‫من ایمانـم رو از دست دادم...
‫از تاکسی پیاده میشه...
‫میره جلوی خونه...
‫در رو می‌زنه...
‫در باز میشه...
‫پالتوش رو میده به خدمتکار
‫متوجهِ ناراحتی مادر، ‫ داخل اتاق پذیرایی میشه
‫گریه و زاری می‌کنه
‫میگه، «به دخترم کمک کن»
‫«به دخترم کمک کن»
‫صداهای ترسناک
‫درود بر مریم مقدس...
‫خب. ‫صداهای ترسناک.
‫درود بر مریم مقدس، ‫ سرشار از برکت
‫خدا همراه توست
‫خیلی‌خب
‫با سر و صدا و هیاهو میان به دیدنـم
‫صدای خیلی ترسناک
‫متوقف میشه، ‫متوقف میشه
‫از راهرو وارد میشه
‫خیلی‌خب
‫از راهرو میره به سمتِ...
‫درست نیست
‫این راهرو نیست
‫طبقه‌ی بالا
‫در اتاق خواب رو باز می‌کنه
‫و...
‫«تو را خارج می‌کنم، . ‫دور شو ابلیس!»
‫کارت خوبه‌ها
‫بعدش...
‫بالا میاره،
‫جیغ می‌کشه
‫و من می‌میرم
‫پایان
‫مثل آب خوردن
‫خواهش می‌کنم...
‫به دخترم کمک کن
‫من...
‫مولوخـم!
‫« جن‌گیری »
‫...دور شو ابلیس
‫پرودگار رحمانـه
‫دور شو ابلیس
‫مسیح رحمانـه
‫پرودگار رحمانـه
‫ابلیس، دور شو
‫دور شو ابلیس
‫پرودگار رحمانـه
‫مسیح رحمانـه
‫ابلیس، دور شو
‫مسیح رحمانـه
‫پرودگار رحمانـه
‫دور شو، ابلیس!
‫دور شو، ابلیس
‫سلام تونی
‫سلام لی!
‫چه عجب
‫چرا اینقدر دیر اومدی؟
‫- ترافیک بود ‫- جدی؟
‫- آره ‫- ترافیک کجا؟
‫خیابون
.تونی ‫اومدم خونه دیگه، خب؟
‫سلام. من اینجام... ‫زنده‌م...
‫آره
‫خونه‌ای
‫سلام
‫نگاش کن
‫عجب مدل موی خفنی، ‫نه؟
‫خب دیگه. ‫من برم...
‫هی، هی، هی. ‫بس کن.
‫می‌دونی که باید ‫ درمورد چندتا مسئله حرف بزنیم
‫سنت آگاتا می‌خواد تصمیمـش رو عوض کنه
‫قرار نیست اخراج شی. ‫فقط توبیخ میشی.
‫نمی‌دونی واسه این کار ‫مجبور به چه کار هایی شدم...
‫تونی، ‫بذار برسم خونه...
‫اسم من تونی نیست
‫پدرتـم
‫فرستادنـت خونه تا برای بقیه ‫درس عبرت بشی...
‫اگه نمراتـت افت نکن...
‫- آره، خوبه ‫- هی، میشه یه لحظه صبر کنی؟
‫نه، ‫خوبه
‫اگه نمراتـت افت نکنـن...
‫ترم بعدی برت می‌گردونن
‫من رو ببخش پدر، ‫به‌خاطر گناهانی که مرتکب شدم
‫از آخرین...
‫اعترافـم... ‫چهل سال می‌گذره
‫مشکل اعتیاد داشتم،
‫و بعد...
‫تبدیل به مریضی شد
‫و زندگیـم رو نابود کردم
‫زندگی خونواده‌ـم رو نابود کردم
‫راستش پدر، ‫همسرم مریض شد
‫خودت که می‌دونی، اون... ‫خیلی مریض شد...
‫و...
‫اون رو بهونه کردم
‫لازم نبود برای کارهام توضیحی بدم چون...
‫می‌گفتم، «زنـم مریضه»
‫مریضیِ اون...
‫باعث شد تا ارتباطـم رو قطع کنم...
‫یه موضوع دیگه‌ای هست
‫یه شغلـه که داره به من می‌رسه
‫چون نفر قبلی... ‫اتفاق ناگواری براش افتاد
‫اما شاید کار برام خوب باشه، نه؟
‫بهم احساس وظیفه بده
‫قوی‌ترم کنه
‫شاید کاری کنه که دخترم بهم افتخار کنه
‫پروژه‌ی جورج‌تاون
‫این چیه؟
‫رمزه
‫رمز چی؟
بازسازیـه؟
‫برای نقشِ... ‫کشیشـه؟
‫آره، ‫برای نقش کشیشـه
‫خیلی خنده‌داره
‫چیه؟
‫خب، این که تو کشیش باشی...
‫جالبـه خب. ‫مغز آدم سوت می‌کشه.
‫چیه خب؟ ‫ولش کن حالا
‫منظورم اینه اگه ننویسیـش هم
‫مسئله‌ی خاصی نیست، خب؟
‫اما اگه بنویسمـش
‫یعنی برای من مسئله‌ی خاصیـه
‫با دیالوگ‌ها مشکل داری؟
‫نه
‫نمی دونم. ‫چرا اینقدر حافظه‌ت ضعیفه؟
‫یادم میره
‫همم
‫شاید به‌خاطر داروهای جدیدمـه، ‫فلوکستین
‫بعضی‌وقتا طول می‌کشه
‫تا بدنـم با داروها سازگار بشه
‫مسئله‌ی خاصی نیست
‫«ایمان من مثل یه روشنایی توی تاریکیـه
‫پیدا کردنـش سخت‌تر میشه»
‫آخه... ‫حال‌بهم‌زنـه
‫چرا خودت نمی‌نویسی؟
‫قبلاً نوشتم
‫آره، ‫قبلاً یه نمایشنامه نوشتم
‫حدوداً‌ یه سال پیش...
‫برات فرستادمـش
‫خب، یه سال پیش من...
‫تو مرکز بازپروری بودی؟
‫راحت باش... ‫بگو
‫بازپروری. ‫خب...
‫واقعیتـه دیگه
‫واقعاً به‌خاطرش شرمنده‌ـم
‫ام...
‫می‌خوای کمک کنم ‫دیالوگ‌هات رو تمرین کنی؟
‫نه، لازم نیست
‫تونی...
‫می‌خوای کمک کنم ‫دیالوگ‌هات رو تمرین کنی؟
‫لی، ‫گفتم که مشکلی نیست
‫خیلی‌خب. ‫بده برگه رو ببینم.
‫من الان نقشـم چیـه؟
‫خیلی‌خب. لیل کارلایل. ‫بالای صفحه‌ی... ۶۷.
‫- شصت و هفت ‫- آره
‫همم... ۶۷
‫«محض رضای خدا. ‫برای چی پدر؟»
‫«رفتارهایی که ایشون دارن
‫با قاطعیت نشون میدن
‫که از یه جور اختلال روانی رنج می‌برن
‫درک می‌کنم
‫که نگران دخترتون باشین، ‫خانم کارلایل
‫اما من کسی نیستم ‫که بتونـم کمک‌تون کنم
‫پس کی می‌تونه؟
‫«امکان نداره بدونین
‫که چه درخواستی دارین
‫خانم کارلایل، ‫من کسی نیستم که شما لازم دارین
‫من آدمِ روبرو شدن با این هیولا نیستم»
‫خیلی‌خب، ‫بریم سراغ بعدی
‫جدی؟
‫منظورت از... ‫بعدی چیـه؟
‫فقط دوتا سکانس هست
‫سخنرانی بزرگ رو میگی؟
‫سخنرانی، ‫آره
‫همونی که با «این تاریکی» شروع میشه؟
‫آره
‫هروقت حاضر بودی، ‫شروع کن
‫هی، ‫تو حاضری؟
‫هروقت خواستی
‫«این تاریکی.
‫من قبلاً این تاریکی رو دیدم
‫تونستم به سختی ازش عبور کنم
‫خانم کارلایل، ‫این تاریکی
‫مثل دزدی می‌مونه که یواشکی وارد خونه میشه
‫و هرچی که اندوختیم رو می‌دزده
‫اون آگاهـه...»
‫باشه. خیلی‌خب. ‫ولـش کن.
‫یکم استراحت می‌کنیم
‫نمایشنامه رو بذار کنار
‫خیلی‌خب. ‫بیا حرف بزنیم.
‫بیا...
‫بیا یه گپی بزنیم. ‫فعلاً صحبت می‌کنیم.
‫وقتی گند می‌زنی ‫همین رو میگن
‫فکر می‌کنی داری گند می‌زنی
‫نمی‌دونم. ‫یکم افت کردم
‫چندوقتی میشه که از این کار فاصله گرفتم
‫می‌دونی که...
‫یه سری مشکلات شخصی داشتم
‫یکم بدبیاری آوردم
‫همم. ‫ادامه بده.
‫ادامه بدم؟
‫آره، ‫درمورد این بدبیاری
‫یعنی تو... ‫خبرها رو دنبال نمی‌کنی؟
‫ادامه بده
‫مثلاً چی؟
‫خب راستش... ‫من چندسالی...
‫درگیر اعتیاد بودم
‫و یکم طول می‌کشه تا بتونم ‫از اون وضع خارج شم
‫خب نگاه کن
‫دیگه ازش عبور کردی، ‫خب؟
‫چندسال واقعاً سختی داشتی...
‫همسرت...
‫چندسال پیش فوت کرد، ‫درسته؟
‫آره، همینطوره. ‫فوت کرد.
‫تصورش هم سختـه
‫تازه با یه بچه... ‫بچه هم داری دیگه؟
‫آره. ‫یه دختر دارم. اسمـش لی‌ـه.
‫- شونزده سالشـه ‫- تعریف کن
‫حالـش چطوره؟
‫با همدیگه کنار میاین دیگه؟
‫آره... ‫آره
‫هی! تو مگه دستیار کشیش‌ نبودی؟
‫چرا. ‫بودم.
‫وقتی بچه بودم ‫پنج سال تو کلیسای سنت الویشس بودم
‫پنج سال بدون داشتن حتی یه آخر هفته‌ی خوب
‫چطوری بود؟
‫خب همه... این کار رو می‌کردن...
‫اون مقاله رو خوندم
‫که اون کشیش‌ها باهاتون چی‌کار کردن
‫با شما پسرهایی که اونجا بودین
‫هنوز اعتقاد داری؟
‫نه، ‫ندارم
‫خیلی‌خب
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم
‫من باید چندتا تصمیم بگیرم
‫شاید تو بتونی کمکـم کنی
‫نظرت چیه؟
‫به‌نظرت واسه این کار مناسبی؟
‫من واسه کاری که به دردش نخورم ‫حاضر نمیشم
‫این تنها کاریـه... که می‌خوام بکنم، ‫فقط می‌خوام کارم خوب باشه
‫و به‌نظرم می‌تونم...
‫واقعاً معذرت می‌خوام ‫که وقتـت رو حروم کردم
‫یه لحظه صبر کن آنتونی
‫تو...
‫«عشای ربانی» رو یادت میاد؟
‫کلماتـش رو بلدی؟
‫«عشای ربانی»؟
‫آره
‫آخرین بار وقتی بچه بودم ‫شنیده بودمـش
‫یه امتحانی بکن
‫ستایش از آنِ توست، ‫پروردگار جهانیان
‫اوم...
‫به‌خاطر لطف و عنایت تو
‫نانی که به ما هدیه دادی به دست‌مان رسید،
‫میوه‌ی زمین، ‫کار با دستان انسانی‌مان،
‫همگی برای ما، ‫نانِ زندگانی هستند
‫« روز اول فیلم‌برداری »
‫وای
‫دقیقاً
‫اونقدرا هم بد نیست
‫آنتونی
‫- سلام ‫- سلام
‫خوش اومدین، خوش اومدین. ‫باید بریم رختکن.
‫بیا دنبالـم. ‫من مونیکام، دستیار اول کارگردان.
‫- یادمـه ‫- حالا گفتم یه چِکی بکنم
‫خب لی...
‫خوشحالم که تو هم توی گروهـی
‫- حاضری؟ ‫- ممنون. آره
‫خیلی‌خب. ‫من آنتونی رو می‌برم رختکن
‫قضیه‌ی این دود مریم‌گلی‌ها چی بود؟
‫یادت رفته چه فیلمی داریم می‌سازیم؟
‫وقتی داشتن فیلم‌هایی مثل «طالع نحس»،
‫«جن‌گیر» یا «ارواح خبیثه» رو می‌ساختن
‫کلی از اون اتفاقات بد افتاده
‫تا جایی که من می‌‌دونم، ‫احتیاط شرط عقلـه
‫آره، درموردش خوندم. ‫آدم افسرده‌ای بوده.
‫هرچی تو بگی
‫لی، ‫نگاه کن
‫سلام عسلم
‫- یه نگاه به این بنداز ‫- سلام
‫اگه می‌خوای دوستات رو زهره ترک کنی
‫صبح یکی از این‌ها رو ‫بذار توی تختـت
‫خیلی‌خب. ‫بذاریم کارش رو بکنـه.
‫وای پسر. ‫نگاش کن.
‫خیلی‌خب. ‫یه کاری کن یه دور کامل بچرخه.
‫باشه، ‫حتماً
‫موقع تسخیر باید یه دور کامل بچرخـه
‫یا خدا!
‫- وای ‫- چیشد؟
‫- طبیعیه جرقه بزنـه؟ ‫- نه
‫- یه دور کامل ‫- خیلی‌خب
‫و حالا می‌رسیم به ‫ بهترین قسمت گشت و گذارمون...
‫«اتاق سرد»
‫خب، چی‌کار کردی که ‫از مدرسه اخراجـت کردن؟
‫اعتراض کردم
‫از رو پشت‌بوم مدرسه ‫یه قوطی رنگ قرمز
‫خالی کردم رو مرسدسِ مدیر
‫چون مشاور تحصیلیـم رو
‫به‌خاطر ازدواج با دوستش ‫اخراج کرد
‫به این نمیگن اعتراض. ‫میگن خسارت به اموال.
‫خب حالا هرچی
‫عجیبـه
‫بهت که گفته بودم
‫خیلی قدیمی نیست
‫ممنون
‫چه حسی داره؟
‫یکم... ‫غیرمعمولـه
‫اون تصویری نیست که...
‫فکر می‌کردم ببینم
‫خب، ‫خیلی بهت میاد
‫ممنون
‫شما چطور این کار رو شروع کردی؟
‫کشیش بودن؟
‫آره
‫همم
‫توی بچگی، الگویی داشتی؟
‫معلومه
‫سندی کوفاکس، ‫جو نیماث، برت رینولدز
‫بله، ‫خودت هم همینطور
‫خب، الگوهای بچگی من ‫کشیش‌ها بودن
‫تنهات می‌ذارم تا آماده شی
‫ممنون
‫خانم کارلایل، ‫من پدر آرلینگتون هستم
‫و کات!
‫- کات ‫- خیلی‌خب
‫زیبا بود
‫ادامه میدیم
‫خب دوستان. ‫ادامه میدیم.
‫بریم
‫خب، ‫باید همه تجهیزات رو ببریم داخل
‫یعنی چی؟
‫گندش بزنن
‫اوه
‫تونی؟
‫خب. ‫بیا بریم...
‫تونی، تونی، تونی. ‫هی، چیزیت نیست.
‫- لعنتی ‫- حالت خوبه، خب؟
‫آره، ‫چیزیت نیست
‫من...
‫داشتی تو خواب راه می‌رفتی
‫ترسوندیم
‫ببخشید
‫فکر کنم یکم اضطراب دارم عزیزم
‫می‌دونی که
‫آره خب، ‫روز بزرگی در پیش داری
‫- آره ‫- آره
‫« روز دوم فیلم‌برداری »
‫خیلی‌خب، ‫همه ظاهرهاشون رو درست کنن
‫شروع می‌کنیم. ‫یه بار دیگه می‌گیریم.
‫با علامت من
‫آماده...
‫آماده... و... حرکت
‫«همه‌چیز رو می‌بینه
‫هیولای درونم رو می‌بینه دیوید»
‫«هیولایی درونت وجود نداره
‫می‌دونی که چقدر دوستت دارن؟
‫هم توی جمع، هم توی کلیسا، ‫هم من؟»
‫«تو رو هم می‌شناسه.
‫گناهان تو و من رو می‌بینه
‫و با صدای پدرم آه می‌کشه
‫من اون رو تنها گذاشتم تا بمیره»
‫- کات ‫- کات
‫ببخشید، ‫شرمنده رفیق
‫ببخشید... ‫نمی‌دونم
‫اوم... ‫چیشد یهو؟
‫من... ‫متوجه نشدم
‫که کجا رو اشتباه کردم
‫آره، ‫حتماً
‫چی از این دیالوگ می‌خوای؟
‫فقط... بهم بگو
‫من معنای دیالوگ رو می‌خوام، ‫خب؟
‫دنبال اصل دیالوگـم
‫دنبال حقیقتـم
‫خب؟
‫نباید از حقیقت طفره بری
‫حرفـم با عقل جور در میاد؟
‫- من... ‫- داخلتـه
‫- خب؟ ‫- باشه
‫نمی‌خواد باهاش کنار بیای
‫خیلی‌خب، ‫یه بار دیگه می‌گیریم
‫خب، ‫ضبط رو شروع می‌کنیم
‫خب بچه‌ها، ‫همه‌چی از اول
‫می‌گیریم
‫با علامت من
‫منتظر باشین
‫دوباره می‌گیریم
‫حرکت
‫«تو رو هم می‌شناسه.
‫- گناهان تو... ‫- کات
‫- و با صدای پدرم...» ‫- کات
‫کات
‫اوم...
‫تونی. ‫یه لحظه بیا اینجا.
‫خب دوستان
‫همه برین یه ده دقیقه استراحت کنین لطفاً
‫یعنی همه. ‫بجنبین. همین حالا.
‫استراحت کنین
‫وقتی تو رو انتخاب کردم ‫خیلی باهام مخالفت کردن
‫خودت می‌دونی دیگه؟
‫چون هیچکس فکر نمی‌کرد ‫که دوباره بتونی اون قهرمان باشی،
‫نه بعد از خبرایی که درموردت خوندن
‫اما تو توی چشمام نگاه کردی
‫و بهم گفتی که می‌تونی بازیگر خوبی باشی
‫و من هم حرفـت رو باور کردم
‫حالا همه اینجاییم
‫چون می‌ترسی که این بار سنگین رو بلند کنی
‫خب؟ ‫که ارتباط پیدا کنی. خب؟
‫که همینطوری که هستی ‫خودت رو قبول کنی، خب؟
‫گناه واقعاً داره تو رو زنده‌زنده می‌خوره
‫تو یه آشغال عوضی‌ای که بچه‌ـش
‫و زن سرطانیـش رو تنها گذاشته ‫تا تو جای خودش گند بزنه،
‫و رفتی پیِ اعتیاد
‫و عیاشی
‫و فقط خدا می‌دونه چه کارای دیگه‌ای
‫تونی، ‫ تو عوض‌شدنی نیستی
‫گوشت با منـه؟
‫هی
‫گوشت با منـه؟
‫- آره ‫- آره
‫تو همین آدمی. ‫دوباره می‌گیریم.
‫یا خود خدا! ‫مونیکا!
‫آخه یعنی چی؟!
‫هی! خودت نذاشتی چراغ کوفتی رو آویزون کنن!
‫هی، لازم نیست به من چیزی بگی
‫نزدیک بود من رو بکشـه
‫باید درستـش کنی
‫درستـش کن. ‫خفه‌خون بگیر!
‫یه برق‌کار می‌خوام. همین حالا!
‫« تو نجات داده نمیشی »
‫هی
‫هی...
‫ببخشید، ‫اومدم سبد رخت‌ چرکات رو بردارم و...
‫دوست نداشتم امروز اون حرف رو بشنوی
‫چی رو بشنوم؟
‫قدیس میکائیل. ‫قدیس...
‫- جبرئیل ‫- ...جبرئیل
‫قدیس رافائل
‫آره
‫ای خدا! ‫همه‌ی فرشته‌های مقدس و مقرب هستن،
‫آخه همشون یه مشت...
‫اصطلاحات باستانی‌ان؟
‫پدرسالاری و منسوخ شده‌ـن؟
‫نه، ‫فقط احمقانه‌ـن
‫برای همین یاد گرفتن‌شون سختـه ‫چون احمقانـه‌ـن
‫یادته وقتی تو مدرسه نمایش اجرا می‌کردم
‫و دیالوگ‌ها رو یادم نمیومد
‫می‌گفتی که واسه اینه که
‫معنی دقیق دیالوگ رو نمی‌دونم؟
‫- باید معنی دقیق دیالوگ رو بدونی ‫- آره
‫پس معنی این دیالوگ چیه؟
‫یه جن‌گیریـه
‫برای همین باید اون کلمات رو
‫با تموم وجودش باور داشته باشه. ‫خب؟
‫آره
‫خب دیگه، دقیقاً همین. ‫تو می‌تونی.
‫قدیس میکائیل، ‫قدیس جبرئیل، قدیس رافائل
‫هی، حالت خوبه؟
‫آره
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫- تونی، مطمئنی؟ ‫- از پسش برمیام، آره
‫تو برو بخواب
‫باشه
‫هی
‫یکم استراحت کن، خب؟
‫«ای شه‌پدران مقدس ‫و انبیاء الهی، برای ما دعا کنید
‫قدیس ناتانائیل. ‫قدیس توماس. قدیس ویلیام.
‫شفاعت ما را بکنید. ‫قدیس ناتانائیل.»
‫تونی؟
‫اوه!
‫قرصای جدیدت رو می‌خوری دیگه؟
‫یادت باشه که صبح حتماً زنگ بزنی به دکترت
‫« روز یازدهم فیلم‌برداری »
‫«این حرف رو نزن
‫فقط تویی که می‌تونی کمکـم کنی»
‫«درک می‌کنم که نگران دخترتون باشین
‫اما من برای این کار مناسب نیستم»
‫«پس کی هست؟»
‫«درک می‌کنم که نگران دخترتون باشین
‫خدایا
‫اما من برای این کار مناسب نیستم»
‫«پس کی هست؟»
‫این یارو چه مرگشـه؟
‫شروع می‌کنیم
‫خدایا، ‫خیلی آشفته‌ـس
‫«درک می‌کنم که نگران...»
‫می‌تونم بازم کانسیلر بزنم
‫با چی؟ ‫کاردک؟
‫«پس کی هست؟»
‫خب دیگه، ‫صدا رو قطع کنین ‫دیگه طاقت دیدنـش رو ندارم
‫نوشیدنی لازمم
‫شرمنده
‫گمونم بچه‌ی ستاره‌ی سینما بودن ‫کار آسونی نیست
‫آره
‫ستاره‌ی سینما بودنش بدک نیست
‫اون قسمت اعتیادش... کثافت‌بازیـه
‫سختی‌های زیادی رو پشت‌سر گذاشتی...
‫نمیشه همیشه آدم‌ها رو نجات داد ‫اما میشه ازشون گذشت
‫منم شنیدم
‫چی شد؟ الان شمام روانپزشک شدی؟
‫هیچوقت نباید ‫همچین حرفی به کسی زد!
‫آره، درواقع روانپزشک‌ام من
‫مدرک روانشناسی بالاینی‌م رو ‫از دانشگاه کلمبیا گرفتم
‫اینجا وظیفه‌ی من اینـه که ‫کمک کنم توهمات بقیه فروکش کنه،
‫نه تحریک‌شون کنه
‫یعنی هیچکدومشون رو باور نداری؟
‫۹۹ درصدش رو نه
‫آره، دقیقاً
‫خودت چی؟
‫به این چیزها اعتقاد داری؟
‫دیگه نمی‌دونم ‫به چی اعتقاد دارم
‫مامانت چجور آدمی بود؟
‫آم، مثل یه خواهر بود برام
‫درگیری داشتیم اما خوش می‌گذشت
‫آم...
‫بعد از اینکه فوت شد
‫دیگه هیچی مثل قبل نشد
‫هر از گاهی با خودم میگم ‫کاشکی بابام جاش مُرده بود
‫من آدم مزخرفی‌ام؟
‫نه
‫می‌خوای... می‌خوای بیای داخل؟
‫باشه
‫- باشه؟ ‫- خیلی‌خب
‫- باشه ‫- آره
‫خیلی‌خب
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫تونی، چته تو؟
‫داری چیکار... ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا توی تاریکی نشستی؟
‫- نمی‌دونم ‫- خب، دستت رو نگاه کن
‫چرا ازت داره خون میره؟
‫از کِی تا حالا اینطوری شدی؟
‫سرتاپات خونی شده
‫بوی بد میدی
‫چه مرگته تو؟
‫چیه؟ باز دوباره از حال رفتی؟
‫عالی شد
‫چیه... این دفعه دیگه چیه؟
‫- نه، نه، نه ‫- بدتر از این؟
‫چیزی نزدم. دیگه مصرف نمی‌کنم.
‫یه چیز دیگه‌ست. فقط...
‫خب، اگه داروهات رو می‌خوردی
‫احتمالاً الان به این روز نمیفتادی
‫نه، این... نمی‌تونم
‫- نمی‌کشم. ‫- هر خبط و خطایی که تا حالا کردم،
‫جلوی چشم‌هامه!
‫همه‌چی
‫خواب ندارم
‫نمی‌کشم
‫می‌بینمش اینطوری میشم
‫ببین، خیلی‌خب، ‫اگه قراره مصرف کنی و
‫دوباره همه‌چی رو به گند بکشی،
‫راحت باش ولی ‫دیگه رو من حساب نکن، خب؟
‫ببین، اگه خودت رو جمع و جور نکنی و
‫داروهات رو نخوری، ‫من دیگه پیشت نمی‌مونم، خب؟
‫می‌خوای کجا بری؟
‫دیگه مدرسه‌ای نداری
‫دیگه مادری نداری
‫فقط من برات موندم
بشین تا خوب شی
‫اینجوری با بابات حرف می‌زنی؟
گمشو بیرون
‫برو بیرون. گمشو بیرون!
‫برو بیرون، تونی! بیرون!
اسم من تونی نیست
‫« روز پانزدهم فیلمبرداری »
‫واسه توئـه
‫وضعیتـت خیلی بده
‫چیزی نیست
‫بذار کمکت کنم
‫بذار ببینمش
‫تونی، باید بری پیش دکتر
‫چیزی نیست، بچه‌جون
‫فقط...
‫فقط داره...
‫انرژیم رو ازم می‌گیره
‫اصلاً حتی یادم نمیاد ‫اون شبی چی شد
‫اون شب چی شد؟
‫وظیفه‌ی تو نیست ‫که مراقب من باشی
‫پس عزیزم، سختش نکن
‫لطفاً برگرد مدرسه‌
‫باشه؟
‫من باباتم
‫بهت میگم چیکار کنی
‫چون باید در امان باشی، خب؟
‫خب؟
‫متأسفم که بابای بهتری برات نبودم
‫هی
‫داروهاش رو نمی‌خوره
‫سرگردونه و...
‫حتی وقتی بیداره، ‫توی خواب و خیالـه
‫نمی‌دونم با عقل جور درمیاد یا نه
‫چرا... یه جورایی با عقل جور درمیاد
‫آم، نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم چیزی که ‫داری توصیف می‌کنی
‫اشاره به یه سری چیزها داره...
‫که کارش باهاشون تموم نشده و
‫شاید این فیلم داره ‫خاطرات بدش رو زنده می‌کنه
‫منظورت ضربه‌ی روحیه؟
‫آم...
‫شاید
‫مامانم همیشه می‌گفت، ‫نمی‌دونم،
‫دوران کودکی
‫سختی رو پشت‌سر گذاشته
‫ولی خب تونی تا حالا ‫در این مورد باهام صحبتی نکرده
‫بنابراین...
‫پدر، من چیکار کنم؟
‫خب، تو دخترشی نه روانپزشک
‫من باهاش صحبت می‌کنم
‫تنها کمکی که از دستت برمیاد...
‫دعا کردنه
‫اون شب توی راهرو داشت دعا می‌کرد
‫یا...
‫یه چیزی زیر لب زمزمه می‌کرد
‫هیچوقت دعا نمی‌کنه
‫خب، چی می‌گفت؟
‫چرا به زبون لاتین حرف می‌زنه؟
‫می‌دونید... متوجه می‌شید چی میگه؟
‫آم... آم... آم...
‫خب واضح نیست اما...
‫توی جملاتش میگه...
‫«راه رو برای مولوخ باز کنید،
‫آماده‌ی رسیدنـش باشید،
‫فرزندانتون رو قربانی کنید»
‫توی فیلمـش یه اهریمن داره به اسم مولوخ
‫ببینید، به نظر من،
‫این نقش شدیداً روش تأثیر گذاشته
‫به نظرم... امکان داره، ‫زیادی توی...
‫توی نقش خودش فرو رفته باشه
‫بذار باهاش صحبت کنم
‫دخترها، اگه از هر آدم ‫بی‌سروپایی که می‌اومد اینجا و
‫ادعا می‌کرد که بلده لاتین صحبت کنه
‫یا تخت رو روی هوا معلق نگه داره،
‫یه نیکل می‌گرفتم
‫الان لب ساحل نشسته بودم
‫می‌دونم دارم چی میگم، ‫بهم اعتماد کنید. خب؟
‫تو...
‫« روز هجدهم فیلمبرداری »
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، بریم برای فیلمبرداری
‫می‌گیریم
‫ساکت
‫حرکت
‫«پروردگارا، بر ما رحم بفرما
‫«مسیح، بر ما رحم بفرما.
‫روح‌القدس...»
‫«...بر ما رحم بفرما»
‫خدا لعنتش کنه
‫کات. کات، فقط...
‫کات!
‫بریم از اول
‫- برو که رفتیم ‫- یه بار دیگه
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه، خیلی خوب نیستم
می‌گیریم
‫نه؟ چی شده؟
‫بجنبید، بچه‌ها. آماده.
‫- حالا بازی کنید ‫- ایول
‫خوبم. خوبم.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم. خوبم.
‫برو که رفتیم. ‫از پسش برمیاید.
‫از پسش برمیاید!
‫دوربین آماده
‫حرکت
‫«پروردگارا، بر ما رحم بفرما.
‫- مسـ...» ‫- بریم از اول
‫خیلی‌خب، باید از اول شروع کنیم.
‫- برگردیم از اول ‫- بریم
‫خیلی‌خب، دوباره می‌گیریم
‫آماده، آماده
‫حرکت! حرکت!
‫هیچ کاری نمی‌تونی بکنی.»
‫- کات، کات، کات، کات ‫- کات
‫- کات داد ‫- خدای من!
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫دیالوگ رو بگو دیگه
‫- دیالوگ کوفتی رو بگو ‫- دارم سعیم رو می‌کنم
‫نشونم بده وقتی ۱۲ سالت بود اون کشیش تونسته
‫عقلت رو بیاره سرجاش
‫بریم از اول!
‫- برو که رفتیم ‫- خیلی‌خب
‫- باید از اول شروع کنیم. بریم از اول! ‫- آماده باشید. آماده.
‫- دوباره بریم ‫- بریم برای ضبط
‫می‌گیریم، ‫می‌گیریم
‫حرکت!
‫کمک...
‫تونی؟
‫نه دقیقاً
‫باید بازیگر رو تغییر بدیم. ‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫بهترین فیلم ممکن رو می‌خوان
‫حالش چطوره؟
‫- حالش... اون... ‫- آره
‫خیلی... اوضاعش خوب نیست
‫نمی‌تونه بازی کنه
‫نمی‌دونم انتظار داری چی بگم، پسر
‫می‌خوام که قبول کنی
‫جو، مهارت کافی داری
‫رفیق...
‫از پسش برمیای
‫ناجی این فیلم وامونده میشی
‫خیلی‌خب
‫باشه. خیلی‌خب. قبولـه.
‫«مسیح، بر ما رحم کن...
‫خدایا، پدر ما که در آسمانی...
‫خدایا، پدر...
‫در آسمان، خداوند پدر...
‫خداوند پدر
‫پروردگارا، رحم بفرما
‫مسیح، بر ما رحم بفرما...
‫پروردگارا، بر ما رحم بفرما
‫مسیح، رحم بفرما»
‫آره، آره
‫چارلی
‫هیولایی درون تو نیست
‫تو رو هم می‌شناسه
‫ولش کردم بمیره
‫آره
‫آره، همین کار رو کردم
‫همه‌چی از دست رفته، ‫حتی عقل و منطق‌مون
‫تا که قدم در این گذرگاه نهایی بگذاریم
‫برهنه با طبیعتِ...
‫هی...
‫خیلی‌خب
‫دهنت رو وا کن
‫یکی دیگه
‫چی شده؟
‫فیلمبرداری رو تعطیل کردن
‫چی؟
به‌خاطر جو
‫چی گفت؟
‫تیکه تیکه...
‫پیداش کردن
‫- چی؟ ‫- جو مُرده
‫تونی؟
‫برو کمک بیار!
‫تونی
‫هی، چی شده؟ ‫هی، حالت خوبه؟
‫بوسش کن، همجنس‌باز بدبخت!
‫- بجنب! بجنب! ‫- برو، برو، برو!
‫برو، برو، برو، برو!
‫صبر کن
‫هی
‫صبر کن!
‫تونی
‫وایسا!
‫تونی، نه! وایسا!
‫تونی!
‫نه! نه!
‫نه!
‫جسم کالبد روحـه و
‫بنابراین می‌تونه ‫دست به شگفتی‌های بزرگی بزنه
‫اما زمانی‌که غرق در تاریکی بشه،
‫ترازو معکوس عمل می‌کنه
‫و حتی بدتر
‫میشه نجاتش داد...
‫پدر؟
‫بله
‫می‌دونم
‫لی؟
‫می‌دونم کجاست
‫حسش می‌کنم
‫هنوز همینجاست
‫ای پدر ما که در آسمانی،
‫نامـت مقدس باد؛
‫حکومتـت بر پا شود. ‫اراده تو آنچه در آسمان است،
‫بر زمین نیز کرده شود.
نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما
‫و گناهان ما را ببخش چنان‌که ما نیز،
‫آنانی را که در حق ما گناه می‌کنند، ‫ می‌بخشیم
نگذار که تسلیم وسوسه شویم،
‫بلکه ما را از آن شریر رهایی ده
‫آمین
‫می‌دونم ترسیدید
‫من هم ترسیدم
‫شما فرزندان خداوندید
درست مثل خودش
همانطور که هستید خلق شده‌اید
‫ایمان داشته باشید
‫محافظ فرزندانش هست
‫خب؟
« به صحنه‌ی اتاق سرد »
‫بلیک؟
‫بیدار شو
‫بیدار شو، بیدار شو، بیدار شو
‫بلیک؟
‫«رحم کن.
‫پروردگارا، بر ما رحم کن. ‫رحم کن.
‫با مهربانی... صدای ما را بشنو.
‫بر ما رهایی ببخش، پروردگار»
‫می‌دونی چند بار این‌ها رو شنیدم؟
‫اصلاً به کسی که بهش ‫متوسل می‌شید اعتقادی ندارید
‫چرا، من...
‫من با...
‫صدات رو نمی‌شنوه
‫- من... ‫- رفته
‫- باور دارم ‫- تموم این درد
‫- باور دارم ‫- تموم این زجرها...
‫باور دارم
‫- اصلاً براش مهم نیست ‫- خب، پس برو!
‫به‌زودی
‫ولش کن!
‫بهش نیاز دارم
‫نترس
‫- داری می‌کشیش ‫- لی...
‫- چند سالی میشه که مُرده ‫- نه، نه، نه! دروغ میگی!
‫تحت تأثیرم قرار میدی
‫جالبه انقدر به کسی علاقمندی که ‫اصلاً نمی‌تونسته تصمیم بگیره
‫دخترش رو می‌خواد یا نه
‫نمی‌دونی چقدر التماس مادرت رو کرد
‫- که از شرّت خلاص بشه ‫- ای پدر ما که در آسمانی،
‫- نام تو مقدس باد ‫- نمی‌دونی نزدیک بود
‫مثل یه دستمال کاغذی ‫بندازتت توی سطل آشغال!
‫- خفه‌خون بگیر! ‫- ارزش نداره نجاتش بدی
‫- خودتم می‌دونی ‫- تو نمی‌دونی!
‫- پشیزی ارزش نداره! ‫- خفه شو! صدات رو نمی‌شنوه!
‫- خفه شو! ‫- آخه چطور کافری هستی
‫- مثل تو می‌خواد نجاتش بده؟ ‫- چی از جونم می‌خوای؟
‫که بابا‌جونت ببینه چطوری ‫تهی از نور و روشنایی میشی
‫تو پدر من...
‫نیستی
‫تونی، می‌دونم یه جایی اون تویی
‫تونی، می‌دونم اونجایی!
‫هروقت شروع شد...
‫فرار کنید
‫ولش کن
‫من رو بگیر
‫گناهانی که مرتکب شده رو می‌پذیرم
‫در مقابلت مقاومتی نمی‌کنم
‫من اینجام
‫اینجام!
‫من اینجام
‫خواهش می‌کنم، بابا. متأسفم.
‫تقصیر تو نبود. ‫اصلاً کسی مقصر نیست، بابا.
‫من می‌بخشمت
‫بابایی. بابا!
‫بگیرش
‫پروردگارا، رحم کن
‫آنتونی عزیزم. ‫چیزی نشده خودت رو گرفتی.
‫مسیح رحم کن
‫خداوندت تو رو پس می‌زنه!
‫خداوندا! ای پدر ما که در آسمانی،
‫خدای پسر، ‫منجی عالم،
خدای روح‌القدس
‫بر ما رحم بفرما
‫مادر مقدس،
‫مقدس،
‫یا مریم مقدس، برای ما دعا کن
‫- ای میکائیل قدیس، برای ما دعا کن ‫- برای ما دعا کن
‫میکائیل قدیس، ای تعمیددهنده
‫ای جوزف قدیس
‫- برای ما دعا بفرما ‫- جوزف قدیس
‫برای ما دعا بفرما
آمبروز قدیس
‫- برای ما دعا کن ‫- پیتر قدیس
‫- برای ما دعا بفرما ‫- پائول قدیس
‫- ترسای قدیس ‫- برای ما دعا بفرما
‫- متیوی قدیس ‫- برای ما دعا بفرما
‫- مارک قدیس ‫- برای ما دعا بفرما
‫- لوک قدیس ‫- برای ما دعا بفرما
‫- آگوستین قدیس ‫- برای ما دعا بفرما
‫ای ارواح مبارک آسمانی
‫برای ما دعا بفرما
‫ای مرشدین مقدس پروردگار
‫- ای فرشتگان مقدس و مقرب ‫- برای ما دعا بفرما
‫شفاعت ما را بفرما!
‫شفاعت بفرما!
‫ساکت!
‫کسی نمی‌تونه نجاتـت بده، ای گُمراه!
‫نه مریم مقدس و نه خدا!
‫هم حالا و هم همیشه بودید در عمقِ...
‫دور شو ابلیس!
‫دوستت دارم
‫می‌خوام که اینو بدونی
‫من رو ببخش، پدر، ‫چرا که مرتکب گناه شدم
‫تازه یک روز از آخرین اعترافم می‌گذره
‫من و دخترم...
‫داریم بهترین روزهای عمرمون رو ‫پشت‌سر می‌ذاریم
‫اما هنوز نتونستم معنیش رو درک کنم
‫معنی بخشش رو
‫راه برگشتی از اتفاقی که ‫برام افتاد وجود نداره
‫خبط و خطاهای من رو هم از بین نمی‌بره
‫دردی که مسببش بودم رو توجیه نمی‌کنه
‫چطور می‌تونم درش به آرامش برسم؟
‫« پیش‌نویس فیلم‌نامه ۳ »
‫دعا می‌کنم این فرصت دوباره ‫منتهی به روزهای بهتری بشه
‫برای هر دو نفرمون
‫می‌دونم نمی‌تونم عجله کنم
‫یا تقاضا کنم
‫می‌دونم باید صبوری کنم
‫ولی الان،
‫احساس پاک بودن دارم
‫بله
‫همینطوره. ‫احساس پاک بودن دارم.