‫از سال 1965 تا سال 1973،
‫یک عکاس از اعضای باشگاه موتورسواران ‫در ایالت‌های میانه، مصاحبه کرد.
‫این فیلم برگرفته از کتابی‌ست که او نوشته.
‫چیه؟
‫باید از روی جنازه‌ام رد بشین ‫تا این جلیقه رو درارین.
‫از روی جنازه‌ی این جِقِله بچه؟
‫بیا اینجا ببینم.
‫پائولی، اون کوتاه نمیادا.
‫بلند بشه، دعوا رو ادامه میده.
‫بهتره کوتاه بیای دیگه.
‫خودم مجبورت می‌کنم کوتاه بیای.
‫این موتور مال توئه؟
‫هنری!
‫از وقتی با بنی آشنا شدم...
‫همه‌اش دردسر بوده.
‫بیشتر از قبل زندان رو دیدم...
‫بیشتر توی دادگاه بودم و ‫با وکیلای بیشتری ملاقات کردم.
‫پس این نمی‌تونه عشق باشه.
‫بیشتر یه نوع حماقت‌ـه.
«موتورسواران»
[مصاحبه‌ی کتی] [ سال 1965]
‫تهشم میگن بخاطر بچه‌هاست ‫می‌گیرید چی میگم؟
‫میگن همه باید بچه‌هاشون رو بیارن.
‫ما بچه‌هامون رو میاریم ‫و شوهرا حسابی خوش می‌گذرونن
‫و زنای بدبختشون هم ‫حسابی بهشون غر می‌زنن.
‫به نظر من که خوب نیست.
‫- بخوایم بچه‌ها رو بیاریم ‫- هان؟
‫آوردن بچه‌ها خوب نیست.
‫آره.
مخصوصا وقتی که مردامونم هستن
‫خب، جانی اسمش رو گذاشته ‫"پیک‌نیک با خانواده"
‫قراره بچه‌های خودشم بیاره.
‫آره، ولی اون اونقدر نیست که ‫بهش خوش نگذره.
‫نه، ولی پارسال، دینگی هم بود
‫راستش من هیچ‌کدوم از...
‫آدم‌های اونجا رو نمی‌شناسم، خب؟
‫کتی اون موقع رو یادته که بهم گفتی...
‫وقتی اولین بار اون‌ها رو دیدی...
‫- آره ‫- اینکه تو چطوری...
‫خب، الان عوض شدم. ‫و اینجوریم.
‫خیلی‌خب، چرا درباره‌اش باهام حرف نمی‌زنی؟
‫خب، توی یک سال... ‫منظورم سال گذشته است...
‫چیه؟ می‌خوای از همون اولش شروع کنم؟
‫پارسال ‫دوستم باهام تماس گرفت...
‫بهم گفت بیا به سمت ‫خیابان «گرند اند دیویژن»
‫یکم پول لازم داشت ‫و گفت یه کافه اونجاست.
‫رفیق، اون پسر خوشگله...
‫- که پشت میز بیلیاردـه، کیه؟ ‫- اوه
‫کتی، ‫عمراً دلت بخواد با اون بری بیرون.
‫برای چی؟
‫هیچ شباهتی به بقیه این حیوونا نداره.
‫چون هیچکس دلش نمی‌خواد با اون بره بیرون.
‫برای چی؟
‫چون با موتورش تصادف می‌کنه.
‫هربار که سوارش میشه تصادف میکنه
‫ ‫ عه، باشه
‫بذار برم برات کیک بیارم.
‫سلام.
‫من بنی‌ام.
‫سلام.
‫الان داریم چیکار می‌کنیم؟
‫مثلاً...
‫داریم با هم گپ می‌زنیم؟
‫آره، به گمونم.
‫خب، من باید برم خونه.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫تو باید بری.
‫اینجا دیگه کجاست، مگه رستورانِ گردون‌ـه؟ (رستورانی سلف سرویسی که میز غذاش می‌چرخه)
‫اسمت چیه؟
‫کتی.
‫خب، کتی...
‫نگران نباش!
‫نگران چی نباشم؟
‫هیچی.
‫من جانی‌ام، رئیس این باشگاه. ‫و اینکه...
‫این بچه‌ها، فقط می‌خوان یکم خوش بگذرونن ‫باشه؟
‫ولی من نمی‌ذارم اتفاقی برات بیفته.
‫عه، جداً؟ ‫مگه قراره چه اتفاقی برام بیفته؟
‫هیچی.
‫هه هه، باشه ‫خب، بابتش ممنونم.
‫از آشناییت خوشحال شدم. ‫من باید برم، خداحافظ.
‫یه گوشه منتظر اتوبوس وایسادم ‫و با خودم گفتم...
‫خدایا، می‌دونی چیه!
‫انگار، قراره یه اتفاقی برام بیفته.
‫- هی، یالا سیندرلا خانم ‫- خدای من
‫بیا بریم موتورسواری.
‫یالا دیگه...
‫بیا بریم موتورسواری!
‫نترس.
‫سیندرلا! ‫سیندرلا!
‫باشه، باشه.
‫- باشه، باشه، باشه، باشه ‫- بهت آسیب نمی‌زنه
‫- باشه ‫- جداً؟
‫- برو موتورسواری ‫- نترس باشه؟
‫فکر می‌کنین اینکار رو می‌کنه؟
‫هی، توی بزرگراه می‌بینیمتون.
‫و اون تمام چراغ راهنماها رو رد کرد
‫احتمالاً هم دلیلش این بود که ‫یه وقت من پیاده نشم.
‫هرچند منم نمی‌خواستم پیاده بشم.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫تاحالا توی تمام عمرم...
‫سوار موتور نشده بودم.
‫و بالاخره رفتیم توی بزرگراه...
‫و همون موقع بود که این اتفاقا افتاد.
‫همون موقع بود که ‫همشون رو برای اولین بار دیدم.
‫منظورم اینه که، واقعاً دیدمشون.
‫دیدی کتی؟
‫بهت گفتم نیاز نیست نگران باشی.
‫بچه‌هامون فقط می‌خواستن باهات برن بیرون ‫همین.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫اما من تا نزدیکای چهار صبح...
‫نرفتم خونه.
‫و قسم خوردم ‫دیگه هیچ‌ وقت باهاشون بیرون نرم.
‫چون مثل یه مشت حیوون بودن.
‫آخه مثل من حرف نمی‌زدن.
‫همش می‌گفتن فلان و بیسار ...
‫ولی وقتی شب تموم شد ‫حس کردم دیگه گوشم پر شده از...
‫گوش دادن به لاف زدن و خالی بندیاشون.
‫خب، بنی من رو بُرد خونه
‫و نامزدم ‫تو ایوان، منتظرم نشسته بود.
‫خیلی‌خب.
‫شب بخیر. ‫خداحافظ.
‫کدوم گوری بودی؟
‫دیگه دلم نمی‌خواد اونا رو ببینم.
‫واقعاً احمق بودن.
‫بنی تمام شب رو همونجا موند
‫و نرفت خونه.
‫عجب دیوونه‌ای‌ـه...
‫اگه نامزدم از سرکار برگرده
‫و تو هنوز اونجا نشسته باشی ‫به شدت عصبی میشه.
‫بهش گفتم بره ‫ولی اون نرفت.
‫بهتره یه جوری از شرش خلاص بشی.
‫خودت برو از شرش خلاص شو. ‫من قبلاً تلاشم رو کردم.
‫ ‫ کجا میری؟
‫حوصله‌ی این بازی‌ها رو ندارم ‫فهمیدی؟
‫حوصله‌ی چی رو نداری؟
‫خب میگی من چیکار کنم؟
‫دیگه نیستم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- من دیگه نیستم
‫می‌خوای بری دورهمی؟
‫پنج هفته بعدش، باهاش ازدواج کردم.
‫آروم برو.
‫وو-هو!
‫وای، ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫عه.
‫چندین ماشین پلیس...
‫اون رو در بزرگراه 64، ‫و بین زمین‌های کشاورزی، متوقف کنن.
‫بنجامین کراس...
‫بنجامین؟
‫چه باکلاس!
‫بنجامین کراس از پارک الموود...
‫به 18 تخلف راهنمایی و رانندگی ‫متهم و دستگیر شد.
‫صرف نظر از سابقه‌های قبلی او...
‫در این عملیات تعقیب و گریز ‫او از هفت چراغ قرمز عبور کرده
‫با سرعت بیش از 85 مایل در ساعت، ‫موتورسواری کرده
‫آن هم در دو منطقه‌ی نزدیک به مدرسه ‫که باید سرعت 20 مایل در ساعت داشته باشد
‫و به چهار عدد از ‫خودروهای شهرداری...
‫خسارت وارد کرده است.
‫کراس با قید وثیقه 2500 دلاری آزاد شده
‫و قرار است در نهم دسامبر ‫در دادگاه جرائم رانندگی شهر پارک ریج
‫محاکمه شود.
‫هی بچه جون.
‫چند تا چراغ قرمز رو رد کردی؟
‫اونا میگن هفت تا ‫ولی خب...
‫خب چی؟
‫منم فکر کنم همین حدودا باشه.
‫ولی حس کردم بیشتره.
‫جانی همیشه بنی رو دوست داشت.
‫برای چی؟
‫خب، چون جانی همیشه ‫چیزی که بنی داشت رو می‌خواست.
‫و اون چی بود؟
‫که به هیچ چیزی اهمیت نده. ‫هی!
‫دینگی، به بچه‌ها بگو ‫موتوراشون رو از روی چمن بردارن
‫خدای من. ‫هه.
‫خانواده‌ی دوست قبلیم ‫ اون طرف خیابون زندگی می‌کنن.
‫و همیشه این موتورها رو می‌بینن.
‫هی، میشه یکم بیشتر درباره‌ی جانی بهم بگی.
‫- مثلاً چی بگم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫مثلاً اینکه چطوری اون باشگاه رو راه انداخت!
‫می‌دونی چطوری باشگاه رو راه انداخت؟
‫اینطور که شنیدم ‫داشته تلویزیون می‌دیده.
‫می‌دونی، جانی مثل بقیه این بچه‌ها نیست.
‫می‌دونی که اون‌ها چقدر مُفت‌خور و عَلافن؟
‫اون یه خنگ با افکار قدیمی نیست.
‫ولی جانی کار خوبی داره. خب؟
‫و از وقتی هم که می‌شناسمش این شغلش رو داره.
‫- چه شغلی؟ ‫- راننده کامیون‌ـه
‫اون راننده کامیون‌ـه.
‫مسیرهای کوتاهی هم میره. ‫مثل ایالت‌های میانه.
‫ولی خب، خانواده هم داره.
‫- که اینطور ‫- آره
‫دو تا دختر داره ‫و همسرش، بتی...
‫اون خیلی خوبه و خوشگله.
خیلی از این دخترا از این بابت شاکین... ‫اوف
تحمل ندارم کنارشون باشم ‫چون همیشه اینجوری میگن که...
‫اون مردِ من‌ـه. ‫به مرد من نگاه نکنین!
‫اما بتی، اصلاً اینجوری نیست.
‫منظورت چی بود وقتی گفتی ‫جانی داشت تلویزیون نگاه می‌کرد؟
‫داشت یکی از فیلم‌های مارلون براندو رو ‫توی تلویزیون نگاه می‌کرد.
‫که ایده‌ی باشگاه به ذهنش رسید.
‫راستش این چیزی‌ـه که من شنیدم.
‫همم، چی داری؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫اما اینکه چطوری این باشگاه واقعاً شکل گرفت
‫باید بگم اولش یه باشگاه مسابقه‌ای بود.
‫تاحالا مسابقه دادن جانی رو ندیدم...
‫ولی میگن کارش خوبه.
‫اون با جیمی گودپستر...
‫یه باشگاهِ مسابقه موتورسواری داشتن.
‫- گودپستر؟ ‫- آره
‫می‌شناسیش.
‫اون یه مغازه لباس و تجهیزات ‫کنار هاید پارک داشت.
‫اوه، آره، آره، آره.
‫- سبیلو ‫- چی؟
‫- یه سبیل نازک داشت. ‫- آره
‫آره، اون‌ها با هم ‫یه باشگاه مسابقه‌ی موتورسواری داشتن.
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه باشگاهِ مسابقه موتورسواری راه بندازیم.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم. ‫گفتم یه کاری بکنیم.
‫خب برای چی می‌خوای ‫یه باشگاه موتورسواری تشکیل بدی؟
‫تمام کاری که ‫این باشگاه‌ها انجام میدن اینه که...
‫دور هم میشینن ‫و درباره‌ی موتور حرف می‌زنن.
‫ما هم همینکار رو می‌کنیم دیگه.
‫آره، درباره‌اش حرف می‌زنیم ‫و بعدش باهاشون مسابقه میدیم.
آخه چه فاییده داره دربارشون حرف بزنی
و باهاشون مسابقه ندی؟
‫بعدش اون دو تا از هم جدا شدن ‫و تقریباً 12 نفر دور هم جمع شدن...
‫و باشگاه وَندال رو تشکیل دادن ‫(باشگاه خراب‌کاران)
‫اون‌ها اولین عضو گروه بودن.
‫و همین شد که بچه‌ها...
‫حداقل اولین اعضای باشگاه...
‫اولین اعضا از اینجا پیداشون شد.
‫از باشگاه مسابقه موتورسواری.
‫- جداً؟ ‫- اوهوم
‫حالا اولین اعضا کیا بودن؟
‫خب واهو و کورکی بودن. ‫اینا رو می‌دونم.
‫اسم من واهوئه.
یه موتور مدل «هارلی دو گلاید» می‌رونم
‫من اهل ایالت ایلینوی توی شیکاگوئم.
‫پنج سالی میشه که عضو گروه وندالم.
‫به من میگن کورکی.
‫منم روی موتورش سوار میشم
‫اینکار رو نمی‌کنه.
‫ همه می‌خوان بخشی از یه چیزی باشن.
‫نمی‌تونم این رو به والدینم توضیح بدم.
‫اون‌ها سبک زندگی من رو درک نمی‌کنن.
‫چون موتورسوارها...
‫اکثر آدم‌ها فکر می‌کنن که...
‫موتور به چیزهای منفی ختم میشه.
‫فکر می‌کنن به همین دلیله که ‫بچه‌ها سوار موتور میشن.
‫از نظرشون به یه چیز ‫بد و دلخراش ختم میشه.
‫نمی‌دونم چرا، ولی...
‫ولی کارهای غیراخلاقی ‫و موتور با هم ارتباط شدیدی دارن.
‫به هر حال، این چیزی‌ـه که همه فکر می‌کنن.
‫برای چی؟
‫فکر کنم...
‫همه به یه نفر نیاز دارن تا اذیتش کنن.
‫به نظرت کسی بهتر از ما برای اینکار هست؟
‫و کَل از کالیفورنیا هم بود.
موتور اسکوتر اون رو دیدم ‫(نوعی موتور به سبک روروک)
‫که کاملاً اصلاح شده بود پسر...
‫هر قسمتِ روی اون رو، ‫یا خودش دست‌ساز درست کرده بود
‫یا مخصوص اون خریده بودش.
‫این رفیقمون رو که می‌بینی...
‫اون رفیقمون یه خرابکاره.
‫فرض کن که یه یارویی هست
‫که یه موتور جدید ‫با برند «هارلی دیویدسون» می‌خره.
‫و کامل مجهزش کرده. خب؟
‫بعد تصور کن که یه یارو میاد
‫و میگه: منم دقیقاً ‫یه موتور عین موتورت گرفتم.
‫درسته که می‌تونه...
‫دقیقاً یکی شبیهش رو بگیره.
‫ولی تمام قطعاتشون با هم فرق داره.
‫هر کدوم از قطعاتش فرق می‌کنه.
‫مهم نیست اون‌ها رو چقدر شبیه هم درست کردی.
‫- منظورمو می‌گیری؟ ‫- اوهوم
‫چون هوش همه آدم‌ها با هم فرق می‌کنه.
‫وقتی 15 سالم بود
‫پدرم برای من...
‫یه چهار سیلندر هندی خرید.
‫یه مدل موتور‌ـه.
‫من عاشق اینم که کثیف بشم.
‫و خب همه کار می‌کردم تا لباسام کثیف بشه.
‫روی شلوارم خاک می‌ریختم ‫صورتم رو خاکی می‌کردم.
‫موهام رو بهم می‌ریختم ‫و حشره‌ها رو می‌خوردم.
‫خوردن حشره‌ها خیلی هم بد نیست.
‫همه‌اش بستگی به افکار آدم داره.
‫اگه یه ساندویچ گوشت خامِ گاو رو بخوری
‫یا اینکه یه استیک خام رو بخوری
‫دیگه خوردن حشره اذیتت نمی‌کنه.
‫و زیپکو چی؟
‫زیپکو چی؟
‫چیزی درباره‌اش می‌دونی؟
‫اوه، اون اهل جمهوری لتونی‌ـه.
‫- آره ‫- خیلی‌خب
‫می‌دونی اون کی عضو باشگاه شد؟
‫زیپکو؟ خب، چِمی‌دونم.
‫اون همیشه تو باشگاه بود.
‫خب...
‫درباره‌ی جانی بیشتر برام بگو.
‫چی؟
‫هیچ ‌وقت نفهمیدم.
‫تمام این بچه‌هایی که توی گروه هستن
‫هیچ‌کدومشون از قانونی پیروی نمی‌کنن
‫تا باهاش جونشون رو نجات بدن.
‫کل نکته‌ای که درباره‌ی این بچه‌ها هست
‫اینه که نمی‌تونن از قانون پیروی کنن.
‫بعد اون‌ها رو دور هم جمع کرد ‫و وارد این باشگاه شدن.
‫و یهویی اون‌ها شروع می‌کنن به ساختن تمام این قوانین
‫تا همه آدم‌ها ازش پیروی کنن.
‫مسخره است.
‫واقعاً هم خیلی مسخره است. ‫میگیری چی میگم؟
‫ولی یه بار ‫یکی جانی رو...
‫بابت رهبریِ باشگاه به چالش کشید.
‫یکی از اون قوانین احمقانه اینه که...
‫هرکسی بخواد می‌تونه ‫رهبریت جانی رو به چالش بکشه
‫ولی خب مشخصه ‫هیچ‌کسی نمی‌خواد اینکار رو بکنه.
‫چون اون‌ها همشون یه مشت مُفت‌خورن.
‫و هیچ‌کدومشون مسئولیت قبول نمی‌کنن.
‫ولی اون سری ‫این یارو، جک...
‫یه گنده‌بک... ‫که به معنای واقعی گنده بود
‫که بهش می‌گفتن جک گندهه.
‫- جک توپولو ‫- چی؟
‫- مگه جک توپولو رو نمیگی؟ ‫- نه
‫اون یارو مال ایالت تولیدو بود.
‫ولی این یارو مال...نمی‌دونم بابا.
‫به هر حال، این یارو که ‫بهش می‌گفتن جک توپولوی گنده‌بک...
‫هی، من یه سوال دارم.
‫وایسا تا نوبتت بشه. ‫اول بذار حرفم رو تموم کنم.
‫خب، قراره که تلفن رو...
‫پشت اینجا نصب کنیم.
‫ولی جانی باید اون رو با حساب شخصیش بخره.
‫- چرا باید اینکار رو بکنه؟ ‫- خب...
‫نمی‌دونـ... ‫چون فقط از این راه...
‫مخابرات، تلفن رو راه‌اندازی می‌کنه.
‫باشگاه باید هزینه‌ی اینکار رو پرداخت کنه.
‫آره.
‫اینجوری هروقت که بخوایم ‫می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫- اینجوری جواب نمیده ‫- چرا؟
‫- برای چی؟ ‫- یه لحظه خفه‌شید
‫دهنتونو ببندید.
‫گوش کنین.
‫یه تلفن اون پشت می‌خوایم...
‫برای موقعی که یکیمون به دردسر بیفتیم ‫خیلی‌خب؟
‫چه موقعی که افتاده باشید زندان
‫یا وقتی که وثیقه لازم دارید ‫زنگ می‌زنین اینجا.
‫اگه با موتورتون جایی گیر کردین ‫زنگ می‌زنین اینجا.
‫ولی به محض اینکه قبض تلفن بیاد
‫و ببینیم با این تلفن ‫زنگ زدین به نامزدتون
‫با همون خفتون می‌کنیم.
‫مفهومه؟
‫آره. ولی من یه سوال دارم.
‫من یه سری دوست توی شهر میلواکی دارم.
‫که خیلی با شما و کاراتون حال می‌کنن
‫ازم خواستن که بپرسم ‫می‌تونن به ماها ملحق بشن
‫و از راه دور به عنوان یکی از ‫نماینده‌های باشگاه وندال باشن؟
‫نه.
‫چرا نه؟
‫چه نیازی داریم؟
‫این باشگاهِ ماست.
‫خب؟ ‫ما توی این شهریم، اینجاییم.
‫هممون اینجا با هم رفیقیم.
‫ولی من اونا رو نمی‌شناسم.
‫می‌شناسیشون.
‫آخرین بار که به سمت شهر کلمبوس می‌رفتیم ‫باهاشون نوشیدنی خوردیم.
‫اوه، آره.
‫گفتم که، نه.
‫من که میگم بهشون اجازه بدیم ‫به نمایندگیمون کارشون رو شروع کنن.
‫هی، خودت گفتی اگه یکی از ماها باهات مخالفه
‫اونوقت اجازه داره تو رو به چالش بکشه.
‫خب که چی؟
‫به نظرم دارم به چالش می‌کشمت.
‫با مُشت؟
‫یا با چاقو؟
‫خب، دلم نمی‌خواد بُکشمت.
‫خب انتخابت چیه؟ ‫مُشت؟
‫آره؟
‫آره.
‫یه پیک‌نیک بود.
‫- یه پیک‌نیکِ بزرگ خانوادگی ‫- خیلی‌خب
‫خوب یادمه ‫چون اون روز هوا خیلی سرد بود.
‫- یالا ‫- نابودش کن
‫ آخر روز...
‫اونجا شبیه یه گودالِ گِلی بزرگ شده بود.
‫و اونا همونجا کارشون رو انجام دادن.
‫چیزی که درباره‌ی جانی هست اینه که...
‫شاید اون همیشه از طرف مقابلش ‫توی دعوا گنده‌تر نباشه...
‫ولی اون همیشه آدم بدجنس‌تری‌ـه.
‫خوبی؟
‫انگشت لعنتیمو شکستی.
‫آره، آره. ‫خب کارمون تموم‌ـه؟
‫هان؟
‫حالا برو به دوستات که ‫توی شهر میلواکی‌ان بگو
‫نمی‌تونن نماینده‌ای از ما باشن، باشه؟
‫بهشون بگو خود جانی این رو گفت. ‫خیلی‌خب.
‫حالت خوبه؟
‫اگه می‌خوای بذاری اونا ‫نماینده‌ای از سمت ما باشن
‫چرا به خودت زحمت دادی تا با اون مبارزه کنی؟
‫اگه قرار باشه کسی ایده‌ای داشته باشه
‫بهتره اون شخص خود من باشم، گرفتی؟
‫الان، اون این موضوع رو درک می‌کنه.
‫بعد از اون جریان ‫اعضای باشگاه هی بیشتر شد.
‫خیلی سریع، ‫باشگاه، خیلی بزرگ شد.
‫- خوبه؟ ‫- باشه
‫سر و کله‌ی نماینده‌ها...
‫همه‌جا پیدا می‌شد.
‫بقیه باشگاه‌ها هم، ‫درخواست دادن تا بهشون ملحق بشن.
‫از توی خیابون گورتو گم کن اونور، بچه جون.
‫خدا لعنتت کنه.
‫داری چه غلطی می‌کنـ...
‫به دوازدهمین نمایشگاهِ سالانه خودرو، ‫خوش‌آمدید.
‫اینا رو باش.
‫شبیه داداشمن. ‫داداشم رو می‌شناسی؟
‫من و داداشم ‫جفتمون توی زندگی با هم هم‌مسیر بودیم
‫تنها فرقمون این بود که ‫اون آزادی‌خواه بود.
‫یه چیزایی تو فکرش بود ‫که اشتباه بود.
‫ولی وقتی عصبی میشد ‫افکارش شبیه من میشد.
‫وقتای دیگه، متفاوت با من فکر می‌کرد.
‫منظورت از اینکه، آزادی‌خواه بود ‫چیه؟
‫مگه قرار نیست عکس بگیری؟
‫آره.
‫پس چرا تمام مدت میکروفون گرفتی دستت؟
‫نمی‌دونم.
‫گفتم شاید بتونم حرفای آدما رو ضبط کنم.
‫و در کنار تصویرشون ازش استفاده کنم.
‫یه کتابی چیزی ازش بسازم.
‫یه کتاب؟
‫- آره، شاید ‫- باشه
‫خب، منظورت از اینکه ‫گفتی اون یه آزادی‌خواه بود، چیه؟
‫آزادی‌خواه بود دیگه.
‫اهل درس و دانشگاه بود.
‫اون‌ها کفش تنیس می‌پوشیدن ‫با شلوارای کوتاه...
‫- می‌دونی که چیه ‫- آها
‫- برادرت چیکار می‌کرد؟ ‫- توی نیروی هوایی بود
‫نوامبر سال دیگه، میره تایلند.
‫توی نیروی هوایی ‫به عنوان مکانیک کار می‌کنه.
‫اون رو بردن کشورشون.
‫ولی من رو تو کشورشون راه نمیدن.
‫اون رو قبول کردن چون ظاهرش ‫خیلی شبیه پسرای آمریکایی‌ـه.
‫با اون شلوارک کوتاه و کفش تنیس...
‫من میرم دستشویی.
‫وقتی یکسال از دانشگاه رفتن برادرم گذشت ‫بهش گفتم...
‫گفتم: تو نباید دانشگاه رو ول کنی.
‫وگرنه سیلی میخوری.
‫ولی اون انصراف داد.
‫چون من بهش گفته بودم ‫هیچ آزادی‌خواهی رو توی خانوادمون نمی‌خوام.
‫چون تحمل اینا رو ندارم.
‫چون اگه نتونی به خودت تکیه کنی
‫به هیچ دردی نمی‌خوری.
‫هی، مرتیکه خر.
چی میگه؟
‫من نامرد نیستم.
دوست دارم رو پای خودم باشم
‫برای پول در آوردنم به شدت کار می‌کنم
‫اوه، آره، آره.
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫من رشته عکاسی می‌خونم.
‫توی دانشگاه.
‫چرا روی موتورم خط انداختی؟
‫من روی موتورت خط ننداختم.
‫خب، وقتی می‌رفتم ‫هیچ خطی روش نبود.
‫الان اینجا دیدمت.
‫و خیلی اتفاقی هم، روی موتورم خط افتاده.
‫- خط؟ ‫- چه خبره؟
‫رفیق، داشتم کاربراتورِ موتور ‫این یارو رو نگاه می‌کردم.
‫کاربراتورِ مدل جگوار داره.
‫از اون کاربراتورهای بزرگِ ایتالیایی‌ـه.
‫اوه، آره، آره، آره.
‫و الان داره میگه روی موتورش خط انداختم.
‫وای.
‫من هیچ خطی روی این عتیقه‌ ننداختم.
‫غلط کردی
‫می‌خوای عصبی بازی در بیاری؟ ‫پس منم عصبی میشم.
‫خیلی‌خب. ‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫نه. ‫نه.
‫شما رفقا مال کدوم باشگاهین؟
‫گری.
‫خیلی‌خب. ‫می‌دونی...
‫یه یارویی این اطراف هست به اسم «پیت» ‫می‌شناسیش؟
‫مال همین طرفاست.
‫آره.
‫- آره، بعضی وقت‌ها باهامون موتورسواری می‌کنه ‫- اوه
از کجا می‌شناسیش؟
‫من؟ بعضی وقت‌ها با «پیت» کار می‌کنم.
‫تو کار کامیونیم.
‫حدوداً از پنج سال پیش تاحالا.
‫قراره دوستات تو دردسر بیفتن.
‫اسم باشگاهِ خودتون چیه؟
‫سرکش‌ها.
‫- سرکش‌های گری ‫- آها
‫چند تا عضو دارید؟
‫خیلی زیاد نیست، مگه نه؟
‫خدای من.
‫نه، نه!
‫بنی، نه. ‫وایسا، وایسا.
‫نه، نه، نه.
‫نه.
‫نه، خیلی‌خب؟
‫خوبه.
‫اون بچه واقعاً دیوونه است.
‫آره.
‫من یه ماشین با کاربراتور چهار دهانه داشتم.
‫هر موتورش 80 اینچ مکعب جا می‌گرفت
‫همراه با سوپاپ دو اینچی ‫که خوراک جریان هوا بود.
‫و بزرگترین «بادامک» موجود رو روش بسته بودم.
‫بزرگترین میل بادامکی بود ‫که توی موتور جا میشه.
‫چطوری روشنش کنی؟
‫به کمک مکانیکم.
‫مرتیکه 300 پوند وزنش بود.
‫اون روشنش کرد. ‫با لگد کوبید بهش و روشن شد.
‫اون موقع‌ها چیزای خوبی داشتی پس!
‫خیلی خوب بودن.
‫برای من که کافی بودن. ‫چون این من بودم که سوارشون می‌شدم.
‫آره، ولی مشکلت دقیقاً همین بود.
‫چون مجبور بودی اون یارو چاقالوئه رو هم ‫با خودت سوارشون کنی
‫و مجبور می‌شدی بهش غذا بدی.
‫چی با خودت فکر کردی؟
‫که چی؟
‫موقع دعوا. ‫وقتی اونجوری وارد دعوا شدی رو میگم.
‫هیچی، ‫فقط اینکه دیدم داری با اونا دعوا می‌کنی.
‫نیاز بود به چیزی جز این فکر کنم؟
‫باشه.
‫خودم و خودت رو عشقه، بچه جون.
‫خودم و خودت رو عشقه، دیوونه‌.
اونا به همچین چیزی ‫توی باشگاهشون نیاز داشتن.
‫چون می‌دونی چیه؟
‫- نصف آدم‌های توی باشگاه، بزدل بودن ‫- هوم
‫آدم‌های بزدلِ زیادی توی اون باشگاه عضون.
‫- می‌تونی با وجود اون راه بیای؟ ‫- آره
‫به محض اینکه وارد دعوا بشن، ‫از زیرش در میرن.
‫یه کتک‌کاری حسابی یا همچین چیزی برن زندان.
‫موتوراتون رو جابه‌جا می‌کنین؟
‫بله، خانم.
‫اوه، به‌به...
‫از تمام اون جعبه، ‫فقط یه نوشیدنی برای من گذاشتین بمونه.
‫چقدر مهربونین.
‫از شهر بل در کالیفورنیا
‫ریچارد کانلی رو داریم.
‫این موتورها رو از حیاطم بردارید.
‫بنی که اینجا نیست.
‫و همه‌ی این عوضیا به جاش اومدن.
‫چون هیچ‌جایی هم برای رفتن ندارن. ‫می‌بینی که.
‫برای همین میان و همینجا می‌شینن.
‫و باعث میشن اینجا بد دیده بشه.
‫همسایه‌ها، این و اون رو می‌بینن.
‫قبلاً آدم محترمی بودم.
‫کتی، چرا فکر می‌کنی این آدم‌ها...
‫وقتی پیش هم نیستن، ‫لباس‌ مخصوصشون رو نمی‌پوشن؟
‫چون وقتی تنها هستن، می‌ترسن.
‫چون آدم‌های زیادی دنبالشونن.
‫بخاطر یه چیز!
‫آدم‌های زیادی ازشون کینه دارن.
‫برای همین اگه یکی، یکی گیرشون بیارن...
‫این همون بلایی‌ـه که سر بنی اومد.
‫بنی همیشه لباس مخصوصش رو می‌پوشید ‫و روزی که اون لباس رو پوشیده بود
‫و خودش تنها بود، توی دردسر افتاد.
‫حتماً درباره‌ی اتفاقایی که برای بنی ‫توی شهر لیکساید افتاد
‫- شنیدی؟ ‫- آره، آره
‫همین دیگه.
‫بنی تنها بود.
‫و بخاطر هیچکسی ‫لباس مخصوص باشگاهش رو در نیاورد.
‫و همین مشکل‌ساز میشه.
‫شنیدی داداشم چی گفت؟
‫توی این محله اجازه نداریم ‫همچین طرح لباسی بپوشیم.
‫پائولی، اون کوتاه نمیادا.
‫بلند بشه، دعوا رو ادامه میده.
‫بهتره کوتاه بیای دیگه.
‫خودم مجبورت می‌کنم کوتاه بیای.
‫این موتور مال توئه؟
‫هنری!
‫- ای عوضی ‫- هنری
‫هنری.
‫آره، نگران نباش.
الان نگهش میدارم
«مصاحبه‌ی کتی» «سال 1973»
‫نزدیک بود پاش رو قطع کنه.
‫بابام همیشه بهم می‌گفت...
‫خیلی طول می‌کشه تا یه مرد گریه‌اش بگیره.
‫و این خیلی افتضاحه.
‫اینجوری نیست که تا یکی می‌زنه تو سرشون ‫بزنن زیر گریه.
‫حداقل مردای واقعی اینجوری نیستن.
‫من توی کل عمرم ‫دو بار دیدم که...
‫بابام گریه می‌کنه.
‫یه بار وقتی بود که پدرش فوت کرد.
‫و یه بار هم وقتی بود که ‫تقریباً مادرم داشت می‌مُرد.
‫منظورم یه گریه‌ی واقعیه. ‫می‌گیری چی میگم؟
‫و من همیشه باور داشتم اون یه مرد واقعیه.
‫در صورتی که بنی...
‫وقتی با چماق به شدت کتک خورده بود، دیدمش.
‫وقتی داشت بخیه می‌خورد هم دیدمش...
‫و دیدم که هیچ اشکی در کار نبود.
‫و دقیقاً مثل زمانی که داشتن بخیه‌اش می‌زدن
‫در صورتی که اون کاملاً هوشیار بود
‫امکان نداره ببینی که اون داره اشک می‌ریزه.
‫تنها چیزی که دیدم نزدیک به گریه کردنش‌ـه ‫همون روز بود.
‫نذار پام رو قطع کنن.
‫باشه؟ ‫بهشون این اجازه رو نده...
‫که پام رو قطع کنن.
‫اگه پام رو قطع کنن ‫دیگه نمی‌تونم موتورسواری کنم.
‫دلیلش این بود.
‫نمی‌خواست پاش رو از دست بده...
‫چون بعدش دیگه نمی‌تونست موتورسواری کنه.
‫ولی مهم نبود که به سرش ضربه خورده
‫و تقریباً داشت پای این دیوونه قطع میشد
‫اونم چون حاضر نبود ‫لباسش رو دراره.
‫نه! ‫اینا مهم نبود...
‫اون قرار نبود دیگه موتورسواری کنه...
‫چون بخاطر اون موقعی که پلیس افتاد دنبالش...
‫گواهی‌نامه‌اش به حالت تعویق درومده بود.
‫باید بگم که...
‫نه، نه، نه، نه.
‫تمام چیزی که می‌تونه بهش فکر کنه...
‫اینه که اون موتور مسخرش رو برونه.
‫اگه اینقدر داستان غم‌انگیزی نبود ‫خیلی خنده‌دار میشد.
‫جانی چی؟
‫اوه، جانی.
‫جانی دیوونه شد.
‫جانی، بنی توی وضعیت بدیه.
‫توی بیمارستان‌ـه.
‫دو نفر بخاطر لباسش، ریختن سرش.
‫تقریباً داشتن پاش رو قطع می‌کردن.
‫کجا؟
‫توی شهر لیکساید.
‫دلم نمی‌خواد اینجا دردسری درست بشه.
‫خب...
‫اوایل امروز، یه پسر جوون ‫اینجا کتک خورده.
‫و، عه...
‫می‌دونی کار کی بوده؟
‫دو تا از مشتری ثابت‌هام.
‫دو تا مشتری ثابتت؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اون مداد رو بردار...
‫اسم و محل زندگیشون رو بنویس.
‫بعدش می‌ذارم بری.
‫اینجا کافه من‌ـه. ‫من صاحب اینجام.
‫چند تا از بچه‌ها رو بفرست
‫کاری کنین که اون‌ها دیگه نتونن راه برن.
‫کافه چی میشه؟
‫بسوزونیدش.
‫باید بریم.
‫نه، نباید بریم.
‫اون‌ها ازمون می‌ترسن.
‫به نظرم این موضوع، اون رو می‌ترسونه.
‫اینکه بخاطر یه نفر اینقدر قدرتمند میشه.
‫که مسئول تمام این اتفاقا میشه.
‫این چیز‌ها باعث میشه فکرت درگیر بشه.
‫- خامه بزنم؟ ‫- نه
‫بنی حالش بد بود.
‫مجبور شدم سه هفته ‫توی یه مسافرخونه نگهش دارم.
‫آخه نمی‌تونست راه بره.
‫برای همین براش یه جا گرفتم ‫که پله نداشته باشه.
‫سلام، کتی.
‫بیا داخل.
‫هی، نگاهش کن.
‫کل روز رو لم دادی یه گوشه.
‫مثل یه ملکه.
‫به کی داری میگی ملکه؟
‫خوب به نظر میای. ‫حالت خوبه انگاری.
‫بچه‌ها فکر می‌کردن تو حال خودت نیستی.
‫توی حال خودش نیست. ‫نمی‌تونه راه بره.
‫جراحت چی گفت؟
‫یکی از تاندون‌های پام رو قطع کردن.
‫خدای من.
‫یخمون تموم شده.
‫عه، خیلی‌خب.
‫قراره دوباره پیوندش بزنن یا چی؟
‫- یه چیز تو همین مایه‌ها ‫- هوم
‫- من میرم یکم یخ بیارم ‫- پس...
‫تا کی قراره بخاطرش بیمارستان بمونی؟
‫- سه یا چهار روز ‫- زمان زیادیه
‫بچه‌ها می‌خوان ‫دوباره تو رو اون بیرون ببینن.
‫قراره خیلی بزرگ باشه.
‫شاید بزرگترینش تا الان باشه.
‫بزرگترین چی؟
‫پیک‌نیک. ‫جانی میگه همه قراره بیان.
‫برای مسابقه‌ی شهر دایتون.
‫اوه.
‫چقدر وقت هست؟ ‫سه هفته دیگه؟
‫آره.
‫تا اون موقع هنوز پام توی گچ‌ـه. ‫ولی...
‫گچ؟
‫گچ رو بیخیال. ‫می‌تونی با پای چپت دنده رو عوض کنی.
‫می‌تونی به جای اینکه به پات فشار بیاری
‫از ترمز جلو استفاده کنی.
‫من بچه‌ها رو خوب می‌شناسم. ‫اون‌ها...
‫نوشیدنی می‌خوری جانی؟
‫نه مرسی.
‫بچه‌ها اگه اون بیرون ببیننت، ‫خیلی خوشحال میشن.
‫اون‌ها واقعاً نگرانتن.
‫- خودمو می‌رسونم. ‫- خیلی‌خب.
‫من دیگه برم.
‫می‌ذارم تو هم استراحت کنی.
‫خیلی‌خب.
‫کتی.
‫جدی که نمی‌خوای بعد از 3 هفته
‫موتورسواری رو باز شروع کنی، نه؟
‫دکتر گفت 3 تا 4 ماه بدون اینکه ‫هیچ فشاری بهش بیاری باید استراحت کنی.
‫نمی‌دونم.
‫میشه صدای تلویزیون رو زیاد کنی؟
‫نمی‌خوام موتورسواری کنی.
‫آره، منو می‌ترسونه، بویژه بعد از جراحی.
‫خوشم نمیاد.
‫- ازش خوشت نمیاد. ‫- می‌ترسم.
‫باید برم.
‫باید از اینجا برم.
‫- چی؟ ‫- نه، اینطوری بهتره.
‫- اینطوری به نفع توئه. ‫- تموم کن. تمومش کن.
‫مجبور نیستی از من مراقبت کنی.
‫- نگران من باشی. ‫- نه.
‫نه.
‫وقتی خوب شدم، از اینجا میرم.
‫از آزادراه خارج میشم و به سمت ساحل گل یخ میرم
‫نمی‌دونم می‌دونید گل یخ چیه یا نه. ‫(ساحلی در کالیفرنیا که این گل در آنجا رشد می‌کند)
‫اگه رفتید کالیفرنیا
‫خواستید به اونجا سر بزنید، اما...
‫.سلام، کتی
‫سلام، بروسی، گیل چطوره؟
‫خوبه. ‫توی «اوک پارک» کاشت ناخن انجام میده.
‫بهش سر میزنم.
‫جانی، میشه صحبت کنیم؟
‫اوهوم.
‫همیشه این آقایون کنارت هستن ‫تا همه چیز رو بشنون؟
‫- خب، چه حرفی برای گفتن داری؟ ‫- یه حرفایی هست.
‫اوه.
‫نمی‌تونه باهات بیاد.
‫کی؟
‫دقیقاً می‌دونی درباره‌ی کی حرف میزنم.
‫بنی. ‫نمی‌تونه باهات بیاد.
‫باشگاه نمی‌تونه اونو داشته باشه. ‫اون مال منه.
‫میدونی اگه به موتورسواری ادامه بده
‫می‌میره.
‫قطعاً اونو به کشتن میده.
‫و میدونی که این اتفاق میفته.
‫من الان باید چی کار کنم؟
‫من برای بنی تصمیم نمی‌گیرم ‫همونطور که تو براش تصمیم گیرنده نیستی..
‫هیچکس نمی‌تونه به اون بچه بگه ‫چی کار کنه یا نکنه.
‫اون بزرگ شده.
‫اگه بخواد موتور برونه، پس میرونه.
‫خب، نه اگه تو بهش بگی، جانی.
‫نه اگه بهش بگی ‫از باشگاه بیرون انداخته شده.
‫- بی‌خیال. ‫- نه، اون مال منه جانی. مال منه.
‫من زنشم، نه تو.
‫این چه حرفی بود الان؟
‫خب، می‌دونم تو دوستش داری. ‫منم دوستش دارم.
‫به همین دلیل باید این کار رو بکنی
‫عه...
‫حرفات، حرفات تموم شد؟
‫نمی‌دونم. تموم شد؟
‫اوه، حرف دیگه‌ای برای گفتن داری؟
‫نه، حرفم رو زدم.
‫خیلی‌خب، پس، حرفت تموم شده.
‫حرفت...
‫حرفت تموم شده.
‫نمی‌تونی داشته باشیش!
‫دهن کثیفتو ببند!
‫چرا تو خفه نمیشی؟
‫در گاله رو ببند!
‫بخدا قسم کل کار تو الکیه.
‫باید اون دهنتو ببندم برات.
‫اگه این کار رو بکنی ‫اولین کاریه
‫- که تا حالا تمومش کردی. ‫- خفه خون بگیرید!
‫از حرفات خسته شدم.
‫...بی ارزش.
‫همیشه یه طوری رفتار می‌کنی ‫انگار خیلی سرسختی.
‫اگه بخاطر کمر دردم نبود
سیاه و کبودت میکردم ‫- باشه، بذار جلیقه‌ام رو بردارم.
‫همه‌اش میگی کمرم! کمرم!
‫- گفتم خفه خون بگیرید! ‫- بیا اینجا!
‫معلوم شد...
‫بیا اینجا! ‫می‌خوام با این کمربند آشنات کنم!
‫یه تیکه آشغال بی ارزشی!
‫- نه، نه، نه! ‫- بخور!
‫- گفتم، خفه خون بگیر! ‫- بهت گفتم!
‫بهت گفته بودم، نه؟
‫- بهت نگفته بودم؟ ‫- نه.
‫- تمومش کن! تمومش کن! ‫- نه!
‫نه!
‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫- بجنب. ‫- نکن!
‫نکن!
‫نکن! داری می‌کُشیش!
‫نکن! نکن!
‫از اینجا گورتو گم کن!
‫دیگه پاتو اینجا نذار! ‫به هیچ وجه!
‫ببخشید.
‫معذرت میخوام.
‫کی میاد؟
‫چی شده؟
‫هی، هی.
‫عضو باشگاه وندالی؟ ‫(باشگاه خرابکاران)
‫آفرین، درسته.
‫خیلی‌خب، ما
‫می‌خوایم عضو باشگاه شما بشیم.
‫- می‌خواید عضو بشید... ‫- اوهوم.
‫باید با رئیس حرف بزنید.
‫جدی؟ ‫حالا رئیس کیه؟
‫رئیس کیه؟
‫اون رئیسه.
‫بجنب.
‫هی، اینجا رو ببین.
‫- خوش برگشتی. ‫- وای.
‫کل راه رو با اون رانندگی کردی؟
‫بسته بودمش به موتور.
‫چون پاش شکسته بهش نیاز داره.
‫- سلام، بتی. ‫- سلام، کتی.
‫یه نوشیدنی میخوام.
‫خب، موتورسواری با این چه حسی داره؟
‫سلام، رفیق.
‫بهم گفتن تو همونی هستی که ‫باید باهاش حرف بزنم.
‫شاید.
‫تا کالیفرنیا آوازه ‌ات پیچیده.
‫شنیده بودم یه پیک‌نیک بزرگ هست ‫گفتم یه سر بزنم.
‫گفتن تو مسئولشی.
‫من سانی هستم.
‫امیدوار بودم شاید...
‫...یه خرده غذا، نوشیدنی...
‫...یه جای خواب برای یکی دو شب گیرم بیاد.
‫می‌خواستم یه خرده سخاوت نشون بدم ‫و توی این مراسم سهیم باشم.
‫خیلی‌خب. ‫از خودت پذیرایی کن.
‫این اینجا بروسی‌ـه.
‫اینم که اینجا پوتین پوشیده بنی‌ـه.
‫و منم جانی هستم.
‫ما دسته‌ی وندال هستیم.
‫خب...
‫باعث خوشحالی منه ‫که چندتا خرابکار رو از نزدیک می‌بینم...
‫اونا همیشه منو یه احمق فرض می‌کردن.
‫تا وقتی که وارد ارتش نشدم
‫حتی یه کتاب قصه هم نمی‌تونستم بخونم.
‫کتاب دیگه چیه؟
‫من توی کانادا به دنیا اومدم.
‫منظورم اینه
‫توی یه مدرسه‌ای که ‫کاملاً فرانسوی بود نه انگلیسی
‫وارد کلاس چهارم شدم.
‫و من، من همیشه در حال دست و پا زدن
‫و تلاش برای یادگرفتن زبان بودن.
‫- توی ارتش بودی؟ ‫- آره.
‫بخاطر پرخاشگر بودنم
‫عذرمو خواستن.
‫منم می‌خواستم توی ارتش خدمت کنم.
‫همیشه دلم می‌خواست به ویتنام اعزام بشم.
‫برای مصاحبه‌ی ورود به ارتش ثبت نام کردم.
‫شب قبلش یه دورهمی بزرگ ‫توی ساحل برپا کرده بودن
‫که منم رفته بودم.
‫و طرفای ساعت 4 رفتم خونه.
‫مامانم اومد خونه.
‫گفت: ‫«هنوز نرفتی؟»
‫هشدار ساعتم صدا میداد، من هنوز خواب بودم بودم
‫و سر و صورتم رو نشسته بودم
‫و خب میدونین...
‫...و مادرم، منو سوار یه تاکسی کرد
‫منو رسوند اونجا و پیاده‌ام کرد.
‫اونا، عه، اونا مرحله به مرحله ‫کارشون رو پیش بردن
‫و تو هنوز اونجایی و مدام خوابت می‌بره.
‫خب، آره، من قبول شدم.
‫من از همه‌ی آزمون‌هاشون عبور کردم.
‫و یارو می‌گفت ‫«هی، بخش جسمانی رو رد شدی.»
‫گفتم: «چی میگی؟ ‫بخاطر گوشام میگی؟
‫«درست نمی‌شنیدم یا چی؟»
‫گفت
‫«نه، آزمون، عه، آزمون اعصاب و روان رو رد شدی»
‫پس اون دکتر یه نابغه‌ست.
‫آره من به اندازه‌ی
‫یه گاوداری بو میدادم
‫ولی، در جریانین که ‫جواب‌های خیلی خوبی بهش میدادم.
بعدش اون گفت
‫«همه چیز رو قبول شدی به جز این.»
‫می‌گفت «شخصیت نامطلوبی داری.
‫«تو رو نمیخوایم.»
‫منم گفتم «میخوام برم»، فهمیدی؟
‫و به اونی که ‫که این حرف رو بهم زد، فحش دادم.
‫از اونجا اومدم بیرون.
‫داشتم گریه می‌کردم.
‫می‌خواستم اعزام بشم.
‫آزادی‌خواهایی بودن که می‌خواستن اعزام بشن ‫ولی انتخاب نمی‌شدن
‫و برگه‌ی مصاحبه‌شون رو پاره می‌کردن.
‫در جریانی، اینکه با این وضعیتت اومدی اینجا
‫خیلی باارزشه برامون یا نه؟
‫به این فکر می‌کردم، عه...
‫من نمی‌تونم تاابد این باشگاه رو اداره کنم.
‫میخوام یه نفر رو پیدا کنم، اوم...
‫تا بهش واگذارش کنم.
‫نظرت درباره‌ی بروسی چیه؟
‫بروسی.
‫عه...
‫خب، میدونی، بروسی رو ‫مثل یه برادر دوست دارم.
‫ولی اون شخص بروسی نیست. ‫بروسی نیست، نه.
‫اینا بروسی رو زنده زنده می‌خورن.
‫باید یکی باشه که...
‫...بهش احترام بذارن.
‫باید کسی باشه که...
‫زورش به اینا برسه.
‫اون شخص تویی.
‫بی‌خیال.
‫ببین.
‫من این باشگاه رو از هیچی ساختم، خب؟
‫من ساختمش.
‫من برای این باشگاه
‫ بیشتر از خانواده‌ام مایه میذارم، خب؟
‫این خانواده‌ی منه.
‫نمیدونم چی قراره بعد از این پیش بیاد.
‫ولی میدونم یه سری اتفاقات میفته...
‫افراد جدید میان.
‫افراد جوون بهمون اضافه شده.
‫بعضی‌هاشون رو ‫حتی نمی‌شناسم، اما...
‫اونایی رو که می‌شناسم ‫حرف هیچکس رو گوش نمیدن
‫مگر کسی که از پس خودش بر بیاد ‫میدونی چی میگم؟
‫من رو ببین.
‫هوم.
‫حتی نمی‌تونم حق عضویت ‫باشگاه رو پرداخت کنم.
حق عضویت چیه؟
‫تو یه مرد بالغی.
‫خونه داری. ‫شغل داری.
‫من اینا رو نمی‌خوام.
‫این چیزا برای من اهمیتی نداره.
‫آره خب، میدونی.
‫ببین...
‫بخاطر همینه انتخابم تویی.
‫چی؟
‫کسی هستی که همه‌ی اینایی که اینجان
‫همه‌شون سعی دارن باشن.
‫می‌بینی؟
‫- جانی... ‫- چیه؟
‫مال خودته.
‫هوم.
‫هی، خب میدونی...
‫بهش فکر کن.
‫سانی، تو، عه...
‫...تو، توی کالیفرنیا ‫موتورسواری می‌کنی، درسته؟
‫- باشگاهت اونجاست؟ ‫- اوهوم.
‫پس برای چی اومدی اینجا؟
‫بخاطر اون اومدم.
‫هنوز شخصیت واقعیش رو نشون نداده.
‫شنیدیم با یه باشگاه دیگه ‫موتورسواری می‌کنه.
‫من رو فرستادن تا ادبش کنم.
‫پس، قراره، قراره...
‫قراره ادبش کنی؟
‫نه خیر.
‫از شماها خوشم اومده.
‫امیدوارم بتونم چند وقتی با شماها باشم.
چی میگید؟
‫قیافه‌شو ببین.
‫خدا لعنتت کنه. ‫لعنتی.
‫یه بوهایی داره میاد.
‫منظورم اینه... اون...
‫میدونی، متوجهم. ‫آدم ترسناکیه.
تنها چیزی که
‫فکر می‌کردم بتونم انجام بدم ‫تغییر دادنش بود، خب؟
‫خدای من.
‫هر زنی فکر می‌کنه ‫میتونه یه مرد رو تغییر بده
‫البته نه به شیوه‌ای که میخواد ‫ولی می‌تونه تغییری ایجاد کنه
‫نه اینکه تغییر بزرگی ایجاد کنه‌ها، ‫بلکه...
‫چمی‌دونم... ‫برای مثال،‌اون سرکش بود.
‫فکر می‌کردم بهتر میشه، ولی...
‫نشد.
‫ولی بنی، همیشه درباره‌ی رفتن حرف میزنه.
‫بعضی وقت‌ها آرزو می‌کنم کاش می‌رفت.
‫چون هر بار که یه مشکلی براش پیش میاد
‫اولین چیزی که به من میگه اینه که
‫«خب، من میخوام برم»
‫فکر می‌کنم اون این حرف رو بهم میزنه
‫که بهش بگم، «نرو، نرو.»
‫ولی داره به جایی میرسه که شاید بدون اینکه
‫به من بگه بره، ‫فقط وسایلش رو برداره و بره.
‫براش خیلی اذیت کننده نیست، میدونی؟
‫ولی منم احساسات دارم.
‫بنی هیچ احساسی نداره. ‫نمی‌دونم چرا اینطوری شده.
‫شنیدم،‌ حتی وقتی پدرش فوت کرد
‫هیچ احساساتی از خودش بروز نداد.
‫گفت مردنش بهتر بود.
‫بنی فکر می‌کنه وقتی می‌میری
‫حالت از وقتی زنده‌ای بهتره.
وقتی که پدرش مرد هم
‫دقیقاً همین رو گفت.
‫اینطوری براش بهتره.
‫وقتی بروسی کشته شد
‫گفت «اینطوری براش بهتره»
‫بدون هیچ حسی.
‫بروسی... ‫از وقتی بروسی مرد
‫اوضاع گروه تغییر کرد.
‫مگه نه؟
‫اوهوم.
‫دلم برای بروسی تنگ شده.
‫هیچ مدرکی نیست.
‫یهو تق. ‫همین.
‫منظورم اینه، اینطوریه دیگه، میدونی.
‫همیشه یکی هست.
‫همیشه یکی هست که بیاد سراغت.
‫یکی هست که میاد
‫یکی که یهو از ناکجاآباد ظاهر میشه.
‫همونیه که میاد سراغت.
‫همین.
‫یکی که از ناکجاآباد ظاهر میشه.
‫هی، جانی.
‫بله.
‫یه تماس داشتیم.
‫کی بود؟
‫از محل تشییع جنازه.
‫اونا گل‌ها رو تحویل نمی‌گیرن.
‫چی؟
‫گل‌هایی که فرستادی رو تحویل نمی‌گیرن.
‫میگن خانواده‌اش گل‌ها رو نمیخوان.
‫ ‫تو بفرستشون.
‫اگه نمی‌گیرنشون ‫می‌تونن بندازن دور.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫بچه‌ها رو جمع کن،‌ باشه؟
‫خودمون می‌بریمشون.
‫از اینجا برید.
‫تدی سینگر
‫توی راه برگشت از
‫دعای روز سنت کریستوفر مُرد.
‫آره. از مسیرش منحرف شد و ‫به یه ماشین که نزدیک معدن سنگ
‫ پارک شده بود، برخورد کرد.
‫مرد خوبی بود.
‫آره، اون موتورِ، موتورِ
‫خوشگل «ناکلهدی» رو می‌روند، ‫که...
‫تماماً از کروم بود. ‫کلش از جنس کروم بود.
‫آره.
‫بعد از مرگ تدی
‫من، من به پدرش ‫پیشنهادی برای خرید موتور دادم
‫بخاطر اینکه،‌ خوشگل بود.
‫پول خوبی هم بهش پیشنهاد دادم.
‫ولی اون نمی‌خواست، ‫نمی‌خواست...
‫...نمی‌خواست بفروشتش.
‫می‌فهمید چی میگم؟
‫نمی‌خواست بفروشتش
‫حتی سوارش هم نمی‌شد.
‫موتور رو توی
‫زیرزمینش نگه داشت.
‫خب؟
‫متوجه میشین؟
‫آره؟
‫به هر حال.
‫من میخوام اینطوری بمیرم.
‫بی شک همینطوره.
‫مادرم، بهم میگه...
‫میگه «خب، توی این ماجرا غرق شدی.»
‫«منظورم اینه مرگ افراد دیگه رو دیدی
‫دیدی هر دو پسر عموهات با موتور فوت کردن.»
‫«تو هم خودتو به کشتن میدی.»
‫ولی من... من میخوام اینطوری بمیرم.
‫و میخوام با موتور بمیرم.
‫جانی.
‫سلام، میگن...
‫میگن برای ملحق شدن ‫به باشگاه باید با تو حرف بزنیم.
‫نه. ما...
‫ما بچه قبول نمی‌کنیم.
‫ولی من بچه نیستم. ‫20 سالمه.
‫بجنبید. ‫از اینجا برید.
‫خیلی‌خب؟
‫میشه فقط بیای یه نگاه به موتورهامون بندازی؟
‫خودمون سر همشون کردیم.
‫باشه.
‫بیا موتورهامون رو ببین.
‫خدای من.
‫اینا واقعاً آشغالن.
‫خب ما... تمام قطعات رو خودمون جمع کردیم.
‫ما از هیچی تمام کاراشون رو انجام دادیم.
‫تمام کاراشون رو خودمون کردیم.
‫خیلی هم عالی.
‫خودتون رو چی صدا می‌زنید؟
‫مُرتَدین.
‫از وقتی بچه بودیم،‌ موتورسواری کردیم.
‫ببین، هر کاری لازم باشه انجام میدیم، خوبه؟
‫اگه بخوای از کسی دزدی کنیم، می‌کنیم.
‫اگه بخوای با کسی
‫دعوا کنیم،‌ می‌کُشیمش.
‫کل چیزی که می‌خوایم اینه که ‫با شما موتورسواری کنیم.
‫خیلی برای این کار مشتاقی بچه جون، نه؟
‫آره.
‫شرط می‌بندم اگه بهت ‫پیشنهاد اداره‌ی این باشگاه رو بدم
‫ توی صدم ثانیه قبول می‌کنی، نه؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫اوم...
‫باشه، تو عضو میشی.
‫ولی فقط تو.
‫باید رفیقات رو ول کنی.
‫باشه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه.
از اینجا برو
‫تو دیگه کی هستی؟
‫اینطوری رفیقات رو ول می کنی؟
‫نه.
‫از اینجا برو.
‫دلم نمی‌خواد دیگه این اطراف ببینمت.
‫- جانی! ‫- هی!
‫- هی، تو... ‫- جانی، هی، هی!
‫این رو جمع کنید
‫و بزنید به چاک.
‫خدای من.
‫ولی تو رفتی.
‫چی؟
‫قبل از اینکه اوضاع خیلی خراب بشه، تو رفتی.
‫فکر کنم سال 1969 بود، پس...
‫خب، آره، مدرسه‌ام تموم شده بود
‫منم جمع کردم و رفتم نیویورک.
‫بخاطر همین می‌خواستم صحبت کنیم.
‫می‌خواستم ببینم ‫چه اتفاقی برای بچه‌ها افتاد.
‫چه بلایی سر باشگاه اومد.
‫کم و بیش، یک سال بعد از ‫مرگ بروسی، بعد از اینکه رفتی
‫اوضاع توی باشگاه خیلی تغییر کرد.
‫اونا...
‫باشگاه چند دسته شد.
‫بین افراد قدیمی و جدید
‫بین معتادها و بقیه تقسیم شد
‫و اون قوانین
‫فقط چند تا چیز من درآوردی بودن
‫ولی افراد جدید،‌ واقعاً بهشون ایمان داشتن.
‫انگار روی یه تیکه سنگ حک شده بودن.
یه یارویی هست که قبلاً.
‫ ‫میگه قراره یه کتاب درست کنه.
‫بهش میگم...
‫«چیزی که همیشه می‌خواستم ‫اینه که مثل یه بربر وحشی
‫ لباس بپوشم و ازم عکس گرفته بشه.»
‫مثل یه بربر واقعی، میگیری چی میگم؟
‫با پوست و تبر یا یه چیز اینطوری.
‫بیشتر از این نمی‌تونم دیگه.
‫من واقعاً گیج شدم.
‫بنظر میاد این یارو می‌خواد ‫از موقعیت من سو‌استفاده کنه.
‫و من از این مسئله خوشم نمیاد.
‫این یارو منو ذله کرده دیگه.
‫هی،‌ بامزه
‫- یه خرده بی‌خیال اون نوشیدنی شو ‫- اوم.
‫«ببین، رفیق. بهت هشدار میدم
‫یه قدم دیگه نزدیکتر بشی
‫خوش شانس بود که عصبی نشدم‌، میدونی؟
‫این همه عضو جدید داشت
‫گفتم «قرار نیست هیچ قبرستونی بری
‫من گرفتمت.»
‫«وقتی میری که من اجازه‌ی رفتنت رو بدم»
‫فهمیدی با آقای سوسکی چی کار کردن؟
‫ چی گفتی؟
‫پلیس موتورسوار.
‫همیشه می‌خواستم یه پلیس موتورسوار بشم.
‫به همین خاطر باید...
‫جلیقه‌ام رو پس بدم.
‫یعنی داری از باشگاه خارج میشی؟
‫آره.
‫چه شغلی بهتر از این، نه؟
‫چه شغلی بهتر از اینه که
‫برای کل روز نشستن روی ‫موتور «هارلی دیویدسون» حقوق بگیری؟
‫اونا اهل کجان؟
‫شهر کلمبوس.
‫از دست این بچه‌های تازه وارد.
‫بیشتر از این نمی‌تونم نگهش دارم.
‫خیلی قشنگه.
‫خیلی بهت میاد کتی.
‫بنی، بیا اینجا.
‫چه خبر شده؟
‫- دیدی کی این کار رو کرده؟ ‫- نه.
‫خیلی‌خب، بیاید سوار ماشینش کنیم.
‫شما دوتا، باید ببریدش بیمارستان.
‫- بجنبید. ‫- باشه.
‫بجنبید،‌ بلندش کنید.
‫بنی! ‫بنی،‌ نه، نه.
‫چه کار میکنید؟
‫بی‌خیال،‌ داریم شوخی میکنیم.
‫بی‌خیال، مرد.
به ما گفتند یه دختر با لباس قرمز به ما فحش داده
‫فقط خواستیم یه خرده ‫کتکش بزنیم.
‫اونا گفتن دختر با لباس قرمز ‫بی احترامی کرده.
‫گورتو گم کن!
‫هی مرد. ‫اشتباه فهمیدی.
‫بنی کجاست؟
‫خب، نیستش...
‫اینجا نیست. ‫باید می‌رفت.
‫باشه.
‫چیزیت نیست.
‫جانی.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫تنها.
‫دوتا از دنده‌هامو شکوندن.
‫این تازه واردها.
‫به نظرم دیوونه‌ان جانی.
‫به مادرم گفتم،‌ جلیقه‌ام رو پس میدم.
‫میخوام جلیقه‌ام رو پس بدم.
‫از باشگاه خارج بشم.
‫متوجهم.
‫ولی،‌ جانی ‫اینا...
‫تازه واردها
‫نگران اینم وقتی متوجه بشن،‌ ‫من رو بکشن.
‫کمک نیاز دارم.
‫هوم.
‫خودم هواتو دارم.
‫یه اسلحه داری، درسته؟
‫آره
‫امشب با خودت بیارش.
‫قراره چی کار کنیم؟
‫باید بریم دیدن آقا سوسکِ.
‫بنی؟
‫- اینجایی؟ ‫- آره.
‫چی کار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫باید برم جایی.
‫خب،‌ همه‌ی ما یه جایی برای رفتن داریم،‌ نه؟
‫خیلی‌خب،‌ چی شده؟
‫دیگه نمی‌تونم اینطوری زندگی کنم.
‫و دیگه اینطوری زندگی نمی‌کنم.
‫خب،‌ تو اونجا نبودی، بنی. ‫تو هیچی ندیدی.
‫نمی‌دونم چی کار ممکن بود بکنم
‫اگه من رو برده بودن بالا
.و کتکم میزدن ‫من...
‫جانی گفت حلش می‌کنه.
‫- گفت هیچ اتفاقی نیفتاد. ‫- ولی واقعیت نداره.
‫تو اونجا نبودی. ‫چیزی ندیدی.
‫تو اونجا نبودی.
‫میدونم. ‫من معذرت میخوام.
‫اونجا نبودی!
‫اگه منو از شدت مشت کشته بودن
‫فکر کنم اسلحه‌ات رو برمی‌داشتم
‫و مغزمو می‌ترکوندم.
‫- بی‌خیال. ‫- جدی میگم.
‫همیشه میگم کسایی که
‫خودکشی می‌کنن، باید دیوونه باشن.
‫فکر کنم این دفعه ممکن بود من دیوونه بشم.
‫بعد از همچین اتفاقی ‫کی ممکنه تو رو بخواد دیگه؟
‫کی حتی حاضره بهت نگاه کنه؟
‫ازم میخوای چی کار کنم؟
‫ازت میخوام بی‌خیال موتورسواری بشی. ‫ازت میخوام بی‌خیال باشگاه بشی.
‫همچین چیزی ازم نخواه.
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫بریم یه جای دیگه. تو...
‫گفتی یه پسرعمو توی فلوریدا داری
‫یه گاراژ داره که میتونی اونجا کار کنی.
‫بیا بریم اونجا. ‫بیا فقط بریم یه جای دیگه بنی.
‫بنی.
‫- بنی! ‫- چیه؟
‫فکر می‌کنی به این راحتیه؟ ‫هوم؟
‫تا حالا اصلاً بهش فکر کردی همچین چیزی ‫میتونه امکان پذیر باشه یا نه؟
‫بنی.
‫باید برم جانی رو ببینم.
‫هیچ کاری نکن. ‫فقط دنبالم بیا.
‫آماده‌ای؟
‫اسلحه رو بده من.
‫بذار خون‌ریزی کنه.
‫الان برو.
‫دیگه پیدات نشه.
‫بجنب.
‫این چه کاری بود؟
‫این...
‫این برای مراقبت از سوسکِ بود.
‫همونطور که از کتی مراقبت کردی؟
‫این چیزیه که این باشگاه بهش تبدیل شده؟
‫این چیزیه که ما الان هستیم؟
‫همینه.
‫بنی. ‫بنی.
‫اوم...
‫این تازه واردها.
‫این، عه...
‫این جوونا، اونا...
‫هیچ کدومشون، گوششون بدهکار نیست.
‫من... من نمی‌تونم ‫نمی‌تونم دیگه این باشگاه رو اداره کنم.
‫بهت...
‫بهت نیاز دارم.
‫میدونی...
هیچ‌وقت ‫از هیچکس هیچ چیزی نخواستم.
‫و از هیچکس هیچ چیزی نمیخوام.
‫اون شخص من نیستم.
‫هیچ‌وقت هم من نخواهم بود.
‫اوم.
‫بنی همیشه
‫درباره‌ی رفتن صحبت می‌کرد
‫و یهو غیبش زد.
‫مثل همون چیزی شد که سانی بامزه بهم گفت.
‫گفت «کتی، میخوام یه چیزی بهت بگم.»
‫می‌گفت «وقتی با کسی از ‫گروه وندال بیرون بری.»
‫«هیچ‌وقت سمت یه آدم دیگه نمیری.»
‫و بنظرم این حقیقت داره ‫چون بعد از یه مدت
‫دقیقاً مثل اونا میشی.
‫شروع می‌کنی به فکر کردن ‫و عمل کردن مثل اونا.
‫تو رو تغییر میدن.
‫و بنی بیشتر از یک سال می‌شد ‫رفته بود، چون سال 1971 بود.
‫زمانی بود که سر و کله‌ی یه بچه پیدا شد ‫و جانی رو به چالش دعوت کرد.
‫چیزی ازش نشنیده بودم.
‫یه بچه‌ی معمولی بود.
‫سلام.
‫من الان عضو وندال هستم.
‫عضو کدوم گروه نماینده‌ای؟
‫میلواکی.
‫همه‌ی هم باشگاهی‌هام درباره‌ی
‫اینکه دیگه نمی‌خوان تو همه چیز رو ‫اداره کنی حرف میزنن.
‫اومدم به چالش دعوتت کنم.
‫با مشت یا چاقو؟
‫چاقو.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. ‫یه...
‫یه پارکینگ توی فولر هست.
‫نزدیک دریاچه.
‫فردا شب.
‫باشه.
‫ایده‌ای هم داری؟
‫چندتایی دارم.
‫ولی قبل از انجام دادنشون ‫میخوام یه نگاهی بندازم و آزمایششون کنم.
‫عصرت چطور بود؟
‫- دخترا کجان؟ ‫- با دوستاشون بیرونن.
‫خیلی‌خب، باید برم بیرون.
‫شب بر می‌گردی؟
‫آره.
‫داری میای تخم مرغ میخری؟
‫نمیخوام دوباره برم بیرون.
‫بخاطر رفتارش معذرت میخوام استیو.
‫همیشه دیره.
‫کٍی مخالف بیرون اومدنمون بود.
‫- آره. ‫- خیلی هم خوشحال بود.
‫سلام جانی!
‫سلام کتی.
‫بنی برنگشته؟
‫نه.
‫نه، اگه برگرده فکر کنم ‫زودتر از من ببینیش.
‫نه.
‫آخرین خبری که ازش داریم اینه که ‫با چند نفر به سمت ایندیانا می‌رفت.
‫درسته.
‫چی میخوای؟
‫هیچی.
‫فکر کنم هیچ کدوممون دیگه نداریمش.
‫همینطوره.
‫میدونی...
‫هر کسی میتونه کل خودش رو صرف یه هدف بکنه.
‫آره، میتونی تمام خودت رو برای یه چیز بذاری.
‫ولی همچنان اتفاقی که باید بیفته،‌ میفته.
‫اوم.
‫چی؟ منظورت زندگی منه؟
‫بگو چی نیاز داری جانی؟
‫گفتم که.
‫هیچی.
‫به خودت سخت نگیر، کتی.
‫تو هم همینطور جانی.
‫آخرای اکتبر بود.
‫پس هوا سرد شده بود.
‫براساس چیزی که شنیدم ‫چند تا از اعضای قدیمی وندال
‫حتی موتورهاشون رو هم نبرده بودن.
‫همینطور توی ماشینشون ‫نشسته بودن و نگاه می‌کردن.
‫قانون هوبر.
‫چی؟ یه چیز آلمانیه؟
‫قانون هوبر برای وقتیه که میری کار می‌کنی
‫و شب رو میری زندان می‌خوابی.
‫منظورم این بود.
‫به اون حمال‌ها
‫خیلی‌خب، ‌بذار این داستان رو تموم کنم.
خردشون کن جانی
‫هوا داره خیلی سرد میشه.
‫دوست داری چطوری باشه بچه جون؟
‫یه موتورسوار بود، می گفت ‫کشته شدن جانی
‫پایان عصر طلایی موتورسواری بود.
‫بعدش، اون بچه همه چیز رو به دست گرفت.
‫از باشگاه وندال یه باند تبهکاری خوب ساخت.
‫حالا چه کنیم؟
‫هیچی.
‫باندشون حتی بزرگ‌تر هم شد.
‫الان سرتاسر سرزمین میانه نماینده‌هایی دارن.
‫حتی دورتر از اون هم.
‫شنیدم شروع کردن به قاچاق مواد از کانادا
‫و هر چیزی که فکرش رو بکنی.
‫شنیدم حتی آدم هم می‌کشن.
‫حرف از باشگاه‌های دیگه که میشه
‫آدم یاد سانی بامزه میفته، نه؟
‫از کالیفرنیا اومده بود.
‫این چیزا دیگه الان اتفاق نمیفته.
‫الان توی روز روشن
‫باشگاه‌ها به هم حمله می‌کنن.
‫مایه‌ی سرافکندگیه.
‫بقیه چی؟
‫برای بقیه چه اتفاقی افتاد؟
‫بعضی‌هاشون هنوز باهاشون موتورسواری می‌کنن.
‫واهو و کورکی هم همینطور.
‫هنوز عضو باشگاهن.
‫چون هوش افراد با هم متفاوته.
‫- کَل، مرد. ‫- مثل هم فکر نمی‌کنن.
‫میگن داشته
‫توی لٍیک‌وود خونه رنگ می‌کرده.
‫از روی پله افتاده و گردنش شکسته.
‫یکی بهم گفت ‫سانی بامزه برای ساعتی 5 دلار
‫بیرون یه سینما روی موتورش میشینه
‫تا مردم رو دعوت کنه ‫برن فیلم «ایزی رایدر» رو ببینن.
‫همه چیز خیلی
‫مسخره‌ست.
‫آقا سوسکِ برگشت خونه.
‫باورت میشه؟ ‫الان یه پلیس موتورسواره.
‫آره،‌ اونم بعد از همه‌ی این داستان‌ها.
‫و زیپکو هم به تگزاس رفت ‫تا روی یه قایق صید میگو کار کنه.
‫بنی چی؟
‫هی بنی.
‫- هوم. ‫-شنیدی چی شده؟
‫الان بهم گفتن رئیس وندال کشته شده.
‫یه یارو به اسم جانی.
‫میگن یه بچه از راه رسیده و ‫توی پارکینگ بهش شلیک کرده.
‫قبلاً با اون یارو موتورسواری می‌کردی؟
‫اوم.
امان از ‫این بچه‌ها.
‫میدونی؟
‫هنوز موتورسواری می‌کنه؟
‫نه. نه.
‫نه، از وقتی جانی مرد
‫بنی دیگه موتورسواری نمی‌کنه.
‫و، میدونی، من...
‫فکر نکنم دلش براش تنگ شده باشه.
‫و همه چیز واقعاً خوبه.
‫حالمون خوبه. ‫خوشحالیم.
‫بنی با پسرعموش کار می‌کنه.
‫و همه چیز واقعاً عالیه.
‫خوشحالیم.
هرکاری تا الان کرده اشتباه بوده
اصلاً قدر ماشینش رو نمی‌دونست
ازش خوب نگه‌داری نکرده و درست مراقبش نبوده
‫بعدش اون عصبی شد و ‫سر من داد میزد...
‫و بعدش...