‫هرمن‌ها واقعاً بدترین بچه ها
‫تو طول تاریخ جهانن.
‫دروغ می‌گفتن.
‫دزدی می‌کردن.
‫برگرد ببینم!
‫سیگار می‌کشیدن.
‫حتی دختراشون.
‫بچه کوچولو ها رو میـزدند.
‫حتی اگه اونا ازشون بزرگ تر بودَند
‫هی!
‫بی احترامی می کردن. ‫-اوه خدای من!
‫به معلما فحش میـدادن.
‫حتی یه انبار قدیمی
‫فِرد کفش ساز رو آتیش زدن.
‫البته، واقعا انبار زشتی بود
‫و به هر حال داشت نابود می شد.
‫بابام گفت: آتیش زدن اون انبار
‫تنها کار خوبی بود که هردمن ها انجام دادن
‫و اگه می‌دونستن کار خوبی بوده
‫هرگز این کارو نمیکردن.
‫خیلی بچه های بدی بودن که
‫باور نمی‌کردی واقعاً وجود دارن.
‫هیچکس نمی‌دونست چرا اینجوری بودن.
‫انگار از همون اول بدجنس به دنیا اومده بودن.
‫حالا که حرف از به دنیا اومدن شد،
‫ما بچه‌ها هیچ‌وقت والدینشون رو ندیدیم.
‫بعضیا فکر می‌کردن رها کردن و فرار کردن.
‫نظریه من اینه که اونا
‫اولین والدینی بودن که ربوده شدن،
‫دست و پاشونو بستن و بچه هاشون ‫ازشون دزدی کردن.
‫رالف،
‫لیروی،
‫کلاود،
‫آلی،
‫گلادیس،
‫و پوست کلفت ترینشون، ایموجین.
‫همه شبیه هم بودن،
‫فقط جثه های متفاوتی داشتن
‫و جای کبودی‌هاشون باهم فرق داشت
‫جایی که همدیگه رو زده بودند.
‫خب، همه، برید سر جاتون.
‫امیدوارم برای "نمایش و تعریف" آماده باشید.
‫اولین کسی که نمایش و تعریف داره...
‫منم.
‫خب. اولی هردمن اول میاد.
‫منم... صبر کن.
‫این گربه‌ ی منه.
‫اسپایک.
‫نمی‌تونم ببینم.
‫منم.
‫هی!
‫ گفتم گه دزدی هم میکنن؟
‫چی می‌خوای؟
‫این گردنبند؟
‫یا گردنت؟
‫هوم؟
‫من گردنم رو انتخاب کردم.
‫معمولاً از دردسر دوری می‌کردم، اما ظاهراً
‫گردنبند محبوبم توجه ش رو جلب کرده بود.
‫ایموجین رهبر بی‌رقیبشون بود.
‫ترس مرگباری به دل هر کسی که سر راهش بود می‌انداخت،
‫حتی آدم بزرگ ها.
‫به‌خصوص از آلیس خوشش نمی‌اومد.
‫- هی، شپش. ‫- آخ!
‫شاید چون آلیس
‫کاملاً برعکس ایموجین بود.
‫تا اونجایی که...
‫دستات دوباره بوی صابون می‌ده.
‫داری شپش هاتو قایم می‌کنی؟
‫شپش سر بود،
‫و فقط یک بار تو کمپ تابستونی بود.
‫ولی ایموجین هیچ وقت فراموش نمی‌کنه
‫- هردمن‌ها فقط... ‫- می‌دونم.
‫هردمن‌ها واقعاً ‫بدترین بچه‌ها هستن
‫در تاریخ جهان.
‫حالا چیکار کردن عزیزم؟
‫مامانم اون گردنبند رو بهم داده بود
‫هیچی.
‫همون کارای همیشگی.
‫چیزی رو آتیش زدن؟
‫آب صابون تو راهرو مدرسه ریختن؟
‫ناهارت رو دزدیدن و بعدش ‫کتکت زدن؟
‫چون آب‌نبات نداری؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫امشب تکالیفت رو انجام بده. ‫فردا روز بزرگیه.
‫- درخت کریسمس رو می‌گیریم. ‫- عالیه، بابا.
‫مطمئنم که هردمن‌ها یه راهی پیدا می‌کنن که خرابش کنن.
‫خیلی خوشحال‌کننده نیست.
‫خدایا، این یه دعای خودخواهانه‌ست.
‫می‌دونم ‫نباید این دعا رو کنم، ولی...
‫میشه هرد من ها رو ‫یه جای دور بفرستی
‫تا وقت که بزرگ بشم؟
‫یه جایی که آدم زیاد نباشه.
‫شاید یه جزیره ‫که اصلاً آدم نداشته باشه.
‫و موجودات خطرناک و وحشی.
‫یا این کار رو بکن،
‫یا من رو تا وقتی که ‫دانشگاه برم نامرئی کن.
‫این مشکل رو حل می‌کنه.
‫مرسی، خدا.
‫برای این دعای وحشتناک متاسفم.
‫ما فکر می‌کردیم هردمن‌ها
‫هردمن ها از طریق زندان های ایالتی
‫ مستقیم به جهنم میرن
‫تا وقتی که با مادرم درگیر شدن
‫کلیسای ما، و نمایش بزرگ کریسمس ما شدن
‫این خانواده منه
‫پدرم، باب، حسابدار تمام وقت
‫مادرم، گریس، مادر تمام وقت
‫برادرم، چارلی، همیشه زرنگ و باهوش
‫هر سال وضعیت همینه.
‫باشه. عزیزم.
‫یه کم کمکم کن، لطفاً. ‫عزیزم؟
‫یه خانواده معمولی ‫توی یه شهر معمولی
‫و این شهر ماست
‫چیز زیادی نداره
‫تنها چیزی که ‫شهر ما به خاطرش مشهوره
‫نمایش سالانه کریسمس کلیسای ما بوده
‫ یه نکته خیلی مهم بود
‫امسال حتی مهم‌تر ‫به خاطر سالگردش
‫هرچیزی که باید ‫ در باره ی مراسم امانوئل بدونی
‫بهت میگم
‫این اولین سالنامه‌ست
‫سالی که کلیسا و شهرمون افتتاح شد
‫افسانه میگه که نمایشنامه ‫یه زمانی معنی داشت
‫و همه توی شهر ‫برای دیدنش هیجان‌زده بودن
‫می‌خواستن زیبایی داستان کریسمس
‫یادآوری شه
‫اما مطمئن نیستم که نمایشنامه
‫دیگه اونقدر ‫زیبا باشه.
‫این ما هستیم سال گذشته.
‫اون آلیسه، ‫که قبلاً باهاش آشنا شدین،
‫تو سال سومش ‫که نقش مریم رو بازی می‌کرد.
‫و این خانم آرمسترانگه،
‫کسی که برای همیشه این نمایش رو کارگردانی کرده
‫و مطمئن میشه ‫که هیچ‌چیزی هیچ‌وقت تغییر نکنه.
‫به نظر من، بعد از هفتاد و چهارمین ‫نمایش تکراری،
‫همه‌اش به عمق و شادی ‫یه کارت کریسمس بازیافتی بود.
‫اما همون‌طور نگه داشتنش
‫دقیقاً همون چیزیه که شهر می‌خواست.
‫چون هفتاد و پنجمین سالگرد بود،
‫حتی بیشتر از همیشه توجه جلب کرده بود.
‫آدم‌ها از شهرهای دیگه می‌اومدن.
‫اعضای سابق گروه بازیگری.
‫حتی توی روزنامه هم بود.
‫و انجمن بانوان کمک می‌کردن که لباس‌ها
‫ از همیشه قشنگ‌تر بشن.
‫- صافه؟ ‫- به سمت چپ کج شده.
‫چطور...
‫- حالا چطور؟ ‫- بدتر شد.
‫نهایتاً... چی؟
‫...در اخبار محلی، فصل یادآوریه
‫نمایش سالانه کریسمس
‫در شهر امانوئل
‫که امسال واقعاً در روز کریسمس برگزار می‌شه.
‫الان دارن تو تلویزیون تبلیغ می‌کنن؟
‫حضور و کمک‌ها در کلیسا کم شده.
‫شهر به بازدیدکننده نیاز داره.
‫فکر کنم خیلی ناامید شدن.
‫باشه، فقط بهم بگو کی درسته.
‫تو لازم نیست به من بگی که اشتباهه.
‫من فقط فرض می‌کنم که اشتباهه،
‫و هر وقت درست شد بگین کی درست شد.
‫درسته.
‫این‌ها یه جورایی داغن.
‫صبر کن. چی؟
‫اونجا. اوه! اونا...
‫پس، وقتشه
‫که یه چیزی درباره مادرم بهت بگم
‫سخته که تویه یه جمله بگم دقیقا
‫ چی کار می‌کنه
‫چه در حال انجام دادن
‫تزئینات سالانه کریسمس بودیم
‫یا مطمئن می‌شدیم که در نمایش کریسمس شرکت می‌کنیم،
‫حتی اگر نمی‌خواستیم،
‫اون خانواده ی ما رو در مسیر نگه می‌داشت.
‫این تمرکز اصلی زندگی‌اش بود،
‫اما این قرار بود همین الان تغییر کند.
‫- مواظب باش. ‫- چه خبره؟
‫به نظرت آتش سوزی هردمنه ؟
‫خونه آرمسترانگه.
‫اوه، نه.
‫خانم وندلکن. ‫مامان آلیس،
‫ملکه زنبورهای شهر
‫ که با یه نگاه...
‫همین نگاه
‫...می‌تونست به مامانم حس حقارت دست بده
‫پیراهنت رو توی شلوارت بذار.
‫- زیر کتمه. ‫ - اوه.
‫تو حالت خوب میشه.
‫هلن، خیلی درد داری؟
‫آره. وحشتناک.
‫خیلی متاسفم. چی شد؟
‫افتادم. بی‌خیالش چطوری.
‫هر دو پاشو شکسته.
‫هر دو تا؟
‫آره، هر دو.
‫به آقای آرمسترانگ ‫تو کارخونه زنگ بزن.
‫و اجاق زیر سیب‌زمینی‌هامو خاموش کنین
‫وگرنه کل خونه ‫آتش می‌گیره.
‫لطفاً به خانم‌های خیریه اطلاع بدهید، ‫من در جلسه حضور نخواهم داشت.
‫باید یک جایگزین برای بازار پیدا کنیم.
‫- خب، این خیلی زیاده. ‫- و کمیته غذای مشترک.
‫و کمیته زیباسازی.
‫- البته. ‫- و نمایش کریسمس.
‫کسی رو می‌خوام که بتونه طبق برنامه‌ام پیش بره.
‫- ربکا؟ ‫- بله.
‫تو می‌تونی این کار رو انجام بدی. مخصوصاً به خاطر آلیس.
‫من نمی‌تونم، واضحه.
‫خیلی سرم شلوغه با کارم و کمیته‌های دیگه.
‫نگران نباش، هلن. ‫یکی رو پیدا می‌کنیم.
‫فکر کنم می‌تونم امتحان کنم.
‫اشکالی نداره، گریس.
‫امسال نمایش خیلی مهمه.
‫تو می‌تونی بیسکویت ها رو بیاری. این کار توئه.
‫ببخشید، "کار من"؟
‫آوردن بیسکویت ها "کار من"ه؟
‫خب، اون بیسکویت های آماده‌ای که پارسال آوردی خیلی خوشمزه بودن.
‫تو عالیی.
‫یکی رو پیدا می‌کنیم، هلن.
‫یه چیز دیگه هم درباره مامانم،
‫اون زندگی ساده رو ترجیح می‌داد.
‫ولی اگه یکی از مامان‌های قضاوت‌گر شهر به چالش می‌کشیدش،
‫هر کاری می‌کرد.
‫حتی...
‫- خانم آرمسترانگ؟ ‫- چی کار کردی؟
‫اوه...
‫تو داوطلب شدی که نمایش کریسمس رو کارگردانی کنی؟
‫اون نیاز به کمک داشت.
‫خانم وندلکن می‌خواست پیدا کنه...
‫خانم وندلکن لازم نیست همه کارها رو خودش انجام بده
‫و اون خانم‌ها باید بدونن که من کاملاً توانمندم...
‫می‌دونی اون زن آرمسترانگ
‫قراره روزی ده بار به این خونه زنگ بزنه؟
‫شماره تلفنمون رو بهش ندادی، دادی؟
‫قول دادی که هیچ وقت بهش نمی دی.
‫بعد از اینکه خانم وندلکن گفت که می‌تونم فقط بیسکویت بیارم،
‫همه چیز برام تار شد.
‫حالا فکر کنم باید شرکت کنم.
‫و دوباره چارلی چوپان رو ببینم که لباس خواب من رو پوشیده.
‫اوه، نه. کسی مرده؟
‫از اون بدتره، پسرم.
‫مامانت داره نمایش کریسمس رو اجرا می‌کنه.
‫شرط می‌بندم همتون فکر می‌کنید ‫این خیلی بامزه‌ست
‫ولی نمایش کریسمس ‫یه سنت هست،
‫و مهمه ‫و من می‌تونم به خوبی از پسش بربیام.
‫در واقع، به خانم آرمسترانگ گفتم
‫این بهترین نمایش کریسمس خواهد بود.
‫اوه!
‫نمی‌دونم کیه.
‫این خوب نبود.
‫نمایش امسال باید عالی می‌بود
‫و هرچقدر هم که تشویق می‌ کردم که جلو اومده بود و اینو قبول کرد
‫اما مامان تا حالا هیچ‌وقت همچین کاری نکرده بود
‫و نمی‌دونست با چی یا کی طرفه.
‫نمی‌تونستم تحمل کنم ببینم شکست می‌خوره
‫اونم جلوی کل شهر.
‫- اما... ‫- تو می‌تونی مامان.
‫خدایا، لطفاً نمایش رو موفقیت آمیز کن
‫تا مامان مقصر نشه.
‫حالا چرا اینقدر وقت گذاشتم
‫تا همه چیز رو درباره هردمن‌ها بهتون بگم
‫و نمایشنامه تکراری کریسمس شهرمون؟
‫چه ربطی می‌تونه به هم داشته باشن؟
‫خودتون خواهید دید.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫همونطور که می‌دونید،
‫ماه یک بار،
‫از مدرسه یکشنبه می‌خواهیم
‫که برای ۱۵ دقیقه اول اینجا حضور داشته باشن
‫آواز بخونن، ‫یه داستان تعریف کنن،
‫یا چند آیه از کتاب مقدس بخون.
‫قبل از اینکه اونا رو بیاریم،
‫مطمئنم شنیدید
‫خانم آرمسترانگ ‫یه حادثه بد داشت.
‫داره بهتر میشه.
‫ولی می‌خوام به گرِیس ‫یه تشکر ویژه بکنم،
‫که داوطلب شده ‫نمایش کریسمس رو کارگردانی کنه.
‫همه‌مون خیلی قدردانیم،
‫به‌خصوص با ‫همه توجهی که
‫جشنواره امسال برگزار می‌شود.
‫پس موفق باشی. بدون فشار.
‫بسیار خب،
‫این ماه، ‫خانم وارن از بچه‌ها خواست
‫بهترین چیزی که در مورد کلیسا دوست دارند را به اشتراک بگذارند.
‫خانم وارن.
‫برو جلو عزیزم.
‫فقط اون بالا. آره، با صدای بلند.
‫چیزی که من در مورد مدرسه یکشنبه‌ای
‫بیشتر دوست دارم، حس خوبی ی که وقتی به اونجا می‌رم، می‌گیرم.
‫آخی.
‫خوب، مینی، نوبت توئه. ‫برو جلو.
‫صدات بلند باشه.
‫من عاشق سرودهای مذهبی‌ام، ‫و عاشق عیسی‌ام.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫چارلی، تو چی میگی؟
‫چیزی که بیشتر از همه ‫در مورد کلیسا دوست دارم اینه که
‫هیچ هردمنی اینجا نیست.
‫چارلی دفعه بعد چیزهای دیگه‌ای که دوست داره رو میگه.
‫یکشنبه خوبی داشته باشید.
‫همم.
‫چی؟ چیزای دیگه‌ای هم هست که دوست دارم
‫ولی گفت، "چیزی که بیشتر از همه دوست داری."
‫و چیزی که بیشتر از همه دوست دارم اینه که هرمن‌ها نباشن.
‫هی، این خیلی احساس مسیحی نیست.
‫این حقیقته. و تو میگی، "همیشه حقیقت رو بگو."
‫وقتی بابات اینو میگه،
‫منظورش اینه که نه به قیمت مهربونی.
‫- عالی گفتی. ‫- از کجا آوردی...
‫حقیقت این بود، سه روز گذشته پشت سر هم
‫لروی هردمن از جعبه ناهار چارلی
‫دسر رو دزدید
‫بی‌خیال شو، چارلی!
‫چرا چارلی؟
‫فکر کنم نوبت اون بود این ماه.
‫روز سوم محاصره، چارلی تسلیم شد.
‫باشه، بگیرش. برام مهم نیست.
‫من همه خوراکی‌هایی که می‌خوام رو از کلیسا می‌گیرم.
‫چه جور خوراکی‌هایی؟
‫کیک شکلاتی، شکلات‌های تخته‌ای،
‫بیسکویت ها، کول‌اید، ‫بستنی، دونات،
‫پاپ‌کورن توپی.
‫پس ادامه بده.
‫کلیسا به من ‫همه چیزهایی که نیاز دارم رو میده.
‫خیلی بد که تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
‫اگه یه روزی تو کلیسا ظاهر بشی، ‫آب میشی.
‫دروغ چارلی ‫نمیتونست بدتر از این بشه
‫ به این شکل فوق‌العاده.
‫اون یکشنبه ‫روز جمع‌آوری غذا بود.
‫صبح بخیر. ممنون که اومدید. خوشحالم که می‌بینمتون.
‫سلام.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت. ممنون که اومدی.
‫مطمئنی جای درستی اومدیم؟
‫اونا اینجان.
‫وای خدای من.
‫ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم.
‫فقط لبخند بزن.
‫- کیک رو از کجا می‌گیری؟ ‫- کیک؟
‫آره. درست اونجا، همونه.
‫ایده خوبی بود، لروی. می‌تونیم با این کار کنیم.
‫تو برای کلاس یکشنبه اینجایی
‫آها! می‌گه مدرسه بیشتر. می‌دونستم یه کلکی تو کاره.
‫بیا بریم از اینجا.
‫نه، نه، نه. این... ‫مثل مدرسه معمولی نیست.
‫درباره عیسی یاد می‌گیری
‫و درباره‌اش آهنگ می‌خونی.
‫- والدینت اینجا هستن؟ ‫- مامانم سر کاره.
‫به ما گفتن ‫که دسر هست.
‫دسر رایگان برای هر کسی ‫که بخواد.
‫مطمئنم می‌تونم ‫یه چیزی برات پیدا کنم
‫چیزی خاص بعد از مراسم،
‫اگه دوست داری بمونی.
‫نشونت میدم کجاست.
‫وای، پسر.
‫♪ عیسی منو دوست داره، اینو می‌دونم ♪
‫ ♪ چون کتاب مقدس اینو میگه ♪
‫اوه‌ اوه.
‫بت، خوشحال میشی اگه کنار تو بشینن، درسته؟
‫عالیه. بیا حالا.
‫خب، هنوز آب نشدیم.
‫اونا موندن.
‫♪ عیسی منو دوست داره... ♪
‫اونا هیچ سرودی نخوندن.
‫♪ چون کتاب مقدس... ♪
‫ای پدر ما که در آسمانی...
‫...یا دعا نکردن.
‫ عیسی بچه ی...
‫اما مهارت‌های نقاشی‌شون را تمرین کردند.
‫و یه کمم پول به جیب زدن.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫ما به زودی تمرین‌ها رو شروع می‌کنیم
‫برای نمایش کریسمس‌مون.
‫پس لطفاً حتماً به والدینتون بگید
‫که باید بعد از کلیسا
‫هفته آینده با شما بمونن
‫برای تمام جزئیات.
‫امیدوارم امسال هم توی گروه کر باشی.
‫- صدات، خیلی... ‫ - آروم باش، آلیس.
‫نمی‌خوام نقش مریم رو بازی کنم
‫فقط به خاطر اینکه مادرم نمایش رو اداره می‌کنه.
‫سلام، نمایش تاریخی چیه؟
‫- یه نمایش. ‫- نمایش؟
‫می‌دونی، مثل یه فیلم.
‫- ولی جلوی مردم. ‫- فیلم، آره؟
‫هرمن‌ها خیلی اهل فیلم دیدن بودن.
‫بیا اینجا، نیم وجبی...
‫هرچند هیچ‌وقت خودشون پول نمی‌دادن.
‫هی! هی! هی! وایسا! وایسا! وایسا!
‫آی! آی! هی. نکن... وایسا. وایسا.
‫دعوا نکنید. هی! باشه. باشه!
‫هی! بسه دیگه! عزیزم. هی!
‫همه میان ‫تا تماشا کنن.
‫در مورد عیسیه.
‫همه چیز اینجا همینه.
‫بعد از اون نظر،
‫فکر کردم زیاد براش ‫نمایش کریسمس مهم نیست.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫و توی اردو تابستونی، ‫یه قایق خیلی سریع دارن.
‫خیلی سریع‌تر از یه ماشینه.
‫من فقط تا حالا ‫توی یه قایق پارویی بودم.
‫و بعد یه قایق هست که از روش می‌پریم.
‫می‌تونم شیرجه قو بزنم.
‫به نظر جالب میاد.
‫و بعدش یه خرس میاد و می‌خورتت.
‫خب، شپشو، گوشه گیر، آماده‌اید برای این؟
‫امسال قراره توی نمایش تون شرکت کنم.
‫- چی گفتی؟ ‫ -شپشو شنید.
‫قراره توی نمایش کتاب مقدستون باشم.
‫چی؟ نمی‌تونی توی نمایش باشی.
‫قراره مامان بچه عیسی باشم.
‫ها! تو خیلی کثیفی که بخوای نقش ‫مریم رو بازی کنی، ایموجین هردمن.
‫همه می‌دونن.
‫آلیس!
‫- مریم کیه؟ ‫- مادر عیسی مسیح.
‫اینو همه می‌دونن ‫به جز تو.
‫و من همیشه مریم هستم ‫در نمایش
‫و هیچ کاری نمی‌تونی بکنی.
‫عزیزم،
‫بهشون می‌گی ‫نمی‌خوای این کارو بکنی.
‫می‌خوای من مریم باشم.
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫چون اگه نکنی، ‫بهار بعدی،
‫وقتی که بیدمشک‌ها ‫بیرون میان،
‫یه بیدمشک رو
‫اونقدر توی ‫گوش خوشگلت فرو می‌کنم،
‫که نتونن ‫درش بیارن.
‫اونجا جوانه می‌زنه ‫و رشد می‌کنه و رشد می‌کنه.
‫و بقیه عمرت رو
‫با یه بوته بیدمشک
‫که از سرت بیرون زده ‫می‌گذرونی.
‫باور کنی یا نه، قبلاً این کار رو کرده بود.
‫- ولم کن! ‫- باشه. فقط یه لحظه. یه لحظه.
‫چی؟
‫آه...
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چرا اصلاً می‌خوای توی نمایش شرکت کنی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫وقتی بچه‌های کوچیک همه خسته بودن،
‫و بچه‌های بزرگ همه گرسنه بودن،
‫و مامان ها همه می‌خواستن برن خونه و شام درست کنن
‫بابا ها همه می‌خواستند برن به خونه
‫و بازی را در تلویزیون ببینند،
‫هردمن‌ها ساکت نشسته بودند، منتظر بودند مادرم شروع کند.
‫ من دعا می‌کردم برای یه معجزه
‫که ایموجین ساکت بشه
‫و هردمن‌ها چیزی را آتش نزنن
‫و تمرین مامانم رو خراب نکنن
‫و جلوی همه ما رو شرمنده نکنن.
‫ خب، این سه تا معجزه است.
‫خب، سلام به همه.
‫این زیاد طول نمی‌کشه.
‫باشه، فقط یه لحظه.
‫این از تماس‌های زیادیه که این هفته داشتیم.
‫باشه.
‫اول، همونطور که خانم آرمسترانگ همیشه می‌گه،
‫"هیچ نقش کوچیکی وجود نداره، فقط بازیگرای کوچیک."
‫این یعنی چی؟
‫راستش رو بخوای نمی‌دونم.
‫خب، ما تمرین‌های زیادی نداریم،
‫پس همه‌تون باید سعی کنید توی هر کدوم حاضر باشید.
‫- اگه مریض بشیم چی؟ ‫- مریض نمی‌شید.
‫حالا، شما بچه‌های کوچولو ‫اینجا، شما فرشته می‌شید.
‫"پسرها و دخترهای بزرگتر ‫چوپان می‌شن
‫"و مهمان‌های مهمانسرا ‫و اعضای گروه کر.
‫"و ما به مریم و یوسف نیاز داریم،
‫"سه مرد دانا، ‫و فرشته خداوند.
‫"نقش‌ها سخت نیستن، ‫ولی نقش‌های مهمی‌ان."
‫اوه. "پس اون بچه‌ها باید
‫"حتما به هر تمرین بیان."
‫اگه مریض بشن چی؟
‫اونا مریض نمی‌شوند. ‫اما اگر مریض شدند چی؟
‫هیچکس مریض نمیشه، دیوید.
‫"ما همیشه با مریم شروع می‌کنیم.
‫"باید ماریم را با دقت انتخاب کنیم
‫"چون ماریم ‫مادر عیسی ـه.
‫"اون باید دختری شیرین و ‫شاد باشد که..."
‫باشه، بسه دیگه.
‫می‌دونم خیلی‌هاتون دوست دارید ‫نقش مریم رو توی نمایش ما بازی کنید،
‫اما فقط یکی رو نیاز داریم.
‫ایموجین، ‫سوالی داری؟
‫نه. من می‌خوام مریم باشم.
‫و رالف می‌خواد جو باشه.
‫مثل یه فیلم کارآگاهی بود
‫که یه پیرزن مهربون
‫یه تفنگ رو از شیشه ی پنجره ی بانک میاره تو
‫و می‌گه، "همه پول‌هاتون رو بدین به من،"
‫و تو نمی‌تونی باور کنی.
‫مامانم نمی‌تونست باور کنه.
‫باید به همه یه فرصت بدیم.
‫کسی دیگه‌ای هست که بخواد برای نقش یوسف داوطلب بشه؟
‫المر؟ تو معمولاً دوست داری نقش یوسف رو بازی کنی.
‫المر از بازی کردن نقش یوسف متنفر بود.
‫ولی باباش کشیش بود،
‫وقتی کس دیگه ای داوطلب نشد. ‫اونو اجبار کرد.
‫هیچ‌کس دیگه هیچ‌وقت داوطلب نمی‌شد.
‫خب، این خیلی عجیبه. کسی دیگه‌ای هست؟
‫خیلی خب.
‫رالف یوسف ما میشه.
‫کسی هست که بخواد برای نقش مریم داوطلب بشه؟
‫آلیس، نمی‌خوای امسال داوطلب بشی؟
‫نه، نه
‫کسی هست؟
‫مامان توی یه وضعیت خیلی بد بود. ‫تو بد ترین وضعیت ممکن.
‫والدین، جشنواره، کلیسا، کل شهر،
‫همه مامان رو مقصر می‌دونستن اگه جشنواره خراب می‌شد.
‫الان من قدم بر می‌داشتم که کمک کنم؟
‫کاری که بعدش انجام می‌دادم
‫سرنوشت جشنواره رو تا به امروز تعیین می‌کرد.
‫باشه.
‫ایموجین مریم ما خواهد بود.
‫ما مردان دانا رو داریم بعدی.
‫لروی، کلود و اولی ‫می‌خوان بازی کنن.
‫باشه، حالا باید به همه ‫یه فرصت بدیم، ایموجین.
‫همه فرصت خودشون رو داشتن.
‫اونا همه جور فرصتی داشتن.
‫- و فرشته خداوند؟ ‫- گلادیس.
‫من!
‫رابی! رابی!
‫میشل.
‫دستتو بالا ببر.
‫فرض کن که همین بود.
‫اوه، ما به چوپان‌ها نیاز داریم.
‫چارلی، تو واردی.
‫دیوید و رابی؟
‫تازه یادم افتاد، ‫ما داریم میریم فیلادلفیا.
‫- ما نمیـریم! ‫- احتمالاً حالم بد میشه.
‫هر دوی شما رو می‌نویسم ‫کار از محکم کاری عیب نمیکنه.
‫مامان، گلادیس هردمن ‫خیلی محکم می‌زنه.
‫خدای من، گلادیس قرار نیست ‫کسی رو بزنه.
‫چه حرفیه که میزنی!
‫فرشته خداوند
‫به چوپان‌ها در صحرا ‫سر می‌زند
‫و به اونا میگه که ‫که عیسی به دنیا آمده.
‫و بعد هم اونا رو کتک می‌زنه.
‫نمی‌خوام دیگه ‫حرفی دربارش بشنوم.
‫هیچ چوپانی استعفا نمی‌ده ‫یا مریض نمی‌شه.
‫یا به فیلادلفیا نمی‌ره.
‫آخ!
‫برای مامانم خیلی ناراحت شدم.
‫ و بعضی از اونا تقصیر من بود.
‫پنج دقیقه بود که جای
‫ خانم آرمسترانگ نشسته بود
‫و هردمن‌ها کل نمایش را به دست گرفته بودند.
‫می‌ترسیدم که همون نمایش قدیمی باشه،
‫و حالا حاضرم هر کاری بکنم که دوباره خسته‌کننده باشد.
‫خبر اتفاقات خیلی سریع‌تر
‫از آتیشی که هردمن‌ها تو چمن‌زار به پا کرده بودند دست به دست میشد.
‫بچه‌ها به والدینشون گفتن، والدین به همسایه‌ها زنگ زدند
‫و همسایه‌ها به اقوامشان زنگ زدن.
‫چطور گذاشتی این اتفاق بیـفته؟ چطور...
‫چطور ممکنه...
‫کسی یه کیسه کاغذی داره؟
‫منصفانه نیست که یه خانواده کامل
‫که حتی به کلیسای ما نمی‌رن
‫یهویی اومدن و نمایش رو گرفتن.
‫نامردی شد.
‫همه‌مون موافقیم که این یه فاجعه بود.
‫چون هردمن‌ها برای نمایش داوطلب شدن؟
‫اون داره به حمله شدید
‫به فرآیند بی‌طرفانه انتخاب بازیگر دیروز اشاره می‌کنه.
‫با تمام احترامی که قائلم،
‫هیچ چیزی در این فرآیند
‫هرگز بی‌طرف نبوده، ‫خانم آرمسترانگ.
‫و در مورد حمله شدید،
‫من واقعاً از بچه‌هاتون خواهش کردم که شرکت کنن.
‫ما از شوک فلج شدیم.
‫اما شما صحبت کردید.
‫این به همین جوری اومد تو دهنم.
‫ببخشید، اما...
‫ما از کلمات خیلی بزرگ استفاده می‌کنیم
‫صحبت کردن درباره یک نمایش
‫که بچه‌ها فقط باید
‫همون جای که هر سال بودن وایستن.
‫ما اینو جدی می‌گیریم.
‫منم همینطور، خانم اسلوکام، ‫به همین دلیل داوطلب شدم.
‫با توجه به اینکه کی رو برای نقش مریم انتخاب کردی، ظاهراً اینطور نیست.
‫ربکا...
‫بنظرت ممکنه که به عنوان مادر آلیس،
‫شخصاً علاقه‌مندم که کی نقش مریم رو بازی کنه؟
‫این نمایش مقدسه.
‫وایستا ‫نمایش مقدسه؟
‫- معلومه که هست. ‫- درباره جامعه است.
‫- و جمع‌آوری کمک. ‫- و مادر مریم.
‫و سنت.
‫شما چی پیشنهاد می‌کنید؟
‫که هرمن‌ها رو از نمایش کریسمس بندازم بیرون
‫و نذارم بیان کلیسا؟
‫بله.
‫منظورم اینه، نمی‌تونم همین‌جوری بندازمشون بیرون.
‫ولی حق با اوناست. ممکنه با هرمن‌ها خراب کاری کنن.
‫حالا، این یه نمایشیه که واقعاً دوست دارم ببینم.
‫مادر مریم داره سیگار می‌کشه،
‫چوپان‌ها دارن با چوباشون همدیگه رو می‌زنن.
‫پنج دلار شرط می‌بندم که طویله رو آتیش می‌زنن.
‫چرا باید بهشون می‌گفتی
‫که تو کلیسا غذا می‌دن، احمق؟
‫چون فکر نمی‌کردم واقعاً
‫وارد ساختمون کلیسا بشن!
‫تعجب می‌کنم که اونجا رو آتیش نزدن.
‫ببخشید که داوطلب نشدم.
‫به نظرت من نمایش رو خراب کردم؟
‫وای، نه عزیزم! نه!
‫بث، بهت میگم ‫همون چیزی که به
‫اون آدمای از خود راضی و ‫کنترل‌گر
‫از کلیسا گفتم،
‫که در حالی که هلن آرمسترانگ ‫ممکنه تعجب کنه
‫که خورشید هر روز صبح طلوع می‌کنه
‫حتی اگه اون اونجا نباشه ‫تا نظارتش کنه،
‫اون تنها زن این دنیا نیست
‫که بتونه ‫یه نمایش کریسمس رو برگزار کنه.
‫اگر فکر می‌کنند
‫که من نمی‌تونم انجامش بدم،
‫اونا یک درس عبرت بزرگ در پیش دارند.
‫همه اینا رو گفتی؟
‫خب، نه همه‌اش.
‫- هیچکدومش؟ ‫- بی‌خیال.
‫شب اولین تمرین بود.
‫شب بزرگی برای مامان بود تا ثابت کند که میتونه این کار را انجام بده.
‫من آماده بودم که به هر طریقی که شده بهش کمک کنم.
‫اما اول، مثل همیشه، بچه‌ها را فرستادن بیرون
‫فکر کنم بیشتر از اینکه درباره دعا باشه
‫می‌خواستن همه‌مون
‫انرژی‌مون رو تخلیه کنیم که بعداً رفتار خوبی داشته باشیم.
‫ولی بعدش...
‫حالا.
‫بسه.
‫هی بچه‌ها. تا یه دقیقه دیگه آماده‌تون می‌کنن.
‫تمرین خوبی داشته باشین.
‫اولین تمرین معمولاً
‫به اندازه یه سفر سه ساعته با اتوبوس مدرسه سرگرم‌کننده بود.
‫شلوغ و پرجمعیت بود.
‫اما بعد از چیزی که باهاش روبرو شده بودیم،
‫هیچ‌کس صدایی در نیاورد
‫و ما فقط ساکت منتظر موندیم ببینیم
‫چه کار وحشتناکی ممکنه از هردمن‌ها سر بزنه.
‫به همین دلیله که نباید می‌اومدن.
‫بنظرتون کشیش هاپکینز درباره وقتی که عیسی گفت،
‫"بگذارید بچه‌ها نزد من بیایند" صحبت نکرد؟
‫آره، خب، عیسی هردمن‌ها رو تحمل نمی‌کرد.
‫- باشه. ‫- مامان؟
‫کمک میخوای؟
‫امروز قراره همه چیز رو نادیده بگیریم ‫حتی اینکه مامانتم.
‫قراره زود شروع کنم.
‫حالا برو بشین کنار ایموجین.
‫مامان!
‫شاید سکوتت بهش سرایت کنه.
‫خب، همه ساکت بشید.
‫خیلی خوب، پس.
‫باشه.
‫خوش آمدید، همه. خوشحالیم که همتون رو می‌بینیم.
‫این ممکنه بزرگترین دروغی بوده باشه
‫که تا حالا تو کلیسا بلند گفته شده.
‫اول، بخش آسونش.
‫اوه، بیاید همه رو به فرشته‌ها
‫و چوپان‌ها و مهمان‌های مهمانسرا جدا کنیم.
‫چوپان‌ها کی بودن؟ ‫ از کجا اومده بودن؟
‫- مهمانسرا چیه؟ ‫- مثل یه متل
‫جایی که مردم میرن تا شب رو بگذرونن.
‫چه مردمی؟ عیسی؟
‫اوه، واقعاً! عیسی هنوز به دنیا نیومده بود!
‫مریم و یوسف به آنجا رفتند.
‫- چرا؟ ‫- اول چه اتفاقی افتاد؟
‫- از اول شروع کن. ‫- از همون اول اول؟
‫این واقعاً همه رو ترسوند چون شروع میشه
‫ (کتاب پیدایش)
‫جایی که می‌گه ‫"در ابتدا."
‫و اگه از اونجا شروع کنیم، ‫سال‌ها اینجا خواهیم بود.
‫بیایید از آغاز داستان کریسمس شروع کنیم.
‫همه ما اینو میلیون بار شنیدیم.
‫فکر می‌کنم ایده خوبی هستش.
‫برای همه‌مون ‫تا دوباره بشنویمش.
‫یادآوری خوبیه از اینکه ‫کریسمس درباره‌ی چیه.
‫"و یوسف هم از ‫جلیل رفت،
‫"از شهر ناصره
‫"به یهودیه...
‫"به شهر داوود، ‫که بهش بیت‌لحم می‌گن،
‫"چون او از خاندان ‫و نسل داوود بود،
‫"تا با مریم، ‫همسر محبوبش، باشه،
‫"که باردار بود."
‫"باردار بود"؟
‫- حامله بوده، احمق. ‫- رالف، بسه دیگه.
‫خیلی خوب نیست بگی ‫که مریم حامله بود.
‫مامانم نمی‌خواد ما ‫در مورد این چیزا حرف بزنیم.
‫حقیقت داشت. ‫خانم وندلکن خوشش نمی‌اومد
‫گربه‌ها بچه‌دار بشن ‫یا پرنده‌ها تخم بذارن،
‫و نمی‌ذاشت ‫آلیس با کسی که دو تا خرگوش داره بازی کنه.
‫خفه می‌شی؟
‫می‌خوام بشنوم.
‫باورم نمی‌شد.
‫ هردمن‌ها معروف بودن به اینکه هیچ‌وقت آروم نمی‌نشستن
‫و هیچ‌وقت به کسی توجه نمی‌کردن،
‫معلم‌ها، والدین، پلیس.
‫اما یه چیزی توی داستان کریسمس
‫باعث شده بود که به هر کلمه گوش بدن.
‫مریم و یوسف مجبور شدن برن توی طویله
‫چون جایی براشون تو مهمانخانه نبود.
‫خدایا!
‫حتی برای عیسی هم جا نبود؟
‫ما اسم خدا رو اینجوری استفاده نمی‌کنیم، ایموجین.
‫یک آخور چیه؟
‫مثل تخت خوابه ‫برای بچه؟
‫چرا باید توی طویله ‫تخت خواب داشته باشن؟
‫خب، اصل موضوع همینه، ‫در واقع، لروی.
‫توی طویله تخت خواب نداشتن.
‫باید از هرچی که بود استفاده می‌کردن.
‫تو چیکار می‌کردی ‫اگه یه بچه تازه به دنیا اومده داشتی
‫و تخت خوابی برای گذاشتن بچه نداشتی؟
‫ما گلادیس رو توی کشوی کمد گذاشتیم.
‫بفرما.
‫مریم بچه عیسی رو گذاشت
‫توی یه آخور سنگی ‫برای حیوانات.
‫اون لباس‌های مچاله شده چی بودن؟
‫گفتی که اون رو توی لباس‌های مچاله شده پیچید.
‫قنداق.
‫قبلاً بچه‌هاشون رو محکم می‌پیچیدن
‫توی یه تکه پارچه بزرگ
‫که نتونن تکون بخورن.
‫اون رو بستن و گذاشتنش توی یه جعبه؟
‫سازمان حمایت از کودکان کجا بود؟
‫و ناگهان، فرشته‌ی خداوند
‫بر آن‌ها نازل شد
‫و بزرگی خداوند بر آن‌ها تابید.
‫شزم!
‫شزم؟
‫از دل شب سیاه با انتقامی وحشتناک،
‫مارو قدرتمند ظاهر شد!
‫این بیشترین حرفیه که تا حالا زده.
‫این یه کتاب کمیکه.
‫آه.
‫خب، پس، بله.
‫فکر می‌کنم فرشته خداوند
‫یه جورایی شبیه ‫یه قهرمان کتاب‌های کمیکه.
‫"حالا...
‫"...وقتی که عیسی در بیت‌لحم یهودیه به دنیا اومد،
‫"در روزهای هیرود پادشاه، ببین،
‫"مردان دانا از شرق به اورشلیم آمدند."
‫اون تویی، لروی. کلود، اولی، توجه کنید.
‫چطور دانا؟ اونا معلم بودن یا چی؟
‫نه، کله‌پوک، اونا مثل رئیس‌جمهوران هستن.
‫بیاین دعوا نکنیم.
‫تقریبا درسته. ‫اونا پادشاه بودن.
‫خب، چه عجب.
‫شاید بالاخره یکی بگه
‫به اون مهمانخانه‌دار ‫بگه
‫بره اون بچه رو ‫از طویله بیاره بیرون.
‫"و وقتی وارد خانه شدند،
‫"کودک را با مریم، مادرش دیدند،
‫"و به زمین افتادند ‫و او را پرستش کردند.
‫"و وقتی گنجینه‌هایشان را باز کردند،
‫"آنها به او هدیه دادند،
‫"طلا، کندر و مر."
‫صبر کن. اون چیزا چیه؟
‫روغن و عطر.
‫روغن؟ چه جور پادشاه بدبختی روغن میده؟
‫تو پناهگاه آتش‌نشان‌ها هدیه‌های بهتری می‌گیری.
‫در واقع، اون شاه هیرود بود.
‫او مردان خردمند را فرستاد تا نوزاد عیسی را پیدا کنند.
‫ اون بود که هدیه‌های بی‌ارزش فرستاده بود؟
‫در واقع، بدتر از اون بود.
‫هیرود تصمیم داشت ‫بچه عیسی رو بکشه.
‫- خدای من! ‫- ایموجین.
‫اصلاً کی نقش هیرود رو بازی می‌کنه؟
‫ما هیرود رو تو نمایش‌مون نشون نمی‌دیم.
‫چی؟
‫- بیا دیگه! ‫- نه!
‫باید نشون بدین که آخرش کتک می‌خوره.
‫چارلی می‌تونه هیرود باشه.
‫- نمی‌خوام هیرود باشم. ‫- نه!
‫یکی باید اون مهمان‌دار رو هم بگیره.
‫گلادیس، از قدرت فرشته‌ات استفاده کن.
‫نه عزیزم، ‫فکر نمی‌کنم ما...
‫خیلی خب، کافیه. ‫کافیه! کافیه.
‫باشه، باشه.
‫لطفاً، ازتون می‌خوام ‫آروم بگیرید.
‫- شاید عیسی بتونه هیرود رو بکشه. ‫- شزم!
‫- نقاشی قشنگیه، نه؟ ‫- حدس می‌زنم.
‫اون مریم، ‫خیلی سرسخت بود.
‫سرسخت؟
‫آره. خیلی چیزها رو ‫تحمل کرد.
‫چالش‌های بزرگی را پشت سر گذاشتند
‫تا کودکی را به دنیا بیاورند.
‫هوم. به نظر سخت نیست.
‫فقط شیرین و زیبا به چشم میاد.
‫آره. توی اون نقاشی، ‫فکر کنم، آره.
‫چرا اسم شهرمون رو
‫بالای نقاشی گذاشتند؟
‫می‌دونی امانوئل یعنی چی؟
‫نه.
‫یعنی "خدا با ماست."
‫کودک عیسی همین بود.
‫و تو...
‫نقشی که داوطلب شدی بازی کنی
‫به تحقق اون کمک کرد.
‫خیلی جالب بود.
‫فکر کنم.
‫به هر حال...
‫ببین، من...
‫همه شما امشب سوالات خوبی پرسیدید.
‫و این باعث شد که فکر کنم...
‫شاید اگر تماشا گر باشی بیشتر لذت میبری
‫تا اینکه توش ایفای نقش کنی.
‫می‌دونی، می‌تونی واقعاً ‫همه چیز رو جذب کنی،
‫همه جزئیات رو ببینی.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫نه. من این کار رو می‌کنم.
‫فکر می‌کنم شخصیت من
‫باید اون مهمان‌خانه رو آتیش می‌زد.
‫آره. شاید توی نمایش، بتونی
‫مهمان‌دار رو تا کشور بعدی دنبال کنی.
‫ایموجین...
‫واقعا نیاز دارم که اونا خوب رفتار کنن.
‫اگه بتونی ‫کمکم کنی تو این مورد،
‫میتونم مطمئن بشم که ‫وقتی نمایش تموم شد
‫هر دسر که بخوای برات فراهم کنم. نظرت چیه؟
‫قبلاً اینو شنیدم.
‫ایموجین، بریم!
‫باید برم.
‫اوه...
‫- چی به سرت اومده؟ ‫- هردمن‌ها.
‫آه.
‫بازم سعی کردن منو بکشن...
‫اینم از دنیای نمایش، رفیق.
‫من گیج شدم.
‫هیچ کبودی نمی‌بینم. این یه پیروزیه.
‫ما حتی تمرین هم نکردیم.
‫اون فقط داستان کریسمس رو تعریف کرد.
‫هرمن‌ها هیچ‌وقت نشنیده بودنش.
‫فرض کن که هیچ چیزی دربارش نمی‌دونستی،
‫و یکی برات تعریفش می‌کرد.
‫من بیشتر در مورد بابانوئل گیج می‌شدم.
‫نظر تو چیه؟
‫خب، کل قضیه یه کابوس مهمان‌نوازیه.
‫خیلی ضعیفه که یه زن باردار میاد
‫و تنها جایی که براش پیدا می‌کنی تو طویله‌ست.
‫دقیقاً همون چیزی که هردمن‌ها گفتن.
‫تا حالا بهش فکر نکرده بودم. واقعاً بده.
‫ما همه‌اش درباره این طویله چیز های خوب می‌شنویم
‫با حیوانات و کاه خوشبو.
‫اوه. پسرعموهام توی یه مزرعه بزرگ شدن.
‫بویی که میاد اصلاً خوشایند نیست.
‫باید اعتراف کنم، ته دلم،
‫شاید اون بچه‌ها تو دلشون ‫ آدم های خوبی باشن.
‫اونا می‌خواستن هیرود رو زنده زنده بسوزونن، مامان.
‫گفتم "ته دلم."
‫اونا آدم بد درست رو انتخاب کردن. این خودش یه چیزیه مثبته، نه؟
‫چی به سر هیرود اومد؟ حتی نمی‌دونم.
‫کی ممکنه این وقت شب زنگ بزنه...
‫- خانم آرمسترانگ. ‫- خانم آرمسترانگ.
‫این پنجمین باره تو این ساعته.
‫وندلکن بهش گفت که تو هنوز هردمن‌ها رو ننداختی بیرون.
‫باید بدونه چرا اینقدر طول کشیده.
‫عزیزم، بوی این فقط منو یاد
‫این میندازه که تو... تو مشغولی.
‫خدایا...
‫یه حسی دارم که این یه فاجعه واقعی میشه.
‫بیداری، بچه؟
‫چطوری با همه اینا کنار میای؟
‫مطمئنیم که مامان نمی‌تونه هردمن‌ها رو جایگزین کنه؟
‫فکر کنم یه کم دیر شده برای این کار.
‫همش تقصیر منه،
‫چون دست فلج م رو بالا نبردم.
‫یه مردی بود که خیلی ‫عاقل‌تر از من بود و یه بار گفت،
‫"با نگرانی درباره‌ی هر چیزی."
‫"نمی‌تونی حتی یه ساعت ‫به عمرت اضافه کنی
‫و این شامل اجرای نمایش کریسمس هم میشه.
‫اون هرگز هردمن‌ها رو ندیده بود.
‫در واقع...
‫اون اونا رو بهتر از هر کسی می‌شناسه.
‫به هر حال، با من میای؟
‫صبح ‫یه کاری انجام بدیم؟
‫چه کاری؟
‫یه جورایی یه ماموریت.
‫فکر کنم برات خوبه که بری. و کل خانواده.
‫یه چیزی هست که می‌خوام ببینی.
‫باشه.
‫برو بخواب.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫اوان. گرفتی؟
‫آره، آره.
‫ممنون، باب.
‫ممنون. کریسمس مبارک.
‫- اینا چیه؟ ‫- می‌خوای بدونی؟
‫هیچ وقت نمی‌دونستم که تو یه بابانوئل مخفی هستی.
‫خب، دقیقاً مخفی نیست.
‫کمیته کارهای خیریه کلیسا
‫دهه‌هاست که این کار رو انجام می‌ده.
‫این یه راه خوبه برای اینکه از منطقه راحتی‌مون بیرون بیایم و قدمی برداریم.
‫به علاوه، فکر کردم که شماها
‫به یکی از توقف‌هام به‌خصوص علاقه‌مند می‌شید.
‫فکر کنم بعضی از همکلاسی‌هات اینجا زندگی می‌کنن.
‫واقعاً؟ این یکی از ایستگاه‌هاتونه؟
‫هیچ وقت نگفتی که به هردمن‌ها سر می‌زنی.
‫تا امسال به نظر مهم نمی‌اومد.
‫بث، می‌خوای بیای؟
‫فکر نکنم ایده خوبی باشه.
‫باشه.
‫ولی همه باید یادمون باشه که کریسمس برای همه میاد.
‫- مرد ژامبون اومده! - منم می‌خوام!
‫روز ژامبونه!
‫بهم یه تیکه ژامبون بده! بدهش!
‫روز ژامبونه!
‫هی! هی! هی!
‫اون ژامبون ‫برای کریسمسه
‫و اگه کسی ‫قبل از اون دست بزنه،
‫یه شکنجه مخصوص براتون اختراع می‌کنم!
‫- مامانت خونه‌ست؟ ‫- وقتی خورشید بالا نیست.
‫- بابت اون متاسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫بلدم آشپزی کنم.
‫مطمئنم بلدی.
‫خب... اوه، لطفاً بهش بگو که من سر زدم.
‫بزرگترین ژامبون رو برای شما آوردم.
‫کریسمس مبارک.
‫بده به من! من اولین گاز رو می‌خوام!
‫بده به من!
‫ برو عقب، ایموجین!
‫از من دور شو، رالف!
‫ برو عقب! برو عقب!
‫نه مامان و نه بابا خونه نیستن.
‫کشیش هاپکینز می‌گه که نمی‌دونن
‫جایی که مامانشون هست ‫نصفه وقت.
‫شنیدم، ‫وقتی گلادیس دو سالش شد،
‫آقای هردمن سوار ‫قطار شد
‫و دیگه برنگشت.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه سرزنشش کنه.
‫باشه، بث، ‫کافیه.
‫نمی‌تونم باور کنم ‫به حرف‌های اون زن‌ها گوش دادم.
‫چی تو فکرت هست؟
‫چیزی که تو فکرم هست اینه که
‫خانم آرمسترانگ ‫و خانم وندلکن
‫و بقیه هم می‌تونن برن پی کارشون.
‫وای.
‫به هر حال،
‫اونا دستاشونو بالا بردن، ‫و هیچ‌کس دیگه این کارو نکرد.
‫همین و بس.
‫آخ. چی؟
‫چطور می‌تونی یه کتاب ‫از کتابخونه بگیری؟
‫اوم... خب، باید ‫یه کارت داشته باشی.
‫- کارت داری؟ ‫- آره.
‫بده به من.
‫اینطوری کار نمی‌کنه.
‫الان میام پیشت.
‫وای، خدای من.
‫اینجا پول نگه نمی‌دارم، اگه دنبال اون هستی.
‫این کتابخونه‌ست، درسته؟ جایی که کتاب‌ها هستن؟
‫ما اون یکی رو می‌خوایم که توش عیسی هست.
‫و مادرش.
‫- و مردان دانا. ‫- و هیرودس احمق.
‫همونیه که تو کلیسا استفاده می‌کنن.
‫منظورت انجیل هست؟
‫سلام، خانم گربنر.
‫ایموجین و برادراش
‫می‌خوان کارت کتابخونه بگیرن.
‫منم همینطور!
‫و خواهرش.
‫بث! اوه، اوف!
‫- فکر کردم که... ‫- آروم باش، خانم.
‫فقط باید یه سری چیزا رو چک کنیم.
‫ایموجین و رالف توی نمایش
‫نقش مریم و یوسف توی نمایش بازی می‌کنن.
‫آره، می‌دونم.
‫بلیط خریدم. ‫قبل از اینکه بفهمم.
‫هیچ پولی ‫پس نمی‌دن.
‫و حالا، ‫کارت کتابخونه می‌خوای؟
‫تو؟
‫برای قرض گرفتن انجیل؟
‫حالا دیگه همه چی دیدم. ‫هرمن‌ها تو کتابخونه.
‫داستان کریسمس هست.
‫عکس‌ها کجان؟
‫اوه.
‫بعضی از این کلمات عجیب غریبن ‫ولی این چیزا با ارزش اند.
‫- رالف، برو یه کتاب هیرود پیدا کن. ‫- چطوری؟
‫بهت نشون میدم ‫کاتالوگ کارت‌ها رو.
‫چیزی نخر!
‫این از اون کاتالوگا نیست.
‫مامان بث راست می‌گفت. ‫این مریم یه کم سر سخته.
‫هردمن‌ها ‫کتاب‌ها رو زیر و رو کردن
‫کتاب پشت کتاب،
‫دنبال جواب هر سوالی ‫که به ذهنشون می‌رسید.
‫انگشتام مثل یه ساندویچ بوقلمون ‫بریده بریده شده بود
‫از بس که به فهرست کتاب ها برگشتم.
‫- عکس‌ها. ‫- عکس‌ها تو خیلی از کتاب‌ها.
‫خیلی مشق داشتم
‫که مجبور بودم برم کتابخونه
‫اما فکر نمی‌کنم هیچ وقت چیزی
‫به اندازه ایموجین به داستان کریسمس علاقه‌مند بوده باشم.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫چوپان‌ها فقط مشغول کار خودشون بودن،
‫و بوم!
‫آره، می‌فهمم. ‫ولی ما مردان دانا هستیم.
‫ما فقط با یه جعبه آشغال می‌ریم جلو.
‫چرا داری ما رو مجبور می‌کنی ‫همه این کارها رو انجام بدیم؟
‫آلی، اون فیلمی که دوست داری و توش نهنگه، چیه؟
‫زمین هو!
‫فکر می‌کنی اون کاپیتان توی زمین هو!
‫همین‌طوری از خودش درآورد ‫که چطور یه قایق بسازه؟
‫- نه بابا. ‫- درسته.
‫باید مطالعه می‌کرد.
‫فکر کردم این کار رو برای کیک انجام می‌دیم.
‫موضوع کیک هم هست.
‫ولی همچنین، مثل اینکه، ‫ما می‌تونیم یه فیلم بسازیم.
‫توی فیلم‌هایی که می‌بینیم، ‫بازیگره می‌تونه...
‫همه بازیگرها ‫می‌تونن کسی دیگه باشن.
‫اونا می‌تونن تغییر بدن ‫که کی هستن
‫و یه زندگی متفاوت داشته باشن.
‫اونا می‌تونن از زندگی بدبختشون فرار کنن
‫و آدم جدید بشن.
‫این همون کاریه که ما می‌تونیم انجام بدیم.
‫آره.
‫پس من می‌تونم یه پادشاه باشم.
‫آره. شب کریسمس، می‌تونی.
‫نه، گلادیس نمی‌تونه فرشته باشه.
‫چرا، می‌تونم!
‫حداقل می‌تونی امتحان کنی.
‫عالیه. و من فقط می‌تونم یه آدم بیچاره باشم که با تو ازدواج کرده.
‫اون کسیه که به اندازه کافی مهمه
‫که درباره‌اش توی کتاب‌ها نوشتن.
‫و من می‌تونم یه دختر شیرین و خوشگل باشم...
‫ما می‌تونیم همه ی غذایی که دارن رو بگیریم.
‫به علاوه، الان یه مجوز کتاب دارم!
‫داری اونجا خفه می‌شی؟
‫باید برم خونه.
‫هیچ‌کس ازت نخواست بمونی.
‫کلود مجوزش رو دوست داره.
‫این نزدیک‌ترین چیزی به تشکر بود
‫که تا حالا ازش گرفتم.
‫ببخشید دیر کردم.
‫خیلی خوب، بیایید بریم تو گروه‌هامون. فرشته‌ها، شما...
‫اوو...
‫باشه، خوبه. ‫و بقیه...
‫خب... ممنون که ‫سر وقت اومدید.
‫بله، کلود؟
‫میتونیم هیرود رو دار بزنیم؟
‫نه، کلود.
‫هیچکس تو این نمایشنامه ‫نمی‌میره.
‫امشب کلی کار داریم،
‫- پس بریم سراغش. ‫-ببخشید.
‫چرا هنوز اینجا هستن؟
‫چون اونا توی نمایش هستن، ربکا.
‫و همین‌طور هم می‌مونه.
‫اوه، واقعاً؟
‫و دوست داری به من بگی
‫خانم آرمسترانگ، خانم اسلوکام و بقیه مادرها چی بگم؟
‫می‌تونی بهشون بگی که
‫بهترین نمایش کریسمس تا حالا خواهد بود.
‫هوم.
‫می‌خوام با هردمن‌ها درستش کنم.
‫همه آماده باشن.
‫♪ آره ♪
‫♪ هی، آره ♪
‫♪ آره، آره ♪
‫♪ اوه، چه راه زیبایی ♪
‫مگه فرشته خدا نباید چیزی بگه؟
‫هی!
‫آره، ‫اونا هنوز هردمن بودن
‫و بعضی‌ها ‫نمی‌خواستن
‫حتی برای یه لحظه فراموش کنن.
‫♪ باشه ♪
‫♪ اوه، چه راه زیبایی ♪
‫♪ برای بیان خودت ♪
‫♪ دونستن اینکه کریسمس عشقه ♪
‫برو. برو، برو، برو.
‫♪ آره، آره، آره ♪
‫از بچه دور شو!
‫ایموجین، مردان دانا اینجان ‫که اون گرامی بدارن
‫نه اینکه به اون آسیب بزنن، ‫به خاطر خدا.
‫چی می‌شد اگر به خونه ‫از یه راه دیگه نمی‌رفتیم؟
‫چی می‌شد اگر به پادشاه ‫می‌گفتیم بچه کجاست؟
‫- هیرود پیر می‌خواست اونو بکشه. ‫- نه نمی‌خواست!
‫بعداً بهش فکر کردم،
‫و تصمیم گرفتم که اگر هیرود، یک پادشاه،
‫تصمیم به کشتن عیسی، پسر بچه یه نجار، بگیره،
‫و اون می‌دونست کجاست، این کار رو می‌کرد.
‫پس، لروی یه چیزی برای فکر کردن به ما داد.
‫- بس کن! ‫- عیسی نه. هرگز.
‫باشه. بیا یکم آروم‌ترش کنیم، باشه؟
‫بلند شید. بلند شید. ‫نمی‌تونم صداتون رو بشنوم
‫وقتی همه‌تون با هم حرف می‌زنید.
‫آلیس به وضوح فکر نمی‌کرد
‫چیزی از هردمن‌ها ارزش فکر کردن داشته باشد.
‫آیا راهی هست که اونو بخندونیم؟
‫نه، اون این کار را نمی‌کند.
‫اما حداقل به نظر دیگران می‌رسید که تلاش می‌کنند...
‫به روش‌های غیرمنتظره.
‫♪ بزارید همه تو آرامش باشیم ♪
‫♪ و برای همه. ♪
‫♪ همه جنگ‌ها تموم شه ♪
‫خب. همه در جای خودتون باشید!
‫♪ آره ♪
‫با کی باید درباره بازنویسی‌ها صحبت کنم؟
‫شنیدم توی فیلم‌ها بازنویسی می‌کنن.
‫♪ بذار دنیا فکر کنه و در آرامش هم باشه ♪
‫باشه، خدایا.
‫حالا داره ترسناک‌تر می‌شه.
‫پس لطفاً یه کاری کن که به مامان کمک کنی
‫و نمایش رو نجات بدی.
‫همین.
‫آمین.
‫تمرین آخر همون شب قبلش بود
‫شام دورهمی هم بود.
‫کل کلیسا پر از بچه‌ها و والدین بود
‫و اعضای کمیته دورهمی.
‫یعنی خانم اسلوکام فرصت داشت یه کم جاسوسی کنه
‫تا چیزی پیدا کنه که ازش خوشش نیاد.
‫سلام، خانم اسلوکام.
‫سلام!
‫ببخشید بابت این همه شلوغی.
‫این... این فقط به خاطر اینه که این موقع سال کار زیاده،
‫کمیته غذای تیمی تصمیم گرفت ‫امشب بیاد
‫تا غذا رو آماده کنه.
‫امیدوارم مزاحمتون نشیم.
‫نه، نمی‌شید. ما حتی نزدیک آشپزخونه هم نمی‌شیم.
‫حتی نمی‌فهمید که ما اینجاییم.
‫مامان اشتباه می‌کرد.
‫همه می‌دونستن که ما اونجا بودیم ‫قبل از اینکه شب تموم بشه.
‫خب، همه، این یه تمرین لباسه.
‫کی می‌دونه این یعنی چی؟
‫- لباس‌ها. ‫- لباس پوشیدن.
‫بله، برای بعضی‌هاتون.
‫من هیچ‌جور لباسی ندارم.
‫لباس حمام باباتو بپوش. من همیشه این کارو می‌کنم.
‫بابام لباس حمام نداره.
‫پس تو خونه چی می‌پوشه؟
‫زیرپوشش.
‫باشه. اشکالی نداره.
‫امسال به خاطر سالگرد،
‫خانم‌های کمک‌کننده با لباس‌های قشنگ‌تر کمک کردن.
‫می‌تونی مهربون باشی.
‫سلام، ایموجین.
‫نباید الان لباس پوشیده باشی؟
‫می‌پوشم.
‫نقش مریم رو بازی می‌کنم.
‫اوه... نمی‌تونستم تشخیص بدم.
‫شبیه هیچ مریم دیگه‌ای که دیدم نیستی.
‫خب، باید برم شام دسته‌جمعی رو آماده کنم.
‫برای ۵۰۰ نفره.
‫باعث میشه چشم‌هام توی نوری بدرخشه.
‫حالا، نکته اصلی تمرین لباس پوشیدن
‫لباس نمایش نیست.
‫موضوع اینه که نمایش رو
‫بدون توقف اجرا کنیم. فهمیدی؟
‫- فهمیدم. ‫- باشه.
‫من میرم بالا توی تماشاچی‌ها می‌شینم.
‫شروع کن!
‫هورا!
‫آره.
‫لبخند بزنید.
‫به نرده‌ها بچسب.
‫خوبه.
‫اوه. وای خدای من، وقت نمایشه!
‫ایموجین.
‫چی شده؟ لباس نمایشت کجاست؟
‫بچه کجاست؟
‫بچه‌ای نیست. داریم از یه عروسک استفاده می‌کنیم.
‫آره، می‌دونم.
‫چون به خاطر من نتونستید یه واقعی بگیرید.
‫- نه. ‫-درسته
‫اولش کلی بچه پیشنهاد شده بود.
‫از یوجین اسلوپر،
‫که گزینه‌ی امیدوارکننده‌ای بود...
‫...تا جونیور کاتل، ‫که تقریباً چهار ساله بود.
‫پدرش گفت ‫می‌تونه جمع بشه.
‫شنیدم به یه بچه نیاز داریم. ‫می‌تونم کمک کنم.
‫واقعاً؟ عالیه. کی؟
‫همیشه دو یا سه تا بچه دارن
‫توی کالسکه‌ها ‫توی سوپرمارکت.
‫فقط یکی رو برمی‌دارم.
‫ایموجین، ‫امیدوارم شوخی کنی.
‫تو می‌دونی که نمی‌تونی همین‌طوری ‫بچه‌ی یکی رو برداری.
‫شک دارم ایموجین ‫این رو می‌دونست.
‫اون همه چیز دیگه رو هم برداشته بود.
‫اما وقتی همه‌ی والدین ‫در مورد هردمن‌ها شنیدن
‫بچه‌هاشون رو برداشتن و رفتن.
‫- ما امید داشتیم. ‫- الو؟
‫برنیس تول داشت ‫یه بچه‌ی سه ماهه رو نگه می‌داشت.
‫نه، مهم نیست ‫که اون چینیه!
‫مرسی، برنیس!
‫بله!
‫بچه رو به فرزندی قبول کردن
‫و برنیس گفت خیلی زوده
‫که بخوایم بچه رو پس بگیریم.
‫- خب، همین بود.
‫فکر کنم بث از ماشین آوردش.
‫بریم ازش بپرسیم.
‫برادرای ایموجین عروسک رو قایم کرده بودن
‫چون فکر می‌کردن شبیه عیسی نیست،
‫هر چی که معنیش بود.
‫ولی بعد از یه جستجوی بی‌نتیجه، مجبور شدیم شروع کنیم.
‫♪ دور از هیاهو در آخور ♪
‫♪ ای شهر کوچک بیت‌لحم... ♪
‫- ♪ تختخوابی برای خواب نیست... ♪ ‫- ♪ چقدر آرام می‌بینیم... ♪
‫بس کن. بس کن.
‫ردیف عقب... "دور از هیاهو در آخور" اول میاد.
‫من بچه رو دارم.
‫بالاخره. بدون تشکر از شما احمق‌ها.
‫بهش دست نزن!
‫این بچه عیسیه.
‫حالا، ایموجین، نباید چیزی بگی.
‫خب، مردان دانا، باید آروم برید بیرون!
‫این خیلی مهمه، همه. یادتون میاد چی گفتم؟
‫هیچ‌کس تو نمایش ما چیزی نمی‌گه
‫به جز فرشته‌ی خداوند
‫و البته، گروه کر آوازخوان.
‫مریم، یوسف، ‫و بقیه
‫یه تصویر قشنگ برای ما می‌سازن که نگاه کنیم
‫وقتی به کریسمس و معنیش فکر می‌کنیم.
‫معنیش چیه؟
‫یواش یواش داره یادم میره.
‫باشه، بیا از اول شروع کنیم...
‫ایموجین،
‫نمی‌تونی موقع اجرا گوشواره بندازی.
‫می‌دونی که مریم گوشواره نمیندازه.
‫- باید اینا رو بندازم. ‫- چرا؟
‫گوشامو سوراخ کردم
‫و نمی‌خوام به هم بچسبن.
‫تو یه ساعت و نیم ‫به هم نمی‌چسبن.
‫- بهتره بذارمشون بمونن. ‫- دکتر اینو گفت؟ ‫- چه دکتری؟
‫- کی گوشتاتو سوراخ کرد؟ ‫- گلادیس.
‫باشه.
‫یه جفت کوچیک‌تر برای جشن پیدا می‌کنیم.
‫از اول شروع کنیم. خب، پس...
‫فکر کنم باید بهشون بگم ‫چه اسمی براش گذاشتم.
‫نه. یادت باشه، ‫مریم اسم بچه رو انتحاب نمیکنه.
‫بهت گفتم. من اسمشو گذاشتم!
‫نه. نه! یوسف هم ‫اسمشو انتخاب نمیکنم.
‫خدا یه فرشته می‌فرسته ‫تا به مریم بگه
‫اسمش چی باید باشه.
‫من اسمش رو بیل می‌ذاشتم.
‫صبر کن،
‫گلدیس به مریم گفت ‫بچه‌اش رو چی صدا کنه؟
‫نه، گلدیس فرشته‌ست
‫که میاد ‫به چوپان‌ها میگه،
‫"برای شما کودکی به دنیا آمده."
‫برای من! نه اونا. برای من.
‫من کسی‌ام که بچه رو به دنیا آوردم.
‫این یعنی که عیسی برای تمام جهانه.
‫برای همه‌ی ما کودکی به دنیا آمده،
‫حتی آدمای فقیر مثل...
‫می‌دونی، ‫چوپان‌هایی که بازی می‌کنین.
‫چرا نذاشتن مریم ‫خودش اسم بچه‌اش رو بذاره؟
‫فرشته چی کار کرد، ‫فقط اومد و گفت،
‫"اسمش رو بذارید 'عیسی'"؟
‫- بله. ‫- این درست نیست.
‫فرشته می‌گه، ‫"اسمش باید باشه
‫"شگفت‌انگیز، مشاور...
‫"خدای قدرتمند، ‫پدر جاودان،
‫- "شاهزاده صلح." ‫- وای خدای من!
‫اگر مجبور بود همه اینا رو بگه
‫اصلا کلاس اول رو تموم نمیکرد.
‫خیلی متاسفم.
‫داشتم رد می‌شدم و گفتم ‫یه نگاهی بندازم.
‫بهتره برم اون کیک سیب‌زمینی رو چک کنم.
‫ایموجین، بهت گفتم که ‫اسم خدا رو بی‌جا نبری.
‫چطور می‌تونی مریم باشی ‫اگه همه رو ناراحت می‌کنی؟
‫فکر کنم باید ‫یه استراحت کنیم.
‫بیایید پنج دقیقه دیگه ‫اینجا همدیگه رو ببینیم
‫و دوباره شروع کنیم.
‫گفتم بهت ‫فاجعه میشه.
‫فقط می‌خوام بدونین ‫ که هر وقت لازم بود می‌تونم
‫نقش مریم رو بازی کنم.
‫خوبه که گفتی، آلیس.
‫ایموجین، می‌تونم...
‫دارم میرم دستشویی،
‫و این لباس مسخره رو عوض می‌کنم.
‫اینم دخترم ‫. چیزی لازم نداری؟
‫یه جورایی... همه چی اشتباهه.
‫مثل اینکه، ‫همه چیز داره از هم می‌پاشه.
‫من مطمئن نیستم که اصلاً از اولش ‫ استوار بود یا نه.
‫نمی‌تونیم به جای مری، آلیس رو بذاریم؟
‫نمی‌تونیم بذاریم ‫هردمن‌ها اینو خراب کنن
‫برای کلیسا ‫یا تو رو شرمنده کنن.
‫فکر کنم فکر ایموجین داره اذیتش می‌کنه.
‫فقط باید این تمرین رو بگذرونیم.
‫ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم.
‫آتش!
‫دوباره چی شده؟
‫چرا؟ چرا؟
‫دود غلیظی از دستشویی میاد!
‫باشه، باشه، باشه. همه دست همدیگه رو بگیرین.
‫دست بغل دستی تون رو بگیرین و...
‫خیلی خوب، بث، بچه ها رو ببر بیرون.
‫همه، کت‌هاتون رو بردارین.
‫آلیس؟ آلیس؟
‫بث، عزیزم...
‫همه، بیاین. بیاین.
‫حالت خوبه، عزیزم؟
‫وقتی وارد شدم بوی دود حس کردم.
‫بوی دود از توی دستشویی اومد؟
‫هوم.
‫با بابات برو.
‫- می‌دونیم چی شده؟ ‫- اتفاقات هردمن‌ها.
‫بیاین. بیاین، فرشته‌ها.
‫- ایموجین، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫ برو کنار. ‫یه آتش‌سوزی دیگه از هردمن‌ها.
‫- من ترسیدم. ‫- می‌دونم عزیزم. می‌دونم، می‌دونم.
‫- هردمن‌ها؟ توی کلیسا؟ ‫- آره. همشون.
‫خدا به همه‌مون رحم کنه.
‫چه فاجعه‌ای. ‫فقط دردسر.
‫بث، می‌خوام بری ‫و هردمن‌ها رو پیدا کنی، باشه؟
‫- باشه. خیلی خوب. ‫- باشه، برو بیارشون.
‫ایموجین؟ ایموجین؟
‫ تو ایموجین هردمن رو ‫توی دستشویی دیدی؟
‫اوهوم. اونجا بود.
‫و همه می‌دونن اون بچه‌ها سیگار می‌کشن.
‫پس این اتفاق افتاد.
‫مامان، نمی‌تونم هردمن‌ها رو پیدا کنم.
‫خب، همین‌جا بودن، نبودن؟
‫من همه جا رو گشتم. اونا رفتن.
‫و بعد دیانا ایموجین رو می‌بینه ‫که اونجا وایساده.
‫همه جا پر از دود شده.
‫سلام؟ اون سیگار کشیده. ‫اون آتیش رو یه کاری کرد که گُر بگیره .
‫این باید آخرین ضربه باشه.
‫بیا زود قضاوت نکنیم، ربکا.
‫این جوری برات خوشایند نیست؟
‫مریم این کار رو کرد!
‫و میلیون‌ها کار دیگه، کشیش.
‫دوست داری بشنوی؟
‫- حالا چی میشه، مامان؟ ‫- راستش رو بخوای، نمی‌دونم.
‫حالا اونا کنسلش می‌کنن؟
‫ممکنه تلاش کنن.
‫گریس گفت: فرشته‌ی خداوند
‫مثل یه قهرمان کمیک بوکه.
‫این همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ ‫یه کار هرمن؟
‫شنیدم کل مدت درباره‌ی لباس حرف می‌زنن.
‫ببخشید. بچه‌های هرمن ‫درباره‌ی لباس
‫در طول تمرین‌ها حرف نمی‌زنن.
‫اون یه پسر دیگه بود.
‫آلیس می‌گه که اونا درباره‌ی ‫کشته شدن عیسی حرف زدن.
‫این توی کتاب مقدسه.
‫خب، واقعاً نباید اینجا باشن.
‫- نه. ‫- موافقم.
‫هر جا دود باشه، ‫آتش هم هست.
‫- یعنی، واقعاً. ‫- باشه، باشه، همگی. لطفاً.
‫تو کسی هستی که همه‌ی کارها رو انجام دادی، نه اونا.
‫اگه بتونی بهم بگی که این خوب پیش میره، بهت اعتماد می کنم.
‫متاسفم، ‫نمی‌تونم اینو بهت بگم.
‫کشیش هاپکینز، ‫ما منبع دود رو پیدا کردیم.
‫بله، قربان؟
‫کیک سیب‌زمینی من!
‫اما من دود رو دیدم ‫که از دستشویی می‌اومد.
‫به همین دلیل زنگ زدم.
‫هیچ آتیشی توی دستشویی نبود.
‫اما وقتی همه اینجا بودن،
‫کیک سوخت.
‫ممنون، آقایون. برید خونه.
‫کارمون اینجا تمومه. باشه؟
‫تمرین لباس تموم شد.
‫الان درست گفتم؟ ‫"همه چی تمومه"؟
‫آره، درست گفتی.
‫هیچ‌کس حتی نمیگه ببخشید؟
‫بیا بریم خونه.
‫اوه...
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫فکر کنم داری کار فوق‌العاده‌ای می‌کنی، مامان.
‫هوم. مرسی عزیزم.
‫هرچند فکر نمی‌کنم کسی دیگه با تو موافق باشه.
‫احتمالاً نه.
‫فقط فکر کردم ‫می‌تونم یه جوری انجامش بدم.
‫و اینکه می‌تونه ‫بهترین نمایش تا الان باشه،
‫حتی با هرمن‌ها.
‫الانم خیلی دیر شده که اونا بخوایم رو جایگزین کنیم؟
‫فکر نمی‌کنم این کار درست باشه عزیزم.
‫همچنین نحوه صـحبت اون زنا
‫درباره هردمن ها درست باشه
‫فراموش نکن.
‫کل نکته داستان اینکه...
‫همونقدر که برای ما به دنیا اومد
‫همون قدر هم عیسی برای هردمن‌ها به دنیا اومد
‫اگه اونا رو دور کنیم
‫اصل داستان رو از دست میدیم
‫اما اگه اونا همه‌چیز رو برای تو خراب کنن چی؟
‫احتمالاً این کار رو می‌کنن.
‫اما موضوع من نیستم.
‫داری کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دی، مامان.
‫بذار اول ببینیم فردا شب چی می‌شه.
‫چی شده عزیزم؟
‫مامان؟
‫در موردش دعا کردم، ‫و باهات موافقم.
‫باید با هردمن‌ها بمونی.
‫مرسی عزیزم.
‫ولی نمی‌تونم با خونه هردمن‌ها تماس بگیرم.
‫- قطع شده؟ ‫- فکر نمی‌کنم.
‫امیدوارم نشنیده باشن ‫که مردم
‫چی در موردشون می‌گفتن.
‫صبر کن. ایموجین شونه خالی کرده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چطور می‌تونه شونه خالی کنه؟
‫- اون نمی‌تونه این کارو با تو بکنه! ‫- همه چی درست می‌شه، بث.
‫آلیس می‌دونه چطور نقش مریم رو بازی کنه. ‫همه چی خوب می‌شه.
‫یا، خب، می‌دونی،
‫یا میشه همون چیزی بود که همیشه بود.
‫نمی‌تونه همون چیزی باشه ‫که همیشه بوده!
‫بث، کجا داری میری؟
‫بث؟
‫این یکی رو برام توضیح بده.
‫قبلاً، تنها راهی که نمایش جواب میداد
‫بدون هردمن‌ها بود.
‫حالا، تنها راهی که می‌شد جواب بده، با اونا بود.
‫شاید مامانم رئیس کمیته‌ نبود یا کسب و کار نمی‌چرخوند
‫یا لباس شیک و مجلسی خرید نمی کرد
‫اما وقتی هیچکس دیگه‌ای کار درست رو انجام نمیداد، اون کار درست رو انجام میداد.
‫پس حالا، من باید این کار رو می‌کردم.
‫و این یعنی باید به تنهایی با ایموجین هردمن روبرو می‌شدم.
‫سلام، گلادیس.
‫باید با ایموجین صحبت کنم.
‫باشه، پس.
‫چی می‌خوای؟
‫بعد از این همه سواری،
‫فکر می‌کردم باید بفهمم چی بگم.
‫میلیون‌ها چیز توی سرم می‌چرخید.
‫اما وقتی در رو باز کرد، تنها چیزی که تونستم بگم این بود...
‫سلام.
‫صبر کن!
‫چرا دیشب رفتی؟
‫هوا سرد بود.
‫داشتن سعی می‌کردن بفهمن چی شده.
‫یه مشت احمق دور هم وایساده بودن،
‫ که خودشونو می خاروندن.
‫فهمیدن که کار ما بوده، بعد شروع کردن به گشتن.
‫نه، نه، یه کیک سوزوندن.
‫مهم نیست چی شد. می‌دونستن کار من بوده.
‫فکر می‌کنن سیگار می‌کشی. فقط فرض کردن...
‫البته که این کارو کردن.
‫خب، داشتی سیگار برگ می‌کشیدی؟
‫آره.
‫اوه.
‫ام... خب، نباید سیگار بکشی.
‫- فهمیدم. خداحافظ. ‫- صبر کن!
‫- می‌خوای توی نمایش شرکت کنی؟ ‫- نه.
‫- چی؟ ‫- نمی‌خوام شرکت کنم.
‫ولی فکر می‌کردم می‌خوای کس دیگه‌ای باشی. مثل توی فیلم.
‫چیزها تغییر کرده. خداحافظ.
‫- اشکالی داره؟ ‫- بله. اشکال داره. خیلی هم داره!
‫مادرم برای تو ایستاد. ‫او برای تو جنگید.
‫تقریباً همه شهر ازش متنفرن به خاطر این.
‫ولی او این کار رو کرد. چون به تو اهمیت می‌ده.
‫تو به چی اهمیت می‌دی؟
‫شما نمی‌خواستید من توی نمایش باشم.
‫درسته؟
‫- اوضاع عوض شده. ‫- واقعاً؟
‫مامانم می‌خواد تو مریم باشی.
‫باشه؟
‫بله، بهش گفتم ‫اجازه نده تو این کار رو بکنی.
‫ولی بهت یه فرصت داد.
‫مردم از همه جا دارن میان
‫و دیگه خیلی دیره ‫که همه نقش‌ها رو عوض کنیم
‫و امیدوار باشیم که همون ‫نمایش قدیمی و خسته‌کننده باشه...
‫نمی‌تونم انجامش بدم!
‫من هیچ‌وقت دختری که توی نقاشیه نخواهم بود.
‫اما نمی‌تونیم یه نقاشی روی صحنه داشته باشیم.
‫ما به یه آدم واقعی نیاز داریم.
‫- آلیس انجامش می‌ده. ‫- درسته. "آلیس انجامش می‌ده."
‫همه مریم رو دوست دارن
‫چون مهربونه و خوشگله.
‫و من هیچ‌وقت مثل اون نمیشم...
‫فکر نمی‌کنی می‌تونی مهربون باشی
‫چون خیلی سرسختی.
‫ سرسختی بچه ی تو دنیا، درسته؟
‫اما اگه از نمایش انصراف بدی، ‫نه مهربون می‌شی و نه سرسخت.
‫علاوه بر این، مریم،
‫مریم واقعی، براش مهم نبود ‫که دیگران چی فکر می‌کنن
‫و کار سخت رو انجام داد، ‫حتی اگه وحشتناک بود.
‫تو هم یه جورایی ‫مثل اون هستی،
‫لطفاً بیا نمایش رو اجرا کن.
‫برای مامانم؟
‫حتی اگه فقط برای اینه که ‫همه رو عصبانی کنی؟
‫متاسفم. من یه هردمنم. ‫من اون نیستم. (اشاره به مریم)
‫شمع‌هامون حداقل عالی به نظر می‌رسن.
‫خب...
‫ما اینجاییم.
‫تو موفق شدی. بهش افتخار کن.
‫درسته، بث؟
‫ما هیچ‌وقت کل نمایش رو تمرین نکردیم.
‫نمی‌دونم امشب چی میشه.
‫اگه هردمن‌ها بیان،
‫ممکنه اولین نمایش کریسمس در تاریخ باشه
‫که یوسف و مردان دانا با هم دعوا کنن.
‫مریم یه سیگار روشن می‌کنه و با بچه فرار می‌کنه.
‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫اون واقعاً اینو نمیگه.
‫این چیزی ـه که تو تئاتر می‌گن.
‫خانم آرمسترانگ تو کتاب یادداشت‌هاش دربارش نوشته.
‫هی، به خودت نگاه کن.
‫اوه... خیلی تنگه.
‫خیلی خوب به نظر می‌رسی. می‌تونی بری پشت صحنه.
‫فکر نکنم بیان.
‫فکر کنم به آلیس نیاز دارم.
‫فهمیدم.
‫آلیس؟
‫شاید امشب لازم باشه نقش مریم رو بازی کنی.
‫- خب، شروع شد. ‫- آره.
‫بال شرلی به من خورد.
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫وقتی برگشت، فقط خم شو.
‫باشه.
‫مری و جوزف لباس پوشیدن و آماده رفتن هستن.
‫عالیه، آلیس.
‫ممنون از همگی که اومدین.
‫به مدت ۷۵ سال
‫این نمایش فرصتی بوده
‫تا به ما یادآوری کنه کریسمس درباره کیه.
‫امسال، اوه،
‫یه کم متفاوت شده
‫از اونچه که برنامه‌ریزی کرده بودیم.
‫که باید بگم، برای اولین باره که این جشنواره اینطوری شده.
‫راستش،
‫خیلی چیزها اتفاق افتاده تا ما به اینجا برسیم،
‫که واقعاً نمی‌دونم امشب چی می‌خواد بشه.
‫اما شاید این چیز بدی نباشه.
‫چون مریم و یوسف هم خیلی مطمئن نبودن.
‫ممنون که اومدید.
‫و کریسمس مبارک.
‫- حالت خوبه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫باشه.
‫♪ در یک آخور ♪
‫♪ بدون گهواره برای خواب ♪
‫♪ عیسی کوچولو ♪
‫♪ سر شیرینش رو گذاشت ♪
‫♪ ستاره‌ها در آسمان روشن... ♪
‫اون داره چیکار می‌کنه؟
‫♪ نگاه کرد به جایی که خوابیده بود... ♪
‫چی شده؟
‫♪ عیسی کوچولو ♪
‫♪ خوابیده روی کاه ♪
‫♪ گاوها دارن صدا میکنن ♪
‫♪ بچه بیدار میشه ♪
‫♪ اما عیسی کوچولو... ♪
‫اون چی پوشیده؟
‫یه چیزی از خونه آورده.
‫گفت اگه می‌خواد این کارو بکنه،
‫می‌خواد شبیه مریم واقعی باشه.
‫اونا شبیه پناهنده‌ها به نظر می‌رسن. اوه.
‫آره.
‫درسته.
‫در زمان سزار آگوستوس،
‫حکمی صادر شد که همه دنیا باید مالیات بدن.
‫و یوسف با مریم، همسرش به بیت‌لحم رفت...
‫♪ ای شهر کوچک بیت‌لحم ♪
‫♪ چقدر آرام دراز کشیده‌ای ♪
‫♪ بالا خواب عمیق و بی‌رویای تو ♪
‫♪ ستاره‌های خاموش می‌گذرند ♪
‫♪ اما در خیابان‌های تاریک تو می‌درخشد ♪
‫♪ نور جاودانه... ♪
‫چرا داری عروسک رو آروغ می‌زنی؟
‫اینطوری به گلادیس کمک می‌کردم وقتی بچه بود.
‫♪ امشب در تو ملاقات می‌کنند... ♪
‫واقعا که!
‫آروغ گرفتن عیسی نوزاد ‫انگاریی که باد گلو داشته.
‫این قطعاً ‫توی برنامه نبود.
‫خب، من خوشم میاد.
‫فکر می‌کنی عیسی کوچولو ‫نیاز به آروغ نداشت؟
‫اون...
‫و در آن منطقه، چوپانانی در صحرا بودند،
‫که شبانه بر گله‌ هایشان نظارت می‌کردند.
‫♪ در حالی که چوپانان شبانه بر گله‌ها نظارت می‌کردند ♪
‫♪ همه نشسته بر زمین بودند ♪
‫♪ فرشته‌ی خدا فرود آمد ♪
‫♪ و بزرگی درخشید ♪
‫و فرشته‌ای از خدا بر آن‌ها نازل شد.
‫هی!
‫برای شما کودکی به دنیا آمده!
‫منتظر چی هستی؟ ‫برو بچه رو ببین!
‫آه.
‫زود باشید!
‫♪ ما سه پادشاه از شرق هستیم ♪
‫♪ با هدیه‌ها از دوردست‌ها می‌آییم ♪
‫♪ دشت و چشمه ♪
‫♪ دشت و کوه... ♪
‫می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫اونا کندر ندارن
‫و یا مر و طلا.
‫یه چیز دیگه آوردن
‫و من بلافاصله فهمیدم از کجا اومده.
‫احتمالاً حتی ژامبون هم دوست ندارن.
‫چرا، دوست دارن. عاشق ژامبونن.
‫ژامبون من توی نمایش ـه.
‫و وقتی عیسی به دنیا آمد،
‫مردان دانا از شرق آمدند تا او را پرستش کنند،
‫و هدایایی از طلا و کندر و مر را آوردند.
‫قرار بود برن.
‫دارن همه چیزو خراب می‌کنن.
‫کاملاً منطقیه که مردان دانا
‫بشینن و استراحت کنن.
‫راه درازی اومدن.
‫انتظار داری ژامبون رو بدن و برن؟
‫اونا ژامبون نیاوردن!
‫♪ این کودک کیست که آرام گرفته است ♪
‫♪ بر زانوی مریم، خوابیده است؟ ♪
‫♪ که فرشتگان... ♪
‫در مورد خراب کردن همه چیز،
‫به نظرم که هردمن‌ها
‫نمایش را خیلی بهتر کردند.
‫فقط با انجام دادن کاری که طبیعی بود.
‫مثل آروغ زدن بچه، مثلاً.
‫یا فکر کردن که ژامبون هدیه بهتری می‌شه
‫تا خیلی از عطر یا روغن.
‫معمولاً وقتی ترانه به «شب خاموش» می‌رسیدیم،
‫از کل ماجرا خسته می‌شدم،
‫نمی‌تونستم صبر کنم که تموم شه.
‫اما این بار اینطور احساس نمی‌کردم.
‫تقریباً آرزو داشتم که نمایش
‫با هدایت هرمن‌ها ادامه پیدا کند،
‫فقط برای اینکه ببینم دیگر چه کار می‌کنند.
‫فهمیدم که من واقعاً هرگز
‫تولد مسیح را ندیده بودم.
‫ولی ایموجین داشت کمکم می‌کرد ‫که دقیق تر از همیشه ببینم.
‫♪ شب خاموش ♪
‫♪ شب مقدس ♪
‫♪ همه جا آرام ♪
‫♪ همه جا روشن ♪
‫♪ دور آن مادر و کودک... ♪
‫و بعدش ‫اتفاق افتاد.
‫همه این مدت منتظر بودند ‫تا هردمن‌ها
‫یه کار کاملاً غیرمنتظره انجام بدن.
‫و واقعاً...
‫نگاه کن.
‫اون داره گریه می‌کنه.
‫مریم داره گریه می‌کنه.
‫در اون لحظه...
‫ایموجین هردمن داستان واقعی کریسمس رو تجربه کرد
‫خودشم برای اولین بار.
‫و ما هم همینطور.
‫♪ در زمان تولدت ♪
‫خب...
‫این بهترین نمایش کریسمس بود که تا حالا دیدیم.
‫ تعظیم کن.
‫تعظیم کن. دارن برات دست می‌زنن.
‫همه موافق بودن که بهترین بود
‫اما هیچ‌کس دقیقاً نمی‌دونست چرا.
‫یه چیزی که می‌دونستم،
‫به خاطر مادرم و درک اون
‫از داستان کریسمس،
‫هرمن‌ها بالاخره به
‫چیزی که همیشه لازم داشتن رو به دست آوردن.
‫یه جامعه.
‫چیزی به ما دادند که همیشه بهش نیاز داشتیم.
‫سال‌ها به شگفتی کریسمس فکر می‌کردم
‫و راز تولد عیسی
‫و هیچ‌وقت واقعاً درکش نکردم.
‫اما حالا، دیگه به نظر نمی‌رسید که خیلی مرموز باشه.
‫وقتی ایموجین از من پرسید که نمایش درباره چیه،
‫بهش گفتم درباره عیسیه.
‫اما این فقط بخشی از ماجرا بود.
‫درباره یه نوزاد جدید بود
‫و مادر و پدر فقیرش
‫در دردسر بزرگی بودند.
‫نه پولی، نه جایی برای رفتن، ‫نه دکتری،
‫نه کسی که بشناسند، نه احترامی.
‫اما آن‌ها کسانی بودند ‫که خدا انتخاب کرد
‫تا به تغییر دنیا کمک کنند.
‫در مورد ایموجین،
‫کریسمس به یکباره به سراغش آمد.
‫ممنون که برگشتی.
‫تو منو مجبور کردی.
‫فکر نمیکنم.
‫بفرما اینم ژامبون ت ‫وسیله اجرای عالی بود.
‫-وسیله اجرا نبود. ‫-یه هدیه از طرف پسر ها بود.
‫و...
‫من یه چیز دیگه هم دارم.
‫فهمیدم وقتشه که اینو ‫بهت برگردونم
‫ممنونم
‫پس الان که نمایش تموم شد،
‫احتمالا تو قصد نداری دوباره اینجا بیای.
‫ولی شاید هفته دیگه بتونی بیای؟
‫تا وقتی که خوراکی باشه، میام.
‫دقیقاً درسته.
‫مگه نه؟
‫ چی؟
‫نقاشی.
‫منظورش از "دقیقاً درسته" چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم ایموجین از ایده مریم توی نقاشی خوشش اومده بود.
‫خیلی پاک و معصوم به نظر می‌رسید.
‫انگار هیچ کار دیگه‌ای نکرده
‫جز اینکه شب کریسمس عیسی رو به دنیا آورده.
‫ایموجین یه بار بهم گفت،
‫"من اون نیستم."
‫اما برای من...
‫مریم همیشه شبیه ایموجین هردمن میمونه.
‫به همین دلیل...
‫ما هنوز هم از این پتو استفاده می‌کنیم ‫حتی بعد از این همه سال.
‫خب، دوستان،
‫حالا که می‌دونید چرا
‫این نمایش برامون اینقدر مهمه...
‫نمی‌دونم، کسی دوست داره نقشی بازی کنه؟
‫وای،
‫چه دست‌های زیادی!
‫خوشبختانه، ما کلی نقش داریم
‫و هیچ نقشی کوچیکی نیست.
‫خب، والدین عزیز، ‫اگه می‌خواید،
‫همه رو ببرید به سالن اصلی،(سالن محراب)
‫همه رو مرتب می‌کنیم.
‫نقش‌ها رو بهتون می‌دیم
‫و اولین تمرینمون رو شروع می‌کنیم.
‫خب، برید بیرون.
‫می‌تونم اونو رو تنم کنم؟
‫اوه، هوم...
‫خب، اونا بال‌های گلادیس بودن.
‫اون نمی‌ذاره کسی دیگه اونا رو بپوشه.
‫ولی اگه بری پایین،
‫یه دست جدید برات پیدا می‌کنیم.
‫"هی. نزد شما کودکی متولد شده."
‫♪ برو بگو روی کوه‌ها ♪
‫♪ از تپه‌ها و همه جا ♪
‫♪ برو بگو روی کوه‌ها ♪
‫♪ که عیسی مسیح به دنیا اومده ♪
‫♪ پایین توی آخور فقیرانه ♪
‫♪ مسیح فروتن ما به دنیا اومد ♪
‫♪ و خدا نجات رو برامون فرستاد ♪
‫♪ اون صبح مبارک کریسمس ♪
‫♪ و من گفتم برو بگو روی کوه ♪
‫♪ بالای تپه‌ها و همه جا ♪
‫♪ برو بگو روی کوه ♪
‫♪ که عیسی مسیح به دنیا اومده ♪
‫♪ وقتی چوپان‌ها نگهبانی می‌دادن ♪
‫♪ بر فراز گله‌های خاموش در شب ♪
‫♪ ببین در سراسر آسمان‌ها ♪
‫♪ نوری مقدس درخشید ♪
‫♪ و من گفتم برو بگو بر کوه ♪
‫♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
‫♪ برو بگو بر کوه ♪
‫♪ که عیسی مسیح به دنیا آمد ♪
‫♪ حالا گوش کن به من ♪
‫- ♪ برو... ♪ ‫- ♪ برو... ♪
‫♪ ...بگو بر کوه ♪
‫♪ روی کوه ♪
‫♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
‫- ♪ برو... ♪ ‫- ♪ برو... ♪
‫♪ ...بگو روی کوه ♪
‫♪ که عیسی مسیح به دنیا آمده ♪
‫♪ برو بگو روی کوه ♪
‫♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
‫♪ برو بگو روی کوه ♪
‫♪ که عیسی مسیح به دنیا آمده ♪
‫♪ هوو! ♪
‫♪ برو بگو به کوه ها ♪
‫♪ ای همه وفاداران بیایید ♪
‫♪ شاد و پیروز ♪
‫♪ بیایید، ای بیایید ♪
‫♪ به بیت لحم ♪
‫♪ بیایید و او را ببینید ♪
‫♪ پادشاه فرشتگان زاده شد ♪
‫♪ بیایید او را بپرستیم ♪
‫♪ مسیح خداوند ♪
‫♪ بخوانید گروه‌های فرشتگان ♪
‫♪ با شادی بخوان ♪
‫♪ ای همه شهروندان ♪
‫♪ از بهشت بالا ♪
‫♪ جلال بر خدا ♪
‫♪ جلال در بالاترین ♪
‫♪ بیا، بیایید او را بپرستیم ♪
‫♪ مسیح خداوند ♪
‫♪ بیا و او را ببین ♪
‫♪ پادشاه فرشتگان زاده شد ♪
‫♪ بیا، بیایید او را بپرستیم ♪
‫♪ مسیح خداوند ♪
‫♪ اوه، مسیح... ♪
‫♪ خداوند ♪