‫دخترا آماده‌اید؟
‫عالیه.
‫یه بار دیگه، یه بار دیگه. عالیه.
‫چند تا عکس دیگه ازتون می‌خوام
‫خیلی خوبه.
‫اون حرکت رو دوباره بزن
‫برش گردون، برش گردون.
‫برو ارین.
‫برو، ادامه بده.
‫آره، عالیه.
‫عاشقشم.
‫خب، بیاید یه عکس تیمی بگیریم.
‫حالا همه کسایی که قدشون بلندتره، ‫پشت وایستن.
‫آماده‌اید؟
‫خب بچرخونش. اوه، عاشق این حرکتم
‫بیاید بزنیم قدش ‫واسه بروبچسِ هکنی ویک!
‫سه، دو، یک، هکنی!
‫- جیم. ‫- اوه، سلام پیا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اوه، ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫روباه‌ها دوباره تو سطل آشغالت بودن.
‫- نگران نباش، من درستش می‌کنم. ‫- هیس!
‫می‌شه خودتو جمع کنی ‫وقتی داری این کار رو می‌کنی؟
‫یه چیزی رو هم برات روشن کنم، من گفتم ‫فقط می‌تونی بیای تو استودیو برای دستشویی
‫نه اینکه توی استودیو
‫- آره، آره، آره. ‫- باشه داداش.
‫- ببخشید. اوپس! ‫- باشه.
‫- موفق باشید دخترا. ‫- ممنون.
‫اوه، لعنتی!
‫الو؟
‫چرا بت میزنگم جواب نمی‌دی؟
‫- وسط یه کاری بودم. ‫- یادت رفته بود قرار داری؟
‫نه بابا چه حرفیه!
‫-تو راهم دارم میام... ‫- "فقط، فقط." چی "فقط"؟
‫مامان، آروم باش. دارم میام.
‫بجنب بتا. می‌دونی که واجبه اونجا باشی
‫راه بیفت، زود باش.
‫باشه سه سوته اونجام
‫فکر کنم هنوز تو تختشه.
‫ببین، کله‌پف پفی، انقدر مامانت رو نچزون
‫من کاریش ندارم
‫شرط می‌بندم الان داری ‫تو آینه خودتو نگاه می‌کنی.
‫شبیه جادوگر شهر آز شدی
‫هی، حواست به حرف زدنت باشه دخترجون
‫من دو سال ازت بزرگترم، یادت باشه.
‫هجده ماه، ‫ولی باشه، آبجی بزرگه
‫آره، من یه زن تاجرم.
‫یه ستون محترم جامعه.
‫نمی‌دونم چی داره می‌گه. ‫- چی چی می‌گی؟
‫- دارم میام! ‫- پی، زود باش!
‫اوه، مادرِ ست‌های نامنظم، داره میره
‫هان؟
‫چقدر از دخترا درآوردیم؟
‫- هیچی. باید برم. بای. ‫- پیا، ما نمی‌تونیم خیریه باز کنیم که!
‫- خوبی؟ ‫- نمی‌تونم حرف بزنم، جیم. باید برم!
‫ببخشید عزیزم. ببخشید.
‫ببخشید. ببخشید.
‫وای! صبر کن.
‫نه!
‫این چیه...
‫- اشکال نداره. اشکال نداره. ‫- بتا، چی شده؟
‫- کفشات کوش؟ ‫- داستانش مفصله
‫- میرم یه کفش بگیرم ‫- نه!
‫یه قرار نیم ساعته هستش فقط
‫ما نمی‌تونیم دوباره برگردیم ‫تا لندن.
‫یه گنج جادویی ‫منتظر هر دوی شماست.
‫منظورت چیه؟
‫همونطور که کتاب مقدس ما میگه، ‫"کنجکاوی گناه نیست،
‫ولی باید در کنجکاوی‌مون ‫احتیاط به خرج بدیم."
‫- صبر کن، حرف اون یارو نیست...؟ ‫- دامبلدور؟
‫دیشب جام آتش رو دیدم.
‫- اوه، خوبه. ‫- هیس!
‫بذار بازی‌ها شروع بشن!
‫مادام جسوانی.
‫خواهش می‌کنم. باعث افتخارمه که همراهی‌تون کنم.
‫بفرمایید.
‫خب، بعضی از این تیکه‌ها
‫نسل‌ها توی خانواده ما بودن.
‫برای جمع کردن بقیه‌اش هم عمرمو گذاشتم
‫نه برای خودم، بلکه برای شما.
‫وای خدای من!
‫اینا جواهرات عروسی توئه.
‫وای خدای من!
‫و این، عزیزم، برای توئه.
‫خوشحالی؟
‫مامان، این فوق‌العاده‌ست. مرسی.
‫وقتی ازدواج کنی، ‫همه اینا مال تو می‌شن
‫ولی تا اون موقع، ‫جاشون اینجا امنه
‫اگه بختم باز نشه چی؟
‫نمیگم که همین الان شوهر کن! ‫ولی یه روزی، بلاخره ازدواج می‌کنی.
‫اگه من نخوام ‫ازدواج کنم چی؟ ها؟
‫هی، اگه من بخوام فقط تمرکزم ‫بزرگ کردن استودیو عکاسیم باشه چی؟
‫یه مشارکت مثبت در دنیا داشته باشم،
‫و بخشی از...
‫ببخشید سونال، چیزی که بعضی‌ها ‫میگن یه قرارداد اجتماعیه
‫که قراره منو از تمرکز روی ‫حرفه‌ام پرت کنه نباشم؟
‫- بی‌ادب. ‫- اگه من اینو نخوام چی؟
‫حتی شوخیشم نکن.
‫مشخصه که هنوز دلش گیر نکرده، پی‌پی خانم.
‫من شوخی نمی‌کنم.
‫هی، من دارم یه زندگی ‫برای خودم اینجا می‌سازم، به تنهایی.
‫واسه این کارم به هیچ مردی احتیاج ندارم
‫- شما‌ها نمی‌فهمید. ‫- چیو نمی‌فهمیم؟
‫شما منو تربیت کردید که ‫یه ذهن آزاد و مستقل داشته باشم
‫- درسته، و؟ ‫- و چون دارم ۳۰ ساله میشم،
‫یهو برگشتین به روش‌های قدیمی. وای!
‫- نه منظورم این نبود ‫- مراقب باش، مامان.
‫بمب اتمی داره منفجر میشه.
‫خب، سونا، می‌تونی جواهرات منو برداری.
‫نمی‌خوام جزو این ماجرا باشم.
‫- باشه، برمی‌دارم. ‫- هی، هی، هی.
‫- چیه؟ ‫- آروم باش، پیا.
‫حتما بعداً هم میگی بچه نمی‌خوای.
‫- من بچه نمی‌خوام! ‫- تو عاشق بچه‌هایی!
‫ولی فعلاً جزو برنامه نیستن!
‫بله، کمر یه مشتری ‫آژیر رو به صدا درآورد،
‫- خب حالا... ‫- می‌دونی چیه؟
‫آره، یه اتفاق بود،
‫ولی شاید اگه شما یه تابلو ‫یا چیزی بالای دکمه‌تون بذارید،
‫مردم کمرشون رو روی دکمه ‫شما فشار نمی‌دادن
‫- اوه. ‫- پیا...
‫متأسفم.
‫میرم یه کفش جدید بگیرم، مامان.
‫بتا، من خیلی دوستت دارم.
‫کی می‌خوای اینو بفهمی؟
‫هر کاری می‌کنم، به خاطر توئه.
‫برایان آدامز؟
‫اوه، آره.
‫وقتی کوچیک بودی، ‫لپای تپلی داشتی
‫و دو تا دندون کوچولوی جلو. ‫اوه، تو خیلی شیرین بودی!
‫البته اون موقع بحث نمی‌کردی.
‫پس، من مثل ‫سنجاب مطیعت بودم؟
‫تو هنوزم شبیه سنجابی، ‫انصافاً.
‫اوه، خداجونم
‫چیه؟
‫- یه مامیله. ‫- اوه، عزیزم.
‫- مامیل چیه؟ ‫- یه مردی که تو لباس تنگ و چسبونه.
‫ما حلش می‌کنیم. جی، درا رو قفل کن.
‫ممنون از حمایتتون. ‫خوشحالم شدن از دیدنتون
‫- خیلی ممنون. ‫- ما الان فروش کردیم؟
‫آره! پنج پوند، لامصب! ‫کارمون ساخته‌س.
‫خدا، داره میاد.
‫- تو باهاش سر و کله بزن. من توانشو ندارم ‫- اشکال نداره، من اوکیم.
‫سلام. هی. سلام، خوش اومدی به مندلای نهم.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اومم، راستش من می‌خوام ‫چند تا عکس پاسپورت بگیرم.
‫آره، ولی باید ویزام رو درست کنم، ‫اینا رو قبول نمی‌کنن.
‫- نمی‌دونم چرا. ‫- لباس جالبی پوشیدی.
‫خیلی متاسفم نمی‌تونم کمکت کنم. ‫اینجا یه استودیوی پرتره‌برداریه.
‫می‌تونی بری سینزبری ‫تو خیابون بتنال گرین.
‫ببین، اون طرف کلی دوربین داری! ‫من دارم میبینمشون
‫یه پرینتر اون طرف هست،
‫با اینم میتونی نصفشون کنی
‫- به نظرم دیگه وقت رفتنته. ‫- آروم باش، عزیزم.
‫من آرومم، احمق. حالا گمشو بیرون.
‫- جدی میگم، بزن به چاک! ‫- آره، گمشو بیرون، عوضی.
‫تا انگشتمو نکردم تو تخم چشم‌ت
‫- خدا رو شکر رفت. ‫- آره.
‫باید یه فکری برای گرفتن عکس های ‫پاسپورتی بکنیم
‫- کلی پول به جیب می‌زنیم. ‫- نه، جی. به حرفش گوش نده.
‫یادت باشه، ما داریم هنر می‌سازیم.
‫کل این استودیو ‫وقف مادربزرگمه.
‫می‌دونم. و رویای عکاس شدنش.
‫ولی هر نامه‌ای که داره میاد ‫توی صندوق پستمون
‫یه قبض با خط قرمزه.
‫خب می‌تونیم حلش کنیم. فقط باید ‫ایمان داشته باشی
‫ما خوب نیستیم! باید ‫زودتر یه پولی دست و پا کنیم
‫که یعنی... ‫به همین دلیله که باید شل کنی
‫هه! من شلم.
‫عزیزم، من شلم.
‫تو انقدر سفتی که می‌شه ازت ‫الماس کشید بیرون
‫خب،راستی الان که حرف الماس شد، ‫امروز فهمیدم مامانم
‫به عالمه جواهر برام جمع کرده
‫برای عروسیم.
‫قیمتش بیست برابر بدهی مونه
‫همش هم توی بانک ‫تو گلدرز گرینه.
‫الساعه باید بریم اون بانک رو بزنیم
‫تنها راهی که می‌تونیم به اون پول‌ها ‫دست پیدا کنیم اینه که من ازدواج کنم
‫- اونم هیچوقت اتفاق نمیفته. ‫- باشه، ولی بانک مهلت داده
‫که ما باید بدهی‌هامون رو ‫تو چهار هفته آینده پرداخت کنیم،
‫در غیر این صورت به فنا میریم ‫پس، باید تو رو شوهر بدیم.
‫یا حداقل یه قرار برات جور کنیم
‫- پس، امشب باهام بیا بیرون. ‫- نه!
‫من برنامه دارم.
‫بعلاوه، فردا نامزدی سوناله.
‫باشه، خب، من به عنوان همراه ببر
‫برای یه نمایش خصوصی ‫تو خیابون ردچرچ دارم امشب.
‫که همین پایین خیابونه، ‫پس بهونه نیار.
‫کلی آدم جذاب اونجا هستن.
‫سرم شلوغه.
‫پی، تو نمی‌تونی ‫فقط اینجا بمونی و به گیاهات آب بدی.
‫- من عاشق گیاهامم! ‫- دیگه میشه شروع افسردگیت
‫نه، نمی‌شه. من افسرده نمیشم
‫تو تختت دراز نمی‌کشی، ‫بی‌وقفه تو دلیورو نگاه نمی‌کنی،
‫- تو خیالت ساشی کاپور رو نمی‌بینی؟ ‫- من عاشقشم
‫بیا، چی داری که از دست بدی؟
‫- حتی شاید یه چیزی گیرت بیاد ‫- فعععک نکنم
‫اونجا یه ناکجا آباده
‫خب، یه ذره برو به خودت برس ‫خیر سرمون داریم میریم بیرون
‫- بیا دیگه. ‫- واقعاً؟
‫آره، برو. برس به خودت
‫- سلام. ‫- خوش اومدین.
‫اوه.
‫نظرت درباره اون چیه؟
‫نه. بیا، بیا، بریم.
‫هی، جی، بس کن.
‫پس، نظرت راجع به اپ‌ها چیه؟
‫می‌خوای دوباره دانلودشون کنی، یا...؟
‫جی، من از اپ‌ها متنفرم. ‫همیشه که نمی‌شه قبول شد
‫قبل، بعد، حین
‫- موقعش؟ ‫- آره، مهم نیست.
‫اونا یه فنا رفتگی ذهنی‌اند، به هر حال. ‫پس، من دیگه با اپ‌ها کار نمی‌کنم.
‫هیس!
‫حالا واقعا، آخرین بار کی عاشق بودی؟
‫- عشق واقعی؟ ‫- آره.
‫تا انتها در عشق فرو رفتن
‫وای خدای من!
‫اون چی بود اسمش، ‫اهان؟ چارلی.
‫اره، اره چارلی بود؟
‫وای خدای من. پیا، اون ‫واسه موقع مدرسه بود. جدی که نمیگی؟
‫میشه بخاطر عشقم شرمنده‌م نکنی؟
‫خب بگو ببینم بینتون چی گذشت؟
‫اون فقط یه پسر روستایی بود دیگه
‫که می‌خواست تو ولوین بمونه ‫و کسب و کار خانوادگی رو اداره کنه.
‫خب از اونجایی که من هم، اگه تا الان متوجه نشدی ‫باید بگم که من
‫خیلی باشخصیت و لاکچری هستم ‫اصلا خدای جذابیتی
‫و چیزهایی که واسه زندگیم بودن ‫که میخواستم انجامشون بدم
‫مثل رفتن به دانشگاه.
‫ولی خب همین چیزا باعث شد به ‫اختلافات غیرقابل حل.
‫به هر حال... ‫بازم رفتم تو کریسمس که ببینمش
‫ولی اون رفته بود
‫با اون مو قرمز خوشگله به اسم لوسی.
‫لوسی. باورنکردنیه ناموسا
‫هوم! حالا، اینو بت بگم
‫یه مرد خیلی جنتلمن میخواد فردا ساقدوش مراسم سونا باشه
‫جی؟
‫عالیه، اول احساس ندامت، ‫حالا هم که خشکت زد.
‫ببخشید عزیزم، ولی پشت سرتو.
‫نه، الان نگاه نکن! ‫نگاه نکن، نگاه نکن!
‫- کجاییم؟ ‫- تقریباً رسیدیم.
‫اینجاست؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫-فقط میریم میشینیم و برمی گردیم ‫- آره.
‫نه خانی میره نه خانی میاد
‫- ما مثل نینجاهاییم، باشه؟ ‫- آره. میریم تو و میایم بیرون، همین
‫راستی، نباید، دارم بهت میگم نباید ‫از این دیوونه بازیا خوشت بیاد
‫- پیا! ‫- وای!
‫یا پیغمبر
‫خوبم، خوبم
‫خوبی؟
‫ما اینجوری تو خانوادمون سلام می‌کنیم
‫- سلام. ‫- هی، سون.
‫جی‌جی! نگاش کن پسر
‫تو خوشتیپ‌ترین مرد شهری.
‫تو هم مثل همیشه آتیش پاره ای، سونال
‫مامانمو یادت میاد.
‫- بتا. ‫- هی.
‫سلام.
‫خیلی خوبه بعد این همه مدت ‫می‌بینمت، عمه لاکشمی.
‫اوه، جی، خوشتیپ مثل همیشه.
‫اخه حیف نیست ازدواج نکردی؟ هوم؟
‫- تو خیلی گزینه خوبی برای پیا بودی. ‫- شرمندتونم دیگه
‫اوه، یه لحظه.
‫خب، لعنتیا، این تصمیم بزرگه منه
‫کتاب مقدسم. اجازه بدید برنامه ‫عروسی‌مون رو معرفی کنم!
‫- وای، سون، این... ‫- اوه.
‫خیلیه.
‫پس، هر جزئیات کوچیکی از عروسیم
‫با خون، عرق و اشک‌های من ‫برنامه‌ریزی شده.
‫وای، انگار با خون کثیفت نوشتیش
‫خب، نامزدی، شگون،
‫شب حنابندون
‫عروسی، جشن.
‫اوه، پس همه اینا قراره یه ‫سال طول بکشه
‫نه! مسخره نکن. فقط یک ماهه.
‫تو خیلی بامزه ای
‫اوه.
‫لعنتی، پی‌پی، یه نگا به خودت بنداز
‫همه چیز و درست پوشیدی و کفش پاته
‫آه! می‌خونیش، درسته؟
‫- آره. ‫چون میخوام تو همراهم باشی
‫برای مهم‌ترین ماه زندگیم!
‫هوررا!
‫جدی، سون، نگران من نباش.
‫همه اینا واسه توست
‫هوم! نگران نباش. یه آرایشگر رو ‫برای خودمون رزرو کردم
‫باید بری پیشش
‫میریم خونه سم
‫دقیقاً تا دو ساعت دیگه.
‫لعنتی، باید آماده شم.
‫ببخشید، پی‌پی؟ این فامیلی توئه؟
‫آره. تو کار بگیش اخراجت میکنم
‫پی‌پی، تو هم بیا.
‫چجوری میتونی اخراجم کنی وقتی ‫دو ماهه بهم حقوق ندادی؟
‫- از این طرف، لطفاً. ‫- سم کجاست؟ آه!
‫فکر کردم عروسی ماه بعده.
‫اوه، نه، همونطور که سونال گفت، ‫عروسی‌های هندی حماسی‌ان.
‫این اولی از اون هفت تا مراسمه
‫- هفت تا پس؟ ‫- 75.. هزار تا ینی.
‫سر و وضعم اوکیه؟
‫- منظورم اینه، موها... ‫- باشه.
‫- موهای فرم رو دوست نداری؟ ‫- همه باید بریم سمت سالن.
‫یه مراسم ویژه برای خانواده داریم ‫قبل از اینکه مهمونی شروع بشه.
‫جی، تو هم شاملش میشی.
‫- من؟ اوه، ممنون. ‫- صبر کن، این الان چی بود؟
‫آه، دوست نداری بدونی؟
‫- هوم؟ ‫- اینا رو دوست دارم.
‫هی، مامان. چقد خوشحالم از دیدنت ‫مامان و بابا سلام رسوندن.
‫اوناخونه هستن ‫من همه چیز رو بهشون اطلاع میدم
‫امیدوارم همه چی باب میلت باشه.
‫اوه، فوق‌العاده‌ست!
‫آره! بله.
‫اوه، پیا، سلام.
‫- سم. ‫- سلام.
‫من سم هستم، نامزد سونال
‫سلام. من جی هستم، اوم، بهترین دوست برای پیا
‫بیا بشین. بیا.
‫- اون بامزه‌س. ‫- آره، خیلی بامزه‌ان.
‫- پیا، بیا بشین. ‫- چه خبره؟
‫اگه بیای بشینی، ‫می‌فهمی چه خبره.
‫- جی. آره. ‫- باشه، درسته. آره.
‫و مندلای نهم چطوره؟
‫عالی پیش میره. آره.
‫- واقعاً؟ ‫- بله، آقا.
‫- بله. بله. ‫- داره شکسته نفسی می‌کنه.
‫نگران بودم، ولی به نظر میاد ‫همه چیز داره جور میشه.
‫آره، فروش پرینت‌ها داره بالا میره. ‫خیلی مورد تقاضا هستن.
‫ما همین الان ‫استودیو رو دوباره مرتب کردیم،
‫پس، اوم، حالا مشتری‌ها ‫از پشت وارد میشن.
‫"ورود فقط از پشت."
‫- نمی‌فهمم. ‫- عادت می کنی
‫تو هند میگیم، ‫"ورود فقط از پشت."
‫به نظر میاد مثل...
‫هی!
‫- هی، بابا. ‫- بگید ببینم چطورید؟ خوبید؟
‫آره.
‫- هی، عزیزم. ‫- خدا رو شکر اینجایی.
‫منم خوشحالم که اینجام.
‫مامان، داره دیر میشه.
‫مهمون‌ها به زودی میرسن.
‫پاندیت رامپراکاش بالاکریشنان ‫سوبرامانیوم فوگاجی
‫خیلی زود اینجا خواهد بود.
‫- یکم صبر داشته باش، بتا. ‫- اون یه کلاهبرداره. همشون هستن.
‫مثل اینکه تو چیزی درباره ‫مسائل معنوی می‌دونی.
‫سلاملکم. سلاملکم
‫اوه، نه.
‫اون جنامپتری گرفته.
‫جنامِ چه متری؟!
‫نمودار نجومیشه. ‫اون میخواد طالعش رو بخونه.
‫عروسی شما ۱۴ اکتبره؟
‫بله، فوگاجی. مشکلی هست؟
‫شما، اوم...
‫روحیه عالی دارید.
‫- بس کن! ‫- انرژی خیلی قوی.
‫کیفیت مغناطیسی.
‫شما با یک حاملگی برکت می‌گیرید
‫در اولین تلاش.
‫کارت عالی بود.
‫پیا، من از پاندیت-جی خواستم نه یک،
‫- بلکه دو طالع‌بینی امروز انجام بده. ‫- اوه، نه.
‫- اوه، بله. ‫- اوم، نه.
‫- اوه، بله. ‫- نه!
‫پول خوب رو دنبال پول بد فرستادن، هان؟
‫هی. انجامش میدم، انجامش میدم. ‫فقط... سبک بگیر.
‫جنامپتری میگه
‫شما امسال ۳۰ ساله می‌شوید.
‫آره.
‫زمانت در حال تموم شدنه، هان؟
‫- بگو ببینم وضعش در چه حاله؟ ‫- جی! نه.
‫منظور جی اینه، فوگاجی،
‫من خیلی خوشحالم که مجردم
‫کف دستت رو نشونم بده.
‫لازم نیست دستم رو بهت نشون بدم.
‫- مامان! ‫- اوه، پیا، کف دستت رو نشونش بده.
‫خط عشق و خط حرفه‌اش ‫مستقیماً درهم تنیده‌اند.
‫- می‌بینی؟ ‫- خب دقیقاً یعنی چی؟
‫- جی، چیکار داری می‌کنی؟ ‫- فقط...
‫این یک مانترای واشیکاران است.
‫برای جذب عشق است.
‫به شما کنترل بر روی ‫ذهن و روح یک شخص را می‌دهد.
‫- این یه چیز شیطانیه. ‫- آره.
‫پاشده.
‫من تضمین می‌کنم.
‫شریک زندگی شما خواهد بود
‫یکی از پنج نفر بعدی ‫که ملاقات خواهید کرد.
‫صبر کن. پاندیت-جی، یکی از پنج ‫قرار بعدی پیا نیمه گمشده‌ش خواهد بود؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- دقیقاً!
‫پنج. همینه، بتا.
‫متأسفم، الان باید برم.
‫یک جن‌گیری
‫از یک حسابدار رسمی در بکسلی هیث دارم.
‫چه قرار عاشقانه‌ای قراره بره.
‫خدافسی
‫- خدافسی. - خیلی ممنون.
‫خدانگهدار!
‫- خدانگهدار. ‫- خدانگهدار.
‫بای.
‫خب، این فوق‌العاده بود.
‫بچه‌ها، یک بار دیگه برای ‫آکادمی باراتاناتیام ولوین.
‫- اون کیه؟ ‫- بعدی، شیو سایینی.
‫یه استقبال گرم ازش بکنید، بچه‌ها.
‫یا خدا، عجب چیزیه.
‫اون یارو فوق‌العاده‌س.
‫شیو اینجا میگه می‌تونه ‫هر دو عدد دو رقمی رو با هم ضرب کنه
‫و هر بار به جواب ‫درست برسه.
‫بیاید امتحانش کنیم.
‫می‌تونم یه عدد دو رقمی بگیرم، ‫لطفاً؟ هرکسی.
‫من شماره‌م رو بهت میدم.
‫خیلی بامزه، خانم ویشواناتان.
‫چهل و سه.
‫چهل و سه. خیلی ممنون.
‫یه عدد دو رقمی دیگه، لطفاً.
‫بیا شصت و نه رو امتحان کنیم.
‫- بله، به به از این عدد ‫- هیس!
‫باشه.
‫چهل و سه
‫ضربدر شصت و نه.
‫دو هزار، نهصد ‫و شصت و هشت.
‫خانم‌ها و آقایان، جواب درسته.
‫یه کم سر و صدا. آفرین.
‫بچه‌ها، به زودی با ‫سرگرمی‌های بیشتر برمی‌گردیم.
‫خب چی میگی؟ اون دوست داشتنیه.
‫اون چارلیه.
‫چارلی، عشق اولت، چارلی؟
‫آره.
‫- نوشیدنی باید بزنیم؟ ‫- آره!
‫دوبلش کن
‫بیا. جین، عکس‌ها.
‫- می‌خوای بری باهاش حرف بزنی؟ ‫- اوهوم!
‫یعنی چی، "اوهوم"؟
‫اون می‌خواد حرف بزنه، می‌تونه بیاد ‫پیشم، ولی من نمیرم
‫اوه، اینجا چه خبره؟
‫لطفاً توضیح بده، همین الان.
‫اوه، احساس مسئولیت به هم داریم
‫- پس اونا فکر می‌کنن هنوز...؟ ‫- با همن، آره.
‫نه.
‫هیچکس تو هند نمی‌دونه که اونا ‫پونزده ساله طلاق گرفتن.
‫اونا می‌خوان این نمایش رو ‫برای کل عروسی ادامه بدن.
‫من برای جین ناراحتم.
‫- باشه. ‫- پیا؟ بتا، بیا.
‫- میشه یکی دیگه برام بگیری؟ ‫- آره.
‫- سلام، جین، سلام. ‫- بیا، بیا، بتا.
‫- باشه. ‫- ممنون، جین.
‫همه تیکه‌های پازل ‫دارن کنار هم میان، هان، سونال؟
‫ولی باید مراقب این قضیه ‫پنج قرار باشیم.
‫مطمئن بشیم پیا هم شریک ‫زندگیش رو پیدا کنه.
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه.
‫صبر کن. یه چیزی به ذهنم رسید
‫چرا هر کدوم از ما یه قرار ‫برای پیا قبل از عروسی تنظیم نکنیم؟
‫اون بعد یه برنده انتخاب می‌کنه
‫و اونو به عنوان همراه ‫روز عروسی ما میاره.
‫این مثل یه برنامه تلویزیونیه ‫که دوست دارم پشت سر هم ببینم.
‫این ایده عالیه! عالی.
‫می‌کشمت.
‫مامان، من واقعاً به این ‫چرندیات طالع‌بینی اعتقاد ندارم.
‫و، اوم، نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫- بیا اینجا، بتا. ‫- باشه.
‫ممنون، مامان.
‫بتا، اگه من از اینجا برم بیرون، ‫یه کامیون بهم بزنه و بمیرم،
‫- و این آخرین باری باشه که با هم حرف زدیم. ‫- بابا!
‫تصور کن چه حسی پیدا می‌کنی.
‫مامان، مامان. هنوز تو نامزدی منیم، باشه؟ راحت باش
‫عذاب وجدان خفه‌ت می کنه و ‫هیچوقت از دستش خلاص نمیشی
‫از درون می‌خوردت،
‫این درد، ولی دیگه خیلی دیر شده.
‫در این صورت، هر چه زودتر ‫این قرارها رو مرتب کنیم، بهتره.
‫درسته.
‫ببین، این فقط پنج تا قراره، باشه؟
‫ببین، من هم به طالع‌بینی ‫اعتقاد ندارم،
‫گرچه من یه ماهی هستم،
‫ولی به شیطنت، و عشق اعتقاد دارم،
‫و اینجا دقیقاً جای همه اینهاست.
‫مخصوصاً قسمت خوبش، ‫که تو به شدت بهش نیاز داری.
‫جی، ما به مردها نیاز نداریم ‫که احساس کامل بودن بکنیم
‫- ما... ‫- ببین، پی‌پی،
‫ببین میدونم که خیلی چیزا بارِ دلت هستش
‫که نمی‌تونی باهاشون کنار بیای.
‫مثلا اینکه من سوگلی مامانم
‫با اینکه تو فرزند اول هستی.
‫- چی؟ ‫- هیچ‌میدونی
‫مامان و بابا چقدر فداکاری کردن؟
‫معلومه که میدونم
‫پس این خیلی براشون ‫معنی خواهد داشت.
‫اتفاقا اینجا برای ما خیلی باارزشه
‫که دوباره باهم بودنو شروع کنیم. ‫الان برمی‌گردم.
‫جی، اینجا خیلی مهمونی خفنیه
‫بعید میدونم نیمه گمشدم اینجا باشه
‫- واقعاً امیدوارم همین‌جا باشه. ‫- پیا؟
‫فقط برای اینکه والدینت ‫متوجه وضعیت استودیو نشن.
‫"کسب و کار داره شکوفا میشه"؟
‫- ببین کی اینجاست! اکشی دهام. ‫- سلام، پیا.
‫- دهام! عزیزم! اوه. ‫- سلام.
‫خیلی وقته ندیدمت. چه خوب شدی
‫- تو هم. ‫- هنوز برای مامانم کار می‌کنی؟
‫بله، خب، چی بگم؟
‫من تو دامش افتادم ‫نتونستم فرار کنم.
‫مامانت ‫نیروی جاذبه...
‫اورانوس رو داره؟
‫من... باید گل‌ها رو چک کنم.
‫- کمکت می‌کنم. ‫- منم باید بیام.
‫- من میام. من میام! ‫- نه، نه، نه! تو بمون.
‫سعی کن... خوش بگذرونی
‫- حرکت خیلی ظریفی بود. نه؟ ‫- آره.
‫اولین باره تو عروسی غافلگیر میشی؟
‫من یه مرد سیاه پوست مجرد تو دهه ۳۰ هستم.
‫دیگه از من گذشته این کارا
‫تو اون چیزی که میخواستی ‫رو تو مجردی پیدا کردی
‫که باعث میشه سن بالاها سراغت بیان.
‫اونایی که دختر دارن، درسته؟
‫- دخترها
‫هفته پیش تو یه عروسی ‫تو هارو بودم.
‫سن بالاها بیشتر تلاش می کردن ‫واسه به دست آوردنم.
‫هم!
‫درواقع دارم فرار می‌کنم.
‫یه عالمه برگه نمره‌گذاری دارم ‫که باید تا فردا صبح تحویل بدم.
‫گرفتم. من از اون گوشه دوری می‌کردم.
‫- پیشنهاد خوبیه. ‫- آره.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون. آره.
‫ممنون، پیا.
‫هی.
‫- هی! ‫- چه خبرا؟
‫- هی. آره، خوبم. ‫- خوشحالم می بینمت.
‫- منم همین‌طور. خیلی وقته ندیدمت. ‫- آره.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫امنیت عروسی رو دست گرفتی؟
‫اوه، نه، من درواقع ساقدوش دامادم.
‫- آره. ‫- مطمئناً می‌دونی، درسته؟
‫- آره، یادم رفت. ‫- یادت رفت؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. خوبم.
‫اوم، هنوز تو رستوران ولوین هستم
‫کل منو رو عوض کردم.
‫داریم آشپزی تلفیقی پان-آسیایی ‫با غذاهای اروپایی سطح بالا درست می‌کنیم.
‫خوب پیش میره.
‫خیلی به نظرم خوب میاد ‫چون تو عاشق طعم‌های عجیب و غریبی.
‫یکم تندی.
‫ببخشید، نه ساری!
‫خب. ‫تو، اوم...
‫امشب تنها اومدی، ‫یا کسی رو آوردی؟
‫نه، نه، با یه دوست صمیمی‌ام
‫احساس بدی دارم، اون واقعاً کسی رو نمی‌شناسه.
‫- پیا! ‫- همونه، اونجا؟
‫آره، آره، خودشه.
‫- بیچاره. ‫- آره.
‫هیچوقت تو زندگیش ندیدم ‫اینقدر افسرده باشه.
‫خب از خودت بگو
‫شنیدم که استودیوی ‫خودت رو تو هکنی زدی
‫دقیقاً، مثل، ‫چیزیه که همیشه می‌خواستی.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫مطمئنم اون مدرک ‫ادبیات رنسانس
‫واقعاً به کارت میاد.
‫آره، خب، شنیدم ‫که تو هم نمی‌تونی از
‫علاقت برای قرار گذاشتن با مو قرمزها خلاص بشی.
‫چارلی! چارلی!
‫- هی. ‫- این فوق‌العاده‌س.
‫- آره. ‫- خیلی ببخشید دیر کردم.
‫یه موقع فک نکنی داشتم فیلم ‫میدیدم که دیر رسیدم
‫هه-هی!
‫وای، اون طرفدار سریالای محبوب هستش
‫صبر کن ببینم انگار تو...
‫ولی خب اونجوری که تصور میکردم ‫پیش نمیره
‫چشه مگه؟
‫این دوتا رو ببین
‫ساقدوش عروس و ساقدوش داماد ‫دارن حال و احوال می‌کنن.
‫اوه، باحاله مگه نه؟
‫می‌فهمم یکم عجیبه ‫مدت زیادی هم هست که ندیدیمت،
‫ولی فکر کردم فرصت خوبی باشه ‫که حال و احوال کنیم،
‫یکم وقت با هم بگذرونیم مثل قدیم.
‫آره، خیلی دوست دارم. ‫تو، من، لیلی، عالی میشه.
‫خب، هنوز ازش نپرسیدم، ‫احتمالا پایه باشه.
‫ها-ها. خیلی بامزه. جوک‌های سه‌نفره.
‫تو هم یه جورایی چاره‌ای برام نذاشتی.
‫من، اِه... ‫می‌رم یه نوشیدنی دیگه بگیرم.
‫خب، اوضات با چارلی چجوره؟
‫اوه...
‫خوب نیست.
‫اون با بزرگترین طرفدار آیلاو آیلند قرار می‌ذاره.
‫من حاضرم واسه اینکه این لقب رو ‫بهم بدن با هر کسی درگیر بشم
‫چارلی رفته سراغ یکی دیگه.
‫خب، شاید وقتشه تو هم همینکارو بکنی.
‫باشه.
‫گوشیم کجاست؟
‫ارسال.
‫سلام بابا، چطوری؟
‫آه، بتا، یه قرار برات جور کردم، ها،
‫با پسر یکی از کله گنده‌های بمبئی.
‫قیافه برام مهم نیست. ‫چه جور آدمیه؟
‫چه جور آدمیه؟ پولداره.
‫می‌تونه ازت مراقبت کنه، یه استودیو برات راه بندازه.
‫آدرسش رو میفرستم برات.
‫باید برم عزیزم. ‫عجله دارم. بعداً می‌بینمت.
‫موفق باشی، حتما نتیجش رو بهم بگو
‫بای.
‫- اینو ببین. ‫- هوم؟
‫بابام برام یه بچه پولداره برنامه کن، جور کرده.
‫- اوه، پولداره؟ ‫- ظاهراً آره.
‫خب، اگه از این یارو خوشت بیاد،
‫همه مشکلاتمون حل میشه.
‫استودیو نجات پیدا می‌کنه و منم می‌تونم ‫با حداقل دستمزد کار کنم.
‫از این طرف.
‫چرا تو مثل من پولدار نیستی؟
‫آه! بدبخت!
‫آه، فقیرا، چه بویی میدن!
‫سلام!
‫ها؟
‫سلام.
‫پیا! اوه، عزیزم.
‫من سید هستم. افتخار بزرگیه...
‫که با من آشنا میشی.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫حتماً، خودت چی می‌نوشی؟
‫یه نوشیدنی مخصوص به افتخارت ‫درست کردم.
‫یه کم عصاره تند، یه کم آناناس،
‫آب پرتقال و یه کم زردچوبه.
‫چون خودت هم خیلی تند و تیزی.
‫و اسمش رو گذاشتم پیا کولادا.
‫چون اسمت پیاست.
‫- آره. ‫- اینم شد پینا کولادا.
‫یه جورایی بازی با کلماته.
‫- متوجهم چیکار کردی. ‫- آره.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫وای، خدمتکار داری؟
‫آره، نگران اون نباش. ‫یه... یه ذره برو.
‫استرس‌های این قرار اتفاقی رو کم می‌کنه.
‫- اوم. ‫- اوم!
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی.
‫نه، جدی، تو خدمتکار داری؟
‫می‌دونی، "خدمتکار" واژه خیلی سنگینیه.
‫این آدما، اونا مثل خانواده من هستن.
‫سوندا اینجا،
‫وقتی من فقط یه بچه کوچولو بودم می‌بردم حمام
‫- آخی! ‫- می‌دونی؟
‫اون چیز هایی از من دیده
‫که هیچکس دیگه‌ای توی این کره زمین ندیده.
‫- هی، سوندا. ‫- آه! سوندا!
‫- اون دست نمی ده. ‫- اشکالی نداره.
‫ولی واقعاً مثل خانواده‌ست.
‫- متوجه‌ام. ‫- آره.
‫- با خانواده سخته. ‫- اوهوم.
‫مثلاً بعضی وقتا، مامانم... ‫وقتی که...
‫فقط می‌خوام بهش بگم عوضی.
‫گاهی وقتا باید این کار رو بکنی. ‫من همش به مامانم میگم عوضی.
‫آره.
‫البته واقعاً نمیگم. فقط شوخی می‌کنم.
‫من... منم این کار رو نمیکنم بابا
‫آره، منم. نه، هیچوقت نمی‌گم
‫- اون... مامانی. ‫- آره.
‫خب. اِم، اهل کجایی؟
‫من؟ من اهل اینجا، اونجا، همه جا
‫تا حالا اونجا بودی؟
‫اِه، من و خواهرم،
‫با دیدن یه عالمه فیلم‌های بالیوودی ‫بزرگ شدیم.
‫- اوهوم. ‫- با هم اجراشون می‌کردیم.
‫"یه هات هومکو ده ده تاکور."
‫- هوم... ‫- یا، اِم، "مارتین، عوضی!"
‫اوم... من زیاد اهل بالیوود نیستم. خیلی مبتذله.
‫- اوه. ‫- من بیشتر طرفدار سینمای غربی‌ام.
‫کلاسیک‌ها، می‌دونی. مثل اسپید و اسپید ۲.
‫داشتم توی راه اینجا به یه پادکست گوش می‌دادم،
‫- اِم، که موسیقی متن‌ها... ‫- هیس!
‫وای خدای من، پیا.
‫استخوان‌های گونه‌ت، تازه دیدمشون
‫تو صورت یه فرشته رو داری
‫لطفاً بهم بگو روش کانتور زدنت چیه.
‫م-من روش خاصی ندارم.
‫طبیعیه؟!
‫- آره. ‫- وای خدای من.
‫پیا، حاضرم سر یه بچه رو با چاقو ببرم
‫تا همچین استخون بندی داشته باشم
‫این... دیگه خیلی زنندس
‫بیخیال، پیا، بیا بریم سر اصل مطلب.
‫عشقولانه بازی بسه.
‫بیا بریم توی شناخت.
‫بهم درباره ماندالای نهم بگو.
‫تو استودیوی منو می‌شناسی؟
‫معلومه. بذار یه چیزی بهت بگم، پیا.
‫من... می‌خوام... روی... تو... سرمایه‌گذاری... کنم.
‫- چی؟! واقعاً؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم این یه قراره. ‫متأسفم.
‫هست.
‫خب، یه جورایی شبیه کارآموز به نظر میام.
‫خب، اگه اینطوره، ‫پس، "تو استخدام شدی!"
‫این همون چیزیه که توی برنامه میگه.
‫اِم، میرم... یه هوایی تازه کنم.
‫میرم دستامو بشورم.
‫آره، توالت همینجاست... اِم، پیا؟
‫شماره یک داری یا دو؟
‫ببخشید؟
‫داری میری دستشویی، پیا؟ ‫این بازی با کلماته.
‫نه، احتمالاً تو اصلاً شماره دو نمی‌‌کنی.
تو احتمالا با ادب تر از این حرفایی
‫مثل تک‌شاخ‌های کوچولو، چیزای قشنگ.
‫اِه، قوانین خونمه.
‫فقط من می‌تونم اینجا شماره 2 بکنم
‫متأسفم، یه جور مسئله کنترله. دارم روش کار می‌کنم.
‫پس تو مطمئنی که شماره 2 نداری ‫دیگه؟
‫- قول بده؟ ‫- فقط می‌خوام دستامو بشورم.
‫- درسته. ‫- هیچ قصدی برای دستشویی ندارم.
‫- خب پس لذت ببر. ‫- ممنون.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- آره، تو هم همین‌طور.
‫ممنون. طبقه بالا سمت راست؟
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫لامپ کجاست؟
‫فقط دارم دنبال چراغ می‌گردم.
‫اوه.
‫چراغ خاموش.
‫چراغ‌ها روشن.
‫اوه، باشه. فکر کنم فهمیدم.
‫دستمال توالت روشن.
‫اِه، دستمال. دستمال پاک کردن!
‫اوه! گند زدم.
‫وایسا!
‫همه چی خوبه؟
‫آره، همه چی روبه راهه.
‫اوه! اینجایی، پیا.
‫خیلی وقته رفتی ‫دلم برات تنگ شد.
‫دستشویی قشنگی داری
‫باید برم. ‫همه چی خوب بود
‫پیا، چی داری میگی، ‫برم؟ مگه توپی؟
‫- داری در مورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- بامزه بود. ولی باید برم.
‫من هنوز پیشنهادم رو بهت نگفتم.
‫لطفاً، فقط پنج دقیقه بهم وقت بده. بشین.
‫دختر احمق. خب، پس...
‫همه پولی که دنبالشی رو بهت میدم.
‫در عوض، تنها چیزی که می‌خوام ‫اینه که تو زن من بشی.
‫ها؟
‫البته نه مثل یه زن واقعی.
‫ما از نظر قانونی ازدواج می‌کنیم، با قرارداد مالی.
اما نه ازدواج کامل
‫من از تماس انسانی متنفرم، ‫صادقانه بهت میگم.
‫و تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫سه مراسم در هر شش ماهه.
‫فقط کنارم باش ‫به عنوان چیز کوچولوی خوشگلم.
‫باشه؟ پس، قبوله؟
‫- اِه، نه. ‫- پیا، احمق نباش.
‫خیلی واضحه گفتم
‫- قرارداد رو بیار! ‫- نه، این اتفاق نمی‌افته!
‫می‌دونی من کی هستم؟
‫آره، می‌دونم تو کی هستی!
‫تو چیزی نیستی جز یه بچه، ‫زرق و برقیِ برنامه کن.
‫و بازی با کلماتت، متاسفم، افتضاحه.
‫من... من می‌تونم به هر کسی که می‌خوام ‫بگم گمشو، اوکی؟
‫- و من هر روز صبح می رم دستشویی. ‫- پیا، تو توی توالت من دستشویی رفتی؟
‫- چطور جرأت کردی، پیا؟ ‫- گند زدم.
‫می‌دونی چیه؟ با این جور رفتار،
‫تو هرگز عشق پیدا نمی‌کنی!
‫چه خبره؟ کجا دارن میرن؟
‫سوندا، برگرد اینجا!
‫چه خبره؟ این چیه؟
‫این همون چیزیه که می‌گفتم. ‫عجله کن! کمکم کن!
‫به من دست نزن! به من دست نزن!
‫می‌دونم تو بودی، پیا.
‫سلام، بابا.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- خونه‌ش رو داغون کردم.
‫- ها؟ ‫- بابا، باورم نمی‌شه
‫تو یکی رو از سایت همسریابی برام پیدا کردی
‫- فکر می‌کردم می‌شناسیش. ‫- بیا عزیزم.
‫اون وارث یه شرکت کشتیرانی میلیارد دلاریه.
‫تو دیگه همیشه تامینی
‫تموم شد؟ خیلی تاثیرگذار بود.
‫بابا، ولی باید برم.
‫اصلاً حوصله ندارم. سون داره زنگ می‌زنه. بای.
‫سلام، سون.
‫پیا، ببخشید یهو میرم سر اصل مطلب،
‫- ولی درباره هدایای مهمونیه. ‫- چی؟
‫صفحه شونزده. "وظایف ساقدوش عروس و ساقدوش داماد."
‫چارلی فردا میاد شهر.
‫می‌تونه بیاد استودیوت، ‫شما دوتا می‌تونید بحث کنید.
‫چارلی داره میاد؟ سون، تو کمر بستی
‫که این قضیه رو تا حد ممکن برای من خجالت‌آور کنی؟
‫پیا، اون عوض شده. ‫میشه فقط بهش یه فرصت بدی؟
‫به خاطر من؟
‫آره. آره، من... من انجامش میدم.
‫چه خبره؟
‫ما واقعاً باید مشتری پیدا کنیم ‫تا شروع کنیم به پول درآوردن.
‫توی وضعیت بحرانی هستیم.
‫سلام، مامان.
‫یه قرار هیجان‌انگیز برات دارم!
‫مامان، می‌تونی... ‫می‌تونی گوشی رو پایین‌تر بیاری؟
‫بهتره؟
‫آره، عالیه. - دارم ‫جزئیات رو برات پیامک می‌کنم.
‫نه، مامان، لطفاً، فعلاً ‫دیگه با این قرارها بس کن.
‫- فقط برو و مهربون باش. بای! ‫- بای.
‫عه تماس تصویری گرفته بودم که
‫فکر می‌کنی این طالع بینی قلابیه؟
‫صد در صد. ولی من کاملاً موافقم، ‫چون باعث میشه تو قرار بذاری.
‫- بعدی کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه غریبه کاملاً تصادفی که مامانم منو باهاش جور کرده
‫که احتمالاً معتاد به ‫گلف و بازی و چیزای دیگست.
‫اه.
‫قرار نیست رمانتیک باشه، باور کن.
‫اوه، چرت نگو، فقط کاری رو بکن که من می‌کنم.
براش غذا درست کن و همسر خوبی باش
‫عشق و عاشقی حتماً به دنبالش میاد.
‫خب، امروز یه روز قشنگیه،
‫و به نظر میاد که دارم میرم همپستد هیث
‫- برای قرار دومم. ‫- اوه، انتخاب جالبیه.
‫هی!
‫پیا؟
‫وای خدای من! چه تصادفی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من در واقع سر یه قرار تصادفی‌ام.
‫- منم همین‌طور. ‫- اوه!
‫- آره. ‫- اوه.
‫مامان.
‫اوه، خدای عزیز. باشه.
‫اوه، خدا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- این عجیبه؟ ‫- آره.
‫آره، اِم، اشکالی داره؟
‫- چون، صادقانه، من می‌تونم... ‫- نه، این...
‫در واقع خیلی بهتر از اونی که فکر می‌کردم پیش میره.
‫باشه، عالیه.
‫- بریم قدم بزنیم. آره؟ ‫- آره.
‫- راستی، خیلی خوب به نظر میای. ‫- ممنون. تو هم همین‌طور.
‫آره، عالیه. خیلی خوب به نظر میای.
‫نور کافی داری؟
‫یا فقط میخوای یه کم نوردهی رو بیشتر کنی؟
‫یه جورایی اهل سفری، آره اکشی؟
‫یه کم دست و پا شکسته.
‫که اعترافش در برابر تو خجالت‌آوره.
‫چرا؟
‫اوه، نمی‌دونم. ‫شاید چون من خیلی خوب نیستم
‫و تو باورنکردنی با استعدادی.
‫این حرف خیلی شیرینیه.
‫اوه. شاید، ولی در عین حال واقعیته.
‫خب، کار کردن با مامانم چطوره؟
‫اون خیلی درباره تو حرف می‌زنه.
‫اوه، متأسفم.
‫اون نصف بیشتر وقت سر من غر می‌زنه، می‌دونم.
‫هی، اینجوری نگو.
‫مامانت همنشین خوبیه.
‫ما در واقع یه باشگاه کتاب کوچولو راه انداختیم.
‫چی؟ خفه شو! مامان من نمی‌خونه.
‫بعد از یه جمله، ‫میره تو یه کمای عمیق.
‫اون می‌خونه.
‫آره، من همه هفته به نظراتش
‫درباره کنت مونت کریستو فکر می‌کردم.
‫اون فکر می‌کنه که مادموزل اوژنی
‫یه نماده.
‫- مامان من این رو گفت؟ ‫- آره. اون خیلی بصیرت داره.
‫می‌تونم کیفت رو بگیرم؟
‫تو مثل یه آدم ۵۰ ساله‌ای ‫که تو بدن یه ۳۰ ساله گیر کرده.
‫یه نگا به خودت بنداز. خیلی بامزس
‫ممنون.
‫همه مثل تو نمیتونن ‫اینقدر راحت خفن باشن.
‫آه، خب، می‌دونم!
‫این یه جای عالی برای پیک‌نیکه.
‫حیف که چیزی نیاوردم. ‫اوه، نه، دروغ گفتم.
‫آه، آره، عالیه!
‫با این آبنبات‌های کره‌ای ‫پیری رو زنده نگه داشتی.
‫من دوستشون دارم.
‫خب...
‫اجازه بده بهت پیشنهاد کنم...
‫- مقداری توت فرنگی؟ ‫- اوه.
‫و، و...
‫یه ذره هم...
‫شکلات براونی
‫ممنون.
‫اوم. اوم!
‫اره میدونم
‫- اوه، خوبن. ‫- آره؟
‫با قهوه خوشمزه ترم می‌شه.
‫اوم.
‫- اوم-اوم. ‫- نه؟
‫می‌خوای یه... توت فرنگی؟
‫نه؟
‫طرفدار میوه نیستی، ها؟
‫گل... گلوم...
‫وای خدای من، چی شد؟
‫اینا... اینا آجیله؟
‫من... من به آج... به آجیل حساسیت دارم.
‫اوه، گند زدم.
‫اِم، باشه، اِه... اِه...
‫کمک! یکی کمک کنه!
‫اِم، سلام! اون به آجیل حساسیت داره!
‫کسی می‌دونه باید چیکار کنم؟! ‫چیکار کنم، اکشی؟!
‫- کیفم. توی کیفمه. ‫- کیف.
‫کیف. باشه. اِم...
‫باشه. اِم...
‫اِم...
‫- دنبال چی باید بگردم؟! ‫- جلو.
‫تو قسمت جلو.
‫نمیدونم چکارش کنم
‫آماده‌ای؟ پات؟ توی پا؟
‫نمی‌خوام. ‫این کار اصن باحال نیست
‫من متخصص نیستم. ‫بلدنیستم چجوری بزنم
‫صبر کن، اکشی، نه...
‫اوه! وای خدای من.
‫اون خوبه. حالش خوب میشه.
‫"می‌بینی؟ من خوبم."
‫خواهش می‌کنم، اکشی.
‫اوه، خدا.
‫اکشی، خیلی متأسفم.
‫حس افتضاحی دارم.
‫چشمت چطوره؟
‫اوه، خدا.
‫خب، تا حالا هیچکی سعی نکرده ‫توی قرار منو بکشه.
‫خب، منم تا حالا توی قرار ‫جون کسی رو نجات ندادم.
‫پس، ما اسم اینو گذاشتیم قرار، درسته؟
‫فکر می‌کنی اونا خوشحال‌ترن، ‫آرامش بیشتری دارن؟
‫منظورم نسبت به ماست.
‫شاید اونا فقط بهتر ‫باهاش کنار میان.
‫ولی من... خیلی خوب نیستم.
‫خب، خیلی تعجب می‌کنم ‫وقتی اینو می‌شنوم.
‫صادقانه، فکر می‌کردم ‫با بزرگ شدن کنار مامانت،
‫خیلی راحت‌تر می‌بود.
‫اون خیلی باحاله. درک می‌کنه.
‫نه، واقعاً نه.
‫خب، به عنوان کسی که وقت زیادی ‫با مامانت می‌گذرونه،
‫بذار بهت بگم که شما خیلی شبیه همین.
‫تو یه زن زیبا، قوی و مستقلی،
‫- نه، من نگفتم.
‫چرا، گفتی.
‫تو همین الان اسم مامانمو گفتی.
‫آره، م-من گفتم. اِم، متأسفم، ‫اون یه اتفاق بود.
‫به من بگو ببینم، ‫چه غلطی دارید می‌کنید؟!
‫گ-گاهی با هم قهوه می‌خوریم.
‫- باشه، چند وقت به چند وقت؟ ‫- یه روز در میون؟
‫خب، در واقع هر روز،
‫و... و، اِه، گاهی هم شام.
‫و بعد چی؟
‫خب، باشگاه کتاب هم هست.
‫چه کسای دیگه‌ای توی این باشگاه کتاب هستن؟
‫- خب، هیچکس. ‫- چی؟!
‫اکشی، این یه باشگاه نیست!
‫باشه، مامانت یه زن شگفت‌انگیزه.
‫و تو هم همین‌طور، تو هم همین‌طور.
‫ولی من زن رو می‌بینم.
‫مهربونی، هوش، ‫شور زندگی.
‫اون الهام‌بخشه.
‫اوه، لعنتی، من عاشقشم.
‫نه، نه، نه!
‫تو چاقوش زدی؟
‫این مرد معنی کاملاً جدیدی به اصطلاح ‫"مشکلات مامانی" داد.
‫ولی، فقط واسه روشن شدن، تو چاقوش زدی؟
‫جی، اون اسم مامانم رو گفت.
‫بعضی از آدما واقعاً ‫روانی‌های کثیفی هستن.
‫وای.
‫اینقدر مراسم عروسی زیاده.
‫خب من یه قرار دیگه دارم.
‫مطمئنی که می‌تونی از قلعه مراقبت کنی؟
‫آره، فکر کنم خوب باشم.
‫اوه-اوه.
‫- چی شده؟ ‫- اِه، مشغول باش.
‫سلام.
‫- خوبی؟ ‫- سلام.
‫الان وقت خوبیه؟ ‫سونال بهت پیامک داد، گفت که من میام.
‫آره، ما فقط یه استراحت کوتاه داریم می‌کنیم.
‫- چون روز طولانی‌ایه، خیلی شلوغیم. ‫- هوم.
‫می‌دونی، یه سفارش بزرگ ‫برای چاپ یه...
‫فیلم قدیمی.
‫چای میخوری یا قهوه، رفیق؟
‫اِه، یه قهوه می‌خورم، لطفاً. ‫اگه میشه اسپرسو.
‫اسپرسو، مشکلی نیست. الان میارم.
‫- اینا رو برات آوردم. ‫- اوه.
‫از رستوران.
‫سرآشپز شیرینی‌پز من یه جورایی ‫جادوگره، پس خوبن.
‫وای، ممنون.
‫می‌خوای، اِه، یه دور نشونم بدی؟
‫آره، حتماً. اِه، ‫استودیو از این طرفه.
‫این فضاست.
‫وای. این خیره‌کننده‌ست.
‫- آره، خوشت میاد؟ ‫- آره.
‫واقعاً خوشم میاد.
‫حس می‌کنم می‌تونم هزار تا عکس بگیرم
‫و نتونم اون نگاه رو بدست بیارم.
‫هوم. این هم مورد علاقه منه.
‫می‌دونی...
‫یه جورایی فکر می‌کردم که اون
‫در واقع فکر کنم ‫یه بار بردمش ناندوز.
‫نه، نبردی. بردی؟
‫- چطوری این کار رو می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫اینکه عکس‌های اینقدر خوبی می‌گیری. چطوری انجامش میدی؟
‫اوه، می‌دونی، ‫من یه... من یه پروسه دارم.
‫- از من بگیر ببینم ‫- آره، باشه.
‫اِم...
‫چطورم؟
‫آره، این بهتره. ‫تو... دوست‌داشتنی به نظر میای.
‫وای، اون ابروها.
‫مثل همیشه دیوونه‌وار.
‫- ممنون. ‫- به سلامتی.
‫اونا رو می‌کنی؟
‫نه، من، اِه، من اونا رو نمی‌کنم.
‫- واکس میزنی؟ ‫- واکسم نمی‌زنم.
‫ولی اگه سه، چهار هفته کوتاهشون نکنم،
‫شروع می‌کنم به شبیه شدن به...
‫می‌دونی سرآشپز سوئدی ‫از ماپت‌ها رو؟
‫- آشنام باهاش. ‫- خوب نیست.
‫خوبه که ‫یه رستوران اداره می‌کنی!
‫باشه، من فقط میرم و... ‫یه کار دیگه انجام میدم.
‫فقط، اِم... راحت باش.
‫نامزدت اینجاست؟
‫نامزد کلمه خیلی قوی‌ایه.
‫من با ‫چند نفر مختلف قرار میذارم.
‫آره، فقط دارم فرصت‌ها رو ‫بررسی می‌کنم، می‌دونی.
‫می‌فهمم.
‫چیه، حسودیت میشه؟
‫- چی گفتی؟ ‫- گفتم،
‫می‌تونم یه سؤال ازت بپرسم؟
‫حتماً، بپرس
‫- چرا اینجایی؟ ‫- هدایای مهمونی.
‫چرا بهم زنگ نزدی؟ ‫چرا کل راه رو تا اینجا اومدی؟
‫می‌خواستم ببینمت.
‫- چرا؟ ‫- خودت چی فکر میکنی؟
‫تو بهم بگو، من دارم می‌پرسم.
‫- چون... ‫- چون؟
‫چون من هنوزم بهت فکر می‌کنم، پیا.
‫پروسه عکس گرفتن من اینجوریه
‫سؤال می‌پرسم ‫و این یه واکنش ایجاد می‌کنه،
‫حالا یه عکس خیلی واقعی می‌گیری.
‫تو اینو بیرون کشیدی، ‫نمی‌خوای جواب بدی؟
‫بچه‌ها، بچه‌ها! ببخشید.
‫ببین چی... ببین چی ‫همین الان پیدا کردم.
‫پیا...
‫- اِم... ‫- ببخشید، بعداً بیام؟
‫نه، نه، نه. نه، نه. اِم...
‫آره، این‌ها رو یادم رفته بود.
‫اون تو و سوناله؟
‫آره، آره.
‫در واقع، جی، تو یه ایده به ذهنم دادی
‫- برای هدایای مهمونی. ‫- بگو.
‫ما باید یه آلبوم عکس کوچیک درست کنیم.
‫عکس‌های عروس و داماد ‫از کودکی تا الان.
‫- بامزه‌ست، خوشم میاد. ‫- آره، آسونه.
‫و بعد می‌تونیم دوربین‌ برای ‫استفاده عموم بذاریم
‫مهمون‌ها می‌تونن عکس بگیرن
‫بعد ما اونا رو توی آلبوم عروسی ‫کنار هم می‌ذاریم.
‫چارلی، تو می‌تونی عکس‌های سم رو بگیری؟
‫حتماً.
‫منم عکسای بچگی سونال رو میگیرم
‫آره. خوب بود. ایده خوبیه.
‫- هورا، انجامش میدیم! ‫- هورا!
‫- ما موفق شدیم یه تیم بشیم ‫- هو!
‫هو!
‫- چارلی! ‫- آره.
‫نه، واقعاً ایده خوبیه.
‫تعداد آدما زیاده،
‫پس احتمالا هزینه‌‌اش هم زیاده
‫می‌خواستم بگم
‫اگه قبول کنید که هزینه هارو من ‫متقبل بشم ممنون می‌شم
‫آخی، چارلی، چه عسلی
‫خب، اشکالی نداره. ‫ما، اِه، خودمون پرداخت می‌کنیم.
‫خب، پیا، اون فقط...
‫سونال توی کتاب مقدس عروسی‌ش نوشته
‫که ما باید این کارو با هم انجام بدیم.
‫کارت خیلی باارزشه ولی
‫ممنون میشم اگه بذاری این ‫کارو تنهایی انجام بدم
‫اما من اصرار دارم
‫خب، اون یه جورایی خواهر منه،
‫و من حاضر نیستم ‫کفر به کتاب مقدس بگم.
‫و، اِه، آره، فکر کنم ‫فقط... بهش زنگ می‌زنم.
‫- اون غیرقابل پیش‌بینه ‫- خب آره تنها نیستش
‫اوه.
‫منظورم اونطوری نبود. من فقط...
‫اوکیه
‫توی عروسی می‌بینمت.
‫اوکی
‫- بای، چارلی. ‫- بای
‫اوه، تو واقعاً آدم اجتماعی هستی، نه؟
‫پیام‌های زیرمتنی زیادی ‫توی این تعامل بود.
‫حتی فکر کردن بهش منو خسته می‌کنه.
‫آره، منم همین‌طور. نمی‌خوام ‫دیگه درباره چارلی حرف بزنم.
‫فقط می‌خوام... توی لحظه زندگی کنم.
‫- اوهوم. ‫- یه قرار دیگه دارم.
‫- هوم! ‫- شماره سه.
‫- اه، سونال. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫اون تازه یه خونه یوگا ‫و خلوتگاه معنوی باز کرده.
‫اون میلوئه.
‫نه! اون میلو بُنره، دوست بازیگرته.
‫تلفظش "بون-ر" ـه.
‫اون توی اون اقتباس تمام سفیدپوست ‫از همیلتون بود.
‫ببین، اون واقعاً هیجان‌زده‌ست که تو رو ‫ببینه. میشه یه ذره خوش‌اخلاق باشی؟
‫- اون یه جورایی بامزه‌ست. ‫- آره خیلی
‫- باشه. من این کارو برای تو می‌کنم. ‫- برای من؟
‫- اوه، البته. ‫- آره.
‫با خواهرم آشنا شدی؟ ‫این پیاست.
‫- سلام. ‫- سلام، پیا.
‫سلام. آماده‌ای امروز یکم یوگا کار کنی؟
‫آره. یوگا با یه کم ‫مصادره فرهنگی؟
‫اون یه سر گردن از بقیه بالاتره
‫بعضیا این جوری‌ان دیگه
‫ اون مثل، از سقف بیرون زده.
‫خب، ما با یه سری تمرین‌های تنفسی ‫شروع می‌کنیم
‫و چند تا حالت یوگا.
‫و بعد...
‫یاد می‌گیریم چطوری پرواز کنیم.
‫تعادل پیدا کنید.
‫آرامش پیدا کنید.
‫ما قوی هستیم، مثل یه گاو نر.
‫اوه، اوه، اوه!
‫وای خدای من.
‫- چارلی، برادر، حالت خوبه؟ ‫- من... من خوبم، "برادر".
‫جاییت شکست؟ ‫فک کنم صندلی بود.
‫من خوبم. فقط یه کوچولو افتادم.
‫هی، گوش کن، مرد. ‫می‌تونی این یکی رو نشسته انجام بدی.
‫می‌دونم که یوگا می‌تونه ‫برای مبتدی‌ها خیلی سخت باشه.
‫نه، نه، من... آماده‌ام برای یوگا.
‫آره، فکر کنم باید آرامش پیدا کنیم.
‫انگاری پیداش نکردم
‫دست‌هامون رو به حالت دعا می‌گیریم.
‫- حالت بهتره؟ ‫- خیلی.
‫- می‌تونم ببینم. ‫- هوم.
‫- ممنون، میلو. ‫- ممنون. باشه.
‫اِه، پس بیاید دوباره ارتباط برقرار کنیم
‫با تنفسمون.
‫خب، نظرت چیه؟
‫خب، اون چند تا ایده جالب داره.
‫هوم.
‫و واقعاً با اعتماد به نفسه. این رو دوست دارم.
‫- هوم. ‫- این رو دوست دارم.
‫هیچ مردی کامل که نیست
‫فکر می‌کنی سم از اولش اینجوری بود؟
‫اوه، خدا، نه. من مجبور شدم کلی ‫تغییرش بدم
‫- واقعاً؟
‫- نه مرسی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫بیا، بهش یه فرصت بده.
‫- آره. ‫- آره؟
‫- آره، باشه. ‫- باشه.
‫اشکالی نداره اینو بهت بدم؟
‫- اوه. آره. حتماً. ‫- آره، حتماً.
‫ممنون.
‫- دوستان. ‫- آره.
‫این، اِه، خیلی زیباست.
‫ممنون.
‫- به پایان همه چیز. ‫- ببخشید، چی؟
‫اگه همه چیز رو رها کنیم،
‫تنها چیزی که برامون می‌مونه خودمونیم.
‫میلو، اِم، آره، بیا...
‫عالیه. من فقط خیلی دوست دارم ‫تو رو بشناسم.
‫مثلاً، چی...
‫به من درباره میلو بگو. میلو چی دوست داره؟
‫فیلم مورد علاقه‌ت چیه؟
‫- غذا، نیایش، عشق. ‫- البته که همینه.
‫خب، بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫می‌خوای من زندگیت رو عوض کنم؟
‫- حتماً. ‫- عالیه. بیا بریم.
‫- الان؟ ‫- همین الان.
‫فکر می‌کنم ما باید روی اون ‫قدم بزنیم.
‫چی؟ نه!
‫- نه، نه، نه. نه. ‫- چرا؟
‫- می‌ترسونتت؟ ‫- آره، شدیدا!
‫نه، پیا، همش تو ذهنته، قول می‌دم.
‫آره، خب، دقیقاً همینه که حس می‌کنم.
‫ذهنم الان حسابی ترسیده.
‫دقیقاً به همین دلیله که ‫باید انجامش بدیم. به من اعتماد کن، پیا.
‫وقتی روی زغال‌ها هستی، ‫ترس رو رها می‌کنیم،
‫گذشته رو رها می‌کنیم، ‫آینده رو رها می‌کنیم.
‫فقط ما هستیم...
‫و دو تا کنده سوزان ‫جایی که پاهام بودن.
‫- این یه مراسم زغال داغه! ‫- نه!
‫عاشقش می‌شی!
‫نباید وایسی و ادامه بدی
‫حس تجربه فوق العاده‌ای پیدا خواهی کرد
‫زندگیت رو تغییر می‌ده.
‫اُپرا هم انجامش داده.
‫- خیلی خوب بود. ‫- پیا، وقتشه.
‫- الان؟! ‫- الان. همین الان.
‫الان موقعشه
‫- نمی‌خوام انجامش بدم! ‫- هی!
‫فقط راه برو و به پروسه‌اش اعتماد کن
‫باشه.
‫آره!
‫این، اوم...
‫- خیلی تأثیرگذار بود. ‫- ممنون.
‫راستش فکر نمی‌کردم از پسش بربیای.
‫فکر کنم اون... ‫این حس جرئت رو درون من دید
‫آره، اون خاصه. خیلی خیلی خاصه.
‫فقط اومدم بگم ‫ما داریم می‌ریم،
‫پس اگه می‌خوای برسونمت، ‫خوشحال می‌شم.
‫اوه، نه، نه. ‫من برای بعد قطار رزرو کردم.
‫نمی‌خوام مزاحم شما دو تا کفتر عاشق بشم.
‫می‌خوام اینجا بمونم و...
‫از فضا لذت ببرم، چاکراهام رو آروم کنم.
‫لذت ببر.
‫- سلام، پرتو آفتاب. ‫- سلام، گل پسر.
‫اوه، میلو، ‫نمی‌تونم به اندازه کافی ازت تشکر کنم.
‫- اوه... ‫- منو ببین!
‫- آره. ‫- احساس آزادی می‌کنم.
‫داری می‌درخشی.
‫هرگز، هرگز همچین کاری ‫نکرده بودم. هرگز.
‫به اندازه‌ای که زمین گرده...
‫نه، خب، این همون چیزیه که ‫سعی کردم به مردم بگم.
‫بیا با هم انجامش بدیم. ‫بیا خبرش رو پخش کنیم.
‫- موافقی؟ ‫- کاملاً موافقم.
‫که زمین گرد نیست؟
‫اوه، می‌بینم، آقای فنی!
‫اوم، اون، اوم... کروی شکله.
‫نه. خب، نه، نه، ‫حتی کروی هم نیست، نه.
‫پس چیه؟
‫زمین مسطحه، پیا.
‫علم در این مورد فوق‌العاده روشنه.
‫داری... شوخی می‌کنی؟
‫پس تمام اون عکس‌های از فضا چی؟
‫جعلیه
‫- پس، فضا... ‫- جعلیه، آره.
‫یه توطئه‌ست
‫که توسط رسانه‌های اصلی ‫و دولت پخش می‌شه
‫تا ما رو از حقیقت دور نگه دارن.
‫می‌فهمم.
‫مواد تو اینه؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫اوه، لعنتی!
‫الان برمی‌گردم.
‫- چارلی، صبر کن! ‫- نه! کجا داری می‌ری؟
‫اون کاملاً خل شده.
‫فکر کنم همه ما در آخر میفهمیم ‫که فقط هنر موندگاره
‫ممنون بابت قراری که برام گذاشتی
‫- خداحافظ. ‫- نه، نه!
‫مرسی که زحمت رسوندم رو کشیدی
‫خواهش می کنم
‫- به نظر یه کم... ‫- چی؟
‫ساکت‌طوری
‫دارم رانندگی می‌کنم.
‫الان که دارم باهات وقت میگذرونم
‫یاد قدیما می‌افتم
‫- چارلی؟ ‫- هوم؟
‫هر دوی ما می‌دونستیم من می‌خوام برم لندن.
‫می‌دونستی این رویای من بود.
‫- آره، رویای تو بود. ‫- نمی‌تونی همیشه همه چیز رو گردن من بندازی.
‫من همه چیز رو گردن تو نمیندازم. ‫ما یه قراری باهم گذاشتیم
‫که بعد از فارغ‌التحصیلیت از دانشگاه ‫دوباره با هم باشیم.
‫- یادته؟ ‫- ولی ما ۱۸ سالمون بود.
‫آره، ما ۱۸ ساله بودیم ‫قول دادیم همدیگه رو ببینیم
‫بعد از فارغ‌التحصیلیت، ‫روز تولد ۲۱ سالگیت،
‫توی ولوین، یادته؟
‫می‌دونم! یادمه! ولی تا اون موقع ‫دیگه با هم در تماس نبودیم!
‫آره نبودیم، ولی من بازم رفتم اونجا
‫منتظرت موندم تا بیای
‫بیرون اسمیت توی ولوین، ‫دقیقاً همونطور که برنامه‌ریزی کردیم.
‫خب، من سال اول ‫هر روز برات نامه نوشتم.
‫تو مایل نبودی ولوین رو ترک کنی. ‫اینو واضح گفتی.
‫خب تو در مورد پدرم و رستوران می‌دونستی!
‫نمی‌تونستم اونو دست تنها بذارم
‫تو با این قضیه که من نمیتونستم بیام ‫دانشگاه کنار نیومدی
‫- خواهشا بی انصاف نباش ‫- نه نیستم
‫انتخاب خودت بود.
‫پس داریم چیکار می‌کنیم؟ ‫حل نشدنیه.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ما یه قراری باهم گذاشتیم و فقط من ‫بهش پایبند بودم
‫تو بودی که نیومدی
‫خب، تو چی؟
‫تو هم هیچوقت زمانی که من ‫دانشگاه بودم نیومدی دیدنم
‫خب انگاری این پشت جام خوب بود.
‫اوه. خدایا
‫اوه، خدای من. ‫ببخشید، لیلی، من... کاملاً فراموش کردم اونجا بودی.
‫گوش کن، این چیزی که شما دو تا دارید،
‫و باور کن وقتی می‌گم ‫قطعاً یه چیزی هست،
‫نیاز به حل شدن داره.
‫شخصاً، فکر می‌کنم شما دو تا ‫زوج خیلی بامزه‌ای می‌شید.
‫پیا، صبر کن. پیا!
‫پی، با میلو چه اتفاقی افتاد؟
‫ما فقط، اوم، یه اختلاف نظر داشتیم
‫درباره بعضی مسائل اساسی.
‫اینطوری به نظر نمی‌رسید وقتی ‫داشتی ازش تعریف می کردی
‫ببخشید، مامان.
‫این درسته، بتا؟ ‫داشتی ازش تعریف می کردی؟
‫نه، مامان. فقط یه چیزه ساده بود. ‫مثل...
‫با چارلی چه خبره؟
‫- آره. ‫- هیچی.
‫- هیچ حسی بینتون نیست؟ ‫- نه، سونا، اون حوصله سر بره.
‫برای این پسرها متاسفم، پیا. ‫تو خیلی سختگیری.
‫- هوم! ‫- درست نیست!
‫آکشای رو ببین. چه پسر فوق‌العاده‌ای.
‫میگم.. میگم سراغ اونم رفتی؟
‫نه، مامان، من نرفتم.
‫چرا از اون تعریف نکردی؟ ‫با فیسش مشکلی داری؟
‫نه، خدایا، مامان، نمی‌دونم ‫چرا از آکشای تعریف نکردم.
‫اون نمی‌دونه چی می‌خواد.
‫به همین دلیله که نیاز داره ما راهنماییش کنیم.
‫می‌شه در مورد من طوری حرف نزنی ‫که انگاری اینجا نیستم؟
‫- خدایا، چقدر حساسی. ‫- هوم! خیلی حساس
‫- هوم. ‫- می‌رم یه نوشیدنی بگیرم.
‫مطمئن شو که اسم شوهرش اونجا مخفی شده.
‫مامان، این قرارها، همش مزخرفه.
‫بتا، هیس.
‫اون پسره که بابا منو باهاش آشنا کرد، ‫سید یا هر چی اسمش هست،
‫اون در واقع فقط یه میلیاردر ‫برنامه کن تو کسب و کاره
‫که دنبال شریک تجاری بعدیشه.
‫و تو سونا؟ اون پسره که تو گفتی، میلو،
‫متاسفم، اون یه احمق ساده‌لوحه
‫- که فکر می‌کنه زمین مسطحه. ‫- من نمی‌دونستم!
‫و، مامان، متاسفم، اما می‌دونی آکشای،
‫اون عاشق کس دیگه‌ایه. ‫که اون شخص شمایی!
‫تو خجالت نمیکشی؟ هر چیزی رو می‌گی ‫تا حرفت رو به کرسی بنشونی.
‫فقط دارم حقیقت رو می‌گم! ‫حداقل من این وسط واقعی‌ام
‫سعی نمیکنم زندگیمو شبیه اینستاگرامی‌ها بکنم
‫- چی؟ ‫- اوه، این منصفانه نیست، پیا.
‫مامان، تو مدام ‫از خودت و بابا عکس می‌گیری
‫تا وانمود کنی ‫فقط یه زوج کامل هستین،
‫۱۵ سال بعد از طلاقتون.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫برای اینکه به همه نشون بدی ‫توی زندگی برنده ای؟
‫- ما برنده نشدیم. ‫- منو قاطی نکن.
‫خب، من برنده نشدم. یه پدر رو از دست دادم.
‫اون رفت و هیچوقتم برنگشت. ‫تقصیر کیه؟
‫پیا، بس کن. دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی
‫اره خب زیاده روی کردم؟ ‫چون خیلی به درد نخورم
‫و این فقط آخرین چیز در لیست طولانی چیزهایی هست
‫که خراب کردم.
‫- بس کن. ‫- و بعدش چی می‌شه؟
‫استودیو احتمالاً ورشکست می‌شه و همین.
‫- داری در مورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- هیچی.
‫استودیو موفقه، بتا.
‫پیا، چرا به من نگفتی؟ ‫من کمکت می‌کردم.
‫چطور می‌تونستی کمکم کنی؟
‫با کشوندن من به جهنم حومه شهر؟
‫اوه، خدای من.
‫تو یه آدم خودخواه، ‫به درد نخور و لوسی!
‫- من لوسم؟! ‫- هوم.
‫لوس بودن ینی این اداها؟!
‫این عروسی منه.
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه،
‫اما من دارم با سم ازدواج می‌کنم ‫چون دوستش دارم.
‫خجالت‌زده یا شرمنده نیستم.
‫اما تو، تو به هیچکس جز خودت ‫اهمیت نمی‌دی.
‫می‌خوام که بری.
‫می‌دونی چیه؟
‫چطوره روز عروسی هم نیای؟
‫من هدیه‌های مهمونی‌ات رو هم نمی‌خوام.
‫برام صورتحساب بفرست.
‫- پرداختش می‌کنم. ‫- بتا...
‫من هیچ لطفی که از سمت تو باشه رو نمی‌خوام
‫اوه. درستش می‌کنم
‫بتا.
‫- بذار فقط لنزها رو عوض کنم. ‫- آه، قراره خیلی خوب بشه!
‫نگاه کن.
‫دوستش داری؟
‫حنابندون چطور بود؟
‫اوه، خب، اوم...
‫بذار ببینم. به مامانم توهین کردم،
‫خواهرم منو بیرون انداخت، کاملاً به صورت لفظی،
‫و دیگه نمی‌خواد با من حرف بزنه.
‫پس، به عروسی دعوت نیستم.
‫پس، عالی شد دیگه. ‫نمی‌تونست بدتر از این بشه.
‫درسته. خب، امروزم این اومد برامون
‫خب، این عالیه. چه به موقع اومده
‫همه چیز تو زندگیم داره از هم می‌پاشه
‫هیچ‌جوره نمیدونم باید چیکار می‌کنم، پس...
‫چقدر می‌گیرین برای عکس پاسپورت؟
‫ما عکس پاسپورت نمی‌گیریم.
‫- این یه عکاسیه، مگه نه؟ ‫- نه، نیست. یه...
‫آروم باش.
‫این یه استودیو پرتره‌ست.
‫تا حالا... تا حالا ‫قبلاً به یکی از اینا اومدی؟
‫- نه واقعاً. ‫- باشه.
‫اوم، بیا تو. بیا تو، نشونت می‌دم.
‫بیا، بیا، بیا.
‫بشین.
‫مردم فکر می‌کنن یه عکس ‫با دوربین گرفته می‌شه.
‫اما اینطور نیست.
‫اوکی، از نظر فنی، هست. ‫اوم، ببخشید، بذار دوباره شروع کنم.
‫توی توضیح دادن خیلی خوب نیستم اومم
‫اما بلدم چجوری عکس بگیرم
‫واقعاً عکاس خوبیم انصافا
‫گرفتن عکس درباره ثبت زیباییه.
‫هر چیزی که ممکنه برات معنی داشته باشه.
‫و وقتی عکس می‌گیری، نور رو ثبت می‌کنی.
‫مستقیم از آسمون می‌چینیش.
‫و...
‫فکر کنم وقتی عکس می‌گیرم، ‫دوست دارم نور رو بیرون بکشم
‫از هر کسی که جلوی لنزم هست.
‫و بعد مردم همیشه میگن، ‫"ازم عکس بگیر، ازم عکس بگیر."
‫اما من نمی‌تونم چیزی رو بگیرم ‫که مال من نیست.
‫یه چیزیه که با هم انجام می‌دیم.
‫عکسی خلق نمی‌شه ‫مگر اینکه هر دوی ما اونجا باشیم.
‫مثل یه مکالمه، یا یه رابطه.
‫- می‌دونی منظورم چیه؟ ‫- آره.
‫گرفتن عکس درباره ثبت کردن
‫یک لحظه خاص در زمان ‫و زنده نگه داشتن اون، برای همیشه است.
‫پس، آره...اینجوریه که ما عکس ‫پاسپورت نمی‌گیریم.
‫خب، همه یه سری کارت اینجا رو بردارید،
‫و به دوستان و خانواده‌تون بدید،
‫بهشون بگید که از استودیویی بازدید کردید
‫که زمانی ماندالای نهم نامیده می‌شد.
‫اوکی، بچه‌ها، خیلی ممنون که اومدید.
‫لطفاً ما رو در اینستاگرام دنبال کنید
‫باشه، بهتون خبر می‌دیم
‫وقتی عکس‌هاتون آماده شد
‫چیه؟
‫فوق‌العاده بودیا
‫این مکان، قرار بود فوق‌العاده باشه.
‫متاسفم که ناامیدت کردم، جی‌جی. ‫می‌رم تو اتاقم
‫پیا، پیام‌های منو نادیده نگیر، بتا.
‫باید باهات حرف بزنم. ‫این مهمه.
‫عروسی خواهرت ‫ساعت ۳ عصر یکشنبه‌ست.
‫میای دیگه نه؟
‫سلام، عزیزم، منم.
‫ببین، می‌دونم مامانت وحشتناکه،
‫و کاملاً می‌فهمم ‫چرا ازش فرار می‌کنی،
‫اما فقط میخوام خیالم راحت باشه که ‫میای، ساعت ۳ عصر یکشنبه.
‫می‌تونی زودتر بیای برای ‫عکس‌های دسته جمعی؟
‫سلام، تماس از طرف ‫شرکت وصول مطالبات مستقیم.
‫ما مکرراً تلاش کردیم ‫باهات تماس بگیریم
‫درباره بدهی پرداخت نشده‌ات، ‫اما متأسفانه...
‫نه، گمشو توروخدا.
‫عمراً.
‫اوه، خدای... من.
‫صبح بخیر.
‫سلام.
‫درسته.
‫خب، به نظر میاد حسابی بوگندو شدی
‫ممنون، جی. خیلی خوشحالم ‫که اومدی اینجا بهم اینو بگی.
‫گوش کن، بوگندو، من اینجا نیستم ‫که تو رو به زندگی برگردونم.
‫اینجام، چون دلم برات تنگ شده گوگولی
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فوگاجی گفت که تو پنج تا قرار می‌ری.
‫ولی تا الان سه تا شده
‫چشمات‌رو، رو به قرار چهارم باز کن
‫جی هستم!
‫آره خب میبینم که بوگندویی
‫اما من خیلی هیجان‌زده‌ام ‫که باهات قرار بذارم.
‫نمی‌تونم، جی.
‫چرا، می‌تونی.
‫هوپ! ببین، بیا،
‫همه چیزهای مورد علاقه‌ات رو ‫برای صبحانه آوردم.
‫پیتزا، شکلات و شامپاگ-نا.
‫چه نوع پیتزایی؟
‫خب، همونیه که دوسش داری، آنچوی.
‫- با تیکه‌های پنیری؟ ‫- آره، مسلماً.
‫چطوره بری یه مسواک بزنی؟
‫به نظرت من لوسم؟
‫به اندازه کافی آدم دورت هست که بهت امرو نهی کنن، نه؟
‫من فقط اینجام که بگیم و بخندیم
‫میخوام کمکت کنم که یکم ذهنت آروم بشه
‫وقتشه دیوونه بازی کنیم
‫جی، یکی از این رفیقای قدیمی رو سال‌هاست ندیدم.
‫- اوهوم. ‫- فندک داری؟
‫- فندک نداری؟ ‫- نیاوردی؟
‫نه!
‫صبر کن، یه ترفند قدیمی از دوران دانشگاه دارم.
‫منظورت از "ترفند دوران دانشگاه" چیه؟
‫فقط یه...
‫یه باتری توی کشوی بالایی هست.
‫یه باتری؟
‫این چیه...
‫اوه!
‫موهات به آتیش گرفت!
‫وای خدای من، موهام! جی!
‫من همه رو ناامید کردم، جی‌جی.
‫مامانم، سون، تو.
‫تا حالا بهت گفتم چجوری به مامانم ‫موضوعِ رو گفتم؟
‫آره.
‫مگه تو اون ‫ارائه پاورپوینت رو ندادی؟
‫اوهوم.
‫خیلی اصیل نیست.
‫چرا، بود!
‫من واقعاً تصاویر ‫آیکون‌های کوئیر رو روی دیوار نمایش دادم.
‫اما چیزی که بهت نگفتم
‫این بود که بعد از اینکه ‫ارائه فوق‌العاده‌ام رو تموم کردم،
‫مامان بلند شد و گفت، "من یه مرغ ‫دارم که باید بذارم تو فر."
‫بعدش فقط رفت بیرون.
‫- همین؟ همینو گفت؟ ‫- اوهوم.
‫اینقدر استرس داشتم که ‫درباره‌م چی فکر می‌کنه
‫دیگه هم دربارش حرف نزدم
‫تا حدود یه سال بعد،
‫داشتم می‌رفتم بیرون واسه چیزی که ‫می‌شد اولین قرارم،
‫بهش گفتم که کجا دارم میرم.
‫و اون...
‫دستمو گرفت و سه تا اسکناس ده پوندی گذاشت توش.
‫منو بوسید.
‫و بهم گفت که بهم افتخار می‌کنه.
‫بعد بهم گفت ‫که بهترین زمان زندگیمو داشته باشم.
‫مشکل من چیه؟
‫ببین، بیا اینجا. بیا دیگه.
‫هوم!
‫گاهی وقتا، پیا، باید ریسک کنیم.
‫حتی اگه ترسناک باشه.
‫تو کلی آدم داری که پشتتن، پیا.
‫فقط باید بذاری بیان تو زندگیت.
‫و نهایتاً، مامانت و خواهرت،
‫اونا متوجه می‌شن.
‫و تا اون موقع، بدون که همیشه منو داری.
‫می‌دونستی این قرار بهترین قراره منه. مگه نه؟
‫تو آروم و قابل اعتماد بودی.
‫اوهوم.
‫بیا دیگه، جواب بده، جواب بده، ‫جواب بده، جواب بده. جواب بده!
‫چیه، جِی؟
‫- تو یه شبه معروف شدی. ‫- چی می‌گی؟
‫یادته اون بچه‌هایی که دیروز اومدن رو؟
‫- آره. ‫- از پنجره بیرونو نگاه کن.
‫اونا سخنرانیتو فیلم گرفتن.
‫وای خدا.
‫آره، ۴۰۰،۰۰۰ بازدید داره و داره بیشتر میشه.
‫اومدن اینجا واسه استودیو؟
‫آره. میشه لطفاً بیای پایین؟
‫چون باید باز کنیم.
‫خیلی خب. ما به کمک نیاز داریم.
‫اِم، جیم؟ جیموتی؟
‫- بله؟ ‫- ببین، کار می‌خوای؟
‫- اوه، بله، لطفاً. ‫- باشه، عالیه.
‫خب، تو میری داخل،
‫چندتا از لباسای منو پیدا می‌کنی، ‫توی حموم هستن.
‫می‌پوشیشون، و بعد باز می‌کنیم
‫حدود پنج دقیقه دیگه.
‫- خوبه؟ ‫- اِه، آره.
‫- باشه، خب، برو. ‫- عالیه.
‫- برو تو. باشه. ‫- ممنون.
‫مرسی بچه‌ها. پنج دقیقه دیگه باز میکنیم
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- خوش اومدین. ‫- جِی.
‫- بیا تو. ‫- باورم نمی‌شه!
‫اوناهاش. میتونم یه عکس بگیرم؟
‫اِم... حتماً.
‫ببخشید، میتونم با شما درباره خرید پرینت حرف بزنم،
‫اکشای بعد از شات؟
‫آره.
‫و، شما هیچ نوع کلاس عکاسی،
‫یا چیزی مثل اون ارائه میدین؟
‫- بله. ‫- بله!
‫- انجام میدیم. سلام. ‫- عالی!
‫از همکارمون می‌پرسم، ‫جیموتی... جیم؟ جیم؟
‫که اطلاعاتتون رو بگیره.
‫میخوام چندتا عکس از همسرم، ‫خانواده همسرم و سگ‌هام بگیرم.
‫باشه، حتماً.
‫- باورنکردنی نیست؟ ‫- آره، هست، جیم.
‫باید دور بزنی ‫و اطلاعات همه رو جمع کنی
‫- واسه یه لیست ایمیلی. باشه؟ ‫- بله، بله. درسته، بله.
‫- آماده‌ای؟ ‫- واسه چی؟
‫عروسی.
‫نه، جِی، ‫اون نمی‌خواد من اونجا باشم.
‫حتی هدیه‌های مهمونا رو هم آماده نکردم.
‫معلومه که می‌خواد تو اونجا باشی.
‫تو خواهرشی و بهترین دوستش.
‫نگران هدیه‌های مهمونا نباش.
‫- من درستش کردم. ‫- چیکار کردی؟
‫وقتی بری اونجا می‌بینی.
‫حالا میشه بری آماده بشی، لطفاً؟
‫من با جیم مواظب اینجا می‌مونم،
‫و بعداً میام اونجا.
‫- من میرم آماده بشم. ‫- برو. برو. جیم؟
‫ما داریم سر هم می‌کنیم. بریم.
‫سم!
‫ببخشید. میتونیم حرف بزنیم؟
‫الان؟
‫من دنبال سونال می‌گردم. ‫جدی، جدی باید باهاش حرف بزنم.
‫ببین، می‌دونم شما دعوا کردین.
‫اینم می‌دونم که درست میشه.
‫شما دو تا نمی‌تونین یه روز ‫بدون حرف زدن با هم بگذرونین.
‫اون خوشحال میشه که اینجایی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تو و چارلی واقعاً ‫کار خوبی رو اینا کردین، پیا.
‫خیلی قشنگن.
‫چارلی میخواست حتما سونال بفهمه ‫که چقد سخت رو اینا کار کردین
‫ممنون.
‫خیلی قشنگن.
‫چارلی.
‫آره.
‫می‌دونی اون همیشه می‌خواست ‫با تو بره لندن.
‫ولی خانواده‌ش بهش نیاز داشتن.
‫اون هیچوقت دست از فکر کردن ‫به تو برنداشته.
‫می‌دونم.
‫آخی!
‫این خیلی خوبه.
‫واقعاً کار قشنگیه.
‫ممنون.
‫خب، اِم، میرم که به کارت برسی
‫عالیه. بعداً می‌بینمت.
‫هیس!
‫وای... خدای من.
‫اِه، ممنون، اکشای، ‫که کمکم کردی پیداش کنم.
‫بله، البته،لکس. اِه...
‫منظورم، اِم، خانم جاسوانی.
‫من، اِه...
‫به کیترینگ‌ها میگم ‫که پیداش کردیم.
‫اِم...
‫لاکس خوبه.
‫باشه، عالیه.
‫- اِه، خوشحالم دیدمت، پیا. ‫- آره.
‫خب...
‫فکر کنم واقعاً واسه‌ت خوبه، مامان.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، آره، همین‌طوره.
‫اون واقعاً عاشقته.
‫- آره. هست، مگه نه؟ ‫- وای، مامان!
‫خیلی خوبه که می‌بینم اینقدر خوشحالی.
‫آره. آره، بِتا، من-من هستم. من خوشحالم.
‫من خوشحالم.
‫اوه، گوش کن. من اون چیزتو ‫روی اینترنت دیدم.
‫- خیلی قشنگ حرف زدی، پیا. ‫- مرسی، مامان.
‫- از تو و نانی گرفتمش. ‫- نانی‌ت یه نیروی بزرگ بود.
‫فقط جایی برای زنی مثل اون
‫توی اون جامعه نبود.
‫ولی اون خیلی بهت افتخار می‌کرد، بِتا.
‫هی، مامان! بیا.
‫من حتی نمی‌دونستم توی اون ویدیو چی می‌گم.
‫حتی نمی‌دونستم دارن ازم فیلم می‌گیرن.
‫عاشق این بودم که گفتی، ‫"هیچ چیز منحصر به فردی نمی‌تونه خلق بشه
‫مگر اینکه دو نفر توش شرکت کنن."
‫منو یاد پدرت و خودم انداخت.
‫اوه.
‫فکر نمی‌کنم ما باید ازدواج می‌کردیم.
‫فکر می‌کنی؟
‫ولی از طرف دیگه، پدرت ‫و من، شما رو به دنیا آوردیم،
‫دخترای قشنگمون ‫که برامون اینقدر خوشی میارن،
‫- من... حتی نمی‌تونم... ‫- باید اینو بهش بگی.
‫شاید.
‫ولی اون دروغگو منو ترک کرد.
‫هی! مامان، بیخیال، ‫الان یه لحظه خوب داریم.
‫خب، آره، من خیلی تنها بودم.
‫ولی بذار بگم، ‫اکشای روحیه منو تازه کرده...
‫- آره! ‫- ...با روشن کردن یه آتیش سوزان
‫توی جایی که خیلی وقته سرد شده بود
‫باشه، باشه، مامان، ‫حالا نمیخواد انقدر با جزئیات بگی
‫نکته اینه که، اکشای جذب من شده
‫دقیقاً چون من راه خودمو میرم.
‫مامان، دقیقاً. ‫تو لایق خوشبختی هستی.
‫تو؟ تو لایق چی هستی؟
‫اینا کلیدهای صندوق امانات هستن.
‫جواهرات الان مال توئه.
‫مامان...
‫من نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫- اصلاً حالیت شد چی گفتم؟ ‫- نه!
‫همین دو ثانیه پیش چی گفتم؟
‫تو گفتی، اِم...
‫وای خدا!
‫تو گفتی، اِه، که ازدواج ‫برای همه نیست.
‫دقیقاً درسته.
‫پس جواهرات رو بردار، ‫روی عکاسیت سرمایه‌گذاری کن،
‫بعدشم برو و تو دنیا تفاوت ایجاد کن.
‫- اوه، بِتا! ‫- دوستت دارم، مامان.
‫اوه، منم دوستت دارم، بِتا.
‫منم دوستت دارم.
‫و تو... تو خوب رفتی صورتش‌ها
‫اوه، من...
‫آره، رفتم.
‫سون؟
‫خیلی متاسفم، سونال.
‫من احمق و خودخواه بودم
‫و واقعاً ناامیدت کردم.
‫تو میتونی یه آدم خرابکار گنده باشی.
‫آره، میدونم.
‫هدیه‌هایی که درست کردی، دوستشون دارم.
‫- آره؟ ‫- اون کتابچه‌های عکس کوچولو؟
‫اونا بهترین قسمت عروسی هستن.
‫وقت لذت بردنه؟
‫لذت کامل!
‫- بیاین یه عکس خانوادگی بگیریم. ‫- نه، الان این کارو نمی‌کنیم.
‫کافیه، بابا.
‫عکس به اندازه کافی داری ‫که یه عمر باهاشون سر کنی.
‫ما دیگه ظاهرسازی نمی‌کنیم.
‫اون یه چیز واقعی می‌خواد، بابا.
‫یه عکس با تو، سم، سون و جین.
‫اون دختر شیرینت کجاست، موکول؟
‫آه! جین، بیا. بیا دیگه.
‫- دوستت دارم. ‫- می‌دونم.
‫بیاین، همه. ‫بیاین همه با هم عکس بگیریم. بیاین.
‫همه بگین، "سیب!"
‫سیب!
‫پیا! پی، عزیز.
‫جی‌جی! اومدی!
‫اوه، پیا، همه وقتامون تا سه ماه آینده پر شده
‫- خفه شو بابا! ‫- نه، جدی.
‫خیلی خفنه
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫جِی، تو فوق‌العاده‌ای.
‫هیچ کدوم از اینا ‫هیچوقت بدون تو اتفاق نمی‌افتاد.
‫و هی، اون هدیه‌های مهمونا، مثل قدیسا!
‫خواهش می‌کنم.
‫ببخشید، ولی مامانت داره چی کار می کنه؟
‫آره. خیلی خبرا شده
‫تو سه ساعت گذشته.
‫باید برات تعریف کنم.
‫باشه، من یه کمی شیفته این شدم.
‫- منم همین‌طور! ‫- میرم تحقیق کنم.
‫خب، پیا...
‫سلام.
‫کسی رو پیدا کردی؟
‫نه، فوگاجی، نه، پیدا نکردم.
‫هنوز 5 تا قرار نشده
‫هنوز نه.
‫ولی خواهی رفت.
‫- صبر کن، فوگاجی. ‫- بله، بِتی؟
‫چرا یه زیرپوش نمی‌پوشی، ‫داره یه کم سرد میشه.
‫پیا، عزیزم.
‫- سلام، بابا. ‫- سلام.
‫بریم... برقصیم؟
‫بیا.
‫می‌دونی، من تو رو تو یوتیوب دیدم.
‫- اوه، نه. ‫- آره، آره.
‫تو دقیقاً مثل مادرتی.
‫می‌دونی...
‫فقط این باوری که خیلی زیاد به خودت داری.
‫واقعا تحسینت می‌کنم.
‫می‌دونی، لاکشمی و من، ‫خب، اشتباهاتی کردیم،
‫ولی...
‫تو یکی از اونا نیستی.
‫تو فقط سعی کن بدرخشی، باشه؟
‫ما خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
‫پیا، تو این دنیا رو روشن می‌کنی.
‫مرسی، بابا.
‫- باید برم. ‫- باشه.
‫- خب خیلی احمق بودم. ‫- زیاد طول نمی‌دم، ولی...
‫جدی، چارلی، فقط بذار اینو بگم.
‫فکر کنم ینی یه جورایی فکر می‌کردم مستقل بودن ‫یعنی تنها بودن.
‫ولی دیدن تو باعث شد یه چیزی رو بفهمم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫- ببخشید، پیا. ‫- شنیدی چی گفتم؟
‫آره.
‫تو گفتی دیدن من دوباره ‫باعث شد یه چیزی رو بفهمی.
‫با وجود همه چیزایی که پشت سر گذاشتیم، چارلی،
‫نمی‌تونم این حس رو کنار بذارم.
‫و اون چه حسی می‌تونه باشه؟
‫تو همونی هستی که می‌خوام.
‫همیشه بودی.
‫همیشه خواهی بود.
‫موندن تو ولوین ‫سخت‌ترین تصمیمی بود که...
‫داری چیکار می‌کنی؟! ‫ما داریم یه لحظه خاص داریم!
‫داریم، داریم!
‫فقط می‌خوام حرفمو بزنم.
‫- زود میگم. ‫- ۶۰ ثانیه وقت داری.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫- پس بیا راه بریم و حرف بزنیم.
‫هوم.
‫حالا هم رستوران ‫داره خیلی خوب پیش میره.
‫منم همین‌طور ‫ولی هنوزم دلم برات تنگ میشه.
‫هیچوقت نیست که دلم برات تنگ نشه، پیا.
‫می‌دونی، من، اِه... ‫گاهی وقتا چشمامو می‌بندم
‫و فقط... می‌پرم به تیتراژ پایان
‫تو اونجایی
‫پیا جاسوانی، عشق شماره ۱۳؟
‫- ۱۵، مرد. ‫- هوم.
‫- پونزده خوبه. ‫- آره، من پونزده رو دوست دارم.
‫- چقدر طول کشید؟ ‫- دیگه نشمردم.
‫چارلی...
‫مایلی با من به یه قرار بیای؟
‫- هیچ وایبی نه، هان؟ هوم؟ ‫- هیچی.
‫چارلی! خوبی، رفیق؟
‫هی، جِی.
‫- شلوغه اینجا. ‫- خوبه، نه؟
‫اِم، پیا طبقه بالاست.
‫هی، شلیک نکن!
‫ببینم حست در مورد این چیه؟
‫- این، تویی که اینجاست... ‫- آخی!
‫خیلی باحاله.
‫مجله ساندی تایمز. ‫دیدیش تا حالا؟
‫نه.
‫هنوز نگاش نکردم.
‫اوناهاش.
‫خیلی عجیبه.
‫خیلی خوب شدی.
‫اوه. به هر حال.
‫"با اینکه هنوز تو بیست‌سالگیشه،
‫حضورش تو اینستاگرام
‫و اجتماعی که دور مغازه‌ش ‫شکل گرفته
‫باعث شده آدمای مهم عکاسی ‫بهش توجه کنن."