سلامتی سرمایه گذاری جدیدمون
‫یه برج 42 طبقه‌ای شیشه‌ایـه، لابی با سه طبقه ارتفاع
‫دو استخر، پشت‌بام، زیرزمین
‫کی داره می‌خرتـش؟
‫یه گروه سرمایه گذار ثروتمند
‫یکی توی صنعت ارتباطاتـه، ‫اون یکیـش هم توی هند کارخونه ماشین داره
‫پس به پولدارها کمک می‌کنـی ‫که پولشویی کنن
‫آه، نه
‫خب، مگه کار اصلی املاک
‫لوکس نیویورک همین نیست؟
‫- مشتری‌های من اینطوری نیستن ‫- از کجا می‌دونی؟
‫چون اگه اینطوری بودن، ‫خیلی بیشتر پول در می‌آوردم
‫با اجازه
‫[امارات متحده عربی] ‫[پاسپورت]
‫[ساموئل جی رابرتسون]
‫- سم! ‫- خلیل!
‫- احوالـت چطوره؟ ‫- خوبـم دوست من
‫- خوشحالـم که می‌بینمت ‫- خوش برگشتی
‫ممنون. واو. ‫چیـه؟
‫سیگار از این ارزون‌تر پیدا نمی‌شد؟
‫تو که منو می‌شناسی، سم. ‫از سیگار خوشم نمیاد.
‫پس ایشونـه
‫مایا، ایشون خیلیل ابراهیم هستن، ‫شریک شغلی و دوست من
‫برای بانو مایا، تحفه‌ای کوچک ‫برای زیبایی بزرگ
‫ممنون
‫به مصر خوش اومدید
‫به به
‫- سلام ‫- سلام
‫ببین چی پیدا کردم
‫- وای خدای من ‫- چند سالت بود؟ 6؟
‫اون سفر رو یادتـه؟
‫- آره؟ ‫- به زور
‫حتی اون موقع هم شبیه به مامانـت بودی
‫نه، همه میگن که شبیه به توام
‫عین هم بودیم، دردسر درست می‌کردیم، ‫خوش می‌گذروندیم
‫درست اینجا وایمیستادن، ‫دستاشون رو می‌گذاشتن اینجا،
‫این سنگ‌های عظیم رو می‌گذاشتن سرجاشون
‫برده بودن، درسته؟
‫هیچکس اسم‌شون یا چیز دیگه‌ای ‫درموردشون نمی‌دونـه
‫حتی پادشاه‌ها رو هم به زور یادمونـه
‫تاحالا اسم راهوتپ، اینتف یا تحوتموس ‫به گوشت خورده؟
‫- نه ‫- حتشپسوت چطور
‫طولانی‌ترین سلطنت یک فرعون زن؟
‫اون توی شرایط سخت، ‫فرمانروای خوبی بوده
‫آخناتون بی خاصیت بوده. ‫ستی بی رحم بوده.
‫همه‌شون فکر می‌کردن که ‫داستان‌هاشون مهم هستن
‫اما در نهایت چیزی نیستن ‫جز ذره‌های شن
‫درست مثل آدم‌هایی که این ‫سنگ‌ها رو سرجاشون گذاشتن
‫ناچیز
‫غم انگیزه
‫یا آزادیه
‫آماده‌ی رفتنی؟
‫البته
‫قضیه رابرتسون چیه؟
‫چی؟
‫پاسپورت رابرتسونـت رو توی ‫هواپیما دیدم
‫اسم مستعارمـه
‫مگه نویسنده‌ای
‫بهم دروغ نگو
‫گفتن حقیقت بهم، حداقل کاریـه ‫که می‌تونی بکنـی
‫من توی کار فروش املاکـم. ‫کارمـه. اما در گذشته
‫می‌دونی، مشتری‌هام گاهی نا امن بودن
‫استفاده کردن از یک اسم دیگه آسون‌تر بود
‫اینطوری دیگه پای مامانـت ‫یا شما بچه‌ها هم پیش کشیده نمیشد
‫یعنی چی نا امن بودن؟
‫بعضی‌‌هاشون درگیر جنگ بودن
‫که همین باعث شده بود ناامید بشن، ‫و گاهی خطرناک
‫- براشون چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌کردم. دیگه کاری نمی‌کنم
‫باشه، چیکار می‌کردی؟
‫از طریق املاک براشون پولشویی می‌کردن
‫البته. ‫از اون پول‌ها چه استفاده‌ای میشده؟
‫خرید اطلاعات و عامل تاثیرگذار
‫یا سلاح؟
‫در بعضی مواقع آره
‫پس دیکاتورها و تروریست‌ها؟
‫نه. نه. من از کردهای سوریه ‫و فعالیت‌های ال‌جی‌بی‌تی روسیه حمایت کردم
‫من به تأمین بودجهٔ بهار عربی کمک کردم
‫خب می‌دونی، البته که این یه سری ‫از مردم رو اینجا در مصر عصبانی کرد
‫اما همونقدر که مشتری‌هام منو انتخاب ‫می‌کنن، منم انتخابشون می‌کنم
‫بهرحال، همه اینا مال گذشته بوده، خب؟
‫دیگه چسبیدم به رابرتسون
‫وقتی توی ترکیه زندگی می‌کردیم، کارت چی بود؟
‫برای وزارت خارجه کار می‌کردم
‫چیکار می‌کردی؟
‫برقراری ارتباط با محلی‌ها ‫و جمع‌آوری اطلاعات
‫جاسوس بودی
‫مامان می‌دونست؟
‫معلومـه که می‌دونست
‫واسه همین برگشتیم آمریکا؟
‫نه، من...
‫از این که هر چند سال جا به جا ‫بشیم خسته شده بود
‫نمی‌خواست دوتا بچه رو ‫اینطوری بزرگ کنـه
‫و حق با اون بود
‫دلم براش تنگ نشده
‫اوه مایا، هنوز خیلی زوده، خب؟
‫هنوز واقعیت نخورده تو صورتت
‫اون واقعاً یه فرشته بود
‫سعی می‌کرد به همه کمک کنـه
‫دلم می‌خواست مثل اون باشم اما...
‫نیستم
‫می‌دونی، به زبون آوردنـش سخته
‫اما وقتی از بیمارستان اومدم بیرون، ‫احساس راحتی کردم
‫احساس سرخوشی می‌کردم
‫آزادی
‫اما بعد احساس عذاب وجدان ‫مثل یه بیل خورد توی سرم
‫همه اینا عادیـه. ‫اینـو می‌دونی، درسته؟
‫نمی‌دونم. ‫فقط باید بگذرم.
‫بذار کمکـت کنم که پشت سر بذاریـش
‫ببین، هیچ کدوم اونقد مهم نیستن
‫اما من یه چیزی اینجا ساختم
‫یه چیز واقعی
‫و می‌خوام که من و تو با هم ‫بگردونیمـش
‫ببخشید، یه لحظه
‫باید جواب این رو بدم. ‫همینجا بمون.
‫باشه؟ چیـه؟
‫میشه یکی دیگه از اینا برام بیارید؟
‫بله خانم
‫چی شده؟
‫مایا، رستوران رو ترک کن. ‫حالا.
‫چرا؟ تازه سفارش دادم
‫حالا! بعداً صورت حساب رو پرداخت می‌کنم
‫فقط آیپد من رو بردار ‫و سریع از اونجا برو
‫خب، داری می‌ترسونیم. ‫چی شده؟
‫فقط عجله کن
‫- دارم میرم ‫- واینستا
‫هروقت رسیدی جلوی در بهم بگو
‫داری خیلی عجیب رفتار می‌کنی
‫فقط برو
‫باشه، بیرونـم. ‫تو کجایی؟
‫از رستوران دور شو
‫- پلیس‌ها اینجان ‫- فقط ادامه بده
‫برو
‫داخلـه؟ ‫تایید شده؟
‫- بله. بله. ‫- واقعاً؟
‫بله
‫داخلـه. ‫آماده رفتنیم.
‫دریافت شد
‫- چه خبره؟ ‫- آیپدم رو برداشتی؟
‫آره
‫برو سمت مخالف رودخونه
‫باشه، اما خودت کجایی؟ ‫چه خبره آخه؟
‫توی کافه زبدیا می‌بینمت
‫زبدیا کافه. ‫سمت جنوبـت میشه.
‫خیابون بعدی رو بپیچ به چپ ‫و سه‌تا بلوک برو جلو
‫متوجه شدی؟
‫نه پدر، نشدم
‫نشدم. این کارا چیـه؟
‫اونجا می‌بینمت
‫متاسفیم
‫شما با شماره‌ای تماس گرفته‌اید ‫که غیرفعال شده است
‫یا دیگر در...
‫دوتا مرد، انداختنـش توی یه ون
‫نه، یکم پیش داشتم باهاش حرف می‌زدم
‫- داره میاد اینجا ‫- خودم دیدم
‫می‌دونست که دنبالـش هستن
‫سریع رفتم که بهش برسم، ‫اما خیلی دیر رسیدم
‫پلیس اومده بود جلوی رستوران
‫فکر می‌کردم به همین خاطر رفته
‫یونیفورم چه رنگی داشتن؟ ‫سبز یا سفید؟
‫یا آبی تیره؟
‫- سفید نبود، تیره بود ‫- باید همین الان بریم
‫- به هتل؟ ‫- نمی‌تونیم برگردیم اونجا
‫چرا نه؟
‫خواهش می‌کنم خانم مایا، پدر شما ‫ازم خواسته که در امان نگه‌تون دارم
‫باید این کار رو بکنم. ‫بریم.
‫چرا به پلیس زنگ نمی‌زنیم؟
‫به همین سادگی نیست
‫همه‌جا پلیس خوب و بد هست
‫اینجا نیویورک نیست. ‫باید بدونی باید با کی حرف بزنی.
‫ممکنه دزدیدنـش کار پلیس باشه
‫پلیس چرا باید اون رو بدزده؟
‫در دوره بهار عربی اینجا چندتا ‫دشمن برای خودش ساخته
‫بذار چندتا زنگ بزنم، ‫می‌فهمم
‫کیـه؟
‫[تماس ناشناس]
‫جوابـش رو بده
‫- الو ‫- مایا ولچ؟
‫شما؟
‫- الو؟ ‫- مایا، منـم
‫پدر؟ خوبی؟
‫خوبم
‫واقعاً متاسفم که داره اینطوری میشه
‫لطفاً نگران نباش. ‫همه‌چی درست میشه.
‫وایسا. چه خبره؟ ‫چی شده؟
‫ببین، می‌دونم که بهت گفتم ‫که دور زندگی قدیمیـم رو خط کشیدم
‫اما متاسفم
‫قضیه کاریـه. ‫چیزی رو می‌خوان که دست منـه.
‫چیزی که بابتـش پول دادن
‫نیاز دارم که براش گیرش بیاری
‫باشه، چیکار کنم؟
‫آیپدم دستتـه؟ ‫برو توی تقویمـش.
‫خب، رمزت رو نمی‌دونم
‫تاریخ تولد توئه عزیزم
‫فردا صبح یه قرار ملاقات دارم
‫آه...
‫خیلی خب، دیدمـش
‫خوبه
‫برو اونجا، ‫اسمـم رو بهشون بگو
‫یه چیزی بهت میدن
‫و بعد... ‫و بعد کجا بیارمـش؟
‫به همین سادگی نیست. .باید بری از یک جای دیگه
‫خودت متوجه میشی. ‫به هیچکس درمورد این قضیه نگو.
‫هیچکس
‫باشه
‫به خیلیل هم نگو، خب؟
‫و آیپد رو نابود کن، خوردش کن ‫و بندازش داخل زباله
‫تلفن رو بده به من. ‫دیگه بسه.
‫مایا ولچ، اگه بری پیش پلیس ‫اون میمیره
‫اگه برامون نیاریـش، خودت می‌میری
‫متوجه‌ شدی؟
‫- بله ‫- دو روز وقت داری
‫یا مسیح
‫چی بهت گفت؟
‫اون...
‫می‌خواد یه چیزی رو گیر بیارم ‫تا آزادش کنن
‫چی هست؟ کجاست؟
‫نمی‌خواد به کسی بگم
‫- حتی من؟ ‫- نمی‌دونم
‫فکر کنم
‫ببین، من باید برم هتل
‫ایده بدیـه
‫باشه خب...
‫اگه خودت بری چی؟
‫خواهش می‌کنم، فقط... ‫یه کیفـه
‫کامپوترم داخلـش هست
‫و می‌دونی، وسیله‌هام
‫هیچکس رو داخل راه نده
‫و پشت سرم در رو قفل کن
‫سفارت ایالات متحده. ‫این شماره اضطراری هست.
‫مورد اضطراری‌تون چیـه؟
‫فکر می‌کنم پدرم دزدیده شده
‫شما شهروند آمریکا هستید؟
‫- بله ‫- دفتر وظیقه الان
‫در دسترس نیست
‫اما با همین شماره باهاتون تماس می‌گیریم
‫- شما در مکان امنی هستید؟ ‫- فکر کنم باشم، اما من...
‫می‌تونم بیام اونجا؟ ‫می‌تونم بیام داخل سفارت؟
‫تا ساعت 7 صبح بسته هستیم
‫مایا
‫انقد از پدرت متنفری که می‌خوای بمیره؟
‫چرا انقد کمک کردن بهش سخته؟
‫خانواده‌ات به من مربوط نیست، ‫اما من خیلی سم رو دوست دارم
‫دفعات زیادی بهم کمک کرده
‫دیدم یه زن رفت داخل
‫دیشب توی رستوران پیش پلیس بود
‫و از این چی دستگیرت میشه؟
‫نمی‌دونم
‫فکر نمی‌کنم اونقد‌ها ساده لوح باشی
‫ببین، اگه نمی‌خوای کمکـش کنـی، ‫بذار من انجامـش بدم
‫من کاری که لازمه رو انجام میدم
‫فقط بهم بگو اون کار چیـه
‫خواسته من کمکـش کنم
‫منم انجامش میدم
‫ممنون
‫سلام
‫اومدم چیزی که مال سم ولچ ‫هست رو بگیرم
‫نه
‫بهم گفتن که یه چیزی ‫برای سم ولچ دارید
‫بهش نیاز دارم
‫می‌خوای چیزی بخری؟
‫نه. من...
‫سم رابرتسون چطور؟
‫کی؟
‫سم رابرتسون. ‫من دخترش هستم.
‫اینـه؟
‫انتظار داشتید چی باشه خانم رابرتسون؟
‫[بانک سلطنتی ملی هند]
‫لعنتی. باشه. ‫الان بهت میگم باید چیکار کنـی.
‫باید بری فرودگاه و سوار اولین هواپیما ‫به سمت خونه بشی
‫چی؟ نمی‌تونم همینطوری بذارم برم
‫معلومـه که می‌تونی
‫اگه خودش رو به دردسر انداخته
‫وظیفه تو نیست که درش بیاری
‫اما می‌تونم درش بیارم، خب؟
‫فقط نیاز داره که یه چیزی ‫رو براش گیر بیارم
‫چی؟ یه خون بها؟؟ ‫بیخیال، مایا
‫چطوری باید گیرش بیاری؟
‫داخل هنده. ‫باید برم اونجا.
‫احمقانه‌ست. ‫نرو هند.
‫برای این کار آماده نیستی
‫این الان یعنی چی؟
‫مایا، فقط از اونجا بیا بیرون، خب؟
‫همین الان مستقیم برو به فرودگاه!
‫650
‫ممنون
‫پاسپورت لطفاً
‫خانم‌ها و آقایون
‫لطفاً حتماً کمربند ایمنی خود را ببندید
‫و صندلی‌تان را در موقعیت عمودی قرار بدید
‫تا چند دقیقه دیگه، در دهلی فرود می‌آییم
‫57,500
‫[وقتی گرفتیـش به این شماره زنگ بزن]
‫خانم؟ این هتل خوبه
‫بیا
‫بفرما
‫- می‌خوای... ‫- بیا لطفاً
‫- اینجا ‫- چقدر؟
‫1,500
‫- عذر می‌خوام ‫- بله
‫صبح بخیر، خانم
‫سلام. می‌خوام به جعبه اماناتم ‫دسترسی پیدا کنم
‫بسیار خب. ‫مدارک همراتون هست؟
‫کلیدش رو هم دارم
‫بله، اون باشه برای بعداً
‫از این طرف
‫لطفاً مراقب جلوی پاتون باشید، خانم
‫کلید
‫اگه به چیز دیگه‌ای نیاز داشتید، ‫من بیرون هستم
‫- گیرش آوردی؟ ‫- بله
‫فردا میری به بازار چندنی چونک
‫توی خیابان اسپلند
‫توی قاهره؟
‫توی دهلی
‫طول خیابون رو پیاده برو
‫یکی میاد پیشـت
‫و بدمش به اونا؟
‫فردا صبح ساعت ده
‫حواسمون هست که تنها باشی
‫پدرم کجاست؟
‫به این روش انجامـش میدیم
‫نه. نه.
‫برش‌ می‌گردونم به قاهره
‫و وقتی که دیدمـش میدمـش بهتون
‫اون توی قاهره نیست
‫پس کجاست؟
‫کاری که می‌گیم رو بکن، ‫وگرنه میمیره
‫گور بابات
‫تا بهم ثابت نکنی که در امانـه ‫ دستـت نمیدم
‫[نام: راجار سینگ]
‫[راجار سینگ دهلی]
‫[هکر کامپیوتری در تعقیب و گریز پلیس کشته شد]
‫سینگ به دلیل سرقت اسناد محرمانه‌ی ارتش] ‫[آمریکا، توسط اینترپل درحال تعقیب بوده است
‫پلیس همچنان به دنبال هم دست خارجی سینگ] ‫[یعنی ساموئل رابرتسون می‌باشد
‫نیویورک
‫- چی؟ ‫- اهل نیویورکـی
‫- شاید ‫- خیلی ضایه‌ست
‫- جدی؟ ‫- دو هفته پیش اونجا بودم
‫رفته بودم دیدن برادرم
‫سرمایه‌داره. ‫سرمایه مدیریت می‌کنـه.
‫تو چی؟
‫فکر می‌کردم همه‌چیـم ضایه‌ست
‫هنرمند
‫نه
‫خواننده پانک راک
‫واو. ‫چقد خفن.
‫- توی یه بند موسیقی هستی ‫- برای کنسرت اومدیم اینجا
‫می‌دونستم. ‫کنسرت کِی هست که بیام؟
‫- دیگه از دستـش دادی ‫- جداً؟
‫دیشب بود
‫- کجا بود؟ ‫- نمی‌دونم والا
‫الان چیکار می‌کنی؟ ‫اومدم چندتا از دوستام رو ببینم
‫یکی از اونا هم موزیسینـه
‫یه جایی همین اطراف
‫باهام بیام. ‫آدم‌های خوبین.
‫باید زود پاشم
‫زود بیدار شدن به کسایی ‫که راک کار می‌کنن نمیاد‌ها
‫فقط یه نوشیدنی
‫نمی‌تونم
‫واقعاً توی یه گروه موسیقی نیستی، نه؟
‫درواقع هستم
‫نه، نیستی
‫تو جاسوسی
‫وایسا. ‫جاسوسی؟
‫البته
‫خیلی زود خودت رو لو دادی
‫حتماً تازه واردی
‫آره. ‫آره، خیلی تازه واردم.
‫سیا؟ داری جاسوسی کی رو می‌کنی؟
‫عمراً بهت بگم
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی. ‫می‌تونم کمکـت کنم.
‫اوه، خیلی خب. ‫دیگه داره زیادی عجیب میشه.
‫بیخیال. ‫دارم اذیتـت می‌کنم.
‫ببخشید؟ ‫میشه صورت حساب رو بیارید؟
‫- الساعه ‫- هی، فقط دارم اذیتـت می‌کنم
‫خیلی خب؟ ‫بذار یه نوشیدنی برات بخرم.
‫لعنتی
‫باهام بیا
‫چیزی که دنبالشی رو دارم
‫مایا ولچ، رو به روت رو نگاه کن. ‫به راه رفتن ادامه بده.
‫تا زمانی که پدرم رو نبینم، ‫چیزی بهتون نمیدم
‫به مسیرت ادامه بده. ‫خیلی خب
‫برو، برو
‫دارم میرم خب
‫جواب بده
‫پدر، تو خوبی؟
‫خوبم. می‌تونی بدیـش بهشون.
‫کجایی؟
‫دارم ازشون دور میشم
‫- ممکنه دوباره بگیرنـت ‫- نمی‌گیرن
‫اگه بدیـش بهشون نمی‌گیرنـم
‫خب؟
‫لعنتی!
‫چیـه؟ چیـه؟ ‫مایا، چی شده؟
‫مایا!
‫هی!
‫الو!
‫- چی شد؟ ‫- پلیس ریخت
‫آدم‌تون رو گرفتن
‫هنوز درایور دستتـه؟
‫آره، اما باید بدونم کجا...
‫با دقت گوش کن
‫مستقیم برو ایستگاه قطار
‫به هیچ هتلی برنگرد
‫سوار قطار 1310 به مقصد بمبئی ‫ترمینال مرکزی شو
‫یکی اونجا میاد پیشـت
‫پدرم کجاست؟
‫شماره رو یاداشت کن
‫بعدش گوشیـت رو بنداز دور ‫وگرنه پلیس ردت رو می‌زنـه
‫پدرم کجاست؟ ‫بگو ببینم
‫هی، هی، تو تاکسی هستی؟
‫آره، البته
‫کجا می‌تونم ببرمتون خانم جوان؟
‫ایستگاه قطار
‫میشه اینجا بپیچی؟
‫البته خانم
‫دنبال‌تون می‌گردن خانم؟
‫دوست پسر سابقمـه. ‫اگه پیدام کنـه می‌کشتـم.
‫می‌کشتـت؟
‫باشه
‫لعنتی
‫وایسا، وایسا، وایسا، واو!
‫پلیس! ایست!
‫برو، برو، برو!
‫برو، حالا، برو!
‫باجه فروش بلیت اونجاست
‫خطرناکه؟
‫دوست پسر سابقـت رو میگم
‫آره، خطرناکه
‫انگاری نصف نیروی پلیس رو خریده
‫همه‌شون یه مشت خلافکارن
‫بیا
‫نه، نه، این خیلی پول زیادیـه
‫خواهش می‌کنم. ‫تو نجاتـم دادی.
‫نمی‌خواستم...
‫بگیرش. ‫ممنون.
‫- قطار به بمبئی ‫- بمبئی؟
‫بمبئی
‫میشه توجه‌تون رو...
‫اشکالی نداره؟
‫نه، معلومـه نه
‫عجب کشوریـه، نه؟
‫من امیلی هستم
‫کارول
‫از آشنایی باهات خوشوقتم کارول
‫میری بمبئی؟
‫آره. تو چی؟
‫آره. فقط آخر هفته اومده بودم دهلی ‫که دوست پسرم رو ببینم.
‫برای "آرمز اراند د ورلد" کار می‌کنیم
‫مبلغان مذهبی؟
‫توی مقر اصلی همش درمورد ‫کتاب مقدس حرف می‌زنن
‫اما اینجا ما فقط می‌خوایم ‫مردم رو سیر کنیم
‫اما آدم معتقدی هستی
‫به تغییر ایجاد کردن در زندگی مردم؟
‫آره. اگه اینطوری نباشه ‫پس برای چی باید توی دنیا باشم
‫نگران این نیستی که اوضاع ‫از این هم خراب‌تر بشه؟
‫چرا
‫اما چه کار دیگه‌ای می‌تونیم ‫بکنیم؟
‫سرمون رو بکنیم زیر برف؟
‫فقط بگیم کلی آدم هست ‫کلی زجر هست.
‫چه فایده‌ای داره؟
‫اما با این حال، شاید وقتی یکی رو نجات میدیم ‫خودمون نجات پیدا بکنیم
‫مامانـم همیشه همین رو می‌گفت
‫- جدی؟ ‫- باید بهش گوش کنی
‫زن باهوشیـه
‫- الو؟ ‫- مایا ولچ؟
‫اسم من اریکا پاپ هست. ‫برای اینترپل کار می‌کنم.
‫اینترپل؟
‫می‌دونیم که داخل دهلی هستی. ‫خودم دیدمـت.
‫و می‌خوام که همین حالا بیای ‫به سفارت آمریکا
‫متوجه شدی؟
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫شما اموال مسروقه‌ی دولت آمریکا ‫رو در اختیار دارید
‫اطلاعات محرمانه. ‫قضیه جدیه.
‫اما چیزی که دستـت هست رو برامون بیار
‫و منم بهت اطمینان میدم که ‫توی دردسر نیوفتی
‫شاید متوجه نباشی که پدرت ‫با چه آدم‌هایی قاطی شده
‫با کیا قاطی شده؟
‫کره جنوبی، مثلاً
‫دنبالـش می‌گردن، ‫و دنبال تو
‫می‌دونی پدرت الان کجاست؟
‫پدر من دزدیده شده
‫دزدیده شده؟ نه. اون با یک ‫پرواز خصوصی مصر رو ترک کرده.
‫انتظار داشتیم به هند بیاد و برنامه داشتیم
‫که توی مرز دستگیرش کنیم، ‫اما حتماً متوجه‌اش شده.
‫واسه همین به جاش ‫تو رو فرستاده
‫نمی‌دونستی، نه؟
‫باید برم
‫نمی‌تونی هند رو ترک کنی. ‫دستـت به پدرت نمی‌رسه.
‫مایا...
‫تو خوبی؟
‫چی شده؟
‫قضیه پدرمـه
‫وای، نه. ‫حالـش خوبه؟
‫آه...
‫نمی‌دونم. الان فهمیدم که ‫داشته بهم دروغ می‌گفته.
‫امان از دست خانواده‌ها، نه؟
‫به نظرم تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫حرف زدن با پدرتـه
‫بهش یه شانس بده که از خودش ‫دفاع کنـه
‫آره
‫اما حتی نمی‌دونم کجاست
‫[سئول] ‫[جمهوری کره]
‫میشه مراقب وسیله‌هام باشی؟
‫مراقب باش! ‫عذر می‌خوام.
‫خانم، چیکار می‌کنید؟
‫- اینـم هشتا. خیلی خب. ‫- ممنون خانم
‫سلام
‫سئول مقصد نهایی‌تون ‫هست، خانم فرگوس؟
‫بله، همینطوره
‫پرواز 393 شرکت فورچونا ‫به مقصد اینچئون، کره جنوبی
‫ماسک رو بردارید
‫سلام
‫شما تلفن می‌فروشید؟
‫مثلاً تلفن همراه؟ ‫اینجا می‌فروشید؟
‫بله. لطفاً یک کارت بذارید
‫هی، هی
‫- سلام بابا ‫- سلام. چطوری؟
‫هی. سلام، دختر عزیزم. ‫چطوری؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم
‫چیز قشنگی برام گرفتی؟
‫- آره! ‫- چی گرفتی؟
‫- برام اسباب بازی گرفتی؟ ‫- چیزایی که دوست داری رو گرفتیم
‫وای. بذار ببینم.
‫رزرو کرده بودید؟
‫نه
‫- کیه؟ ‫- باید با پدرم حرف بزنم
‫توی بمبئی سر و کله‌ات پیدا نشد. ‫کجایی؟
‫گوشی رو بده بهش وگرنه میرم ‫به سفارت آمریکا
‫اینترپل الانـش هم باهام ارتباط ‫برقرار کرده
‫هنوز هم هارد درایو رو داری؟
‫گوشی رو بده به پدرم
‫اینجا نیست
‫خب، پیداش کن
‫همین حالا، وگرنه میرم
‫گوشی دستتـه؟
‫وایسا
‫مایا، تو خوبی؟ ‫جات امنـه؟
‫خوبم
‫وقتی گفتن که سر و کله‌ات پیدا نشده ‫خیلی نگران شدم
‫خداروشکر خوبی. ‫خیلی متاسفم.
‫درخواست بزرگی ازت کردم
‫آره
‫دستـته؟ ‫چیزی که می‌خوان رو میگم
‫آره. ‫آماده معامله‌ام
‫خوبه. ‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫واسه همین اومدم به سئول، ‫تا بدمـش بهت
‫به سئول؟
‫آره
‫پدر؟
‫می‌دونستم که باهوشی
‫نه. نه، من احمقـم
‫خیلی احمق
‫دقیقاً کجایی؟
‫به روی خودت نمیاری؟
‫تو دزدیده نشدی
‫تنها راه همین بود. ‫نمی‌تونستم برم هند.
‫بعدش سر و کله پلیس پیدا شد. ‫باید از اونجا میزدم بیرون.
‫چرا فقط بهم نگفتی؟
‫نمی‌تونستم ریسک این که ‫مخالفت کنی رو قبول کنم
‫واسه همین کاری که مجبور بودم ‫رو کردم
‫وگرنه جونـم رو از دست میدادم
‫متاسفم. تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونستم بهش اعتماد کنم
‫اعتماد؟ ‫یعنی بهم نامردی نکردی؟
‫منظورم اینـه که تو تنها آدمی هستی ‫که به اندازه کافی باهوش و قوی و...
‫نترس بودی که
‫بتونی از پس کار بر بیای
‫چی داخل هارد درایوه، پدر؟
‫حالا برای اینترپل کار می‌کنی؟
‫گور بابات
‫مایا، تکون نخور
‫تکون نخور. فکر می‌کنی می‌خواستم ‫بندازمـت وسط این قضیه؟
‫چاره‌ای نداشتم
‫استخدام شده بودم تا یه کاری رو بکنم، ‫و حالا هم باید تحویلـش بدم
‫اونا کی هستن؟
‫اهمیتی نداره. ‫فقط بدش بهم، خب؟
‫داره وقتـم تموم میشه
‫مایا؟
‫ما...
‫هی. چطوری؟
‫- خوب ‫- خوبی؟
‫- خوبم. خوبم.
‫اینـم میبرم
‫خیلی خب
‫ممنون
‫- الو؟ ‫- مایا
‫می‌دونم که واقعاً گند زدم
‫اما بهش نیاز دارم
‫خانواده‌ات چطورن؟
‫ببین، من بی عیب و نقص نیستم
‫کلی دروغ گفتم
‫اما مایا، این حقیقتـه
‫اگه اون درایو رو بهم ندی، ‫کلکم کنده‌ست
‫قضیه جدیـه، مایا. ‫جدی‌تر از چیزی که براش برنامه ریخته بودم.
‫دستمزدم برای جفت‌مون کافیـه
‫می‌تونی باهاش بازنشسته بشی
‫می‌تونی از همین فردا ‫دیگه هیچ وقت کار نکنی
‫می‌دونم که هیچی از مادرت ‫به ارث نبردی
‫پس حداقل این رو بگیر
‫این چیزیـه که مستحقـش هستی
‫هرچیزی که تاحالا بهت ندادم، ‫اما حالا می‌تونم
‫مایا؟
‫می‌دونم که ازم متنفری
‫اما اونقد ازم متنفر نیستی ‫که به کشتنـم بدی
‫مایا؟
‫باشه، پدر
‫پل هنگینگ، یک ساعت دیگه
‫مایا؟
‫من خیلی متاسفم
‫اما ممنون هم هستم
‫واقعاً مجبور نبودی که این کار رو ‫انجام بدی، ولی انجام دادی
‫پس ازت ممنونـم
‫می‌دونم که هیچ وقت نمی‌تونی ببخشیم، ‫و نباید هم ببخشی
‫اما حداقل پول رو قبول کن
‫می‌دونم کاری که کردم رو جبران نمی‌کنـه
‫- اما دردش رو تسکین میده ‫- می‌دونی، این پل
‫در طول جنگ کره
‫وقتی که شمال در حال حمله بود ‫و جنوب در حال عقب‌نشینی
‫این تنها راه گذشتن از رودخونه بود
‫پس برای جلوگیری از پیشروی شمال، ‫با مواد منفجره پرش کردن
‫تنها مشکل این بود که
‫اونا به پناهندگان کره جنوبی که درحال ‫فرار بودن هشدار ندادن
‫واسه همین وقتی پل منفجر شد، ‫بیش از هزار آدم کشته شدن
‫وحشتناکه، اما جنگه دیگه، می‌دونی؟
‫شاید این باعث نجات پیدا کردن ‫کلی زندگی دیگه شده
‫شاید ارزشش رو داشته، ‫برای یه خیر بزرگتر
‫واسه همین کار می‌کنی؟ ‫خیر بزرگتر؟
‫من برای خیر خانواده‌ام کار می‌کنم
‫می‌خوام مطمئن بشم که برنده میشیم، ‫که تو برنده میشی
‫که من برنده میشم؟ ‫صحیح.
‫نمی‌تونم دوباره این کار رو انجام بدم، مایا. ‫نمی‌تونم دوباره زندگی کنم
‫تا ببینم اگه تصمیمات دیگه‌ای می‌گرفتم ‫این لحظه تغییر می‌کرد یا نه
‫ما گرفتار کارهایی که کردیم هستیم
‫و احساس گناه به اندازه دعاهایی
‫که مادرت به بوداش می‌کرد ‫بی فایده‌ست
‫چیزی رو تغییر نمیده
‫و اون فرشته نبود
‫هرکاری که لارا کرد برای تحسین بود
‫خیر خواهیـش
‫فقط یه راه بود که می‌تونست باهاش ‫چیزی که از دنیا می‌خواد رو بگیره
‫هرکسی در راستای منافع خودش ‫عمل می‌کنـه
‫حتی اون. ‫حتی تو.
‫خب همراهتـه؟
‫هی، بیخیال. ‫مایا، خواهش می‌کنم. مایا
‫واقعاً فکر می‌کنـی که بخاطر پول، همراهت
‫سوار اون هواپیما شدم؟
‫جفت‌مون می‌دونیم که بخاطر تو اومدم، پدر
‫تو رو می‌خواستم
‫امیدوار بودم که شاید...
‫تو اومدی که من رو ببینی
‫من بخاطر تو اینجام. ‫معلومه همینطوره
‫اوه، اما این...
‫واسه این اومدی به خاکسپاری مامان، نه؟
‫نه. نه.
‫جرات داری یه یبار دیگه دروغ بگو
‫باشه، آره، آره
‫به کمکـت نیاز داشتم، اما بعدش وقتی ‫که تو رو دیدم
‫خانمی که الان هستی
‫تو تبدیل به آدم معرکه‌ای شدی، ‫یه آدم اصیل
‫از اونجا به بعدش دیگه بخاطر درایو نبود
‫دوستت دارم، مایا
‫نمی‌خواستم این اتفاق بیوفته
‫تو واقعاً آدم خاص منـی
‫پس هر اتفاقی که بیوفته ‫بازم منو دوست داری؟
‫البته
‫خیلی خب
‫خوبه
‫ماسک
‫من داخل یه فرودگاه توی سئول هستم ‫و دارم سوار هواپیما میشم
‫توی کره جنوبی هستی؟
‫آره. سئول. ‫اون اینجا زندگی می‌کنـه.
‫اما چه اتفاقی افتاد؟
‫هیچی
‫همش یه سوء تفاهم بود
‫اداره گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده
‫ورود شما به ایالات متحده آمریکا ‫را خوش آمد می‌گوید
‫لطفاً تمام مدارک سفر خود را آماده
‫ و در دسترس داشته باشید
‫و به خاطر داشته باشید، در صورت ‫دیدن موارد غیر عادی، خبر بدهید
‫نفر بعدی
‫- سلام ‫- به خونه خوش آمدید
‫مایا ولچ؟
‫بله
‫باید باهامون بیایید. ‫از این طرف لطفاً
‫بچرخ
‫چیزی داخل جیبت هست؟
‫پاهات رو باز کن
‫می‌تونی اینجا بشینی
‫- سلام مایا ‫- گفتی اسمت چیـه؟
‫بهم بگو خانم
‫چطور تونستی به کره جنوبی برسی؟
‫میگن که درایو رو داخل
‫رودخانه هان انداختی
‫حقیقت داره؟
‫آره، خیلی از دست پدرم عصبانی بودم
‫فکر کنم باید ازت تشکر کنم
‫که نذاشتی سر از جای دیگه‌ای در بیاره، ‫اما نمی‌کنم
‫خب، درهرصورت قابلی نداشت
‫- سم کجاست؟ ‫- اهمیتی نمیدم
‫به این اهمیت میدی که کاری که کردی ‫جرم بوده؟
‫رازهای ارتش داخل اون درایو بود، ‫اما همچین پول هم بود
‫میلیون‌ها دلار ارز دیجیتال
‫ظاهراً رمزش هم روی درایو نوشته شده بوده
‫باید میاوردیش پیش ما، مایا
‫اما تو یه احمقی، ‫درست مثل پدرت
‫- سلام ‫- سلام
‫اسم تو روشـه، اما برای من فرستاده شده
‫از طرف پدره؟
‫چیزیه که برای خودم برداشتم
‫جواهر؟
‫انگار اصلاً منو نمی‌شناسی
‫- چیـه؟ ‫- هیچی
‫چرا برای من فرستادیـش؟ ‫عجیبـه
‫مطمئن نبودم موقعی که میرسه ‫اینجا هستم یا نه
‫قهوه می‌خوای؟
‫نمی‌خوای بازش کنی؟
‫نه. دلال کی میاد؟
‫به زودی
‫تقریباً کارش تمومـه؟
‫فکر می‌کنی چقد دیگه طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم. ‫تقریباً 15 دقیقه.
‫خیلی خب، خوبه
‫چیکار می‌کنی؟
‫این دیگه چه کوفتیـه؟
‫سهم ‌الارثـم