‫« مرگ رَ.ب.ا »
‫آره، گفتم که، ردیفـه
‫خیلی‌خب. باشه
‫ریموند، یادداشتِ امروز صبحت حرف نداشت
‫اول به گل‌ها آب میدم، بعدش هم…
‫شاید آهنگـه رو با پیانو تمرین کنم
‫خیلی وقته با پیانو تمرین نکردم
‫جای دیگه‌ای‌تون که درد نمی‌کنه؟
‫دستم
‫احتمالاً شکسته
‫میگم بهتره سریع ‫منو ببرید نزدیک‌ترین بیمارستان
‫باید یه دکتر معاینه‌ام کنه
‫بهتر نیست چند روزی ‫اونجا تحت‌نظر باشم؟
‫شاید دچار خون‌ریزی داخلی‌ای چیزی شده باشم
‫نگران نباشید،
‫توی بیمارستان وضعیت‌تون رو ‫کامل بررسی می‌کنن
‫صبح بخیر، عزیزم
‫صبحت بخیر
‫دیشب دیروقت اومدی
‫شرمنده، من قبل از ۱۱ خوابم برد
‫عیبی نداره
‫یه کاری توی اداره پیش اومد، ‫برای همین دیرم شد
‫پیشونیت چی شده؟
‫مهم نیست. دیشب تو راه خونه
‫یه تصادف ریز کردم، ‫ولی چیزی نشد
‫یعنی چی؟ چرا نمیری دکتر؟
‫دیشب یه سر رفتم بیمارستان،
‫گفتن که خیالم راحت باشه ‫و چیزیم نشده،
‫بهم آرام‌بخش هم زدن
‫رابرت، باید بهم زنگ می‌زدی
‫تنهایی رفتی بیمارستان؟
‫چیزی نبود آخه. ‫نمی‌خواد نگران بشی.
‫اینو دیروز ریموند فرستاد
‫واقعاً بهمون لطف داره
‫حالا چطوری این همه لطف و محبتی که
‫بهمون داشته رو جبران کنیم؟
‫راکت جان مک‌انرو که سال ۱۹۸۴ شکست رو ‫بهمون هدیه داده
‫حتماً خیلی پاش آب خورده
‫رابرت، خیلی خفنه ها، نیست؟
‫آره، خفنه
‫از طرف من ریموند رو بغل کن. ‫خودم هم بعداً باهاش تماس می‌گیرم.
‫همین الان بهش زنگ زدم، ‫مننتها برنداشت
‫نخواستم باز بهش زنگ بزنم
‫تا یه‌وقت از خواب نپره
‫حتماً، این کار رو میکنم
‫بهش بگو این بهترین هدیه‌ای بوده ‫که بهمون داده
‫حتماً
‫«فردا، چهارشنبه، ‫۷ صبح از خواب بیدار میشی.
‫کفش مانک استرپ مشکی،
‫کت آبی و پیرهن سفید با کراوات می‌پوشی.
‫واسه ناهار بیف برگر و ‫میلک‌شیک وانیلی می‌خوری.
‫واسه شام هم پاستای بولونیایی، ‫سیب زمینی گراتینه،
‫دسر شکلاتی فرانسوی با توت و بادوم.
‫رأس ساعت ۱۱ هم
‫یه لیوان ویسکی قرمز جانی واکر ‫با یخ می‌زنی.
‫بعدش تا ۱۱:۳۰ آنا کارنینا می‌خونی.
‫کار غیر مربوط هم ممنوع. ‫روز خوبی داشته باشی، ر.
‫الو
‫صبح بخیر، رابرت
‫صبحت بخیر، لوئیز
‫آقای فریش‌من می‌خوان توی اتاق‌شون باشی
‫ساعت ۳ اینجا باش
‫امروز عصر شاید لازم باشه
‫یه سر به محل ساخت‌وساز بزنم
‫شاید نتونم به موقع برگردم
‫اگر جای تو بودم، ‫امروز عصر
‫به محل ساخت‌وساز سر نمی‌زدم
‫آقای فریش‌من می‌خوان ‫رأس ساعت ۳ توی اتاقشون باشی
‫باشه، لوئیز. ‫ممنون، فعلاً
‫سلام. می‌تونم برم تو یا کار داره؟
‫داره با تلفن حرف می‌زنه. ‫زود صحبتش تموم میشه.
‫پسرم رو نشونت دادم دیگه؟
‫نه
‫خیلی نازه
‫- جداً؟ ‫- آره واقعاً
‫تو و سارا نمی‌خواید بچه‌دار بشید؟
‫سارا نمی‌تونه باردار بشه
‫یسری مشکل داره
‫ببخشید، نمی‌دونستم
‫مشکلی نیست
‫عصر بخیر، رابرت
‫نمی‌خواد وایسی. بشین
‫خیلی معطل شدی؟
‫نه، یه ربع فقط
‫راستی، مدل موت بهت میاد ها
‫کوتاهش نکن، بذار یکم بلند بشه
‫انگار باز هم لاغر شدی
‫مرد که نباید پوست و استخوون باشه
‫قبلاً هم راجع‌بهش حرف زدیم؛ ‫باید چند کیلو اضافه کنی
‫بار قبل هم بهت گفتم
‫- کردم خب ‫- معلومـه نکردی
‫الان لاغرتر هم شدی
‫باید درمورد برنامه‌ی غذایی این هفته‌ات ‫تجدیدنظر کنیم
‫آنا کارنینا رو خوندی؟
‫آخرهاشم. چند صفحه بیشتر نمونده
‫بشین
‫نوشیدنی میل داری؟
‫آره خوبـه
‫مثل اینکه بالاخره قراره ‫همراهتون بیام مونیخ
‫گمونم بتونم بیام. ‫از هفته‌ی دیگه
‫توی محل ساخت‌وساز کاری باهام ندارن
‫سارا هم شاید باهامون بیاد
‫البته اگر مشکلی نیست
‫راستی، شاید خودش بهتون گفته باشه،
‫ولی عاشق راکتـه شد
‫گفت بهترین هدیه‌تون بوده
‫چه عالی. می‌دونی چیه؟
‫واست اونی که خواستی نریختم
‫به‌نظرم الان این نوشیدنی خیلی بهتره
‫دقیقاً، این خیلی بهتره
‫ریموند، بابت دیروز متأسفم
‫از صمیم قلب
امروز چیکار کردی؟
‫۷:۳۰ بیدار شدم، دوش گرفتم
‫موهامو نشُستم، ‫بعدش هم آب‌میوه خوردم
‫- آب پرتقال و لیمو؟ ‫- آب پرتقال و لیمو
‫امروز صبح با سارا صحبت کردی؟
‫ساعت ۸:۳۰، ‫بعد از صبحونه
‫خیلی هم خوب. من یک ساعت پیش
‫با سارا صحبت کردم
‫آره، گفت که هدیه‌ام رو ‫خیلی دوست داشته
‫آره، می‌گفت که بهترین هدیه‌تون بوده
‫حتی از کلاه ایمنی سوخته‌ی آیرتون سنا
‫- هم بیشتر دوستش داشت؟ ‫- خیلی بیشتر
‫- واقعاً دستت درد نکنه ‫- نه، دست خودت درد نکنه
‫شما لیاقتش رو دارید. ‫این حداقل کاریـه که ازم برمیاد.
‫ریموند…
‫بازم بابت دیروز شرمنده. ‫نمی‌دونم اشتباهم کجا بود.
‫باید بستری می‌شدم
‫دکتره قابل‌اعتماد نبود، حتماً…
‫دکترت کارش درسته،
‫از دوست‌هامـه. ‫چند ساعت پیش باهات صحبت کردم.
‫گفتش که اصلاً لازم نبوده به‌خاطر ‫یه خراش روی پیشونیت بستری بشی
‫پشتم درد می‌کنه
‫هم اینجا، هم اینجا
‫ببین، رابرت. مهم نیست
‫از این اتفاق‌ها میفته
‫تازه…
‫می‌خوام بهت یه فرصت جبران بدم
‫دو روز دیگه تصادفـه رو تکرار می‌کنیم
‫این دفعه دیگه اشتباه نمی‌کنی
‫همون‌جا، همون ساعت
‫همون بی‌ام‌دبلیوی سرمه‌ای
‫با سرعت بیشتری بزن بهش ‫تا مشکلی پیش نیاد
‫سریع‌تر از این دیگه نمیشه، ریموند
‫رابرت…
‫دو روز دیگه،
‫تکرارش می‌کنیم،
‫تو هم حواست باشه که بیشتر گاز بدی
‫- به‌نظرم شدنی نیست ‫- رابرت، الان واقعاً
‫واسه این بحث‌ها وقت ندارم
‫دو ساعت بشین سبک‌سنگین کن
‫برو کافه‌ی شیوال، تو بارش بشین
‫بگو برات یه نوشیدنی بدونِ الکل بیارن،
‫که روی تصمیم‌گیریت اثر نذاره
‫امشب یه سر بیا خونه‌ام و
‫تصمیمت رو بهم بگو
عصر بخیر، جناب
عصر بخیر
‫چی بیارم خدمت‌تون؟
‫یه نوشیدنی قرمز جانی واکر دوبل
‫با یخ، لطفاً
‫شوخی کردم. بی‌زحمت یه لیوان ‫کوکتل ویرجین مری بیار
‫الان میارم، جناب
‫چه زود
‫نوش جان
‫سلام، رابرت
‫ببخشید، رابرت. دارم با ویوین راجع‌به
‫درخت‌های نخل بحث می‌کنم. ‫موضوع جالبیـه.
‫الان تموم میشه
‫خب، از سوسکچهـه بگو
‫باشه. خب…
‫سوسکچه داره درخت‌ها رو از بین می‌بره
باد منتقلش می‌کنه
‫پس بال داره؟
‫شاید هم خیلی سبکـه، نمی‌دونم
‫فقط هم به درخت‌های نخل حمله می‌کنه
‫واسه همین هم…
‫الان خرید و فروش درخت نخل
‫توی یه سری از مناطق اروپا ‫و آفریقا غیرقانونیـه
‫پس نمی‌تونی سرتو بندازی پایین ‫بری توی گلخونه و
‫درخت نخل بخری
‫چون سر همین قضیه‌ی سوسکچه ‫معامله‌اش ممنوع شده
‫در نتیجه الان تو بازار سیاه ‫خرید و فروش میشن
‫بعد این سوسکچه‌ی کذایی ‫فقط به درخت‌های نخل حمله می‌کنه؟
‫آره. فقط درخت نخل
‫باشه
‫محشره‌ها
‫من تنهاتون می‌ذارم
‫محشر نیست؟
‫معرکه‌ست
‫خیلی‌خب، رابرت
‫من سراپا گوشم
‫بله
‫ریموند، من کلی فکر کرده‌م
‫نمی‌تونم درخواستت رو قبول کنم
‫از اول. برو بیرون، ‫باز بیا تو، بشین اونجا
‫بعد صحبت کن
‫- ریموند ‫- می‌خوام از اول بیای تو،
‫اونجا بشینی، بعد حرف بزنی. ویوین
‫الان دیگه تنهاتون می‌ذارم
‫- ریموند، من کلی… ‫- راستش،
‫وقتی ایستاده حرف می‌زدی بهتر بود، پس…
‫باز برو بیرون و بیا داخل
‫تنهایی. بدون ویوین
‫ریموند، خواهش می‌کنم
‫ریموند، شرمنده
‫من نمی‌تونم درخواستت رو قبول کنم
‫هر کار دیگه‌ای بخوای، در خدمتم
‫ولی این کاره زیادی ترسناکـه
‫اگر یه ذره بیشتر گاز بدم…
‫ممکنـه راننده‌ی اون یکی ماشین بمیره
‫آره
‫خودم می‌دونم ممکنه بمیره، رابرت
‫راننده‌ی اون ماشینـه هم
‫مشکلی نداره جونش رو از دست بده
‫درواقع، خودش قبول کرده
‫پس اصلاً نمی‌خواد…
‫نگران اونش باشی. اگر واقعاً…
‫نمی‌خوای ازت ناامید بشم…
‫این کارو می‌کنی، رابرت
‫البته اگه واقعاً عاشقمی
‫این خواسته‌ات دیگه زیاده‌رویـه
‫من دوستت دارم، ریموند. عاشقتم
‫ولی این دیگه زیاده‌رویـه
‫نه، نه. تو سر سوزنی هم منو دوست نداری
‫حسش می‌کنم. ‫به این که نمیگن عشق.
‫نمی‌دونم دقیقاً چیه،
‫منتها عین روز روشنـه که عشق نیست. ‫دیگه مهم نیست.
‫می‌دونستم این روز میاد. ‫عیبی نداره.
‫۱۰ سال طول کِشید
‫زمان زیادیـه
‫حقیقتاً…
‫انتظار داشتم طاقتت ‫زودتر از اینها طاق بشه
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫قضیه ربطی به عشق نداره
‫باشه پس، رابرت، ‫الان دیگه آزادی
‫از همین لحظه، امشب و فردا
‫دیگه اختیارت دست خودتـه. ‫الان آزادی که
‫هر وقت دلت خواست بخوابی، ‫هر وقت دلت خواست صحبت کنی،
‫هر چند تا بچه هم که دلت خواست داشته باشی
‫هر جورابی که دلت خواست بپوشی
‫ریموند، خواهش می‌کنم
‫من هیچ‌وقت از هیچ کاری ‫واست دریغ نکردم
‫حتی وقتی ازم خواستی…
‫وقتی بهم گفتی که بچه‌دار نشم
‫رو حرفت حرف نزدم، ‫با اینکه خودم راضی نبودم
‫هر کار دیگه‌ای بخوای ‫برات انجام میدم
‫ولی نمیشه که خون یه نفر دیگه گردنم باشه
‫من خسته‌ام، رابرت
‫نمی‌خواد چیزی رو بهم پس بدی
‫خونه و ماشینت هم برای خودت
‫خداحافظ، رابرت
‫راکتـه رو بُردن
‫چی؟
‫شب که خواب بودیم،
‫ریموند اومده تو خونه و
‫راکتـه رو بُرده
‫خیلی عجیبـه
‫یعنی کی راکتـه رو برده؟
‫آژیرمون هم روشن نشده
‫الان زنگ می‌زنم پلیس
‫ریموند رمز ورود رو بلده، عزیزم
‫در اصل،
‫خودش رمزه رو انتخاب کرد
‫تو خبر نداشتی
‫رمزه ۱۹۶۲ بود. سال تولد خودش
‫فقط این نیست
‫از اول اون خواست که من و تو با هم باشیم
‫اون شب توی کافه‌ی شیوال،
‫اون تو رو برام انتخاب کرد
‫وقتی که دید تک و تنها اونجا نشستی،
‫بهم گفت بیام پیشت ‫و باهات حرف بزنم
‫البته سوءتفاهم نشه‌،
‫خودم هم حسابی ازت خوشم اومد، ‫ولی اون وادارم کرد
‫حتی پیشنهاد داد که کاری کنم ‫تصادفی به‌نظر بیاد،
‫گفت الکی بگم دستم آسیب دیده ‫تا سر صحبت باز بشه
یادداشتِ همراه دسته‌گلی که ‫برات فرستادم رو هم خودش نوشته بود
‫این خونه، این صندلی‌ها
‫و حتی این لباسـه هم
‫- انتخاب اون بود ‫- رابرت،
‫باید بری اداره
‫هنوز حرفم تموم نشده
‫یه چیز دیگه هم هست
‫تا حالا اینو بهت نگفته بودم
‫خودم می‌دونم این حرفم خیلی تلخـه…
‫ولی لازمـه در جریان باشی
‫دلیل اینکه طی این سال‌ها ‫هیچ‌وقت بچه‌دار نشدیم
‫ناتوانیِ تو نبوده
‫علتش…
‫این بوده که ریموند یواشکی ‫به دکترها پول می‌داده
‫تا چیزخورت کنن
‫زایمان‌هات ناموفق نبودن، سارا، ‫جنین تو شکمت سقط می‌شد
‫مخاطب هم‌اکنون در دسترس نمی‌باشد
‫سارا
‫مخاطب هم‌اکنون دردسترس نمی‌باشد…
‫خیلی‌خب، مراقب باشید، احتیاط کنید
‫یادتون باشه، مسابقه نیست
‫خیلی‌خب. آفرین
‫ضربه. ضربه با پا فراموش نشه
‫عالیه. آفرین
‫خیلی‌خب
‫آره، اگر لازمـه تخته‌شنا بردارید
‫رابرت، پارسال دوست، امسال آشنا
‫لاغر کردی؟
‫ویل، سارا اینجاست؟
‫سارا امروز صبح استعفا داد. ‫پشت تلفن هم استعفا داد.
‫که استعفا داد
‫گفت که قصد داره استعفا بده
‫ولی اخیراً خیلی درگیر کار بودم، ویل،
‫باورت نمیشه چقدر کار سرم ریخته،
‫همین شد که پاک یادم رفت
‫ازش پرسیدم علتش ‫سلامت شخصیـه،
‫منتها گفت نه. ‫امیدوارم مشکل حادی نباشه.
‫نه، چیزه…
‫اخیراً خیلی به خودش فشار آورده، همین
‫مطمئنم تو مونیخ بهتون خوش می‌گذره
‫چطوره چند روز بیشتر بمونید؟
‫مطمئنم وقتی برگردید ‫اوضاع بهتر میشه
‫واسه کِی بلیت دارید؟
‫چند روز دیگه
‫- رابرت ‫- زن من کجاست؟
‫ریموند الان اینجا نیست،
‫خودم هم دارم حاضر میشم برم بیرون
‫پس منتظر می‌مونم برگرده. ‫سارا!
‫ریموند رفته آلمان
‫زنم هم همراهشه؟ ‫با هم رفتن؟
‫رابرت، برو بیرون
‫نکنه شما سه‌نفره زندگیم رو خراب می‌کنید؟
‫همین الان از خونه‌ام برو بیرون،
‫واِلا زنگ می‌زنم به ریموند ‫تا واسه اینکه
‫پاتو گذاشتی توی این خونه به غلط‌کردن بیفتی
‫از من می‌شنوی،
‫تا دیر نشده، دمت رو بذار رو کولت و ‫برو خونه‌ی مامان و بابات
‫چون لیاقتت بیشتر از اینه که
‫یه پیرمردی مثل ریموند باهات باشه
‫ولی لیاقت تو همینه که
‫یه پیرمردی مثل ریموند باهات باشه
‫واقعاً رقت‌انگیزی. ‫گورت رو گم کن.
‫شبت بخیر
‫این کلاه ایمنی آیرتون سناست
‫خطوط آبی و سبز نماد ‫سرعت و یورشن
رنگ زرد هم نماد جوانی
‫گفتی رنگ زرد نماد چیـه؟
‫جوانی
‫این هم کفشیـه که مایکل جردن
‫سال ۱۹۸۴ واسه بازی ‫جلوی واشنگتن بولتز پوشیده بود
‫توی اون مسابقه با ۱۶ امتیاز اختلاف ‫شیکاگو بولز رو به یه برد خانگی رسوند
‫۱۰,۰۰۰ دلار
‫واسه چی؟
‫جمعاً
‫دستمون انداختی دیگه؟
‫توپ پینگ‌پنگـه خودش ۵,۰۰۰ تا می‌ارزه
‫۱۲,۰۰۰ تا
‫حداقل ۲۰,۰۰۰ تا
‫۱۲,۰۰۰ تا
‫بله، صبح بخیر
‫امکانش هست با آقای اسمیت صحبت کنم؟
‫رابرت فلچر هستم. تشکر
‫آقای اسمیت، اگر ممکنه ‫می‌خوام شما رو ببینم
‫می‌خوام باهاتون صحبت کنم
‫بله
‫نه، فردا خوبه. ‫بیام دفترتون؟
‫عصر خوبه؟
‫آره، عالیه
‫ریموند؟
‫ریموند خوبه
‫رفته یه سفر کاری، الان آلمانـه
‫سارا، دلم شور می‌زنه
‫لطفاً زنگ بزن و بهم بگو حالت خوبه
‫خبرهای خوبی برات دارم
‫فردا با ادوارد اسمیت قرار ملاقات دارم
‫می‌دونی که چقدر دوست داره ‫براش کار کنم
‫وقتی بهش بگم آزادم ‫سر از پا نمی‌شناسه
‫سارا، خواهش می‌کنم برگرد خونه
‫دلم برات تنگ شده
‫می‌دونم تو هم دلت برام تنگ شده
‫ببخشید ناراحتت کردم
‫با تموم وجود عاشقتم
‫خب دیگه، خداحافظ
‫ببخشید، آقای اسمیت دیر میان؟ ‫شما اطلاع ندارید؟
‫نمی‌دونم، جناب فلچر. فکر نکنم
‫توی اتاقشونن؟
‫نه، بیرونن
‫می‌دونن من اومدم اینجا دیگه؟
‫در جریان تمام قرارهای امروزشون هستن
‫نگران اینش نباشید
‫این گوگولی پسر شماست؟
‫نوه‌امـه
‫من بچه ندارم
‫عرضم به حضورتون، ‫خانمم یه مشکلی داشت،
‫ولی الان اوضاعش بهتره
‫احتمالاً به‌زودی بچه‌دار بشیم
‫عالیه
‫الو؟
‫بله. حتماً
‫جناب فلچر، همین الان ‫با آقای اسمیت صحبت کردم
‫خب؟
‫متأسفانه یه مشکلی براشون پیش اومده
‫و امروز نمیان دفتر
‫ولی در ارتباط می‌مونیم
‫یه قرار ملاقات دیگه براتون درنظر می‌گیریم
‫صحیح. چطوره فردا باهاتون تماس بگیرم؟
‫حالا در ارتباطیم
‫سفارش‌تون چیه، جناب؟
‫نمی‌دونم. هنوز انتخاب نکردم
‫می‌دونم گرسنه نیستم
‫حله، جناب. ‫نوشیدنی چطور؟
خوبه
‫منو پشتشـه
‫برام…
‫میشه یه نوشیدنی پیشنهاد بدید؟
‫سفید؟ قرمز؟
‫هر کدوم بهتره. ‫هرطور نظر خودتونـه دیگه.
‫پیشنهادم نوشیدنی شاردونه‌‌ی سفید نیوزلندیـه
‫عالیه
‫صبح بخیر، ریموند
‫میشه ۵ دقیقه وقتت رو بگیرم؟ ‫خواهش می‌کنم
‫نه متأسفانه
‫ریموند، تو رو خدا. ‫اومدم عذرخواهی کنم.
‫از کارم پشیمونم. ‫حرکتم اصلاً درست نبود.
‫کاملاً حق داری عصبانی باشی
‫صبح بخیر، ریموند
‫میشه ۵ دقیقه وقتت رو بگیرم؟ ‫خواهش می‌کنم
‫نه متأسفانه
‫ریموند
‫تو رو خدا، من دیشب خواب وحشتناکی دیدم
‫این اواخر همش همین کابوس رو می‌بینم
‫اومدم عذرخواهی کنم
‫از کارم پشیمونم. ‫حرکتم اصلاً درست نبود.
‫کاملاً حق داری عصبانی باشی
‫ولی خواهش می‌کنم منو ببخش
‫اشتباه کردم
‫دیرم شده
‫به‌نظرم بهتره بری خونه و ‫خودت رو آروم کنی
‫من نمی‌خوام برم خونه، ریموند
‫- میشه بیام دفترت، لطفاً؟ ‫- نه، نمیشه
‫می‌خوام بیام دفترت
‫مگه اون روز منظورم رو ‫واضح نرسوندم؟!
‫حرکتِ الانت خیلی مسخره‌ست
‫برو دیگه
‫تا بیشتر از این خودت رو ‫خوار و خفیف نکردی برو
‫به صلاح خودتـه
‫صبحت بخیر
‫ریموند، هر کاری بگی می‌کنم
‫دیگه هیچ اعتراضی نمی‌کنم
‫حتی دارم وزن اضافه می‌کنم
‫باورت نمیشه این چند روز ‫چقدر غذا خورده‌م
‫همین الان دوتا برگر و
‫و دوتا میلک‌شیک خوردم
‫تازه، آنا کارنینا رو هم تموم کردم
‫راست می‌گفتی. ‫خیلی قشنگ بود.
‫دو بار گریه‌ام گرفت
‫برو به جهنم، رابرت
‫بله، قربان
‫دوتا نوشیدنی قرمز ‫جانی واکر دوبل با یخ، لطفاً
‫من هم یکی عین همین ماشین رو دارم
‫جدی؟
‫جلل‌الخالق!
‫دردش بیشتر شده
‫تحمل کن
‫پنج دقیقه دیگه می‌رسیم
‫تا حالا جایی ندیدمت؟
‫زیاد میری اون رستوران؟
‫نه، اولین بارم بود اتفاقاً
‫احیاناً معمار که نیستی؟
‫نه، توی عینک‌سازی مرکز شهر مشغولم
‫ریتا فنینگـم
‫من هم رابرت فلچر
‫می‌خوام یه شب شام مهمونت کنم
‫کمترین کاریـه که از دستم برمیاد
خیلی خوشحال میشم بیای
‫- البته اگه دوست داری ‫- چرا که نه
‫با کمال میل
‫- واقعاً؟ ‫- صد البته
‫فردا عصر خوبه؟
‫فردا عصر خوبه
‫سلام ریتا، رابرتـم
‫امیدوارم حالت خوب باشه
‫الان بیرون خونه‌ات وایستادم
‫گمونم برنامه‌ی امشب‌مون رو یادت رفته
‫هر وقت تونستی یه زنگ بهم بزن
‫شبت بخیر و خوشی
.بابت دیروز شرمنده. یادم نرفته بود » « .تصادف کردم. حالم خوبـه
‫بفرمایید
‫سلام، ریتا
‫سلام
‫چی شدی تو؟
‫حالت چطوره؟
‫وضعیتم یکمی بدتر از
‫وضعیت اون شبت توی رستورانـه
‫بابت اون شب شرمنده
‫نیازی به عذرخواهی نیست. ‫چی شد اینجوری شدی؟
‫داشتم از سرکار برمی‌گشتم خونه
‫که سر تقاطع ‫خوردم به یه ماشین دیگه و…
‫تا همین‌جاش رو یادمـه
‫بعدش که به‌هوش اومدم دیدم اینجام
‫ماشینـه چی بود؟
‫گمونم یه بی‌ام‌دبلیوی آبی بود
‫راننده‌اش چی شد؟
‫راننده‌اش یه آقایی بود
‫نمی‌دونم والا، ‫از یه جایی به بعد
‫دیگه هیچی یادم نمیاد
‫منظورم اینـه که زنده‌ست؟
‫تا جایی‌که از بقیه شنیدم
‫اوضاعش وخیمـه ‫اما آره، زنده‌ست
‫خدا رو صدهزار مرتبه شکر
‫باورم نمیشه به این روز افتادی
‫جاییت درد نمی‌کنه؟
‫کتفم یه کوچولو درد می‌کنه
‫راستشو بخوای ‫تموم بدنم کوفته‌ست
‫کسی مد نظرت نیست ‫بخوای بهش زنگ بزنم؟
‫- یا چیزی برات بگیرم؟ ‫- نه، ممنون
‫واقعیتش میشه کمکم کنی برم دستشویی؟
‫حتماً
‫ممنونم
« تقدیم به ریتای عزیزمون » « از طرف ویوین و ریموند »
‫عجب دسته‌گل قشنگیـه
‫قشنگـه، نه؟
‫چند تا از دوست‌هام آوردن
‫اتفاقاً پیش پای تو رفتن
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم
‫یه کتاب برات آوردم
‫حرف نداره. ‫موقع خوندنش، خیلی آبغوره گرفتم.
‫پس یه کتاب دیگه برات میارم
‫نه، بذار پیشم باشه. ‫دوباره می‌خونمش.
‫نه، یه کتاب دیگه برات میارم
‫خب، من دیگه برم
‫باید برگردم اداره
‫فردا باز میام عیادتت
‫ممنون که اومدی
‫ببخشید
‫میشه یه لطفی در حقم بکنید؟
‫حتماً
‫میشه کمکم کنید تا سرویس بهداشتی برم؟
‫پام ضربه دیده و خیلی درد می‌کنه
‫خیلی ازتون ممنونم
‫آروم، آروم
‫همینجاست، جناب
« رَ.ب.ا پرواز می‌کند »
‫الو؟
‫بله؟
‫صداتون نمیاد
« لیز »
‫هضم این شرایط برای هرکسی سختـه
‫به نظرم دنیل به زمان بیشتری نیاز داره
‫گوش بده نیل، ‫واسه من بهونه نیار
‫خودم خوب می‌دونم دنیل به زمان لازم داره
‫اصلاً این حرف اول از دهن خودم در اومد
‫اما هر چیزی حد و اندازه‌ای داره
‫یه نگاه بهش بنداز
‫ببین چطوری داره با اون مظنون رفتار می‌کنه
‫انگار تازه با همدیگه رفیق شدن و
‫نمی‌دونه چطوری بهش بگه
‫گلوش پیشش گیر کرده
‫به دادش برس. دوست توئـه
‫کمکش کن به خودش بیاد
‫خب؟
‫روز خوش، قربان
‫متشکرم. همچنین
‫مظنونـه یجوری نگاهم می‌کرد
‫عالم و آدم نگاه‌شون به ما یجوریـه، دنیل
‫ناسلامتی پلیسـیم
‫نه، اصلاً طرز نگاهش فرق داشت
‫یکمی شبیه لیز نبود؟
اینجاهاش
‫این قسمت صورتش، نزدیک چونه‌اش؟
‫کجای این یه‌لاقبا شبیه لیز بود؟ نخیر
‫حالا چون لیز لاغرتره اینجوری فکر می‌کنی
‫حتماً تا حالا پوست‌واستخون شده
‫باور کن شبیه‌ لیز بود
‫اگه الان زنده‌ باشن، ‫با چی شکم‌شون رو سیر می‌کنن؟
‫ماهی، به گمونم. یه همچین چیزهایی
‫دنیل، گوش کن ببین چی میگم
‫هوا کم‌کم داره بهتر میشه
‫می‌دونی که هنوز جستجو رو متوقف نکردن
‫هر چقدر هم که
‫تو باهام مخالفت کنی، ‫من از صمیم قلب باور دارم که
‫دارن کارشون رو به نحو احسن انجام میدن
‫امروز صبح شنیدم
‫سرپرست عملیات نجات اظهار امیدواری کرد
‫می‌گفت حالا که قایق‌شون پیدا شده
‫دیر یا زود خودشون رو پیدا می‌کنن
‫امروز گفت؟
‫حول‌وحوش دو ساعت پیش
‫امشب میاید پیشم؟
‫امشب میایم پیشت
‫واسه دسر، کیک شکلاتی آوردیم
‫می‌دونی که، لیز پاش به خونه برسه
‫کلاً خوردن شکلات رو قدغن می‌کنه، ‫واسه همین هم فکر کردیم…
‫می‌خوای یکم دیگه گوشتت رو بپزم؟
‫نیازی نیست
‫معمولاً تا این حد نپخته نمی‌خورم
‫منتها این خوش‌طعم شده
‫من خودم دوست دارم ‫یکم طعم خامی داشته باشه…
‫- اما می‌تونم برای تو رو بذارم بپزه… ‫- نه، نه. بگیر بشین
‫بگیر بشین بابا. حرف نداره
‫فکرشم نمی‌کردم ‫همچین دست‌پختی داشته باشی، دنیل
‫حتی از غذاهای لیز هم بهتر شده
‫ولی به‌زودی برمی‌گرده خونه و
‫واسه‌مون از اون بره کبابی‌های ‫معروفش درست می‌کنه
‫خب، خودت هم کمی از ما نداری ها، مارتا
‫به پای لیز که نمی‌رسم
‫اون شبی که دوتایی پا شدید اومدید خونمون و
‫همه‌چی به هم ریخت رو هیچوقت یادم نمیره
‫سالمونـه رو یادت میاد؟
‫کم مونده بود توی فِر جزغاله بشه
‫خشکِ خشک شده بود
‫اینجوری نگو. فوق‌العاده شده بود
‫افتضاح بود
‫تازه واسه دسر هم موس شکلاتی درست کرده بودم
‫پاک یادم رفته بود ‫لیز اهل شکلات نیست
ولی خیلی مؤدبانه برخورد کرد
‫یه چیز بامزه هم گفت
‫الان یادم نیست چی بود
‫شما یادتونـه جمله‌اش چی بود؟
‫خیلی ازتون ممنونم
‫بابت چی؟
‫بابت همه‌چی
‫از جفتتون ممنونم
‫کاری نکردیم
‫بریم یه فیلم ببینیم؟
‫یکی از اون قدیمی‌ها
‫من… من…
‫بعید می‌دونم فکر خوبی باشه، دنیل
‫به نظرم همه‌مون معذب بشیم
‫فقط یه کوچولو
‫- خب… ‫- فقط یه دقیقه، نه بیشتر
‫برای اینکه یادی ازش کنیم
‫واقعاً به نظرم کار درستی نیست
‫بی‌فایده‌ست
‫صرفاً فضا رو متشنج می‌کنه
‫بعدشم اون عکس باحال‌های لیز رو
‫نشون‌مون دادی که ‫با قایق مسافرت رفته بود
‫تا حالا اون عکس‌هاش با آبسنگ‌هایی که
‫کشف کرده بود رو ندیده بودم
‫واقعاً عجب عکس‌هایی بودن
‫خیلی‌خب
‫مطمئنید نوشیدنی دیگه‌ای نمی‌خورید؟
‫آره، من که نمی‌خورم
‫من هم همینطور
‫عکس‌هاش کنار آبسنگ‌ها ‫خیلی قشنگ بودن، نه؟
‫آره واقعاً
‫آروم باش
‫خیلی‌خب
‫باشه حالا، ‫بیا یکمی از اون فیلم‌ها رو ببینیم
‫مرسی
‫الو؟
‫بله؟
بفرمایید؟
‫کیه؟
‫- منزل آقای دنیل؟ ‫- بله
‫بیدارتون کردم؟
‫نه، نه، بیدار بودم
‫خبر خوب دارم براتون، جناب
‫نیمه‌شب گذشته، ‫همسرتون رو پیدا کردیم
‫خداوکیلی؟
‫خدای من. بیا بغلم
‫مُردیم و زنده شدیم
‫دلم لک زده بود ببینمت
‫من هم دلم برای جفتتون تنگ شده بود
‫باورم نمیشه الان اینجام
‫سُرومُروگنده
‫شنیدم هنوز کارول رو پیدا نکردن
‫جاناتان توی اتاق بغلیـه، ‫اما اوضاع و احوال درست‌ودرمونی نداره
‫- دنیل ‫- جونم، عشقم؟
‫منو ببر خونه
‫به روی چشم
‫صبوری کن
‫پوست و استخون شدی، ‫هنوز بدنت ضعیفـه
‫این همه مدت چطوری شکم‌تون رو سیر می‌کردید؟
‫با میوه
‫حیوون‌ها
‫ماهی
‫جاناتان حالش چطوره؟
‫تعریفی نداره، دنیل
‫کلی خون ازش رفته
‫بهم گفتن پاش عفونت کرده و
‫احتمال داره پاشو قطع کنن
‫خوب میشه
‫می‌دونم. اون مرد قوی‌ایـه
‫فردا صبح می‌برنش اتاق عمل
‫تا ۱۲ ظهر وضعیتش مشخص میشه
‫اما خیلی خوش‌بین نیستن
‫با این حال، ‫شنیدم لیز سرحالـه
‫نمی‌دونی که چقدر خوشحال شدم
‫می‌دونستم آخرش به این روز میفتن
‫چجوریشو نمی‌دونم‌ ها، ‫اما یه حسی بهم می‌گفت اینطوری میشه
‫دنیل، پامون رو که از این ‫بیمارستان بیرون بذاریم،
‫دیگه نمی‌ذارم هوس دریا رفتن به سرش بزنه
‫امکان نداره. تحقیقات و آبسنگ و
‫غواصی دیگه تعطیل. بسه دیگه
‫آفرین. این قائله رو ختمش کن، شرون
‫به بچه‌ها گفتی؟
‫نمی‌دونم چجوری بهشون بگم
‫هرچی لازم داشتی، ‫فقط کافیـه یه زنگ بهم بزنی
‫چشـه؟
‫چه مرگش شده؟
‫ندیده بودم اینجوری رفتار کنه
‫گرسنه‌ات نیست؟
‫یه چیزی درست می‌کنم بخوری
‫تخم‌مرغ داریم. ‫می‌تونم املت درست کنم برات.
‫یکم از گوشت چند شب پیش مونده
‫دلم لک زده واسه شیرینی
‫اون چیه؟
‫عه، شکلاتیـه. همونی که می‌خواستم
‫مطمئنی حالت خوبـه؟
‫صد البته. فدات
‫شرایط آب‌وهوایی که عوض شد،
فرداش می‌خواستن راه بیفتن طرف خونه
‫لیز اصرار داشت یه جایی لنگر بندازن و
‫صبر کنن تا طوفان تموم بشه
‫ولی بقیه ترجیح‌شون این بود که حرکت کنن
‫خوشحال شدم شنیدم ‫لیز صحیح و سالم برگشته، دنیل
‫ممنون، رئیس
‫بسیارخب
‫بهم گفت از یه جایی به بعد
‫همه‌چی عین برق‌وباد گذشت و
‫فقط یادشه به هر دَری زد ‫تا بتونه خودشو به ساحل برسونه
‫تو حرف‌هاش گفت ‫با اینکه جونش کف دستش بود
‫براش عجیب بود که چرا
‫تموم فکر و ذکرش پیشِ
‫ابزارها، تجهیزات،
‫پرونده‌ها و یادداشت‌هایی بود که ‫توی اون قایق به فنا رفت
‫از بس آدم حرفه‌ای و
‫پُر دل و جرأتیـه
‫به غیر از لیز،
‫یکی از همکارهاش هم جون سالم به در برده
‫اما وضعیتش وخیمـه
‫خون زیادی ازش رفته و
‫شنیدم پاش رو قطع کردن
سه‌تا همکار دیگه هم فقط اجسادشون رو پیدا کردن
‫چه وحشتناک. میگم…
‫بیا نیمه‌ی پُر لیوان رو ببینیم
‫همین که لیز الان ‫سالم و سلامت پیشمونـه کافیـه
‫آره
‫زنده موندنش حکم معجزه رو داره
‫مطمئنی خوب شدم؟
‫شک نکن
‫بعدشم، سِتِ موردعلاقتـه
‫آره. آره، راست میگی
‫این پاشنه‌بلنده بهش نمیاد
‫یه کفش دیگه می‌پوشم
‫کفشت تو پات نمیره؟
‫چرا، میره
‫اندازه‌امـه
‫گمونم پاهام یکمی ورم کردن
‫اندازه‌امـه
‫اندازه‌ست
‫رفت تو پام
‫صدای زنگ در نبود؟
‫میشه یه نخ سیگار بهم بدی؟
‫آره
‫نمی‌دونستم سیگار می‌کشی، لیز
‫نمی‌کشم آخه
‫تا حالا نکشیدم
‫الان یهویی هوس سیگار کردم
‫دسته‌جمعی بریم بالا تو اتاق؟
‫گمونم بهتره امشب نریم توی اتاق
‫یعنی چی؟ می‌خوای ‫روی میز حرف بزنیم؟
‫بیخیال، دنیل. ضایع‌ست
‫ما دیگه کم‌کم بریم خونه
‫حتماً خودت خسته‌ای، لیز. ‫من هم که باید صبح زود پا شم.
‫ولی امشب سنگ تموم گذاشتید
‫گمونم حق با شماست. ‫به نظر من هم باید موکولش کنیم
‫یه وقتِ دیگه
‫باشه سری بعدی
‫من بشقاب‌ها رو تمیز می‌کنم
‫شکمم که سیر میشه، حالم بد میشه
‫جلوم غذا ببینم
‫من کمک می‌کنم
‫نه مارتا، تو بشین. من الان برمی‌گردم
‫نه، خودم دوست دارم
‫ممنونم
‫امشب خیلی خوردم
‫هروقت پُرخوری می‌کنم،
‫نمی‌تونم درست‌وحسابی بخوابم
‫نیل، یه چیزی میگم پیش خودمون بمونه
‫تو بهترین دوست منی و
‫می‌خوام یه رازی رو بهت بگم
‫هستی دیگه. ‫بهترین دوستم نیستی؟
‫معلومه که هستم، دنیل
‫این خانم لیز نیست. زنِ من نیست
‫چی میگی؟
‫دارم میگم لیزِ همیشگی نیست
‫نمی‌دونم چه خبره
‫یا چه بلایی سر لیز اومده
‫اما مطمئنم که داره دروغ میگه
‫واقعاً خانم من نیست
‫دنیل، امشب زیادی مشروب خوردی
‫گوش کن ببین چی میگم. گوش بده
‫با هم رفتیم یه چرخی با ماشین بزنیم
‫بهش گفتم آهنگ موردعلاقه‌ام رو بذاره
‫دیگه هر کی که منو می‌شناسه می‌دونه
‫آهنگ موردعلاقه‌ام چیه
‫«هالیدی»
‫درسته
‫ولی وقتی ازش خواستم ‫اون آهنگـه رو بذاره…
‫یه آهنگ دیگه گذاشت
‫اون آهنگـه رو هم خیلی دوست داری
‫آره، خیلی
‫اما آهنگ موردعلاقه‌ام که نیست
‫دنیل…
‫می‌دونی که این چند وقت، ‫لیز سختی‌های زیادی کشیده
‫کیک شکلاتیـه‌ای که اون سری
‫آورده بودید رو توی یخچال دید و خوردش
‫همش رو
‫دنیل…
‫تو که می‌دونی لیز چند روز گرسنگی کشیده
‫جای تعجبی نداره حالا که برگشته
‫یکم شکلات بخوره
‫فکر کنم دیگه…
‫بهتره ما رفع زحمت کنیم
‫دیروقت شده و من هم خیلی خسته‌ام
‫بابت همه‌چی ممنون
‫آره. مرسی از هر دوی شما
‫مراسم امشب برای قدردانی از
‫زحمات لیز برگزار شده که با اشتیاق،
‫پشتکار و مهارتش،
‫تحقیقات دریایی ما رو
‫پیش برده
‫حالا هم یه سوپرایز کوچک برای همه‌تون دارم
‫لاأقل وانمود کن برای لیز خوشحالی
‫این طرز رفتارت زشت و زننده‌ست
‫امشب حتی یه کلمه هم باهاش صحبت نکردی
‫رفتارت خیلی باهاش بد بوده
‫صحیح و سالم
‫خلبان هلیکوپتری که لیز و جاناتان رو
‫پیدا کرد و برگردوند
‫حال ندارم، جورج. ‫میشه انقدر حرف نزنی؟
به خودت بیا
‫جورج،
‫چشم‌هات رو وا کن
‫ببین دور و برت چه خبره
‫از همگی شما کمال تشکر رو دارم
‫ممکنه جون همه‌مون در خطر باشه
‫تنها چیزی که برام ارزشمنده…
‫چی؟
‫…عزیزانم هستند
‫جاناتان جان، ‫همیشه توی دعاهامون به یادت هستیم
‫از ذهن‌مون بیرون نمیری
‫به‌زودی حالت بهتر میشه. مطمئنم
‫توی یه چشم‌به‌هم زدن ‫برمی‌گردی بالا سر بچه‌هات
‫شما دکترید؟
‫نه، جاناتان. منم دیگه، لیز
‫لیزه، قربونت برم
‫شربت بهم میدی؟
‫آب…
‫شربت نه
‫شرون،
‫نظرت چیه ما بریم بیرون و…
‫این دوتا یکم خلوت کنن
‫شک ندارم دلشون حسابی پُره
‫میشه یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫مطمئنی…
‫مردی که توی اتاق داره می‌میره ‫واقعاً شوهرتـه؟
‫مطمئنی جاناتانـه؟
‫اگه من جات بودم…
‫یه جفت کفش شوهر واقعیم رو میاوردم ‫پای این یارو می‌کردم
‫ببینم اندازه‌اش میشه یا نه
‫به بچه‌هام هم می‌گفتم ‫انقدر عجز و لابه نکنن
‫چون اون مردکی که اون داخلـه ‫پدرشون نیست
‫صرفاً یه آدمیـه که شبیه پدرشونـه
‫باهاش مو نمی‌زنه
‫اما خودِ خودش نیست
‫شرون، هرکسی که پشت این قضایاست، ‫واقعاً گل کاشته
‫تقریباً بی‌عیب‌ونقص پیش رفته…
‫اما یه جای کارش لنگیده. ‫پاهاشون فرق دارن.
‫حالا به هر دلیلی،
‫پاشون هم بزرگتره و هم نرم‌تر
‫این به کنار، چیزهای دیگه‌ای هم هست. ‫خیلی چیزهای دیگه.
‫شرون…
‫ازم خواست
همچی رو فراموش کنم
‫محکم منو زد
‫باورت میشه اصلاً؟
‫ردّش مونده
‫طبیعتاً کاری نکردیم
‫الانم که می‌بینی، اون تو پیش شوهرتـه و
‫دوتایی دارن به ریشمون می‌خندن، شرون. ‫واقعیت محضـه.
‫دارن به ریش ما می‌خندن و ‫ما رو خر فرض کردن
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫می‌خوام مبلغی که
‫توی حساب مشترک بنده و
‫خانمم هست رو ‫به یه حساب شخصی منتقل کنم
‫بسیار خب. کارت شناسایی‌تون رو لطف می‌کنید؟
‫خدمت شما
‫تشکر
‫افسر پلیس هستید، درسته؟
‫- بله خانم، همینطوره ‫- خوبه
‫کل موجودی منتقل بشه؟
‫بله، کل موجودی
‫نمی‌خوای یه چیزی بخوری؟
‫گرسنه‌ام نیست
‫عزیز دلم، لطفاً یه لقمه بخور
‫گرسنه‌ام نیست
‫هوس چیز دیگه‌ کردی؟
‫گرسنه‌ام نیست
‫الو؟ بله؟
‫لیز؟
‫لیز، تویی؟
‫با من حرف بزن. خواهش می‌کنم، لیز
‫واسه چی گوشیم رو ورداشتی؟ ‫پسش بده ببینم
‫عزیز دلم، دوباره شروع نکن
‫آخه واسه چی باید گوشیت رو بگیرم؟
‫احتمالاً مانتی پشت مبلی جایی انداختدش
‫یه جایی همین جاهاست
‫بعد غذا می‌گردیم پیداش می‌کنیم
‫لیز!
‫بدش به من
‫گوش کن بهم، یه چیزی می‌خوام بگم ‫که سرحال میاردت
‫باعث میشه اشتهاتم برگرده
‫من حامله‌ام، دنیل
‫می‌دونم با عقل جور در نمیاد
‫اما دکترم تأیید کرده
‫توجیهی براش نداره
‫گفتش ممکنـه جنبه‌ی روان‌شناختی داشته باشه
‫که تا حالا باردار نشدم
‫واسه فهمیدن جنسیتش ذوق نکردی؟
‫آخه خودم همچین حسی دارم
‫دیگه چی از خدا می‌خوای؟
‫می‌خوام که از خونه‌ی من بری بیرون
‫چی گفتی؟
‫می‌خوام که از خونه‌ی من بری بیرون
‫- چرا؟ ‫- خودت بهتر می‌دونی
‫روحمم خبر نداره از چی حرف می‌زنی
‫می‌دونم چه خبره
‫می‌دونم داری بهم دروغ میگی
‫برو…
‫من هم قول میدم که ‫هیچکس نیاد دنبالت بگرده
‫ولی اگه نری، ‫میدم بازداشتت کنن و
‫میری زندان. ‫به من دست نزن.
‫وسایلت رو جمع کن و
‫برو بیرون. بدون شلوغ‌کاری و قشقرق. ‫همین امشب.
‫من نمیرم، دنیل
‫اینجا خونه‌ی منـه
‫سرنشین، دستات رو نشونم بده
‫لطفاً ماشین رو خاموش کنید، خانم
‫خفه شو
‫شرمنده، سرکار
‫چراغ قرمز رو رد کردید و ‫سرعت‌تون غیرمجاز بود، خانم
‫ازتون می‌خوام از ماشین‌تون پیاده شید
‫آره، حق با شماست. خفه شو
‫چراغ قرمز رو ندیدم
‫مشکلی نیست. ‫لطفاً پیاده بشید، خانم.
‫دستاتون رو بذارید روی ماشین
‫این موبایل رو از کجا آوردید؟ ‫کی بهتون داده؟
‫موبایل خودمـه. ‫خریدمش.
‫به من دروغ نگو
‫- چی؟ ‫- به من دروغ نگو
‫زنی به اسم لیز می‌شناسی؟
‫چی؟ نه. نه، این موبایل خودمـه
‫این موبایل، خانم. ‫کی اینو بهتون داده؟
‫- این موبایل ِمنـه ‫- چی؟
‫- این موبایل منـه ‫- خل شدی؟
‫- این موبایل منـه ‫- موبایل رو بذار کنار، رفیق
‫شما ساکت، جناب
‫حق نداری توی گوشیش سرک بکِشی
‫سرنشین، از ماشین پیاده نشو
‫اگه صلاحت رو بدونی ‫بیشتر از این جلو نمیای
‫- دنیل، سخت نگیر ‫- گفتم موبایل رو…
‫دنیل، چه غلطا؟
‫چه غلطا!
‫از براوو دو به مرکز، ‫تیراندازی شده. سوژه تیر خورده
‫شرمنده، عمدی نبود. ‫بیا، دستت رو بده من.
‫دنیل، شوخیت گرفته لعنتی؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫شرمنده
‫ببخشید
‫دکتر ایوانز. دکتر ایوانز
‫سلام، نیل
‫دکتر ایوانز، چطور پیش رفت؟
‫تا چند ماه باید دارو مصرف کنه،
‫ولی مشکل جدی‌ای نیست
‫اقلاً به نظر جدی نمیاد
‫به ساده‌ترین عبارت ممکن،
‫به نظرم شکل خفیفی از «توهم گزند»ـه
‫نمی‌تونم بگم چی عاملش بوده،
‫ولی گمونم خوب میشه
‫اون کاملاً باهام همکاری کرد
‫کمی زمان می‌بره،
‫ولی به نظرم بهبود پیدا می‌کنه
‫می‌تونه به کارش ادامه بده؟
‫بهتره یه مدت از شغل پلیسی دور باشه
‫واسه خودش و همه‌ی افراد اینجا بهتره
‫و برای خودش خطر محسوب نمیشه؟
‫یا برای بقیه؟
‫نه، فقط یکم گیج شده
‫هیچ خطر حقیقی‌ای برای کسی نداره
‫مادامی که داروهاش رو مصرف کنه،
‫گمونم مشکلی براش پیش نمیاد
‫منو بدجور ترسوند، دکتر
‫رسماً زده بود به سرش
‫ترسیدم
‫فکر کردم قراره ‫همه رو بکُشه
‫من رو هم همینطور
‫جای نگرانی نیست
‫دنیل، بالأخره غذا می‌خوری یا نه؟
‫فقط جوابم رو بده. آره یا نه؟
‫چرا داری این کار رو باهام می‌کنی؟
‫از گرسنگی می‌میری
‫همین رو می‌خوای؟
‫چه کار دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫نمی‌دونم چه کار دیگه‌ای از دستم برمیاد
‫لطفاً باهام حرف بزن
‫باید یه چیزی بخوری
‫هر چی دلت بخواد برات درست می‌‌کنم
‫فقط بگو دلت چی می‌خواد ‫تا برات درستش کنم
‫هر چی که بخوای
‫همیشه می‌دونستم
‫یه تخته‌اش کمـه،
‫ولی همیشه امیدوار بودم که شاید…
‫حق نداری راجع به دنیل اینطوری حرف بزنی
‫اون همه چیزش رو به پام ریخته
‫هیچکس مثل اون دوستم نداره و ‫تو فقط و فقط قضاوتش می‌کنی
‫دیگه حق نداری جلوی من ‫ازش بد بگی
‫شنیدی، بابا؟
‫بابت حرفی که زدی عذرخواهی کن
‫از من. همین الان
‫بابا، دیشب یه خوابی دیدم
‫توی اون ساحلی که پیدام کردن دراز کشیده بودم
‫یادم نمیاد چی تنم بود،
‫ولی انگار چندین سال بود که اونجا بودم
‫و تو هم اونجا بودی
‫دنیل هم اونجا بود. ‫همگی اونجا بودیم.
‫نکته‌ خنده‌دارش اینه که زندگی توی اون جزیره
‫شبیه اینجا نبود
‫چند روزی طول کشید که بفهمم،
ولی قوانین اونجا با اینجا فرق می‌کرد
‫اونجا سگ‌ها امور رو در دست داشتن
‫مردم جای حیوانات بودن و ‫حیوانات جای مردم
‫بابا، باید اعتراف کنم که سگ‌ها ‫خیلی خوب باهامون رفتار می‌کردن
‫اونا بهمون غذا می‌دادن و
‫زخم‌هامون رو می‌لیسیدن و ‫بعدش پانسمانش می‌کردن و
‫هیچوقت گازمون نمی‌گرفتن،
‫حتی وقتی که سعی می‌کردیم ‫بهشون صدمه بزنیم
‫و هر روز صبح بهمون ‫شکلات می‌دادن که بخوریم
‫چون سگ‌ها نباید شکلات بخورن، می‌دونی
‫گوشت برّه که غذای مورد علاقه‌ی منـه،
‫خوراکی کمیابی بود و
‫سگ‌ها اکثراً اونو برای خودشون نگه می‌داشتن
‫تا چند روز اول، غذا نمی‌خوردم و
‫منتظر پس‌مونده‌ی شیشلیک برّه می‌شدم،
‫ولی همیشه یکی دیگه ‫زودتر می‌رفت سراغش پس…
‫در نهایت، شکلات رو خوردم
‫چون مثل ریگِ بیابون همه جا ریخته بود
‫زیاد به دلم ننشست
‫ولی بهتر از گرسنه موندن بود و…
‫از اون به بعد، هر روز شکلات رو می‌خوردم
‫و به این نتیجه رسیدم
‫بهتره وقتی گرسنه‌ای، یه چیزی بخوری که
‫همیشه در دسترسـه
‫تا به چیزی امید ببندی که
‫هر روز صبح خیلی زود تموم میشه
تأکید می‌کنم، هر روز صبح
‫دنیل بی‌نقص نیست،
‫ولی همیشه کنارم بوده
‫حالا برو بالا و ببینش
‫ازت دیدنت خیلی خوشحال میشه
‫من کلی کار دارم. باید برم
‫برو بالا. فقط یه لحظه. ‫یه سلامی بکن.
‫شرمنده، باید برم. ‫باشه یه وقت دیگه.
‫سلام
‫سلام، عزیزم
‫تازه رفتم مغازه
‫یه مقدار گوجه‌فرنگی درجه یک و ‫گوشت فیله‌ی گاو خریدم
‫اتفاقی تمی و کیت رو دیدم
‫تمی گفت واقعاً سر کار جات خالیـه
‫من گرسنه‌ام
‫حتماً، عشقم. ‫چی برات درست کنم؟
‫همین فیله‌ای که تازه خریدم رو می‌خوای
‫یا اسپاگتی؟
‫توی فریزر یه مقدار هم سالمون هست
‫ماهی می‌خوای یا گوشت؟
‫گوشت
‫عالیـه
‫- عزیزم ‫- ها؟
‫ازت می‌خوام یکی از ‫انگشت‌هات رو قطع کنی و
‫با گل‌کلم بپزیش و بیاریش برام تا بخورم
‫یا مثلاً انگشت شستت، ‫هر کدوم که خودتت صلاح می‌دونی
‫من این رو می‌خوام. ‫می‌تونی برام درستش کنی؟
‫- سلام، دنیل ‫- سلام، دکتر
بفرمایید داخل
‫گمونم روند درمان خیلی بهتر شده، دنیل
‫گمونم معالجه و داروها دارن کم‌کم اثر می‌کنن
‫حالت چطوره؟
‫بهترم، دکتر
‫عالیـه
‫فقط گاهی نگران میشم
‫در مورد چی، دنیل؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫ولی قبلش…
‫می‌خوام مطمئن شی ‫کسی به حرفامون گوش نمیده
‫که اون پشت در یا هیچ جای خونه نباشه
‫هیچکس پشت در نیست، دنیل
‫لیز رفته بیرون
‫چی آزارت میده؟
‫اون زن…
‫که میگه لیزه…
‫دیشب انگشتش رو قطع کرد و ‫برام سِروش کرد
‫تا بخورم
‫طبیعتاً من نخوردمش
‫گربه خوردش
‫و امروز صبح زود،
‫بیدار شدم و اومدم طبقه پایین و
‫دیدم داره به صورت و شکمش مُشت می‌زنه
‫وضعیت خوابت چطوره، دنیل؟
‫خوب نیست، دکتر
‫نگرانم که
‫دیر یا زود به من هم صدمه بزنه
‫باید از اینجا ببریدش بیرون،
‫دارم بهتون میگم
‫به وقتش، دنیل
‫فقط صبور باش، خب؟ ‫بهم اعتماد کن
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، دکتر
‫لیز، تابحال
‫حریم خصوصی بیمار و دکتر به گوشِت خورده؟
‫آره
‫آره، می‌دونم
‫کسی کتکت زده، لیز؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫می‌دونم که تازه
‫مصیبت غم‌انگیزی رو پشت سر گذاشتی
‫و واقعاً بابت افتادن بچه‌ات متأسفم
‫ولی باید زبون وا کنی، لیز
‫اگه این اتفاقات زیر سر کسیـه…
‫اون‌وقت واقعاً بهتره بگی
‫به‌خاطر خودت
‫اون کتکم زد
‫دنیل
‫ولی تقصیر اون نبود
‫من حاضر جوابی کردم و
‫بهش یه قرص‌هایی دادن که
‫باعث میشه هر از گاهی پرخاشگر بشه
‫از عمد این کار رو نکرد
‫وقتی بهش گفتم حامله‌ام
‫حسابی خوشحال شد
‫دنیل رو هم که می‌شناسی…
‫آزارش به مورچه نمی‌رسه
‫لطفاً راجع به این قضیه ‫به هیچکس هیچی نگو
‫من که فراموشش کردم
‫تو هم بهتره فراموشش کنی
‫شرمنده. خیلی خسته‌ام و
‫بعد از این همه بالا پایین…
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم. ‫پس خیلی ممنون.
‫روز بخیر
‫لیز…
‫سلام، بابا
‫فقط زنگ زدم بگم که
‫امروز نمی‌رسم بیام
‫باید برم دفتر، یه…
‫یه جلسه هست که بودنم لازمـه
‫به عمو استنلی بگو ‫خیلی ناراحتم که ندیدمش و
‫حواست باشه کلی عکس بگیری، خب؟
‫راستی، بابا، یادم رفت
‫قصد داریم
‫چند روزی بریم سفر تا یکم استراحت کنیم
‫یه مدت مرخصی می‌گیرم و
‫واسه دنیل هم خوبـه. ‫آرومش می‌کنه.
‫پس یه چند روزی نیا سمت‌مون، خب؟
‫هنوز مطمئن نیستم کجا قراره بریم
‫دنیل رو که می‌شناسی، ‫همیشه مُردده
‫ولی احتمالاً می‌ریم یه جای دور افتاده که
‫آنتن‌دهیش خوب نیست، ‫پس هر وقت رسیدیم
‫بهت خبر میدم کجاییم
‫خیلی‌خب، خداحافظ
‫خوشحالم که سر حال می‌بینمت، عشقم
‫دیروز، دکتر گفت
‫باید دوز داروهات رو یکم بیشتر کنیم و
‫هر از گاهی بریم بیرون
‫می‌تونیم بریم یه قدمی بزنیم، اگه بخوای
‫نه، حسش نیست
‫هر طور مایلی
‫من گرسنه‌ام
‫یه چیزی برات درست می‌کنم
‫برات میارمش، تو برو بالا
‫گرسنه‌ی عادی نیستم
‫دارم از گرسنگی تلف میشم
‫ولی امروز دیگه برام انگشت سرو نمی‌کنی
‫انگشت‌هات چندش‌آور هستن
‫راستش، من اصلاً نخوردمش. ‫دادم مانتی خوردش.
‫یه چیز شکم‌پُرکن می‌خوام
‫مثلاً کلِ پات
‫یا…
‫کبدت
‫کبد پر از آهنـه
‫خیلی مغذی‌ـه. ‫اینطور میگن.
‫لطفاً برو روی ترازو
« رَ.ب.ا ساندویچ می‌خورد »
‫خوبه
‫این دفعه ده دقیقه وقت دارید
‫- پونزده دقیقه ‫- ده دقیقه
‫حتی یه ثانیه هم بیشتر نه. ‫بیشتر از این از دستم بر نمیاد.
‫- ده دقیقه کافیه ‫- خیلی‌خب، دنبالم بیاید
‫همینجا صبر کن
‫براتون مهمـه مرد باشه یا زن؟
‫نه
‫این یکی رو امروز آوردن. ‫زخم گلوله.
‫همون خوبه
‫خودت که شنیدی، ‫وقت تنگـه
‫می‌تونی حدس بزنی ‫آزمون نهایی چی می‌تونه باشه؟
‫عالیـه
‫به نظرت از پسش بر میای؟
‫گمونم بتونم. آره
‫راستش، مطمئنم می‌تونم، خانم امیلی
‫من هم نظرم همینـه، آنای عزیز و قشنگم
‫زود باش
‫اگه اسم این پسره‌ی فوت شده رو بگی چی؟
‫اسمش چیه؟
‫مارتین لوو
‫مارتین لووی عزیز،
‫از دستانم زندگی بگیر
‫چشمانت را باز کن
‫فکر کنم تکون خورد
‫پاش تکون خورد
موفق شدم
‫میشه با یه جسد دیگه امتحان کنم؟
‫تمرکز کن، عزیزم
‫اگه می‌خوای لمسش کن
‫شاید کمکت کنه
‫نمی‌خوام لمسش کنم
‫یعنی چی؟
‫فکر کنم حالم بد شه. اینجا…
‫کِرِم مخصوصی هست که ‫زیر دماغم بزنم تا این بوی گند رو حس نکنم؟
‫بوش خیلی بده
‫نه، کرم مخصوصی…
‫نیست
‫دوباره سعی کن. ‫فقط آروم باش و دوباره امتحان کن.
‫میشه تماشام نکنید؟
‫اگه مشکلی نیست
‫مارتین لووی عزیز،
‫از دستانم زندگی بگیر
‫چشمانت را باز کن
‫آنا، کافیـه
‫ادامه دادن فایده‌ای نداره
‫اندرو، بیا بریم
‫خیلی ممنون، آنا. ‫حیف شد.
‫خانم امیلی، میشه با یه جسد دیگه…؟
‫مثلاً یه زن؟
‫هی، هی. خیلی ممنون، آنا
‫لطفاً بلند شو
‫متأسفانه نه، نبود
‫درسته
‫آره، داریم از سردخونه بیرون میایم
‫فکر می‌کنیم بهتره فردا برگردیم که
شب توی جاده نباشیم
‫آره
‫آره، به نظر ما هم این بهترین کاره
‫آره، همینجا کنارمـه
‫آره، حالش خوبـه
‫جفت‌مون خوبیم
‫آم…
‫تا فردا آب داریم، کافیـه
‫یه نصفه گالونی هست
‫خیلی‌خب
‫ممنون. خداحافظ، آکا
‫مطمئنم پیداش می‌کنیم
‫یجورایی خیالم راحت شد که اون نبود
با قیافه‌اش حال نکردم
‫تواضع نداشت
‫می‌دونستم اون دختر اونی که دنبالشیم نیست
‫فقط نمی‌خواستم بهت بگم
‫جدی میگم
‫دیشب یه خوابی دیدم
‫قبلش نمی‌خواستم بهت بگم،
‫چون نمی‌خواستم ناراحتت کنم
‫ولی الان می‌تونم برات تعریفش کنم
‫من توی یه استخر بزرگِ خوشگل ‫مستطیل‌شکل بودم
‫استخر یه سکوی شیرجه داشت
‫بگذریم، مهم نیست. ‫مهم اینـه که
‫تهِ استخر گیر افتاده بودم
‫موهام توی فیلتر پمپ استخر گیر کرده بود و
‫نمی‌تونستم به سطح آب بیام،
‫ولی نمی‌دونم چرا می‌تونستم زیر آب تا ابد
‫نفسم رو نگه دارم
‫داشتم مستأصل می‌شدم
‫متقاعد شده بودم که از ‫گرسنگی و تشنگی می‌میرم و
‫قبل اینکه کار از کار بگذره
‫هیچکس نمی‌فهمه چی شده
‫که یهویی از بلندگوهای استخر
‫آهنگ پخش شد
‫چند ثانیه بعدش،
‫دو تا شمایل انسانی وارد آب شدن
‫هر چند نمی‌تونم با قطعیت بگم
‫چون یکی از اون ورزش‌هاست که
‫همه تجهیزاتِ یکسان استفاده می‌کنن و
‫هیکل‌هاشون مو نمی‌زنه و
‫همیشه شبیه دوقلوها هستن
‫یکی از اون زن‌ها منو دید
‫دمش گرم،
‫بلافاصله تمرینش رو متوقف کرد،
‫پس می‌دونستم اون نیست
‫یکم آب می‌خوای؟
‫نه، مرسی
‫گرسنه‌ام
‫می‌خوای بریم بیرون یه چیزی بخوریم،
‫یا می‌خوای همینجا غذا بگیریم؟
‫ترجیح میدم بیرون نرم
‫زنگ می‌زنم غذاخوری طبقه پایین
‫خودم میرم تحویلش می‌گیرم
‫سلام. می‌خواستم سفارش بدم، بیرون‌بر لطفاً
‫الان چی حاضر دارید؟
‫برگر
‫ساندویچ پنیر کبابی
‫نه. ماهی نه. ‫ما ماهی نمی‌خوریم.
‫و اگه از من می‌شنوید،
‫شما هم بهتره هیچ‌وقت ماهی نخورید. ‫اصلاً و ابداً.
‫برای من برگر
‫پنیر کبابی
‫و یه ساندویچ پنیر کبابی، لطفاً
‫نه، نوشیدنی نمی‌خوایم
‫خیلی‌خب، یکم دیگه میام اونجا
‫من میرم یه دوش بگیرم
‫امیلی؟
‫- شرمنده، اندرو ‫- کجا بودی؟
‫قرار شد صبح زود بریم
‫من صبح زود پا شدم و رفتم ‫یکم رانندگی کنم تا ذهنم آروم بشه و
‫بعدش حساب ساعت از دستم ‫در رفت و فهمیدم دیر کردم،
‫پس با عجله برگشتم
‫امیلی، من یه ساعته که اینجا منتظرم
‫بهت زنگ زدم، جواب ندادی. ‫نگران شده بودم.
‫خب، شرمنده، ‫گوشیم رو نگاه نکردم
‫با مسافرخونه تسویه کردی؟
‫هزینه‌اش چی؟
‫ردیفش کردم
‫از آب چیزی مونده؟ ‫خیلی تشنه‌ام
‫می‌دونی، اگه می‌خوای بری
‫دختر و شوهرت رو ببینی، برو
‫من به هیچکس هیچی نمیگم، خودت که می‌دونی
‫می‌دونم، اندرو
‫ولی نمی‌خوام ببینم‌شون و
‫اگه نظرم عوض شد، بهت میگم
‫بزن بریم
‫- سلام، رفیق ‫- سلام، اندرو
‫نگران بود که یه‌وقت
‫قبل از وقتِ خوابش برنگردید
‫دیر کردید
‫نه، تقصیر منـه. ‫زیادی خوابیدم.
‫جک، میوه‌ات رو تموم کن،
‫بعدش می‌تونی جوجه‌تیغیت رو ‫به امیلی نشون بدی
‫این داوطلب جدید
‫خیلی براش هیجان‌زده‌ام
‫دقیقاً همونیـه که دنبالشیم
‫این از جزئیاتش و یه مقدار پول نقد
‫یه اتاق توی همون ‫مسافرخونه‌ای که دیشب موندید
‫رزرو کردم
‫به قدر کافی سیب خوردی، جک
‫بهتره پُرخوری نکنی
‫جوجه‌تیغیت رو نشونم بده
‫اوضاع با امیلی مرتبـه؟
‫اون کارش درسته، فکر کنم. ‫باهوش و تیزبینـه.
‫خیلی دوستش دارم
‫آره، امیلی ردیفـه
‫گاهی عجیب‌غریب میشه، ولی خوبه
‫سفر بدجور خسته‌ام کرده،
‫ولی هنوزم سرحالم
‫گمونم اندرو عاشق اُمی شده
‫- جدی؟ ‫- اوهوم
‫دیشب موقع خواب،
‫گمونم داشت خواب می‌دید
‫راستش خیلی بامزه بود
‫مدام می‌گفت
‫«شکم، باهمدیگه، اُمی، پاها»
‫همش همین رو می‌گفت
‫خب، امروز روز شانسشـه چون مریض شدم،
‫پس گزینه‌‌ی دیگه‌ای نداره
‫نُه روز دیر شده بود
‫فکر کردم خیلی بد باشه. ‫حتی چندتا قبر انتخاب کردم.
‫حیف شد
‫اوضاع قایق چطوره؟
‫قایق تقریباً حاضره. ‫اُمی فردا نشونت میده.
‫چه خبر فوق‌العاده‌ای
این بزرگترین اتاق قایقـه
حکم اتاق انتظار کسایی رو داره که دنبال برکت اونن
فوق‌العاده‌ست
مجسمه‌ی بالاتنه‌اش رو این داخل نگهداری می‌کنیم
فقط برای مناسبت‌های خاص و
،مدت زمان محدود میاریمش بیرون
.مخصوصاً توی تابستون .دلیلش هم که واضحـه
یه مجسمه‌ساز جوون مجسمه رو با یخ درست می‌کنه
طبیعتاً بدون هزینه
اینجا اتاق‌خوابشـه
اونا چی؟
،اونا هم اتاق مهمونن
واسه وقتی یکی به‌خاطر آب و هوای بد نمی‌تونه برگرده ساحل و
،مجبور میشه شب رو بمونه
یا وقتی بخواد یه مدت یه نفر پیشش بمونه
قایقش از چیزی که فکر می‌کردم بزرگتره. معرکه‌ست
اسمش هم شاهکاره
جک قبول نداره
میگه نمی‌خوره معنی آب بده
بیشتر انگار قایقِ بابانوئلـه (H-O-H)
وقتشـه یکم آب بردارید و راه بیفتید
یکم دیگه میریم
اون زنـه همش به من زل زده
می‌شناسیش؟ - نه -
عذر می‌خوام
میشه یه لحظه وقت شما رو بگیرم؟
حتماً
من ربکا کینگ هستم
‏۲۹ سالمـه
فوق‌لیسانس ادبیات دارم و الان داخل
بخش کارگزینیِ یه شرکت چند ملیتی مشغول به کارم
ولی اینا مهم نیست
خواهرم، روث، دامپزشکـه
کلینیکش پلاک هجدهِ خیابون کنتـه
من و خواهرم دوقلوییم
فکر کنم اونی که دنبالش می‌گردید خواهرم باشه
لازم نیست بیشتر از این وقتتون رو تلف کنید
قسم می‌خورم، خودشـه
آم، خانم کینگ. سلام
.اجازه بدید خودم رو معرفی کنم .من مارک بال هستم
ایشون هم همسرم هستن، استفانی بال
ما اومدیم دیدن پدر و مادرش
ببینید، مادرش کمی ناخوش‌احوال هستن و
در واقع دنبال یه چیزی هستیم
یه آپارتمان قشنگ و بزرگ و مقرون‌بصرفه
دقیقاً متوجه نمیشم که
ازمون چی می‌خواید - گوش کن. امیلی؟ -
این کارت روثـه
پشتش آدرس و شماره‌ی خودم رو نوشتم
اگه ببینیش، دقیقاً متوجه منظورم میشی
مرسی
به نظرم بهتره با اُمی و آکا تماس بگیریم
فکر نکنم لازم باشه
معلومـه دیوونه‌ست
اسممو از کجا می‌دونست؟
شاید یکم پیش وقتی صدات کردم شنیده. چی بگم
اندرو، اون زن و خواهر دوقلوش
قشنگ شبیه اون زنی هستن که توی
خوابی بود که برات تعریف کردم
امیلی، بذار یه چیزی رو یادآوری کنم
شاید یادت رفته
،زنی که ما دنبالشیم
خواهر دوقلوش باید مُرده باشه و
خانم ربکا کینگ سرحال و قبراق
الان داشت شخصاً باهامون صحبت می‌کرد
،نمی‌دونم توی خوابت چی دیدی
ولی من می‌دونم الان توی بیداری چی دیدم و
ارزش نداره بیشتر از این بهش فکر کنیم
عزیزم، برو به مامانی سلام کن
ببخشید، جوزف. باید یه روزی زنگ می‌زدم و توضیح می‌دادم
عیبی نداره
حالت خوبـه؟
دخترمون کم‌کم داره شبیهت میشه
اینجاهاش
مامان، کفش‌های جدیدمو ببین
بابا تازه برام خریده - چه قشنگن -
دیگه باید برم
یکم بمون
.می‌خوایم املت درست کنیم باهامون غذا نمی‌خوری؟
باید برم. یه قرار ملاقات دارم
ولی شاید یه وقت دیگه
.خواهش می‌کنم نرو .تو رو خدا
امشب بیا
لازم نیست زیاد بمونی
فقط می‌تونیم با هم شام بخوریم
حتی یه مدت کوتاه
فقط یه ساعت
خیلی دلتنگتیم
ببینم چی میشه
ساعت هشت و نیم شام می‌خوریم
عه، چقدر دیر
کجا اقامت داری؟
باید برم
ونسا وبر
‏۲۹ سالشـه
پیشخدمتـه
خواهر دوقلوش شیش سال پیش داخل تصادف مُرده
،دوقلوهای مشابه نبودن
ولی فکر کنم بازم پیش‌نیازهای لازم رو داره
آره، مشکلی نیست
به نظرت پدر واقعی جک کیـه؟
چی داری میگی؟ معلومـه دیگه، اُمی
بعید می‌دونم. اصلاً شبیه هم نیستن
شاید پسر توئـه
میشه انقدر چرت نگی؟
…خب، ونسا
با پدر ۶۷ ساله‌اش زندگی می‌کنه
میشه بپرسم متولد چه سالی هستید؟
۱۹۵۵ - ۱۹۵۵ -
وضعیت تأهل؟
جدا شدیم
بچه دارید؟
دوتا دختر داشتم
داشتید؟
متأسفانه جفتشون از دنیا رفتن
جفتشون؟
یکی‌شون چند وقت پیش ،توی تصادف عمرشو داد به شما
اون یکی هم سه هفته پیش
یهویی دچار حمله‌ی قلبی شد
…اگه میشه
بذارید یه سؤال دیگه هم بپرسم و
…اگه نمی‌خواید مجبور نیستید جواب بدید
وقتی مُردن چند سالشون بود؟
یکی ۲۶ سالش بود
اون یکی هم ۳۲
دوقلو بودن
بله، در جریانیم
بیشتر از این وقتتون رو نمی‌گیریم
قوی باشید، آقای وبر
بابت چایی و همکاری‌تون ممنونیم
واقعاً دخترهای قشنگی داشتید، آقای وبر
قد بلند، لاغر
میشه بپرسم قدشون چقدر بود؟
تقریباً ۱۷۵
چقدر حیف
می‌خوره ۶۰ کیلو هم بوده باشن، درستـه؟
چقدر حیف. خیلی ممنون که وقت گذاشتید، آقای وبر
خواهش می‌کنم
ممنونم
امروز برگردیم؟
بیا فردا بریم
پول اتاق رو که دادیم
مگه اینکه ترجیحت این باشه که بنا به هر دلیلی امروز برگردیم؟
نه، همون فردا صبح خوبـه
تازه، خیلی خسته‌ام
فکر کنم مریض شدم
دلم می‌خواد یه دوش آب‌گرم بگیرم و شب رو زود بخوابم
آره، من هم همینطور
فکر کنم تب داری
میرم داروخونه برات دماسنج و چندتا قرص می‌گیرم
لازم نیست
نه، هست. باید دمای بدنت رو بیاریم پایین
روتو بپوشون. پنج دقیقه دیگه برمی‌گردم
امیلی
دیشب نیومدی
ببخشید
مشغول کار بودم و تا دیروقت طول کشید
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
فقط…اومدم مسکّن بگیرم
پای دخترمون توی کلاس باله آسیب دیده
،آسیبش جدی نیست ولی درد داره
پاش چی شده؟
شکسته؟ ورم کرده؟
فقط پیچ خورده
ولی آره. سریع روش یخ گذاشتیم
اصلاً اشکش در نیومد
می‌دیدی بهش افتخار می‌کردی
،امشب بیا دیدنش هر وقت کارت تموم شد
سعیمو می‌کنم
بده ببینم
جدی تب داری
‏۳۸ درجه. ولی مطمئنم فردا بهتر میشی
با آکا صحبت کردم
نگران بودن، ولی بهشون گفتم که هیچ مشکلی نیست
بیا، آبت رو بخور
نباید سینه‌پهلو کنی، درستـه؟
امیلی، به نظرم زیادی داری گنده‌اش می‌کنی
سعی کن یکم بخوابی
به خواب نیاز داری
من هم یکم دیگه می‌خوابم
خودم هم امروز خیلی خسته‌ام
ببخشید دیر کردم
نمی‌تونستم زودتر بیام
به همین زودی خوابیده؟
آره، یکم پیش خوابید
خیلی مشتاق دیدنت بود
بیا تو
نمی‌تونم خیلی بمونم
پاش چطوره؟
خوبـه
،فکر کنم هنوز کمی درد داره
ولی خیلی زود حالش خوب میشه
گشنتـه؟
نه
یه نوشیدنی می‌خوای؟
شاید یه کوکتل؟
یه کوکتلِ مخصوص خودمو دارم
هر شب قبل خواب یه لیوان می‌خورم
،عین کوکتل‌های کلاسیک
ولی فرق می‌کنه
«اسمشو گذاشتم «پیشونیِ امیلی
صبر کن
…اوه
اوضاع توی اداره چطوره؟
اون ترفیعـه رو گرفتی؟
…آره. آم
یه سال پیش
بالاخره
پول بیشتر در ازای همون مقدار کار
دفترم هم کمی بزرگتره
خیلی خوبـه
همه چی خوبـه
،هی، امیلی
…می‌دونستی که
پیشونیت با یکم سالمون خیلی می‌چسبه؟
یکم برات بیارم؟
من ماهی نمی‌خورم، جوزف
صحیح
…خب
با کسی رابطه داری؟
کس دیگه‌ای هست؟
نه، فقط خودمم
نگفتی کجا اقامت داری
باید برم
ببخشید، خب؟
دیگه سؤال نمی‌پرسم
فقط یکم دیگه بمون
یه نوشیدنی دیگه می‌خوای؟
…انگار یه چیزی عوض
اون عکسـه قبلاً هم اونجا بود؟
به هیچی دست نزدم
همه چی درست مثل وقتیـه که رفتی
سوار شو
،امیلی
می‌خوام بدونی احتمالش هست که مایعات آلوده
از طریق عرق از بدنت دفع بشن
قبلاً سابقه داشته
من امیدوارم
می‌خوام تو هم امیدوار باشی
تا جای ممکن دما رو می‌بریم بالا
تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم
واقعاً خیلی بد شد
نباید می‌ذاشتی آلوده‌ات کنه، امیلی
این از طرف جفتمونـه تا کمکت کنه
…تا وقتی که
تصمیم بگیری چیکار می‌خوای بکنی
دلمون برات تنگ میشه
منو ببخشید
لازم نیست از ما عذرخواهی کنی
تو فقط به خودت صدمه زدی
اونی که آلوده‌ست تویی
ناامیدتون کردم
نمی‌دونم چطوری اینطوری شد یا چرا
،امیلی
شاید تمام این اتفاقات حکمتی داشته
شاید اینطوری صلاح بوده
همه که نمی‌تونن عضوی از ما باشن
شاید سرنوشتت توی دنیا این باشه که دخترتو بزرگ کنی و
با شوهرت توی یه خونه زندگی کنی
عیبی نداره. اصلاً چیز بدی نیست - نه. نه -
چیزی نیست
.خیلی تشنمـه میشه یکم آب بهم بدید؟
مراقبت کن، امیلی
به سلامت
دلمون خیلی خیلی برات تنگ میشه
یه فکری دارم
،اگه بیشتر عرق کنم
بدنم خودش رو پاک می‌کنه و آلودگیم از بین میره
دارم عرق می‌کنم
!آکا
،وقتی جوون‌تر بودیم من کله‌شق‌تر و بازیگوش‌تر بودم و
روث بیشتر ساکت و وظیفه‌شناس بود
یه شب که جفتمون خونه تنها بودیم و
،والدین‌مون رفته بودن یه مسافرت سه‌روزه
این فکر به سرم زد که چندتا از دوست‌های دخترمون رو دعوت کنیم
وقتی به هوش اومدم، دیدم داخل خونه‌ام
روث کنارم نشسته بود
بلند شدم
پشتم یکم درد می‌کرد
رفتم دستشویی
تشنه‌ام بود
وقتی توی آینه به صورتم نگاه کردم، دیدم که
کوچکترین زخمی روی صورتم نبود
.چند لحظه بعد صدای روث رو شنیدم ،بهم گفت
.خیلی خوش‌شانسی» «.ممکن بود بمیری
…بعد گفتش
،باید خونه رو مرتب کنیم» «چون مامان و بابا یکم دیگه می‌رسن
وقتی برگشتن هیچی در این باره بهشون نگفتیم و
بعد از اون شب دیگه حرفی دربارش نزدیم
یه نوشیدنی دیگه می‌خوای؟
نه، نمی‌خوام. ممنون
باید بری ببینیش، امیلی
فرض کنیم تمام حرف‌هات حقیقت باشه
هنوز یه مشکل بزرگی هست
می‌دونم. می‌دونم
،برای اینکه تمام شرایط رو داشته باشه
من باید می‌مُردم
منظورت همینـه، درستـه؟
می‌خوام همین رو بهت بگم
من واقعاً باید می‌مُردم
!هی
بیا اینجا. وایسا. وایسا
بیا اینجا
زودباش
سلام. چی شده؟
…داشتیم قدم می‌زدیم و
دوتا سگ ولگرد بهش حمله کردن
حتی نتونست واکنش نشون بده
بیاید پشت
چند سالشـه؟
پنج
انگار سنش بیشتره ها
یعنی شیش سالشـه
ببخشید، من حسابی شوکه شدم
اسمش چیـه؟
لیندا
دختر شجاع من کیـه، لیندا؟
دختر شجاع من کیـه؟
این سگ حکم خانواده‌ام رو داره
جز اون کسی رو ندارم
نمی‌دونم درک می‌کنید یا نه
میشه بپرسم ازدواج کردید یا نه؟
بچه دارید؟
نه
بچه ندارم
زخمش عمیقـه
سگ‌هایی که بهش حمله کردن حتماً خیلی وحشی بودن
همینطوره
دارویی مصرف می‌کنه؟
مشکل جسمانی دیگه‌ای نداره؟
نه
پس با این حیوون‌ها رو وزن می‌کنید؟
بله
،روزی دو بار همراه با غذا این هم برای دردشـه
نمی‌دونم چطوری ازتون تشکر کنم
فقط امیدوارم حالش زود خوب بشه
برو
اینجا چیکار می‌کنی؟
تعقیبم می‌کردی؟
پاک زده به سرت؟
امیلی، بابت اتفاق اون شب عذر می‌خوام
.جوزف، خواهش می‌کنم فقط برو .دیگه نمی‌خوام ریختت رو ببینم
اومدم ازت عذرخواهی کنم
جفتمون حسابی عصبی بودیم
دلم خیلی برات تنگ شده بود
…خواهش می‌کنم، فقط
بیا به دخترمون سلام کن
دخترمون رو آوردی؟
خیلی‌خب، باشه
بریم
سلام، عزیزم
سلام. خیلی خوشحالم می‌بینمت
خبرهای خیلی خوبی دارم
اون زنی که دنبالش بودم رو یادتـه؟
پیداش کردم
مامانی پیداش کرده
پات چطوره؟
پام؟
خوبـه
خوشحالم اینو می‌شنوم
ببینم، می‌دونی چند درصد از بدنت رو آب تشکیل میده؟
تقریباً ۷۰ درصد
فوق‌العاده نیست؟
می‌دونی واسه سیب‌زمینی چقدره؟
‏۷۶ درصد
فلفل دلمه‌ای هم ۹۳.۴ درصدش آبـه
بذار خودم میگم
تقریباً ۹۰ درصدش آبـه
…واسه همین
،به عنوان مادرت
می‌خوام یه نصیحتی بهت بگم
می‌خوام قول بدی که به حرفم گوش میدی
می‌خوام تا جایی که می‌تونی از بابایی فاصله بگیری
متأسفانه اون آلوده‌ست
،عرقش
همچیش
کل آب داخل بدنش آلوده‌ست
نمی‌خوام تو رو هم آلوده کنه
الو؟
امیلی؟
بله؟ - سلام -
شنیدم روث رو دیدی. واقعاً خوشحالم
امیلی، گوش کن، زنگ زدم چون می‌خواستم یه خبر خیلی خوب بهت بدم
اون مشکلی که داشتیم رو یادتـه؟
حل شده
امیلی، گوشی دستتـه؟
آره
دقیقاً چطوری حل شده؟
سلام. منو یادتـه؟
چند روز پیش با یه سگ زخمی اومده بودم
معلومـه که یادمـه - اسمش مَری بود -
مگه اسمش لیندا نبود؟
من مری صداش می‌کنم
شوهرم لیندا صداش می‌کنه
ببخشید سرزده اومدم
چند وقتی میرم مسافرت و
می‌خواستم قبل رفتن یه هدیه بهت بدم
تا بابت تمام زحمت‌هایی که برای مری کشیدی تشکر کنم
الان حالش خوبـه
چه عالی. ممنونم
راضی به زحمت نبودم
می‌خوای بیای تو؟
،نمی‌دونم روسری سرت می‌کنی یا نه
ولی این یکی رو انتخاب کردم چون ابریشمیـه و
طرح حیوانات مختلف روشـه
می‌دونی، به‌خاطر شغلت
روسری خیلی دوست دارم
واقعاً ممنونم
.میرم قهوه رو بیارم .حتماً الان آماده شده
خیلی ممنون
یه لطفی بهم می‌کنی؟
میشه این روسری رو امتحان کنی؟
انتخاب کردنش کلی طول کشید
راستش بین چهارتا مردد بودم و
دوست دارم ببینم درست انتخاب کردم یا نه
وای
چه قشنگـه. عاشقشم
ولی فکر نکنم خیلی به لباس الانم بیاد
من که میگم خیلی هم میاد
عیبی نداره اگه خودم…؟
فقط می‌خوام ببینم بهت میاد یا نه
باشه
!آخ
این دیگه چی بود؟
روث، بیدار شو
بیدار شو
روث
دستت رو بذار روش
بهش دست بزن
بگو «از دستانم زندگی بگیر و «چشمانت را باز کن
بگو، روث. روث، بیدار شو
بیدار شو. خواهش می‌کنم بیدار شو
روث
دستت رو بذار روش
لمسش کن
اسمش چیـه؟
اسمشو بهت گفتم. لمسش کن
بگو
!اسمشو بگو، روث
بگو
طاقت بیار، روث
فوقش دو ساعت دیگه می‌رسیم
قایقش انقدر قشنگـه که باورت نمیشه
آب می‌خوای؟
.حتماً خیلی تشنه‌ای .آب همراهم دارم
صبر کن
روث؟
مرسی. مرسی - خواهش می‌کنم -