‫هیپنوتیزم
‫یازده سالم بود که بیماری ام شروع شد.
‫برخلاف آدم های دیگه، خونریزیم خیلی زیاد بود.
‫اون موقع نمی‌دونستم که یه بیماری دارم.
‫یه اختلال خونی که نمی‌ذاره خونم لخته بشه.
‫در واقع خونریزیم بند نمیومد.
‫حتی یه خراش کوچیک رو دستم ‫باعث می‌شد خون بی‌وقفه جاری بشه.
‫نکته جالب اینجاست که...
‫اولین واکنشم به این قضیه احساس شرم بود.
‫از اتفاقی که واسه بدنم ‫می‌افتاد خجالت می‌کشیدم
‫- و اصلاً نمی‌خواستم به کسی بگم. ‫- "اصلاً"
‫- اصلاً نمی‌خواستم به کسی بگم. ‫- خب، آره.
‫خوشبختانه جرأت کردم ‫و بالاخره به مامانم گفتم.
‫وگرنه ممکن بود اوضاع خیلی بد بشه.
‫تو یه داستان موازی، شاید تو یه زمان دیگه ‫یا فقط تو یه کشور دیگه،
‫ممکن بود بمیرم.
‫تو خیلی از نقاط دنیا، هنوزم همه چیز درباره ‫سلامت زنانه.
‫- 66 ثانیه. ‫- عالی بود. فوق‌العاده.
‫- واقعاً خوب بود. ‫- دقیقاً.
‫فکر کنم می‌تونیم بیاریمش زیر یه دقیقه. ‫شاید یکم فشرده‌تر.
‫- ولی همینم خوبه؟ ‫- وای آره، عالی بود.
‫صادقانه، واقعی و شخصیه.
‫ولی یه جورایی... ‫یکم سنگین نیست؟
‫شاید بهتره سبک‌تر باشه، ‫چون پیامش مثبته؟
‫نه نه نه. موضوع جدیه، ‫پس لحنش کاملاً مناسبه.
‫- عالیه. و شما از اینجا به بعدش رو می‌گیرید؟ ‫- آره.
‫وای.
‫خوشت اومد؟
‫قشنگه. همین رو می‌پوشم.
‫برای اونایی که شیک‌آپ رو نمی‌شناسن، ‫بگید چیه؟
‫یه کارگاه سه روزه با یه مربی ارائه‌ست.
‫که با یه مسابقه بزرگ ارائه تموم می‌شه.
‫و استارتاپ شما انتخاب شده. ‫چه حسی دارید؟
‫- خیلی افتخار می‌کنیم که حتی دعوت شدیم. ‫- اینقدر توسعه‌دهنده‌های اپ ماهر دیگه هست.
‫اینکه بتونیم باهاشون آشنا بشیم و ‫ازشون یاد بگیریم. واقعاً مشتاقشیم.
‫آره. چطور اپیونه از بقیه متمایز می‌شه؟
‫- اپیونه. ‫- ببخشید.
‫چطور اپیونه از همه این...
‫ما رو جهانی بودن تمرکز کردیم، ‫نه فقط برای غرب.
‫اپ بیشترین تأثیر رو تو کشورهایی داره ‫که کمترین منابع رو دارن.
‫شما از طریق اپ داده‌های زیادی جمع می‌کنید. ‫هیچ کدومشون رو ذخیره می‌کنید؟
‫- داریم رو یه راه حل کار می‌کنیم. ‫- دارید روش کار می‌کنید؟
‫- تقریباً یه راه حل پیدا کردیم. ‫- در واقع حل شده.
‫می‌تونم یه عکس بگیرم؟ ‫کنار هم خیلی خوب به نظر می‌رسید.
‫لطفاً یکم بیشتر لبخند بزنید. ‫عالیه. ممنون.
‫- می‌خوایم از داده‌ها برای تحقیقات استفاده کنیم. ‫- دقیقاً.
‫- هرگز اطلاعات رو نمی‌فروشیم. ‫- کاملاً درسته.
‫- هر دوتون نظر یکسانی دارید؟ ‫- بله، صد در صد.
‫تو اصلاً چه نژاد سگی هستی؟ ‫باید از قبل تصمیم بگیری.
‫اینجوری.
‫- این یه شی‌واواست (نژاد سگ کوچک). ‫- من یه سگ بزرگم.
‫- مثل یه سگ ولگرد؟ ‫- من یه سگ ولگردم. از پرتغال.
‫فکر می‌کنم ارائه باید شامل قفل کردن ‫بعضی ویژگی‌ها پشت دیوار پرداخت باشه.
‫می‌تونیم به امکان اینکه ‫این اتفاق در آینده بیفته اشاره کنیم.
‫- ما گفته بودیم این کار رو نمی‌کنیم. ‫- ولی شما به بودجه بیشتری نیاز دارید.
‫صد در صد. البته.
‫نباید کاری رو که نمی‌خواید، انجام بدید ‫ولی نمی‌تونیم هم درجا بزنیم.
‫باید گازشو بگیریم.
‫- می‌تونیم بگیم که احتمال داره. ‫- آره.
‫ولی شاید اجباری به انجامش نداشته باشیم. ‫همین که بگیم کافیه، درسته؟
‫- دقیقاً. ‫- درسته.
‫به نظر می‌رسه بخشی از یه رفتار ناسالمه.
‫- استرس داشتن و حس خوبی نداشتن. ‫- احساس استرس می‌کنی؟
‫نه. به نظر میاد استرس دارم؟
‫شاید بعضی وقت‌ها، حس می‌کنم...
‫...که درگیر نیستم.
‫منظورم اینه که... درگیرم، ‫ولی دیگه نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫یا بهتره بگم، تصمیم‌هایی می‌گیرم که ‫فکر می‌کنم دیگران می‌خوان من بگیرم.
‫حس می‌کنم دارم همه کاری می‌کنم تا جا بیفتم.
‫- شاید سیگار کشیدن مشکلت نیست. ‫- نه.
‫حس می‌کنم داری خودتو عقب می‌کشی. ‫همه‌مون یه صدایی تو وجودمون داریم.
‫صدایی که می‌تونه جلومونو بگیره ‫اگه اجازه بدیم خیلی قدرتمند بشه.
‫گاهی وقتا، باید صدای اون رو کم کنیم.
‫فکر می‌کنم باید یه چیز ‫یکم افراطی رو امتحان کنیم.
‫اوه.
‫یادته اولین باری که حس کردی ‫نمی‌خوای تو چشم باشی کی بود؟
‫یه چیزی از بچگیم؟
‫آره.
‫لطفاً دراز بکش.
‫فقط به صدای من گوش کن. ‫می‌تونی کاملاً ریلکس باشی.
‫هیچی نیست به جز صدای من.
‫- اشکالی نداره لمست کنم؟ ‫- آره.
‫دستت سنگینه.
‫پلک‌هات خیلی سنگینن.
‫داریم می‌ریم به یه سفر جادویی و اسرارآمیز.
‫این سفر به عمق وجودت می‌ره.
‫دستت سنگینه.
‫پلک‌هات سنگینن.
‫چشمات... بسته می‌شن.
‫الان تو عمق وجودت هستی.
‫اون پایین یه در هست.
‫در رو باز می‌کنی...
‫...و اونجا ورای کوچولو رو می‌بینی.
‫دست ورای کوچولو رو بگیر.
‫پیشش بشین و کاری کن ‫که کاملاً احساس امنیت کنه.
‫هر چی لازمه بهش بگو تا ‫حس کنه همه چی روبراهه.
‫از ده تا یک می‌شمرم.
‫ده.
‫نه.
‫هشت. هفت. شش.
‫پنج. چهار. سه.
‫دو. یک...
‫سلام.
‫مامان، این آقا کیه؟
‫- من فقط منتظر نامزدمم. ‫- باشه.
‫پس فکر نمی‌کنی که من ‫دور زمین بازی می‌پلکم و...
‫- چرا باید همچین فکری بکنم؟ ‫- ها؟
‫- چرا باید همچین فکری بکنم؟ ‫- نه، نباید فکر کنی...
‫واقعاً از مامانت ممنونم که ‫ماشینشو بهمون قرض داد.
‫- چی شد؟ ‫- هیچی.
‫- واسه شیک آپ آماده‌ای؟ ‫- اعتماد به نفس داریم.
‫نه ممنون. از حباب‌هاش خوشم نمیاد.
‫- حس خوبی داریم. ‫- خوبه. جولیان کارشو بلده.
‫خواهش می‌کنم، از آجیل‌ها بخور.
‫- خوشمزه‌ن؟ ‫- آره.
‫باشه. پس باید امتحانشون کنم.
‫وای‌فای داره اذیت می‌کنه.
‫- می‌خوای یه نگاه بندازم؟ ‫- اگه میشه. مودم اون گوشه‌ست
‫- می‌بینیش؟ ‫- آره.
‫باید عالی باشه که یه آچار فرانسه داری.
‫من کلی چیز تو خونه درست کردم. بیا ببین.
‫اوه، باشه. منظورم اینه که تو ‫هیچوقت اهل این چیزا نبودی.
‫- شاید تو هیچوقت متوجه نشدی؟ ‫- بعضیا تو این چیزا خوب نیستن دیگه.
‫من به اندازه بقیه بلدم.
‫راستش من خیلی تو این چیزا خوب نیستم.
‫کار من نبود. من فقط...
‫- می‌رم سوئیچ ماشینو بیارم. ‫- خیلی ممنون.
‫راستی، ‫سلامتو به جولیا می‌رسونیم؟
‫- چون با هم کار می‌کردین؟ ‫- هر کاری دوست دارین بکنین.
‫عالیه که جلوی مامانت وایسادی.
‫بیا ببینیم به چی گوش می‌ده. ‫"موسیقی پاب ایرلندی."
‫جالبه.
‫- وای. ‫- وای.
‫مامانمو تصور کن که با این داره مییخونه.
‫مثل تایتانیک وقتی داشتن با ‫"مردم عادی" میخوندن.
‫- سلام. خوش اومدین ‫- سلام. ممنون.
‫- ما برای شیک آپ اومدیم. ‫- باشه.
‫- اسمتون چی بود؟ ‫- اپیونه.
‫اپیونه... عالیه.
‫ورا.
‫ممنون.
‫دوست دارین شروع کنین؟
‫- با پیچ (ارائه کوتاه ایده کسب و کار)؟ ‫- آره.
‫- واسه همین اینجاییم، درسته؟ ‫- بله، البته.
‫- تا روی پیچ‌هاتون کار کنیم. ‫- بله، دقیقاً.
‫من می‌تونم شروع کنم. ‫ما می‌تونیم شروع کنیم. ما با همیم.
‫- صحنه مال شماست. ‫- باشه.
‫اینو در میارم. گرمه.
‫- همین‌جا انجامش بدیم؟ ‫- آره.
‫تو شروع کن.
‫من با تعریف کردن یه خاطره ‫از بیماریم شروع می‌کنم.
‫- انگلیسی. ‫- چی؟
‫به انگلیسی...
‫خب... بیخیال. من 11 ‫سالم بود. خیلی بچه بودم.
‫و مسئله اینه که من هموفیلی دارم.
‫یه بیماری خونی دارم که ‫باعث میشه خونم لخته نشه.
‫فقط همینجوری جریان داره و تموم نمیشه.
‫من اونجا وایساده بودم، 11 سالم بود،
‫و خون مثل رود از بدنم می‌ریخت
‫صندلی و کف زمین رو خونی ‫کرده بودم و داشتم سکته می‌کردم.
‫دویدم پیش مامانم و گفتم:
‫"نمی‌دونم چی شده! خون بند نمیاد!"
‫و اون که از ترس خشکش زده بود ‫چون تو این جور موقعیت‌ها خوب نیست،
‫و بیشتر نگران این بود که خون ‫روی فرش گرون قیمتش نریزه.
‫بالاخره کمکم کرد.
‫خوش شانس بودم که کمک کرد، ‫چون ممکن بود خیلی بد تموم شه.
‫فکر می‌کنیم تو کشوری ‫که سلامت زنان مهمه،
‫احتمالا اگر برای کمک نمی‌دویدم. ممکن بود بمیرم.
‫نوبت توئه.
‫اسم من آندره‌ست ‫و اسم شرکت ما اپیونه هست.
‫اپیونه یه اپلیکیشنه که ‫روی سلامت زنان تمرکز داره.
‫فقط برای ما تو شمال ‫نیست، بلکه برای کل دنیاست.
‫هم باروری و هم بارداری رو پایش می‌کنه.
‫و امنیت زنان رو در سراسر جهان تضمین می‌کنه.
‫الان اسلایدها رو نشون می‌دیم.
‫که برنامه گسترش ما رو قدم به قدم نشون میده.
‫- اسلایدها کجان؟ ‫- رو لپ‌تاپمن.
‫ولی اینجا نیستن؟
‫- نه، ولی روی... پخش می‌کنیم ‫- باشه.
‫همونطور که می‌بینید، ما از ‫اسکاندیناوی شروع کردیم...
‫بیخیال اسلایدها.
‫بدون اونا ادامه بده چون نداریشون.
‫اممم...
‫ما از اسکاندیناوی شروع کردیم.
‫ولی سریع فهمیدیم که مردم ‫سراسر دنیا به این اپ نیاز دارن.
‫خب. ببخشید، ولی وایسا.
‫- اسمتون چی بود؟ ‫- اپیونه.
‫- اپیونه؟ ‫- اپیونه. یه الهه یونانی...
‫- الهه سلامتی. ‫- آره.
‫فکر می‌کنم مهمه که ‫همتون بفهمید چرا اینجایید.
‫ما اینجاییم که عمل کنیم.
‫یه سیرکه. شما تو رینگید. رو ‫صحنه‌اید. دارید یه داستان تعریف می‌کنید.
‫پس پنجشنبه، وقتی دارید برای هیئت داوران ‫و یه اتاق پر از سرمایه‌گذار ارائه می‌دید،
‫خیلی مهمه که بدونید دارید چیکار می‌کنید.
‫چی می‌گید، و چرا.
‫لازم نیست اینقدر مضطرب به نظر برسید، ‫چون برای همین من اینجام. که کمکتون کنم.
‫من کمکتون می‌کنم، که پنجشنبه اینجا وایسید
‫مثل ستاره‌هایی که همتون لایقش هستید.
‫بقیه رو انجام بدیم؟
‫مقدمه خوبی بود ورا. ‫شخصی و دقیق بود.
‫شاید یکم دست و پا شکسته، ‫ولی در کل واقعی بود.
‫از ته دل بود.
‫ولی چیزی که بعدش اومد... اصلا نه. ‫اینجوری جواب نمیده.
‫می‌دونی چرا؟
‫- اینجوری. خیلی مصنوعیه. ‫- آره.
‫و انرژی عصبی ازت ساطع میشه. ‫باید ازش استفاده کنی.
‫باهاش نجنگ. داری چیکار می‌کنی؟
‫- من فقط... ‫- و الان داری چیکار می‌کنی؟
‫مثل فستیوالی از حرکات عصبی.
‫مگه قرار نبود بازی کنیم؟
‫- ببخشید؟ ‫- شما گفتید ما اینجاییم که بازی کنیم.
‫- پس مصنوعی بودن خوب نیست؟ ‫- منظورش اینه که زیاده روی کردی...
‫نکته خوبی بود ورا.
‫از دخالتت خوشم اومد، ‫اینکه رک حرف می‌زنی.
‫هر چی تو ذهنته رو فوری می‌گی. ‫این طرز فکر درسته.
‫این انرژی عصبی لزوما چیز ‫بدی نیست. فقط باهاش کار کن.
‫میشه بهش یکم فضا بدی؟
‫درسته. یه حالتی به خودت بگیر که راحتی.
‫به نظرتون راحت میاد؟
‫اگه کسی از شما می‌خواد ‫درباره آبیاری پایدار بیشتر بدونه،
‫اینکه چجوری کار می‌کنه، چرا کار می‌کنه، ‫تعارف نکنید بیاید باهام حرف بزنید.
‫ممنون.
‫ممنون. آفرین.
‫چند تا چیز هست که باید روش کار کنی، ‫ولی توجهم رو جلب کردی.
‫- خوبه. ‫- اینه که مهمه.
‫کسی نظری داره؟
‫بله، آندره؟
‫به نظرم شاید ‫یکم زیادی پر زرق و برق بود.
‫- منظورت اینه که ارائه کارین زیادی پر زرق و برق بود؟ ‫- آره.
‫کس دیگه‌ای هم موافقه؟
‫نه.
‫باشه. خیله خب.
‫- ممنون کارین. ‫- ممنون.
‫بذار ببینم... وقت داریم ‫برای یکی دیگه قبل ناهار. سارا؟
‫اینه دیگه. می‌خوام کوآلا ببینم، ‫می‌خوام کانگورو ببینم.
‫می‌خوام اون بخش ‫استرالیا رو ببینم. می‌خوام...
‫وقتی به راه حل نزدیک‌تر می‌شیم، ‫لگوهای بیشتری هست،
‫و توی راه حل نهایی ‫فقط لگو وجود داره.
‫- خیلی بچه زرنگی. ‫- متوجه جزئیات. یا بچه زرنگ.
‫من واقعاً از این یکی خوشم اومد.
‫بچه زرنگ یا توجه به جزئیاتش عالیه.
‫عالیه.
‫- خداحافظ. ‫- ممنون.
‫- کارگاه دیوونه‌کننده و الهام‌بخشی بود. عاشقش شدم. ‫- ممنون.
‫خیلی خوب می‌شه اگه بتونم ‫بیشتر از ذهن شما استفاده کنم.
‫دیوونگی نیست اگه ازت بخوام ‫یه نوشیدنی با من بخوری؟
‫توی کارگاه وقت خیلی کمی داریم،
‫پس هر چقدر بیشتر بتونم ازت یاد بگیرم بهتره.
‫- ورا هم میاد پیشمون؟ ‫- اون جلسه داره.
‫- پس نمی‌تونه بیاد، ولی... ‫- باشه.
‫- مهمون من. ‫- داشتم فکر می‌کردم به...
‫درسته...
‫می‌دونستم از آوازه‌ات که خوبی، ولی...
‫- فکر می‌کنی زیادی سختگیرم؟ ‫- نه، اصلاً.
‫ممنونم. فقط نشون می‌ده ‫که جدی می‌گیریم.
‫هر کاری می‌کنی عالیه.
‫راستی، اون کتاب جدیدی که ‫توی توییتر معرفی کردی رو خوندم.
‫- همونی که فوکویاما نوشته. ‫- آخرین کتابش؟
‫آره. فوق‌العاده بود.
‫کلی فکر و ایده‌های جالب داشت و...
‫- آره، حرف‌های زیادی برای گفتن داره. ‫- دقیقاً.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ما اینجا نشستیم.
‫- درباره فوکویاما چی می‌گفتی؟ ‫- هان؟
‫- یه چیزی درباره فوکویاما گفتی. ‫- فقط...
‫چیزایی بود که قبلاً بهش فکر کرده بودی، ‫ولی اون به زبون آورده.
‫تو هم خوندیش، ورا. ‫آخرین کتاب فوکویاما.
‫نه. هیچ وقت تمومش نکردم. ‫خیلی کسل‌کننده بود.
‫تو هم گفتی کسل‌کننده بود.
‫- نه. ‫- گفتی.
‫داری با یه کتاب دیگه اشتباه می‌گیری.
‫- نه. ‫- چرا.
‫منظورم اینه که اولش آروم شروع می‌شه،
‫ولی هر چی بیشتر می‌خونی، ‫بیشتر جذبت می‌کنه.
‫واقعاً نیاز داره که درست بخونیش،
‫نه اینکه فقط سرسری بخونی.
‫کتاب خیلی کوتاهیه.
‫از کند بودن شروع می‌شه ‫و خیلی سریع به هیجان‌انگیز تبدیل می‌شه.
‫ولی تو هیچ وقت تمومش نکردی.
‫چی؟ داری با یه کتاب دیگه اشتباه می‌گیری.
‫- فکر کنم... ‫- آندره.
‫اشکالی نداره اگه به نظرت کسل‌کننده بود.
‫البته.
‫- منم فکر می‌کنم کسل‌کننده بود. ‫- فکر نمی‌کنم.
‫ببخشید. شما اینو سفارش ندادین، درسته؟
‫نه، من فقط یه لیوان شیر برداشتم. ‫شما اونجا نبودین.
‫- باشه. باید براش حساب کنم. ‫- حتماً. بعداً حساب می‌کنیم.
‫- می‌تونم الان به جاش پرداخت کنم. ‫- نه، نگران نباش.
‫- فقط چیزی از بار برندارین. ‫- البته.
‫ممنون.
‫یادم اومد یه جلسه دارم. ‫باید برم.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- حتماً. می‌بینمت.
‫منتظر فردام. خیلی هیجان‌انگیز می‌شه.
‫- فردا حسابی می‌ترکونیم. ‫- عالیه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- چه مرگته...
‫- چی؟ ‫- یعنی چی "چی"؟
‫چرا گفتی من کتابو کسل‌کننده دیدم؟
‫جلوی کسی که پیشنهادش داده؟
‫- اون که ننوشته. ‫- نه، ولی بازم.
‫- و چرا شیر برداشتی؟ ‫- اجازه ندارم شیر بخورم؟
‫که دزدی کنی. ‫از روی پیشخوان بپری و شیر بدزدی.
‫من چیزی ندزدیدم. ‫پولشو می‌دم.
‫- فکر کنم به نظرش بامزه اومد. ‫- فکر نمی‌کنم اینطور باشه.
‫شما روی فروشگاه‌های بزرگ تمرکز کردین، ‫نه مردم عادی.
‫- اونا کلی غذا دور می‌ریزن، درسته؟ ‫- ما همیشه آماده گسترش هستیم، پس...
‫باید تو آینده یه نگاهی بهش بندازیم.
‫- دقیقاً. خوبه. آفرین. ‫- ممنون.
‫جواب عالی بود. یه دست براش بزنید.
‫علاقه چیزی نیست که بهمون ‫بدن، چیزیه که لایقش باشیم.
‫بخش مهمی از اون اینه که ‫چطوری به سوالا جواب بدیم.
‫نه اینجوری، بلکه اونجوری.
‫این رو تو مهمونی امشب با ‫سرمایه‌گذارای منتخب یادتون باشه.
‫به نظر من این به اندازه ‫ارائه رسمی فردا مهمه.
‫این به این معنی نیست که نمی‌تونید ‫خوش بگذرونید. قراره خوش بگذره.
‫یه نوشیدنی یا دوتا بخورید، برید اونجا و...
‫- از بار چیزی می‌خوای؟ ‫- می‌تونم یکی دیگه از اینا بخورم.
‫- درسته. نمی‌دونم چیه... ‫- سلام.
‫- شام می‌خورید؟
‫ما فقط داریم ‫قبل از مهمونی یه چیزی می‌خوریم.
‫اوه، چه خوب.
‫من فقط داشتم رد می‌شدم.
‫- جا برای یه نفر دیگه هست؟ ‫- ما...
‫- دیگه صندلی نداریم، ولی... ‫- باشه.
‫آره، ببخشید. نوشیدنی‌های انرژی‌زا.
‫از روده‌ها اشعه ایکس گرفتن. نمی‌خوای ‫ببینی چه بلایی سر روده‌هات میاد.
‫- یه جورایی، چی بهش می‌گن؟ ‫- آره. من نوشیدنی انرژی‌زا نمی‌خورم.
‫من یه مشکل معده دارم. ‫به سوئدی می‌شه "زخم معده".
‫- زخم معده؟ ‫- زخم معده. شاید همینه.
‫افتضاحه. بعضی روزا، ‫انگار یکی چاقو فرو کرده تو شکمم.
‫و نمی‌تونم بلند شم. پس روی کارم ‫و این چیزا تأثیر می‌ذاره.
‫به طرز عجیبی، حس می‌کنم باعث شده ‫مؤثرتر باشم چون یاد گرفتم کارامو مرتب کنم.
‫فکر کنم الان در واقع ظرفیتم ‫بیشتر از قبل شده.
‫که عجیبه. ‫چالش‌ها واقعاً می‌تونن قوی‌ترت کنن.
‫- وای. ‫- درمانش چطوریه؟
‫همش اینه که یه برنامه سخت داشته باشی ‫و به خودت خوب برسی.
‫مثل خواب کافی، ‫رژیم غذایی درست، ورزش...
‫رژیم غذایی درست ‫یعنی فقط سبزیجات.
‫اشکالی نداره. برای ‫محیط زیست هم خوبه.
‫وای.
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه کاری ‫که با شرکت کردی. واقعاً.
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم. بچه‌مه.
‫- من این سردردا رو هم می‌گیرم... ‫- ببخشید؟
‫من... سردردم...
‫مثل میگرنه؟
‫نه، از پشت گوشام شروع می‌شه ‫و پخش می‌شه. حسش...
‫حس وحشتناکیه ‫وقتی نمی‌تونی... کار کنی.
‫- مزمنه؟ همیشه داریش؟ ‫- هر لحظه ممکنه اتفاق بیفته.
‫این...
‫ولی چند وقت به چند وقت می‌گیری؟
‫شاید ماهی یه بار.
‫اوه، فقط ماهی یه باره. خوبه!
‫خیلی زیاد نیست.
‫نه، ولی هیچوقت ‫نمی‌دونی کی میاد سراغت.
‫الان ممکنه بیاد. می‌رم بخوابم ‫و فکر می‌کنم: "نکنه امشب بیاد؟"
‫فکر کنم همه اینجوری می‌شن. ‫یه سردرد معمولیه.
‫یه چیزی بین ‫سردرد معمولی و میگرنه.
‫- فکر کنم بهتره وارد جزئیات نشیم. ‫- منم دقیقاً همینو دارم.
‫منم دقیقاً همین مشکلو دارم. ‫میگرن نیست و خیلی آزاردهنده‌ست.
‫می‌دونم.
‫- حس می‌کنم همه چی رو امتحان کردم. ‫- منم همینطور. وحشتناکه.
‫- خب، شما هم اومدید برای ارائه؟ ‫- آره، ما تو یه گروهیم.
‫- ما قراره... ‫- هر دوشون تو "گله" هستن.
‫- از آشناییتون خوشحالم. ‫- منم از آشناییتون خیلی خوشحالم.
‫- من آندره‌ام. ‫- کلودیا.
‫من کارین‌ام. ‫فکر نکنم معرفی شده باشیم.
‫آها، باشه. سلام کارین.
‫شاید بهمون بگن خیال‌پرداز، ولی ما ‫باور داریم می‌تونیم دنیا رو تغییر بدیم.
‫نکته اصلی اینه که ‫اپلیکیشن ما اونقدر سبکه
‫- آیفون رو ندارن. ‫- پس برای آدمای معمولیه؟
‫- نه فقط واسه پولدارا. ‫- واسه مردم عادی.
‫دقیقاً. واسه مردم عادی.
‫این ورا هست. هم‌بنیانگذار ما.
‫- سلام. من ورا هستم. ‫- سلام، من کلودیا هستم. از آشناییت خوشبختم.
‫- تیپت رو دوست دارم. ‫- ممنون.
‫- اون چیه داری می‌خوری؟ ‫- این ترکیب کاملیه.
‫شیر و نوشیدنی با همه.
‫- مثل وایت چاکلت ؟ ‫- آره. می‌خوای امتحان کنی؟
‫باشه.
‫- بد نیست. ‫- خوبه؟
‫- باب میل من نیست. ‫- منم همینطور.
‫- سگم رو ندیدی؟ ‫- نه. مگه سگ داری؟
‫آره ولی چون توله‌ست همش در میره.
‫- من که ندیدم. ‫- باید حواسم بهش باشه.
‫اوناهاش.
‫الان دیدمش.
‫- نره یا ماده؟ ‫- سوال خوبیه.
‫- باید بفهمیم. ‫- آره باید بفهمیم.
‫نترس. خطرناک نیست.
‫- اوه، قطعاً نره. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- اوکی، عالیه.
‫الان فهمیدیم. چه خوب.
‫ ‫حالا فقط یه دور بلوک رو می‌چرخیم.
‫مجبور نیستی سگ رو ببری گردش.
‫- نامزدت رو دوست دارم. ‫- آره، منم همینطور.
‫فکر می‌کنم خیلی باحاله که تو مرد ‫نماینده یه شرکت فمینیستی هستی.
‫آره. یا منظورت چیه؟
‫فقط فکر می‌کنم یه کم خاصه ‫چون تو یه مردی.
‫خیلی جالبه.
‫این یه مسئله‌ایه که باید واسه همه حل بشه، ‫درست مثل آب و هوا.
‫کاملاً درسته. منظورم این نبود.
‫خب، شاید من فکر می‌کنم آب و هوا ‫یه کم مهم‌تره.
‫- خب، هر دو مسائل بزرگی هستن. ‫- آره.
‫- شاید مقایسه خوبی نبود. ‫- آره یه جورایی قیاس مع‌الفارق بود
‫- ولی یکی از مسائل، یه کم بزرگ‌تره. ‫- حق داری این نظر رو داشته باشی.
‫- باید قبول کنی. ‫- مجبورم؟
‫برابری جنسیتی چه فایده‌ای داره، ‫وقتی سیاره‌ای نداریم؟
‫ولی اگه وضع سیاره این جوری باشه، ‫پس همه بهتره بمیریم.
‫مگه نه؟
‫منظورم این نبود. ‫آب و هوا خیلی مهمه.
‫خیلی دلم می‌خواست تتو بزنم ‫ولی ایده‌های افتضاحی داشتم.
‫یه بار می‌خواستم یه تتو ‫از ناگت مرغ رو بازوم بزنم.
‫ایده وحشتناکیه، ‫ولی واقعاً می‌خواستم انجامش بدم.
‫به نظر من، تتو درباره متعهد کردن خودمه.
‫با آدمایی که اینجا کار می‌کنن آشنا شدی؟
‫- آره. چرا می‌پرسی؟ ‫- نه، همینجوری...
‫دقیقاً. تو همیشه در حال تغییری.
‫- آندره یه تتو داره. ‫- جدی؟
‫- رو بازوش. ‫- می‌تونیم ببینیم؟
‫- نه، اون... ‫- بیا دیگه، نشونمون بده!
‫- نشون بده! نشون بده! ‫- باشه.
‫- بذار ببینیم. ‫- هیجان‌انگیزه.
‫- چیز کثیفی نیست. ‫- درسته.
‫- خیلی وقت پیش زدمش. ‫- اوکی.
‫- وای! ‫- چه قشنگ!
‫"از غرق شدن امتناع کن." ‫زیاد وقت تو دریا گذروندی؟
‫پدر و مادرم یه قایق دارن، ‫پس خیلی وقت‌ها توش بودم.
‫پدر و مادرت تو قایق زندگی می‌کنن. ‫یه خونه‌قایق دارن.
‫- اوه، تو قایق زندگی می‌کنن؟ باحال. ‫- اونا دلقکن.
‫وای. داشتن پدر و مادری که دلقکن نادره.
‫مطمئناً همینطوره.
‫اونا دقیقاً دلقک نیستن.
‫بابام تو پاریس درس خونده. ‫بیشتر شبیه مدرسه بازیگری بود.
‫بیشتر شبیه تئاتر فیزیکیه.
‫- یعنی، اونا دلقک نیستن. ‫- آها، البته.
‫- نه با دماغ قرمز. ‫- اونا میگن که دلقکن.
‫دلقک بودن تو فرانسه فرق داره.
‫می‌بینی؟ اگه واقعاً بهش ایمان داشته باشی، ‫واقعیت پیدا می‌کنه.
‫ولی باید بهش ایمان داشته باشی. ‫این همون چیزیه که قبلاً درباره‌ش حرف می‌زدم.
‫چقدر مهمه که به خودمون اجازه بدیم بچگانه ‫رفتار کنیم، از تخیلمون استفاده کنیم...
‫- من می‌تونم نگهش دارم. ‫- فکر کنم پیش من راحته.
‫نه، فکر کنم می‌خواد پیش من باشه.
‫حس مادرانه داره گل می‌کنه.
‫قضاوت نکردن تکانه‌هات، نه...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌خوای اینو امتحان کنی؟ ‫- داری سعی می‌کنی منو مست کنی؟
‫- ای کاش می‌تونستم. نه. ‫- باشه.
‫- خشکه؟ (نوشیدنی با حداقل شکر) ‫- نه قطعا نیست
‫- می‌خوای من باهاش حرف بزنم؟ ‫- فکر کنم خودم بهش گفتم. اشکالی نداره.
‫نه! بکش کنار! برو اونور!
‫- پا گذاشتی رو سگم. ‫- آخ
‫ ‫مگه سادیسم داری یا چی؟
‫- باید مراقب باشی کجا پا میذاری ‫- بسه دیگه.
‫جدی میگم. اول به بهش دست می‌زنی، ‫بعد پا میذاری رو سگ مردم.
باشه، خیلی متأسفم
‫این خنده‌دار نیست. ‫هیچ سگ کوفتی‌ای اینجا نیست!
‫- یه شوخی بود. ‫- داشتم سر به سرت می‌ذاشتم.
‫- ترسوندمت؟ ‫- آره ترسیدم.
‫یه کم ترسوندمت. ‫خودتم باور کردی؟
‫نه، ببخشید.
‫- کلودیا... مایلی... ‫- آره خیلی. ممنون.
‫مزاحم نشوید!
‫- مراقب خودت باش. ‫- می‌بینمت.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- ورا کجاست؟ ‫- حالش خوب نیست.
‫حالش خوب نیست؟
‫امروز نمی‌تونه مریض باشه. ‫باید اینجا باشه.
‫- نمی‌تونه. ‫- چرا، می‌تونه.
‫باید اینجا باشه، ‫بهش مسکن بده یا یه چیزی.
‫نمی‌تونی این کارو تنهایی انجام بدی، آندره. ‫درست پیش نمی‌ره. این...
‫مشکل اختلال خونیشه.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫- نمی‌دونم دیگه چیکار کنم. ‫- می‌فهمم.
‫به نظرت باید چیکار کنیم؟
‫خب، قدم بعدی ما چیه؟ ما از قبل ‫یه پایه قوی داریم تو یه تیم
‫که با انگیزه‌ست، ‫و ما دوستش داریم چون...
‫- ورا کجاست؟ ‫- مریضه. لوتا جاش رو پر می‌کنه.
‫نمی‌تونید یهویی برنامه رو ‫اینجوری عوض کنید.
‫می‌تونیم به تعویق بندازیم. چقدر حالش بده؟
‫- اختلال خونیشه. ‫- پس تو جاش اومدی؟
‫- آره، شاید خیلی خوب نباشه... ‫- بذاریم برای بعد؟
‫حداقل می‌تونه سر پا وایسته، نه؟
‫نه، واقعاً حالش خوب نیست. ‫بدموقع شد.
‫ولی فکر کنم باید تنهایی انجامش بدم.
‫ممنون، واتر کاز. ‫می‌ریم سراغ یه ارائه دیگه.
‫برای ارائه اپیونه، هم‌بنیانگذارها ‫ورا یوزفسون و آندره ساندبو اینجا هستند.
‫قرار نبود من تنها روی صحنه باشم.
‫ورا، نامزدم و هم‌بنیانگذار، ‫قرار بود اینجا با من باشه، اما...
‫حالش خیلی بده و نتونست بیاد.
‫بابت این موضوع خیلی متأسفم.
‫اما طنز ماجرا اینه که
‫شرکت ما درباره ‫سلامت زنانه.
‫و مشکل اون هم ‫دقیقاً یه مشکل سلامت زنانه‌ست.
‫اون یه اختلال خونی داره.
‫در واقع، تو یه کشور دیگه ‫تو یه زمان دیگه...
‫...اگه وقتی بچه بود بلد نبود ‫چطور کمک بخواد، ممکن بود بمیره.
‫تو خیلی از نقاط دنیا، ‫سلامت زنان هنوز یه معظله.
‫اسم من آندره‌ست، ‫و اسم شرکت ما...
‫...اسمش اپیونه.
‫ورا، حالت خوبه؟
‫اپیون یه اپلیکیشنه که روی ‫سلامت زنان تمرکز داره.
‫یه لحظه صبر کنین. واقعاً عذر می‌خوام.
‫- سعی کردم بیدارت کنم. ‫- چی؟
‫- مجبور شدم شروع کنم. ‫- چی...
‫بیدار نمی‌شدی، مجبور شدم شروع کنم.
‫منظورت از "بیدار نشدن" چیه؟
‫غیرممکن بود بیدارت کنم. بدجور خواب بودی.
‫الان مخاطب داری، باشه؟
‫- حالت بهتره؟ ‫- حالم بهتره؟ آره.
‫هر چی که هست باید بمونه برای ‫بعد. دیر کردی. الان این مهمه.
‫بذار کارشو بکنه، بعداً حرف می‌زنین.
‫وسط کارم، پس خودم تمومش می‌کنم.
‫باشه.
‫ورا، بعداً حرف می‌زنیم.
‫- همینه که هست دیگه. ‫- ببخشید.
‫فقط روی مردم شمال تمرکز ‫نداره، بلکه کل دنیا رو پوشش میده.
‫حالا بیاین ببینیم چی باعث ‫میشه اپیون متمایز باشه.
‫ممنون آندره و اپیون.
‫نفر بعدی برای معرفی شرکتش، ‫دوریس، کارین مونته هست.
‫خب... آب... ‫ما می‌خوریمش. بهش نیاز داریم.
‫ولی در واقع، ‫به اندازه کافی ازش نداریم.
‫به همین خاطره که اینجام تا معرفی کنم...
‫شما با پیغامگیر ورا تماس ‫گرفتین. الان نمی‌تونم جواب بدم.
‫متأسفم.
‫- سلام. ‫- سلام. اون چی بود؟
‫ببخشید، همه چی تحت کنترله. شرمنده.
‫الان نمی‌تونم جواب بدم. پیغام بذارید...
‫- بعداً میام سراغت. ‫- حتماً.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- منم همینطور، خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- کجا بودی؟ ‫- ببخشید.
‫- کسی علاقه نشون داد؟ ‫- آره. یه فرانسوی داریم.
‫ولی می‌خواد با هر دوتاتون ‫ملاقات کنه و درباره شرکتتون بشنوه.
‫باشه. کی؟
‫الان! چند ساعت دیگه میره فرانسه. وقت کمه.
‫- حتماً باید هر دومون رو ببینه؟ ‫- معلومه.
‫باشه...
‫می‌تونه از پسش بربیاد؟
‫- آره. ‫- باشه، عالیه.
‫- فقط باید چک کنم اگه... ‫- حتماً، عالیه.
‫آره...
‫شما با هیپنوتراپی کونگشولمن تماس گرفتید.
‫الان نمی‌تونیم جواب بدیم. ساعات ‫کاری ما دوشنبه تا جمعه، 8 تا 5 هست.
‫- هیپنوتیزم شده؟ ‫- این تئوری منه.
‫- فکر می‌کنی چطور به نظر میاد؟ ‫- چطور به نظر میاد؟
‫- خیلی باورپذیر نیست. ‫- کاملاً عوض شده.
‫- چه جوری؟ ‫- توضیحش سخته.
‫چطوری می‌خوای من اینو برای سرمایه‌گذار ‫فرانسوی که برات پیدا کردم توضیح بدم؟
‫"هیپنوتیزم شده."؟
‫معلومه که نمی‌گیم هیپنوتیزم ‫شده، ولی می‌تونیم...
‫فقط پیداش کن ‫و بهش بگو به خودش بیاد.
‫شصت بار بهش زنگ زدم. ‫جواب نمیده.
‫وای خدای من...
‫یه دختر دیگه پیدا می‌کنیم.
‫چی...
‫یه دختر پیدا می‌کنیم که وقتی باهاش ‫ملاقات می‌کنیم نقش ورا رو بازی کنه.
‫تا ببینه شما رابطه خوبی ‫دارین و خوب با هم کار می‌کنین.
‫که دوست داشتنیه و همه این چیزا.
‫شاید ورا رو دیده باشه...
‫شاید، ولی فرانسویه ‫و با خیلی‌ها ملاقات کرده.
‫احتمالاً همه دخترای جوون ‫براش یه شکل به نظر میان.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫باشه.
‫من ورا هستم. من و آندره 6 ساله با همیم.
‫- دو سال پیش اپیون رو تأسیس کردیم. ‫- و چرا اینقدر براش اشتیاق دارین؟
‫مسئله ایجاد تفاوت ‫برای زنان در سراسر دنیاست.
‫و به همین خاطره که می‌خواین ‫شرکت سریع رشد کنه.
‫عالیه. کامله.
‫درباره رابطه‌مون هم حرف می‌زنیم؟
‫- سرگرمی‌ها و این چیزا؟ ‫- نه، لازم نیست به اینا اشاره کنیم.
‫- باشه. ‫- باید اینو جواب بدم. ببخشید.
‫- الو؟ ‫- اینجا هیپنوتراپی کونگشولمنه.
‫- شما با ما تماس گرفتین. ‫- سلام!
‫آره...
‫تو یه لحظه ضعف، بهتون ‫گفته که می‌خواد اینجوری باشه.
‫درسته؟ و چون اینو بهتون گفته، ‫این کارو درست می‌کنه؟
‫این چیزیه که باید با خودش ‫در موردش صحبت کنین.
‫نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم، ‫به همین خاطر به کمک شما نیاز دارم.
‫اون هیپنوتیزم نشده.
‫هیپنوتیزم اینجوری کار نمی‌کنه.
‫اون الان هیپنوتیزم شده راه نمیره.
‫هیپنوتیزم فقط ‫یه ابزار برای تغییر الگوهاست.
‫اون کاملاً نسبت به همه ‫کارهایی که می‌کنه هوشیاره.
‫کاملاً طبیعیه که برای جبران ‫نحوه زندگی قبلیش تلاش کنه.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫- سلام! از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همینطور، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫- باعث افتخاره. ‫- از آشناییت خوشبختم.
‫- این ورا هست. ‫- از آشناییت خوشوقتم.
‫- بفرمایید بشینید. ‫- آره، حتماً.
‫- خوشحالیم که خواستی باهامون حرف بزنی. ‫- منم همینطور.
‫- چیزی میل دارید بنوشید؟ ‫- ممنون میشم. دستت درد نکنه.
‫- بذار یه گارسون پیدا کنیم. ‫- ببخشید، ولی من وقت زیادی ندارم.
‫- می‌دونیم. ‫- خوشحالیم که تونستی بیای.
‫نه، واقعاً مشکلی نیست.
‫یادمه نتونستی تو جلسه ارائه ‫شرکت کنی چون مریض بودی.
‫- حالت چطوره الان؟ ‫- اوه، من...
‫راستش یه جورایی سوءتفاهم شده بود.
‫- حالم خوب نبود. ‫- چیز جدی نبود.
‫- فقط... ‫- فقط مسمومیت غذایی بود.
‫اوکی. نیازی نیست همه جزئیات رو بشنوم.
‫- می‌خوای چیزی سفارش بدی؟ ‫- آره. یه آیس تی لطفاً.
‫آیس تی... چه طعمی می‌خوای؟
‫- شما چی پیشنهاد می‌کنید؟ ‫- من لیمو رو ترجیح میدم. کلاسیکه.
‫- منم لیمو می‌خورم. ‫- عالیه.
‫- من یه آب گازدار می‌خوام لطفاً. ‫- آب گازدار.
‫- با طعم مرکبات یا ساده؟ ‫- ساده.
‫- شما چیزی میل ندارید؟ ‫- نه ممنون.
‫- مرسی. ‫- خوبه. الان میارم براتون.
‫ببخشید. همونطور که گفتم،
‫می‌خواستم شما رو ببینم. وقت زیادی ‫ندارم. سعی می‌کنیم کارآمد باشیم.
‫بابت این عذر می‌خوام.
‫من واقعاً از ارائه‌تون خوشم ‫اومد. خیلی خوب و جالب بود.
‫- ممنون. ‫- همونطور که به لوتا گفتم،
‫بازار خیلی وسیعه و من خیلی ‫خوشحال میشم با شما کار کنم.
‫و از پروژه‌تون یه چیزی بسازیم. ‫چیزی که واقعاً بهش نیاز دارم.
‫خوشحالم که این شمایید که ‫می‌خواید با ما حرف بزنید.
‫چون فکر می‌کنم می‌تونه...
‫- دست تو دست هم... نه... ‫- برد-برد.
‫- آره. یه موقعیت برد-برده.
‫برگردیم به ارائه‌تون. ‫خیلی جالب بود.
‫فقط می‌خواستم چند تا سوال ‫بپرسم اگه اشکالی نداره؟
‫البته. ما عاشق سوالیم. ‫چی می‌خوای بدونی؟
‫- فکر می‌کنم با هم می‌تونیم... ‫- ببخشید، قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫- قیافه‌ت آشناست. ‫- اوه، نه. من ورا هستم.
‫- اسمت وراست؟ ‫- آره.
‫- اسم منم وراست. ‫- اوه؟ چه جالب.
‫- عجیبه. ورا و ورا. چه تصادفی! ‫- آره...
‫ببخشید، میشه نوشیدنی‌هامون رو بیارید؟ ‫ایشون باید بره فرودگاه.
‫الان میارم.
‫به هر حال، به نظر میاد ‫آدم‌های خیلی خوبی باشید.
‫کار کردن با شریکت چطوره؟
‫- خوبه. ‫- حتماً وقت زیادی رو با هم می‌گذرونید؟
‫- آندره؟ ‫- آره، من...
‫آره، ما...
‫وقت زیادی رو با هم می‌گذرونیم. ‫از هم‌صحبتی با هم لذت می‌بریم.
‫فکر نمی‌کنم من و زنم ‫بتونیم این کارو بکنیم. کار کردن و...
‫- تحسین برانگیزه. ‫- فکر می‌کنم...
‫همه چیز همینه دیگه. ‫پیدا کردن کسی که...
‫که فقط از با هم بودن خوشحالید. ‫به نظرم همه چیز همینه.
‫- من واقعاً عاشقشم. ‫- اوکی.
‫لازم نیست اینقدر ‫احساساتی بشی جلوی من.
‫ولی می‌تونی عشقش رو حس کنی. ‫تحسین برانگیزه.
‫خیلی ممنون.
‫- اطلاعات تماس من رو دارید. مال شما رو می‌گیرم؟ ‫- بله.
‫- پس در تماس باشیم. خداحافظ. ‫- ممنون.
‫بابت وقتتون ممنون. مرسی.
‫- اون ورا بود؟ ‫- فقط یه کم روانپریشی داره.
‫- این مال ماست، درسته؟ ‫- آره.
‫- بریم لباس عوض کنیم؟ ‫- آره.
‫می‌خواستم از این فرصت ‫استفاده کنم و ازتون تشکر کنم.
‫از همه‌تون. فوق‌العاده بود.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم و الهام بخش بود. ‫کلی خوش گذشت و...
‫دلم برای همه‌تون تنگ میشه، ‫ولی فکر می‌کنم دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫با این حرف‌ها، ‫نوبت رو می‌دم به شما.
‫ممنون.
‫انتخاب فقط یک ارائه خیلی سخت بود.
‫ولی بعد از بحث زیاد، برنده واقعاً باعث شد ‫به ایده‌ای باور پیدا کنیم
‫که نه تنها اینجا تو کشورهای اسکاندیناوی، ‫بلکه در سراسر دنیا می‌تونه کار کنه.
‫برنده ‫جایزه امسال شیک‌آپ:
‫کارین مونته و شرکتش دوریس.
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫خوبم.
‫- ورا کجاست؟ ‫- هنوز حالش خوب نیست
‫می‌فهمم.
‫فقط می‌خواستم بدونی، من و مادر ورا ‫تصمیم گرفتیم
‫که با وجود این اتفاق، یه جا تو ‫Common Ventures بهتون بدیم.
‫به شبکه‌مون دسترسی پیدا می‌کنی ‫و تو استکهلم هم یه دفتر بهت می‌دیم.
‫آره؟ فقط یه چیزی.
‫سگ ممنوع!
‫عالیه. به سلامتی.
‫- چه دو روزی بود! من که خسته شدم حسابی. ‫- آره، منم...
‫شما چه حسی دارین؟
‫فکراتون، برداشت‌هاتون چیه؟
‫چه تجربه‌ای داشتین؟ ‫می‌خوام همه‌شو بشنوم.
‫هضمش سخته. انگار مغزم داره منفجر میشه.
‫همه چی خیلی سریع ‫اتفاق افتاد و الان تموم شده.
‫حس می‌کنم یه ماه طول می‌کشه تا هضمش کنم.
‫فکر می‌کنم خیلی خوبه که ‫همه‌مون... جو خیلی خوب بوده
‫چون خیلی با هم فرق داریم. واسه همین ‫رقابت نمی‌کنیم، بلکه به هم انگیزه می‌دیم.
‫مثل وقتیه که بچه بودی و ‫می‌رفتی اردوی تابستونی.
‫اولش از رفتن می‌ترسی ‫چون هیچکس رو نمی‌شناسی.
‫هی! چطوری؟
‫دارم سیستم صوتی رو ‫واسه مهمونی وصل می‌کنم.
‫یه چیز خوبی توش هست، ‫حتی وقتی بزرگ می‌شی.
‫اینکه از مقایسه کردن خودت ‫با بقیه دست برمی‌داری.
‫- در عوض ازشون الهام می‌گیری. ‫- دقیقاً.
‫فکر می‌کنم ما هم همچین جوی داریم.
‫حس نمی‌کنم رقابته. ‫خوشحالم که یکی برنده شد.
‫ببخشید. باید فقط...
‫باید این سیم رو وصل کنم. ‫میشه یه کم برید اونور؟
‫آها، حله.
‫خیلی چیزا هست که باید هضم کنیم.
‫الان استریو رو تست می‌کنم.
‫- استریو؟ ‫- قراره موسیقی پخش کنیم؟
‫الان چی شد؟
‫باید به اینجا برسم. ‫میشه یه کم برید اونور؟
‫اوپس. باید درستش کنیم.
‫- فیوز پرید؟ ‫- وای خدا...
‫- چه خبر شد؟ ‫- اوه، خدایا...
‫- چی شد؟ ‫- یه سیمی رو وصل کرد یا همچین چیزی.
‫- یا خدا! ‫- باشه.
‫خیلی عجیب بود.
‫سلام.
‫با هیپنوتیزم درمانگرت صحبت کردم.
‫اون گفت که...
‫...که تو واقعاً هیپنوتیزم نشدی.
‫نمی‌فهمم داری چیکار می‌کنی. ‫یعنی چه خبره؟
‫اگه می‌تونستی بهم بگی... ‫چه اتفاقی برات افتاده، من می‌تونستم...
‫تو بهم قرص خواب دادی؟
‫دادی؟
‫آره.
‫بچه‌ها. داریم یه عکس گروهی می‌گیریم.
‫ببخشید.
‫جمع شید بچه‌ها. و لبخند بزنید.
‫خوبه.
‫تو هم بیا. ‫همه اینجا هستید الان؟
‫- آره، همه اینجاییم. ‫- عالیه.
‫نه، صبر کن. خوب نیست. ورا.
‫ببخشید، ولی نمی‌خوام تو ‫توی عکس باشی.
‫چی؟
‫حس می‌کنم اشتباهه که ‫تو توی عکس باشی.
‫چی؟
‫بعد از رفتارت امشب، ‫بعد از طرز برخوردت، بعد از...
‫- این چیه پوشیدی اصلاً؟ ‫- پیش‌بنده.
‫باشه.
‫- روز اول کاره؟ ‫- آره.
‫ببین. منو دست ننداز.
‫این عکس برام معنی داره. باشه؟
‫چیزایی که با هم به اشتراک گذاشتیم. ‫چیزی که سعی کردم با شما بسازم.
‫- حس نمی‌کنم تو جزئی از اون بودی. ‫- چی؟
‫پس نمی‌خوام توی عکس باشی.
‫- تو عکس بمون. ‫- چی؟
‫تو عکس بمون.
‫- بیاید فقط عکس رو بگیریم. ‫- صبر کن. نه.
‫بذار این قضیه رو حل کنیم.
‫لطفاً. هیچکس فکر نمی‌کنه تو بامزه‌ای. ‫هر کاری هم فکر می‌کنی داری می‌کنی.
‫- من دارم چیکار می‌کنم؟ ‫- خودتو به اون راه نزن.
‫- من دارم چیکار می‌کنم؟ ‫- هیچی. فقط عکس رو بگیریم.
‫- اون می‌تونه از طرف خودش حرف بزنه. ‫- من فقط می‌گم...
‫تو فقط می‌گی؟ ‫میشه لطفاً خفه شی؟
‫بذار ورا... اگه چیزی ‫برای گفتن به من داری، بگو.
‫- این خیلی بی‌احترامیه. ‫- باشه.
‫من دارم سعی می‌کنم چیزی بسازم که بتونیم ‫توش به موفقیت برسیم، چیزی بسازیم...
‫- فکر کنم همه‌مون... ‫- صبر کن بذار حرفمو تموم کنم! لطفاً!
‫- آروم باش. ‫- تو هم می‌تونی خفه شی.
‫داری گند می‌زنی به همه چی.
‫نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی، ‫ولی اصلاً بامزه نیست.
‫- کسی اینو بامزه می‌دونه؟ من اشتباه می‌کنم؟ ‫- نه.
‫- پس همه می‌خوان ما بریم؟ ‫- آره. یا نمی‌دونم.
‫جدی، داری چیکار می‌کنی؟
‫- حتی خنده‌دار هم نیست. ‫- فقط برو تا مجبور نشیم دعوا کنیم.
‫ولش کن. به درک.
‫- خب دیگه. پیش میاد. ‫- آره.
‫- بیاین عکس بگیریم الان؟ ‫- آره.
‫- همه آماده‌این؟ ‫- آره.
‫- گفتم آماده‌این؟! ‫- آره!
‫شما گند زدین به همه چی.
‫فکر می‌کنی با جولیان حرف زده؟
‫سلام. الان اومدین؟ باشه.
‫من دارم با چندتا از ‫همکارام ناهار می‌خورم...
‫اوه، ببخشید.
‫نه، بیا تو.
‫- نمی‌خوایم مزاحم بشیم... ‫- لوس نشو. بیا.
‫- شنیدم تازه رفتی شیک‌آپ
‫حتماً خیلی خوب بوده که ‫اونجا بودی و کارتو انجام دادی.
‫- اوا میگه تو خیلی خوبی. ‫- نمی‌دونم والا.
‫- خب، الان برنامه‌ت چیه؟ ‫- کلی راه جلوم هست.
‫آره، دقیقاً.
‫باید ببینیم چی پیش میاد.
‫بازم نوشیدنی می‌خوای؟ ‫یا شاید شیر ترجیح می‌دی؟
‫نه، یکم می‌خورم.
‫کار تو چیه؟
‫- یه اپلیکیشنه. ‫- جدی؟
‫دقیقاً. درباره سلامت زنان تو ‫کشورهای در حال توسعه‌ست.
‫وای. چه باحال.
‫- عالیه. خیلی خوبه. ‫- واقعاً همینطوره.
‫آره، پس نباید این فرصتو از دست بدی، درسته؟
‫مهمه. یه چیزیه که می‌تونی ‫بهش افتخار کنی، می‌دونی؟
‫فرصت دو بار در خونه آدمو نمی‌زنه.
‫بهتره قبول کنی که داری ‫کار خوبی انجام می‌دی.
‫- مردم به این احترام می‌ذارن. ‫- کاملاً درسته.
‫دنیا همینجوری کار می‌کنه...
‫اشکالی نداره از دستشوییتون استفاده کنم؟
‫- سلامتی، و ممنون که اومدین. ‫- سلامتی
‫- عالی بود. ‫- خیلی خوشمزه. و این نوشیدنیه، اوا.
‫من که نوشیدنیو درست نکردم.
‫- اگه می‌کردی که دیگه چی می‌شد. ‫- آره واقعاً.
‫چی... سلام؟
‫آندره؟
‫نه! ساکت!
‫خدایا... اوا؟
‫نه، بسه دیگه! تمومش کن!
‫حالش خوبه؟ چیزی مصرف کرده؟
‫خدایا، این دیوونگیه. ‫فکر کنم نیاز به هوای تازه داره.
‫سگ بد!
‫بیا اینجا! برو بیرون. آفرین. ‫بمون. سگ بد!
‫نه! بشین. نه!
‫بیا، بریم. زود باش.
‫جدی، حتماً مریضه.
‫درسته...؟
‫از ده تا یک می‌شمرم.
‫وقتی به یک رسیدم، چشماتو باز ‫می‌کنی و فقط خودت خواهی بود.
‫ورا.
‫ده. نه.
‫هشت. هفت.
‫شش. پنج.
‫چهار. سه.
‫دو. یک.