‏‫همینطور داره ادامه پیدا میکنه...‬
‏‫رد ابزارهایی که اینجا رو حفر کردن...‬
‏‫چهار هزار سال پیش.‬
‏‫ابزارها رو بده.‬
‏‫خنوم-خوفو.‬
‏‫فاروق...‬
‏‫خئوپسِ.‬
‏‫میدونی یعنی چی؟‬
‏‫این یه سرِ یدکیه، یه سر جادویی.‬
‏‫ممکنه تالار سلطنتی درست اونجا باشه.‬
‏‫اینجا پیدا شده و به فرانسه برده شده،‬
‏‫دوم ترمیدور سال هفتم.‬
‏‫این چیه؟ کی نوشته؟‬
‏‫یه توریست.‬
‏‫داری چی میگی؟‬
‏‫یه توریست توی سال 1799.‬
‏‫اردوکشی مصر.‬
‏‫اون موقع ها همه جا یادگاری مینوشتن.‬
‏‫اون حشره زیرش چیه؟‬
‏‫اون چیه؟ مگسه؟‬
‏‫این حس رو نداری که قبلاً یه جایی دیدیمش؟‬
‏‫اتاق های خالی؟‬ ‏‫کلی دیدیم، آره!‬
‏‫منظورم این نیست. منظورم اینه.‬
‏‫اینجا رو دیوار کشیدن.‬
‏‫زود باش، یالا!‬
‏‫وسایل درست و حسابی نداریم.‬
‏‫30 ساله منتظر اینم، بعد تو غر میزنی؟‬
‏‫برو جلو!‬
‏‫- کار سختیه.‬ ‏‫- خواهش میکنم.‬
‏‫خرابش کن!‬
‏‫برو جلو.‬
‏‫بوی غذای سرخ کرده میاد؟‬
‏‫خیله خب، بسه دیگه.‬
‏‫خودم انجامش میدم.‬ ‏‫چکش رو بده.‬
‏‫وایسا!‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫خوبم، حالم خوبه.‬
‏‫- خوبی؟‬ ‏‫- عجله کن!‬
‏‫گفتم که وسایلش رو نداریم!‬
‏‫- کارت خوب بود، فاروق.‬ ‏‫- لعنتی!‬
‏‫اون گنج 4000 ساله که گم شده.‬
‏‫و ما یه سرنخ جدید باورنکردنی داریم!‬
‏‫- کجا؟‬ ‏‫- موزه، زود باش.‬
‏‫جویندگان گنج‬
‏‫توریستا واقعاً بلای جون مصر هستن.‬
‏‫پروفسور رابینسون؟‬
‏‫اشتباه گرفتید، ببخشید.‬ ‏‫روز خوبی داشته باشید.‬
‏‫اوناهاش.‬ ‏‫نگران نباش، برات توضیح میدم.‬
‏‫حفاری غیر مجاز؟‬ ‏‫چه نبوغی.‬
‏‫مگه دیوونه شدی؟‬
‏‫- هیچکس نشناختمون.‬ ‏‫- اتفاقا کل قاهره!‬
‏‫اگه سه سال پیش اجازه داده بودی حفاری کنم،‬ ‏‫این وضع رو نداشتیم!‬
‏‫- میفتی زندان.‬ ‏‫- قضیه خیلی جدیه.‬
‏‫- حق با کریستین بود.‬ ‏‫- "حق با کریستین بود."‬
‏‫در مورد چی؟‬ ‏‫مقبره سلطنتی رو پیدا کردی؟‬
‏‫نه، ولی مدرک دارم که گنجینه‬ ‏‫خئوپس جابجا شده.‬
‏‫دفتر من.‬
‏‫برای جلوگیری از غارت!‬
‏‫گنجینه های سِتی یکم و‬ ‏‫رامسس دوم رو کجا پیدا کردیم؟‬
‏‫در مورد خئوپس هم دقیقا همینه.‬
‏‫باز که این تئوری رو شروع کردی...‬
‏‫شماها که نمی خواین گوش بدین!‬
‏‫دقیقا چی پیدا کردی؟‬
‏‫سر ذخیره خئوپس.‬
‏‫- سر ذخیره خئوپس؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫و مدرکی که نشون میده گنجینه جابجا شده.‬
‏‫اونو فهمیدم.‬
‏‫نه، بلکه دو بار جابجا شده!‬
‏‫دو بار، می فهمی؟‬ ‏‫اول در دوران باستان‬
‏‫و بار دوم‬
‏‫به فرانسه،‬ ‏‫در جریان لشکرکشی بناپارت به مصر!‬
‏‫- به فرانسه؟‬ ‏‫- به فرانسه.‬
‏‫مطمئنی؟‬
‏‫پلیسه.‬
‏‫الو؟‬
‏‫الو، جناب بازرس.‬
‏‫در مورد...؟‬
‏‫پروفسور رابینسون؟‬
‏‫- پلیس بود!‬ ‏‫- دوباره زنگ می زنن.‬
‏‫نگاه کن!‬
‏‫"در اینجا پیدا شد و به فرانسه برده شد،‬ ‏‫دوم ترمیدور سال هفتم."‬
‏‫این یعنی چی؟‬ ‏‫یعنی جولای ۱۷۹۹!‬
‏‫بغل سر خئوپس چی "پیدا" شده؟‬
‏‫چی "پیدا" شده که انقدر مهم بوده‬ ‏‫که مجبور شدن یه پیغام بذارن؟‬
‏‫باید جواب بدم.‬
‏‫انگلیسی ها هم همین نوشته رو‬ ‏‫برای سنگ روزتا گذاشتن.‬
‏‫فایزه،‬
‏‫راجع به بازگردوندن چی؟‬
‏‫تو تمام روزهات رو صرف این می کنی که از دنیا خواهش کنی‬ ‏‫گنجینه هایی که مال اینجاست رو برگردونن.‬
‏‫بهت قول میدم،‬
‏‫اگه گنجینه خئوپس تو فرانسه باشه،‬ ‏‫شخصا برش می گردونم به مصر.‬
‏‫بله، جناب بازرس...‬
‏‫بله، عجیبه، ارتباطمون قطع شد.‬
‏‫داشتی می گفتی؟‬
‏‫یه شاهد اونو شناسایی کرده؟‬
‏‫آدرس رابینسون؟‬
‏‫خیابان الطابیه، پلاک ۳.‬
‏‫خداحافظ، جناب بازرس.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫دست خالی برنگردی.‬
‏‫و قاهره رو ترک کن.‬
‏‫نمیخوام اینجا باشی.‬
‏‫از طریق اسکندریه میریم.‬
‏‫اونجا قایم میشم. یه رفیق دارم که...‬
‏‫داری چیکار میکنی؟ وقت نداریم!‬
‏‫- اونجا.‬ ‏‫- میدونی تو خطریم؟‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫- مگسه؟‬ ‏‫- نه، نه مگس.‬
‏‫مورچه.‬
‏‫این نشونه‌ی...‬
‏‫دی وی دی؟‬
‏‫دقیقاً، دومینیک ویوان دنون.‬
‏‫اون با بناپارت به مصر اومد.‬
‏‫مطمئنم اون کسیه که این پیام رو نوشته.‬
‏‫دومینیک ویوان دنون سال ۱۷۹۹ با بناپارت‬ ‏‫به فرانسه برگشت،‬
‏‫در حالی که بقیه محقق‌ها‬ ‏‫تو مصر موندن.‬
‏‫- چرا اون نموند؟‬ ‏‫- دقیقاً.‬
‏‫چرا؟‬
‏‫و عجیب اینجاست، وقتی به فرانسه برگشت...‬
‏‫گذرنامه؟‬
‏‫ناپلئون اونو به عنوان رئیس‬ ‏‫موزه لوور منصوب کرد!‬
‏‫این ترفیع همه رو گیج کرد.‬
‏‫خب؟‬
‏‫شاید برای تشکر ازش بود.‬
‏‫شاید برای تشکر ازش بود‬
‏‫برای پیدا کردن یه گنج خیره کننده؟‬
‏‫کریستین، این عالیه، ولی باید بریم.‬
‏‫زود باش!‬
‏‫همینه! فهمیدم.‬
‏‫چی رو فهمیدی؟‬
‏‫چرا حس میکردم قبلاً اونجا رو دیدم.‬
‏‫- چرا؟‬ ‏‫- چون دیده بودمش.‬
‏‫کجا؟‬
‏‫تو پاریس.‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫وای. حالا دیگه مطمئن شدیم.‬
‏‫آره، قطعاً.‬
‏‫باید زودتر به ما خبر میدادن.‬
‏‫اینا کین؟‬
‏‫مزاحم های اداره باستان شناسی منطقه ای.‬
‏‫آبا م‌م؟‬
‏‫جدی؟ برای این آشغال ها؟‬
‏‫دارن چیکار میکنن؟ عقلشون رو از دست دادن؟‬
‏‫تمومش کنید! پایین آدم هست.‬
‏‫بهتون میگم کی دوباره شروع کنیم.‬
‏‫خیلی طول میکشه؟‬
‏‫این شک ما رو تأیید میکنه.‬
‏‫این یه قاشق چایخوری رومی-گالی مربوط به قرن سومه.‬
‏‫و یه تیکه از یه کاسه. مال همون دوره‌س.‬
‏‫اوه، یه کاسه و یه قاشق. عالیه.‬
‏‫فقط یه کم کورن فلکس کم داری!‬
‏‫فکر کنم هممون موافقیم، خیلی مهم نیست، درسته؟‬
‏‫ممنون از نظر کارشناسیت.‬
‏‫خواهش می‌کنم.‬
‏‫ما می‌خوایم درخواست توقف کار رو بدیم.‬
‏‫باشه، هر کاری دوست داری بکن.‬
‏‫ببخشید؟‬
‏‫کار داریم که باید تمومش کنیم، فهمیدی؟‬
‏‫مثل همیشه از وزیر می‌خوایم دخالت کنه، بعدش ادامه می‌دیم.‬
‏‫کارگرای مترو همه‌شون مثل همن.‬
‏‫مثل موش کورهای نشئه تونل می‌کنن.‬
‏‫دستگاه‌هاتون بهتون حس قدرت می‌ده؟‬
‏‫آره.‬
‏‫و حماقت؟‬
‏‫خیلی خب، بسه دیگه.‬
‏‫برگردین سر کارتون.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫حالت خوبه، ایزیس؟‬
‏‫نه.‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫- بابام پاریسه.‬ ‏‫- لعنتی.‬
‏‫آره.‬
‏‫یه مسئله استرداد هم هست.‬
‏‫درخواست‌های خیلی زیادی هست. مخصوصاً از طرف مصر.‬
‏‫بین چیزهایی که امروز غارت می‌شه‬
‏‫با گذشته، یه پایانی نداره.‬
‏‫اگه همه‌شون رو پس بدیم، موزه لوور خالی می‌شه!‬
‏‫من باید چیکار کنم؟‬
‏‫- تو؟ هیچی.‬ ‏‫- واقعاً؟‬
‏‫زودی دیگه مشکل تو نخواهد بود.‬
‏‫منظورت چیه؟‬
‏‫ما برای این رسوایی قاچاق به یه قربانی نیاز داریم...‬
‏‫گیوم!‬
‏‫اوه نه.‬
‏‫سلام، گیوم.‬
‏‫کریستین، مگه تو قاهره نیستی؟‬
‏‫من دیگه قاهره نیستم.‬
‏‫- از قاهره اومدی؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫ما داشتیم در مورد مصر صحبت می‌کردیم.‬
‏‫واقعاً؟‬
‏‫بازرس کامیل کنسولاتی، OCBC.‬
‏‫یعنی قاچاق آثار هنری، درسته؟‬
‏‫- دقیقاً.‬ ‏‫- فهمیدم.‬
‏‫پدر خانومم، کریستین رابینسون، مصرشناس.‬
‏‫عالیه. شما تو قاهره زندگی می‌کنین؟‬
‏‫آره، من اون‌جا زندگی می‌کنم.‬
‏‫این رو از من پنهون کردی.‬
‏‫من چیزی رو پنهون نکردم، من...‬
‏‫ما باید خصوصی با هم حرف بزنیم.‬
‏‫- ببخشید.‬ ‏‫- درسته، ببخشید...‬
‏‫- روز خوبی داشته باشین.‬ ‏‫- ببخشید.‬
‏‫چرا اینجایی؟‬
‏‫نتونستم پیدات کنم!‬
‏‫- اون رو می‌شناسی؟‬ ‏‫- فقط تعریفش رو شنیدم.‬
‏‫- خب؟‬ ‏‫- باهوش و رک.‬
‏‫یه کم لغزنده‌اس.‬
‏‫خیلی موقع بدیه. مثل همیشه.‬ ‏‫مخصوصاً امروز.‬
‏‫ماه‌ها خبری نبود، بعد یهو پیدات شد!‬
‏‫- گرفتی چی شد؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫دفتر من اون طرفه...‬
‏‫- من ویوان دنون رو می‌خوام.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫من موزه لوور رو از حفظم.‬
‏‫چرا می‌خوای بری‬ ‏‫به دفتر قدیمی دنون؟‬
‏‫من وقت این کارا رو ندارم.‬
‏‫پس الان گنج‬ ‏‫خئوپس تو فرانسه است؟‬
‏‫عقل رو زائل می‌کنه، نه؟‬
‏‫هیچی رو زائل نمی‌کنه.‬ ‏‫این ایده من رو وحشت‌زده می‌کنه.‬
‏‫مسخره‌اس.‬
‏‫این فوق‌العاده‌اس.‬
‏‫همه‌چیز دقیقاً همون‌جوری مونده‬ ‏‫که ویوان دنون سال ۱۸۱۵ گذاشت.‬
‏‫هنوز هم می‌تونی حضورش رو حس کنی.‬ ‏‫خیلی عجیبه.‬
‏‫کریستین، چرا ما اینجاییم؟‬
‏‫کریستین؟‬
‏‫بزن در هدف، جایزه رو بردی!‬
‏‫بزن در هدف، جایزه رو بردی.‬
‏‫می‌دونستم اون‌جا رو قبلاً دیدم.‬
‏‫تاریخش یکیه، بیا ببین!‬
‏‫چی؟‬
‏‫گنج خئوپس،‬
‏‫همون‌طور که دومینیک ویوان دنون کشیده‬ ‏‫در سال ۱۷۹۹.‬
‏‫تو قاهره. قبل از اینکه بیارتش فرانسه.‬
‏‫پس این نقاشی ۲۰۰ ساله اینجاست‬ ‏‫و هیچ‌کی ندیده؟‬
‏‫چطور می‌تونستن ببینن؟‬ ‏‫اسمی از خئوپس نبرده.‬
‏‫وقتی دنون این گنج رو کشید‬
‏‫هنوز موفق به رمزگشایی هیروگلیف نشده بودیم.‬
‏‫باید تا سال ۱۸۲۲ صبر می‌کردیم،‬
‏‫شامپولیون،‬
‏‫تا شروع کنیم به فهمیدنش.‬
‏‫ولی اگه دقیق‬ ‏‫به تابوت نگاه کنی،‬
‏‫می‌بینی که از سنگ ساخته شده.‬
‏‫نه چوب، سنگ.‬
‏‫از جنس کلسیت.‬
‏‫کلسیت یعنی پادشاهی کهن.‬
‏‫این خئوپس!‬
‏‫میتونم روت حساب کنم که کمکم کنی؟‬
‏‫نمیدونم. فکر نکنم ایده خوبی باشه.‬
‏‫- چرا؟‬ ‏‫- حتی اگه میخواستم هم نمیتونستم.‬
‏‫- چیه؟ چی شده؟‬ ‏‫- میخوان اخراجم کنن.‬
‏‫- لعنتی.‬ ‏‫- آره.‬
‏‫ایسیس ترکم کرد.‬
‏‫جدی؟‬
‏‫اخراجت الان خیلی بد موقع‌ست.‬
‏‫لعنت بهش!‬
‏‫مطمئنم یه پسری رو دیده.‬
‏‫عجیبه.‬
‏‫اون تو رو شناخت؟‬
‏‫- فکر نکنم.‬ ‏‫- جدی میگی؟‬
‏‫شوخی کردم، معلومه که شناخت!‬
‏‫منو ترسوندی.‬
‏‫لعنتی، عجب چیزیه.‬
‏‫داره راجع به چی حرف میزنه؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫اون ماجرای گنج خوفو رو میدونی؟‬
‏‫- دوباره همون؟‬ ‏‫- میگه تو پاریس مخفی شده.‬
‏‫حالا تو پاریس؟ گوش کن...‬
‏‫هیچ حرفی رو باور نکن، باشه؟‬
‏‫فهمیدی؟ به من اعتماد کن.‬
‏‫عزیزم، اینجایی؟‬
‏‫دختر نازنینم!‬ ‏‫از دیدنت خوشحالم.‬
‏‫- چطوری؟‬ ‏‫- اوه، عزیزم!‬
‏‫بهت گفتم کوشاری رو کم کن!‬
‏‫باورم نمیشه.‬
‏‫این چیه؟‬
‏‫آب، برای پاستای جولین. اون کوشاری دوست نداره.‬
‏‫کوشاری که با عشق درست کردم؟‬
‏‫از این کوشاری خوشت نمیاد؟‬
‏‫اون میتونه بچشه، نمیکشتش که!‬
‏‫"وای خدای من، کوشاری خیلی تنده!"‬
‏‫مامان چیکار کنه؟‬
‏‫اون ماکارونی درست میکنه‬ ‏‫با کره و نمک‬
‏‫برای بچه کوچولوی ظریفش،‬
‏‫که تندی، شرق،‬ ‏‫ماجراجویی یا خوشحالی رو دوست نداره.‬
‏‫نمیخوام دخالت کنم،‬ ‏‫ولی فکر کنم خیلی لوسش میکنی.‬
‏‫آره، بهتره دخالت نکنی.‬
‏‫چرا نگفتی با گیوم بهم زدی؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫شاید چون اصلا حرف نمیزنیم‬
‏‫و چهار ساله همدیگه رو ندیدیم؟‬
‏‫- چهار سال نشده.‬ ‏‫- جدی میگی؟‬
‏‫میدونم عادت داری‬ ‏‫به شمردن به صورت هزاره.‬
‏‫زمان نسبیه، اما...‬
‏‫خوشمزه‌ست.‬ ‏‫کوشاری منو امتحان میکنی؟‬
‏‫نه، دوست ندارم.‬
‏‫واقعا؟ این جدیده.‬ ‏‫چی تو سرت میگذره؟‬
‏‫خوشم نیومد.‬ ‏‫به نظرم مزخرفه.‬
‏‫خب، حس و حال اینجا خوبه.‬
‏‫خوشحالم که خوشت اومده.‬
‏‫چه استقبال باشکوهی.‬
‏‫به هر حال، لطف کردید بازسازی کردید،‬
‏‫ولی شاید باید قبل از تصرف‬
‏‫کردن اتاقم اجازه می‌گرفتید.‬ ‏‫من کجا بخوابم؟‬
‏‫تو که اینجا نبودی!‬ ‏‫پس، ببخشید.‬
‏‫من الان دیگه کجام پس؟‬
‏‫من اینجام، خیالت راحت!‬
‏‫کافیه.‬ ‏‫دیگه عصبانی نشیم.‬
‏‫خیلی خوشحالم که دخترمو می‌بینم.‬
‏‫عالیه.‬
‏‫پس خوب گوش کن.‬
‏‫می‌دونی چیکار می‌کنیم؟‬
‏‫تو بشین.‬ ‏‫هیچ کاری نکن.‬
‏‫من درستش می‌کنم.‬ ‏‫و خبرمو بهت می‌گم.‬
‏‫باید بهت بگم.‬ ‏‫خیلی عجیبه. خئوپس...‬
‏‫- خئوپس؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫پلیس!‬
‏‫پاشید! پاشید!‬
‏‫کسی پشت ساختمون نیست؟‬
‏‫پشت ساختمون امنه!‬
‏‫هنوزم نمی‌خوای حرف بزنی؟‬
‏‫کی مسئول اینجاست؟‬
‏‫اعلامیه اینترپل.‬
‏‫ببریدشون داخل.‬
‏‫سال ۲۰۱۱ تو قاهره دزدیده شده.‬
‏‫و این ونوس هم مال پالمیراست.‬
‏‫مثل مادرم.‬
‏‫غارت رو آنلاین پست کردن.‬
‏‫تو خبرچینی؟‬
‏‫من هیچوقت خبرچینی نکردم.‬
‏‫می‌دونم تو بودی‬ ‏‫که آدرس رو به پلیس دادی.‬
‏‫تو چند سالته اصلا؟‬
‏‫خب، ۱۶.‬
‏‫درسته.‬
‏‫- مامانت جوون‌تر بود.‬ ‏‫- وقت شامه!‬
‏‫مادرش وقتی ۱۲ سالش بود مُرد، می‌دونستی؟‬
‏‫- تو تصادف ماشین؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫مامانت دوست داره؟‬
‏‫نمی‌دونم.‬
‏‫فکر نکنم.‬
‏‫می‌گه اون و بابا‬ ‏‫هیچ وجه اشتراکی ندارن، جز من...‬
‏‫مامانت برای ماجراجویی ساخته شده بود،‬
‏‫ولی باستان‌شناسی اداری رو انتخاب کرد.‬ ‏‫عجیبه...‬
‏‫جولین، پاستات حاضره.‬
‏‫دارم میام.‬
‏‫دست به سیاه و سفید نزن، خودم حلش میکنم.‬
‏‫پنج دقیقه دیگه.‬
‏‫گرفتی چی شد؟ کاری نکن.‬
‏‫اوه، لعنتی.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫ایسیس؟‬
‏‫ایسیس رابینسون،‬
‏‫مدرسه راهنمایی.‬
‏‫خاطرات پنهانی.‬
‏‫اینجا چیکار میکنه؟‬
‏‫کاترین ژیرود، مدیر نمایشگاه‬
‏‫ساعت ۶ صبحه.‬
‏‫بزرگترین کشف دیروز در پاریس.‬
‏‫صدها اثر باستانی در یک انبار‬ ‏‫در پاریس پیدا شد.‬
‏‫پلیس در جستجوی‬ ‏‫اموال مسروقه بود،‬
‏‫که با گواهی های جعلی‬ ‏‫در دنیای هنر ظاهر شدند.‬
‏‫حراجی ها، عتیقه فروش ها...‬
‏‫"عتیقه های خونین"،‬
‏‫که برای تأمین مالی تروریسم فروخته می شوند.‬
‏‫یه سرنخ از رابینسون.‬
‏‫- کار مصرش رو میدونی؟‬ ‏‫- نه.‬
‏‫حفاری های غیرقانونی.‬
‏‫به چی نگاه میکنی؟‬
‏‫تو با پلیس حرف زدی.‬
‏‫من؟ معلومه که نه.‬
‏‫دیگه این کار رو نمیخوای؟‬
‏‫آره، منظورم اینه که...‬
‏‫چرا باید این فکر رو بکنی، مارکوس؟‬
‏‫این مغازه قشنگت رو مدیون منی.‬
‏‫میدونم. نمی فهمم.‬
‏‫پس یه کم قدردانی کن!‬
‏‫ولی، من...‬
‏‫یه گواهی خوب برای این‬ ‏‫کوزه کانوپیک درست کن.‬
‏‫حداقل سه یا چهار صاحب قبلی.‬
‏‫معتبر باشن.‬
‏‫ایسیس!‬
‏‫خوشحالم که زنگ زدی.‬
‏‫- همه چی مرتبه؟‬ ‏‫- اصلا.‬
‏‫این دهمین تماس اتفاقی امروزته.‬
‏‫تو همیشه شکایت داری‬ ‏‫که بهت زنگ نمی زنم...‬
‏‫باشه، باشه، خداحافظ.‬
‏‫یه جورایی حق با اونه.‬
‏‫- کریستین؟‬ ‏‫- کاتوش!‬
‏‫از دیدنت خوشحالم.‬
‏‫- چی شده؟‬ ‏‫- تو به قاهره نمیای.‬
‏‫یکم سرم شلوغه، چی شده؟‬
‏‫چه مغازه فوق العاده ای.‬
‏‫- ممنونم.‬ ‏‫- بهترین جنس ها رو داره.‬
‏‫حتماً خیلی موفقیت‌آمیز میشه.‬
‏‫- تو فوق‌العاده‌ای.‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫مسئله اینه که...‬
‏‫یادته نمایشگاه مصرشناسی تو رو؟‬
‏‫- یه آقای «چارلز مارگریت»...‬ ‏‫- آره، چارلز.‬
‏‫- سخنرانی کرد.‬ ‏‫- خب؟‬
‏‫باید ببینمش.‬
‏‫واقعاً؟ واسه چی؟‬
‏‫چون من یه مقبره سلطنتی‬ ‏‫تو قاهره کشف کردم.‬
‏‫و یه کتیبه داشت.‬
‏‫یه کتیبه به زبان فرانسه.‬
‏‫تاریخش دوم ترمیدور سال هفتم.‬
‏‫این تاریخ نشون میده‬
‏‫که دومینیک ویوانت دنون گنج‬ ‏‫خئوپس رو پیدا کرده‬
‏‫و برای ناپلئون آورده اینجا.‬
‏‫من وسواس گرفتم.‬
‏‫صبر کن، تو تنها نیستی؟‬
‏‫خب، نه.‬
‏‫- نمیتونی منو معرفی کنی؟‬ ‏‫- نه، نمیتونم.‬
‏‫- حسودی میکنه.‬ ‏‫- واقعاً؟‬
‏‫منو کتک نمیزنه که؟‬
‏‫- به چارلز زنگ میزنم.‬ ‏‫- قول؟‬
‏‫آره، قول میدم.‬
‏‫چارلز مارگریت.‬ ‏‫خیلی مهمه.‬
‏‫- قول؟‬ ‏‫- قسم میخورم.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫دوستت جالبه...‬
‏‫گنج خئوپس در فرانسه،‬
‏‫پیدا شده توسط ناپلئون...‬ ‏‫مثل یه جوک میمونه.‬
‏‫اگه حقیقت داشت، فوق‌العاده بود.‬
‏‫دوست من یکم هیجان زده‌ست.‬ ‏‫خیلی خیالاتیه.‬
‏‫و یه مصرشناس عالیه.‬ ‏‫رابینسون رو شناختم.‬
‏‫بهش کمک میکنی.‬
‏‫کمک کنم؟ چطوری؟‬
‏‫جدی میگی؟‬
‏‫این عالیه!‬
‏‫جبران میکنم.‬ ‏‫ممنون، کاتوش.‬
‏‫یکم با پدرت سختگیری.‬
‏‫خیلی آدم خوبیه.‬
‏‫آره، اولش.‬
‏‫یه جورایی مثل «ایندیانا جونز».‬
‏‫واقعاً؟‬
‏‫حتی یه جورایی جذابه.‬
‏‫دیوونه‌ای!‬ ‏‫عقلتو از دست دادی.‬
‏‫کاتوش کیه؟‬
‏‫یکی از دوست‌های‬ ‏‫قدیمی پدربزرگت.‬
‏‫کاتوش... من بهش میگفتم «عوضی ».‬
‏‫همه چی ردیف شد.‬
‏‫کاتوش فوق‌العاده‌ست.‬
‏‫اون برام یه قرار ملاقات جور کرده‬
‏‫همراه بهترین متخصص ویوانت دنون.‬
‏‫فوق العاده است.‬
‏‫من ژولین رو میبرم.‬
‏‫- عمراً.‬ ‏‫- ولی چرا؟‬
‏‫چون ژولین مدرسه داره.‬
‏‫میتونه یه روز رو غایب باشه.‬
‏‫نه، نمیتونه.‬
‏‫آدم از ماجراجویی یاد میگیره!‬
‏‫نه فقط از مدرسه.‬
‏‫به قول ساندرار، "ماجراجویی همین دور و بره".‬
‏‫زندگی خودش یه مدرسه ست!‬
‏‫من مدرسه معمولی رو ترجیح میدم.‬
‏‫- خیلی حوصله سربری.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫بچه که بودی، فوق العاده بودی.‬
‏‫پر از زندگی بودی.‬
‏‫اما دبیرستان که رفتی، جدی شدی.‬
‏‫- و غمگین.‬ ‏‫- از مدرسه؟‬
‏‫معلومه که از مدرسه بود!‬
‏‫دبیرستان مثل یه قیفه.‬
‏‫نوجوون ها رو میبینی که وارد میشن، حساس، پر از زندگی...‬
‏‫وقتی میان بیرون، حسابدار شدن.‬
‏‫من باد رو دنبال میکنم، بالای یه تپه شنی...‬
‏‫- برات تعریف میکنم.‬ ‏‫- خواهش میکنم.‬
‏‫یه مصر شناس عصبانی چی گفت؟‬
‏‫این فرعون نیست.‬
‏‫ژولین، تکالیف مدرسه ات رو انجام بده.‬
‏‫لازم نیست اطاعت کنی. فهمیدی؟‬
‏‫- نباید بگی "انصاف نیست".‬ ‏‫- آره، فهمیدم.‬
‏‫- فردا بهم میگی چطور گذشت؟‬ ‏‫- حتماً.‬
‏‫این خیلی خوبه. یادت باشه: نباید بگی "انصاف نیست".‬
‏‫فهمیدم.‬
‏‫از درکت ممنونم.‬
‏‫- عمیقاً متاسفم.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫چی شده، کی مرده؟‬
‏‫خفه شو!‬
‏‫مامان خیلی عصبانی میشه.‬
‏‫لازم نیست بهش بگی!‬
‏‫تو بچه عجیبی هستی.‬
‏‫مامانت بعضی وقتا درباره من حرف میزنه؟‬
‏‫- آره.‬ ‏‫- چی میگه؟‬
‏‫میگفت هیچوقت نمیشد روت حساب کرد،‬
‏‫یه کم بی حال بود...‬
‏‫- یعنی...‬ ‏‫- یکم اصطلاح بلدم.‬
‏‫ولی این "بی حال"...‬
‏‫به خاطر این بود که مامانش مرده بود؟‬
‏‫نه خیلی.‬
‏‫تو مصر بهت سر زد و تو محلش نذاشتی.‬
‏‫این مزخرفه.‬
‏‫من اونو به همه موزه ها بردم، به همه حفاری هام...‬
‏‫دقیقا...‬
‏‫کاتوش! بذار نوه‌ام رو معرفی کنم.‬
‏‫- سلام، من کاترین هستم.‬ ‏‫- ژولین.‬
‏‫خب، بریم.‬
‏‫بیا تو، از این طرفه.‬
‏‫اول، کلیدهای دومینیک رو نشونت میدم.‬
‏‫نگاه کن، دست نزن جوون!‬
‏‫اینجا، بدن امپراتور هنوز گرم بود،‬
‏‫که این ماسک ساخته شد،‬ ‏‫روی تخت مرگش در سنت هلن.‬
‏‫هنوز گرم و بالاخره سفت.‬
‏‫ناپلئون عاشق افتضاحی بود،‬ ‏‫برخلاف بعضی های دیگه...‬
‏‫البته که همینطوره!‬ ‏‫هم كورسيكايى، هم سرباز!‬
‏‫همش گراز وحشی بود و بلوط،‬ ‏‫و از این چیزا.‬
‏‫به ژوزفین میگفت "هیولای بزرگ من".‬
‏‫همون تاکتیک ها تو عشق،‬ ‏‫که تو میدون جنگ!‬
‏‫مقدمه چینی کافی نبود‬ ‏‫بعدش خیلی مشتاق حمله بود، درسته؟‬
‏‫ببین تو واترلو چی شد...‬
‏‫در ضمن، دنون ظاهراً‬ ‏‫عاشق فوق العاده ای بود.‬
‏‫کاملا. شاهزاده شهوترانی.‬
‏‫ظاهراً،‬ ‏‫حتی ژوزفین دوبوهارنه هم تسلیم شد.‬
‏‫این کلیدها چی؟‬
‏‫همه‌ی این کلیدها مال دومینیک بوده.‬
‏‫- دومینیک کیه؟‬ ‏‫- دنون!‬
‏‫ویوان دنون. دومینیک.‬
‏‫ویوان دنون. DVD.‬
‏‫دومینیک ویوان دنون.‬
‏‫خب؟‬
‏‫دی وی دی؟‬
‏‫اتفاقاً من‬
‏‫تو قبرستون پرلاشز بودم‬ ‏‫که کاترین زنگ زد.‬
‏‫ما یه انجمن کوچیک داریم‬
‏‫که صادقانه از مقبره‌اش‬ ‏‫نگهداری میکنه.‬
‏‫آره، گفتی دوستات.‬
‏‫خب... این کلیدها؟‬
‏‫خب...‬
‏‫این کلیدها...‬
‏‫خب، الان...‬
‏‫پدربزرگ،‬
‏‫کسی که این مجموعه رو جمع کرد،‬
‏‫همیشه درباره گنجی بهم میگفت‬
‏‫که ظاهراً دومینیک تو پاریس‬ ‏‫برای ناپلئون قایم کرده.‬
‏‫- گنج؟‬ ‏‫- چارلز...‬
‏‫تو هیچوقت اینو بهم نگفتی.‬
‏‫یه گنج بزرگ.‬
‏‫که امپراتور بعداً میخواست ازش استفاده کنه‬
‏‫تا برای فرار از‬ ‏‫سنت هلن مذاکره کنه.‬
‏‫واقعاً؟‬
‏‫چطوری؟‬
‏‫با رشوه دادن به پاپلتون.‬
‏‫- پاپلتون؟‬ ‏‫- دقیقا.‬
‏‫پاپلِتون؟‬
‏‫یکی از زندانبان های انگلیسیش.‬
‏‫حالا، دختر پاپلِتون‬
‏‫میگن توی یه قوطی تنباکو‬
‏‫یه پیام مخفی از دومینیک به ناپلئون پیدا کرده،‬
‏‫احتمالا یه اشاره ای هم به این گنج داشته.‬
‏‫- نمیفهمم.‬ ‏‫- مهم نیست.‬
‏‫آروم عکس بگیر.‬
‏‫گیج شدم.‬ ‏‫پس اون پیام چی شد؟‬
‏‫متاسفانه، دختر پاپلِتون‬
‏‫به طرز مرموزی سال ۱۷۸۷ ناپدید میشه.‬
‏‫سال ۱۷۸۷؟‬ ‏‫ولی این غیر ممکنه، چارلز.‬
‏‫- اشتباه متوجه شدم؟‬ ‏‫- نه، این نیست.‬
‏‫اگه دختر پاپلِتون بوده،‬ ‏‫پس باید حداقل سال ۱۸۰۰ باشه...‬
‏‫که نمیتونم دقیقه دقیقشو بهت بگم!‬
‏‫یه شوخی کوچیک بود.‬
‏‫بعد از این همه مدت،‬ ‏‫که نباید به کسی بر بخوره.‬
‏‫البته.‬ ‏‫خب، در مورد اون کلیدها چی؟‬
‏‫پدربزرگ فکر میکرد یکی از اونها‬
‏‫مخفیگاه اون گنج رو باز میکنه.‬
‏‫ولی چه گنجی و کجا؟‬
‏‫من همیشه به‬ ‏‫گنج شوالیه های معبد فکر میکردم.‬
‏‫این گنج فرعون خوفو هست.‬
‏‫میشه بهم بگید‬
‏‫اگه یکی از این وسیله ها رو میشناسید؟‬
‏‫وقت بذارید.‬ ‏‫خیلی مهمه.‬
‏‫نه، هیچی.‬
‏‫شاید با عینک امتحان کنید؟‬
‏‫خجالت نداره.‬
‏‫نه، چیزی یادم نمیاد.‬
‏‫بیا مجموعه آثار باستانی مصر‬ ‏‫دومینیک رو ببین.‬
‏‫از مصر باستان.‬
‏‫- خیلی دوست دارم.‬ ‏‫- فکر نکن که...‬
‏‫این چیه؟‬
‏‫این یه پای مومیایی شده است.‬
‏‫مال یه دختر جوون،‬ ‏‫خیلی بزرگتر از تو نیست.‬
‏‫باحاله.‬
‏‫ولی مواظب باش.‬
‏‫یادته؟ مواظب باش.‬
‏‫به چیزی دست نزن.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫هیچی.‬
‏‫- پیداش کردی؟‬ ‏‫- عالیه...‬
‏‫جولین، چه خبره؟‬
‏‫- میدونستم.‬ ‏‫- متاسفم!‬
‏‫از جوونا متنفرم!‬
‏‫- یه اتفاق بود.‬ ‏‫- دیگه هیچوقت نمیارمت.‬
‏‫- هیچوقت.‬ ‏‫- خودت گفتی عکس بگیریم!‬
‏‫گفتم عکس بگیر،‬ ‏‫نه اینکه همه چیو بشکونی.‬
‏‫یه فاجعه‌ست.‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫چه خبر شده؟‬
‏‫چرا بهم نمیگی؟‬
‏‫بهتره ندونی.‬
‏‫باید برم.‬
‏‫خوشحالم چیزی پیدا نکردیم.‬
‏‫دنبال عتیقه فروش رو بگیر،‬ ‏‫منم دنبال بابابزرگ میرم.‬
‏‫ولم کن!‬
‏‫برو کنار. دارم میام.‬
‏‫- یه مشکلی داریم.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫اونو دزدیدن.‬
‏‫بجنب، چه خبره؟‬
‏‫گند زدی.‬ ‏‫برای بهترین‌هام پیش میاد.‬
‏‫غر نزن.‬
‏‫من غر نمی زنم.‬ ‏‫اصلاً.‬
‏‫جلوی دوستت نگفتم،‬
‏‫ولی اینو کنار پای مومیایی پیدا کردم.‬
‏‫وقتی همه‌چی ریخت،‬ ‏‫یه جعبه باز شد‬
‏‫و این توش پنهون شده بود.‬
‏‫مصریه، درسته؟‬ ‏‫هیروگلیف...‬
‏‫این چیه؟‬
‏‫چش شده؟‬
‏‫باورم نمیشه سرت داد زدم.‬
‏‫تو یه نابغه‌ای، فهمیدی؟‬
‏‫یه نابغه.‬ ‏‫میدونی این چیه؟‬
‏‫مُهر خوفو.‬
‏‫پس، این کلید رو پیدا کردی‬
‏‫توی اون جعبه کریستالی‬
‏‫بینِ...‬
‏‫گل‌های خشک...‬
‏‫آره، توش بود.‬ ‏‫وقتی همه‌چی ریخت باز شد.‬
‏‫- لعنتی، مامانمه.‬ ‏‫- جواب نده.‬
‏‫- این یه کلیده؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫این یه کلید پین‌دارِ.‬
‏‫کلیدی برای باز کردن مخفیگاه‌ها.‬
‏‫اگر دومینیک ویوان دِنون‬
‏‫این کلید رو بین گل‌های رُزِ مالمزون گذاشته‬
‏‫پس شاید یه چیزی رو اونجا باز کنه...‬
‏‫ممکنه گنج خوفو‬
‏‫اونجا گذاشته شده باشه‬
‏‫هنگام بازگشتش از مصر؟‬
‏‫نه، جواب نده.‬
‏‫"مالمزون" دیگه چیه؟‬
‏‫یه قصره، نزدیک پاریس.‬
‏‫خونه‌ی ژوزفین دوبوهارنه.‬
‏‫همسر اول ناپلئون.‬
‏‫معروف به "رُز"، برای همین گل‌ها رو میبینی؟‬
‏‫ژوزفین دوست صمیمی بود‬
‏‫با ویوان دِنون.‬
‏‫به خاطر اون بود که ویوانت دنون‬ ‏‫همراه بناپارت به مصر رفت.‬
‏‫بناپارت دیگه کیه؟‬
‏‫ببخشید؟‬
‏‫- شوخی کردم.‬ ‏‫- ترسوندیم.‬
‏‫وایسا، یه چیز دیگه هم هست.‬
‏‫- ایناهاش.‬ ‏‫- راست میگی.‬
‏‫انگار یونانی باستانه.‬
‏‫"لتِه".‬
‏‫- "لتِه"...‬ ‏‫- یعنی چی؟‬
‏‫"لتِه" یعنی فراموشی،‬ ‏‫یا یه راز.‬
‏‫- حالا کجا؟‬ ‏‫- به اون شتو.‬
‏‫- هنوز وجود داره، درسته؟‬ ‏‫- آره، ولی نمیخوای...‬
‏‫به مادرت زنگ بزنی؟‬
‏‫دیوونه شدی، اون قبول نمیکنه.‬ ‏‫بزن بریم.‬
‏‫مارکوس، چه خبر شده؟‬
‏‫چرا جواب ندادی؟‬
‏‫چون من داشتم...‬
‏‫کجا بودی؟‬
‏‫با رابینسون بودم.‬
‏‫خودت ازم خواستی کمکش کنم!‬
‏‫اونو بده من.‬
‏‫گنج یابی خوب پیش میره؟‬
‏‫هیچ خبری نیست.‬
‏‫تو خیلی دروغگوی بدی هستی.‬
‏‫کَتوچ،‬
‏‫دارم یه کلید سیلندری میبینم،‬
‏‫که مُهر خئوپس روش حک شده.‬
‏‫زود بهم زنگ بزن، لطفا.‬
‏‫ولی...‬
‏‫جدی میگم، من داشتم...‬
‏‫من با اون بودم.‬
‏‫من از هیچ کلیدی خبر ندارم.‬
‏‫بهش زنگ بزن.‬
‏‫- الان؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫همین حالا.‬
‏‫میره رو پیغامگیر.‬
‏‫کلید سیلندری دیگه چیه؟‬
‏‫بابا؟‬
‏‫جولین؟‬
‏‫بهت زنگ میزنم.‬
‏‫اون شتو نزدیک روی-مالمیزونِ؟‬
‏‫- موقع خوبی نیست؟‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫گفتم وقتی خبری شد زنگ میزنم.‬
‏‫پسرت فرار میکنه و...‬
‏‫فرار نکرده.‬ ‏‫مدرسه تسلیت گفت.‬
‏‫بحث رو عوض نکن!‬
‏‫دارم میرم بالا! شنیدی؟‬
‏‫میزنم تو صورت دوست پسرت.‬
‏‫مواظب باش!‬ ‏‫من جودو کار کردم، عوضی!‬
‏‫گیوم، این چیه؟‬
‏‫اون یارو کجاست؟‬
‏‫تو گفتی یه بحران وجودی بود.‬
‏‫مثل یه احمق اسباب کشی کردم رفتم!‬
‏‫من خیلی ساده لوح بودم.‬
‏‫چرا به من نگفتی؟‬
‏‫- تو دیوونه ای.‬ ‏‫- آره، من دیوونم.‬
‏‫تو روانی هستی!‬
‏‫داری به همه آسیب میزنی!‬
‏‫این فریاد کمک خواستن ژولینِ.‬
‏‫برات خنده داره؟‬
‏‫این فریاد کمک خواستن نیست!‬ ‏‫اون فرار نکرده.‬
‏‫این تاکتیک بابامه.‬ ‏‫یه مراسم خاکسپاری اختراع میکنه...‬
‏‫بیا اینجا بشینیم.‬
‏‫نمیریم داخل؟‬
‏‫- میریم سفر در زمان.‬ ‏‫- جدی؟‬
‏‫الان میبینی.‬ ‏‫چشماتو ببند، رفیق.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- خب.‬
‏‫خب، امروز دوشنبه، ۲۵ مارسِ.‬
‏‫یعنی یه دوشنبه در سال ۱۸۱۴.‬
‏‫بیشتر از ۲۰۰ سال پیش.‬
‏‫ساعت ۳ بعد از ظهر، درست مثل امروز.‬
‏‫آسمون همون شکلی بود،‬
‏‫صدای باد دقیقا‬ ‏‫همون صدا بود،‬
‏‫آواز پرنده ها همون آواز بود.‬
‏‫دمای هوایی که روی پوستت‬ ‏‫حس میکنی، دقیقا همون دما بود.‬
‏‫حالا چشمهاتو باز کن، به آسمون نگاه کن.‬
‏‫به آسمون نگاه کن.‬
‏‫این همون آسمونیه که تو سال ۱۸۱۴ بود.‬
‏‫به این گل رز نگاه کن.‬
‏‫این دقیقا همون گل رزیه که تو سال ۱۸۱۴ بود.‬
‏‫آیا یه لرزه از گذشته رو حس میکنی؟‬
‏‫- این یه شوخیه؟‬ ‏‫- مامان؟‬
‏‫- پیدامون کردید!‬ ‏‫- من گفتم "نه".‬
‏‫کیفتو بردار، داریم میریم.‬
‏‫- عجله کن!‬ ‏‫- خواهش میکنم، عزیزم.‬
‏‫گوش کن بابا: اون پسر منه، باشه؟‬
‏‫تو هم گند نزن بهش.‬
‏‫زود باش!‬
‏‫آروم باش، کسی نمرده.‬
‏‫- بریم.‬ ‏‫- من میخواستم بیام.‬
‏‫آره جون خودت. من حقه هاشو میدونم.‬
‏‫قسم میخورم! ببین چی پیدا کردیم.‬
‏‫دیگه بسه ژولین. شنیدی؟‬
‏‫مُهر خئوپس رو داره.‬
‏‫- خب؟‬ ‏‫- من و پدربزرگ فکر می‌کنیم...‬
‏‫که یه جای مخفی رو توی قصر باز می‌کنه.‬
‏‫- درسته؟‬ ‏‫- فهمیدم.‬
‏‫داری یه در مخفی رو تصور می‌کنی،‬ ‏‫که یه گنج رو پنهون کرده... درسته؟‬
‏‫- تقریباً.‬ ‏‫- جدی میگی؟‬
‏‫ولی مامان...‬
‏‫احمقانه است بدون بررسی کردن بریم، مگه نه؟‬
‏‫درسته؟‬
‏‫خیله خب، پس "لِته"...‬ ‏‫"لِته" چی؟‬
‏‫لته، رودخونه‌ی فراموشی.‬ ‏‫خیلی کمک کرد.‬
‏‫یه معنی دیگه‌ش هم "راز" هست.‬
‏‫رازها و فراموشی.‬
‏‫داریم نزدیک می‌شیم، ایزیس.‬
‏‫باشه.‬
‏‫یه نگاهی می‌ندازیم.‬ ‏‫ولی بیشتر از پنج دقیقه نه، باشه؟‬
‏‫بزن بریم.‬
‏‫آفرین. کارت خوب بود.‬
‏‫- چطوری ما رو پیدا کردی؟‬ ‏‫- گوشیت.‬
‏‫سیصد تا تماس اتفاقی داشتم.‬
‏‫نبرد اهرام‬
‏‫- من فقط بخاطر جولین این کارو می‌کنم.‬ ‏‫- البته.‬
‏‫هی!‬
‏‫این کارو نکن.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫بسه دیگه.‬
‏‫نه، نه، نه!‬
‏‫نه، بابا.‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫اون آقا کجا رفت؟‬
‏‫اینجا ممنوعه.‬
‏‫نگران نباشید. اون با منه.‬
‏‫ما داریم یه بازرسی رسمی انجام می‌دیم...‬
‏‫برای بررسی رطوبت منطقه.‬
‏‫هیچکس به من خبر نداده بود.‬
‏‫عجیبه. میشه چک کنید؟‬ ‏‫باید خبر می‌دادن.‬
‏‫گیج شدم.‬
‏‫خیلی عجیبه.‬
‏‫هیچی اونجا نیست.‬
‏‫این کتابخونه‌ی بزرگ‬
‏‫کارِ معمار پیر فونتِنه.‬
‏‫یه راه پله‌ی کوچیک،‬
‏‫نسبتاً باریک،‬ ‏‫اون گوشه پنهون شده.‬
‏‫به ناپلئون اجازه می‌داد‬ ‏‫به آپارتمانش دسترسی داشته باشه،‬
‏‫تو طبقه‌ی اول.‬
‏‫خیلی هم عالی،‬
‏‫ولی یادتون رفت بگید خانم،‬ ‏‫که ناپلئون‬
‏‫برده‌داری رو دوباره برقرار کرد.‬
‏‫وقت تعطیلیه.‬
‏‫آره، اون برده‌داری رو برگردوند.‬
‏‫بریم سمت خروجی،‬
‏‫دفترچه راهنما رو یادت نره.‬
‏‫آقا، داریم تعطیل می‌کنیم.‬
‏‫- حالا گیر افتادیم.‬ ‏‫- نه، اصلا.‬
‏‫رفیق، کل اینجا مال خودمونه!‬
‏‫- ولی دزدگیر چی؟‬ ‏‫- نگهبان شب نداره.‬
‏‫سیستم دزدگیر قدیمیه‬ ‏‫و سقف هم که چکه می‌کنه....‬
‏‫واقعاً عجیبه که اینجور جاها‬ ‏‫رو اینقدر بد نگهداری می‌کنن.‬
‏‫خیلی خب، به هر حال...‬
‏‫برای اینکه اتصالی نکنه،‬ ‏‫دزدگیر رو قطع کردن.‬
‏‫- از کجا می‌دونی؟‬ ‏‫- پرسیدم.‬
‏‫معلومه که پرسیده.‬
‏‫ما بازرس بودیم، درسته؟‬
‏‫تو که کار رو نصفه نیمه انجام نمیدی...‬
‏‫دوربین نداره؟‬
‏‫هیچکس شب‌ها دوربین‌ها رو چک نمی‌کنه، رفیق.‬
‏‫دارن چه بازی درمیارن؟‬
‏‫- من گشنمه.‬ ‏‫- منم.‬
‏‫ساندویچی نمونده؟‬
‏‫یه گردش معمولی با پروفسور رابینسون.‬
‏‫- ما گشنمونه.‬ ‏‫- درست نیست.‬
‏‫من خوراکی دارم. معذرت می‌خوام.‬
‏‫بیا، رفیق. نوش جان.‬
‏‫شکلات ماراتن؟ این دیگه چیه؟‬
‏‫ماراتن؟ فکر کنم مال ۳۰ سال پیشه.‬
‏‫اگه نمی‌خوای...‬
‏‫شکوندیش!‬
‏‫اه.‬ ‏‫حتی غذاهاش هم باستانیه!‬
‏‫حداقل پنج دقیقه است که اینجاییم.‬
‏‫هی، دست نزن. اون تخت ژوزفینه.‬
‏‫پاشو.‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫- خب که چی؟‬ ‏‫- هیچی.‬
‏‫- یه کمد بزرگه.‬ ‏‫- من چک می‌کنم.‬
‏‫عجیبه.‬
‏‫چی؟‬
‏‫- بیا ببین.‬ ‏‫- چیزی پیدا کردی؟‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫حرف "آلفا"، دو بار.‬
‏‫درسته...‬
‏‫تو یونانی باستان، اگه اضافه کنی‬
‏‫آلفا‬ ‏‫به اول "لت"،‬
‏‫کلمه میشه "آلتیا".‬
‏‫و کلمهٔ "فراموشی"،‬
‏‫تبدیل میشه به کلمهٔ "مکاشفه".‬
‏‫ببین، باز میشه.‬
‏‫- کلید رو بده.‬ ‏‫- دست خودته.‬
‏‫آلتیا...‬
‏‫یالا‬
‏‫- اینجا هیچی نیست.‬ ‏‫- درسته، هیچی.‬
‏‫چرا، یه چیزایی هست.‬
‏‫ببینید بچه ها.‬
‏‫حق با من بود.‬
‏‫چی هست؟‬
‏‫این ثابت میکنه گنج خئوپس‬ ‏‫اینجا، تو این اتاق نگهداری میشده.‬
‏‫- واقعاً؟‬ ‏‫- آره، واقعاً!‬
‏‫نگاه کن! این کلسیتِ.‬
‏‫همه‌ی تابوت‌های سنگی از سلسله‌ی چهارم‬ ‏‫از جنس کلسیت بودن.‬
‏‫کیه؟‬
‏‫لعنتی، چیه این؟‬
‏‫- این خود خئوپسِ؟‬ ‏‫- چه حرفا.‬
‏‫شوخی کردم.‬ ‏‫ژوزفینه؟‬
‏‫نه عزیزم،‬ ‏‫ژوزفین از سال ۱۸۱۴ دفن شده.‬
‏‫و این لباس خیلی جدیدتره.‬
‏‫به نظرم اواخر قرن نوزدهم میاد.‬
‏‫کاملاً مومیایی شده.‬
‏‫یه دفترچه کوچیک هست، ببین.‬
‏‫اسمش هنریتا پاپلتون بوده.‬
‏‫پدرش سروان‬ ‏‫تو هنگ پنجاه و سوم بوده.‬
‏‫تو عمارت لانگ‌وود آجودان بوده.‬
‏‫اون یکی از نگهبان‌های ناپلئون‬ ‏‫تو سنت هلن بوده.‬
‏‫پاپلتون!‬
‏‫اون کلکسیونر پیر در موردش حرف میزد.‬
‏‫اون دنبال گنج میگشته!‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫دومینیك ویوانت دنون."‬ ‏‫بابا...‬
‏‫ببین.‬
‏‫"پیامی که دومینیک ویوانت دنون‬ ‏‫برای امپراتور تبعیدی فرستاده... "‬
‏‫این پیام رمزیه‬
‏‫که محل گنج رو نشون میده!‬
‏‫اون کیه؟‬
‏‫- کجا؟‬ ‏‫- اونجا.‬
‏‫وقتی دسامبر 1873 اینجا زندانی شد و مُرد،‬
‏‫کسی تو قصر زندگی نمی‌کرد.‬
‏‫کلمه "گنج" همه جا دیده میشه.‬
‏‫آخرین کلماتی که نوشته اینا بودن:‬ ‏‫"خدا ملکه رو حفظ کنه"،‬
‏‫"ناپلئون"...‬
‏‫- "جابرناول".‬ ‏‫- یعنی چی؟‬
‏‫یعنی "ناپلئون... احمق".‬
‏‫خلاصه کنیم.‬ ‏‫گنج اینجا پنهان شده،‬
‏‫احتمالاً وقتی ژوزفین مرده.‬
‏‫پس یعنی بعد از سال ۱۸۱۴.‬
‏‫این گنج هی اینور اونور میره.‬
‏‫چطور ممکنه اونو ندیده باشم!‬
‏‫این هیروگلیف‌ها...‬
‏‫باید بعداً حکاکی شده باشن.‬
‏‫دیدی؟‬ ‏‫از فلزش میشه فهمید.‬
‏‫- حق با توئه.‬ ‏‫- آره!‬
‏‫معلومه.‬ ‏‫باید بعد از سال ۱۸۲۰ بوده باشه.‬
‏‫خب، بابا؟‬ ‏‫منظورت چیه؟‬
‏‫برای همینه که دیگه گنج اینجا نیست!‬
‏‫- من که گیج شدم.‬ ‏‫- منم همینطور.‬
‏‫دقت کن.‬
‏‫گنج همینجا پنهان شده بوده،‬
‏‫توی همین اتاق،‬ ‏‫احتمالاً بعد از برگشتش از مصر.‬
‏‫همه‌مون سر این موضوع توافق داریم، درسته؟‬
‏‫آره، همه‌مون توافق داریم.‬
‏‫هدیه‌ای از طرف امپراطور،‬
‏‫به تشویق دومینیک ویوان دنون،‬
‏‫که دوست صمیمی بود‬
‏‫و تقریباً میشه گفت معشوقه‌ی‬ ‏‫ژوزفین دوبوهارنه.‬
‏‫مدرکی نداریم، ولی خب می‌دونیم.‬
‏‫گل‌های رز،‬ ‏‫کلید کوچکی که توی ذهنش نگه داشته بود...‬
‏‫خلاصه، گنج تا سال ۱۸۱۵ اینجا موند، به نظرم.‬
‏‫خب، توی سال ۱۸۱۵ چه اتفاقی می‌افته؟‬
‏‫صد روزه،‬ ‏‫ناپلئون به فرانسه برمی‌گرده!‬
‏‫"صد روزه‌ی" معروف ناپلئون.‬ ‏‫و ژوزفین هم مرده.‬
‏‫ناپلئون چیکار می‌کنه؟‬
‏‫یه زیارتگاه توی مالمزون درست می‌کنه.‬
‏‫آماده باشین: احساسات شدید.‬
‏‫فین فین، اشک، شوک.‬ ‏‫اما، بالاتر از همه...‬
‏‫به ویوان دنون ماموریت می‌ده‬ ‏‫تا گنج رو جابه‌جا کنه.‬
‏‫شاید به موزه لوور!‬
‏‫احتمالاً. بعدش چی؟‬
‏‫متاسفانه،‬ ‏‫بازگشت امپراطور کوتاه مدته.‬
‏‫در سال ۱۸۱۵، امپراتوری سقوط می‌کنه.‬
‏‫و، همچنین در سال ۱۸۱۵،‬
‏‫دنون از موزه لوور اخراج می‌شه!‬
‏‫مثل بابا.‬
‏‫چطور؟‬
‏‫دقیقاً.‬ ‏‫اونم اخراج شد، مثل بابا.‬
‏‫چه خبر شده؟‬
‏‫بعداً.‬
‏‫اون با تدبیره. حالش خوب می‌شه.‬ ‏‫ایرادهایی داره...‬
‏‫ولی گیوم هم قویه.‬ ‏‫خب!‬
‏‫ویوان دنون از موزه لوور استعفا می‌ده.‬
‏‫هیچ جوره امکان نداره‬ ‏‫غنائم رو برای سلطنت‌طلبان بذاره!‬
‏‫اون چیکار می‌کنه؟‬ ‏‫گنج رو یه جای دیگه پنهان می‌کنه‬
‏‫و یه پیغام رمزی‬ ‏‫برای ناپلئون تبعیدی می‌فرسته‬
‏‫تا بهش محلش رو بگه.‬ ‏‫و ما پیداش کردیم.‬
‏‫حالا، فقط باید‬ ‏‫پیغام توی دفترچه رو رمزگشایی کنیم.‬
‏‫بیاین.‬
‏‫بزن بریم از این دخمه‌ی دلگیر بیرون.‬
‏‫- و زن انگلیسی؟‬ ‏‫- زن انگلیسی...‬
‏‫معلومه!‬
‏‫اون پیغام رو پیدا کرده، سال‌ها بعد...‬
‏‫و دنبال ماجراجویی بوده؟‬
‏‫به جهیزیه نیاز داشته؟‬
‏‫کی می‌دونه زن‌های انگلیسی‬ ‏‫اون موقع چجوری فکر می‌کردن!‬
‏‫ولی تا اون موقع که شروع کرد به گشتن...‬
‏‫گنج جا به جا شده بود.‬
‏‫پس چرا اینجا گیر کرده؟‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫- چی شد؟‬ ‏‫- در!‬
‏‫- من کاری نکردم.‬ ‏‫- بازش کن!‬
‏‫- چیکار کردی؟‬ ‏‫- فقط تکیه دادم اینجا.‬
‏‫واقعا که...‬
‏‫- از این طرف رفتن.‬ ‏‫- اینجا خیلی قشنگه.‬
‏‫- کار نمیکنه.‬ ‏‫- اینجاست.‬
‏‫اینم جواب سوالت!‬
‏‫کلید از داخل کار نمیکنه.‬
‏‫و حالا بدجوری گیر افتادیم.‬
‏‫اون چطوری بدون کلید رفت تو؟‬
‏‫حتما در باز بوده.‬
‏‫یه نسیم الکی...‬
‏‫کی اهمیت میده چطوری رفته تو.‬
‏‫- لعنت!‬ ‏‫- وای نه.‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫تقصیر تو نیست.‬ ‏‫بازم کارای همیشگی پدربزرگه.‬
‏‫کلا تقصیر اونه!‬
‏‫و بیشترشم تقصیر توئه.‬
‏‫ما هم مثل اون اینجا میمیریم.‬
‏‫بابا اینجوری نگو.‬
‏‫اون موقع، شتو‬ ‏‫ترک شده بود...‬
‏‫امروز یکی صدامونو میشنوه.‬
‏‫یه شتوی متروکه است‬
‏‫اون نمیدونه کجا بره‬
‏‫امشب‬
‏‫متروکه‬
‏‫چیکار کردی؟‬
‏‫من هیچ کاری نکردم.‬
‏‫اون چیه؟‬
‏‫پلیس!‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫کسی اونجاست؟‬
‏‫- ما اینجاییم!‬ ‏‫- ما گیر افتادیم!‬
‏‫زود باش.‬ ‏‫به لطف اونه که در اومدیم.‬
‏‫معلومه که هیچی پیدا نکردی.‬
‏‫- معلومه.‬ ‏‫- خب، در واقع...‬
‏‫با جزئیات خسته‌اش نکن.‬
‏‫- ممنون که اومدید.‬ ‏‫- دوستت وقت نداشت؟‬
‏‫آره.‬ ‏‫یا شایدم رانندگی بلد نیست!‬
‏‫دیوونه‌ای.‬
‏‫نمیتونم برم مدرسه.‬ ‏‫خیلی خسته‌ام.‬
‏‫این روی دیگه ماجراست.‬ ‏‫امشب میتونی بخوابی.‬
‏‫کیفتو بردار و عجله کن،‬ ‏‫دیرت میشه.‬
‏‫- نمیتونم کیفمو پیدا کنم.‬ ‏‫- پس بگرد دنبالش!‬
‏‫من رفتم سر کار. شب میبینمت.‬
‏‫پدرم؟ قاچاقچی؟‬
‏‫این مزخرفه، ونسان. چه مدرکی دارن؟‬
‏‫ظاهراً تو مصر، دست داشته‬
‏‫تو یه سری حفاری‌های غیرمجاز.‬
‏‫حفاری؟ عجب...‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫بهش نمیاد.‬
‏‫اون همیشه خیلی قانونمند بوده.‬
‏‫فقط این نیست. شوهرت متهم شده‬
‏‫تو یه پرونده قاچاق عتیقه.‬
‏‫جدی؟ امکان نداره.‬
‏‫- خنده‌داره؟‬ ‏‫- اصلاً.‬
‏‫نه، ولی جدّی، نه گیوم.‬
‏‫ایزیس، به نظرت عجیب نیست؟‬
‏‫پدرت تو حفاری‌های مشکوک تو مصر،‬
‏‫شوهرت تو لوور...‬
‏‫هیچ ربطی نمیبینی؟‬
‏‫پدرم و گیوم با هم کار میکنن؟‬
‏‫- رو یه پروژه‌ی غیرقانونی؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- غیر ممکنه.‬ ‏‫- خودت چی، ایزیس؟‬
‏‫یه بازرسی ساختگی؟‬
‏‫زندانی شدن تو یه قلعه، بعد دستگیری؟‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- متاسفم.‬
‏‫یه اتفاق نادر بود.‬
‏‫متاسفم، چاره‌ای ندارم. باید...‬
‏‫- باید...‬ ‏‫- باید...‬
‏‫- معلقت کنم.‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫- نمیتونی.‬ ‏‫- مجبورم.‬
‏‫- نه!‬ ‏‫- آره.‬
‏‫بعد از اتمام تحقیقات، میشه دوباره بررسی کرد.‬
‏‫کاتوچ! چه سورپرایز خوبی.‬
‏‫بیا تو. برات چای کرکده درست میکنم.‬
‏‫نمیتونم بمونم، کریستین. فقط دفترچه رو بده.‬
‏‫من شروع میکنم به ترجمه‌اش.‬
‏‫تو کله‌شق نیستی، سمجی!‬
‏‫بهت گفتم، هیچکس دفترچه‌مو نمیگیره.‬
‏‫چه خبره؟ ولم کن.‬
‏‫- این کیه؟‬ ‏‫- مارکوس گاسبرگر.‬
‏‫- میشناسیش؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫یه بلژیکیه.‬
‏‫برای میلیاردرها آثار هنری و عتیقه تهیه میکنه.‬
‏‫- بیخیال.‬ ‏‫- مارکوس!‬
‏‫قول دادی بهش صدمه نزنی!‬
‏‫- خفه شو!‬ ‏‫- ولم کن.‬
‏‫چطور تونستی این کارو با من بکنی؟‬
‏‫چاره‌ای نداشتم. متاسفم.‬
‏‫فقط دفترچه رو بهش بده.‬
‏‫کدوم دفترچه؟‬
‏‫دست از مسخره بازی بردار، اون با تروریست‌ها کار میکنه!‬
‏‫من همه چیزو درباره قاچاق هات میدونم.‬
‏‫- من دقیقا میدونم تو کی هستی.‬ ‏‫- عالیه.‬
‏‫پس روش های من رو میدونی.‬
‏‫چی میخوای؟‬
‏‫- همون چیزی که تو میخوای.‬ ‏‫- همون چیزی که من میخوام؟‬
‏‫- گنج.‬ ‏‫- گنج؟‬
‏‫- خوفو.‬ ‏‫- خوفو؟‬
‏‫- هرچی میگم تکرار میکنی؟‬ ‏‫- تو هرچی میگی تکرار میکنی!‬
‏‫بشین.‬
‏‫این چیه؟ طبقه بالا کیه؟‬
‏‫به پلیس زنگ بزن و قایم شو!‬
‏‫مارکوس، خواهش میکنم.‬
‏‫من عاشق قایم موشک بازی ام.‬
‏‫اون تلفن لعنتی کجاست؟‬
‏‫یک.‬
‏‫جولین!‬
‏‫دو.‬
‏‫سه.‬
‏‫چهار.‬
‏‫پنج.‬
‏‫شش.‬
‏‫هفت.‬
‏‫هشت.‬
‏‫نه.‬
‏‫- یارو از لوور؟‬ ‏‫- فقط همین رو کم داشتیم!‬
‏‫باورم نمیشه.‬
‏‫- لعنتی، مارو دید.‬ ‏‫- صبر کن.‬
‏‫اون دوباره برگشته؟‬
‏‫منتظر زنم هستی؟‬ ‏‫گمشو بیرون!‬
‏‫مشکلت چیه؟‬
‏‫زود باش!‬
‏‫- اون زنمه، عوضی!‬ ‏‫- بابا!‬
‏‫جولین!‬
‏‫پیدات کردم.‬
‏‫دفترچه رو بده من.‬
‏‫زود باش!‬
‏‫بده اش به من.‬
‏‫جولین!‬
‏‫نباید دخالت کنیم؟‬
‏‫نه، هنوز زوده.‬ ‏‫من دنبال گاسبرگرم.‬
‏‫حالت خوبه؟‬
‏‫تو باهاش چیکار کردی؟‬
‏‫جولین!‬
‏‫- نه، تو همینجا بمون.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- تو کی هستی؟‬ ‏‫- ولم کن!‬
‏‫به راهت ادامه بده!‬
‏‫- چی شد؟‬ ‏‫- اون یارو دیوونه.‬
‏‫شروع کرد به دعوا کردن.‬ ‏‫فکر میکنه من با زنش قرار میذارم.‬
‏‫چرا منو میاری؟‬ ‏‫تو که دفترچه رو داری.‬
‏‫حالا باید رمزش رو پیدا کنیم.‬
‏‫دنبالشون میکنیم.‬
‏‫بابا، یخ نداریم.‬
‏‫ممنون، عزیزم.‬
‏‫آخ.‬
‏‫اینجا چه خبر شده؟‬
‏‫چی شده؟ دعواتون شده؟‬
‏‫- همش تقصیر منه.‬ ‏‫- درسته.‬
‏‫همه اش تقصیر منه.‬
‏‫جدی نمیگی؟‬
‏‫پیانوی مامان...لعنتی...‬
‏‫- حالا چه گندی زدی؟‬ ‏‫- مامان، گوش کن.‬
‏‫به ما حمله شد.‬
‏‫اونا دفترچه رو دزدیدن.‬
‏‫اون منو از پنجره پرت کرد بیرون.‬
‏‫شوهرت گرفتش!‬
‏‫و دوستت نامزدت نیست.‬
‏‫ایست!‬
‏‫به پلیس زنگ زدی؟‬
‏‫- نمیتونیم.‬ ‏‫- خیلی خطرناکه.‬
‏‫اونا با تروریستا کار میکنن.‬
‏‫حالا چه غلطی کردی؟‬
‏‫تو قاچاق میکنی؟‬
‏‫قاچاق؟‬
‏‫واسه همینه اخراج شدی؟‬
‏‫جدی میگی؟‬ ‏‫ما هیچوقت با هم قاچاق نکردیم!‬
‏‫جدی میگم؟‬ ‏‫به خودت یه نگاه بنداز.‬
‏‫خونه افتضاحه،‬ ‏‫اونم مدرسه نیست.‬
‏‫ما یه باندیم، نه یه خانواده!‬
‏‫آروم باش، ایزیس، خواهش میکنم.‬
‏‫آروم باش. خسته ای.‬ ‏‫نخوابیدیم. بیا.‬
‏‫- میدونم چه جور آدمی هستی.‬ ‏‫- نه، نمیدونی.‬
‏‫تو خودخواهی.‬ ‏‫مامان به خاطر تو مرد.‬
‏‫- خواهش میکنم...‬ ‏‫- تو سمی هستی.‬
‏‫از دستت خسته شدم.‬
‏‫تو زندگی منو خراب میکنی.‬
‏‫ما هیچوقت با تو در امان نیستیم.‬
‏‫حالا از خونه من برو بیرون.‬
‏‫اونو بذار زمین.‬ ‏‫نمیبینی همه چی خراب شده؟‬
‏‫این یه جورایی خونه منم هست...‬
‏‫پس از خونه خودت برو بیرون!‬
‏‫ولی مامان...‬
‏‫گیوم؟‬
‏‫کیسه خواب پیشاهنگیتو پیدا کردم!‬
‏‫تو اتاق خوابته.‬
‏‫ممنون، مامان.‬
‏‫سروصدا نکنید.‬
‏‫تا دیروقت بیدار نمونید!‬
‏‫باز باباته.‬
‏‫برام مهم نیست.‬
‏‫می‌دونی چیه، منم از پدرم خوشم نمیومد.‬
‏‫ولی الان که نیست...‬
‏‫دلم براش تنگ شده.‬
‏‫پس من صبر می‌کنم تا بمیره.‬
‏‫مادرت تو یه تصادف رانندگی فوت کرد؟‬
‏‫آره.‬
‏‫چرا میگی تقصیر اون بود؟‬
‏‫چون خیلی ناراحت بود.‬
‏‫تازه، اون در موردش حرف نمی‌زنه. معلومه که عذاب وجدان داره.‬
‏‫- شروع کنیم؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫آروم ببرش تو اون گوشه.‬
‏‫یه لحظه صبر کن.‬
‏‫یه چیزی هست...‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- نگاه کن. این چیه؟‬
‏‫یه بسته نامه است.‬
‏‫همه به آدرس مادرم.‬
‏‫«بابت عزیز، برات می‌نویسم...»‬
‏‫پدرت؟‬
‏‫نه، این دست خط اون نیست.‬
‏‫و اون هیچوقت بهش نمیگفت بابت.‬
‏‫«با تمام عشقم، تاکشی.»‬
‏‫تاکشی؟ این که ژاپنیه. این کیه؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫زود چراغ رو خاموش می‌کنی؟‬
‏‫اگه هشت ساعت نخوابم، فرداش به درد نمی‌خورم.‬
‏‫لعنتی...‬
‏‫باورم نمیشه.‬
‏‫می‌خوای چیکار کنی؟‬
‏‫این چیه؟‬
‏‫این دیگه چیه؟‬
‏‫ایسیس؟‬
‏‫من هیچی نمی فهمم!‬
‏‫زود باش دیگه...‬
‏‫ایسیس؟‬
‏‫چرا بهم نگفتی؟‬
‏‫تو تازه مادرت رو از دست داده بودی، ایسیس.‬
‏‫ولی بعدش چی؟‬
‏‫باید بهت می‌گفتم مادرت داشت ترکمون می‌کرد‬ ‏‫تا با دوستش باشه؟‬
‏‫به هر حال.‬
‏‫منو فرستادی مدرسه شبانه‌روزی‬ ‏‫و خودت رفتی مصر؟‬
‏‫اونجا جای بچه نبود.‬
‏‫تاکشی چطور آدمی بود؟‬
‏‫من آدم مناسبی برای این سوال نیستم.‬
‏‫دمدمی مزاج. آدم ساکتی که فکر می‌کنه خیلی عمیقه.‬
‏‫فوق‌العاده خسته‌کننده.‬
‏‫اونقدر بد رانندگی می‌کرد‬ ‏‫که ارکسترش رو رهبری می‌کرد.‬
‏‫- گنج‌یابی چطوره؟‬ ‏‫- هیچی.‬
‏‫این روبان رو نگاه کن.‬
‏‫توی دفترچه پاپلتون بود.‬
‏‫حتما تو جیبم گذاشتمش‬ ‏‫توی مالمیزون.‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫همون حروفین که‬ ‏‫توی دفترچه بود.‬
‏‫همون پیامی که برای ناپلئون فرستاده شد، درسته؟‬
‏‫این یه اسکیتاله، بابا.‬
‏‫- اسکیتال؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫در این صورت، یه میله لازم داریم‬ ‏‫که دورش بپیچیم.‬
‏‫اینو امتحان کن.‬
‏‫فوق العاده است.‬
‏‫تو یه نابغه ای، عزیزم!‬
‏‫- آره، یه نابغه.‬ ‏‫- جواب نمیده.‬
‏‫قطرش مناسب نیست.‬
‏‫صبح بخیر، خانم!‬
‏‫ببخشید مزاحم شدم.‬ ‏‫فقط یه لحظه طول میکشه.‬
‏‫من یه میله برای این اسکیتال می خوام.‬
‏‫این هم خوب نیست.‬
‏‫دی وی دی.‬
‏‫دی وی دی چیه؟‬
‏‫قبرش. اینجاست!‬
‏‫خیلی ممنون، خداحافظ.‬ ‏‫روز خوبی داشته باشید. چپ!‬
‏‫کاملا فراموش کردم!‬
‏‫مسیر دنون، بخش دهم‬
‏‫- دارم میام.‬ ‏‫- منتظر میمونم.‬
‏‫نه، من خوبم. بریم!‬
‏‫"مکان در N4 لوور."‬
‏‫بابا، کار کرد!‬
‏‫بابا...‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫"مکان N4 لوور."‬
‏‫- من خوبم.‬ ‏‫- بله...‬
‏‫"مکان N4 لوور."‬
‏‫شکست.‬
‏‫به گیوم زنگ میزنیم.‬
‏‫- پس همه چی روبراه شد؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫اتروسک... مصری.‬
‏‫اینجا.‬
‏‫فهرست مجموعه های سال ۱۸۱۵.‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫دقیقا دنبال چی می گردید؟‬
‏‫N4، آندره عزیزم، N4.‬
‏‫اما چرا؟‬
‏‫N4... N4...‬
‏‫- اونجا. فکر کنم N4 رو پیدا کردم.‬ ‏‫- بله، N4 اینجاست.‬
‏‫زود باش، داریم گوش میدیم!‬
‏‫خب، N4 رو پیدا کردیم.‬ ‏‫اتفاقا...‬
‏‫شماره مرجع یه مومیاییه.‬
‏‫یه مومیایی؟ جدی میگی؟‬
‏‫که دی وی دی از مصر آورده.‬
‏‫- دی وی دی؟‬ ‏‫- دومینیک ویوان دنون.‬
‏‫آه، دی وی دی.‬
‏‫باشه. پس این مومیایی کجاست؟‬
‏‫متاسفم، مومیایی دیگه وجود نداره. از بین رفته.‬
‏‫از بین رفته؟ منظورت چیه؟‬
‏‫خوب نگهداری نشده بود، خراب شد.‬
‏‫موزه هم سال ۱۸۲۸ انداختش دور،‬
‏‫تو یه گور دسته جمعی زیر باغ های لوور دفنش کردن.‬
‏‫باغ های لوور؟ شاید هنوزم اونجا باشه.‬
‏‫نه، بابا. وقتی هرم و سالن ورودی رو ساختن،‬
‏‫و مرکز خرید، همه جا رو زیر و رو کردن.‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫لعنت بهش!‬
‏‫خب که چی؟ تموم شد؟‬
‏‫چرا این مومیایی اینقدر خاصه؟‬
‏‫پدر زنمه...‬
‏‫یه داستان احمقانه دیگه درباره‌ی یه دی‌وی‌دی که‬ ‏‫نقشه گنج توش پنهون شده...‬
‏‫خب، به هیچ جا نرسید. به هر حال ممنون.‬
‏‫خواهش می‌کنم.‬
‏‫الو؟‬
‏‫اوه، لعنتی...‬
‏‫داره چیکار می‌کنه؟‬
‏‫- لعنتی!‬ ‏‫- لعنتی، بجنب.‬
‏‫پلیس!‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫من همه چیو بهتون میگم!‬
‏‫باشه، بیا.‬
‏‫سوار ماشین شو.‬
‏‫لعنت بهش!‬
‏‫ویوان دنون یه احمق بود. یه احمق به تمام معنا!‬
‏‫گنج خئوپس رو میاره فرانسه،‬
‏‫یه مومیایی هم تو راه برمی‌داره،‬
‏‫بعد نقشه گنج رو می‌ذاره داخل مومیایی!‬
‏‫دیوونه‌ بازیه.‬
‏‫این یه ایده‌ی کاملا مسخره‌ست!‬
‏‫این یارو یه ابلهه!‬
‏‫- آروم باش.‬ ‏‫- اعصاب خرد کنه.‬
‏‫داره سر به سرمون میذاره!‬
‏‫اصلا منطقی نیست. چرا این همه ادا و اصول؟‬
‏‫چرا فقط موقعیت گنج رو برای ناپلئون تبعیدی نفرستاد؟‬
‏‫اون یه بار جاش رو عوض کرده بود. شاید فکر می‌کرد اینجوری راحت‌تره.‬
‏‫راحت‌تر؟‬
‏‫بیشتر شبیه خودکشیه!‬
‏‫من قبلاً این یارو رو تحسین می‌کردم.‬
‏‫وقارش، مجموعه‌اش...‬
‏‫یه آدم حسابی بود. ولی ذهنش خیلی پیچیده بود!‬
‏‫چون حالا ما کاملاً به فنا رفتیم.‬
‏‫کاملاً به فنا رفتیم.‬
‏‫ایزیس؟‬
‏‫- داره چیکار می‌کنه؟‬ ‏‫- نمی‌دونم.‬
‏‫شاید مومیایی گم نشده، بابا. شاید همینجاست!‬
‏‫بزن بریم!‬
‏‫نه بابا، از این طرف... زود باش.‬
‏‫بجنب!‬
‏‫- این کتاب بینوایان هوگوست.‬ ‏‫- دقیقا.‬
‏‫در سال ۱۸۳۰،‬
‏‫شهدای انقلاب دفن شدند‬
‏‫در یک گور دسته جمعی در باغ‌های‬ ‏‫موزه لوور.‬
‏‫یهو یادم اومد.‬
‏‫خب، بعدش؟‬
‏‫تا اینکه سال ۱۸۴۰ نبش قبر شدن‬
‏‫تا اینجا، پشت اون، بذارنشون!‬
‏‫- مامان، گیج شدم.‬ ‏‫- گوش کن، لطفا!‬
‏‫وقتی انقلابیون رو از خاک درآوردن،‬
‏‫شاید مومیایی رو هم که چند سال قبلش‬ ‏‫دفن شده بود، برداشته باشن؟‬
‏‫یعنی سرنخ پیدا کردن گنج‬
‏‫ممکنه، اشتباهی،‬
‏‫اینجا، پشت این دیوار، گذاشته شده باشه؟‬
‏‫شاید.‬
‏‫خیلی باحاله.‬
‏‫به سمت خروجی بروید، داریم تعطیل می‌کنیم.‬
‏‫نه.‬
‏‫دیگه گند نزنین! کارا رو به روش خودم انجام می‌دیم.‬
‏‫بیاین.‬
‏‫همینه. اون در، اونجا.‬
‏‫- خیلی باحاله.‬ ‏‫- بریم.‬
‏‫- یه لحظه!‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫صبر کنین آندره بیاد.‬
‏‫چرا اون آدمِ حوصله سر بر رو آوردی؟‬
‏‫کمک کرد، می‌خواد بیاد! ازم حمایت کرد.‬
‏‫این سفر برای ماست.‬
‏‫- بازم پیش میاد.‬ ‏‫- واقعا؟‬
‏‫داریم میریم زیرِ زمین...‬
‏‫- اون میفهمه!‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- بیا دیگه!‬ ‏‫- بریم.‬
‏‫بیاین.‬
‏‫- آندره!‬ ‏‫- بله، بله...‬
‏‫"پاریس" از لاتین میاد،‬
‏‫برای "ایزیس".‬
‏‫نوتردام روی یک معبد‬ ‏‫ایزیس ساخته شده.‬
‏‫اصلا هم درست نیست، آقا!‬
‏‫ببخشید،‬
‏‫ولی روی ستون قایقرانان‬ ‏‫به تصویر کشیده شده،‬
‏‫که الان تو موزه کلونیه.‬
‏‫توسط پاریسی‌ها پرستش می‌شد،‬
‏‫قبایل باستانی که در‬ ‏‫ایل دو لا سیته پاریس بودن!‬
‏‫این نظریه کاملا اشتباهه!‬
‏‫اون معبد به ژوپیتر تقدیم شده بود،‬ ‏‫فهمیدی؟‬
‏‫و کلمه "پاریسی" از‬ ‏‫سلتی "پر ایسئو" میاد.‬
‏‫بله. اما ایزیس در پاریس پرستش می‌شد.‬
‏‫ما که اردو نرفتیم!‬
‏‫این یه تور با راهنما نیست، لعنتی!‬
‏‫اون اشتباه میکنه.‬
‏‫"پِـریـسِـو". ریشه اش اینه.‬
‏‫فکر نکنم.‬
‏‫عالیه.‬
‏‫این کلید درستیه.‬
‏‫این همه کلید و کارت رو از کجا آوردی؟‬
‏‫باستان شناسی اداری میتونه مفید باشه، درسته؟‬
‏‫- ببخشید.‬ ‏‫- بفرمایید.‬
‏‫هی، داری چیکار میکنی؟‬
‏‫یه حس بدی نسبت به اون یارو دارم...‬
‏‫- بیاین.‬ ‏‫- موافقم. عجیبه.‬
‏‫ماجراجویی بهت میاد.‬
‏‫واقعا؟‬
‏‫همینه؟‬
‏‫دخمه درست پشت اینجاست.‬
‏‫نگاه کن... نگاه کن!‬
‏‫حق با توئه.‬
‏‫خب، گیوم. نوبت توئه.‬
‏‫این لحظه توئه.‬
‏‫برو کنار.‬
‏‫اینجا چند تا جسد هست؟‬
‏‫حدود ۵۰۰ تا...‬
‏‫دخمه داخل لوله های یه فواره است که هیچ وقت ساخته نشد.‬
‏‫قرار بود یه فیل غول پیکر باشه.‬
‏‫همون فیلی که توی بینوایان بود، پناهگاه گَوُروش؟‬
‏‫دقیقا.‬
‏‫- گَوُروش کیه؟‬ ‏‫- امکان نداره!‬
‏‫فقط داشتم شوخی میکردم!‬
‏‫گَوُروش تو مدل گچی این فیل غول پیکر قایم میشه.‬
‏‫و گَوُروش میمیره.‬
‏‫زیباترین قسمت داستانه.‬
‏‫باز چجوری بود؟‬
‏‫"من به زمین افتادم، تقصیر ولتره.‬
‏‫با بینی تو جوب، تقصیر...‬
‏‫اما این روح کوچولوی باشکوه پرواز کرده بود."‬
‏‫اون چیه؟‬
‏‫ارواح...‬
‏‫خیلی خنده داره. فقط صدای متروئه.‬
‏‫خب، بریم. سعی میکنیم بازش کنیم.‬
‏‫بلند کن.‬
‏‫- بلند کن.‬ ‏‫- غیر ممکنه.‬
‏‫یک، دو، سه...‬
‏‫- مومیایی اون توئه؟‬ ‏‫- نمیتونه باشه.‬
‏‫حتی اگه آسیب دیده بود، می دیدیمش. متفاوت به نظر میاد.‬
‏‫تو این یکی نیست. ببندیمش.‬
‏‫اون یکی رو امتحان میکنیم.‬
‏‫اون یکی رو باز کن.‬
‏‫بریم.‬
‏‫یک، دو، و بلند کن.‬
‏‫همینه. بلند کن، بلند کن، بلند کن!‬
‏‫زود باش!‬
‏‫هیچی اونجا نیست.‬
‏‫اونی یکی.‬
‏‫یک، دو...‬
‏‫مواظب باش!‬
‏‫مواظب باش.‬
‏‫اینجا هیچی نیست.‬
‏‫صبر کن!‬
‏‫چیه؟‬
‏‫همونجاست.‬
‏‫اونجا.‬
‏‫- ببین.‬ ‏‫- اونجا بازه.‬
‏‫یه چیزی حس میکنم.‬
‏‫- یه جعبه‌ست؟‬ ‏‫- ای بابا...‬
‏‫زود باش، بازش کن.‬
‏‫چی هست؟‬
‏‫یه نامه از ویوان دِنون.‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫امضا...‬
‏‫- بابا، ببین.‬ ‏‫- چی نوشته؟‬
‏‫این نقشه‌ی پیدا کردن گنجه.‬
‏‫یه لحظه صبر کن...‬
‏‫- عجیبه.‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- انگار اینجاست.‬
‏‫اینجا؟‬
‏‫ولی کجاست؟‬
‏‫همین جا.‬ ‏‫زیر باستیل.‬
‏‫تو این دخمه؟‬ ‏‫غیر ممکنه!‬
‏‫وقتی ویوان دنون نقشه رو قایم کرد‬ ‏‫برای پیدا کردن گنج،‬
‏‫مومیایی هنوز تو لوور بود.‬ ‏‫هیچ کدوم از اینا وجود نداشت.‬
‏‫ولی لوله‌های فواره اینجا بودن.‬
‏‫مطمئنی؟‬
‏‫ویوان دنون بر پروژه نظارت داشت‬ ‏‫برای ناپلئون.‬
‏‫اون همه جاشو میدونست.‬
‏‫باید نزدیک باشیم.‬
‏‫یه شبکه متروکه زیرزمینی.‬
‏‫بهترین مخفیگاه.‬
‏‫من اونجا رو چک می‌کنم.‬
‏‫لوله‌ها این طرف ادامه دارن!‬
‏‫- برو جلو، گیوم.‬ ‏‫- ببخشید.‬
‏‫- خیلی خب.‬ ‏‫- بابا...‬
‏‫لطفاً از سر راه برو کنار.‬
‏‫- بریم؟‬ ‏‫- زود باش!‬
‏‫ببین. از اون طرفه، درسته؟‬
‏‫بزن بریم.‬
‏‫- زود باش.‬ ‏‫- باشه، باشه.‬
‏‫عالیه!‬
‏‫فکر میکردم کروکودیل های فاضلاب یه افسانه‌ست...‬
‏‫- منم همینطور. - سوبک...‬
‏‫خدای تمساح.‬
‏‫کسی که ارواح فراعنه رو همراهی می‌کنه.‬
‏‫امیدوارم بقیه شون اینجا نباشن.‬
‏‫جای نگرانی نیست. ما داریم گنج رو به مصر برمی‌گردونیم.‬
‏‫هیچ خطری ما رو تهدید نمی‌کنه. اصلا.‬
‏‫بیا اینجا.‬
‏‫یالا بابا.‬
‏‫و مصر همش رو میگیره...‬
‏‫- بیا ببین. - عجب چیزیه.‬
‏‫بیا ببین!‬
‏‫- نگاه کن. - چی؟‬
‏‫چیه؟‬
‏‫میدونی این چیه؟‬
‏‫این شاهین طلایی فراتر از نماد خدا هوروسه.‬
‏‫این جوهره الهی خئوپس هم هست.‬
‏‫اونم یه خدا روی زمین بود. و این تصویر روحشه.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫الو، مارکوس؟‬
‏‫صدامو میشنوی؟‬
‏‫مارکوس، پیداش کردیم!‬
‏‫پیداش کردیم.‬
‏‫آره، نقشه رو. ولی گنج رو هم.‬
‏‫به کی زنگ میزنی؟‬
‏‫دنبال من میگردی؟‬
‏‫اونو میبینی؟‬
‏‫زود باش.‬
‏‫- کجا میریم؟ - خفه شو.‬
‏‫منو ول کن!‬
‏‫اونم مترو بود؟‬
‏‫یه کم نور بده.‬
‏‫لطفاً نور.‬
‏‫حتما.‬
‏‫- چطوری ندیدمش؟ - چی؟‬
‏‫چی شده، ایزیس؟‬
‏‫خیلی به محل ساخت متروی جدید نزدیک شدیم.‬
‏‫لعنت!‬
‏‫چی شده، ایزیس؟‬
‏‫لعنت!‬
‏‫جولین کجاست؟‬
‏‫جولین اینجا نیست.‬
‏‫جولین!‬
‏‫جولین، کجایی؟‬
‏‫هیچ جا نمیبینمش.‬
‏‫- جولین! - زود باش بابا.‬
‏‫- ایزیس، کلاهش... - جولین!‬
‏‫- بیا، کریستین. - جولین!‬
‏‫اونو نگاه کن.‬
‏‫- آروم باش. - باورنکردنیه.‬
‏‫آروم باش.‬
‏‫میکی؟‬
‏‫ببرینش.‬
‏‫جولین!‬
‏‫وایساد...‬
‏‫جولین!‬
‏‫اون نباید اینجا باشه.‬
‏‫تقصیر منه.‬
‏‫- تو؟ عجب! ‬ ‏‫- جولین!‬
‏‫نگاه کن.‬
‏‫جولین!‬
‏‫آندره؟‬
‏‫جولین؟‬
‏‫یه لحظه صبر کن.‬
‏‫به حرکت ادامه بده.‬
‏‫پلیس!‬
‏‫اسلحت رو بنداز.‬
‏‫بیا اینجا.‬
‏‫اون کیه؟‬
‏‫مارکوس گاسبرگر...‬
‏‫پیکارد؟‬
‏‫بهت گفتم بهش اعتماد ندارم.‬
‏‫- پسرم کجاست؟ ‬ ‏‫- عجب خانواده ای هستین.‬
‏‫بچه رو آوردین یه همچین جایی!‬
‏‫مزخرف نگو. ‬ ‏‫نوه ام کجاست؟‬
‏‫اون بالا.‬
‏‫اون امنه.‬
‏‫- بوریس، ببرشون. ‬ ‏‫- بزن بریم.‬
‏‫من میرم.‬
‏‫این گنج متعلق به مصره.‬
‏‫- برو کنار. ‬ ‏‫- بابا...‬
‏‫"باشد که سزای هتک حرمت کنندگان داده شود.‬
‏‫نفرین خدایان‬ ‏‫در پی آنها خواهد بود،‬
‏‫آنها را در دریاها و کوه ها‬ ‏‫دنبال خواهد کرد."‬
‏‫وحشتناکه.‬
‏‫- این چیه؟ ‬ ‏‫- مترو.‬
‏‫آره، متروئه. ‬ ‏‫دقیقا.‬
‏‫- بیاین. ‬ ‏‫- سریع!‬
‏‫زود باش، کریستین.‬
‏‫تندتر راه برو.‬
‏‫بجنب، مارکوس.‬
‏‫عجله کن.‬
‏‫زود باش!‬
‏‫- عزیزم؟ ‬ ‏‫- من اینجام.‬
‏‫بابا؟‬
‏‫- حالتون خوبه؟ ‬ ‏‫- آره.‬
‏‫- نمیتونیم اینجا بمونیم. ‬ ‏‫- بیاین.‬
‏‫نگران نباش، دارن میان.‬
‏‫مامان؟‬
‏‫- مامان! ‬ ‏‫- جولین...‬
‏‫- حالت خوبه؟‬ ‏‫- خوبم.‬
‏‫واقعاً؟‬
‏‫خبر فوری امروز صبح:‬ ‏‫یک حادثه مرگبار‬
‏‫در محل کار متروی پاریس...‬
‏‫محل کار مترو: دو کشته‬ ‏‫و کشف گنجینه مصر‬
‏‫خانم پاپلِتون مومیایی‌شده پیدا شد‬
‏‫"زیر پاریس، پاریس دیگری وجود دارد"‬
‏‫نزدیک با خانواده رابینسون‬
‏‫این یک خبر خیلی مهم است.‬
‏‫گنجینه خوفو،‬
‏‫که در زمان ناپلئون دزدیده شده بود،‬
‏‫بالاخره به مصر باز می گردد.‬
‏‫یک مصر شناس بزرگ فرانسوی،‬
‏‫کریستین رابینسون، آن را در پاریس پیدا کرد،‬
‏‫زیر میدان باستیل،‬ ‏‫و آن را به مصر بازگرداند.‬
‏‫ارزشمندترین گنجینه ما‬ ‏‫اکنون قابل بازدید است‬
‏‫در موزه خودمان.‬
‏‫سریعتر به آنجا بروید و نگاهی بیندازید!‬
‏‫اون نقل قول در مورد هتک حرمت کنندگان چی بود؟‬
‏‫"نفرین خدایان..."‬
‏‫«در پی آنها خواهد آمد...‬
‏‫آنها را در دریاها و روی کوه ها‬ ‏‫دنبال خواهد کرد.»‬
‏‫این مصری نیست.‬
‏‫رسکار کاپاک.‬
‏‫میدونی؟ رسکار کاپاک.‬
‏‫اون چیه؟‬
‏‫از تن‌تن.‬ ‏‫"هفت گوی بلورین"...‬
‏‫عالیه.‬
‏‫تن‌تن دیگه کیه؟‬
‏‫تقدیم به پدرم، کریستین شولتز‬