‫اونو بیار اینجا!
‫هر کس یکی از اعضای مقاومت رو پنهان کرده باشه،
‫بهاش رو پس میده.
‫دیگه بسه.
‫بسه. ‫مردها رو به کامیون منتقل کن.
‫چه اتفاقی افتاد، ژنرال؟
‫- می‌شنوی، سرهنگ؟ ‫- بله.
‫نبرد داره نزدیک‌تر میشه. ‫باید تجدید قوا کنیم.
‫مگر اینکه بتونی کارها رو سرعت بدی.
‫به نظرم یک تهدید خوب می‌تونه مردم رو به حرکت دربیاره.
‫خانواده، مونسیه.
‫مادر، پدر و بچه.
‫بگیرشون. بیارشون پایین.
‫حرکت! روی زانوها!
‫لطفاً، ژنرال!
‫قسم می‌خورم که هیچ کس از مقاومت
‫بین ما اینجا نیست!
‫فکر می‌کنن تو احمقی.
‫از سرسختی‌تون خسته شدیم!
‫محل مقاومت رو فاش کن
‫وگرنه این خانواده رو در خیابان سلاخی می‌کنیم!
‫کسی اینجا قایم نشده.
‫اینها آدم‌های ساده و خوبی هستند.
‫می‌دونم.
‫اونجا!
‫بدو، سریع!
‫سرهنگ، صبر کن.
‫خداحافظ، رایدر!
‫بله؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫کی چک‌این کردم؟
‫نمیدونم. ‫من تازه ساعت ۱۲ اومدم.
‫شماره اتاقت چنده؟
‫آره. نمیدونم، آقای رایدر.
‫نوشته نشده.
‫خداحافظ، رایدر!
‫رایدر؟
‫حالت خوبه؟
‫همم.
‫می‌دونی، ‫وقتی به این شهر نگاه می‌کنم...
‫...متوجه می‌شم هنوز هم همان حس بچگی رو دارم.
‫چه حسی، رئیس؟
‫همیشه می‌خواستم چیزها رو خراب کنم.
‫البته،
‫هیچ فایده‌ای نداره چیزی رو خراب کنی
‫مگر اینکه بتونی چیزی بهتر جایگزینش کنی.
‫و برای همین، ‫سخت کار کردم...
‫و زندگی خوبی برای خودم ساختم،
‫درست نگفتم، جک؟
‫بله، کلی پول درآوردی.
‫درآوردم. ‫اما یه چیزی اشتباهه، جک.
‫دارم از خودم سوال می‌کنم. ‫آیا واقعاً لازمه سال‌های آخر عمرم رو صرف کنم
‫که این رو به این تبدیل کنم؟
‫خیلی‌ها قراره آسیب ببینن، جک، ‫مخصوصاً تو بخش فقیرنشین.
‫چقدر باید همین کار رو تکرار کنم؟
‫مثل تناسخه.
‫- ها؟ ‫- می‌دونی، برگشتن
‫و انجام دادن دوباره همین کارها.
‫بذار بگم،
‫داری به همه لطف بزرگی می‌کنی.
‫این پیشرفته.
‫ممکنه دردناک باشه.
‫گاهی چند نفر باید رنج بکشن تا به نفع بقیه باشه.
‫وقتی همه چیز تموم شد...
‫روحت بر اساس کارهایی که انجام دادی
‫قضاوت خواهد شد.
‫روحم؟
‫داری از چی حرف می‌زنی؟ ‫روحی وجود نداره.
‫خب، اگه روحی وجود نداره،
‫داری دقیقاً همون کاری رو می‌کنی که باید بکنی، پل.
‫به من آقای سنبورن بگو.
‫آروم باش، جک.
‫آقای سوچ یک هنرمنده.
‫ما برای هنرمندها استثنا قائل می‌شیم.
‫با این حال،
‫یه چیزی داره من رو نگران می‌کنه.
‫می‌تونستم ده‌ها پروژه دیگه رو انتخاب کنم.
‫پروژه تو رو انتخاب کردم
‫چون برای مردم مهمه.
‫تمام عمرت رو برای این کار گذاشتی.
‫- آره، درست می‌گی. ‫- بله.
‫کارای دیگه‌ای هم کردی، ولی این...
‫وای.
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫- این پروژه بزرگه. ‫- خیلی بزرگه.
‫این اورست توئه.
‫درسته، مگه نه؟
‫آره!
‫گفتی که یه دیدگاه داری.
‫اومدم اینجا تا یه کار رو انجام بدم، ‫اون دیدگاه رو به واقعیت تبدیل کنم.
‫اما بذار ازت بپرسم...
‫هنوز انرژی انجامش رو داری؟
‫دارم.
‫البته که دارم.
‫همیشه شک وجود داره.
‫این رو می‌دونم.
‫البته، و البته حق با توئه.
‫این کار منه.
‫مطمئن باش که کاری که داریم می‌کنیم چیز بزرگیه.
‫درسته، مگه نه؟
‫حالا اگه اجازه بدی،
‫چند کار کوچیک دارم که باید انجام بدم.
‫عجیب‌غریبه.
‫خب، یه آدم خاصه. ‫این رو قبول دارم.
‫اما جک، اون مرد یه نابغه‌ست.
‫آره، ولی بازم عجیبه.
‫ببین، اگه می‌خوای این پروژه ساخته بشه،
‫باید هنوز تأیید شورای شهر رو بگیره
‫راجر هموند تنها کسیه که مهمه.
‫بقیه تو جیب منن.
‫شاید وقتشه یه سر به آقای هموند بزنم،
‫اشتباهش رو بهش نشون بدم.
‫جک، این یه کم سنگینه.
‫فقط به دفترش زنگ بزن.
‫یه جلسه تنظیم کن.
‫می‌ترسم!
‫چی می‌خوای؟
‫قهوه.
‫آشپزخانه بازه؟
‫هر چی بخوای می‌تونی داشته باشی
‫به شرطی که یه چیزبرگر خوب باشه.
‫الان فقط این رو داریم، ببخشید.
‫به نظر خوبه.
‫لئو، برام یه چیزبرگر بیار.
‫همم.
‫- خامه و شکر؟ ‫- ممنون.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫تو دومین نفری هستی که امروز اینو ازم می‌پرسه.
‫خب، جواب چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫این ساعت روز خلوته، ها؟
‫اوه، نزدیک ساعت خوش‌گذرونیه.
‫به زودی شلوغ می‌شه.
‫یه کم زوده.
‫تو این شهر نه.
‫باید بیشتر دقت کنی
‫با رسیدهات، شلی.
‫من کتاب‌های مادربزرگم رو مدیریت می‌کنم.
‫مورگان نگرانه که مالیات‌ها رو خراب کنم
‫و آی‌آراِس همه‌چی رو ازم بگیره.
‫سلام، شلی.
‫جک.
نوشیدنی
‫خوب به نظر میاد.
‫باد...
‫بی‌ادب نباش، به خانم پول بده.
‫برا خودت یه چیز خوب بخر.
‫این کیه؟
‫اسمم رایدره.
‫مادر...
‫آه!
‫بیا، رئیس.
‫بیا بریم.
‫دفعه بعد می‌بینمت، شلی.
‫بیا، تینک.
‫دوستانت کین؟
‫اون گنده‌شه تینکه، مخفف تینکربل.
‫اون لاغرهم باده، مخفف...
‫هیچکس به اسم واقعیش اهمیت نمی‌ده.
‫هر دو برا اون یکی کار می‌کنن، جک.
‫بهشون پول حفاظت می‌دی؟
‫نه دقیقاً.
‫آماده.
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫گرسنه‌ام.
‫بهتره گرسنه باشی اگه می‌خوای اینو بخوری.
‫- نه، خوبه. ‫- برگر خوبیه.
‫حتماً گرسنه‌ام. ‫برام خوب مزه میده.
‫آخرین بار کی غذا خوردی؟
‫نمیدونم.
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫راجع به یه دختر کوچولو چیزی می‌دونی...
‫که این اطراف آسیب دیده یا کشته شده باشه؟
‫خب، این یه سوال عجیبه.
‫جواب چیه؟
‫جواب اینه که نه.
‫چرا می‌پرسی؟
‫ساعت خوش‌گذرونی، ها؟
‫ساعت خوش‌گذرونی.
‫شهروندان...
‫لطفاً توجه کنید.
‫توجه کنید.
‫این زن و این کودک متهم هستند.
‫سناتور، اینها دروغه.
‫ما به اشتباه متهم شدیم.
‫شواهد کافی داریم، سناتور.
‫آیا کسی هست که بخواد برای این دو بجنگه؟
‫اگه نه، طبق قانون با اونها برخورد می‌شه.
‫نترس.
‫همه‌چی درست میشه.
‫کسی برای ما می‌جنگه.
‫باید این کار رو بکنی؟
‫انتظار بیشتری ازت داشتم.
‫نمی‌تونم تماشا کنم.
‫باید قانون رو حفظ کنیم، سناتور.
‫مردم تو رو دوست خواهند داشت.
‫آیا کسی هست که برای این زن و این کودک بجنگه؟
‫هیچ‌کس؟
‫من می‌جنگم!
‫خب، خب، جلو بیا.
‫خودت رو به مردم نشون بده.
‫شهروندان، ما یه بازی داریم.
‫ما یه بازی داریم.
‫هی. هی!
‫از کجا می‌شناسمت؟
‫خب، این بامزه‌ست.
‫چی؟
‫می‌خواستم همون سوال رو از تو بپرسم.
‫کارآگاه تیمونز.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫مشکل چیه؟
‫مشکل؟
‫اوه، مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫ما همین الان داریم می‌ریم.
‫ببینم کارت شناسایی‌ات رو.
‫از اون بچه‌ها کارت نخواستی.
‫من می‌شناسمشون.
‫و اونا هم تو رو می‌شناسن.
‫تو چی هستی؟
‫رشوه‌گیر؟
‫بن تیمونز تنها پلیس افتخار این شهره، رایدر.
‫رایدر مشکلی نداره، بن.
‫خب، باشه.
‫جایی برای موندن داری؟
‫به نظر می‌رسه دیشب تو هتل پارادایس موندم.
‫می‌تونیم بهتر از این برات فراهم کنیم.
‫اتاق رو بهش نشون بده.
‫دنبالم بیا.
‫خب، اون بچه‌ها،
‫جک، باد و تینک...
‫قضیه‌شون چیه؟ ‫اونا رو می‌خرید؟
‫این دلقک‌ها برای یه آدم به نام پل سنبورن کار می‌کنن.
‫این اسم رو می‌شناسی؟
‫باید بشناسم؟
‫شهروندان، ما یه بازی داریم.
‫"پل سنبورن یه دیدگاه داره."
‫آیا واقعاً یه دیدگاه داره؟
‫آره، کلی پول درمیاره.
‫پس اون بچه‌ها اون پاکت رو برای چی جمع می‌کردن؟
‫هر سال، یه کار خیریه‌ای هست
‫که سنبورن راه می‌ندازه، و نوکراشون "کمک‌ها" رو جمع می‌کنن.
‫کمک؟
‫اگه کمک نکنی،
‫بازرس بهداشت هر روز میاد،
‫و زباله‌هات جمع نمی‌شن.
‫این راهش راحت‌تره.
‫به علاوه، من این رو از مالیات شلی کم می‌کنم.
‫خب، یه کم مشکوکه.
‫راستش، اینا پیش سنبورن چیز کوچیکی‌ن.
‫اما این کار خیریه‌س،
‫و فکر می‌کنم دوست داره مردم رو کنترل کنه.
‫هر چی بخواد، همه می‌دن.
‫باید برگردم سر کار.
‫تو کی هستی؟
‫تو مجبور نیستی این کار رو بکنی!
‫این بچه کیه که از تو سوال می‌کنه؟
‫قانون رو حفظ کن. ‫باید یه مثالی زده بشه.
‫آیا با تصمیمت موافقی، غریبه؟
‫من تصمیمم رو گرفتم!
‫پس خدایان با تو باشند.
‫تو کی هستی؟
‫پل.
‫راجر.
‫می‌خوای منو مجبور کنی شروع کنم، مگه نه؟
‫می‌دونی چرا اینجام.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫و؟
‫و چیزی که می‌خوام بگم رو دوست نخواهی داشت.
‫اوه.
‫بگو ببینم.
‫نمی‌تونم بذارم این کار رو با مردم این شهر بکنی.
‫"مردم این شهر." ‫می‌تونی باور کنی؟
‫این عوضی با قاشق نقره‌ای تو دهنش به دنیا اومده
‫و فکر می‌کنه مردم این شهر رو می‌فهمه!
‫این از طرف کسیه که تو هیچ رستورانی غذا نمی‌خوره
‫که ستاره میشلن نداشته باشه!
‫راجر هاموند مردم این شهر رو نمی‌شناسه
‫حتی اگه تو صورتش بزنن.
‫خب، ‫چطوری می‌خوای بازی کنی؟
‫نمی‌دونم، جک،
‫اما باید یه فکر خوب بکنیم، مگه نه؟
‫آره.
‫می‌دونی، من وقت خوبی از روزم رو ‫گذاشتم که این لعنتی رو ببینم.
‫چه اتلاف وقتی.
‫متهم رو بیارید.
‫زنده باد! زنده باد! زنده باد! زنده باد...
‫از کجا می‌شناسمت؟
‫آقای هاموند خیلی استقبال نکرد،
‫- حدس می‌زنم. ‫- نه.
‫همیشه دور یه ایده خوب سردرگمی وجود داره.
‫مطمئناً این تو رو متوقف نمی‌کنه.
‫نه، متوقف نمی‌کنه.
‫شاید یه چیزی هست که این آقای هاموند می‌خواد،
‫یه چیزی که فقط تو می‌تونی بهش بدی.
‫این آشغال تقریباً هر چیزی رو ‫که بخواد می‌تونه داشته باشه.
‫جک، هر چیزی که راجع به هاموند داریم رو بیار.
‫راجر هاموند پولداره. ‫خیلی پولداره.
‫با پول به دنیا اومده.
‫به همسرش وفاداره. ‫مالیاتش رو می‌ده.
‫تو یه آشپزخانه سوپ داوطلب می‌شه.
‫هیچکس اینقدر تمیز نیست.
‫حتماً یه چرکی پشتشه.
‫دخترش باله می‌ره.
‫ماه پیش، یه پرواز ۲۴ ساعته از سئول داشت
‫و مستقیم از فرودگاه رفت به اجرای باله‌اش.
‫خودش هواپیمای شخصی داره.
‫مطمئنم خیلی راحت بوده.
‫اما این ما رو به این سوال می‌رسونه، آقایون.
‫چطوری به یه آدمی رو که همه چیز داره رشوه بدی؟
‫اگه چیزی نداری که بهش بدی،
‫چیزی که می‌تونی تهدید کنی ازش بگیر چی؟
‫هر آدمی باید نگران امنیت خانواده‌اش باشه.
‫مردم بیشتر می‌خوان.
‫بهشون چیزی که می‌خوان رو بدید!
‫من باهاش می‌جنگم.
‫بجنگ! بجنگ! بجنگ! بجنگ...
‫تو واقعاً همه جا هستی، آقای رایدر.
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم...
‫مشکلی نداره که من اینجام؟
‫راستی،
‫فکر می‌کنی مادربزرگم از من ‫اجازه می‌گیره برای هر کاری؟
‫پس، گفتی وکیل هستی؟
‫من یه وکیل کمک‌های حقوقی‌ام.
‫اینجا یه جورایی دفتر غیررسمی‌مه.
‫یه جورایی اینجا بزرگ شدم.
‫شما‌ها با هم صمیمی‌اید، مگه نه؟
‫والدینم وقتی ۱۸ سالم بود ‫توسط یه راننده معتاد کشته شدن.
‫شلی مطمئن شد که من از پس دانشگاه بربیام
‫با چیزی که برام گذاشتن، ‫بعدش هزینه دانشکده حقوق رو هم پرداخت.
‫جلوی دیوونه شدنم رو گرفت توی تمام این مدت.
‫و منو تنها گذاشت تا همه تصمیم‌هامو خودم بگیرم.
‫هیچوقت سعی نکرد بهم بگه چیکار کنم.
‫"مورگان علیه استرام."
‫علامت وی مخفف چیه؟
‫اوم، ویرژیل.
‫ویرژیل؟
‫این اسم خانوادگی شلیه،
‫و یه جورایی یه سنت خانوادگیه.
‫تقصیر من نبود! ‫این ایده مادرت بود.
‫- بذار من این رو بگیرم. ‫- من می‌گیرم. من می‌گیرم.
‫هی، این باحاله.
‫مثل ویرژیل شاعر رومی.
‫شاعر رومی؟ ‫هیچوقت اسمش رو نشنیده‌ام.
‫اوه، اون انه‌اید رو نوشته.
‫و در کمدی الهی دانته،
‫او راهنمای ورود به جهنمه.
‫می‌دونم کی هست.
‫راهنمای ورود به جهنم، این باحاله.
‫اوه. این راجر هامونده.
‫باید باهاش صحبت کنه.
‫- بعداً می‌بینمت، عزیزم. ‫- می‌بینمت.
‫بعداً می‌بینمت.
‫- راجر هاموند کیه؟ ‫- اون یه عضو شوراست.
‫اون مخالف پروژه بزرگ پل سنبورنه،
‫و مورگان یکی از وکیل‌هاییه
‫که یه اتحادیه از مردم شهر رو رهبری می‌کنه.
‫- بزن بریم. ‫- ساعت شلوغی ناهار؟
‫لئو خوشحال می‌شه.
‫هی!
‫امروز چطوری؟ ‫چی می‌خوای؟
‫آره، باشه. ‫همه‌چی همین بود؟
‫داستان وحشتناکیه، ها؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫مگه ازم نپرسیدی راجع به یه دختر کوچولو؟
‫آره. آره.
‫وحشتناکه.
‫صبر کن لئو، دارم میام!
‫با خطر تکرار خودم،
‫بی‌معنیه که بخشی از شهر قدیم رو ‫دست‌نخورده باقی بذاریم.
‫اگه می‌خوای یه کاری بکنی،
‫چرا درست انجامش نمی‌دی؟
‫می‌دونی چند نفر تو این بخش ‫از شهر زندگی می‌کنن؟
‫البته که می‌دونی. من قبلاً...
‫من قبلاً از این خیابون‌ها می‌رفتم مدرسه.
‫پس چطوری می‌تونم این مردم رو ‫از خونه‌هاشون بیرون کنم؟
‫شاید بتونیم مسکن رو حفظ کنیم،
‫و فرهنگ، و جامعه رو،
‫و، اوم، یه کم به زیرساخت‌ها پول تزریق کنیم.
‫اونا همه این‌ها رو خواهند داشت، ‫و مسکن جدید هم خواهند داشت.
‫فقط مسئله بازدهی‌ست، همین.
‫قیمت‌ها براشون گرون می‌شه، ‫و تو این رو می‌دونی.
‫- این خونه‌شونه. ‫- هر چیزی که تصمیم بگیری،
‫هنوز هم اون دوست کثیفت،
‫عضو شورا هاموند، سر راهت خواهد بود.
‫گاهی باید یه آدم رو تحت فشار بذاری
‫- تا تصمیم درست رو بگیره. ‫- آره.
‫همکار جوانت یه برنامه‌ای داره که ‫می‌خواد با تو در میون بذاره.
‫- اوه. ‫- اینطور نیست، جک؟
‫اگه اشکالی نداره.
‫البته.
‫البته، جک. ‫ما دوست داریم بشنویم.
‫یه کم بهش فکر کردم.
‫چه چیزی می‌تونیم علیه هاموند ‫استفاده کنیم که واقعاً براش مهم باشه؟
‫دخترش.
‫من یه نقشه دارم که اون رو نگه داریم
‫تا اینکه چیزی که می‌خوایم رو امضا کنه.
‫سخته ولی انجام دادنیه.
‫داریم یه بچه رو می‌دزدیم؟
‫اما تو مراقب هستی که به کسی آسیبی نرسه،
‫مگه نه، جک؟ ‫مخصوصاً به بچه.
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی، جک؟
‫حق با اونه. ‫به کسی آسیبی نمی‌رسه.
‫و هاموند هر کاری که ازش بخوایم رو انجام می‌ده.
‫بعضی وقت‌ها باید جرات داشته باشی ‫که مردم رو متقاعد کنی
‫تا انتخاب اشتباه نکنن.
‫البته.
‫عالیه. ‫این عالیه، پل.
‫ما تعطیلیم!
‫حتی برای من؟
‫هیچ وقت برای تو نه، بن. ‫چی می‌خوای؟
‫نوشیدنی هر چی داری که سرده، شلی.
‫عصر بخیر، آقای رایدر.
‫عصر بخیر، کارآگاه.
‫من می‌رم زباله‌ها رو بیرون بذارم.
‫کجا می‌ری؟
‫حتی به نوشیدنیت دست نزدیم.
‫فکر کنم دیگه خیلی تشنه نیستم.
‫بعداً می‌بینمت، شلی.
‫خب...
‫بهم بگو، رایدر...
‫این کیه؟
‫نه، هنوز نه. ‫به زودی، ولی هنوز نه.
‫چطوری به این شماره رسیدی؟
‫تو خواب‌های بد می‌بینی.
‫می‌تونی دارو، مذهب، درمان رو امتحان کنی، ولی...
‫می‌تونم بهت بگم، جواب نمی‌دن.
‫تو کی هستی؟
‫ما یه بازی داریم که بازی کنیم، رایدر.
‫چه بازی؟
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫اونا مالیات ملک رو پرداخت نکردن.
‫و تو نمی‌خوای بفروشیش؟
‫سرورم، این ملک
‫دو نسل تو خانواده ما بوده.
‫لطفاً به من زمان بده تا مالیات رو پرداخت کنم.
‫پیشنهاد من منصفانه بود.
‫لطفاً، قربان.
‫قربان، اینجا جای یه خانم نیست.
‫عزیزم، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫این کاری که داری می‌کنی اشتباهه.
‫واقعاً؟
‫با احترام، قربان، باید یه نمونه ایجاد بشه.
‫وگرنه همه سعی می‌کنن ازت سوءاستفاده کنن.
‫نباید این کار رو بکنی! ‫من نگران روح تو هستم.
‫هیچ وقت برای انجام کار درست دیر نیست.
‫-صبح بخیر. ‫-هی.
‫چرا برامون قهوه نمی‌ریزی؟
‫می‌دونی، وقتی بچه بودم،
‫از پنجره آشپزخونه‌مون بیرون رو نگاه کردم
‫و یه مرد رو دیدم که بیرون ایستاده بود.
‫مامانم کنارم بود، ‫ولی اون نمی‌تونست ببینه،
‫ولی من می‌تونستم.
‫یه جورایی یه هاله دورش بود.
‫و من می‌دونستم که اون یه روحه.
‫تمام عمرم چیزایی دیدم،
‫چیزایی که بقیه نمی‌بینن.
‫پس من یه روحم؟
‫نه دقیقاً.
‫هاله تو فرق می‌کنه.
‫-من چی هستم؟ ‫-نمی‌دونم.
‫ولی می‌تونم یه چیزی بهت بگم، ‫تو از اینجا نیستی.
‫بله؟
‫اثر انگشت‌های روی بطری رو برام چک کردی؟
‫خیلی سریع بود.
‫دو تا؟
‫آره، اون صاحب باره. ‫اون یکی چیه؟
‫و تو همه‌شون رو تو پایگاه داده‌ها چک کردی،
‫ایالتی و فدرال؟
‫یه لطفی بهم بکن.
‫آره. وقتی انجامش دادی بهم خبر بده. ممنون.
‫چی؟
‫آقای رایدر.
‫چه کاری برات انجام بدم؟
‫چی شده؟
‫اودی که به آدم‌ربایی اعتراف کنی؟
‫آروم باش، آقای رایدر. اون پیدا شد.
‫معلوم شد که پیش یه دوستش خوابیده بود
‫و یادش رفته بود به مامانش زنگ بزنه.
‫به تو چه ربطی داره؟
‫در مورد پل سنبورن بهم بگو.
‫یه پلیس می‌تونه به دردسر بزرگی بیفته
‫اگه در مورد پل سنبورن تو این شهر حرف بزنه.
‫چرا عکسش رو روی دیوارت داری؟
‫من تقریباً 20 ساله که پلیسم.
‫پل سنبورن تمام این مدت مالک این شهر بوده.
‫-و؟ ‫-و...
‫و همین.
‫اون پولداره،
‫و همیشه به نفع شهر عمل نمی‌کنه.
‫ولی یه پلیس می‌تونه به دردسر بیفته
‫اگه در موردش حرف بزنه.
‫دقیقاً.
‫روز خوبی داشته باشی، آقای رایدر.
‫فقط رایدر.
‫بفرما.
‫اجازه بدید خودم رو معرفی کنم.
‫آقای سوچ.
‫اسم جالبیه.
‫یه زمانی فکر کنم سوچ تلفظ می‌شد.
‫میشه قدیمی‌ترین نوشیدنیت رو بهم بدی؟
‫یا حداقل گرون‌ترینش.
‫مطمئنم افتضاحه.
‫من مدیریتش می‌کنم.
‫بقیه‌ش رو نگه دار.
‫مطمئنم شلی قدردانی می‌کنه.
‫خوشمزه.
‫-من یه معمارم. ‫-می‌دونم.
‫داری شهر آینده پل سنبورن رو طراحی می‌کنی.
‫یه مقاله عالی تو یه مجله خوندم، ‫و اسم تو هم اونجا بود،
‫به طور گذرا، ولی...
‫هیچ عکسی ازت نبود.
‫دوست دارم خودم رو زیرزمینی ببینم.
‫معروف زیرزمینی.
‫آدمایی مثل پل سنبورن عکس‌هاشون
‫تو روزنامه‌ها و مجلات میاد. ‫اون‌ها تو تلویزیون حرف می‌زنن.
‫من ترجیح می‌دم تو پس‌زمینه بمونم.
‫تو همونی هستی که دیشب بهم زنگ زدی؟
‫بله، من بودم.
‫-چطوری پیدام کردی؟ ‫-یه پرنده کوچولو بهم گفت.
‫اسم پل سنبورن تو این شهر درها رو باز می‌کنه.
‫تو کی هستی؟
‫گوش نمی‌دی؟
‫علاوه بر اینکه یه معمارم...
‫فکر کنم یه جورایی... یه نوع...
‫سخنران انگیزشی هستم.
‫باید یه نمونه ایجاد بشه.
‫وگرنه همه سعی می‌کنن ازت سوءاستفاده کنن.
‫متوجه شدم که یه تهدید خوب مردم رو تحریک می‌کنه.
‫قانون رو حفظ کن. ‫باید یه نمونه ایجاد بشه.
‫ممکن نیست.
‫فکر کنم احتمالات بی‌نهایتی وجود داره
‫فراتر از چیزی که ما می‌دونیم.
‫کاش می‌تونستی ببینی.
‫-عصر بخیر. ‫-ممنون.
‫انبار.
‫اون کی بود؟
‫اون معماریه که با پل سنبورن کار می‌کنه
‫روی پروژه بزرگش.
‫تو سنبورن رو دوست نداری، مگه نه؟
‫چیزی نیست که دوست نداشته باشی؟
‫اون مالک این شهره.
‫دائم اینو می‌شنوم.
‫در مورد راجر هاموند بهم بگو.
‫راجر هاموند؟
‫اون مخالف طرح سنبورن برای بازسازی شهره،
‫و من دارم کمکش می‌کنم.
آشغال
‫گرفتمش.
‫فقط برو.
‫هی!
‫هی.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫وقت بستنه.
‫ما تعطیلیم.
‫کجا بودی؟
‫مطمئن نیستم.
‫-کجا می‌ری؟ ‫-بیا.
‫خب، کجا داریم می‌ریم؟
‫اینجا.
‫می‌خوای برم کلیسا؟
‫یه نفر اونجاست که باید باهاش حرف بزنی.
‫خانم موکوش.
‫برو.
‫فقط تو.
‫خانم موکوش؟
‫دوست دارم بشینم. زانوهام.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫اوه، فکر کنم دنبال تو هستم.
‫هیچکی که اینجا میاد دنبال من نیست.
‫تا حالا اسم چرنوبوگ و بلوبوگ رو شنیدی؟
‫این اسم‌ها رو می‌شناسی؟
‫خب، به نظر...
‫آشنا می‌رسن.
‫چرنوبوگ و بلوبوگ خدایان اسلاو هستن.
‫خدای سیاه و خدای سفید.
‫مردمی که این کلیسا رو ساختن نمی‌تونستن قبول کنن،
‫ولی تو خلوت، هنوز دعا می‌کنن
‫برای هر دوشون.
‫خیلی فرهنگ‌ها این شخصیت‌ها رو دارن،
‫نیروهای متضادی که محکوم به رویارویی با هم هستن.
‫خوب و بد؟
‫بعضی‌ها اینجوری می‌گن.
‫بعضی‌ها هم می‌گن یه رقص بین نظم و آشفتگیه.
‫هر چی که باشه، ‫تو به یه دلیلی اینجایی.
‫و اون دلیل چیه؟
‫اینو خودت باید بفهمی.
‫خیلی خوب.
‫اینو بهت می‌گم.
‫بعضی وقت‌ها، ‫نمی‌تونی با جریان بجنگی.
‫بعضی وقت‌ها، باید با جریان بری.
‫پس چی داری می‌گی
‫از کجا اونو می‌شناسی؟
‫راستش، من آدم‌های مرده رو می‌بینم. ‫و ظاهراً تو هم می‌بینی.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫بی‌خیال. نمی‌خوام بدونم.
‫-بیا. ‫-کجا می‌ری؟
‫یه رستوران اون سر کوچه هست.
‫گرسنه نیستم.
‫منم، ولی تو پول می‌دی!
‫فکر کنم نوه‌م ازت خوشش میاد.
‫آره؟
‫جک هستم.
‫شب دیگه تو شلی‌ها همدیگه رو دیدیم.
‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫فکر کردم شاید علاقه داشته باشی
‫یه کاری برات داشته باشم.
‫چرا به من کار پیشنهاد می‌کنی؟
‫خب... ‫...دلایلی دارم.
‫برات ارزشش رو داره.
‫راجع بهش فکر می‌کنم.
‫-مطمئنی؟ ‫-کاملاً مطمئنم.
‫مطمئنی از چی؟
‫آقای سوچ یه نفر رو برای کار پیشنهاد داده.
‫اوه، واقعاً؟
‫می‌دونی چیه پل، آدم‌ها رو طی سال‌ها می‌شناسی.
‫آقایون، باید خیلی مراقب باشیم
‫که آدم‌های جدید رو توی این قضیه دعوت کنیم.
‫این تصمیم‌ها رو به شما واگذار می‌کنم.
‫این خارج از تخصص منه.
‫اینو دیدی؟
‫دیدم.
‫فکر کنم ازش خوشت میاد. ‫یه چیزی دربارش هست.
‫خیلی خب. می‌تونی استخدامش کنی...
‫اگه قراره این کار رو انجام بدیم.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که من تردید دارم، همین.
‫دقیقاً راجع به چی؟
‫همه چیز.
‫قبلاً همه‌چیز رو بررسی کردیم.
‫تو این کار رو برای منفعت مردم انجام می‌دی،
‫و نمی‌تونی بذاری یه نفر مانع این کار بشه.
‫یه اقدام خاص باید انجام بشه ‫تا خیر بزرگ‌تر تضمین بشه.
‫سوچ، دست از دستکاری من بردار.
‫بسه!
‫من تصمیم‌های خودم رو می‌گیرم. ‫انتخاب‌هام مال خودمه.
‫هر کاری هم که می‌کنم، ‫به این خاطره که مناسب می‌بینم.
‫آره. ‫منظورم این نبود.
‫ما اینجاییم.
‫راجر هاموند داره با مطبوعات صحبت می‌کنه.
‫درباره توسعه پل سنبورن
‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫پل سنبورن
‫مثل هر شهروند دیگه‌ای تو ‫این شهر باهاش رفتار می‌شه.
‫روزهای سیاست محلی و معامله‌های پشت پرده تموم شده.
‫پل سنبورن صاحب چیزهای زیادی هست...
‫اما صاحب من نیست، ‫و صاحب این شهر هم نیست.
‫ما از اون نمی‌ترسیم،
‫یا از هر کس دیگه‌ای که بخواد به ما زور بگه.
‫ممنون.
‫خیلی خب!
‫هر کاری که لازمه رو انجام بده!
‫می‌بینم که قبول کردی.
‫پنج هزار پیش‌ پرداخت. ‫بقیه رو بعد از تموم شدن کار.
‫یه کمی اضافه هم برات گذاشتم، باشه؟
‫برای کاری که دفعه قبل انجام دادی.
‫پارک صنعتی. ‫قبلاً کارخونه بود.
‫حالا منطقه انباره.
‫آقای سنبورن صاحب همه‌چیزه، ‫پنج بلوک در هر جهت،
‫پس خیابون‌ها خالی می‌مونن.
‫اینجا جای مناسبی برای کمینیه که داریم می‌چینیم.
‫یک طرف خیابون رو می‌بندیم.
‫بعدش راهشون رو می‌بندیم،
‫و مجبورشون می‌کنیم به خیابون‌های فرعی برن.
‫وقتی از خیابون اصلی خارج شدن،
‫به بستن خیابون‌های دسترسی ادامه می‌دیم،
‫و اون‌ها رو می‌رانیم...
‫به اینجا...
‫جایی که ما منتظرشون هستیم.
‫اسم هدف آنی هامونده.
‫آنی ده سالشه.
‫کسی مشکلی با دزدیدن یه بچه ده ساله داره؟
‫آنی یه محافظ و یه راننده داره.
‫اون‌ها حرفه‌ای هستن و مسلح.
‫امیدوارم ببینن که از نظر تسلیحات کم‌ترن
‫و گیر افتادن.
‫اگه متوجه نشدن چی؟
‫اون موقع سریع و مؤثر خنثیشون می‌کنیم.
‫فردا ساعت ۳ بعدازظهر اینجا جمع می‌شیم.
‫آنی عصرها باله داره.
‫موقع برگشت به خونه می‌گیریمش.
‫آقایون.
‫حرکت!
‫زانو بزن!
‫نیازی به این کار نیست.
‫یه مشاهده تأیید شده از مقاومت بوده.
‫اون‌ها دروغ می‌گن.
‫باید اعدام بشن.
‫ژنرال؟
‫ژنرال، منتظر دستور شما هستن.
‫مردها رو سوار ماشین‌ها کنین.
‫- همه‌چی تموم شد. ‫- ژنرال، التماس می‌کنم،
‫اگه عقب نشینی کنین،
‫می‌گن اعصابتون رو از دست دادین!
‫همه‌چی تموم شد!
‫فورر خبردار می‌شه که شما ضعیف هستین.
‫آیا... ضعیف هستین؟
‫اینو می‌خواین؟ اینو می‌خواین؟
‫خب! خیلی خب! ایناهاش!
‫من چه کار کردم؟
‫من چیکار کردم؟ ‫تو منو مجبور به چی کردی؟
‫من تو رو مجبور به هیچ کاری نکردم، ژنرال.
‫من فقط چیزی رو که باید انجام می‌دادی نشونت دادم.
‫و تو، با شرافت، بقیه‌ش رو انجام دادی.
‫عصر بخیر، رایدر.
‫چه خبره؟
‫آیا تا حالا احساس کردی که زندگی فقط...
‫اجتناب‌ناپذیره؟
‫مهم نیست چند بار ظاهر می‌شی...
‫مهم نیست چند بار سعی می‌کنی کاری بکنی،
‫همیشه به یه جایی می‌رسه که...
‫اشتباهه.
‫شاید بدی... باید برنده بشه...
‫تا خوبی دلیلی برای ادامه دادن داشته باشه.
‫من اینو باور ندارم.
‫نه؟
‫تاریخ خلاف اینو ثابت می‌کنه.
‫بشریت تمایل به بدی داره،
‫و تاریخ بارها و بارها تکرار می‌شه.
‫و باز هم اشتباه می‌کنیم...
‫-بارها و بارها... ‫-مهم نیست چیکار می‌کنی.
‫احساس درموندگی می‌کنی...
‫فقط شنا کردن برخلاف جریان...
‫زیر دماغت.
‫بعضی وقت‌ها، نمی‌تونی با جریان بجنگی.
‫بعضی وقت‌ها، باید با جریان بری.
‫آره.
‫باید به تاریکی درونت نگاه کنی...
‫به کسی که نمی‌خوای باشی...
‫تا بفهمی واقعاً کی هستی.
‫چیزها تغییر می‌کنن.
‫می‌خوای به من ملحق بشی؟
‫شاید حتی از چیزی که بعدش ‫اتفاق می‌افته خوشت بیاد.
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫همه این تلاش‌ها برای نجات دنیا.
‫بی‌خیال مرد. ‫تو خودت چی؟
‫تو هرگز واقعاً لذت رو نچشیدی.
‫لذت زنده بودن رو.
‫تو هرگز عشق رو نشناختی.
‫بی‌خیال مرد!
‫تو داری جاشو می‌گیری؟
‫-شب پوکر شلیه. ‫-چرا از من نخواست؟
‫چون من وکیل حقوقی هستم و ‫می‌تونم از نکاتش استفاده کنم.
‫شلی پوکر بازیه؟
‫مطمئنم خوبه.
‫آره.
‫می‌گه می‌تونه هاله بازیکن‌های دیگه رو ببینه.
‫می‌فهمه کی داره بلوف می‌زنه.
‫ولی تو باور نمی‌کنی.
‫اون یه پیشخدمت که می‌دونه...
‫...کی داره چرت و پرت تحویلش می‌ده.
‫شب بخیر.
‫-آیا اصلاً پول می‌ده؟ ‫-وقتی بتونه.
‫شلی وقتی نمی‌تونه بده، ازش نمی‌گیره.
‫ظاهراً سخت‌گیره،
‫اما وقتی لازم باشه نرم‌قلبه.
‫نگو بهش که من اینو گفتم.
‫لب‌هام... مهر و موم شده.
‫باید صحبت کنیم. ‫من بیرونم.
‫اثر انگشت‌هات رو چک کردم.
‫باید توی همه دیتابیس‌ها جستجو می‌کردم...
‫و چیزی پیدا نکردم.
‫هیچی دربارت پیدا نکردم.
‫تو یه شبحی.
‫من از شبح خوشم نمیاد.
‫راستش، من به شبح اعتقاد ندارم.
‫تو کی هستی، آقای رایدر؟
‫توی شهر من چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن...
‫من... از سنبورن به اندازه هر کس دیگه‌ای بدم میاد،
‫اما نمی‌تونم بذارم تو کاری که فکر می‌کنم ‫داری می‌کنی رو انجام بدی.
‫از سر راهم کنار برو.
‫اینو از کجا آوردی؟
‫نمی‌دونم.
‫حتماً یه داستانی داره.
‫مطمئنم داره.
‫پس تعریفش کن.
‫یه چیزی پیش اومد. ‫مورگان مجبور شد بره.
‫مورگان رو دیدی؟
‫آره.
‫داشت می‌درخشید.
‫چی، فکر می‌کنی من متوجه چیزا نمی‌شم؟
‫شب پوکر دیشب، نه؟
‫آره!
‫-بردی؟ ‫-مساوی شدم.
‫نمی‌تونم همیشه برنده باشم، متوجه می‌شن.
‫مورگان باور نداره
‫که تو می‌تونی هاله بازیکن‌های دیگه رو ببینی.
‫اون خیلی عملیه واسه این چیزا.
‫سال‌ها پیش دست از گفتنش بهش کشیدم.
‫اون بیشتر شبیه مادرشه.
‫تو عملی نیستی؟
‫فرق داره.
‫مورگان دنیایی که هست رو می‌بینه...
‫و سعی می‌کنه بخش کوچکی ‫از اون رو نجات بده.
‫من خیلی وقت پیش از این کار دست کشیدم.
‫یه جورایی احساس می‌کنم تو هم ‫داری همین کار رو می‌کنی.
‫نجات دنیا، یه تیکه کوچیک در هر بار.
‫"آقای سوچ."
‫اسم جالبیه.
‫می‌تونی یه آناگرام ازش بسازی.
‫برش بزن.
‫- راجر، اینو دیدی؟ ‫- مورگان.
‫وکلای سنبورن دیروز اینو تحویل دادن
‫درست موقع تعطیلی.
‫سعی کردن از زیرش در برن.
‫سنبورن قول داد که شهر قدیمی رو ‫دست‌نخورده باقی بذاره،
‫اما حالا قصد داره همه چیز رو خراب کنه.
‫خب، می‌تونه امتحان کنه، ‫مورگان، اما بدون رای من،
‫نمیتونه از پس این کار بربیاد.
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫کاری از دستش برنمیاد
‫که بتونه نظرم رو عوض کنه.
‫- سلام بابا! ‫- عزیزم!
‫- سلام مورگان! ‫- هی عزیزم.
‫این از کجا اومده؟
‫باید این کار رو بکنی؟
‫از تو بهتر از این‌ها انتظار داشتم.
‫نمی‌خوام تماشا کنم.
‫کسی تو این شهر قایم نشده.
‫این‌ها فقط آدم‌های خوب و ساده‌ای هستن.
‫نباید این کار رو بکنی.
‫نگران روح تو هستم.
‫هیچ‌وقت برای انجام کار درست دیر نیست.
‫من دارم چیکار می‌کنم؟
‫من چیکار کردم؟
‫خداحافظ!
‫خداحافظ عزیزم. ‫به امید دیدار، راجر.
‫گفت اینو بهت بدم.
‫می‌دونی...
‫اما من...
‫اوه، می‌خوام اینو بهت بدم.
‫خیلی خوشحالم که به ما ملحق شدی.
‫چه چیزی باعث میشه مطمئن باشی که من هستم؟
‫مطمئن نیستم.
‫تنها قطعیت در هرج‌ومرج اینه ‫که هیچ قطعیتی وجود نداره.
‫اما تو حاضر هستی بازی رو ادامه بدی.
‫دارم لغوش می‌کنم، آقایون.
‫چرا، لطفاً بگو؟
‫من نمی‌خوام یه بچه رو بدزدم.
‫خدا می‌دونه چه کارهای بدتری کردی.
‫شاید... اما این بار نه.
‫دقیقاً داری چی می‌گی؟
‫هیچ‌وقت برای انجام کار درست دیر نیست.
‫هو!
‫بریم.
‫جک، من لغوش کردم.
‫تموم شد، آقایون. برید خونه. برید خونه.
‫جک.
‫جک، جک!
‫حداقل، سعی کردی.
‫جک الان واسه من کار می‌کنه.
‫تو خوب بهش حقوق می‌دی، ‫من بهتر حقوق می‌دم.
‫استعدادش تو خدمت تو هدر می‌رفت.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونست با تو به پتانسیل کاملش برسه.
‫خداحافظ، پل.
‫بعداً می‌بینمت!
‫چی می‌شه اگه فقط بشینم و تماشا کنم...
‫و شرکت نکنم؟
‫اینم جواب می‌ده.
‫اما اگه ماشه رو بکشی، حتی بهتره.
‫چیزی که بیشتر بهش نیاز داری،
‫تو چیزایی پیدا می‌شی که نمی‌خوای انجامشون بدی.
‫ماشه رو بکش، دوست داشته می‌شی.
‫عشق؟ چطوری؟
‫اوه، پسر عزیزم، فکر می‌کردم می‌دونی.
‫عشق یعنی هرج‌ومرج.
‫برو، برو، برو، برو! برو!
‫نیازی نیست به کسی آسیب برسه.
‫تموم شد!
‫تموم شد! اسلحه‌ها رو زمین بذارین!
‫از اینجا برود. برید، برید!
‫از اینجا برید!
‫بذارین برن! بذارین برن!
‫لعنت بهش!
‫من تو رو از کجا می‌شناسم؟
‫قبلاً این کار رو کردیم.
‫بارها بوده.
‫آره. ادامه بده.
‫ماشه رو بکش لعنتی.
‫آره!
‫شاید این کار رو بکنم.
‫چه غافلگیرکننده.
‫تو ماشین بمون!
‫من خوبم. بهش رسیدگی کن.
‫زخمی شدی؟
‫تحمل کن. آمبولانس تو راهه.
‫می‌شنوی؟ تحمل کن.
‫و ممنون بابت تماس.
‫دختر کوچولو در امانه.
‫رایدر!
‫اوه، خدای من!
‫فکر نمی‌کردم دوباره ببینمت.
‫ممنون!
‫اسمت چیه؟
‫هی...
‫بعداً می‌بینمت، رایدر.
‫خداحافظ!
‫چطور همه‌چیز تموم شد؟
‫تموم شد.
‫مردم می‌تونن غافلگیرت کنن،
‫مثل پل سنبورن.
‫- تو ازش خبر داری؟ ‫- نه، من چیزای زیادی رو از دست نمی‌دم!
‫و اون مرد دیگه، چیزی یاد گرفتی؟
‫آره.
‫آره، بهم گفت که هیچ‌وقت عشق رو تجربه نمی‌کنم،
‫اما...
‫این درست نیست.
‫من عشق رو می‌شناسم، فقط...
‫برای مدت طولانی نگهش نمی‌دارم،
‫اما هیچ‌کس این کار رو نمی‌کنه.
‫من اینو دوست دارم!
‫فکر کنم وقتی کسی ازم در مورد عشق بپرسه، اینو می‌دزدم.
‫- اگه اشکالی نداره؟ ‫- البته.
‫وضعیت تو و مورگان چطوره؟
‫خوبه.
‫مطمئنی؟
‫متوجه شدم.
‫خوبه.
‫من از توضیح دادن به مردم متنفرم
‫که مردن.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوان حرفم رو باور کنن.
‫ممنون.
‫آه... عشق جوانی!
‫باید برم.
‫فعلاً.