‫همه‌مون داستان‌هایی رو شنیدیم
‫که اینجوری شروع میشن.
‫روزی روزگاری پادشاهی بود،
‫با امپراتوری های وسیع،
‫تاج های طلایی و ارتش های قدرتمند.
‫این هم داستان یک پادشاهه،
‫اما نه مثل آن‌هایی
‫که قبلاً شنیدید.
‫به نظر من
‫یک پادشاه تعریف میشه ‫نه با سرزمین یا ثروتی که
‫بلکه با تعداد قلب‌هایی
‫به دست آورده.
‫خانم ها و آقایان... ‫-ببخشید خانم.
‫آره، من از این می خوام.
‫-ممنون. ‫-خواهش میکنم.
‫-ببخشید. ‫-بله؟
‫-میشه یه کم آب هم بیارید، لطفا؟ ‫-حتما خانم.
‫-پتو برای شما آقا. ‫-سلام.
‫-بله. ‫-مامان.
‫من کِی بستنی می‌گیرم؟
‫یکم دیگه باهاشون چک میکنم.
‫غذاها به زودی سرو میشن، ‫نگران نباشید.
‫باشه.
‫سلام.
‫اول بستنی میخوام بعد غذا.
‫یه جایی شما رو دیدم.
‫شما بازیگر تلویزیونید؟
‫نه.
‫سریال اینترنتی؟
‫-یوتیوبر؟ اینفلوئنسر؟ ‫-نه.
‫مامان، این چیه؟
‫از من دورش کن.
‫بذارش تو کیف.
‫لطفا بگو.
‫گفتم از من دورش کن.
‫ببخشید.
‫من ویدیوهای شما رو دیدم.
‫یه کم وزن اضافه کردید، درسته؟
‫لطفا،
‫وقتی مردم گذشته‌م رو یادآوری می‌کنن، ‫خیلی اذیت میشم.
‫من از روی ناچاری این کار رو کردم.
‫ولی دیگه همه اونها گذشته.
‫من الان یه خانواده دارم، یه بچه.
‫شوهرم همه چیز رو در موردش میدونه.
‫چطور شوهرت باهات ازدواج کرد
‫بعد از اینکه همه‌چیو فهمید؟
‫ممکنه به خاطر این بوده که ازت خوشش اومده
‫بعد از دیدن اون ویدیوها؟
‫-میخوای بری دستشویی؟ ‫-نه.
‫-میخوای منم باهات بیام؟ ‫-نه.
‫-درویک... ‫-میخوای یه ویدیو بازی کنیم؟
‫منظورم بازی ویدیویی بود.
‫بیا، بشین.
‫بیا.
‫اینا رو بذار. اینو نگه دار.
‫اگه این ویدیو رو به پسرت نشون بدم چی؟
‫چه ویدیویی؟
‫ویدیوی مامانت.
‫-میخوای ببینیش؟ ‫-آره.
‫درویک، نه، فقط بازی کن.
‫باشه، بازی کن. ‫برو جلو.
‫اون دو تا محافظ های من هستن.
‫از وقتی که اینجا نشستم،
‫هر دوتاشون چشماشون رو بستن.
‫♪ طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند ♪
‫♪ مثل ببری که در جنگل‌ها پرسه می‌زند ♪
‫خانم ها و آقایان، ‫منتظر یه تلاطم شدید باشید.
‫لطفاً به صندلی خود برگردید ‫و کمربند ایمنی خود را ببندید.
‫ممنون.
♪ ‫ ♪ ببین با کی روبرو شدی
♪ ‫ ♪طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند
‫خوبی؟
‫ببین کی از تو بزرگتره
‫حالا میتونید کمربندهای ایمنی خود را باز کنید.
‫ممنون.
‫آقا.
‫اون گذشته‌اش بود.
‫این حالش هست.
‫و اون پسر دوست داشتنی…
‫آینده‌اش، پس...
‫نکن.
‫پسر خوب.
‫یه تختی رو نشونم بده که اسمی نداره
‫مردمی که برای اون بمیرن
‫یه تاجی رو نشونم بده بدون ‫یه رهبر توی جواهراتش
‫یا سرنوشت خودت رو تعیین کن ‫با فریاد مردم
‫یا سرت رو خم کن و حرفت رو بزن ‫قبل از اینکه گیوتین رو ببینی
‫اون یه روح دلاوره ‫که در هر قلبی حکمرانی می کنه
‫و او اسکندر است
‫او با استعدادی بی‌نظیر قدم برمی‌دارد
‫و اون سکندر هست
‫بیا و به دنیا نشان بده
‫-ما از رهبرمون چی میخوایم؟ ‫-مثل وزیر پرادان، باید باشه!
‫زنده باد، وزیر پرادان!
‫وزیر پرادهان!
‫مامان، من دیگه تموم کردم. دارم میرم.
‫-خداحافظ. ‫-اول غذاتو تموم کن.
‫-خداحافظ. ‫-عزیزم، داری میری دانشگاه؟
‫بله، بابا.
‫-پراشانت. ‫-بله، قربان؟
‫آرجون رفت راجکوت، درسته؟
‫بله، قربان؟
‫خبری ازش داری؟
‫همه چیز مرتبه، قربان. ‫صحیح و سالم رسید.
‫یه مرد توی هواپیما پسرم رو زد.
‫لطفاً یه بشقاب دیگه به من بدید.
‫حتماً یه کاری کرده ‫که مستحقش بوده.
‫اون همش...
‫-گوش کن. ‫-بله، قربان؟
‫این موضوع رو گنده‌ش نکن، ‫باشه؟
‫فقط چون یه نفر پسرم رو زده،
‫اون متخصص درگیری‌های هاریانا، پراکاش، رو ‫به راجکوت نفرست.
‫بهش نگو
‫اون یارو رو پیدا کنه ‫و بکشتش. باشه؟
‫هیچ کاری شبیه این نکن!
‫اسم اون بازرس ‫اهل هاریانا چی بود؟
‫پراکاش.
‫جی هند، قربان. خوش اومدید.
‫صبح دیروز، یه پرواز توی این مسیر ‫توی راجکوت فرود اومد.
‫یه مسافر ‫توی صندلی شماره 3F بود،
‫سانجی راجکوت.
‫پرونده‌اش رو نشون من بده.
‫چهل و نه پرونده معوقه ‫در پنج سال گذشته.
‫کلانتری ‫راجکوت
‫ولی هیچ گزارش رسمی‌ای نیست.
‫چرا؟
‫قربان، یه کم سخته.
‫حتی از پس یه کم سختی ‫هم برنمیای؟
‫شش نفر از شماها، با من بیاید. ‫سلاح‌هاتون رو بردارید.
‫بریم، قربان.
‫آه، پس اون توی قصر کار می‌کنه.
‫این غرورش رو توضیح میده.
‫قربان، کل قصر مال ‫خودشه.
‫اون آخرین پادشاه ‫ایالت سلطنتی راجکوته.
‫سانجی راجکوت.
‫۷۷ سال از استقلال گذشته،
‫ولی این آدما هنوز ‫خودشون رو پادشاه می‌دونن.
‫چه خبر، ساکسنا؟
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫ببینید، قربان،
‫این همسر سانجی راجکوته،
‫رانی صاحبه، خانم ساییشری راجکوت.
‫خوش اومدید، بازرس.
‫از پاسگاه پلیس خبر رسید ‫که شما دارید میاید.
‫لطفاً بفرمایید بنشینید.
‫لطفاً به شوهرتون، ‫سانجی راجکوت، زنگ بزنید.
‫وقتی فهمید شما دارید میاید ‫که دستگیرش کنید،
‫رفت به پاسگاه که شما رو ملاقات کنه.
‫من رو ببینه؟
‫آره.
‫لطفاً این دفعه یه اقدامی بکنید.
‫هر از گاهی، بعد از اینکه ‫یه نفر رو لت و پار کرد، میاد خونه.
‫باشه، من میرم پاسگاه ‫و ملاقاتش می‌کنم.
‫قربان، لطفاً ماشین ما رو ببرید.
‫جیپ شما امن نیست.
‫چی؟
‫جیپ پلیس امن نیست؟
‫اینجا چه خبره؟
‫اینا دیگه کین؟
‫قربان، همه‌شون شهروندای این کشورن.
‫قربان، اونا هنوز رابطه قدیمی ‫سلطنتی-رعیتی رو با عشق به اشتراک میذارن.
‫هنوز امروز بینشون زنده است.
‫ببینید، اینجا آدم‌های زیادی هستن، قربان.
‫ولی هیچ‌کس هیچ صدایی درنمیاره.
‫ما الان چطوری ‫باید بریم کلانتری؟
‫ببخشید، قربان.
‫پراکاش، پراکاش، پراکاش، پراکاش.
‫تو باید با یه مافوق ‫مشورت کنی
‫قبل از رفتن به ‫قصر آقای سانجی، پراکاش.
‫یه مسئله خیلی حساسی‌ایه.
‫من به دستور وزیر ‫به اونجا رفتم، قربان.
‫ولی متوجه نشدم که حتی امروز،
‫این قانون و نظمه که حکم‌فرمایی نمی‌کنه، ‫بلکه سلطنت پادشاهان.
‫اگه اینجا اینطوری کار میکنه، ‫پس ما اینجا چیکار میکنیم؟
‫آمار، برو بیرون و ‫اوضاع رو کنترل کن.
‫باشه.
‫پراکاش، هرگز تحت فشار سیاسی ‫با عجله عمل نکن.
‫اول، اوضاع رو ارزیابی کن،
‫بعد اقدامات لازم رو انجام بده.
‫این چیزیه که یه افسر پلیس خوب رو ‫تعریف می‌کنه.
‫قربان، لطفاً برید.
‫این آدما تا وقتی شما نرید ‫تکون نمیخورن.
‫ممنون.
‫این پرونده اینجا تموم نمیشه.
‫قبل از اینکه روت رو ‫به روی پسر یه وزیر به این قدرتمندی بلند کنی
‫به عواقبش فکر نکردی؟
‫اشتباهاتی که ‫با نیت خوب انجام میشن بخشیده میشن.
‫ولی یه اشتباه هم که با ‫ذهن بدخواهانه انجام بشه، بخشیده نمیشه.
‫-الو؟ ‫-چیه، قربان؟
‫فکر کردم درس خوبی بهش میدی.
‫داری منو مسخره میکنی؟
‫ببخشید، قربان؟
‫امروز، سانجی توسط جمعیت نجات پیدا کرد.
یه روزی، دور از دست این اراذل اوباش،
گیرش میارم تنها و میکشونمش به سوی هلاکت.
فقط تو نه،
ولی اون وزیری که بهتون پول میده،
جفتتون باید اینو بفهمید که...
نمیذارم رویاهاتون به حقیقت بپیونده.
‫اون چیکار کرد،
‫که این همه آدم براش اومدن؟
‫سه هزار هکتار از ‫زمین‌های خودشو داد به اونایی که
‫که حتی یه سقف هم
‫بالای سرشون نداشتن.
‫اون همه‌جا پنل‌های خورشیدی نصب کرد،
بیمارستان‌ها ساخت…
به خاطر همینه که این همه آدم حاضره جونشون رو فدای راجاساب کنه.
پس، اون یه قهرمانه.
اون یه قهرمان نیست، قربان.
اون یه پادشاهه.
و اگه میخواید به راجاساب برسید،
‫باید از بین این همه آدم رد بشی.
درود درود
‫-ممنون. ‫-سلام.
‫-حالت چطوره؟ ‫-سلام.
درود رانی صاحب
‫یه تماس داری.
‫-سلام. ‫-رانی صاحبه.
‫جان راجاساب در خطره.
‫چند نفر دارن نقشه می‌کشن
‫که سر راه برگشت بهش حمله کنن.
‫لطفاً بهش خبر بدید.
‫خب، حالا همه‌تون یه کاری بکنید
اینجا بمون و از عروسی لذت ببر.
من و همسرم داریم میریم خونه.
باشه. سانجی.
‫بذار اون‌ها هم بیان.
‫بذار اون‌ها هم لذت ببرن. ‫مگه به من اعتماد نداری؟
‫موضوع این نیست.
‫پس بزن بریم.
‫چی شد؟
‫هیچی.
یه چیزی هست.
نه، هیچی نیست.
- خب، گوش کن... - داری بحث رو عوض می‌کنی؟
گوش کن، نه، خواهش می‌کنم.
متوجه شدم که
‫مردم شما رو با اسم‌های مختلفی صدا می‌زنن.
‫بعضی‌ها می‌گن راجاساب،
بعضی‌ها می‌گن آقای سانجی،
بعضی‌ها هم می‌گن آقای سکندر، چرا؟
هیچوقت قاطی نمیکنی؟
کاملاً قاطی می کنم.
‫مادربزرگم ‫یه محقق تاریخ بود،
‫و یه طرفدار پروپاقرص ‫اسکندر معروف به الکساندر کبیر.
‫اینجوری شد که اسم من ‫شد اسکندر.
‫پدربزرگم
‫خیلی طرفدار نرگس و سونیل دات بود.
‫-بعد از مادر هند؟ ‫-آره!
‫و بچه‌شون که به دنیا اومد، سنجی بود.
‫اون به پدرم گفت...
‫اسم پسرش رو بذاره سنجی.
‫دوست پدرم،
‫که با ما کار می‌کرد،
‫عمو درپن صداش می‌کردیم.
‫لکنت زبون داشت.
‫با یه لحن تودماغی حرف می‌زد.
‫واسه همین همه بهش می‌گفتن ‫عمو "بوبدا".
‫همیشه می‌گفت، ‫"راجا بتا، این کار رو نکن."
‫"راجا بتا، برو بخواب."
‫"راجا بتا، شیرت رو بخور."
‫"دردسر درست نکن."
‫"راجا بتا، ممکنه اون سگ گازت بگیره."
‫"راجا بتا..."
‫اینجوری شد که شدم راجا.
‫بعد از فوت پدرم،
‫مردم شروع کردن به گفتن "راجاصاحب".
‫در اصل، این...
‫یه لقبه.
‫ولی من سنجی رو دوست دارم.
‫-سنجی رو دوست داری؟ ‫-آره.
‫من تو رو دوست دارم.
‫خیلی زیاد.
‫خسته ای؟
‫برو بخواب. ‫وقتی رسیدیم خونه بیدارت می‌کنم.
‫-باشه؟ ‫-آره. باشه.
‫♪ منو پادشاه صدا نکن ♪ ‫♪ من اسکندرم ♪
‫♪ پا بذار تو خط من، می‌برمت زیر ♪
‫♪ تک و تنها ایستادم، یه فاجعه‌ی کاملم ♪
‫♪ دارم سونامی میارم ♪ ‫♪ استاد اقیانوس عمیقم ♪
‫♪ بهت گفتم، داداش ♪ ‫♪ من همیشه کنارتم ♪
‫♪ چاقو و قمه نیست ♪ ‫♪ چیزی که امشب تو دستمه ♪
‫♪ شجاعتم کافیه ♪ ‫♪ بذار بیان این طرف ♪
‫♪ هیچ‌کس دووم نمیاره ♪ ‫♪ وقتی امروز با من روبرو بشن ♪
‫♪ دووم نمیارن وقتی امروز با من روبرو بشن ♪
‫♪ شجاعتم کافیه ♪ ‫♪ بذار بیان این طرف ♪
‫♪ دووم نمیارن وقتی امروز با من روبرو بشن ♪
‫♪ زیاد حرف نمی‌زنم، با کارام نشون می‌دم ♪
‫♪ اون آدمی نیستم ♪ ‫♪ که هیچ کاری نکنه ♪
‫♪ وقتی آشوب صدا بزنه، من اونجا براتم ♪
‫♪ گرسنه نخوابی ♪ ‫♪ من برات غذا میارم ♪
‫♪ اونایی که بهشون میگن بی‌مصرف هم بالاخره اوج می‌گیرن ♪
‫♪ آهنگ‌هامون رو می‌خونیم ♪ ‫♪ به عنوان لالایی برای یه عده‌ای ♪
‫♪ اگه ندونن، به زودی می‌فهمن ♪
‫♪ به یقه‌مون دست بزنی می‌زنم تو گوشت، داداش ♪
‫♪ آره، اول همونجا می‌زنیم ♪
‫♪ همونجا می‌زنیم ♪
‫♪ اگه برسی به کوچه ♪ ‫♪ اونجا می‌زنیمت ♪
‫♪ اگه به چهارراه برسی ♪
‫♪ اگه به کوچه برسی ♪
‫♪ اگه برسی به سه‌راه ♪ ‫♪ اونجا می‌زنیمت ♪
‫♪ اگه برسی به جمع ♪ ‫♪ اونجا می‌زنیمت ♪
‫♪ آره، اول همونجا می‌زنیم ♪
‫♪ اگه برسی به سه‌راه ♪ ‫♪ اونجا می‌زنیمت ♪
‫سنجی.
‫سنجی!
‫ترسوندی منو.
‫کی اومدی اینجا؟
‫سنجی، اون نقاشی رو یادت میاد؟
‫-همون که تو انباری بود؟ ‫-نه.
‫همونی که دو ماهه دارم روش کار می‌کنم.
‫بالاخره تمومش کردم.
‫بیارمش؟
‫برو بیارش.
‫بله!
‫می‌خوام نقاشی رو به سنجی نشون بدم.
‫چی شده؟
‫نقاشی رو بهش نشون ندادی؟
‫نه، اون خیلی سرش شلوغ بود.
‫تو برای اون زندگی می‌کنی،
‫و اون حتی وقت نداره ‫بهش نگاه کنه؟
‫من خوشبختم که شوهری مثل اون دارم.
‫کسی که هیچوقت نمی‌خواست ‫ازدواج کنه،
‫دید که من دارم تحقیر می‌شم،
‫یهویی تصمیم گرفت ازدواج کنه.
‫قطعاً یه اختلاف سنی ‫بین ما هست،
‫ولی ما هم‌فکریم.
‫اون همه چیز بهم داده
‫به جز یه چیز،
‫وقت.
‫ما یا اونا.
‫ما!
‫راجاصاحب، فردا ‫هشتم دسامبره.
‫امروز هفتمه، ‫و پس فردا نهم.
‫نه آقا، فردا روزیه ‫که شما اولین بار رانی صاحبه رو ملاقات کردید.
‫واقعاً فکر کردی من یه چیزی ‫مثل این رو فراموش می‌کنم؟
‫نه آقا، شما همه چیز رو یادتونه.
‫فقط این رو نه.
‫حق با توئه، من کاملاً فراموش کردم.
‫بیا فردا یه کار خاص انجام بدیم.
‫باشه آقا.
‫میشه بهم بگین کجا داریم میریم؟
‫این یک سورپرایزه.
‫ممنون.
‫♪ ببینید ♪
‫♪ آسمون هنوز همونه ♪
‫♪ آسمون همونه، هیچ‌چیز تغییر نکرده ♪
‫♪ همونه ♪
‫♪ ببینید ♪
‫♪ نور ماه همونطوری می تابه ♪
‫♪ درخششش هنوز همونه ♪
‫♪ - همونه ♪ ‫♪ - امیدوارم خوشت بیاد. ♪
‫♪ حالا نفس کشیدن بی دلیل به نظر میرسه ♪
‫♪ تمام لحظات گذشته ♪ ‫♪ مثل یه افسانه، خیلی بی‌موقع به نظر می‌رسه ♪
‫♪ من زنده‌ام، در این شکی ندارم ♪
‫♪ اما بدون تو ♪
‫♪ اما بدون تو، من هیچم ♪
‫♪ اما بدون تو ♪
‫♪ اما بدون تو، من هیچم ♪
‫♪ هیچی نیستم، اصلا ♪
‫♪ من هیچم... ♪
‫♪ خیلی خوبه. ♪
‫- من هیچم ‫- خیلی زیباست.
‫- من هیچم. منظورم اینه که اصلاً هیچم ‫- اما فقط کمی کمتر از تو.
‫تولدت مبارک!
‫- تولدت مبارک-- ‫- سلام بابا.
‫"تولدت مبارک آرجون" داره تو شبکه‌های اجتماعی ترند میشه ‫و در صدره.
‫واقعاً؟
‫نگاه کن، تعداد فالوورها ‫داره هزار هزار زیاد میشه.
‫- صدها هزار. ‫- این هیچی نیست،
‫فردا به میلیون می‌رسه.
‫چه خبره؟
‫پاکش کن. ‫آرجون، همین الان پاکش کن!
‫بابا، نمیتونی پاکش کنی.
‫این ویدیو وایرال شده.
‫بابا، کارم تمومه.
‫دیگه هیچ‌کس از من نمی‌ترسه.
‫دیگه هیچ‌کس از من نمی‌ترسه، بابا.
‫یه ویدیو پست کن که سرشو ببری ‫و بندازیش وسط جاده.
‫بعد تماشا کن...
‫ببین چطور ترس از قبل هم بیشتر میشه!
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً.
‫لطفاً.
‫چی شده؟
‫بعد از همه کارایی که کردی، ‫میپرسی چی شده؟
‫راجاساب! ود!
‫همین الان باید راجاساب رو ببینم.
‫- راجاساب! ‫- اون مدیر معدن ماست.
‫همین الان باید راجاساب رو ببینم! ‫وگرنه خیلی دیر میشه!
‫راجاساب!
‫- راجاساب! ‫- بیدارش میکنی!
‫- راجاساب! ‫- داد نزن، خوابه!
‫راجاساب!
‫چی شده رامش؟
‫راجاساب، من یه اشتباه خیلی بزرگ کردم. ‫یه اشتباه جدی.
‫بگو، چی شده؟
‫راجاساب، یه مرد ‫هفته پیش از معدن ما دیدن کرد.
‫به من گفت اونم یه معدن داره
‫و به 50 کیلو مواد منفجره نیاز داشت.
‫اون دو لک روپیه بابتش به من داد
‫و من به خاطر طمع پول، قبول کردم.
‫- فقط دو روز پیش، در پنجاب-- ‫- یه لحظه.
‫منظورت حمله ی تروریستی تو پنجابه؟
‫آره.
‫تو بهش مواد منفجره فروختی؟
‫میدونستی اون یه تروریسته؟
‫نه، راجاساب، اگه میدونستم، ‫هرگز این کار رو نمیکردم.
‫میدونی چند تا
‫بچه ی بی گناه بخاطر طمع تو جونشونو از دست دادن؟
‫چطور تونستی ‫وجدانتو بخاطر پول بفروشی؟
‫من اشتباه کردم.
‫- ببرینش. ‫- بیا.
‫رانی صاحبه، ‫داشتم بهتون زنگ میزدم.
‫پرونده ی انفجار بمب پنجاب ‫قوی تر هم میشه
‫اگه مدیر معدن شما تو دادگاه شهادت بده.
‫رانی صاحبه، خبر دارم که ‫یه سری آدم از پنجاب دارن میان
‫تا مدیر شما رو بکشن.
‫- جونش در خطره، لطفاً نجاتش بدین. ‫- ما بهت رحم نمی‌کنیم.
‫این خبر به ‫کلانتری رسیده،
‫اما یه سری آدم اینجا دارن ‫یه نقشه بزرگ می‌کشن.
‫اگه مدیر معدن رو بکشن،
‫مستقیماً این پرونده ‫به راجاساب ربط داده میشه.
‫بله رانی صاحبه.
‫بازرس پراکاش یه سابقه بدنام داره.
‫اون تو کلانتری قبلیش ‫آدم‌های زیادی رو کشته.
‫به خاطر همینه که دنبال راجاسابه.
‫میخواد دستگیرش کنه و بعد...
‫من هرگز نمیذارم این اتفاق بیفته.
‫راجو.
‫راجاساب!
‫- راجاساب، نجاتم بده! ‫- هیچ‌کس نمیاد نجاتت بده.
‫هیچ‌کس نمیاد!
‫سنجی!
‫سان--
‫سنجی!
‫-چه اتفاقی افتاد؟ ‫-نه.
‫سانجی، هیچکس اونجا نبود.
‫پس؟
‫من این کارو کردم تا تو رو بیارم اینجا.
‫-تو همچین موقعیتی؟ ‫-من این کارو کردم.
‫راجاساب، خدا رو شکر که حالت خوبه.
‫سایشری جون منو نجات داد.
‫وگرنه من الان تیکه تیکه ‫تو معدنم پخش شده بودم.
‫راجاساب، رانی صاحبه از اولش ‫داشته از شما محافظت می‌کرده.
‫سانجی، وقت برای تلف کردن نداریم.
‫لطفاً اونو ببر و چند روز ‫مخفیش کن،
‫وگرنه پلیس می‌کشتش.
‫امروز جمعه‌ست، دادگاه‌ها شنبه و یکشنبه ‫تعطیلن.
‫دوشنبه، لطفاً اونو به دادگاه معرفی کن.
‫ممنون عزیزم. ‫دوشنبه می‌بینمت.
‫مطمئن شو که هیچ پلیسی اینجا نیاد.
‫-باشه قربان. ‫-باشه.
‫رانی صاحبه رو سالم برسون خونه.
‫به راجاساب بگو باید ‫باهاش صحبت کنم، لطفاً.
‫باشه رانی صاحبه.
‫راجاساب، رانی صاحبه می‌خواد ‫با شما صحبت کنه.
‫-ایناهاش. ببرش. ‫-باشه راجاساب.
‫و مطمئن شو که پلیس اینجا ‫پیداش نشه.
‫اینجا جای مخفی ماست، ‫هیچکس اینجا نمیاد.
‫-راجاساب، حالت خوبه؟ ‫-آره، خوبم.
‫رانی صاحبه رو بردن ‫بیمارستان.
‫چرا؟
‫چند تا ترکش از انفجار بهش خورده، ‫ولی چیز جدی‌ای نیست.
‫حالش خوبه؟
‫هنوز اجازه ندادن ‫ببینیمش.
‫عصر میریم بهش سر می‌زنیم.
‫خیلی خب. تا اون موقع ‫با دکتر در تماس باش، باشه؟
‫وقتی رسیدی خونه زنگ بزن.
‫باشه. باشه قربان.
‫با وکلا صحبت کردم.
‫فردا صبح تو دادگاه ‫حاضرش می‌کنیم.
‫سایشری چطوره؟
‫راجاساب، هنوز یکم ضعیفه.
‫دو روز دیگه هم ‫زیر نظر می‌مونه
‫تو بیمارستان.
‫خوبه.
‫درد داره؟
‫نه راجاساب. ‫ما خیلی خوب ازش مراقبت می‌کنیم.
‫خیلی وقته با هم حرف نزدیم.
‫بهش بگو شوهرش دلتنگشه.
‫باشه.
‫باشه راجاساب.
‫-راجاساب! ‫-راجاساب!
‫باشه.
‫راجاساب.
‫با این همه درد، قلبمو شکستی
‫دیگه سعی نمی‌کنم درستش کنم
‫پیچیده در خاطرات ‫در فضای خالی خانه
‫هیچی از خودم باقی نمی‌ذارم ‫حتی یه اثر
‫هرچی که یه روزی مال تو بود
‫هر نشونه، هر اثری که مطمئناً بود
‫-متاسفم. ‫-همه رو جمع می‌کنم
‫و پنهانش می‌کنم
‫تو یه زیرزمینی که همیشه اونجا بمونن
‫هدیه های عشق
‫نامه ها و پاکت ها
‫-همه رو جمع می‌کنم ‫-رانی صاحبه
‫-یه سری پیام برات فرستاده بودن، راجاساب. ‫-و پنهانش می‌کنم
‫تو یه زیرزمینی که همیشه اونجا بمونن
‫اون وقت می‌بینیم
‫چطور فکرات دوباره به من برمیگردن
‫چطور اونا دوباره به من برمیگردن
‫اون وقت می‌بینیم
‫که چطور خاطراتت به سراغم میان
‫چطور اونا دوباره به من برمیگردن
‫قربان، رانی صاحبه ‫عضو ثبت نام شده اهدای عضو هستن.
‫اگه اجازه بدین، ‫میتونیم مراحلشو شروع کنیم.
‫عکست
‫-ماه تولدش چیه؟ ‫-همه رو جمع می‌کنم و پنهانش می‌کنم
‫-بهمن. ‫-تو یه زیرزمینی که همیشه اونجا بمونن
‫-بهمن. ‫-دستمال خوشبوی تو
‫همه رو جمع می‌کنم و پنهانش می‌کنم
‫تو یه زیرزمینی که همیشه اونجا بمونن
‫من هیچی درباره‌ی همسرم نمی‌دونم. ‫نه ماه قمرش،
‫نه ماه شمسیش،
‫نه شیرینی مورد علاقه‌ش، ‫نه انتخاب‌هاش تو غذا.
‫فکر می‌کردم یه عمر در پیش داریم،
‫ولی نفهمیدم که چقدر ‫وقت کمی برامون باقی مونده.
‫نباید هیچوقت عزیزانتون رو ‫مسلم فرض کنید.
‫راجاساب، لطفاً اینقدر ‫به خودت درد نده.
‫تو که عمداً کاری نکردی، ‫درسته؟
‫این نیست که دوستش نداشتی.
‫فقط محدودیت‌های زمان
‫و مسئولیت‌هات...
‫نه، عمار.
‫این کاملاً تقصیر من بود.
‫من باید کنارش می‌بودم.
‫من اشتباه کردم...
‫و اشتباهم رو قبول می‌کنم.
‫به اندازه کافی مردم…
‫که قبول کنم اشتباه کردم.
‫من دیگه تمومش کردم، رفیق.
‫تموم شد.
‫اگه من جای اون مرده بودم،
‫حداقل خانواده،
‫نسل ادامه پیدا می‌کرد.
‫سایشری باردار بود.
‫قرار بود مادر بشه.
‫نمی‌دونم آینده‌ام چی میشه.
‫اما باور دارم یه چیزی ‫برام در نظر گرفته.
‫راجاساب، این گواهی‌های اهدای عضو رانی صاحباس.
‫باشه.
‫♪ چه داستان عجیبی به نظر میرسه ♪
‫♪ کی میدونه از کجا شروع میشه ♪ ‫♪ یا کجا تموم میشه ♪
‫♪ به چه مقصدهایی قراره برسیم؟ ♪
‫♪ نه اون و نه من نمیتونستیم تو ذهنمون درک کنیم ♪
‫♪ چطور اونا دوباره به من برمیگردن ♪
‫♪ تو هیچوقت اینجا نبودی ♪
‫♪ باید خودمو مجبور کنم باور کنم ♪
‫♪ دیگه شمعی روشن نمیشه ♪
‫♪ هر شب قلبم باید بسوزه و سوگواری کنه ♪
‫♪ من قرار نیست گریه کنم ♪
‫♪ بلکه از لای درد لبخند میزنم ♪
‫♪ اگه من برای تو عزاداری کنم و بمیرم ♪
‫♪ چی به دست میارم؟ ♪
‫♪ هدیه های عشق ♪
‫♪ نامه ها و پاکت ها ♪
‫♪ همه رو جمع می‌کنم و پنهانش می‌کنم ♪
‫♪ توی یه زیرزمین ♪ ‫♪ جایی که برای همیشه می‌مونن ♪
‫♪ اون وقت می‌بینیم ♪
‫♪ چطور فکرات دوباره به من برمیگردن ♪
‫♪ چطور اونا دوباره به من برمیگردن ♪
‫♪ اون وقت می‌بینیم ♪
‫♪ چطور فکرات دوباره به من برمیگردن ♪
‫داری بیمارستان میخری؟
‫ممنون.
‫من دارم برای اهدای عضو ثبت نام می‌کنم.
‫عضو؟
‫چرا؟
‫شما بین دشمناتون ‫خیلی محبوبید.
‫برای همین اعضام رو اهدا می‌کنم ‫و برای سلامتی شما به خدا دعا می‌کنم.
‫مردم چیزای گرون قیمت اهدا می‌کنن.
‫و شما میخواید عضو بفروشید؟
‫مردم این کارو برای خدا می‌کنن،
‫من این کارو ‫برای خیر بیشتر بشریت انجام می‌دم.
‫اینطوری تاثیرش بیشتره.
‫می‌بینی، ‫هیچوقت هیچ اتفاقی برات نمیفته.
‫من هیچوقت نمیذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫بله، راجاساب؟
‫همه چی مرتبه؟
‫دکتر، اعضای سایشری اهدا شدن.
‫بله، ریه‌ها، قلب و چشماش.
‫من به اسم و مشخصات ‫گیرنده‌ها نیاز دارم.
‫سه نفر ‫توی بمبئی اعضای اونو گرفتن.
‫من مشخصاتشون رو براتون فرستادم.
‫لطفا، به کسی نگید.
‫مجوزم رو از دست میدم.
‫به خاطر رانی صاحبا.
‫نگران نباشید،
‫این بین خودمون می‌مونه.
‫اون یه روح دلاوره ‫که در هر قلبی حکمرانی می کنه
‫و او اسکندر است
‫او با استعدادی بی‌نظیر قدم برمی‌دارد
‫و اون سکندر هست
‫بیا و به دنیا نشان بده
‫من دارم میرم بمبئی.
‫می‌خوام چند روز رو تنها بگذرونم.
‫راجاساب، شما می‌تونید خلوت خودتون رو داشته باشید،
‫اما خواهش می‌کنم اجازه بدید ما هم ‫کنار شما بمونیم.
‫ما هم می‌خوایم کسایی که ‫اعضای رانی صاحبا رو گرفتن ببینیم.
‫اگه رانی صاحبا زنده بود،
‫اون می‌خواست ما هم ‫با شما بیایم.
‫این فقط شغل ما نیست، وظیفه ماست.
‫باشه.
‫مسافران اندری، جوگشواری، ‫و گوره‌گان!
‫گوره‌گان، گوره‌گان! ‫اندری، جوگشواری!
‫-آقا! ‫-آقا…
‫-راجاساب، از این طرف. بریم؟ ‫-بیا آقا.
‫بریم.
‫آقا، شما برای عروسی کی اومدید ‫که دارید براش ساز می‌زنید؟
‫-ساز؟ ‫-اوه، با این یونیفرم‌ها، فکر کردم!
‫طبلت کجاست؟
‫اینقدر حرف نزن، بریم.
‫آقا، کجا می‌خواید برید؟
‫راجاساب، ‫اول بریم یه کم لباس بخریم.
‫بعدش توی یه هتل یه کم خودمون رو تمیز می‌کنیم،
‫و بعد از اون به راه خودمون ادامه می‌دیم.
‫باشه، من براتون یه هتل رزرو می‌کنم.
‫انتخاب دارید، از ۵۰۰ تا ۵۰۰۰ روپیه. بذارید…
‫بذارید همون ۵۰۰ روپیه رو بریم.
‫من یه اتاق براتون ۴۷۵ می‌گیرم، ‫با ۲۵ روپیه تخفیف فقط برای شما.
‫-همه‌تون می‌خواید برید اونجا؟ ‫-بله، می‌خوایم.
‫-بیا دیگه. ‫-هی، بالاجی، بلال!
‫بقیه رو با ماشین‌هاتون بیارید.
‫سوار شید، آقا.
‫ماشین قدیمی‌ایه.
‫فهمیدی دیگه، جنس عتیقه؟ ‫یعنی قدیمیه.
‫راحت بشین و استراحت کن، باشه؟
‫وام این ماشینو که تسویه کنم، ‫یه جدیدشو می‌گیرم.
‫سلام، آره، راننده تاکسی ‫دِ نیرو صحبت می‌کنه.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام آقا، حالتون چطوره؟
‫بله، بله، من عالیم.
‫ایشون مشتری ثابت هستن آقا.
‫تو آمریکا زندگی می‌کنه،
‫ولی کارش رو تو هند انجام می‌ده ‫به سبک هالیوودی.
‫آقا، یه راننده تاکسی اهل مومبای راحت می‌تونه فحش بده
‫به چند زبون مختلف.
‫شروعش با هندی. ‫"تو…"
‫به انگلیسی، "گمشو بیرون، داداش."
‫به پنجابی، "تو پسرِ…"
‫به گجراتی، "این دیگه رد داده."
‫به مراتی، "لعنت به من!"
‫و به تامیل، "چه کوفتی…"
‫اصلا نذارین راجع به فرانسه، ‫آلمانی و ایتالیایی شروع کنم.
‫از سر راهم برو کنار!
‫می‌خوای بمیری؟
‫زنده باد راننده‌های تاکسی مومبای!
‫بفرمایید آقا،
‫رسیدین به داراوی.
‫باید از اینجا به بعد پیاده برین.
‫چند؟
‫هی...
‫داری پول تاکسی رو میدی ‫یا کرایه تاکسی رو؟
‫-آقا... این... ‫-بگیرش.
‫-بعد از مدت‌ها لبخند زدم. ‫-آقا!
‫آقا.
‫من کل روز در خدمتتون هستم!
‫اینجا منتظرتون می‌مونم، بدون هزینه اضافی!
‫آرزوی منو برآورده کن، ای محمد
‫من دست خالی برنمی‌گردم
‫آرزوی منو برآورده کن، ای محمد
‫من دست خالی برنمی‌گردم
‫آرزوی منو برآورده کن، ای محمد
‫من دست خالی برنمی‌گردم
‫کمرالدین کجاست؟
‫زیر سایه‌بون کنار آشغالا هست.
‫کمرالدین؟
‫بله، شمس‌الدین؟
‫می‌شه یه کم مزاحمت بشم؟
‫باشه، هر چقدر می‌خوای برام دردسر درست کن.
‫نه، منظورم یه جور دردسره ‫که بقیه دردسرها رو از بین ببره.
‫پشتم می‌خواره،
‫می‌تونی اون مزاحمت رو هم از بین ببری؟
‫اینجا، این طرف‌ها.
‫پدر مادرت کجان؟
‫گذشته‌ام خیلی تاریکه، رفیق.
‫کاری می‌کنه گریه‌ات بگیره.
‫وقتی به دنیا اومدم، پدر و مادرم منو انداختن ‫روی سکو
‫و سوار قطار بعدی شدن و رفتن.
‫من خیلی جوون بودم.
‫مشکلات اونا حتما بزرگ‌تر ‫از من بوده، حتما.
‫ولی الان خیلی خوبم.
‫من بزرگترین اتاق خواب رو ‫تو این شهر دارم.
‫هر جا دراز بکشم، ‫همونجا شب بخیر می‌گم.
‫هر کی بهم غذا تعارف کنه، می‌خورم.
‫عمو عبدل منو ثبت نام کرد ‫تو مدرسه.
‫با من میای؟
‫برام غذا می‌خری؟
‫می‌تونم بگم برام بیارنش.
‫بریانی عمو رحیم یه چیز دیگه‌اس!
‫لباس؟
‫همه ما به لباس نیاز داریم.
‫اگه همه رو با خودت ببری،
‫منم میام.
‫باید برای همه لباس بخری.
‫پس برای همه لباس می‌خری؟
‫آره، می‌خرم.
‫-برای همه لباس می‌گیرم. ‫-واقعا؟
‫راج! گوپال! وارشا! بریم خرید!
‫-بچه‌ها، به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫واقعا خوبه.
‫ایست.
‫کمر، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بهت گفتم چند روز بیرون نیا.
‫شما؟
‫ما دانشجوی پزشکی هستیم.
‫این همه دود از کجا میاد؟
‫آقا، انگار هنوز کل منطقه رو ‫ندیدین.
‫اجازه بدین نشونتون بدم. بفرمایید، بیاین.
‫سی و شش مرگ، همه تو یه سال،
‫و همه‌اش به خاطر نارسایی ریه.
‫لاستیک، پلاستیک، زباله خانگی، ‫زباله پزشکی، زباله شیمیایی…
‫همه چی اینجا سوزونده می‌شه، آقا.
‫چرا این زباله‌ها جمع‌آوری ‫نمی‌شن؟
‫یه مرکز خرید بزرگ آمریکایی به 20 جریب زمین نیاز داشت.
‫-گمشین بیرون. ‫-با ما این کارو نکنین.
‫و واسطه‌اش، ‫ویرات باکشی، اینجارو پیشنهاد داد.
‫اون نصف ‫این زمینو هفت سال پیش خرید، آقا.
‫ویرات الان کل منطقه رو خریده،
‫فقط همین ده جریب مونده.
‫وقتی اونو هم بگیره،
‫به جاده اصلی وصل می‌شه، آقا.
‫گم شین. مادرت داره صدات می‌زنه! فرار کن!
‫آقا.
‫ویرات باکشی یه واسطه‌اس،
‫نه آمیتاب باچان ‫از فیلم دیوار،
‫که پولی رو که به سمتش پرت می کنن، برنمی‌داره.
‫-ود... ‫-بله؟
‫برو و پول رو توی صورتش پرت کن.
‫می خوام اینجا عاری از ویرات باشه،
‫-و عاری از آلودگی. ‫-باشه، راجاساب.
‫-اون از پسش برمیاد. ‫-ممنون آقا.
‫دوستت دارم، عمو سانتا.
‫فقط نفس عمیق بکشید.
‫رسیدیم به ماتونگا، آقا.
‫راجاساب، اون خونه است.
‫خانمی که چشم های رانی سایشری رو دریافت کرد، اونجا زندگی می کنه.
‫چرا برگشتی؟
‫برگردیم؟
‫ما برای اولین بار اینجا اومدیم، آقا.
‫خب؟ فکر می کنی نمی دونم کی هستی؟
‫ما رو می شناسی؟
‫اون "ساندیا وندانام" تمرین می کنه.
‫اون می تونه قلبت رو فقط با ‫نگاه کردن به صورتت بخونه.
‫حتماً با پول اومدی.
‫پیرمرد واقعاً چهره خونه.
‫من اکیداً گفته بودم نه،
‫اما با این حال، ویدهی از ‫سودارشان پول خواست.
‫-من رئیس این خانواده هستم. ‫-درسته.
‫به سودارشان بگو ما ‫مانگالسوترا رو نفروختیم
‫و گوشواره ها رو هم.
‫-بهش اطلاع بده. ‫-ما اونها رو به عنوان وثیقه در سورانا گذاشتیم
‫تا برای جراحی چشم پول قرض بگیریم.
‫عمو، تو واقعاً همه چیز رو می دونی.
‫-خونه ات زیباست. ‫-فقط زیباست، آقا؟
‫به این در نگاه کن، آقا، ‫فوق العاده است!
‫بیا تو، آقا.
‫-عمو، یک دقیقه. ‫-عمو، در رو نشونش بده.
‫اوه، منظورم خونه است. ‫بیا تو، آقا.
‫سلام، حال شما چطوره؟
‫کجا داری میری؟
‫لطفاً کفش هاتون رو بیرون در بیارید.
‫بابا خوشش نمیاد.
‫-بفرمایید. ‫-باشه.
‫سلام.
‫حال عمو چطوره؟
‫خوبه.
‫می دونم ناراحته.
‫اگه اون روز جراحی رو انجام نمی دادیم،
‫این چشم ها ممکن بود نصیب ‫شخص دیگه ای بشه.
‫اون جواهرات در مقایسه با این چشم ها هیچ ارزشی ندارن.
‫این یک وضعیت اضطراری خانوادگی بود،
‫و خانواده ازش مراقبت کرد.
‫صحنه ای از نپذیرفتن پول ‫دیگران در خونه پدرم وجود داره.
‫اما حداقل صحنه ای از سرو ‫قهوه در خونه پدرت وجود داره، درسته؟
‫ویدهی...
‫هی. حتی به فکر پیشنهاد ‫هیچی به جز برکت هم نباش.
‫این فقط چند تا شکلات برای بچه هاست.
‫-بگیرید. ‫-ممنون، عمو!
‫بچه ها، به عمو خداحافظی کنید.
‫خداحافظ، عمو!
‫باشه.
‫ثروت یک زن همیشه باید ‫نزد خودش بمونه.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫رانگا، کمک کن ویدهی ‫مانگالسوترا رو بپوشه.
‫باشه، مادر.
‫خونه های زیادی با ‫مانگالسوترا وجود داره
‫اما کسی نیست که اونها رو بپوشه.
‫تو خوش شانسی.
‫خداحافظ.
‫نیشا، کسی که قلب رانی صاحبه رو دریافت کرد.
‫اون باید اینجا باشه.
‫آروم باش، عزیزم.
‫ببخشید.
‫چرا دارن گریه می کنن؟
‫بعد از یک مبارزه طولانی، ‫دخترشون پیوند قلب گرفت.
‫اما الان، ضربان قلبش ‫داره کند میشه.
‫مطمئن نیستیم که دوام بیاره.
‫اونها از وقتی این خبر رو شنیدن
‫نابود شدن.
‫-ممنون. ‫-اما راجاساب، چطور می خوای وارد بشی؟
‫آمار.
‫شما همه اینجا منتظر بمونید.
‫بله؟
‫هارِ راما، هارِ کریشنا ‫کریشننا کریشنا، هارِ هارِ
‫هارِ کریشنا، هارِ راما ‫راما راما، هارِ هارِ
‫نگران نباش، عزیزم، ‫همه چیز درست میشه.
‫اون خوب میشه.
‫عزیزم.
‫تو خوب میشی.
‫همه چیز درست میشه.
‫سلام، سانجی. ‫من واقعاً متاسفم برای همسرت.
‫عیبی نداره.
‫من یه مسئله فوری دارم.
‫رئیس بخش قلب و عروقتون،
‫جان، می تونم باهاش صحبت کنم؟
‫دکتر جان ویلیام تماس ویدیویی؟
‫باورم نمیشه!
‫خیلی ممنونم، دکتر.
‫ممنون.
‫-بله، دکتر؟ ‫-شما هرگز نگفتید که
‫دکتر جان ویلیام رو می شناسید.
‫-دکتر، حال دخترم چطوره؟ ‫-اون خوب میشه.
‫درمان جواب داد.
‫حالا، اون از همه‌مون سالم‌تر میشه.
‫ممنونم، دکتر.
‫-ممنونم. ‫-خواهش می‌کنم.
‫نگران نباشید!
‫ممنون.
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه.
‫عجیب نیست که با اینکه ‫سایشری دیگه اینجا نیست،
‫هنوز با ماست؟
‫حالا می‌تونیم برگردیم راجکوت.
‫کاخ، خاطرات...
‫اونا منو تسخیر می‌کنن.
‫اگه بهتون بگم مخالفان چطوری نقشه کشیدن ‫تا من و پسرم رو نابود کنن،
‫پر از خشم میشید.
‫می‌خواهید بجنگید.
‫به همین دلیله که این چیزها رو پنهان می‌کنم.
‫یه مردی هست...
‫که توی هواپیما مثل سگ کتک خورد.
‫قدرت ما پشتیبانی شماست
‫اونا اونو شبیه پسر من کردن.
‫پسر من!
‫با استفاده از هوش مصنوعی!
‫و با این مشکلات روبرو بشیم.
‫راجاساب، اونجا رو نگاه کنید.
‫با هم باهاشون روبرو بشیم.
‫-هی، این چیه؟ ‫-چرا این جاده رو انتخاب کردم؟
‫پیاده شو، همین الان!
‫جناب، بوی دردسر میاد.
‫چرا؟
‫به پرچم حزب روی اون ماشین نگاه کنید.
‫دارن بی‌خودی دردسر درست می‌کنن!
‫پیاده شید!
‫اونا رفتن!
‫اونا با پرچم حزبشون وارد تجمع وزیر شدن.
‫اونا می‌خوان آشوب به پا کنن ‫و به همدیگه آسیب برسونن.
‫مردم رو فراموش کن!
‫اینا همش بخشی از نقشه‌ی برنامه‌ریزی‌شده‌ی ‫مخالفانه.
‫-باید خیلی احتیاط کنیم. ‫-به حرکت ادامه بده.
‫چون تنها انگیزه‌شون اینه که متوقف کنن
‫-توسعه‌ی کشورمون. ‫-موهیت، بی‌سیم رو بده به آرجون آقا.
‫باشه. قربان.
‫-...برای روبرو شدن با مشکلاتمون. ‫-بگو.
‫جناب، سانجی راجکوت، ‫همونی که شما رو کتک زد،
‫اینجا توی تاکسیه.
‫چه مزخرفاتی! غیرممکنه!
‫-اون توی تجمع حزب ماست؟ ‫-بله، جناب.
‫حتماً یه کس دیگه‌ست.
‫باشه آقا.
‫زود باش، به حرکت ادامه بده! ‫به حرکت ادامه بده!
‫مردم کشور من ‫بی‌گناه و خیلی ساده‌لوحن.
‫اما احمق نیستن!
‫-اونا باهوشن. ‫-بله، بگو.
‫جناب، باید با وزیر صحبت کنم. ‫خیلی فوریه.
‫-پدر الان روی صحنه‌ست. سرش شلوغه. ‫-اونا فهمیدن
‫توطئه‌ی مخالفان رو.
‫بگو چی شده.
‫اونا حاضر نشدن فریب بخورن.
‫ما تلفنش رو ردیابی کردیم،
‫و موقعیتش خیلی نزدیکه ‫به تجمع شما.
‫در واقع، درست همونجاست.
‫سعی کن تو جمعیت پیداش کنی.
‫ما داریم میریم به قصرش.
‫گرفتنش آسون میشه
‫اگه بفهمیم چرا اون تو مومبای هست.
‫بیایید این کارو با تمام انرژی انجام بدیم.
‫جوانان کشور ما ‫نباید از اینترنت سوء استفاده کنن
‫-و رسانه‌های اجتماعی. ‫-بی‌سیم!
‫-گروهبان! ‫-بله، قربان.
‫اون ماشینو پیدا کن! پیداش کن!
‫جناب، اون هنوز اینجاست تو تاکسی.
‫آیا مطبوعات اطراف هستند؟
‫-با لکه‌دار کردن اسم ما چی گیرت میاد؟ ‫-بله، قربان.
‫بهشون بگو روی همه‌ی ماشین‌ها زوم کنن.
‫ازشون بخواین تصور کنن
‫-پسرشون رو جای پسر من گذاشتن. ‫-روی صفحه‌ی LED نشونش بده.
‫هی، دوربین یک!
‫پسر من هیچ ارتباطی نداره ‫با اون ویدیوی وایرال...
‫قدرت ما پشتیبانی شماست
‫ما از اون دسته آدمایی نیستیم ‫که زمین بخوریم.
‫ما با عشق، ‫دوستی و احترام عمل می‌کنیم.
‫می‌خوام به جوانان ‫این کشور بگم که
‫اگه می‌خواید از هوش مصنوعی ‫و اینترنت استفاده کنید،
‫مطمئن شید که برای کارهای خوبه.
‫راجاساب، دارن نزدیک‌تر میشن.
‫بذار بیان، باهاش مقابله می‌کنیم.
‫نه، راجاساب، نباید گیر بیفتیم.
‫اگه گیر بیفتیم، ‫می‌فهمن چرا ما اینجاییم.
‫اونوقت اون سه تا زندگی در خطر میفتن.
‫گاز بده، دوست من.
‫زودتر برو دیگه!
‫می‌خوای شب رو اینجا بگذرونی؟
‫اوناهاشون!
‫برو، برو، برو!
‫هی!
‫بشین تو. بزن بریم!
‫زود باش.
‫هی! زود باش!
‫سریع‌تر! باید سریع‌تر بری!
‫برو، برو، برو!
‫-زود باش. ‫-هی!
‫هی، تو دیوونه‌ای؟!
‫آقا، من تک فرزند پدر مادرم هستم!
‫آقا، من هنوز اصلاً ازدواج ‫هم نکردم آقا!
‫آقا!
‫اوناها چراغ‌های جلو!
‫هی، اون بطری رو بده من!
‫هی!
‫هی، یکی دیگه بده من!
‫این موتور نیست، ماشینه آقا!
‫برو!
‫هی، هی، هی!
‫نه. نه!
‫-از سر راهم برو کنار! ‫-می‌خواستم تشکر کنم از
‫رئیس حزبمون تشکر کنم برای…
‫آقا، آرجون آقا تصادف کرده.
‫و دیگه بین ما نیست.
‫پسر من!
‫پسر وزیر مهاراشترا، پرادان ‫به تازگی در یک
‫تصادف ماشین کشته شد.
‫راجاساب شما و تیمش
‫در اون زمان اونجا بودن.
‫توجه توجه مسافرین گرامی. ‫قطار شماره ۴۰۰۴…
‫آقا، اونا اینو قبول نکردن.
‫راجاساب چنین قصدی نداشت.
‫اونا رفتن با کسایی ملاقات کنن
‫که اعضای اهدایی ‫از طرف رانی صاحیبا رو دریافت کرد.
‫اعضای بدن رانی صاحبه ‫توی مومبای هستن؟
‫اوه!
‫لطفاً با احتیاط و وسایلتون سوار قطار شید.
‫کیف رو بده به ویراج.
‫ویراج.
‫تو اینجا بمون و…
‫با وکیل‌های دوست ساییشری ‫در ارتباط باش.
‫اسم سه نفری که عضو دریافت کردن رو
از سیستم پاک کن
‫تا اونا در موردشون چیزی نفهمن.
‫بریم! ماشین‌ها رو بیارید! عجله کنید!
‫کجا داریم میریم آقا؟
‫سوار شو، زود باش! بهت میگم!
‫سوریندر، بریم!
‫الو؟
‫راجاساب…
‫تماس وزیره؟
‫آره.
‫دعا کن که تماسی برای مصالحه باشه.
‫بله، آقای وزیر؟
‫فکر می‌کنی ‫اسکندر افسانه‌ای هستی، درسته؟
‫می‌خوای حق همه رو بگیری؟
‫پسرم رو کشتی و فرار کردی، درسته؟
‫تا هرجا که میخوای فرار کن!
‫می‌دونم چرا به بمبئی اومدی!
‫همسرت اعضاش رو اهدا کرده،
‫و اومدی که حالشون رو بپرسی، درسته؟
‫ادامه بده.
‫من ازشون خوب مراقبت می‌کنم.
‫آقای وزیر، ‫تسلیت میگم بابت مرگ پسرتون.
‫شما مسئول مرگ ‫همسر من نیستید،
‫و من هم مسئول ‫مرگ پسر شما نیستم.
‫این یه تصادف بود.
‫بیاید همینجا تمومش کنیم.
‫غم ما یکسانه.
‫نه، غم ما یکسان نیست!
‫پسرم جلوی چشمام مرده.
‫اما همسر تو هنوز زنده است.
‫داره نفس می‌کشه،
‫می‌بینه، و قلبش هنوز می‌تپه.
‫تا وقتی نفسش رو بند نیارم،
‫قلبش و چشماش رو…
‫این مبارزه تموم نمیشه!
‫پس بیا تمومش کنیم!
‫به حرفم گوش کن، اسکندر!
‫عصر کالی یوگا فرا رسیده،
‫و من منادی مرگم!
‫پس بیا یه معامله کنیم، ‫آقای منادی!
‫درخواست بخشش نکن،
‫چون من توانایی بخشیدن رو از دست دادم.
‫و همونطور که خودت گفتی، من اسکندرم…
‫ولی اتفاقی که الان می‌افته نشون می‌ده…
‫همون اسکندری که سرنوشت خودش رو کنترل می‌کنه!
‫دارم میام بمبئی.
‫بیا!
‫یه تختی رو نشونم بده که اسمی نداره
‫مردمی که برای اون بمیرن
‫تاجی رو بهم نشون بده ‫که جواهراش رهبری ندارن
‫یا سرنوشت خودت رو تعیین کن ‫با فریاد مردم
‫یا سرتو خم کن و قبل از اینکه گیوتین رو ببینی ‫آرامش خودت رو بگو
‫اون یه روح دلاوره ‫که در هر قلبی حکمرانی می کنه
‫و او اسکندر است
‫او با استعدادی بی‌نظیر قدم برمی‌دارد
‫و اون سکندر هست
‫بیا و به دنیا نشان بده
‫مونا، چیکار داری می‌کنی، عجله کن.
‫واسیم، آتیش بزنش، زود باش.
‫عجله کن.
‫پاکسازی
‫زود باش.
‫آتیش بزنش، عجله کن.
‫هی! عجله کن.
‫برو جلوتر.
‫انجامش بده.
‫شوهرم مرده!
‫و باز هم نمیذارن راحت ‫آروم بگیره.
‫باز هم دارن آشغال میریزن.
‫ویرات باکشی، کرم ها قراره ‫از تنت تغذیه کنن!
‫قراره تو جهنم بپوسی!
‫باید صبر کنید تا
‫-بعد از مراسم خاکسپاری آشغال ها رو بسوزونید! ‫-گمشید!
‫تازه این مرد فوت کرده!
‫برو کنار، بذار کارمون رو بکنیم.
‫متوقفش کنید! ‫میتونید این کارو فردا انجام بدید.
‫فکر میکنی کی هستی؟ ‫اینجا ملک شخصی تو نیست!
‫هی!
‫فقط یه روزه.
‫فردا برگردید.
‫شما باید برید، عمو.
‫هی!
‫کار رو متوقف کنید!
‫همه، کار رو متوقف کنید!
‫باشه. خوبه؟
‫-هی، وایستا! ‫-راجاساب!
‫طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند
‫مثل ببری که در جنگل‌ها پرسه می‌زند
‫تو کی هستی؟
‫تا حالا اینجا ندیده بودمت.
‫به چی زل زدی؟
‫تو...
‫طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند
‫مثل ببری که در جنگل‌ها پرسه می‌زند
‫ببین با کی روبرو شدی
‫ببین کی از تو بزرگتره
‫به جهنم خوش اومدی!
‫ببین کی از تو بزرگتره
‫بشین.
‫خبری از سه نفر گیرنده عضو هست؟
‫نه، آقا.
‫یه نفر رو استخدام کرده تا سیستم رو هک کنه
‫و کل پایگاه داده رو خراب کنن.
‫همه رد‌هایی که ‫به اون سه نفر میرسن بسته شدن.
‫اونایی که بهش نزدیک هستن رو پیدا کنید.
‫اونا رو بگیرین، بشکنینشون...
‫و اونا جزئیات رو میگن.
‫آقا، باید علیه سانجی راجکوت اعلام جرم کنیم.
‫وقتی این کارو کردیم،
‫میتونیم اون ‫و افرادش رو تو لیست افراد تحت تعقیب قرار بدیم.
‫بعد میتونیم عکساشون رو ‫به رسانه ها و همه ایستگاه های پلیس بفرستیم.
‫بله، ما اینجا هستیم.
‫درست جایی که جاده تموم میشه، درسته؟
‫آره.
‫قربان...
‫تو منو مجبور به این دوستی کردی.
‫تو حتی جواهراتی رو که گرو گذاشته شده بود، آزاد کردی.
‫چرا داری همه این کارا رو میکنی؟
‫حقیقت رو بگو، وگرنه به پلیس زنگ میزنم.
‫راستش، قضیه اینه که...
‫ویدهی هم میخواد بچه هاش ‫بهترین آموزش رو دریافت کنن.
‫به همین خاطره که میخواد کار کنه، ‫و این ریشه درگیریه.
‫اما، آقا، حتی تو دنیای امروز،
‫بعضی از زن ها سرکوب میکنن ‫جاه طلبی های خودشون رو،
‫رویاهای خودشون رو، ‫و خودشون رو به خاطر عشق.
‫اونا هویت شوهرشون رو ‫به عنوان هویت خودشون میپذیرن.
‫به هر حال، شما احتمالا ‫این رو نمیفهمید.
‫شما یه اشراف زاده هستید،
‫و اینا مشکلات طبقه متوسطه.
‫همسرم فوت کرد
‫و چشماشو اهدا کرد.
‫چطور میتونستم بذارم همچین...
‫عمل نجیبانه ای هدر بره؟
‫اگه عروس من میخواد ‫زیر سقف من زندگی کنه،
‫باید طبق قوانین من زندگی کنه.
‫بهش بگو قول بده که ‫هیچ شغلی رو قبول نمیکنه.
‫در غیر این صورت، میتونه برگرده.
‫باشه، قول میدم.
‫خوبه.
‫خب، اون قول داد.
‫حالا، میتونیم بریم داخل؟
‫-بفرمایید. ‫-بریم.
‫هی، دوباره تویی؟
‫مگه خودت خانواده نداری؟
‫دارم.
‫عمو، اون دوست منه.
‫اون یه جراح چشم خیلی معروفه.
‫اما مگه نگفت از دبی اومده؟
‫خب، جراح چشم ‫تو دبی هم هست، درسته، عمو؟
‫آره.
‫ویدهی، برای همه قهوه درست کن.
‫به من 15 دقیقه فرصت بده،
‫ناهار رو آماده میکنم.
‫مدرک تحصیلی شما چیه؟
‫من حسابداری خوندم و تو کلاس ‫تو چنای اول شدم.
‫پس، تو دنبال کار نمیگردی،
‫-یه کار به جای اون دنبال تو میگرده. ‫-آره.
‫اگه میخوای پیرمرد ‫از عصبانیت یه ظرف پرت کنه،
‫پس داری ‫تو مسیر درستی حرکت میکنی.
‫اما چرا اصلا باید کار کنن،
‫مخصوصا زنها؟
‫درسته.
‫پدرت یه مرد واقعیه.
‫یه مرد آلفای واقعی.
‫کافیه، یه کم برو کنار.
‫آقا، یه لحظه صبر کنین.
‫شما خیلی کارها برام کردین،
‫و من هیچی برای جبران ندارم.
‫این پاپادوم‌ها رو بگیرین.
‫دیدم چقدر ازشون خوشتون اومد.
‫از همسرتون بخواین با غذاهاتون ‫سرو کنن.
‫اگه زندگی من وجود نداشت، پس...
‫سلام.
‫دارم کار می‌کنم.
‫شما همیشه خیلی سخت کار می‌کنین!
‫این کاریه که باید انجام بدم.
‫مسئولیت‌های زیادی دارم.
‫دیگه برای خودم کار نمی‌کنم، ‫الان برای بقیه است.
‫من چی؟
‫تو…
‫بزرگترین مسئولیت من.
‫ولی ما یه عمر ‫پیش رومون داریم.
‫فقط یه لحظه از اون زندگی رو می‌خوام، ‫همین الان.
‫بگیرش.
‫این روز به من هدیه داده شده
‫این بار، توسط سرنوشت
‫نزدیک بیا
‫من رو قبل از اینکه خیلی دیر شه بشناس
‫کی میدونه آیا تقدیر ‫دوباره ما رو کنار هم میاره یا نه
‫شاید تو این زندگی ‫به هم برسیم یا نه--
‫می‌تونین خودتون تو خونه درست کنین.
‫باشه آقا.
‫من زیاد درباره شما نمی‌دونم،
‫ولی شما درست ‫همون روز سر موقع پیداتون شد.
‫نیشا از بچگی قلبش ضعیف بوده.
‫عاشق یه نفر شد
‫الان مسئله اصلی اینه که مردی که ‫عاشقش بود داره ازدواج می‌کنه،
‫و نیشا هیچی ‫درباره‌اش نمی‌دونه.
‫اگه بفهمه،
‫دوباره سلامتی‌اش آسیب می‌بینه.
‫-مراقب باشین، بعداً می‌بینمتون. ‫-باشه. حتماً.
‫وای، داداش! پا یا سینه؟
‫تو کی هستی؟
‫من دوست نیشا هستم.
‫بیا دیگه، داداش!
‫می‌دونی که من به زودی ازدواج می‌کنم، درسته؟
‫آره.
‫-ببین آقا، من دیگه فراموش کردم. ‫-می‌دونم.
‫وقتشه که نیشا هم همین کار رو بکنه.
‫حق با شماست.
‫منم همینو می‌خوام، که اون فراموش کنه.
‫ولی اون تازه پیوند قلب کرده.
‫اگه ناراحت بشه یا گریه کنه،
‫روی سلامتی‌اش اثر می‌ذاره.
‫اون مشکل خودته، نه من، داداش.
‫چرا من باید تو این ماجرا کشیده بشم؟
‫-برای اولین بار واقعاً گیج شدم. ‫-چرا؟
‫مطمئن نیستم که باید ‫کتک بزنمت یا نه.
‫من رو کتک می‌زنی؟
‫تو باید کتک بخوری بجاش.
‫یه لحظه.
‫نباید این حرف رو می‌زدم.
‫من معمولاً خشمم رو کنترل می‌کنم،
‫ولی بخاطر تو، ‫الان اون من رو کنترل می‌کنه.
‫وای لعنتی!
‫سانجی، می‌دونم ناراحتی چون
‫بابا دیگه نیست.
‫هر وقت سعی می‌کنم بهت نزدیک بشم، ‫تو دور می‌شی.
‫هر وقت احساس تنهایی کردی،
‫هر وقت نتونستی راهی رو پیدا کنی، ‫فقط همه چیز رو به اون بسپار.
‫چون اون هیچ وقت کسی رو ‫دست خالی نمی‌ذاره.
‫دعا قدرت داره.
‫بله، ده نیرو صحبت می‌کنه، ‫چطوری می‌تونم کمکتون کنم؟
‫سلام، ده نیرو. من از آمریکا تماس می‌گیرم.
‫-هی، مگه نمی‌فهمی؟ ‫-می‌تونی یکم پاپادوم دیگه برام بیاری؟
‫من تو کارخونه پاپادوم کار نمی‌کنم!
‫بهت گفتم، ولی گوش نمی‌دی.
‫-هی، همین الان قطع کن! ‫-هی، بده به من.
‫سلام، هنوز هستین؟
‫پاپادوم‌هایی که فرستادین، ‫دوستام خیلی دوست داشتن.
‫-و بیشتر می‌خوان. ‫-چند کیلو بیشتر؟
‫ده کیلو، آقا.
‫براتون ۱۲۰۰ دلار تموم می‌شه.
‫باشه.
‫-شماره UPI رو براتون می‌فرستم. ‫-باشه.
‫شماره UPI وایدهی رو بفرست.
‫من به عنوان مدیر معدن ‫برای سانجی راجکوت کار می‌کنم،
‫کسی که باعث انفجار بمب تو پنجاب شد.
‫من به دستور راجاساب این کار رو کردم.
‫لطفاً آقا، خانواده‌ام رو نجات بدین.
‫آقا، این برای ما کافیه ‫که یه شکایت تنظیم کنیم.
‫اما اگه این شاهد خصمانه بشه چی؟
‫ولی بخاطر تهدیدهای سانجی ‫خودش رو کشت.
‫-آقا؟ ‫-آقا؟
‫خودکشی.
‫برو شکایت تنظیم کن!
‫بفرمایید آقا، تندش برای شماست،
‫و کم تندش برای من.
‫آقا، پلیس مدیر معدن رو کشت
‫وقتی تو بازداشتشون بود.
‫اون یه اظهاراتی کرد که گفت ‫شما مواد منفجره رو فروختین.
‫اونا از ما شکایت کردن
‫و دارن با عکسامون دنبالمون میگردن.
‫پلیس
‫بگیرینش.
‫- کی این کارو کرده؟ ‫- اون.
‫اون راننده کامیون دیشبه.
‫من درستش میکنم، قربان.
‫قربان، بذارید خودمون اینو درست کنیم.
‫- درست کنیم چی رو؟ ‫- هی...
‫قربان، میخواید با خودتون ببریدش، ‫یا بفرستمش خونه؟
‫ولی باید یکی رو با خودم ببرم، ‫درسته؟
‫باشه، پس من باهات میام. ‫بزن بریم.
‫نه، منظورم اینه که...
‫چطوری توضیح بدم که یه نفر ‫به تنهایی ۲۰ نفر رو زده؟
‫بله، حتما قربان.
‫سلیم! دوا!
‫میدونم کیه.
‫این کیه؟
‫پدرم.
‫تو از کجا میدونی؟
‫اون همه این کارا رو واسه من نمیکنه،
‫داره واسه خودش میکنه.
‫اون موقع بچه نمیخواست، ‫واسه همین منو ول کرد.
‫حالا یه فالگیری حتما بهش گفته ‫گناهاشو پاک کنه.
‫واسه همینه که داره سعی میکنه ‫همه چیو درست کنه.
‫هرچی آدم پولدارتر باشه، ‫ترساش عمیق‌تره.
‫- میخوای ثابت کنم؟ ‫- آره.
‫ببین الان چجوری میترسه.
‫کامر!
‫برو خونه.
‫برو خونه پسرم.
‫برو خونه، سرفه میکنی.
‫دیدی؟ بهت گفتم.
‫پلیس ماهاراشترا
‫- من درستش میکنم، قربان. ‫- خوبه.
‫افسران، وزیر پرادهان ‫شخصاً به همه اونایی که تو لیست تحت تعقیب هستن
‫به هر کسی که اطلاعات مفیدی بده ‫در مورد
‫جایزه میده.
‫- واضح بود؟ ‫- بله قربان!
‫برید و همشونو بگیرید، افسران.
‫- هی، همتون تو دفتر ثبت نام امضا کردین؟ ‫- بله قربان.
‫پس گورتونو گم کنید.
‫برو.
‫بله قربان، داریم دنبالشون میگردیم.
‫نگران نباشید، پیداشون میکنیم.
‫داریم همه جا رو میگردیم، قربان.
‫سانجی،
‫فایده نداره همینجوری ‫اینجا بشینی و نوشیدنی بخوری.
‫باید خودتو جمع و جور کنی.
‫هر کاری تا حالا کردی، ‫واسه من کردی،
‫مثل یه شوهر خوب.
‫حالا، باید به اون سه نفر کمک کنی،
‫مثل یه پادشاه خوب.
‫اونا لیاقت یه زندگی بهترو دارن.
‫نمیتونم ببینم که تو داری ‫هی میمیری و دوباره زنده میشی.
‫حق با شماست.
‫هر سه تاشونو نجات میدم،
‫به جون تو قسم میخورم.
‫هر سه تاشونو نجات میدم.
‫محل اقامت افسر پلیس ‫مومبای، ماهاراشترا
‫قربان، دیگه کجا دنبالشون بگردیم؟
‫- ایستگاه های قطار، ایستگاه های تاکسی... ‫- باشه قربان.
‫- همه جا دنبالش بگردین. ‫- باشه قربان.
‫راننده تاکسی ها، مغازه دارها...
‫از همه بپرسین.
‫باشه آقا.
‫- هیچکسو جا نذارین. ‫- بله قربان.
‫باید پیداش کنیم.
‫پیداش میکنیم قربان.
‫یه کرور جایزه از طرف من،
‫ولی نباید یونیفرمتو درمیاوردی.
‫شماها دارید بیرون دنبالم میگردید،
‫در حالی که من تو خونه خودتون منتظرتونم.
‫اگه میشه با گشتن زیاد خدا رو پیدا کرد،
‫پس من فقط یه آدم فانی ام.
‫تو یه پلیسی. ‫تو قدرت داری.
‫خیلی از پلیسا تو زندانن.
‫خیلی از سیاستمدارا و بازیگرا هم همینطور.
‫هیچکس بالاتر از قانون نیست.
‫بابا برگشت.
‫- ممنونم قربان. ‫- بله، بریم.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫همسرتون؟
‫اسمت چیه پسرم؟
‫راجویر.
‫چه اسم قشنگی!
‫قربان، فکر میکنید من از یونیفرم شما میترسم؟
‫من احترام زیادی براش قائلم.
‫ولی هیچ رخت‌شویی تو این دنیا
‫نمیتونه این لکه رو از روش پاک کنه.
‫برای پاک کردن اون، ‫اول باید وجدانتو پاک کنی.
‫یه غسل تو رودخونه گنگ انجام بده،
‫وگرنه هیچ آینده ای برات وجود نخواهد داشت.
‫حداقل، ‫وظیفه ات رو تو خونه صادقانه انجام بده.
‫تو یه زن و بچه داری.
‫تک و تنها ایستادم، یه فاجعه‌ی کاملم
‫دارم سونامی میارم ‫استاد اقیانوس عمیقم
‫-وایستا. ‫-ویرات باکشی.
‫اون میخواد رئیس رو ببینه.
‫که ۲۰ تا آپارتمان نزدیک محل تخلیه ‫زباله‌مون تو داراوی خرید و برنامه‌مونو خراب کرد.
‫عالیه.
‫همه‌ی مدارک رو بیارید،
‫کاری کنید امضا کنه،
‫و دستاشو بشکنید تا بعداً ‫نتونه انگشتشو سمت ما دراز کنه.
‫گرسنه نخوابی ‫من برات غذا میارم
‫اونایی که بهشون میگن بی‌مصرف هم بالاخره اوج می‌گیرن
‫آهنگ‌هامون رو می‌خونیم ‫به عنوان لالایی برای یه عده‌ای
‫اگه ندونن، به زودی می‌فهمن
‫به یقه‌مون دست بزنی می‌زنم تو گوشت، داداش
‫تو ۲۰ تا آپارتمان تو منطقه‌ی من خریدی، درسته؟
‫۱۵-۲۰٪ به قیمتی که دادی اضافه کن
‫و بفروششون.
‫تو احتمالاً حتی نمی‌دونی...
‫ماهیت این پروژه چیه.
‫من میدونم یه پروژه‌ی SRA به ارزش ‫۷۵۰ کرور روپیه است،
‫با سود ۲۵۰ کروری برای شما.
‫ولی قضیه اینه، ‫از من دو برابر پول بگیر
‫اما این معامله‌ست ‫دو برابر پول رو از من بگیر
‫اسم اون دختری که بیرون وایستاده.
‫اون دختری که بیرون وایستاده درست کن
‫اول صبح به اونا بدید.
‫پس، تو به من پول میدی؟
‫چک یا نقد؟
‫دوربین مدار بسته.
‫اون دو تا کانتینر رو می‌بینی؟
‫این پول شماست.
‫بذارید افرادتون ببرنش.
‫دو تا کانتینر تو پارکینگ هست.
‫چک کن توشون چیه.
‫بله، قربان.
‫قربان، پر از پول نقدن.
‫اگه من پول رو بردارم ‫و همینجا کارِت رو تموم کنم چی؟
‫من اینجا برای معامله اومدم.
‫حد خودتو بدون تا سود ببری.
‫وگرنه سر از قبر در میاری و پشیمون میشی.
‫اون پایین رو می‌بینی؟
‫یک، دو، سه... خوردش کن.
‫فقط یه ستون بود. ‫بشین.
‫دفعه‌ی بعد یه ستون اصلی خواهد بود.
‫یه تاجی رو نشونم بده بدون ‫یه رهبر توی جواهراتش
‫یا سرنوشت خودت رو تعیین کن ‫با فریاد مردم
‫یا سرتو خم کن و قبل از اینکه گیوتین رو ببینی ‫آرامش خودت رو بگو
‫♪ برو، برو، برو ♪
‫♪ هی، وقت هولی، وقت درخشیدنه ♪
‫♪ توی محله، وقت هولیه ♪
‫♪ گروهی از خوشگذران‌ها از کوچه بیرون می‌آیند ♪
‫♪ ادا اطوار در میاریم، بازی می‌کنیم ♪
‫♪ اینجا اسلحه‌ای نیست، ولی باز هم شلیک می‌کنند ♪
‫♪ منو بگیر، نگه‌ام دار، نذار برم ♪
‫♪ بذار امروز زندگی کنم و بخونم ♪
‫♪ هوا صورتی رنگه ♪ ‫♪ پر از لذت خوشحال کننده ♪
‫♪ هر خیابونی می‌دونه من کجام ♪
‫♪ گروه‌ها شگفت‌انگیزن، بیا به جمع ما ♪
‫♪ با طبل‌هایی که می‌زنن، ما در حال فراریم ♪
‫♪ دست‌ها روشن، غم‌ها را پشت سر بگذار ♪
‫♪ بگذار رنگ‌ها پرواز کنند و شادی را بیابیم ♪
‫♪ مرا با سایه‌های شاهانه و درخشان رنگ کن ♪
‫♪ مرا با رنگ صورتی و لذت ناب رنگ کن ♪
‫♪ من را در رنگ‌های طوفانی بپوشان ♪
‫♪ مرا با آبی‌های درخشان رنگ کن ♪
‫♪ آه، صدای جرینگ جرینگ ♪ ‫♪ او مرا به وجد می‌آورد ♪
‫♪ امروز دنیا برای من رنگارنگ است، ای عزیز من ♪
‫♪ سیاهی تو چشمام آبی به نظر میاد ♪
‫♪ و زرد با یه سورپرایز شیرین می‌درخشه ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ وقتی از جام تو می‌نوشم ♪
‫♪ آنقدر بالا رفتم ♪
‫♪ چنان به من اثر کرد ♪
‫♪ که قد کوتاه در هجوم، بلند به نظر می‌رسد ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ گاهی حس می‌کنم سایه‌ست ♪
‫♪ بعضی وقتا حس میکنی نور خورشیده ♪
‫♪ این زندگیه به شکل واقعیش رفیق ♪
‫♪ بعضی وقتا حس میکنی یه برده ♪ ‫♪ بعضی وقتا یه باخت ♪
‫♪ بعضی وقتا با همه ای ♪ ‫♪ بعضی وقتا تنهایی رئیس ♪
‫♪ نه زنگی نه خلخالی اینجا ♪
‫♪ اما دلم میگه برقص عزیزم ♪
‫♪ خب غصه ها رو فراموش کن امروز ♪
‫♪ بم بم بوله شامبو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهن منم پریشون شده ♪
‫♪ نذار بیفتم ای دوست من ♪ ‫♪ تا آخر نگهم دار محکم ♪
‫♪ وقتی از جام تو می‌نوشم ♪
‫♪ آنقدر بالا رفتم ♪
‫♪ چنان به من اثر کرد ♪
‫♪ که قد کوتاه در هجوم، بلند به نظر می‌رسد ♪
‫♪ بم بم بله شمبهو ♪
‫♪ ذهنم نیز در هم شکسته. ♪
‫♪ نگذار دوست من بیفتم ♪ ‫♪ تا آخر مرا ثابت قدم نگه دار ♪
‫♪ از پشت بام نگاه کن ♪ ‫♪ چه کسی آن بادکنک را پرتاب کرد ♪
‫♪ اون یارو داره دردسر می‌خره ♪ ‫♪ و به زودی از راه می‌رسه ♪
‫♪ تیراندازهای ما آماده‌ان، خیالت راحت باشه ♪
‫♪ یه درسی بهش می‌دیم که دیگه یادش نره، شرط می‌بندم ♪
‫♪ آشوب و شادی دورِ هر کسی حلقه زده ♪
‫♪ جمعیت هیجان‌زده‌ست، حس و حال واضح و مبرهنه ♪
‫♪ آروم بگیر حالا، انرژی خیلی بالاست ♪
‫♪ بالا رفتن از تانک، این یکی مال منه ♪
‫♪ حدس بزن کی اونی بود که اون بادکنک رو پرتاب کرد ♪
‫♪ اون زن داداشته، رفیق ♪
‫-سلام آقا. ‫-سلام.
‫حال شما چطوره؟
‫ما یه سفارش از آمریکا دریافت کردیم،
‫و یه پیش پرداخت ‫چهارصد هزار روپیه فرستادن.
‫سفارش بزرگی بود، ‫و تیم ما کوچیک،
‫برای همین زن هایی رو آوردم ‫که به کار نیاز داشتن.
‫بیا.
‫اگه همچین سفارش هایی رو دریافت کنیم،
‫شاید مجبور شیم یه جای بزرگتر اجاره کنیم.
‫مطمئن نیستم بابا با این موافقت کنه.
‫-اینا رو بگیر. ‫-چشم خانم.
‫-اینم بگیر. ‫-این تموم شد.
‫دکتر!
‫حالا ویدهی دیگه دلیلی برای گریه نداره.
‫-حتی اگه نیای هم ما میتونیم. ‫-آره، اونارو هم نگه دار.
‫کل طایفه‌مون اینجا هستن،
‫و همه به من احترام میذارن.
‫هیچکس اینجا نیست که از من بدش بیاد.
‫-مدرسه جدید باحال بود. ‫-مامان، مدرسه جدید!
‫سلام.
‫بچه ها، دست عموتون رو ببوسید.
‫هی.
‫به کی رفتی؟
‫بابا!
‫بین بابا و مامان، ‫کدوم رو بیشتر دوست داری؟
‫مامان!
‫و بعد از اون؟
‫مادربزرگ.
‫و بعد از اون؟
‫بچه ها بگید "پدربزرگ".
‫-نه، عمه و عمو. ‫-عمه و عمو.
‫و بعد از اون…
‫بعد از اون، دیگه کسی نیست.
‫عمو!
‫چرا باید دروغ بگیم؟ ‫ما از پدربزرگ خوشمون نمیاد.
‫بچه ها، بجنبید، عجله کنید،
‫وقتشه یه کم خودتونو جمع و جور کنید. باشه؟
‫برو!
‫من چه اشتباهی کردم؟
‫حتی این بچه ها هم اینطوری ‫درباره من فکر میکنن؟
‫من همه کار برای امنیتشون کردم.
‫نه، آقا.
‫با تلاش برای بردن از خانواده،
‫در واقع داری اونا رو از دست میدی.
‫من از شما خیلی جوونترم،
‫و تقریبا برای همه تون یه غریبه ام.
‫من حرفای خیلی تندی بهتون زدم.
‫احتمالا زنتون باید ‫منو بیرون میکرد،
‫ولی نکرد.
‫خودتو تغییر بده آقا.
‫خواهش میکنم آقا.
‫پدر…
‫-اونو ببین. ‫-کجا میره؟
‫اینم سندای خونه.
‫وام بگیر و کسب و کارتو گسترش بده.
‫هرجا که میخوای میتونی بری،
‫هرکاری که میخوای میتونی بکنی.
‫این واقعیه؟
‫نر آلفا.
‫وقتی که کار از دست رفت،
‫روحیه‌ت پایین اومد.
‫اما بعد از تلاش،
‫یه کار جدید پیدا شد، ‫و روحیه‌ت دوباره برگشت.
‫این فقط یک شروع جدیده
‫و پایان تفکر قدیمی قطعیه.
‫هر پاپادوم اسم خورنده‌شو داره،
‫و با هر قدم،
‫پیشرفت شعله رو روشن میکنه.
‫ممنون.
‫خیلی خوب.
‫ممنون.
‫-بله؟ ‫-گرفتیمش آقا.
‫نیشا دوست سابق کاپیله،
‫و دل زن سانجی به حالش سوخت.
‫گروه خونی او AB منفی است، ‫یک نوع بسیار نادر.
‫به همین دلیل اعضای بدن ساییشری ‫به بمبئی فرستاده شد.
‫در دو ماه گذشته،
‫بیماران دیگری با گروه خونی ‫AB منفی بوده اند که اعضا دریافت کردند.
‫یکی از آنها کامار از داراوی است،
‫که ریه هایش را گرفت،
‫و ویدهی، یک زن برهمن ‫از ماتونگا،
‫که چشم دریافت کرد.
‫این چیزی است که منتظرش بوده ام.
‫حالا به آن پادشاه سابق ‫قدرت واقعی یک پادشاه را نشان خواهم داد.
‫مهم نیست چه کسی باشد، ‫یک زن یا یک کودک،
‫همه آنها را سرنگون خواهم کرد.
‫این موتور مال کیه؟
‫مال منه، آقا.
‫برای سرویس کولر رفتم داخل، ‫و کسی آن را از بیرون دزدید.
‫من آن را با وام خریدم، آقا.
‫مادر!
‫کارمون تمومه! اینو ببین!
‫همه‌مون محکومیم!
‫-کارمون تمومه! ‫-چی شده رنگا؟
‫چرا داد میزنی؟
‫-چی شده؟ ‫-رفت! تموم شد! همه‌چی تموم شد!
‫ببین، اینو ببین!
‫اوه، ایشون دکتر چشمه.
‫ایشون دکتر نیست، مادر.
‫اون دکتر نیست!
‫اون یه تروریسته، پدر.
‫این مرد یک تروریست است!
‫او در انفجار بمب ‫پنجاب دست داشته، ویدهی.
‫بهت گفتم کامار رو ‫فوراً در بیمارستان بستری کنید.
‫-چرا این کارو نکردی؟ ‫-آقا.
‫اون لجبازی میکنه، آقا.
‫او فکر میکنه شما پدرش هستید
‫و می خواهد شما را ببیند، آقا.
‫بعد از اینکه همه رو نگران کردی، ‫اینجا راحت دراز کشیدی؟
‫چرا اینقدر استرس داری؟
‫تو برو بیمارستان،
‫تا استرس من تموم شه.
‫من از تنها غذا خوردن امتناع کردم.
‫اگه منو بستری می کنید، ‫پس همه رو بستری کنید.
‫تنها راهش اینه که من برم اونجا.
‫بهت افتخار می کنم، پسرم.
‫ای کاش من اینو گفته بودم.
‫اون درست میگه.
‫اینجا چند تا بیمار داریم؟
‫حدود 6000 بیمار ‫در این منطقه، آقا.
‫و اینجا چند تا بیمارستان ‫داریم؟
‫حدود 20-25 بیمارستان.
‫اما چگونه می توانیم 6000 بیمار را درمان کنیم؟
‫خانم، جایی که من ازش اومدم، نه فقط 6000 تا،
‫من میتونم از پس 60000 بیمار بر بیام
‫اونم 6000 برابر.
‫نفس راحت بکشید.
‫از این طرف.
‫زود باش! زود باش!
‫بیا، سوار شو.
‫پسرم، هیچ اتفاقی برات نمی افته.
‫برو کنار. درسته!
‫نیشا!
‫-نیشا! ‫-اون عوضی اینجاست.
‫-چه مرگته؟ ‫-نیشا، من...
‫فقط خفه شو!
‫نیشا، سریع بیا پایین!
‫چی شده عمو؟
‫چه خبر شده؟
‫داشتم سوار هواپیما میشدم ‫که زنگ زدی.
‫دکتر سانجی کجاست؟
‫دکتر سانجی؟!
‫اون دکتر نیست، احمق!
‫اون یه تروریسته!
‫-وایسا! ‫-نیشا، لطفا داد نزن.
‫-کاپیل، خیلی متاسفم! خیلی متاسفم! ‫-برو عقب!
‫-نیشا، خواهش می کنم، التماس می کنم. ‫-بابا، اون اینجاست که منو ببینه.
‫-اونو استخدام کردی که کاپیل رو بترسونی؟ ‫-آروم باش.
‫و تو، فکر می کنی کی هستی؟
‫چرا تو زندگی من دخالت میکنی؟
‫اون آدم خوبی نیست.
‫و تو چی؟
‫داری نامزد منو میزنی! ‫فکر می کنی آدم خوبی هستی؟
‫دیگه بسه نیشا. تمومش کن!
‫خدا رو شکر قبل از اینکه خیلی دیر بشه ‫حقیقت رو کشف کردیم.
‫همه چیز مربوط ‫به سانجی رو از خونه دور کردیم.
‫اگر پلیس حتی ‫یک ارتباط با ما پیدا می کرد،
‫کل خانواده ام سر از زندان ‫در می آوردند.
‫چت شده نیشا؟
‫اون اینجاست که بهت بگه ‫دوستت نداره.
‫تو عقلتو از دست دادی. بابا، برام مهم نیست!
‫مهم نیست چطوریه، من عاشقشم!
‫-باشه، بفهم... ‫-کاپیل یک آلفاست و آلفا یعنی پادشاه!
‫-می فهمم عزیزم. ‫-کافیه! داری چرت و پرت میگی!
‫مردی که فکر می کنی مجرمه، ‫یه تروریست...
‫اصلا میدونی اون واقعا کیه؟
‫در واقع پادشاه راجکوته!
‫سانجی راجکوت!
‫او 25٪ از طلای هند را دارد.
‫او می تواند از هزاران ‫خانواده مثل شما برای یک عمر حمایت کند.
‫چی؟ اینطوری با ناباوری به من نگاه نکن!
‫همه یه موبایل دارن، درسته؟
‫تو گوگل سرچ کن.
‫واقعیت‌ها رو بررسی کن.
‫اون سلطان بلامنازع راجکوت هست.
‫سانجی راجکوت!
‫مقالات مربوط به اون رو بررسی کن.
‫تو از وقتی که من تو بیمارستان بودم با ما بودی.
‫تو به خاطر من با همه جنگیدی.
‫چرا؟
‫چون قلبی که تو وجود توئه متعلق به رانی صاحبه ماست.
‫چی؟
‫زنی که چشماشو بهت داد ‫هیچ‌کس نبود جز...
‫تا زن سانجی، رانی ساییشری.
‫متاسفم.
‫از این به بعد، قلب همسرت همیشه در امان خواهد بود.
‫ناامیدت نمیکنم.
‫اومد بهت کمک کنه
‫و در نهایت به این همه زن هم کمک کرد.
‫نگران نباش، قمر.
‫اونا از دبی یه دکتر فقط برای تو خبر کردن.
‫همه‌ی اینا به خاطر پدرمه.
‫اگه اون منو تو آشغالا ول نکرده بود،
‫اصلا این بیماری رو نداشتم.
‫الان کجاست؟
‫دوباره فرار کرد، درسته؟
‫قمر، لطفا با عصبانیت صحبت نکن.
‫نمی‌خوام هیچ فکر اشتباهی درباره‌اش داشته باشی.
‫کسی که فکر می‌کنی پدرته...
‫-اون در واقع مهاراجه راجکوته! ‫-پادشاه!
‫و دلیلی که تو داری درمان میشی اینه
‫چون ریه‌های همسر مرحومش رو دریافت کردی.
‫فهمیدی؟
‫چه خبر رفیق؟
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫نگران نباش، رفیق. ‫همه چی درست میشه.
‫هی، یکی باهاش حرف بزنه.
‫اون نباید گریه کنه، ‫اون باید لبخند بزنه.
‫فهمیدی؟
‫این لحن کلام واقعا مناسب من نیست.
‫نگران نباش، پدرت الان اینجاست.
‫همه چیز خوب میشه.
‫به من اعتماد کن، ‫نمیذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫دکتر...
‫آقا.
‫ببخشید آقا.
‫فکر کردم شما پدرم هستید آقا.
‫میدونم ریه‌های همسرتون رو گرفتم.
‫قمر...
‫اینا ریه‌های همسرم بود.
‫اونا رو به تو داد
‫تا تو بتونی زندگی کنی.
‫من دارم همه اینا رو به خاطر تو انجام میدم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون می‌خوام ما با هم بریم
‫به کمپ اصلی کوه اورست.
‫می‌خوام کوهنوردی در ارتفاعات رو امتحان کنیم.
‫وقتی اونجا بودیم، می‌خوام که…
‫از اون نفس‌های عمیق و خسته لذت ببریم.
‫تا حالا شنا زیر آب رو ‫امتحان کردی؟
‫غواصی سطحی؟
‫غواصی اسکوبا؟
‫زیر آب.
‫نفس کشیدن در میان...
‫ماهی‌ها توی آب.
‫فوت کردن تو بادکنک‌ها...
‫و...
‫رها کردنشون.
‫ببین،
‫تو خانواده نداری،
‫و من هم ندارم.
‫تو منو مثل پدرت میدونی،
‫و از امروز،
‫من تو رو مثل پسرم میدونم.
‫نمیذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫پرواز دکتر ۲۰ دقیقه دیگه فرود میاد.
‫-تو، برو اونور. ‫-بیا.
‫-هی! اونجا رو چک کن! ‫-اونجا رو نگاه کن.
‫ویدهی، الان کجا بریم؟
‫بریم بیمارستان ایندیرا!
‫سانجی اونجا هست تا نجاتمون بده، ‫مثل لرد ویشنو.
‫بریم. عجله کن.
‫اونجا! اون کوچه رو چک کنید.
‫-آقا… ‫-بله؟
‫اینجا نه آشغالی هست و نه کسی.
‫هیچ چیز دیگه ای برام مهم نیست.
‫قمر کجاست؟
‫آشا، داری چیکار میکنی؟
‫دارم لایو فیسبوک میگیرم.
‫چرا؟
‫یعنی چی چرا؟ ‫این یه اتفاق تاریخیه.
‫-تاریخی؟ ‫-یه پادشاه…
‫ببین یه پادشاه داره برای همسرش چیکار میکنه.
‫این نسل باید ‫در موردش بدونه.
‫گوش کن، لطفا اینو نگه دار.
‫یادته درباره خواهرم بهت گفتم؟
‫این اونه. نیشا.
‫اون ماه پیش پیوند قلب انجام داد،
‫و داخلش قلب ملکه ساییشری هست.
‫عشق واقعی هنوز تو این دنیا وجود داره،
‫و ما می خواهیم آن را نشان دهیم ‫از طریق این پخش زنده.
‫تا ببینیم برای نجات قمر تا کجا پیش خواهد رفت،
‫ما این پخش زنده را ادامه خواهیم داد.
‫-گوشی رو بده به آقا. ‫-باشه.
‫آقا. بازرس پراکاش.
‫آقا، گوشی نیشا نشون میده که الان در ‫بیمارستان ایندیرا است.
‫او از آنجا به طور زنده پخش می کند.
‫آره.
‫راجاساب، کارکنان بیمارستان ‫کسی را فرستاده اند
‫تا دکتر را از فرودگاه بیاورند،
‫اما به دلایل ایمنی، من هم می روم.
‫-من با شما می آیم. ‫-باشه.
‫بریم. مراقب باش.
‫باشه راجاساب.
‫بررسی کنید ببینید یک ‫بیمارستان ایندیرا در این نزدیکی هست یا نه.
‫آره.
‫پس آنها به آنجا می روند.
‫هر سه گیرنده ‫و پادشاه آنجا هستند.
‫همه آنها را از بین ببرید.
‫پلیس به آنجا نخواهد آمد.
‫-چی؟ ‫-نگاه کن!
‫-ما نمی توانیم با پلیس تماس بگیریم. ‫-سنجای آقا کجاست؟
‫مگه اون با شما نیست؟
‫سریع، دروازه را ببندید. ‫اجازه ندهید کسی وارد شود.
‫عجله کن.
‫سلیم، باید به راجاساب خبر دهیم.
‫همه را بیرون کن. حمله!
‫-بله؟ ‫-راجاساب، نیشا، قمر، ویدهی…
‫همه آنها اینجا هستند.
‫افراد وزیر هم اینجا هستند ‫تا آنها را بکشند.
‫در مورد چند نفر صحبت می کنیم؟
‫حدود 200 نفر، راجاساب.
‫برام مهم نیست 200 نفر باشه یا 500 نفر.
‫تا وقتی من برسم معطلشون کن.
‫دیگر عدالت چیزی نیست که من می خواهم.
‫باشه راجاساب.
‫من همه آنها را نابود می کنم.
‫حمله!
‫راجای شما الان کجاست؟
‫هیچ تختی باقی نمانده
‫برای سلطنت کردن
‫شنیده ام که افراد زیادی ‫دنبال من هستند.
‫فقط مسئله زمان است ‫قبل از اینکه بچرخم.
‫♪ یه تختی رو نشونم بده که اسمی نداره ♪
‫♪ مردمی که برای اون بمیرن ♪
‫♪ یه تاجی رو نشونم بده بدون ♪ ‫♪ یه رهبر توی جواهراتش ♪
‫♪ یا سرنوشت خودت رو تعیین کن ♪ ‫♪ با فریاد مردم ♪
‫♪ یا سرتو خم کن و قبل از اینکه گیوتین رو ببینی ♪ ‫♪ آرامش خودت رو بگو ♪
‫♪ اون یه روح دلاوره ♪ ‫♪ که در هر قلبی حکمرانی می کنه ♪
‫♪ و او اسکندر است ♪
‫♪ او با استعدادی بی‌نظیر قدم برمی‌دارد ♪
‫♪ و اون سکندر هست ♪
‫♪ بیا و به دنیا نشان بده ♪
‫♪ آنها ارتش را برای سر من می فرستند ♪
‫♪ پسر، من چاپلوسم، بگذارید آنها ♪ ‫♪ با آغوش باز وارد شوند ♪
‫♪ آنها را یک بازو، یک پا ♪ ‫♪ یک سر روی سینی برگردانید. من کیستم؟ ♪
‫♪ چهره مرگ ♪ ‫♪ آخرین پادشاهی که ایستاده ♪
‫♪ برای روبرو شدن با دروازه های بهشت ♪ ‫♪ یا جاودانه بمیرید رها شده ♪
‫♪ اسم من را با کسانی که قبل از من بوده اند حک کنید ♪ ‫♪ داستان من را بنویسید و توپ ها را روشن کنید ♪
‫♪ هیچ تختی باقی نمانده ♪
‫♪ برای سلطنت کردن ♪
‫پرواز مسیر هوایی 621 از
‫-دروازه 28 اکنون. ‫-جانسون.
‫-دکتر آرچیبالد؟ ‫-از همه مسافران تقاضا می شود…
‫-بله. ‫-آقا، لطفا با من بیایید.
‫گذرنامه شما توقیف شده است.
‫به همراه تلاش برای نجات قمر ‫از داراوی،
‫سنجای راجکوت 6000 نفر را پذیرفته است
‫از محله فقیر نشین داراوی به بیمارستان.
‫درمان همه ادامه دارد.
‫اما نگرانی گسترده ای وجود دارد ‫در سراسر کشور.
‫زیرا وضعیت قمر ‫در حال وخیم شدن است.
‫تمام شهر دعا می کنند ‫برای سلامتی قمر.
‫در این شرایط، ‫یک متخصص ریه مشهور
‫دکتر آرچیبالد از دبی فراخوانده شده است.
‫اما متاسفانه، ‫به دلیل مسائل مهاجرتی،
‫آنها را در فرودگاه متوقف کردند.
‫نبض قمر در حال پایین آمدن است.
‫دکتر آرچیبالد فرود آمده است،
‫اما به زودی به ‫دبی باز می گردد.
‫مشکلات مهاجرتی وجود دارد ‫در فرودگاه.
‫فکر می کنم وزیر دارد مانع می شود ‫از اینکه او به اینجا بیاید.
‫شما جان 6000 نفر را نجات دادید ‫در داراوی.
‫همانطور که قمر می خواست.
‫شما جان همه را نجات دادید.
‫راجاساب، پلیس…
‫با وجود همه چیز…
‫این خواست خداست، راجاساب.
‫این نمی تواند خواست خدا باشد.
‫من از آن وزیر نمی گذرم.
‫امنیت سنگینی برقرار خواهد شد ‫در خانه وزیر، راجاساب.
‫برنامه ما چیست؟
‫طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند
‫مثل ببری که در جنگل‌ها پرسه می‌زند
‫طوفان‌ها در پی او برمی‌خیزند
‫عمل قمر در حال انجام است.
‫من فقط آمدم خبر خوب را به اشتراک بگذارم.
‫حال شما چطوره آقا؟ همه چی مرتبه؟
‫یه لطفی ازتون میخواستم.
‫یه مزاحمی هست
‫که خیلی برام دردسر درست کرده، ‫لطفاً از شرش خلاص شید.
‫یعنی با اینکه مرده، هنوز زنت زنده است.
‫نگران نباش، دفعه بعد ‫اون کَمرِ لعنتی جون سالم به در نمیبره.
‫تا وقتی سه تا از اعضای بدنش از کار نیفتن،
‫روح پسرم آرامش پیدا نمیکنه.
‫این تمام انگیزه ای بود ‫که برای کشتنت نیاز داشتم.
‫فکر کنم یه کم محبوبیتی ‫به دست آوردم.
‫مطمئن نیستم نخست وزیر یا وزیر اعلی،
‫اما قطعاً میتونم ‫نماینده مجلس بشم.
‫ولی علاقه ای ندارم.
‫چون این چیزا به من نمیاد.
‫مجبورم نکن این کارو بکنم.
‫یه تختی رو نشونم بده که اسمی نداره
‫مردمی که برای اون بمیرن
‫یه تاجی رو نشونم بده بدون ‫یه رهبر توی جواهراتش
‫یا سرنوشت خودت رو تعیین کن ‫با فریاد مردم
‫یا سرتو خم کن و قبل از اینکه گیوتین رو ببینی ‫آرامش خودت رو بگو
‫-خیلی خسته کننده بود. ‫-آره، آره، حق با توئه.
‫موضوع چیه دکتر؟
‫به پرستار گفتم بهت خبر بده.
‫بهت نگفت؟ ‫کجاست؟
‫چرا داره گریه میکنه؟
‫اینا اشک شوقه.
‫کَمر حالش کاملاً خوبه، ‫میتونی بری داخل و ببینیش.
‫خدا رو شکر!
‫-ممنون دکتر! ‫-خواهش میکنم.
‫خدا رو شکر!
‫دوستت دارم، عمو سانتا.
‫بهترین لحظه زندگیم بود.
‫هیچی بالاتر از این نیست.
‫بعد از این دیگه مهم نیست چی میشه.
‫برام مهم نیست.
‫آروم باش.
‫خوب استراحت کن.
‫خاله!
‫-خواهش میکنم. آقا، خواهش میکنم. ‫-آقا، خواهش میکنم!
‫زنت رو به چالش کشیدم…
‫گفتم دستبند بهت میزنم، ‫و با ماشین پلیس میبرمت.
‫گذاشتم فشار یه آدم بد باعث بشه ‫به یه آدم خوب آسیب برسونم.
‫به خاطر اتفاقاتی که توی این بیمارستان افتاد
‫و خونه وزیر،
‫مجبورم این قدم رو بردارم.
‫متاسفم.
‫افسر، وظیفه ات رو انجام بده.
‫آدمای راجکوت اینجا هستن؟
‫قربان...
‫اینا اهل راجکوت نیستن.
‫اینا اهل مومبای هستن آقا!
‫به نظر من،
‫یه اسکندر واقعی کسیه ‫که قلب ها رو تسخیر میکنه.
‫کسی که بر قلب همه حکومت کنه.
‫مهم نیست قلب کی باشه…
‫یا کجاست،
‫همیشه به عشق
‫اسکندرشون میزنه.