تمام حيات در اعماق دریای نیلگون آغاز شد
...جریان و نیروی آن
دنیای ما را شکل داده است...
... مورد احترام و هراس
از زمانی که انسان برای نخستین بار... ،روی زمین قدم گذاشت
،قلمرویی عظیم و پنهان
که تنها در خیال ما پدیدار بود
برای صدها هزار سال
تازه حالا داریم کشف می کنیم ...که اقیانوس ما چه معنایی
برای دنیای ما دارد
آنچه یافته‌ایم می‌تواند مسیر
آینده‌مان را برای همیشه تغییر دهد
انسان‌ها همیشه به افق آبی بیکران چشم دوخته‌اند
و در این فکر بوده‌اند که فراتر از آن چیست
با این حال، تقریباً به طور کامل یک معما باقی مانده است
‫پس از نزدیک به ‫ 100 سال زندگی روی این سیاره
حالا میفهمم که مهمترین مکان روی زمین
در خشکی نیست، بلکه در دریاست
و امروز ما در بزرگترین عصر اكتشافات اقیانوسی زندگی میکنیم
برای بسیاری از ما، دنیای فراتر از ساحل هنوز تاریک
تهدید آمیز و خطرناک است دور از چشم و قطعاً
دور از ذهن
وقت آن است که دل به دریا بزنیم و به زیر امواج برویم
چرا که وقتی واقعاً دریا را ببینید
دیگر هرگز به زمین با همان دید نگاه نخواهید کرد
در طول زندگی من
توانایی ما برای دیدن اقيانوس متحول شده است
اختراع تجهیزات غواصی همه چیز را تغییر داد
ناگهان، دنیای خارق العاده و جدیدی پر از شگفتی و
حیرت پدیدار شد
طولی نکشید که راهی پیدا کردیم برای کاوش در آن
بخش تاریک و دوردست سیاره
که برای مدتی طولانی پنهان مانده بود
...ما به اعماق سفر کردیم
و به کف دریا... چشم دوختیم
در سال‌های بعد، هرگز نمیتوانستم تصور کنم چه چیزهایی
را مایل‌ها پایین‌تر از سطح آب پیدا خواهیم کرد
با این حال، تا به امروز ما سيارات دیگر را بیشتر
از اقیانوس‌هایمان دیده‌ایم
اکنون در حال اکتشافاتی هستیم که درک ما را به کلی
تغییر میدهد و میتواند آینده بهتری را
برای همگان روی زمین به ارمغان بیاورد
حتی در آب‌هایی که کمترین شناخت را از آنها داریم
آنهایی که دورترین فاصله را از خشکی دارند
دریاهای آزاد یا اقیانوس باز
آخرين طبیعت بکر و عظیم
اینجا متعلق به هیچ کشوری نیست
بلکه بین همه مردم جهان مشترک است
اقیانوس باز واقعاً از آن ماست
آب‌های آن عمیق‌ترین و دوردست‌ترین هستند
بخش بزرگی از آن هنوز هرگز توسط انسان دیده نشده است
این آخرین مرز ماست
تا همین اواخر، ما آن را عمدتاً یک بیابان خالی می‌پنداشتیم
موجودات اندکی که از سرگردان‌یشان در این دنیای باز خبر داشتیم
یک معما باقی مانده بودند
اکنون تصویری جدید و بسیار ،به هم پیوسته‌تر
از این آبی بیکران در حال پدیدار شدن است
برخی از این مسافران مانند کوسه‌ها و ماهی‌های تُن
در حین مهاجرت های عظیم ردیابی شده‌اند
در سراسر سیاره، در جستجویی بی‌پایان برای غذا
و ما به تازگی دریافته‌ایم که این سیاحان چگونه
راه خود را در اینجا پیدا می‌کنند
با مسیریابی در امتداد پیچ و خم جریان‌های خاص
آنها از سراسر جهان گرد هم می‌آیند
در چند مکان گران‌بها
کوه‌های دریایی
کوه‌های زیردریایی که تا ارتفاع پنج کیلومتر اوج می‌گیرند
آنها در مسیر جریان‌های اقیانوسی قرار دارند
و باعث میشوند آب از اعماق بالا بیاید و با خود غذا بیاورد
تازه اکنون است که میفهمیم آنها واقعاً
چقدر اهمیت دارند
به عنوان توقفگاه‌ها و مقاصد نهایی در سفرهای طولانی اقیانوسی
،شاید هیجان انگیزتر از همه ما به تازگی کشف کرده‌ایم که تقریباً
دو برابر آنچه فکر میکردیم از این .واحه‌ها وجود دارد
حدود 40000 عدد از آن‌ها در سراسر کف دریا
بنابراین اقیانوس باز، در نهایت یک بیابان بی‌روح نیست
ارتباطات در آن بیش از آن چیزی است که تصور میکردیم
،با بازگشت به سمت ساحل ،نزدیک‌تر به خشکی
دنیایی آشناتر وجود دارد
این قلمرو بزرگ دیگر اقیانوس است
دریاهای کم‌عمق ساحلی
و اینجاست که ما بیشتر غذای دریایی خود را به دست می‌آوریم
دریاهای کم‌عمقی که ما آنها را متعلق به کشورهایی میدانیم
که در خشکی مجاور آنها زندگی میکنند
این کشورهای ساحلی حقوق انحصاری برای بهره‌برداری از منطقه‌ای
تا چند صد کیلومتری سواحل خود را دارند
این منطقه کم‌عمق بر فراز فلات قاره
دنیایی جادویی است که همه چیز در آن
در نور خورشید غرق شده است
این کلپ غول‌پیکر است
بلندترین موجود زنده در اقیانوس
در زیر سایبان‌های سر به فلک کشیده‌اش
ما یک جامعه برج‌نشین را کشف کرده‌ایم
جنگل برای بقا به ساکنان متعدد خود نیاز دارد
توتیاهای دریایی باغبانی می‌کنند و رشد کلپ را تحت کنترل نگه میدارند
اگر تعداد این باغبان‌ها بیش از حد زیاد شود، این نتیجه‌اش است
،خوشبختانه برای کلپ توتياخوارها نیز وجود دارند
این دنیایی در تعادل ظریف است
،اینکه، درست در نزدیکی سواحل‌مان
جنگل‌هایی هم‌تراز با جنگل‌های خشکی پیدا کرده ایم، خارق‌العاده بود
این معادل کشف یک جنگل ،گرمسیری جدید بود
مملو از شگفتی‌هایی که پیش از این به ندرت به چشم دیده بودیم
دانشمندان از مقیاس وسیع ،این جنگل‌ها بی‌خبر بودند
.یا از سرعتی که با آن رشد میکردند
آنها در حاشیه یک چهارم ،سواحل جهان قرار دارند
و ما هنوز هم در حال یافتن .تعداد بیشتری از آنها هستیم
و تنها در چند سال اخیر ما بزرگترین علفزار
دریایی جهان را یافته‌ایم
این کشف، برآورد جهانی این زیستگاه را
تقریباً به نصف افزایش داد
و ما دریافته‌ایم که جنگل‌ها و علفزارهای اقیانوسی، کربن
بسیار بیشتری نسبت به همان مساحت از جنگل‌های بارانی در خشکی جذب میکنند
اکنون میدانیم که آنها در کنار هم میتوانند به ما کمک کنند
تا از فاجعه اقلیمی جلوگیری کنیم
در دریاهای ساحلی نزدیک به خط استوا، دنیایی گرمسیری
با شگفتی‌های به ظاهر بی‌پایان نهفته است
اولین باری که با تجهیزات غواصی ،در یک صخره مرجانی شیرجه زدم
،آنقدر محو تماشای منظره‌ی پیش رویم شدم
که برای لحظه‌ای فراموش کردم نفس بکشم
هیچ چیزی که تا به حال ،در خشکی دیده بودم
حتی نزدیک به این حجم از تحریک حسی با این همه زندگی
و چنین تنوعی .درست جلوی چشمانم نبود
،به هر کجا که نگاه میکردم ،در هر مقیاسی
چیز جدیدی وجود داشت
می‌شد روزها بر فراز آن شنا کرد و
،هرگز از رنگ‌ها
،حرکت و تعاملات خسته نشد
این زندگی در مسحورکننده‌ترین حالت خود است
میدانستیم که صخره‌های مرجانی تنوع شگفت‌انگیزی را در خود جای داده‌اند
از همان اولین باری ک چشم‌مان به آنها افتاد
اما دلیل این امر همچنان یک راز بود
به یاد دارم که خواندم چگونه چارلز داروین در این باره متحیر بود
که صخره‌ها چگونه شکل میگیرند و چگونه میتوانند حتی بایرترین
مکان‌ها را به واحه‌هایی از زندگی تبدیل کنند
ما اکنون رازشان را میدانیم و این شگفت‌انگیز است
مرجان‌ها حیوان هستند
اما این تنها بخشی از داستان آنهاست
درون بدن آنها .جلبک‌های گیاه‌مانند زندگی میکنند
جلبک‌ها از نور خورشید برای تولید غذایی که مرجان‌ها
برای بقا نیاز دارند، استفاده میکنند
با رشد مرجان‌ها
آنها قلعه‌های سنگی در اطراف بدن
نرم خود برای محافظت میسازند
،و با این کار بزرگترین سازه‌های
زنده سیاره را خلق میکنند
اینکه فکر کنیم تنها همین یک رابطه میتواند بیابان‌های
زیر دریا را به پیچیده‌ترین و متنوع‌ترین جامعه
در اقیانوس تبدیل کند، خارق‌العاده است
...هر چه دقیق‌تر نگاه کنیم
چیزهای بیشتری می‌بینیم...
،در این دنیای شلوغ و رنگارنگ هیچ شکل
یا اندازه‌ای نیست که اینجا خانه‌اش نباشد
تصور تنوعی بیشتر از این ،شاید دشوار به نظر برسد
...با این حال ما همچنان بیشتر می‌یابیم
.و بیشتر...
کشف شده که این خرچنگ‌های بوکسور کوچک توده‌هایی از شقایق‌های
دریایی سمی را به عنوان دستکش برای دفاع از خود به دست میکنند
و میگوی آخوندکی طاووسی پیچیده‌ترین بینایی را
در میان تمام حیوانات دارد
هر ساله ۲,۰۰۰ گونه دریایی جدید در حال کشف شدن هستند
از مرجان‌خواران ،و علف‌خواران
تا یاری‌رسان‌ها
.و شکارچیان
ما زمانی معتقد بودیم ،که اگر کوسه‌ها را حذف کنیم
تعداد ماهی‌ها بیشتر خواهد شد
اکنون در حال آموختن این هستیم که چقدر اشتباه میکردیم
داریم می‌بینیم که کل صخره به تمام این روابط بستگی داره
،اگر تنها یکی از آنها حذف شود همه چیز و همه کسانی که
به این جامعه مرجانی وابسته هستند، ممکن است دچار مشکل شوند
چیزهایی را درباره دریاهای کم‌عمق ساحلی
کشف کرده‌ایم که مستقیماً بر زندگی روزمره ما تأثیر میگذارد
هر هشت میلیارد نفر ما
جریان‌ها از دیواره‌های فلات قاره بالا میروند
و مواد مغذی را از کف اقیانوس ،حمل میکنند
و به این ترتیب حاصل‌خیزترین آب‌ها را در اقیانوس ما ایجاد میکنند
این امر آنها را به مکانی عالی برای فیتوپلانکتون‌ها تبدیل میکند
این گیاهان تک‌سلولی در اینجا به تعداد غیرقابل تصوری
رشد میکنند و مقادیر عظیمی از دی‌اکسید کربن را جذب میکنند
ما به تازگی کشف کرده‌ایم که پلانکتون‌های اقیانوسی تقریباً
یک سوم از کربن منتشر شده ما را حذف میکنند
آنها میتوانند بزرگترین متحد ما در جلوگیری از فاجعه اقلیمی باشند
علاوه بر این، اکنون میدانیم که آنها اکسیژن بیشتری از
مجموع تمام درختان روی زمین تولید میکنند
این یعنی نیمی از هوایی که تنفس میکنیم
آنها همچنین مهمترین منبع غذایی در زیر
امواج هستند
،با این حال تا همین اواخر ما قادر به دیدن این دنیا
با چنین جزئیاتی نبودیم
،تصاویر جدیدی مانند این‌ها نشان میدهند که میلیاردها
از این نبردهای کوچک در هر لحظه در حال وقوع است
این زئوپلانکتون‌ها فراوان‌ترین حيوانات روی زمین هستند
آنها سوخت بزرگترین ،دسته‌های ماهی
و تقریباً هر زنجیره غذایی در دریا هستند
دریاهای کم عمق ساحلی به راستی بنیان
کل اقیانوس هستند
و میلیاردها نفر از ما را تغذیه میکنند
این عصر اکتشافات نشان داده است که اقیانوس ما پیچیده‌تر است
و با تعادلی ظریف‌تر از آنچه می‌توانستیم
.تصور کنیم
آشکار کرده که این دنیای پهناور و اسرارآمیز به ما پیوند خورده
به روش‌هایی که هرگز در خواب هم نمی‌دیدیم
اما برای درک واقعی ،اهمیت آن
باید ابتدا چشمان خود را به روی آنچه اتفاق می‌افتد باز کنیم
...همین الان
در زیر امواج...
کمتر کسی از ما این را تصور میکند
،از سطح آب
اصلا متوجه نمیشوید که چنین اتفاقی در حال وقوع است
...این موضوع از دیده‌ها پنهان مانده بود تا به امروز
،یک ترال‌کش کف‌روب صنعتی مدرن کف اقیانوس را
،با یک زنجیر یا تیر فلزی می‌تراشد
و هر چیزی را که به هم می‌ریزد به درون تور پشت سرش می‌راند
با تمام قدرت راه خود را در بستر دریا باز میکند
و تقریباً هر چیزی را ،در مسیرش نابود میکند
اغلب تنها برای شکار یک گونه خاص
تقریباً هر چیز دیگری دور ریخته میشود
بیش از سه‌چهارم صید یک ترال‌کش ممکن است
دور ریخته شود
تصور روشی با این حجم از اتلاف برای صید ماهی، دشوار است
هر سال منطقه‌ای تقریباً به وسعت کل جنگل بارانی آمازون
توسط ترال‌کش‌ها شخم زده میشود
و بخش بزرگی از آن بستر دریا دوباره شخم زده میشود
بارها و بارها
این زیر و رو شدن رسوبات، مقادير
،عظیمی دی‌اکسید کربن آزاد میکند
که به نوبه خود به گرمایش سیاره ما کمک میکند
ترال‌كش‌ها بستر دریا را با چنان نیرویی می‌درند که
رد تخریب آنها از فضا قابل مشاهده است
مکان‌های بسیار کمی از این امر در امان هستند
از جمله تقریباً هیچ‌کجا در کشور خودم
ما بیش از ۵٫۰۰۰ سال است که با غذای دریای اطراف این جزیره
زندگی و به آن تکیه کرده‌ایم
همه چیز در زیر دریا خیلی متفاوت است
نه خانه‌ای هست، نه جاده‌ای نه تلفنی
فقط طبیعت است، صد در صد
وقتی برای غواصی ،و صید گوش‌ماهی می‌رفتم
به سمت بستر دریا شیرجه میزدی و
فقط خودت را با محیط وفق میدادی
چیزهایی که آن پایین شبیه گیاه به نظر می‌رسند، حیوان هستند
و میلیون‌ها سال است که آنجا بوده‌اند
آهسته و پیوسته، یک بستر کامل از گوش‌ماهی‌ها را می‌دیدی
باستانی است، ممکن است صد سال طول بکشد تا رشد کند
اولین باری که در منطقه‌ای غواصی کردم که یک لایروب گوش‌ماهی
،تازه از روی آن رد شده بود واقعاً دلخراش بود
انواع حيوانات تکه تکه شده بودند
مثل شنا کردن از باغ عدن به درون
یک زمستان هسته‌ای بود
جامعه محلی از ساحل تماشا میکرد که این قایق‌ها
،بالا و پایین می‌روند، نزدیک‌تر و نزدیک‌تر
،بارها و بارها فقط برای چند گوش‌ماهی
لایروب‌های گوش ماهی می‌گفتند ما حق داریم این کار را بکنیم
.و این کاملاً قانونی است
آنها داشتند آینده را ،از دریا میگرفتند
و برای جامعه جزیره تنها ویرانه‌ها باقی میماند
احساسم فقط ناباوری محض بود
چطور اجازه داده میشود چنین اتفاقی بیفتد؟
توضیح دادن به مردم دقیقاً اینکه
اينجا زمانی چقدر فراوانی داشت، دشوار است
چه مقدار از آن از دست رفته است؟
ایده بولدوزر زدن در یک جنگل بارانی
بکر، خشم برمی‌انگیزد
با این حال ما معادل آن را در زیر آب هزاران
بار در روز انجام میدهیم
،علفزارهای دریایی باستانی که به لجن تبدیل شده‌اند
باغ‌های اسفنجی ظریف و صد ساله
که زمانی پناهگاه ،جوامع پرجنب و جوش بودند
در یک لحظه نابود شدند
حتماً تصور میکنید که این کار باید غیرقانونی باشد؟
،اما نه تنها قانونی است بلکه توسط قوانین امروزی
تشویق هم میشود
ترال‌کشی کف‌روب هنوز در بسیاری از به اصطلاح
مناطق حفاظت شده دریایی .در سراسر جهان مجاز است
و شاید حتی ،شگفت انگیزتر
.توسط دولت‌ها یارانه دریافت میکند
هر سال ۲۰ میلیارد دلار برای حمایت از صید بی‌رویه
.در مقیاس صنعتی هزینه میشود
اکنون کارخانه‌های عظیمی دریاها را می‌پیمایند
آنها شب و روز کار میکنند
دورتر و سریع‌تر از همیشه
به نظر میرسد هیچ کجا خارج از دسترس نیست
حتى اقيانوس باز
صف‌هایی از قلاب‌های طعمه‌گذاری شده ،به طول ۸۰ کیلومتر
سالانه میلیون‌ها کوسه را صید می‌کنند
ما اکنون دو سوم از کل .ماهیان درنده بزرگ را کشته‌ایم
دیوارهایی از تور به ارتفاع ،صدها متر
.بازماندگان کمی بر جای میگذارند
کوسه‌ها و لاک پشت‌ها از انقراض دایناسورها جان سالم به در بردند
اما شاید از این یکی جان به در نبرند
.تغییر ساده است
ما زمانی در چند مکان نزدیک ساحل ماهیگیری میکردیم
تا جوامع خود را تغذیه کنیم
اکنون ما همه جا و همیشه ماهیگیری میکنیم
و من در طول این تغییر زندگی کرده‌ام
داستان‌هایی از چهارصد پیش وجود دارد
،از آب‌های ساحلی
آنقدر پر از ماهی که قایق‌ها به سختی میتوانستند در آنها حرکت کنند
هیچ کس از زندگان امروز فراوانی یک اقیانوس
واقعاً وحشی را نشناخته است
اکنون به سادگی ماهی کمتری در دریا وجود دارد
هر کجا را که نگاه کنیم، در هر بخش از اقیانوس ما
شواهد روشن است
بسیاری از کلونی‌های پرندگان دریایی در حال گرسنگی کشیدن و در مراحل
نهایی فروپاشی هستند
هر سال لانه‌های بیشتری از بین می‌روند
این همان داستان تکراری تغییر در تمام اقیانوس‌های جهان است
قبلاً ما در هماهنگی با اقیانوس
کار میکردیم
.سپس همه چیز تغییر کرد
جایی که ترال‌کش‌ها ماهیگیری میکنند، ما هم ماهیگیری میکنیم
آنها را نزدیک‌تر به ساحل می‌بینیم
تورهای ما قبلاً پر بود
ما انواع مختلف و متفاوتی از ماهی‌ها را می‌دیدیم
امروز؟
نه
ماهی‌های بزرگتر از بین رفته‌اند دیگر وجود ندارند
،حتی کوچکترین‌ها ،کوچکترین ها
ما به دنبال آنها هستیم چون ماهی دیگری نیست
این روزها، وقتی تور می‌اندازم پلاستیک صید میکنم
حتی وقتی قلاب و نخ ،می‌اندازی
پلاستیک بالا می‌آوری
ما به ماهی وابسته هستیم
منبع درآمد ما از اینجاست
تا، بچه هایمان را به مدرسه بفرستیم تا خانواده‌مان را سیر کنیم
این متعلق به ماست
بدون اقیانوس، جامعه‌ای وجود ندارد
،وقتی ترال‌کش‌ها آخرین ماهی را ببرند
قلبم خیلی سنگین خواهد شد
سه میلیارد نفر برای غذا به اقیانوس ما
وابسته هستند
اما کشتی‌هایی که توسط چند ،کشور ثروتمند فرستاده شده‌اند
جوامع ساحلی را از غذایی که هزاران سال به آن
تکیه داشته اند، محروم می‌کنند
اين استعمار نوین در دریاست
حدود چهارصد هزار کشتی صنعتی اکنون
در هر گوشه از اقیانوس شکار میکنند
هیچ کجا بیش از حد دور یا عمیق نیست
حتى دورافتاده‌ترین نقاط سیاره نیز دیگر امن نیستند
تقریباً هر حیوانی در قطب جنوب به
فقط یک گونه وابسته است
یک سخت‌پوست کوچک قرمز
كريل قطب جنوب
،برای نهنگ‌ها، ماهی‌ها و پنگوئن ها
كريل مهمترین منبع غذایی
در سراسر اقیانوس جنوبی است
ترال‌کش‌ها به .قطب جنوب رسیده‌اند
و آنها نیز برای کریل اینجا هستند
،با وجود ماهی‌های اندک باقی مانده در اقیانوس
ما اکنون به دنبال طعمه‌های دیگری در دورترین
نقاط جهان خود هستیم
این‌ها برخی از بزرگترین کارخانه‌های روی دریا هستند
آنها صدها هزار تن کریل را
به درون تورهای عظیمی می‌مکند
سپس برای مزارع پرورش ماهی پخته و فرآوری میشود
،برای مکمل‌های سلامتی و اخیراً برای غذای حیوانات خانگی
همه این‌ها روی عرشه کشتی انجام میشود
حيات وحش چگونه میتواند با این رقابت کند؟
برخی ادعا میکنند که این کار پایدار است
اما ما ممکن است در حال حذف بنياد
یک اکوسیستم کامل باشیم
ما حيات را از اقیانوسمان تخلیه کرده‌ایم
اکنون، تقريباً زمانی باقی نمانده است
در واقع، وضعیت اقیانوس آنقدر وخیم است که اگر
،چشمگیرترین کشف از همه نبود امیدم را از دست میدادم
از همه
اقیانوس میتواند سریع‌تر از آنچه تصور میکردیم
بهبود یابد
میتواند دوباره به زندگی بازگردد
،زیرا اگر به حال خود رها شود ،نه تنها ممکن است بهبود یابد
بلکه فراتر از هر چیزی که زندگان امروز دیده‌اند، شکوفا شود
میتوانیم بدون هیچ شکی ،از این موضوع مطمئن باشیم
زیرا این اتفاق در حال حاضر در حال وقوع است
،بیش از ۲۰۰ سال در این منطقه
به طور گسترده با تور و تله ماهیگیری میشد
،با حذف شکارچیان آن‌ها تعداد توتیاهای دریایی به شدت افزایش یافت
جنگل‌های سر به فلک کشیده کلپ به دنیایی بایر تبدیل شدند
،با باقی ماندن صید ناچیز تصمیم گرفته شد تا تمام ماهیگیری
در نزدیک به هفتصد و هفتاد کيلومتر مربع متوقف شود
قرار شد اینجا یک منطقه حفاظت شده دریایی یا «منطقه ممنوعه صید» باشد
پس از حفاظت، شکارچیان توانستند دوباره بهبود یابند
تعادل بازگردانده شد
تنها در پنج سال، جنگل‌ها دوباره شکوفا شدند
و با آنها، یک همسایگی پررونق و پرجنب‌وجوش
،به دور از ماهیگیری .حیوانات فرصت داشتند تا بزرگ شوند
هر چه یک لابستر خاردار ماده ،بزرگتر شود
تخم‌های بیشتری میتواند رها کند
با پراکنده شدن لاروها
آنها سفری را به سوی ناشناخته‌ها آغاز میکنند
،با ترک امنیت جنگل کلپ
بسیاری از آنها توسط جریان‌ها به دریای باز برده میشوند
لاروهای لابستر ممکن است ،هزاران کیلومتر سفر کنند
و حتی از مرزهای بین المللی عبور کنند
آنها تقریباً یک سال به حرکت ادامه میدهند
و در طول راه رشد و نمو می‌کنند.
،آنهایی که از سفر جان سالم به در می‌برند
به ساحل بازمیگردند تا زندگی بزرگسالی خود را آغاز کنند
و به احتمال زیاد ،وقتى بالاخره ساکن میشوند
خارج از منطقه ممنوعه صید هستند
اینگونه است که جمعیت لابسترها ،به آب‌های حفاظت‌نشده سرریز میکند
و شیلات را در دور و نزدیک احیا میکند
در ابتدا تقریباً هیچ تأثیری نداشت
و سپس سرریز شدن شروع شد
در نهایت، به چیزی تبدیل شد که نادیده گرفتنش
بسیار دشوار بود
،در یک روز خاص
در حال ماهیگیری در لبه منطقه حفاظت شده
ما تله تمام دوران کاری‌ام را بالا کشیدیم
بیشترین تعدادی که تا به حال در یک تله دیده بودم
یک رکورد برای ثبت در تاریخ همانجا
،لحظه‌ای سرشار از وجد بود
و لحظه‌ای چشم‌گشا بود
فکر میکنم هر ماهیگیری که میشناسم این واقعیت را تأیید میکن
که مناطق حفاظت‌شده کارساز هستند
،دیدن اینکه این گونه چقدر فراوان است چیز شگفت‌انگیزی است
،کمی جادو آنجا هست اين حتمی است، میدانید
منطقه ممنوعه صيد به معنای واقعی کلمه
از حیات دریایی لبریز است
اگر فقط بگذاریم طبیعت مسیر خود را طی کند
دریا خودش را نجات خواهد داد
شکارچیان عظیمی که ،ده‌ها سال دیده نشده بودند
بار دیگر بازگشته‌اند
،حتى سوف‌ماهی غول‌پیکر سیاه که زمانی تصور میشد برای همیشه از دست رفته
اکنون در میان شاخ و برگ‌ها پناهگاهی می‌یابد
بهبودی مانند این در هر جایی ممکن است
حتی در صیدشده‌ترین بخش از صید‌شده‌ترین
دریای روی زمین
جمعیت ماهی در مديترانه تقريباً
،به طور کامل فروپاشیده است
یک سوم آن قبلاً از دست رفته است
با این حال حتی اینجا نیز هنوز امیدی هست
وقتی یک منطقه حفاظت شده کوچک در سواحل
،فرانسه ایجاد شد دوباره به زندگی بازگشت
حتی بزرگترین ماهی‌ها در حال بازگشت هستند
این نتیجه حفاظت کامل از کمتر از ۱ درصد
دریای مدیترانه است
اما این تنها آغاز کار است
اگر حفاظت از بخش کوچکی از دریا در برابر ماهیگیری
،چنین تأثیر بزرگی دارد قدرت بالقوه انجام این کار
را در مناطق بسیار بزرگتر تصور کنید
،اکنون برای اولین بار در این قرن
،نیازی به تصور نداریم میتوانیم خودمان ببینیم
اینجا به معنای واقعی کلمه مکان اجداد ماست
چیزی که ما آن را وائو آکوآ» می‌نامیم»
.قلمرو خدایان
پاپاهانوموکوآکئا بزرگترین ،منطقه كاملاً حفاظت‌شده
چه خشکی و چه دریا، در سیاره است
این فراخوان‌ها برای حفاظت از سوی ماهیگیران بومی هاوایی
و بزرگانشان بود
بدون آن، هیچ «مولی»، هیچ .آلباتروس لایسانی وجود نداشت
خانه آنها تمامیت اقیانوس آرام پهناور است
آنها بینندگان آسمان هستند
آنها بیش از تقریباً هر موجود دیگری سیاره را می‌بینند
اما برای زاد و ولد به تکه‌های کوچکی از خشکی وابسته هستند
آن دسته از ما که از سنت‌های سفر دریایی و مسیریابی می‌آییم
فقط میتوانستیم با شگفتی آنها را تماشا کنیم
در طول سال‌ها، هر جفت زبان خاص خود را توسعه میدهد
با رقصیدن با هم، آنها پیوند خود را دوباره تأیید میکنند
مولی طولانی‌ترین عمر را در میان گونه‌های شناخته شده پرندگان
در سیاره دارد
سخت است که به این جوجه مولی نگاه کنی و از خود نپرسی
او در ۶۰ سال آینده چه خواهد دید؟
به لطف بینش بزرگان و ماهیگیران هاوایی
که اولین بار ما را به مراقبت بهتر
از این مکان مکلف کردند
آنها از نزدیک به انقراض به بزرگترین
کلونی آلباتروس در جهان رسیده‌اند
اکنون ۱۴ میلیون پرنده دریایی هر سال بازمیگردند
،اینجا یک «پوئوهونوآ» است یک پناهگاه
دلیل اهمیت حفاظت از مناطق واقعاً بزرگ این است که
گونه‌های مهاجر بتوانند .همان سیاحانی باشند که هستند
آنها به فضای زیادی نیاز دارند
مردم میگفتند این کار شدنی نیست
اما به دلیل حفاظت از ،پاپاهانوموکوآکئا
ماهی تُن میتواند تولید مثل کند و ،در مناطق همجوار پراکنده شود
جایی که جمعیت‌ها پنجاه‌و‌چهار درصد افزایش یافته است
سرریز شدن یک اصل زیست‌شناسی است
وقتی برای اولین بار برای حفاظت از آنچه اکنون
،پاپاهانوموکوآکئا نامیده میشود ،اقدام کردیم، مردم از ما می‌پرسیدند
شما آن را از چه چیزی محافظت میکنید؟
،و پاسخ ما این بود
این سوال اشتباهی است
مسئله این است که ما آن را برای چه کسی و چه چیزی حفاظت کنیم؟
حفاظت از اقیانوس به معنای مخالفت با ماهیگیری نیست
اهداف شیلات سالم ،و حفاظت یکی است
،ماهی بیشتر، فراوانی بیشتر سلامت بیشتر اقیانوس
تا به امروز، تصور میشد که هیچ منطقه حفاظت شده‌ای نمیتواند
آنقدر بزرگ باشد که به گونه‌های ماهی مهاجر
،در مسافت‌های طولانی مانند ماهی‌ تُن ‌باله‌زرد کمک کند
این مکان این تصور را در هم شکسته است
زیرا وقتی ما یک ،منطقه حفاظت‌شده در خشکی ایجاد میکنیم
بیشتر از حیات درون آن محافظت میکنیم
اما ما کشف کرده‌ایم که وقتی همین کار را
،در اقیانوس انجام میدهید اثرات این مناطق حفاظت شده
بسیار فراتر از مرزهایشان گسترش می‌یابد
آب‌های بیرون دوباره پر از زندگی میشوند
هر جا که به اقیانوس ،زمان و فضا داده‌ایم
سریع و در مقیاسی بزرگتر از آنچه ،جرأت تصورش را داشتیم
بهبود یافته است
و این قدرت را دارد که حتی فراتر رود
تا در برابر بزرگترین تهديدات زمان ما دفاع کند
وقتی مرجان‌ها دچار ،تنش گرمایی میشوند
شرکای گیاهی خود را بیرون میکنند و به رنگ سفید شبح‌گون درمی‌آیند
،در طول فیلمبرداری دمای اقیانوس ما
بالاتر از همیشه رفت
یک موج گرمای ویرانگر ،در سراسر سیاره حرکت کرد
و حتی بزرگترین و مستقرترین صخره‌های
گرمسیری را دگرگون کرد
تا آنجا که میدانیم این صخره‌ها هرگز
قبلاً این شکلی نبوده‌اند
این مرجان‌های شاخ‌گوزنی ...در کارائیب
از آخرین‌ها بودند...
ما به احتمال زیاد اینجا شاهد انقراض
گونه‌ها در برابر چشمانمان هستیم
این بزرگترین رویداد سفیدشدگی توده‌ای جهانی
در تاریخ ثبت‌شده بود
اگر گرمایش ادامه یابد مرجان‌ها هرگز بهبود نمی‌یابند
آنها با جلبک‌ها پوشانده میشوند و می‌میرند
پیش‌بینی میشود تقریباً تمام صخره‌های مرجانی در
سی سال آینده ناپدید شوند
میتوان شما را بخشید اگر فکر کنید دیگر هیچ امیدی
باقی نمانده است
اما هست
،تنها در چند مکان حفاظت شدید از ماهیگیری
به ارتش‌هایی از علف‌خواران اجازه رشد داده است
آنها جلوی جلبک‌های ،خفه‌کننده را میگیرند
و به مرجان‌ها فرصت بهبود می‌دهند
،این‌ها بچه‌مرجان‌ها هستند
حیات جدیدی که از میان ويرانه‌ها سر برمی‌آورد
،در برخی مکان‌ها
كل صخره‌ها .دوباره به زندگی بازگشته‌اند
،حفاظت در برابر ماهیگیری این‌ها را به مقاوم‌ترین
صخره‌های سیاره تبدیل کرده است
این است قدرت حفاظت
این همان داستان تکراری در تمام اقیانوس‌های جهان است
،اگر از شما بپرسم چه مقدار از اقيانوس واقعاً حفاظت شده است؟
چه میگویید، ۲۰ درصد؟
حداقل ۱۰ درصد، حتماً؟
،پاسخ کمتر از ۳ درصد است
و در عمل، تقریباً هیچ
بسیاری از مناطق حفاظت‌شده دریایی ،که وجود دارند
با استفاده از اشکال مخرب ،ماهیگیری مورد بهره‌برداری قرار میگیرند
و به ندرت اصلاً امن هستند
،برای نجات آن از فروپاشی دانشمندان گفته‌اند که ما باید
حداقل یک سوم آن را کاملاً محافظت کنیم
برای اینکه کارساز باشد باید بیشتر آن
در امتداد خطوط ساحلی ما باشد که به شدت صید میشوند
و منطقه‌ای که انتخاب میکنیم باید شامل آن
آهنرباهای حیات در .اقیانوس باز، یعنی کوه‌های دریایی نیز باشد
اگر ما میتوانیم از مناطقی ،در خشکی محافظت کنیم
جایی که کل جمعیت انسان به فضا برای
،زندگی نیاز دارد
حتماً میتوانیم این کار را در دریا هم انجام دهیم
احیای اقیانوس برای همه مردم روی زمین است
در پیش روی ما فرصتی برای ،حفاظت از اقلیم
.غذایمان و خانه‌مان است
پس از یک عمر فیلمبرداری ،از دنیای طبیعی
فرصتی هیجان انگیزتر از این را برای گونه‌مان
به یاد نمی‌آورم
این میتواند لحظه تغییر باشد
تقریباً تمام کشورهای روی زمین به تازگی، روی کاغذ، توافق کرده‌اند
که به این حداقل دست یابند و یک سوم
اقیانوس را کاملاً محافظت کنند
با هم، اکنون با چالش تحقق آن روبرو هستیم
به زبان ساده، بدون اقیانوس
ما وجود نداشتیم
سیاره به راه خود ادامه خواهد داد
،سوال این است آیا ما بخشی از آن خواهیم بود؟
من دوست دارم شیلاتمان را با داشتن یک درخت سیب
در حیاط خلوت مقایسه کنم
آیا می‌خواهید تمام سیب‌هایتان را در یک روز بچینید؟
نه، میخواهید بیرون بروید و چند سیب بچینید
میخواهید به اندازه نیازتان بردارید
من نمیگویم که مردم نباید ،ماهی بگیرند
ماهی بخورند
و ماهیگیران باید بتوانند امرار معاش کنند
اما نباید بتوانند این کار را به روشی انجام دهند
که همه چیز را از بین ببرد
جامعه ما به خاطر اقیانوس
.زنده مانده است
اقیانوس زندگی می‌بخشد اقیانوس زندگی می‌بخشد
موفقیت در .مقیاس جهانی ممکن است
من خودم یک بار آن را دیده‌ام
الگو آشنا بود
وقتی شکار نهنگ ،صنعتی شد
تنها ۱۰۰ سال طول کشید تا تقریباً تمام گونه‌ها
به آستانه انقراض کشیده شوند
،نهنگ‌های آبی ،بزرگترین آن‌ها
آنقدر شکار شدند که تنها ۱ درصد باقی ماند
،یادم می‌آید فکر میکردم که تمام شد دیگر راه بازگشتی نیست
ما نهنگ‌های بزرگ را از دست داده بودیم
سرانجام، قانونگذاران تحت فشار عمومی برای ممنوعیت
شکار تجاری نهنگ اقدام کردند
آنچه پس از آن رخ داد فراتر از جسورانه‌ترین رویاهای ما بود
تعداد نهنگ‌های گوژپشت در اقیانوس اطلس جنوبی
تنها در ده سال سه برابر شد
و صحنه‌هایی مانند این از ،نهنگ‌های باله در قطب جنوب
.تنها ۵۰ سال پیش غیرقابل تصور بود
حتی بزرگترین ،غول‌های اقیانوس ما
نهنگ آبی
که تا لبه انقراض ،شکار شده بود
شروع به بازگشت کرده است
هرگز تصور نمی‌کردم که تنها کمی بیش از یک دهه پس از
ممنوعیت شکار نهنگ، بتوانم خودم با یکی روبرو شوم
میتوانم دمش را درست زیر قایقم اینجا ببینم
،و داره بالا می‌آید !داره بالا می‌آید
اونجاست
تنها در دریاست که میتوان چنین جثه عظیمی را دید
مانند آن موجود باشکوه
اکنون ما در حال ایجاد رابطه‌ای جدید
با این موجودات آرام هستیم
...یک نهنگ آبی که امروز به دنیا می‌آید
میتواند بیش از... صد سال زندگی کند
اگر همان آینده‌نگری را برای نجات خانه‌اش به کار ببریم که زمانی
، برای نجات گونه‌اش به کار بردیم آنگاه او شاهد
یک بهبودی چشمگیر خواهد بود
،در طول زندگی من
ما در سفری برای اكتشاف اقیانوس بوده‌ایم
و چه سفری بوده است
وقتی اولین بار دریا را ،در کودکی دیدم
آن را به عنوان یک طبیعت وحشی پهناور می‌پنداشتند که باید رام
و برای منفعت بشریت مورد استیلا قرار گیرد
اکنون، در حالی که به پایان عمرم نزدیک میشوم
میدانیم که عکس آن صادق است
امید بزرگ من این است که همه ما اقیانوس را نه
به عنوان مکانی تاریک و دوردست با ارتباطی اندک
،با زندگی ما در خشکی ببینیم
بلکه به عنوان مایه حیات خانه‌مان
من مطمئنم که هیچ چیز مهمتر از این نیست
...زیرا اگر ما دریا را نجات دهیم
دنیای خود را نجات داده‌ایم...
در پایان، تنها عشق است
عشق
در پایان، تنها عشق است