‫در اواخر دوره شووا گنروکو، رشد ‫اقتصادی سریع این کشور، شروع به کاهش کرد
‫طوفان آشوبی که جنبش‌های ‫دانشجویی به پا کرده بودن، فروکش کرد
‫در آینده نزدیک، کشور به سمت یه دوره ‫پوچ از اقتصاد حبابی و تجملاتی کشیده میشه
‫دوره‌ای که با توهمات زودگذر مشخص میشه
‫1973
‫یه موجودیت مرموز ظاهر شد، ‫شبیه "پیله‌ای" از یه گونه جدید انسان
‫فقط یه جعبه مقوایی؟ فقط یه سطل آشغال؟
‫یه آدم بدبخت که از زندگی جا مونده...
‫خب، هر جور دوست دارین فکر کنین
‫راحت باشین، مسخره‌م کنین
‫ولی حقیقت برعکسه
‫این شمایین که دارین مسخره میشین
‫من همه چیز رو خوب می‌بینم
‫اون جعبه‌ی ساختگی که بهش اعتقاد دارین
‫این شمایین که توش گیر افتادین
‫من همه چیزای تقلبی رو دور ریختم
‫و به جاش چیزای واقعی رو به دست آوردم
‫و حالا می‌بینم
‫شکل واقعی شما رو
‫و شکل واقعی پنهان دنیا رو
‫مرد جعبه‌ای
‫با این جعبه، دنیا کاملاً از نو متولد میشه
‫من مرد جعبه‌ای هستم
‫من یک طرفه شما رو تماشا می‌کنم
‫هویتم رو کاملاً پاک می‌کنم
‫حتی وقتی منو می‌بینین، متوجهم نمیشین
‫فقط وانمود می‌کنین که نمی‌بینین
‫حتی وقتی چیزی که نیاز دارم رو قرض می‌گیرم
‫اهمیتی نمیدین
‫که این برای من عالیه
‫با این حال، درست مثل خود من
‫اگه کسی زیادی به مرد جعبه‌ای توجه کنه...
‫خودش تبدیل به مرد جعبه‌ای میشه
‫و تو شرایطی که هیچ هویتی نداشته باشی
‫زنده یا مرده بودن، هیچ فرقی نمی‌کنه
‫مرد جعبه‌ای می‌تونه هر لحظه ‫کشته بشه، بدون اینکه عجیب باشه
‫حتی نقش کسی که باید ‫کشته بشه رو به عهده می‌گیره
‫به عنوان پادشاه این دنیا
‫اونایی که از مرد جعبه‌ای آگاه میشن
‫خودشون تبدیل به مرد جعبه‌ای میشن
‫چیزی که دنبالش بودم
‫انزوای کامل
‫گمنامی مطلق
‫و یه تاریکخونه و غار مخصوص خودم
‫این تاریکی و روشنایی ‫یه تصویر جدید از دنیا برام می‌سازه
‫ببخشید
‫دیگه مهم نیست اون یارو الان کجاست، مگه نه؟
‫همین جا، همین حالا
‫چشمام همش چرک می‌کنه. چرا اینجوریه؟
‫خب، بیماریت داره بدتر میشه
‫باید هر چه زودتر درمانش کنی
‫این، اینجا...
‫می‌خوام برام پاکش کنی
‫تو برای همیشه اینجا می‌مونی ‫و چشمام رو برام پاک می‌کنی، مگه نه؟
‫اگه لازم باشه، همین الان می‌تونم شروع کنم
‫آه، یه لحظه، یه لحظه
‫آه... ممنون، پسر خدمتکار
‫آه، معذرت می‌خوام. شما دکتر بودین، درسته؟
‫قلابی، ولی خب.
‫با این حال، این روزا، اونایی ‫که مجوز ندارن، قلابی‌ها،
‫از واقعی‌ها مثل شما واقعی‌ترن.
‫این حسش شبیه اونه.
‫آه، فقط یه چیزی رو می‌خوام مطمئن شم.
‫لطفاً مطمئن شین که وصیت‌نامه
‫درست توسط شما نوشته شده.
‫نگرانی زیادی من، از کنترل خارج شده بود.
‫در نهایت، خودم رو توی اتاقم حبس کردم.
‫حس می‌کردم می‌خوام خودم رو از گرسنگی بکشم ‫یا خودم رو دار بزنم.
‫اما...
‫فکر کردم تحمل مردن در حالی که ‫دنیا رو فریب دادم غیرقابل تحمله.
‫مرد جعبه‌ای واقعی
‫باید بر هر درد جسمی و هر خطری غلبه کنه.
‫خارش، درد، اینا هنوز در حد یه بچه‌ست.
‫شکایت‌هایی مثل اینا چیزی بیشتر از ‫گریه‌های یه نوزاد نیست.
‫آره، حتی مقاماتی که نظم ‫عمومی رو اجرا می‌کنن.
‫قاتل‌های حرفه‌ای استخدام می‌کنن.
‫دشمن اصلی من، گدای واپن.
‫این عشق و نفرته؟ یا فقط یه بازیه؟
‫این جدیه. خیلی نرم بودم!
‫تک‌تیرانداز کیه؟
‫یکی که به مرد جعبه‌ای آلوده شده،
‫یکی که از مرد جعبه‌ای متنفر شده، ‫یعنی منِ قبلی بوده؟
‫اگه اینطوره، پس تحمل درد توی قلبش ‫در واقع بار سنگین خودشه.
‫یه بیمارستان این نزدیکیه.
‫ارزش داره که دعوت رو قبول کنم.
‫کتت رو در میارم.
‫کمکم کن.
‫- بیا یکم بلندش کنیم. ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫این بازی‌های مسخره ‫این روزا دیگه خیلی بد شدن، نه؟
‫به پلیس خبر دادی؟
‫نه.
‫خب، شاید این تصمیم عاقلانه‌تری باشه.
‫نمیشه مطمئن بود که کینه به دل نگیرن.
‫به هر حال، من مطمئن میشم که بتونم ‫فوراً یه گزارش پزشکی صادر کنم.
‫ضمناً این قسمت داره عفونت میکنه، ‫پس بیا سریع درمانش کنیم.
‫این یه بی‌حس کننده موضعیه.
‫بذار دراز بکشه.
‫ببخشید.
‫یکم میسوزونه.
‫اونایی که از مرد جعبه‌ای خبردار میشن
‫خودشون مرد جعبه‌ای میشن.
‫همه چیز...
‫بی معنیه.
‫زمان همینطور میگذره.
‫خودشه!
‫این یه گزارش درباره مرد جعبه‌ایه.
‫من الان دارم این گزارش رو ‫از داخل جعبه مینویسم...
‫روز به روز، بیشتر و بیشتر نمیتونستم
‫از وجودش فرار کنم.
‫اونایی که از مرد جعبه‌ای خبردار میشن
‫خودشون مرد جعبه‌ای میشن.
‫لطفاً دراز بکشید.
‫شغلت چیه؟
‫معمولاً همچین سوالایی نمی‌پرسم.
‫عکاسی.
‫فکر کردم نویسنده‌ای چیزی هستی.
‫تو خواب داشتی چیزایی زمزمه می‌کردی، ‫انگار داشتی یه رمان تعریف می‌کردی.
‫داشتی عکس می‌گرفتی؟ حتی وقتی بهت شلیک شد؟
‫از منظره.
‫از آدما؟
‫از آدما عکس نمی‌گیری؟
‫آره.
‫ممکنه کسی که بهت آسیب زده ‫یه بی‌خانمان با یه جعبه باشه؟
‫نشنیدی؟
‫ظاهراً این روزا پیداشون شده.
‫می‌دونم.
‫عکاس‌ها دید زن هستن، ‫پس بیشتر چیزا رو می‌دونن.
‫میگن پرخاشگره.
‫اون جعبه تنش نبود.
‫ولی...
‫شاید مرد جعبه‌ای
‫یه عکاسه که من می‌شناسم.
‫اون فقط از قسمت‌های پنهان شهر ‫عکس می‌گیره.
‫یه دیدزن؟ مرد جعبه‌ای؟
‫میگن جوری نگاه می‌کنه که ‫انگار داره با چاقو می‌بُره.
‫حتی لباس‌هایی که تنته رو هم ‫می‌تونه ازت دربیاره.
‫فکر کنم من باهاش مشکلی نداشته باشم.
‫من مدت زیادیه که مدل هستم.
‫می‌تونستم ضربان قلب و ‫احساسات تماشاچی‌ها رو حس کنم.
‫برام رضایت‌بخش شد.
‫به لطف اون شرایط دکتر خوب شدم.
‫و در عوض، اون یه چیزی علیه تو داره؟
‫مفید بودن حس خوبی داره، نه؟
‫من کارم به عنوان پرستار رو خیلی دوست دارم.
‫مدلینگ هم کار سختیه.
‫بین خودمون بمونه...
‫من اصلاً مدرکی ندارم.
‫من تقلبی‌ام.
‫یه خواهشی درباره مرد جعبه‌ای دارم.
‫اگه کاری از دستم بربیاد.
‫من اون جعبه رو می‌خوام.
‫می‌تونی به مرد جعبه‌ای بگی ‫که می‌خوام جعبه‌ش رو بخرم؟
‫مراقب خودت باش.
‫کمکم کن... باشه؟
‫فکر کنم خوب پیش رفت.
‫ممنون.
‫کدوم رو ترجیح میدی؟
‫این یکی، فکر کنم.
‫ببخشید، یه چیزی یادم رفت.
‫زودی تموم میشه، بهم اعتماد کن.
‫ورود ممنوع
‫یوکو-سان.
‫از این طرف.
‫همه این‌ها فقط تو ذهن خودت نیست؟
‫قاتل همون دکتره.
‫ولی آیا اون (مونث) دست نشونده دکتره؟
‫یا...
‫واقعاً دنبال نجات از طرف منه؟
‫آره.
‫من خوشحالم.
‫همه چی برام حل شده.
‫حتی مرگ، می‌دونی.
‫تا اون موقع، همه چیز طبق برنامه پیش میره.
‫ببخشید. زود تموم میشه.
‫وقتی تموم شد... باید چیکار کنم؟
‫منظورت چیه؟ وقتی اون یارو بره، تمومه دیگه.
‫چرا؟
‫از وقتی با مرد جعبه‌ای درگیر شدی، عوض شدی.
‫چی؟
‫دفترچه، هان.
‫چیه؟
‫نه، اون یارو خیلی ‫دفترچه رو جدی می‌گیره...
‫دکتر، شما هم می‌خواین جعبه بپوشین؟
‫خب، اگه برای یه جنایت کامل لازم باشه، شاید.
‫نمی‌فهمم. اصلاً نمی‌فهمم.
‫چرا گفت این جعبه رو می‌خواد؟ (مونث)
‫واضحه که یه تله‌ست.
‫چون دلیلی برای شک کردن بهش نبود، قبول کردم؟
‫چون اون (مونث) بود، قبول کردم؟
‫جای قرار همین‌جاست.
‫البته،
‫شرط می‌بندم خودش طبق قرار اینجا پیداش میشه.
‫اما...
‫اگه دکتر باز بخواد منو هدف بگیره...
‫این دفترچه و عکس‌های منفی ‫رو به عنوان مدرک می‌ذارم.
‫اینا ثابت می‌کنن که قاتل ‫پرونده مرد جعبه‌ای اونه.
‫بهت اعتماد دارم.
‫رسید نمی‌خوام.
‫دور انداختن جعبه رو می‌سپرم به تو.
‫تا صبح،
‫حتم اً کامل از شر جعبه خلاص شو.
‫فکر نمی‌کنی داری این ‫جعبه رو دست کم می‌گیری؟
‫تو فقط داری توسط اون ‫دکتر آزمایش میشی، مگه نه؟
‫توی اون بیمارستان گیر افتادی؟
‫تو نیستی که واقعاً گیر افتادی؟
‫اون... فقط یه جعبه مقواییه، مگه نه؟
‫نه!
‫این یه راه خروج به یه دنیای دیگه‌ست.
‫شاید تو هم با من بیای...
‫پول رو قبول می‌کنی.
‫بعد به قولت عمل می‌کنی ‫و جعبه رو دور می‌ندازی.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫این واقعاً خواسته‌ی قلبیته؟
‫می‌دونی حقیقت کجاست؟
‫نمی‌خوای... کمکم کنی؟
‫ولی چون جعبه سرش بود،
‫نمی‌تونستم صورتش رو ببینم، ‫و از همیشه ترسناک‌تر بود.
‫خب، من فقط دارم بازسازیش می‌کنم.
‫نیازی نیست بترسی.
‫دکتر؟
‫چی شده؟
‫وقتی جعبه رو پوشیدم، مطمئن شدم
‫مهم نگاه کردن نیست، دفترچه مهمه
‫دفترچه...
‫عمل نوشتنش
‫اینه که اونو تبدیل به مرد جعبه‌ای می‌کنه
‫آهان... پس به خاطر همینه
‫قبل از اینکه جعبه و دفترچه رو ‫دور بندازه، باید یه کاری بکنیم.
‫همچنان دارم به این فکر می‌کنم که چرا ‫اون توسط دکتر تحت تأثیر قرار گرفته.
‫این جور کارها اصلاً به شخصیتش نمیخوره.
‫اگه جعبه یه تونل بود،
‫اون نوری میشد که از انتهای تونل میتابه.
‫نوری که کمک میکنه مرد ‫جعبه‌ای جعبه‌ش رو کنار بذاره؟
‫نمیخوام فقط بخندی یا عصبانی بشی.
‫مهم اینه که
‫این تویی که داری میخندی یا عصبانی میشی.
‫این چیزیه که اهمیت داره.
‫من تصمیم گرفتم که خودم بمیرم. حتی ‫اگر شواهدی مبنی بر قتل وجود داشته باشه.
‫همه ش تقصیر بی عرضگی خودم بود.
‫اصلا مهم نیست
‫آخ!
‫- لعنتی! ‫- بگیر اینو!
‫با من در نیفت!
‫عوضی!
‫کوفت!
‫درد داره!
‫فرار نکن!
‫دروغگو! در نرو!
‫دکتر!
‫خب!
‫کجا رفت؟
‫لعنتی!
‫چشمام!
‫بمیر.
‫الان داری چیکار میکنی، ‫و کجایی؟
‫همونطور که میبینی،
‫دارم باهات میجنگم.
‫و من بردم.
‫پس این دفترچه رو کی داره مینویسه؟
‫این یه اتفاقیه که توی دفترچه نوشته شده.
‫اگه نویسنده‌ای نداشته باشه که عجیبه.
‫اون... منم.
‫پس تویی که الان اینجا وایسادی کی هستی؟
‫فهمیدم.
‫بالاخره دارم هویت واقعیت رو میفهمم.
‫هم تو و هم این بیمارستان رقت‌انگیز،
‫حتی خودت، همه اینا فقط ‫یه داستان از توهمات منه.
‫همین ثابت میکنه که من
‫مرد جعبه‌ای واقعی هستم.
‫یا شاید یه نفر دیگه داره مینویسدش.
‫شاید من.
‫این داستان منه.
‫یا شاید یه نفر داره ‫اختراعش میکنه و مینویسدش.
‫من مرد جعبه‌ای هستم!
‫منم!
‫بس کن!
‫این کیه...؟!
‫من کی هستم؟!
‫اشکال نداره.
‫لطفاً تمومش کن.
‫من با زندگی کردن اینجا مشکلی ‫ندارم، تا وقتی که با اون شخص باشم.
‫یه چیزی تسخیرش کرده.
‫این بده.
‫این داستانی نیست که بشه ‫توی یه رمان کارآگاهی گنجوند.
‫این یه جنایت کامله.
‫ببین، چیزی که مردم میفهمن اینه:
‫یه دیوونه که تبدیل به مرد ‫جعبه‌ای ناشناس خارج از قانون شده
‫تصادفاً توی دریا میفته و میمیره. همین.
‫ولی با این حال، نیازی نیست تو کاری بکنی.
‫اگه میخواد بمیره، بذار خودش این کارو بکنه.
‫اون مرگ با رحمت میخواد.
‫ولی این قبلاً توی دفترچه نوشته شده.
‫مسئله اینه که الان، دفترچه‌اش قوی‌تره.
‫پس باید دوباره بنویسمش.
‫اینجوری، مرگ با رحمت به ‫عنوان یه جنایت کامل محقق میشه.
‫اون شخص دیگه زیاد دووم نمیاره.
‫میتونم بفهمم.
‫بوی مرگ میاد.
‫پس لطفاً، کار خطرناکی نکن.
‫مشکلی نیست!
‫میدونی، من از اون دکتر واقعی بهترم.
‫محاله اینو به عنوان یه حادثه ‫غرق شدن جا بزنم، درسته؟
‫علاوه بر این، ما تا حالا ‫مدارکی جمع کردیم، بین تو و من.
‫و در آخر، مدرک بی‌گناهی مرد ‫جعبه‌ای رو هم به این اضافه میکنیم.
‫باشه، درسته؟
‫فقط یه فیلم استریمینگ نگاه کن، باشه؟
‫قدم بعدی سناریو برای اعترافه.
‫فقط... صبر کن...
‫وایسا...
‫خب.
‫چیزی که الان میخوام بگم همش حقیقته.
‫درباره جسدی که به طرز ‫عجیبی توی ساحل پیدا شده،
‫من چند تا سوال درباره جسد ‫عجیبی که روی ساحل شسته شده دارم
‫مدرکی پیدا شده؟
‫هنوز چیزی پیدا نشده.
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫اخیراً، چند نفر شاهد بودن که
‫یه بی‌خانمان با جعبه روی ‫سرش توی شهر پرسه میزده.
‫به نظر میاد تصادفاً افتاده توی دریا.
‫جسد خراش‌های زیادی داره
‫و آب دریا توی ریه‌هاش پیدا شده.
‫به جز مقوایی که دور جسد پیچیده شده بود،
‫وسایل همراهش یه دفترچه ضخیم که به ‫نظر میاد خاطرات روزانه باشه و یه ساعت بود.
‫کالبدشکافی نشون میده که زمان مرگ تقریباً...
‫30 ساعت پیشه.
‫متوفی مدت‌ها در معرض خطر خودکشی بود.
‫خودکشی؟
‫بله، ما توی بیمارستانمون ‫معمولاً بهش میگفتیم "دکتر نظامی".
‫دلیلش این بود که، این شخص...
‫بعد از بازنشستگی از نیروهای دفاع ملی، ‫مطب خصوصی سلفش رو تحویل گرفت...
‫و توی مناطق جنگی به ‫کمک‌های پزشکی مشغول بود.
‫اولین باری که باهاش ‫آشنا شدم توی یه اردوگاه
‫پناهندگی تو داداب، نزدیک ‫مرز سومالی با کنیا بود...
‫و اینجوری بود که باهاش آشنا شدم.
‫متوجه شدم.
‫با این حال، شما بدون مجوز به ‫عنوان پزشک جایگزین کار می‌کردید.
‫خب، راستش...
‫همونطور که اشاره کردید، ‫من مجوز پزشکی ندارم.
‫در مورد این موضوع، ‫منتظر تصمیم‌گیری می‌مونم.
‫ولی می‌خوام درباره اتفاقاتی که در ‫رابطه با دکتر نظامی افتاد صحبت کنم.
‫بفرمایید.
‫من با تمام وجودم به عنوان یه پرستار از دکتر ‫نظامی که حجم کاریش سنگین بود حمایت می‌کردم.
‫ولی متأسفانه، دکتر نظامی ‫به یه بیماری عجیب مبتلا شد.
‫در حین ارائه خدمات ‫پزشکی، مشغول تحقیق هم بود
‫تا از یه گیاه بومی آفریقا ‫مواد دارویی استخراج کنه.
‫توی وسواس این تحقیقات، مدام از خودش ‫به عنوان نمونه آزمایشی استفاده می‌کرد،
‫و اینجوری بود که به این ‫بیماری عجیب مبتلا شد.
‫این دلیل وضعیتش بود.
‫ولی این بیماری عجیب، ‫چون یه بیماری ناشناخته بود،
‫هیچ درمان مؤثری براش وجود نداشت، ‫و تنها گزینه باقی‌مونده تسکین درد بود.
‫به عبارت دیگه، تنها کاری که می‌شد ‫کرد استفاده از مواد مخدر پزشکی بود.
‫بله، واقعاً مواد دارویی ‫توی جریان خونش پیدا شد.
‫درسته.
‫از اون به بعد، سرنوشتمون عوض شد.
‫نمی‌تونستم دکتر نظامی رو رها کنم،
‫پس باهاش برگشتم کشور تا ‫به بهبود وضعیتش کمک کنم.
‫بعد از اون، توی کلینیک خصوصی دکتر ‫نظامی که دوباره باز شده بود کار کردم،
‫ولی متأسفانه، وضعیتش بهتر نشد؛ فقط بدتر شد.
‫کم کم، رفتارهای عجیب و غریبش به ‫خاطر داروها بیشتر به چشم می‌اومد.
‫پس، شما به دادن مواد مخدر ادامه دادید؟
‫خب، می‌دونید، اگه دوستی ‫واقعی وجود داشته باشه،
‫می‌فهمم که شک دارید چرا روی ‫درمان اعتیادش تمرکز نکردم،
‫ولی حقیقت اینه که دارویی ‫که دکتر نظامی مصرف می‌کرد
‫میزان اعتیادش نزدیک به صفر بود.
‫یعنی در واقع، گرفتن دارو از دکتر نظامی
‫چیزی جز تشویق به خودکشیش نبود.
‫می‌فهمم.
‫با این حال، این دلیلی برای ‫طبابت بدون مجوز شما نمیشه.
‫درک می‌کنم.
‫راستش، از همون اول، توی دوره کمک‌های پزشکی،
‫دکتر نظامی مخفیانه وظایف ‫پزشکی رو به من سپرد.
‫به خاطر بیماری عجیب و داروها بود.
‫می‌دونید، دکتر نظامی در شرایطی ‫نبود که بتونه درمان درستی ارائه بده.
‫ولی، خب، خوشبختانه یا متأسفانه،
‫من مهارت پزشکی کافی داشتم ‫که از دکتر نظامی هم بهتر باشم.
‫خب، به همین خاطر، از وقتی برگشتیم کشور،
‫مسئولیت محافظت از دکتر ‫نظامی رو داشتم، و اینجوری بود که
‫مجبور شدم به نقش دکتر قلابی ادامه بدم.
‫البته می‌دونم که این توجیه خوبی نیست.
‫ولی،
‫برای حفظ جونش لازم بود.
‫فهمیدم.
‫اما در نهایت دکتر نظامی از دنیا رفت.
‫و یه جعبه مقوایی سرش بود.
‫متوجه پرسه زدن‌های اخیرش توی شهر نشدید؟
‫خب، راستش،
‫اخیراً علائم اعتیاد دکتر ‫نظامی بدتر شده بود.
‫یه اتاق جداگانه توی کلینیک بود،
‫و خودش رو اونجا حبس کرده بود،
‫از زندگی روزمره ما فاصله گرفته بود.
‫خب، بعدش،
‫هم من و هم کارکنان سرمون شلوغ بود،
‫پس کاملاً از همه چیز خبر نداشتیم.
‫به نظر میاد چیزی هست که نمی‌گید.
‫پنهان کردن چیزی به نفعتون نیست.
‫نه... نه، نه، نه، فقط...
‫من هرگز کسی رو که مرگ ‫رو انتخاب کرده تحقیر نمی‌کنم...
‫لطفاً حرف بزنید.
‫خب، راستش...
‫دکتر نظامی منو تهدید می‌کرد.
‫فقط به خاطر اینکه دارو می‌خواست ‫مدام به خودکشی اشاره می‌کرد.
‫تهدید می‌کرد که کارهای پزشکی ‫غیرقانونی منو افشا می‌کنه.
‫و بعد، فقط مسئله داروها نبود...
‫اون از قبل هم عجیب بود،
‫ولی شخصیت عجیبش ‫انگار از کنترل خارج شده بود.
‫مقدمات غرق شدن آماده شده.
‫همونطور که خواستی.
‫بالاخره...
‫این چه لباسیه پوشیدی؟
‫می‌خوای نقش بازپرس جلاد رو بازی کنی؟
‫تو در واقع مُردی.
‫تو هیچوقت قصد خودکشی معمولی نداشتی.
‫کی اهمیت میده اگه کسی ‫تو رو از هستی محو کنه؟
‫اگه مرد جعبه‌ای باشه، اون ‫بهترین گزینه برای این کاره.
‫نه.
‫من به عنوان مرد جعبه‌ای میمیرم.
‫این لذت نهایی این نمایشه.
‫اگه توسط مرد جعبه‌ای ‫کشته بشم، حتی جالب‌تر میشه.
‫یوکو چطوره؟
‫الان حال اونو می‌پرسی؟
‫اون می‌خواد کنار من باشه
‫باید کنجکاوی سیری‌ناپذیرش رو برطرف کنم.
‫داری التماس زندگی می‌کنی؟
‫زندگی و مرگ مهم نیست.
‫مهم اینه که آیا می‌تونم ‫خوش و مدهوش بشم یا نه.
‫اشکالی نداره، من تو رو کامل می‌کشم.
‫توی دفترچه نوشته شده.
‫فکر می‌کردی نمی‌تونم انجامش بدم، مگه نه؟
‫اگه نذاری بکشمت، ثابت میشه که من قلابی‌ام.
‫تهدید کردی که به مردم ‫میگی و با ما بازی کردی.
‫در نهایت، استفاده از مرد جعبه‌ای ‫برای خودکشی، یه جنایت کامل غیرممکنه.
‫از همون اول، تو فقط...
‫چقدر کسل‌کننده.
‫همونطور که تصمیم گرفتی انجامش بده.
‫شاهد لازم نبود.
‫اگه تو رو بکشم و مرد جعبه‌ای ‫بشم، یه جنایت کامل میشه.
‫همونطور که گفتی.
‫من بالاخره واقعی میشم.
‫دکتر.
‫دکتر!
‫من دکتر نیستم.
‫پس چی هستی؟
‫من مرد جعبه‌ای هستم. واقعیش.
‫چرا؟
‫تو الان آزادی.
‫منم همینطور.
‫تو کی هستی؟
‫داری تو همه چیز سرک می‌کشی، ‫هان؟ این دورترین چیز از یه مرد جعبه‌ایه.
‫تو یه مرد جعبه‌ای قلابی بودی.
‫اگه می‌خوای واقعی بشی،
‫چرا از اینجا دنبال جواب نمی‌گردی؟
‫دیگه بهش نیازی ندارم.
‫این دفترچه‌ایه که من نوشتم.
‫یا شاید یکی دیگه نوشته.
‫چی می‌خوای؟
‫یه کاری مونده که باید انجام بدم.
‫اون یارو...
‫چیزی نوشت که بیشتر شبیه من بود تا خودم.
‫اون مرد جعبه‌ای واقعی شد.
‫برنمی‌گرده، دکتر؟
‫من...
‫نمی‌تونم واقعی بشم؟
‫چرا این چیز کثیف رو درنمیاری؟
‫تا کی می‌خوای ادامه بدی؟
‫چیزی... هست که بتونی بهم قرض بدی بپوشم؟
‫آخه لباس ندارم
‫واقعاً خجالت می‌کشی؟
‫من اشتباه نمی‌کنم.
‫شاید شکست خورده باشم، ولی پشیمون نیستم.
‫صدای بسته شدن در توسط اون
‫پر از دلسوزی و محبت عمیق بود.
‫اون صدا، صدای رفتنش نبود.
‫اون به دنیای بیرون فرار نکرد،
‫وارد دنیای عمیق‌تر داخل جعبه شد.
‫حرف از جعبه که میشه،
‫هر چقدر بیشتر تقلا کنی، ‫هزارتوهای بیشتری داخلش درست می‌کنی.
‫مثل یه دنیای سیاه چاله میمونه ‫که هیچ راه خروجی نداره.
‫اون فقط یه جایی اون تو گم شده.
‫همینطور که به این دنیا سرک می‌کشه،
‫این دنیا رو تو ذهنش تصور می‌کنه،
‫این دنیا رو می‌سازه،
‫چیزی که کنترلش می‌کنه اینه که...
‫تو این توهم، همه آدما دروغی بودن.
‫اونا فقط ساخته و پرداخته تخیل بودن.
‫و مرد جعبه‌ای واقعی
‫همیشه داشت یواشکی نگاه می‌کرد، ‫و تنهایی از همه چی لذت می‌برد،
‫شادی و ناامیدی رو با هم حس می‌کرد.
‫آره.
‫مرد جعبه‌ای،
‫یعنی،
‫تو.