‏‫در سال ۲۰۰۳، ائتلافی به رهبری آمریکا ‏ وارد جنگ‬ با عراقِ صدام می‌شه
‏‫کشور اشغال شده،‬
‏‫حملات روزانه به‬ نیروهای نظامی میشه‬
‏‫و روزنامه‌نگارها و امدادگرها‬ رو می‌دزدن‬
‏‫مثل بقیه کشورهای ائتلاف،‬
‏‫ایتالیا هم داره بهای سنگینی‬ ‏‫از جون آدماش می‌پردازه
‏‫مقاومت عراق، دنیای غرب رو‬ ‏‫دشمن خودش می‌دونه.‬
‏‫بغداد، ۴ مارس ۲۰۰۵‬
‏‫سلام، کیلیان.‬
‏‫- ماشین؟‬ ‏‫- حاضره.‬
‏‫یه تویوتا کرولا،‬ ‏‫از همه معمولی‌تر.‬
‏‫کارت شناسایی داریم و از آمریکایی‌ها‬ تلفن ماهواره‌ای گرفتیم‬
‏‫- فقط من و کیلیانیم.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫شماره‌ها ذخیره شده.‬
‏‫- کجاییم؟‬ ‏‫- جنوب بغداد.‬
‏‫اینجا مسیر ایرلندیه،‬ ‏‫ورنون هم اون پایینه...‬
‏‫نیکولا!‬
‏‫داریم می‌ریم سمت قرارگاه قربان،‬ ‏‫آقای مدیر.‬
‏‫باید تا...‬
‏‫بیست دقیقه دیگه برسیم.‬
‏‫وقتی رسیدیم زنگ می‌زنم.‬
‏‫باشه، بعداً حرف می‌زنیم.‬
‏‫رسیدن؟‬
‏‫سوار ماشینن، دارن میرن‬ ‏‫سمت قرارگاه.‬
‏‫- کجا؟‬ ‏‫- منصور.‬
‏‫من دارم می‌رم کاپیتول سییت.‬
‏‫چراغای خطر رو روشن کن‬ ‏‫تا متوجه‌مون بشن.‬
‏‫نیم ساعت زود رسیدیم.‬
‏‫نیکولا، منم. یه خبر از یه خبرچین‬ ‏‫که تو بغداده بهمون رسیده.‬
‏‫می‌گه محل قرار یه جای دیگه‌ست.‬
‏‫اگه بریم اونجا می‌افتیم‬ ‏‫تو کمین.‬
‏‫۲۸ روز قبل‬
‏‫- اینم آخرین وسیله‌ها.‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫کفش اسکی، هان؟‬
‏‫چرا همیشه این همه وسیله میاریم‬ ‏‫وقتی می‌تونیم کرایه کنیم؟‬
‏‫- پس چرا خریدیم؟‬ ‏‫- منم موندم.‬
‏‫خیلی خب.‬
‏‫- اونو بده من.‬ ‏‫- پپه رو دیدی؟‬
‏‫زود باشین، بریم!‬
‏‫تموم شد.‬
‏‫چیزی جا نذاشتیم؟‬
‏‫مطمئنی؟ بزن بریم.‬
‏‫رسیدیم.‬
‏‫بغداد - کمپ پناهندگان‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫مدارک.‬
‏‫- این کیه؟‬ ‏‫- یه خبرنگار ایتالیاییه.‬
‏‫برای یه روزنامهٔ طرفدار کار می‌کنه،‬ ‏‫ایل مانیفستو.‬
‏‫همینجا منتظر بمون.‬
‏‫- اونجا پارک کن.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫بغداد - پایگاه آمریکا‬
‏‫حواستون جمع سربازها!‬
‏‫برو، برو، برو، برو.‬
‏‫زود باش، سریعتر!‬
‏‫وقت نداریم!‬ ‏‫بجنب، بجنب!‬
‏‫این بمب ها پوست، گوشت و ماهیچه رو ذوب میکنن،‬
‏‫فقط استخونا رو باقی میذاره.‬
‏‫- جولیانا، دیره، باید بریم.‬ ‏‫- یه لحظه.‬
‏‫این رو با چشمای خودت دیدی؟‬ ‏‫بهم بگو.‬
‏‫جولیانا، نیم ساعت بیشتر وقت نداریم!‬
‏‫باید بریم جولیانا!‬
‏‫خیلی خب، بریم.‬
‏‫باربارا، جولیانام،‬ ‏‫یکم دیر کردم.‬
‏‫شماها ناهار رو شروع کردین؟‬
‏‫دارم میام.‬
‏‫- چرا نمیتونیم یه سگ داشته باشیم؟‬ ‏‫- میبریمش پیاده روی.‬
‏‫میدونم چی میشه.‬
‏‫ماه اول تو اینکارو میکنی،‬ ‏‫بعدش هر صبح و شب...‬
‏‫گفتم که ما اینکارو میکنیم!‬
‏‫- زود باش!‬ ‏‫- قول میدم.‬
‏‫- ما قول میدیم!‬ ‏‫- قول و قسم!‬
‏‫دوستم فرانچسکا همیشه سگش رو میبره پیاده روی،‬ ‏‫اگه اون میتونه، منم میتونم.‬
‏‫آقاى رئيس!‬
‏‫نیکولا، خبر بد، یه خبرنگار دیگه رو تو بغداد دزدیدن‬
‏‫- کی این اتفاق افتاده؟‬ ‏‫- حدود نیم ساعت پیش.‬
‏‫تو باید این موضوع رو برای من حل کنی.‬
‏‫من به چند ساعت وقت نیاز دارم‬ ‏‫تا برگردم رم.‬
‏‫فهمیدم...‬ ‏‫تا جایی که میتونی سریعتر انجامش بده.‬
‏‫خیلی خب.‬
‏‫متاسفم، این تعطیلات...‬
‏‫به تعویق افتاد،‬ ‏‫باید برگردم دفتر.‬
‏‫- یعنی چی؟‬ ‏‫- به تعویق افتاد؟‬
‏‫چرا؟ بگو چرا؟‬
‏‫یه مشکلی تو کار پیش اومده،‬ ‏‫به من نیاز دارن.‬
‏‫یه دفعه به تو نیاز پیدا کردن؟‬
‏‫اون حرف نمیزنه.‬
‏‫چطوریه که با تو هیچوقت نمیشه برنامه ریزی کرد؟‬
‏‫همه چی خیلی مرموزه،‬ ‏‫هیچوقت هیچ توضیحی نیست!‬
‏‫- هیچوقت یه کلمه هم نه.‬ ‏‫- سیلیا، بسه!‬
‏‫این چه طرز حرف زدن با پدرته.‬
‏‫باشه، این مهمه،‬ ‏‫ولی میتونستی یه کلمه ای هم بگی.‬
‏‫حداقل به بچه ها.‬
‏‫بعدا در موردش صحبت میکنیم.‬
‏‫رم - دفتر مرکزی ایل مانیفستو‬
‏‫- الو؟‬ ‏‫- شنیدم جولیانا رو دزدیدن.‬
‏‫میخوام بدونم این حقیقت داره؟‬
‏‫همراه جولیانا اسگرنا‬
‏‫پولو رو وصل میکنم.‬
‏‫گابریله؟‬
‏‫پیر تلفن زده، تازه خبر جولیانا رو شنیده.‬
‏‫وصلش کن.‬
‏‫سردبیر ایل مانیفستو‬
‏‫پیر!‬
‏‫سلام.‬
‏‫بله...‬
‏‫ما بررسیش کردیم، خبر درسته.‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫پیر؟‬
‏‫- کیارینی کجاست؟‬ ‏‫- اردن.‬
‏‫پیداش کن، ممکنه اطلاعاتش به درد بخوره.‬
‏‫دوباره به پیر زنگ می‌زنم، جواب نمیده.‬
‏‫بیرون، همتون!‬
‏‫زود باشین!‬
‏‫خوبه، ظاهراً عربی بلدی.‬
‏‫چی؟ من نمی‌فهمم...‬
‏‫- تلویزیون میگه عربی بلدی.‬ ‏‫- من نمی‌فهمم...‬
‏‫تو تلویزیون! تو عربی حرف می‌زنی.‬
‏‫- نه، من حرف نمی‌زنم...‬ ‏‫- تو جاسوسی.‬
‏‫اصلاً... من خبرنگارم! قسم می‌خورم... عربی بلد نیستم‬
‏‫خفه شو!‬
‏‫برو اونجا!‬
‏‫اگه می‌خواید منو بکشید، همین الان این کارو بکنید.‬
‏‫می‌دونم نمی‌ذارید برم، من چهره‌هاتونو دیدم.‬
‏‫همین حالا این کارو بکنید!‬
‏‫- آنتونیو، حواست باشه نیکولا غذا بخوره.‬ ‏‫- خداحافظ بچه‌ها.‬
‏‫تو شرایط اضطراری، حتی یادش میره آب بخوره.‬
‏‫خیالتون راحت باشه خانم.‬
‏‫برو، خداحافظ.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫دیدی؟ داره می‌خنده، اون تفریح ما رو خراب می‌کنه، اون داره می‌خنده‬
‏‫همه چیو برداشتیم؟‬
‏‫رُم - فورت براسکی‬ ‏‫ستاد فرماندهی اطلاعات نظامی سیسمی‬
‏‫اولین کار پیدا کردن یه کاناله.‬
‏‫کانال‌های قبلی آدم‌ربایی همیشه معتبر نبودن.‬
‏‫نیبیو، خودت می‌دونی، بالدونی مرده.‬
‏‫مشکل بالدونی کانال نبود، خودت بهتر از من می‌دونی.‬
‏‫مشکل ارتباطی وجود داشت.‬
‏‫کانال‌هایی که ما استفاده کردیم همیشه معتبر بودن.‬
‏‫به جای این، فکر می‌کنم باید از طریق سیا محل زندان رو پیدا کنیم و یه حمله برق‌آسا انجام بدیم‬
‏‫من می‌تونم فوراً با تیمم حرکت کنم.‬
‏‫اگه شانسی برای مذاکره هست، مذاکره کنیم.‬
‏‫من با نیکولا موافقم.‬
‏‫اختیار تام دارید.‬
‏‫تو واقعاً اونو دیدی؟‬
‏‫آره، اون روزی که تبادل انجام شد.‬
‏‫-من فوراً اومدم بغداد.‬ ‏‫- الان تو بغدادی؟‬
‏‫آره، ولی سرویس‌های اطلاعاتی می‌خوان منو با هواپیما بفرستن رم‬
‏‫- چرا؟‬ ‏‫- برای امنیتم!‬
‏‫من سال‌ها تو خاورمیانه بودم.‬
‏‫شاید فقط من بتونم با رابط‌هام به جولیانا برسم.‬
‏‫به هر حال، مراقب باش.‬
‏‫گابریله، نگران نباش! یه خبری پیدا کنم زنگ می‌زنم.‬
‏‫باید همه راه‌ها رو امتحان کنم، خداحافظ.‬
‏‫- ممنون.‬ ‏‫- خواهش می‌کنم.‬
‏‫من چمدونمو بیارم‬
‏‫و الان میام.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫زود باش، آخرین خبرها، رئیس داره میاد.‬
‏‫چیز جدیدی نیست ولی داریم با دقت پیگیری می‌کنیم.‬
‏‫من اینجام.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- بیا یه جمع‌بندی از اوضاع داشته باشیم.‬
‏‫خبرهایی از تحرکات تو منطقه‌ای که اسگرنا دزدیده شده، داریم.‬
‏‫همون منطقه‌ای که فلورانس اوبناس، خبرنگار، ماه پیش دزدیده شد.‬
‏‫- با اطلاعات فرانسه تماس گرفتید؟‬ ‏‫- بله، ولی اونا اطلاعات دیگه‌ای ندارن.‬
‏‫چه بلایی سر راننده و مترجمش اومد؟‬
‏‫اونا رو نکشتن، مترجم کاملا قابل اعتماده.‬
‏‫همه خبرنگارا می‌شناسنش و بهش اعتماد دارن.‬
‏‫سیا از راننده بازجویی کرده، ظاهراً سالمه.‬
‏‫کانال مذهبی سنی رو که تو آدم‌ربایی‌های قبلی استفاده شده، بررسی می‌کنیم‬
‏‫رهبر اورما رو پیدا کنید: الکبیسی.‬
‏‫- الان زنگ می‌زنم.‬ ‏‫- بعدش وصلش کن به من.‬
‏‫نیکولا، یه چیز دیگه هم هست!‬
‏‫خبرنگار ایل مانیفستو، کیارینی،‬
‏‫بهش گفتیم برگرده، ولی غیب شده.‬
‏‫همینو کم داشتیم!‬
‏‫اومرو، به تیبر زنگ بزن، بگو پیداش کنه.‬
‏‫همین الان.‬
‏‫مطمئنی ماشینم سالمه؟‬
‏‫نگو برات مهم نیستم، رایان!‬
‏‫غر نزن.‬
‏‫ازت خوشم نمیاد، محمد، اصلا!‬
‏‫ماشین عالیه!‬
‏‫خودت می‌بینی!‬
‏‫الو؟‬
‏‫سلام تیبر، اومرو هستم.‬
‏‫سلام اومرو، اوضاع چطوره؟‬
‏‫- خوبم، ممنون.‬ ‏‫- چی شده؟‬
‏‫باید کمکم کنی یه آقایی رو پیدا کنم به اسم استفانو کیارینی.‬
‏‫اونجا تو بغداد خبرنگاره.‬
‏‫میتونی؟ خیلی فوریه.‬
‏‫باشه، دنبالش می‌گردم.‬
‏‫روز دوم اسارت‬
‏‫یک...‬
‏‫و دو.‬
‏‫- ...از این دو روز آخر.‬ ‏‫- خب، عالیه.‬
‏‫- بفرمایید.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫همشو ببر پیش رئیس.‬
‏‫بیا ژکو، کامله؟ همه چی هست؟‬
‏‫آره!‬
‏‫به خاطر تو،‬
‏‫تیبر میگه این مرده یه سیاستمدار سنیه،‬
‏‫- توی همون حزب صدام.‬ ‏‫- خوبه!‬
‏‫اطلاعات بیشتری از اسگرنا داریم.‬
‏‫خبرنگار جنگیه، اهل پیمونت،‬ ‏‫بدترین جاهای دنیا بوده.‬
‏‫- خانواده، بچه؟‬ ‏‫- یه همراه داره.‬
‏‫ولی همه میگن خانواده اصلیش‬ ‏‫ایل مانیفستو'عه.‬
‏‫یه فعال متعهد، خیلی مورد احترامه‬ ‏‫از طرف مدیر سابق روزنامه، والنتینو پارلاتو.‬
‏‫- مدیر فعلی کیه؟‬ ‏‫- گابریله پولو.‬
‏‫همه چیز درباره کارگرا،‬ ‏‫مبارزات سیاسی کارخونه ها، اتحادیه ها رو میدونه.‬
‏‫- شمارش همونجاست.‬ ‏‫- خیلی خب، ممنون.‬
‏‫همبستگی رم برای جولیانا اسگرنا،‬
‏‫خبرنگار ایل مانیفستو،‬ ‏‫که دیروز در بغداد ربوده شد،‬
‏‫بیرون کاپیتول دوستا،‬ ‏‫همکارا و سازمان های صلح طلب جمع شدن،‬
‏‫پنج، شش هزار نفر،‬ ‏‫اینجا هستن تا خواستار آزادی فوری او بشن،‬
‏‫چشم های روشن جولیانا اسگرنا‬ ‏‫میدان کاپیتول رو نظاره میکنه،‬
‏‫پر از دوستا، همکارا،‬ ‏‫صلح طلبان، داوطلبان،‬
‏‫مردم عادی، با یه درخواست:‬ ‏‫یه زن صلح طلب رو آزاد کنید،‬
‏‫خواهش میکنم، خواهش میکنم!‬
‏‫لطفاً یه کم کاغذ بدید!‬
‏‫برای نوشتن!‬
‏‫خواهش میکنم، بهش نیاز دارم!‬
‏‫این رو بخون.‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- تنها کتاب این خونه‌ست.‬
‏‫به عربی!‬
‏‫بهت گفتم که‬ ‏‫عربی بلد نیستم!‬
‏‫نمیتونم بخونمش!‬
‏‫سلام.‬
‏‫- هنوز بیداری؟‬ ‏‫- تو هم.‬
‏‫داره چیکار میکنه؟‬
‏‫خوابیده.‬
‏‫اوضاع چطوره؟‬
‏‫هنوز خیلی دوریم،‬ ‏‫هیچکس مسئولیتش رو به عهده نگرفته.‬
‏‫در واقع، خیلی ها ادعا کردن،‬ ‏‫ولی هیچکدوم معتبر نیستن.‬
‏‫خسته به نظر میای.‬
‏‫تو هم.‬
‏‫من میرم سر کار،‬ ‏‫چون دیگه خبری از تعطیلات نیست.‬
‏‫چیزی خوردی؟‬
‏‫آره، یه چیزی.‬
‏‫بیا بریم بخوابیم.‬
‏‫دیگه نمیتونم بغلت کنم.‬
‏‫پاشو راه برو.‬
‏‫چشمات رو ببند،‬ ‏‫من راهنماییت میکنم.‬
‏‫- شب بخیر.‬ ‏‫- شب.‬
‏‫- بابا!‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫یه نگاه به اینجا بنداز!‬
‏‫خیلی وقته اینو ندیده بودم!‬
‏‫- تعطیلات خوبی بود.‬ ‏‫- فوق العاده!‬
‏‫فقط یه کم کار دارم که باید انجام بدم.‬
‏‫تا اون موقع، یه جا برای غواصی حسابی پیدا کن.‬
‏‫- قبلاً می‌دونم.‬ ‏‫- کجا؟‬
‏‫دریای سرخ، معلومه دیگه! خیلی قشنگه.‬
‏‫بهترین زمانش کی هست؟‬
‏‫چرا؟‬
‏‫- فقط بهترین زمانش رو بگو.‬ ‏‫- بین سپتامبر و اکتبر.‬
‏‫- باشه.‬ ‏‫- آره، حتماً...‬
‏‫- اکتبر، دریای سرخ.‬ ‏‫- مراقب باش، ممکنه باور کنم!‬
‏‫بهتره باور کنی!‬
‏‫- اکتبر.‬ ‏‫- قول؟‬
‏‫- الو؟‬ ‏‫- سلام، نیکولا کالیپاری هستم.‬
‏‫من مدیر دفتر تحقیقات سیسمی هستم.‬
‏‫من مسئول پرونده‌ی دزدیده شدن جولیانا اسگرنا هستم و می‌خواستم شما رو ملاقات کنم.‬
‏‫- بله، کی؟‬ ‏‫- حتی همین الان.‬
‏‫خیلی خب، یه دوش بگیرم و میام.‬
‏‫من همین بیرونم، منتظر می‌مونم.‬
‏‫دارم میام.‬
‏‫ما دنبال یه راه برای مذاکره هستیم، ولی آسون نیست.‬
‏‫روزهای اول یه آدم‌ربایی از همه حساس‌تره.‬
‏‫اگه یه گروگان از این روزها جون سالم به در ببره، احتمال زنده بیرون اومدنش زیاده.‬
‏‫چرا اینا رو به من میگی؟‬
‏‫چون ما باید با هم کار کنیم تا زندگی جولیانا رو نجات بدیم.‬
‏‫و این کار رو با به اشتراک گذاشتن اطلاعات انجام میدیم.‬
‏‫به نظرم توی شغل اشتباهی هستی.‬
‏‫چطور؟‬
‏‫سرویس‌های اطلاعاتی مثل شما خبرنگارا کار می‌کنن: با اطلاعات.‬
‏‫ما افشا می‌کنیم، شما پنهانش می‌کنین.‬
‏‫- شماها فاضلاب اطلاعاتید.‬ ‏‫- قبلاً این‌طور بود!‬
‏‫الان کمتر.‬
‏‫الان داریم سعی می‌کنیم امنیت تولید کنیم.‬
‏‫و امنیت فقط با چرخیدن اطلاعات قوی‌تر میشه.‬
‏‫حداقل من این‌طوری می‌بینم.‬
‏‫دولت یه واحد بحران فعال کرده.‬
‏‫شاید بعضی وقتا لازم بشه با شما هم صحبت کنیم.‬
‏‫ولی فعلاً،‬
‏‫و برای سلامتی جولیانا، حرفای من پیش خودت بمونه.‬
‏‫حتماً! در ضمن، روزنامه به کارزار بسیج خودش ادامه میده‬
‏‫تا به آدم‌رباها بفهمونه که جولیانا جاسوس نیست.‬
‏‫دقیقاً همون همکاری رو دارم درخواست می‌کنم.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫میشه اینقدر رسمی نباشیم؟‬
‏‫آره، حتماً.‬
‏‫یه خواهش دیگه هم دارم.‬
‏‫خبرنگارتون تو بغداد، کیارینی رو، راضی کنین برگرده ایتالیا.‬
‏‫باشه.‬
‏‫- استاد!‬ ‏‫- پروفسور، اینجا چیکار می‌کنین؟‬
‏‫تیبر، منو نپیچون.‬
‏‫چرا سرویس‌های اطلاعاتی می‌خوان من برگردم ایتالیا؟‬
‏‫من فقط دارم سهم خودمو برای کمک به جولیانا انجام میدم‬
‏‫و از مردم محلی حمایت بگیرم.‬
‏‫اونا اینو خیلی خوب میدونن!‬
‏‫ولی اینم میدونن تو یه کانال ارتباطی داری‬ ‏‫که میتونی ازش درباره‌ی اسگرنا اطلاعات بگیری:‬
‏‫همون سیاستمدار!‬
‏‫سیاستمدار؟‬
‏‫همونی که تو کافه دیدیش.‬
‏‫ولی اون فقط یه دوسته.‬
‏‫فکر کردی من خرم؟‬
‏‫من همه چیو میدونم.‬
‏‫این رابط میتونه یه راهی برای رسیدن‬ ‏‫به آدم رباها پیدا کنه؟‬
‏‫اون برای ارتش کار نمیکنه.‬
‏‫اون نه، ولی شاید آدم رباها نظامی سابق باشن،‬
‏‫وفادار به صدام.‬
‏‫و شاید اون توشون کسی رو بشناسه.‬
‏‫شاید، ولی باید قانعش کنیم.‬
‏‫بهش یادآوری کن که اسگرنا دوست مردم عراقه،‬
‏‫که اون بر ضد آمریکایی های عوضیه‬ ‏‫که تو خونمون مثل ارباب رفتار میکنن.‬
‏‫تو دیگه واقعاً عراقی شدی!‬
‏‫تیبر، من اینجا با نیبیو هستم،‬ ‏‫تو روی اسپیکر هستی.‬
‏‫قربان، اوضاع چطوره؟‬
‏‫میتونست بهتر باشه، تو چطوری؟‬
‏‫مثل همه ی بدبخت بیچاره ها‬ ‏‫داریم یه جوری میگذرونیم، به قول پدرم.‬
‏‫خبری هست؟‬
‏‫من الان با کیارینی حرف زدم،‬
‏‫اون از طریق رابطش،‬ ‏‫ممکنه یه واسطه پیدا کرده باشه،‬
‏‫در چه سطحی؟‬
‏‫کسی که میتونه کیارینی رو ببره‬ ‏‫تا با آدم رباها صحبت کنه،‬
‏‫- ولی شاید خیلی خطرناک باشه،‬ ‏‫- نه! جلوشو بگیر!‬
‏‫ما نمیتونیم یه خبرنگار رو بفرستیم‬ ‏‫که با تروریست ها صحبت کنه.‬
‏‫کیارینی از قبل با این شخص قرار داره؟‬
‏‫- انگار آره، فردا شب،‬ ‏‫- کاری کن بگه کجاست،‬
‏‫و من به جای اون میرم سر قرار.‬
‏‫باشه، فهمیدم.‬
‏‫کیارینی، بزن بریم!‬
‏‫ایتالیا ازت بابت این رابط‬ ‏‫و بابت کارت ممنونه‬
‏‫ولی میگن امن نیست.‬
‏‫بهشون گفتم تو کارت رو بلدی،‬ ‏‫ولی خیلی ریسکیه.‬
‏‫برو سر اصل مطلب.‬
‏‫میبریمت فرودگاه‬ ‏‫و میری خونه.‬
‏‫ولی با احترام!‬
‏‫تنها احترام اینه که کارمو درست انجام بدم،‬ ‏‫به مردم کمک کنم،‬
‏‫شما دارید اینو ازم میگیرید.‬
‏‫نه، این دستور دولته.‬
‏‫اوضاع خیلی وخیمه،‬ ‏‫همه ی خبرنگارا باید برن.‬
‏‫بگو ببینم، چرا مثل همکارت بشی؟‬
‏‫تو همیشه یه جنتلمن بودی.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬
‏‫تو هم.‬
‏‫- تیبر؟‬ ‏‫- نیبیو!‬
‏‫از دیدنتون خوشحالم آقا!‬
‏‫اون مرد به کیارینی تلفن زد و گفت اسمش طارقه،‬
‏‫یه قرار ملاقات تو یه منطقه در حال ساخت گذاشته،‬
‏‫- کی؟‬ ‏‫- چهار ساعت دیگه. منم بیام؟‬
‏‫آره، دوربینت رو هم بیار.‬
‏‫روز پنجم حبس‬
‏‫- چته؟‬ ‏‫- باید با یه زن حرف بزنم.‬
‏‫چرا یه زن؟‬
‏‫من یه مشکل زنونه دارم، باید با یه زن حرف بزنم، لطفا.‬
‏‫خیله خب، متوجه‌ات میشم.‬
‏‫همونطور که گفتم، من آدمایی رو میشناسم که آدمای دیگه رو میشناسن‬
‏‫میتونم اون آدمایی که دنبالشون میگردی رو پیدا کنم.‬
‏‫پس تو هیچ ارتباط واقعی‌ای نداری.‬
‏‫- داری وقت منو تلف میکنی.‬ ‏‫- صبر کن...‬
‏‫باور کن، میتونم به اونایی که اون زن رو نگه داشتن دسترسی پیدا کنم‬
‏‫- در عوضش، چی به من میرسه؟‬ ‏‫- چی میخوای؟‬
‏‫من دو تا ژنراتور برای آبیاری زمینام میخوام.‬
‏‫همه چی داره از بین میره، بخاطر جنگ، بخاطر آمریکایی‌ها.‬
‏‫من ژنراتورها رو برات پیدا میکنم، فردا همینجا همدیگه رو میبینیم‬
‏‫- نه اینجا.‬ ‏‫- چرا که نه؟ بهم اعتماد کن.‬
‏‫نه، بهت اعتماد ندارم!‬
‏‫من پیدات میکنم کجا میمونی.‬
‏‫من تو هتل بهجی هستم.‬
‏‫سلام نیبیو.‬
‏‫سلام کلیتون، همه چی مرتبه؟‬
‏‫همه چی خوبه، آره، ممنون که پرسیدی، سلام برسون به پیتر.‬
‏‫- سلام، پیتر!‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫بریم تو هتل بشینیم؟ میتونم یه چیزی برات بیارم بخوری.‬
‏‫نه، من سر کار نوشیدنی نمیخورم، غیرحرفه‌ایه.‬
‏‫خیله خب، پس... چی شده؟ چی میخوای بهم بگی؟‬
‏‫اینکه ممکنه زندان اون خبرنگار رو پیدا کرده باشیم.‬
‏‫ممکنه؟ "ممکنه" یعنی چی؟ داری اطلاعات میدی یا...‬
‏‫یعنی اینکه بهتره صبر کنی‬
‏‫تا ما کارایی که باید انجام بدیم رو انجام بدیم.‬
‏‫شاید بتونیم از یه سری خطرات غیرضروری نجاتت بدیم.‬
‏‫نگران من نباش.‬
‏‫فکر کنم یه سرنخ پیدا کردم، فقط یکم وقت میخوام و خبرنگار رو آزاد میکنیم‬
‏‫ما سیا هستیم، داداش، ما سریع‌تریم، خودت میدونی.‬
‏‫- موقعیت مکانی رو داری؟‬ ‏‫- بله قربان!‬
‏‫- از کجا آوردیش؟‬ ‏‫- از یه تروریست لعنتی، اینجاست.‬
‏‫یه سوال کوفتی ازت پرسیدم، عوضی!‬
‏‫بگو کجاست!‬
‏‫بسه تسلیمم! خواهش میکنم! بسه! میگم...‬
‏‫خب، شنیدی چی گفت؟‬
‏‫گفت کجا دارن اون رو اسیر نگه میدارن، این برات کافی نیست؟‬
‏‫نه، یه آدم شکنجه شده هرچی بگی میگه.‬
‏‫این رو شنیدی؟‬
‏‫معلوم شد نیبیو یه سری برگ برنده‌ی دیگه هم داره. خب، بشنویم.‬
‏‫من چیز قطعی‌ای ندارم، ولی میدونم یه حمله خطرناکه.‬
‏‫به علاوه، اگه واقعا از اطلاعات مطمئن بودین،‬
‏‫اینجا نمی‌خوابیدی،‬ ‏‫بلکه یه کاری می‌کردی.‬
‏‫خیلی ساده،‬ ‏‫مثل همیشه.‬
‏‫دقیقا، فقط داریم بهت اطلاع می‌دیم رفیق،‬ ‏‫همین.‬
‏‫خیلی لطف دارید،‬ ‏‫ولی برام دردسر درست نکنید، باشه؟‬
‏‫اولین بار نیست که گند می‌زنید.‬
‏‫تقریباً رسیدم،‬ ‏‫میشه این مزخرفات رو تموم کنی؟‬
‏‫نیکولا، الان دیگه باید بدونی که من و پیتر،‬
‏‫ما این تصمیمات رو نمی‌گیریم،‬ ‏‫دست‌هامون بسته‌ست.‬
‏‫بیرون منتظر بمون.‬
‏‫اینم وسایل بهداشتی، شامپو،‬ ‏‫و یه مسواک.‬
‏‫بردار، استفاده کن و مواظب باش چیزی نشه.‬
‏‫تو کی هستی؟‬
‏‫- لباست رو عوض کن اینا رو بپوش.‬ ‏‫- اسمت چیه؟‬
‏‫میتونی کريمه صدام کنی.‬
‏‫اگه قراره اینجا بمونی،‬ ‏‫لباسای بیشتری برات میارم.‬
‏‫صبر کن! صبر کن...‬
‏‫اونا منو میکشن؟‬
‏‫هنوز هیچ تصمیمی در موردت‬ ‏‫گرفته نشده.‬
‏‫پاشو، پاشو!‬
‏‫اتاق امنه.‬
‏‫آمریکایی‌ها عجولن!‬
‏‫همونطور که فکر می‌کردم، حمله برق‌آسا شکست خورد.‬
‏‫اونا به آدم‌رباها هشدار دادن‬ ‏‫که ممکنه تصمیم بگیرن‬
‏‫از شر گروگان خلاص شن.‬
‏‫حالا چی؟‬
‏‫نمیدونم.‬
‏‫نقشه این بود که تماس بگیریم،‬ ‏‫ولی ساعت‌ها گذشته،‬
‏‫به نظرم اون راه بسته شده.‬
‏‫عکسشو فرستادم، چک کردی؟‬
‏‫آره، ولی نمیتونیم اسمشو پیدا کنیم.‬
‏‫- نیکولا، اومروئه.‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫اون سروان پلیس منطقه حمرا رو یادت میاد؟‬
‏‫آهان، درسته! حسن.‬
‏‫باید ببینیم اونم پاکسازی شده یا نه.‬
‏‫اون موقع اون یکی از معدود سنی‌هایی بود‬ ‏‫که هنوز سر کارش بود.‬
‏‫ایده خوبیه،‬ ‏‫اگه هنوز اونجا باشه، میرم پیشش.‬
‏‫باشه، خداحافظ.‬
‏‫بچه‌ها، بریم.‬
‏‫طبق دستور.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫- سلام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫ممنون که اینقدر سریع‬ ‏‫وقت گذاشتید.‬
‏‫- چطور میتونم کمکتون کنم؟‬ ‏‫- به کمکت نیاز دارم، حسن.‬
‏‫دنبال این مرد می‌گردم.‬
‏‫باید یه مزرعه جایی داشته باشه،‬ ‏‫شاید خارج از شهر، میتونی پیداش کنی؟‬
‏‫چرا دنبالش می‌گردی؟‬
‏‫به دلیلی که آمریکایی‌ها‬ ‏‫نباید ازش خبردار بشن.‬
‏‫تو بغداد بدون اینکه اونا بفهمن‬ ‏‫نمیتونی کاری انجام بدی، خودت میدونی.‬
‏‫اگه نباید بدونن،‬ ‏‫فقط بهشون نگو.‬
‏‫نمیدونم، نیکولا.‬
‏‫تو یکی از معدود سنی‌هایی هستی که تو این جایگاه مونده.‬
‏‫نمی‌خوای یه کاری واسه مردم خودت بکنی؟‬
‏‫معلومه که میخوام، ولی خب...‬
‏‫گوش کن، من میدونم پسرت یه مریضی جدی داره.‬
‏‫میدونم اینجا درمانش سخته، خیلی چیزا کمه.‬
‏‫نمیخوای ببریش ایتالیا که درمان بشه؟‬
‏‫توی بیمارستان کودکان بامبینو گسو تو رم،‬
‏‫که یکی از بهترین‌ها توی دنیاست؟‬
‏‫من نمیتونم از اینجا برم، نمیذارن از عراق برم.‬
‏‫میدونم تو نمیتونی، ولی زنت که میتونه.‬
‏‫اون میتونه همراهیش کنه و پیشش بمونه تا خوب بشه.‬
‏‫من همه چیو درست میکنم، نگران نباش، منو که میشناسی.‬
‏‫خواهش میکنم حسن، کمکم کن پیداش کنم...‬
‏‫طارق!‬
‏‫تو چطوری منو پیدا کردی؟‬
‏‫ما دوستای مشترک داریم، گوش کن...‬
‏‫نه، نمیخوام به حرفات گوش کنم.‬
‏‫طارق، خواهش میکنم به حرفم گوش کن.‬
‏‫حمله به اون خونه دیشب کار ایتالیایی‌ها نبود.‬
‏‫ما هیچ دخالتی نداشتیم.‬
‏‫چرا، شما بودید شما و آمریکایی‌ها یکی هستید، عین همید.‬
‏‫من برات ژنراتور پیدا کردم و میتونم ترتیب حفر چاه رو بدم.‬
‏‫کی میگه که تو واقعا این کارو میکنی؟‬
‏‫هیچکس، حرف من، من میتونم آب و برق فراهم کنم، باور کن.‬
‏‫اتفاقی که دیشب افتاد دیگه تکرار نمیشه.‬
‏‫تو باید بگی که ما حاضریم مذاکره کنیم.‬
‏‫ولی برای این کار به یه چیز ملموس احتیاج داریم.‬
‏‫یه عکس، یه ویدیو حتی بهترم هست.‬
‏‫ولی باید سریع و بی معطلی دست به کار بشی.‬
‏‫- دو روز بهم فرصت بده.‬ ‏‫- نه، فقط یه روز بهت فرصت میدم.‬
‏‫بیست و چهار ساعت دیگه، بعدش من برمیگردم ایتالیا.‬
‏‫قبوله؟‬
‏‫قبوله.‬
‏‫روز هفتم اسارت‬
‏‫- اینا رو بپوش.‬ ‏‫- از من چی میخوای؟‬
‏‫ببرینش اون تو.‬
‏‫شما باید از دولتتون بخواین که نیروهاشو بیرون بکشه به زبون خودتون‬
‏‫ولی من یه خبرنگارم از یه روزنامه کوچیک...‬
‏‫چرا باید به حرف من گوش بدن؟‬
‏‫چون اونا باید بفهمن که جنگ ادامه داره.‬
‏‫چون ما عراقی‌ها هم حق داریم بجنگیم، کشورمون رو آزاد کنیم‬
‏‫همونطور که توی ویتنام و الجزایر انجام شد.‬
‏‫مقاومت حق هر ملتیه، من باهاتون موافقم.‬
‏‫برام مهم نیست که موافقی، کاری که میگم رو انجام بده.‬
‏‫اجازه بدید نه تنها از دولت درخواست کمک کنم‬
‏‫بلکه از تمام نیروهایی که علیه جنگ میجنگن شاید اونا به حرفم گوش بدن‬
‏‫خیلی خب، ضبط کن.‬
‏‫از اواخر ژانویه، من اینجا بودم‬
‏‫تا وضعیت این مردمی رو شهادت بدم، که هر روز دارن میمیرن‬
‏‫هزاران نفر غذا، برق یا آب ندارن.‬
‏‫خواهش می‌کنم به اشغال خاتمه بدید.‬
‏‫این درخواست رو از دولت ایتالیا دارم.‬
‏‫از مردم ایتالیا می‌خوام‬ ‏‫به دولت فشار بیارن.‬
‏‫این مردم نباید دیگه‬ ‏‫اینطوری زجر بکشن.‬
‏‫نیروها رو از عراق خارج کنید،‬ ‏‫کمک کنید،...‬
‏‫خواهش می‌کنم، کمکم کنید.‬
‏‫از شوهرتون خواهش کنید،‬ ‏‫از خانوادتون خواهش کنید.‬
‏‫نه، نه، نمی‌خوام... خواهش می‌کنم...‬ ‏‫دیگه کافی نیست؟‬
‏‫شما نباید درباره خواسته‌هامون نظر بدید،‬ ‏‫فقط باید کاری که بهتون میگیم رو انجام بدید.‬
‏‫نمی‌فهمید که جونتون‬ ‏‫به یه نخ بنده؟‬
‏‫پیر، کمکم کن.‬
‏‫تو همیشه تو همه‬ ‏‫جنگ‌هام کنارم بودی.‬
‏‫عکس بچه هایی که قربانی‬ ‏‫بمب های خوشه ای شدن رو نشون بده.‬
‏‫زن‌ها رو...‬
‏‫من بهت امید دارم،‬ ‏‫تو تنها امید منی، پیر.‬
‏‫خواهش می‌کنم کمکم کن!‬
‏‫بفرمایید تو.‬
‏‫- حال شما؟ نیکولا کالیپاری هستم.‬ ‏‫- پیر اسکولاری.‬
‏‫بفرمایید بشینید.‬
‏‫این درخواست رو از دولت ایتالیا دارم.‬
‏‫از مردم ایتالیا می‌خوام‬ ‏‫به دولت فشار بیارن.‬
‏‫این مردم نباید دیگه‬ ‏‫اینطوری زجر بکشن.‬
‏‫نیروها رو از عراق خارج کنید.‬
‏‫کمک کنید.‬
‏‫پیر، کمکم کن.‬
‏‫تو همیشه تو همه جنگ‌هام‬ ‏‫ کنارم بودی، خواهش می‌کنم کمکم کن.‬
‏‫پیر، خواهش می‌کنم کمکم کن.‬
‏‫عکس بچه‌هایی که قربانی بمب‌های خوشه‌ای شدن ‬ ‏‫رو نشون بده.‬
‏‫زن‌ها رو...‬
‏‫من بهت امید دارم،‬ ‏‫تو تنها امید منی، پیر.‬
‏‫خواهش می‌کنم کمکم کن!‬
‏‫اینجور ویدیوها هیچ کمکی‬ ‏‫به خروج نیروها نمیکنه.‬
‏‫برای درخواست خروج نیروها فایده نداره.‬
‏‫آدم رباها میدونن که هرگز بهش نمیرسن.‬
‏‫پس چرا این کار رو میکنن؟‬
‏‫برای اینکه ثابت کنن گروگان زنده ست‬ ‏‫و یه کانال ارتباطی باز کنن.‬
‏‫تو میتونی بهمون کمک کنی.‬
‏‫چطوری؟‬
‏‫جولیانا از بمب های خوشه ای میگه‬ ‏‫و عکس هاش‬
‏‫از زن ها و بچه هایی که قربانی‬ ‏‫این بمب ها شدن.‬
‏‫ما بلافاصله بعد از بمباران‬ ‏‫حله منتشرشون کردیم.‬
‏‫دوباره منتشرشون کنید.‬
‏‫- همون عکس ها؟‬ ‏‫- بله.‬
‏‫آدم رباها و جولیانا میفهمن‬ ‏‫که پیام دریافت شده.‬
‏‫و امیدوارم به زودی تماس بگیرن.‬
‏‫پیر، قوی باش.‬
‏‫ما اونو برمی‌گردونیم خونه.‬
‏‫"صدای ما"‬
‏‫تیبر، چی شده؟‬
‏‫فهمیدم، ممنون.‬
‏‫ما آدرس رو داریم.‬
‏‫بزن بریم طرف دیگوس، عملیات ویژه.‬
‏‫ما ویدیو رو دیدیم، این همون مدرکی بود که منتظرش بودیم.‬
‏‫ما یه نخ، یه پیشنهاد ملاقات کم داریم.‬
‏‫پیشنهاد از یکی از منابعمون رسید.‬
‏‫- از بغداد؟‬ ‏‫- بله، ولی قرار توی دبی هست.‬
‏‫- توی دبی؟ با کی؟‬ ‏‫- فعلاً نمیگن.‬
‏‫فقط گفتن توی بندر، اسکله‌ی پنج.‬
‏‫با این قرار احساس امنیت میکنی؟‬
‏‫نه.‬
‏‫ولی در حال حاضر، این تنها راهمونه.‬
‏‫دبی‬
‏‫اینهاهاش.‬
‏‫برو.‬
‏‫- صبح بخیر!‬ ‏‫- صبح بخیر.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫به دبی خوش اومدید.‬
‏‫اسم من براتون سخته تلفظش کنید.‬
‏‫میتونید منو آقای سیمبل صدا کنید.‬
‏‫- انگلیسی صحبت کنیم بهتره؟‬ ‏‫- بله، ممنون.‬
‏‫به من اطمینان میدید که نماینده‌ی تام الاختیار کشورتون هستید؟‬
‏‫البته، من ژنرال نیروهای مسلح ایتالیا هستم‬
‏‫و از طرف دولتم اینجام.‬
‏‫نوش جان.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫من باید برم، وقت نمازه.‬
‏‫یه چیزی درباره‌ی خانم اسگرنا بگید، حالشون خوبه؟‬
‏‫بعدش هرچی بخواید میگم، ولی نماز نباید منتظر بمونه.‬
‏‫زاهد، کیلیان، به شما نیازی نیست.‬
‏‫پایین منتظر بمونید.‬
‏‫لیمو یا شیر؟‬
‏‫خب، این منو آروم میکنه که بدونم جولیانا اسگرنا حالش خوبه،‬
‏‫ولی قیمت این باج خیلی بالاست.‬
‏‫من از اصطلاح باج خوشم نمیاد.‬
‏‫یه واژه‌ی بهتری انتخاب کن.‬
‏‫تبادل.‬
‏‫موافقم، قیمت این 'تبادل' خیلی بالاست.‬
‏‫شاید.‬
‏‫ولی چیزی که مردم عراق دارن بخاطر این جنگ میدن‬
‏‫بی نهایت بیشتر و دردناک تره.‬
‏‫علاوه بر این، تصمیم فاجعه بار آمریکا‬
‏‫برای حذف سنی ها از صحنه سیاسی‬
‏‫و تشکیل یه دولت فقط از شیعه ها‬
‏‫همه چیز رو پیچیده تر میکنه.‬
‏‫به من نگاه کن، من عراقی ام‬
‏‫و سنی.‬
‏‫من یه مدیر مهم بودم.‬
‏‫من مایلم در زندگی دموکراتیک جدید عراق شرکت کنم،‬
‏‫و بجاش من اینجا در تبعید هستم‬
‏‫بدون اینکه هیچ جرمی مرتکب شده باشم.‬
‏‫داری اینارو به من میگی چون...‬
‏‫میخوای به صحنهٔ سیاسی کشورت برگردی؟‬
‏‫آقای من، دارم یه چیز دیگه بهتون میگم‬
‏‫دارم بهتون میگم که ایتالیا‬
‏‫میتونه یه مذاکره‌کنندهٔ سیاسی‬ ‏‫برای سنی‌ها باشه‬
‏‫میتونه بین ما و آمریکایی‌ها‬ ‏‫میانجی‌گری کنه‬
‏‫اگه این اتفاق بیفته،‬ ‏‫میتونیم فوراً حمله‌ها رو متوقف کنیم‬
‏‫آدم‌ربایی‌ها و هر چیز دیگه‌ای رو‬
‏‫روز دوازدهم اسارت‬
‏‫جولیانا رو آزاد کنید! جولیانا رو آزاد کنید!‬
‏‫الو؟‬
‏‫سلام گابریله، من اینجا تو تظاهراتم‬
‏‫تو کجایی؟‬
‏‫سمت چپت‬
‏‫دارم میام‬
‏‫سلام‬
‏‫من اینجام که بهت اطلاع بدم‬ ‏‫مذاکرات شروع شده‬
‏‫- واقعاً؟‬ ‏‫- بله‬
‏‫- این یه خبر واقعیه!‬ ‏‫- نباید فاش بشه‬
‏‫آره، میتونم تصور کنم‬
‏‫مشکل اینه که آدم‌رباها میخوان،‬
‏‫علاوه بر پول، یه جبران سیاسی هم میخوان‬
‏‫و شما؟‬
‏‫نظرتون دربارهٔ این جبران‬ ‏‫سیاسی چیه؟‬
‏‫ضروریه‬
‏‫تا وقتی که سنی‌ها احساس کنن طرد شدن،‬ ‏‫هیچ صلحی ممکن نیست‬
‏‫- آمریکایی‌ها موافقن؟‬ ‏‫- نه‬
‏‫اونا فکر میکنن کنترل یه دنیای عرب‬ ‏‫از هم گسیخته آسونتره‬
‏‫آزادش کنید‬
‏‫ممنون که خبر دادی‬
‏‫راهپیمایی داره شروع میشه، میای؟‬
‏‫نه‬
‏‫ولی ممکنه دخترم بیاد،‬ ‏‫حتی اگه بهش گفته باشم نیاد‬
‏‫شرط میبندم ۹۹٫۹٪ گوش نکرده‬
‏‫سلام‬
‏‫میبینم که حرفمو گوش کردی!‬
‏‫نه، نکردم. خب که چی؟‬
‏‫مشکل چیه؟‬
‏‫مشکل اینه: گفتم نرو‬
‏‫- چرا نه؟ خیلی خطرناک بود؟‬ ‏‫- آره، میتونست باشه‬
‏‫تو از خطر حرف میزنی؟‬
‏‫بابا، من میدونم تو چیکار میکنی،‬ ‏‫این اداها فایده نداره‬
‏‫من تو یه سیاره دیگه زندگی نمیکنم،‬ ‏‫تلویزیون میبینم... میدونم‬
‏‫این چه ربطی به...‬
‏‫ربط داره! بودن تو راهپیمایی‬ ‏‫راهی بود برای شرکت من در آزادیش‬
‏‫نابود شدم و غرق شدم‬
‏‫دارم غرق میشم‬
‏‫چی انقدر خنده‌داره؟‬
‏‫بچه‌های امروزی خیلی زود بزرگ نمیشن؟‬
‏‫- من تو سنش اینقدر باهوش نبودم.‬ ‏‫- من که خیلی زبل بودم.‬
‏‫دخترا خیلی جلوترن.‬
‏‫آره، این قضیه زن‌ها:‬ ‏‫تو همه چی بهترینن، من تسلیمم!‬
‏‫- اون یه زنه، تسلیم شو.‬ ‏‫- یه زن!‬
‏‫تو 18 سالگی زن نیستی، هنوز بچه ای.‬
‏‫روز چهاردهم حبس‬
‏‫باشه، منتظر میمونم.‬
‏‫داشتی دعا میکردی.‬
‏‫آره، تو دعا نمیکنی؟‬
‏‫نه، نمیکنم.‬
‏‫دلیلش چیه؟‬
‏‫چون به هیچ خدایی اعتقاد ندارم.‬
‏‫بخاطر اینه که کمونیستی؟‬ ‏‫همونطور که تلویزیون میگه.‬
‏‫نه، بخاطر اون نیست.‬
‏‫خیلی خب، تموم شد، ممنونم.‬
‏‫سعی کن تمومش کنی.‬
‏‫ولی... حتی ایتالیا هم صلح میخواد،‬ ‏‫بهت اطمینان میدم.‬
‏‫من دیدگاهت رو‬ ‏‫به بالاترین سطوح منتقل کردم.‬
‏‫ولی موضع دولت خیلی واضحه:‬ ‏‫ما نمیتونیم واسطه شما باشیم.‬
‏‫دولت ما نمیتونه این کار رو بکنه،‬ ‏‫به هرحال...‬
‏‫دولت شما شجاعت نداره!‬
‏‫ولی شاید من بتونم‬ ‏‫براتون یه پاسپورت جور کنم.‬
‏‫بهتر توضیح بده.‬
‏‫یه پاسپورت برای اومدن پیش ما،‬ ‏‫برای سخنرانی.‬
‏‫برقراری ارتباط‬ ‏‫و حمایت از آرمان سنی ها.‬
‏‫پاسپورت میتونه‬ ‏‫راه حل جالبی باشه.‬
‏‫- پول چی؟‬ ‏‫- علاوه بر پول، البته.‬
‏‫ولی، در این مرحله،‬ ‏‫باید مبلغ رو کم کرد.‬
‏‫درخواست نهایی شما چیه؟‬
‏‫هنوز 12 میلیون دلار میخوان.‬
‏‫من میتونم این مبلغ رو کم کنم،‬ ‏‫ولی به رسمیت شناختن سیاسی پابرجاست.‬
‏‫نه به رسمیت شناختن کسایی که خبرنگارا‬ ‏‫رو میدزدن و گلوشونو میبرن.‬
‏‫ما میتونیم یه حرکت ساده انجام بدیم‬
‏‫ولی برای مدیر سنی که دارم‬ ‏‫باهاش مذاکره میکنم خیلی مهمه.‬
‏‫داشتم فکر میکردم...‬
‏‫میتونیم براش یه پاسپورت بگیریم‬ ‏‫که بیاد ایتالیا.‬
‏‫در نتیجه به اروپا،‬ ‏‫جایی که بتونه کنفرانس و جلسه برگزار کنه.‬
‏‫و از 30 درصد جمعیت سنی‬ ‏‫صحبت کنه.‬
‏‫که دولت آمریکا‬ ‏‫کلا اونارو کنار گذاشته.‬
‏‫با رفتن صدام، منطقاً‬ ‏‫ساختار اداری تغییر کرده.‬
‏‫میدونم، ولی...‬
‏‫شروع مذاکرات با سنی ها‬
‏‫به معنای ایجاد یه راه نفوذ خواهد بود.‬
‏‫ما، دولت، میتونیم به آمریکایی ها پیشنهاد بدیم‬
‏‫یه دریچه برای گفتگو با اقلیتی‬ ‏‫که دارن مقاومت مسلحانه رو سازماندهی میکنن.‬
‏‫حملات و آدم ربایی ها رو انجام میدن.‬
‏‫به نظر من منطقیه.‬
‏‫با این حال، قبل از تصمیم گیری باید‬ ‏‫اون رو به نخست وزیر برلوسکونی ارجاع بدیم.‬
‏‫من بهش رسیدگی میکنم.‬
‏‫آقای کالیپاری، ممنون بابت همه کارایی که میکنید.‬
‏‫میدونیم چقدر کار سختیه.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫خیلی خوب پیش رفت.‬
‏‫مطمئنم نخست وزیر از ما حمایت میکنه.‬
‏‫امیدوارم همینطور باشه.‬
‏‫جولیو، تو چی میگی؟‬
‏‫من هنوزم شک دارم.‬
‏‫قبل از جلسه با سفارت آمریکا صحبت کردم.‬
‏‫اونها مخالف پرداخت پول هستند.‬
‏‫رسماً مخالفن، ولی زیرمیزی اونا هم میدن.‬
‏‫آره، ولی از طریق یه کشور دوست انجام میدن.‬
‏‫چیزی که براشون مهمه اینه که در انظار عمومی ثابت قدم باشن.‬
‏‫همه دنیا میدونن که اونها مذاکره نمیکنن.‬
‏‫در واقع، خیلی از گروگان‌هاشون به طرز وحشتناکی کشته شدن.‬
‏‫مگه افکار عمومی تو این موارد مهم نیست؟‬
‏‫چرا، حتماً مهمه!‬
‏‫اصلاً این آقای سیمبل کی هست؟‬
‏‫ضمانت هاش چیه؟‬
‏‫از کجا میدونید داره با ما بازی نمیکنه؟‬
‏‫اگه پول بدیم، این خبر پخش شه، ببین چه قدر آقای سیمبل پیدا میشه!‬
‏‫من هر آدم‌ربایی رو یه قسمت از جنگ میدونم.‬
‏‫همیشه سعی میکنم دو کار انجام بدم:‬
‏‫گروگان رو آزاد کنم و یه قدم به پایان جنگ نزدیکتر شم.‬
‏‫پس تو یه صلح‌طلب مخفی هستی و من نمیدونستم!‬
‏‫حرف نداری!‬
‏‫اگه دولت تایید کنه، طبق طرحی که تو وزارتخونه دادیم پیش میریم.‬
‏‫- کی تو دبی مونده؟‬ ‏‫- اومرو.‬
‏‫به محض اینکه این مشکل حل شه، منم برمیگردم.‬
‏‫فعلاً امشبو استراحت میکنم.‬
‏‫خوش به حالت!‬
‏‫یه جا بزن کنار، من پیاده میشم.‬
‏‫صلیب سرخ ایتالیا‬
‏‫خوابیدن!‬
‏‫دفعه بعدی که فیلم اکشن پیشنهاد دادی، قسم میخورم درخواست طلاق بدم.‬
‏‫مگه اونا چه آزاری بهت رسوندن؟‬
‏‫این یکی خوب بود.‬
‏‫خوب ساخته شده، ساده.‬
‏‫حتی زیادی ساده!‬
‏‫- اومرو، من اینجام.‬ ‏‫- سلام.‬
‏‫- امروز آقای سیمبل خیلی عصبانیه.‬ ‏‫- چی شده؟‬
‏‫میگه ما به قولمون عمل نکردیم، داریم بهش نارو میزنیم.‬
‏‫دوبله‌کاری؟ متوجه نمیشم!‬
‏‫بیشتر از این بهم نگفت.‬
‏‫خیلی عصبانی بود، گفت فقط اگه تو زنگ بزنی حرف میزنه.‬
‏‫- چشم، فوراً.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫- الو!‬ ‏‫- آقا، چی شده؟‬
‏‫خیلی ناامید شدم.‬
‏‫- یعنی بهم اعتماد ندارین؟‬ ‏‫- چی داری میگی؟ ما بهت اعتماد داریم.‬
‏‫چرا دارین با بقیه هم مذاکره میکنین؟‬
‏‫مذاکره زیر نظر خودمه.‬
‏‫و هیچ مذاکره دیگه‌ای هم در جریان نیست!‬
‏‫صلیب سرخ چی؟‬
‏‫صلیب سرخ؟ من اصلاً چیزی در موردش نمیدونم، خیالت راحت
‏‫فقط یکم بهم وقت بده، زیاد نه.‬
‏‫وقت بده بفهمم چی شده، بعدش بهت زنگ میزنم، باشه؟‬
‏‫باشه.‬
‏‫اون واسطه‌ای که پیدا کرده بودم داره پشیمون میشه.‬
‏‫چون دیروز یکی یه حرکتی زده، بدون اینکه به من خبر بده.‬
‏‫در واقع، با این قصد که به من خبر نده!‬
‏‫چرا راه‌های دیگه رو امتحان نمی‌کنین؟ هرچی تلاش بیشتر، بهتر.‬
‏‫دقیقاً برعکس!‬
‏‫هرچی تلاش بیشتر، سردرگمی بیشتر!‬
‏‫- کی این سردرگمی رو ارزیابی میکنه؟ تو؟‬ ‏‫- بله، من!‬
‏‫اولاً، مدیر من رو مسئول این کار کرده.‬
‏‫دوماً، از نظر تروریست‌ها، داریم سرشون کلاه میذاریم.‬
‏‫نمی‌تونیم اعتبارمون رو از دست بدیم و گروگان رو به خطر بندازیم.‬
‏‫سوماً، همراه سگرنا و ایل مانیفستو به من اعتماد دارن!‬
‏‫یه روزنامه کمونیستی که ۳۰ هزارتا فروش داره؟ بابا بیخیال!‬
‏‫صلح طلبای ایتالیایی طرفدار ایل مانیفستو هستن.‬
‏‫میلیون‌ها نفرشون!‬
‏‫میلیون‌ها نفر از شهروندان ما که از جنگ حمایت نمیکنن و بهش اعتقادی ندارن.‬
‏‫و فکر میکنن این یه نقشه‌ی آمریکایی‌هاست برای تصاحب نفت عراق.‬
‏‫اونا رو هم بپیچونیم؟‬
‏‫دیگه بسه!‬
‏‫بیاید با هم بحث نکنیم، وقت تنگه!‬
‏‫اول از همه، نیکولا، رابطت رو دوباره برقرار کن.‬
‏‫همین الان!‬
‏‫من به قول و قرارها احترام گذاشتم، میتونم توضیح بدم؟‬
‏‫بله.‬
‏‫اتفاقی که افتاد، ممکنه دوباره بیفته!‬
‏‫نه، خیالت راحت، دیگه هیچ دخالتی نمیشه.‬
‏‫ولی خیلی وقته گذشته، باید مدرکی بیارین که گروگان هنوز زنده است.‬
‏‫بدون مدرک، ما همینجا تمومش میکنیم.‬
‏‫- مدرک رو بهتون میدیم.‬ ‏‫- ممنون.‬
‏‫روز بیستم اسارت‬
‏‫خیلی وزن کم کردی، باید غذا بخوری.‬
‏‫نمیتونم، نمیتونم کاری جز گریه کردن انجام بدم.‬
‏‫اتفاقاً باید گریه کنی، کمک میکنه.‬
‏‫به لطف شما اشکام تموم شده.‬
‏‫من با تو دشمنی ندارم، ولی تو بخشی از مهاجمینی.‬
‏‫اگه چیزی که میگی راسته، اگه واقعاً دلت برام میسوزه...‬
‏‫من حرفی از ترحم نزدم! و من اینجا نیستم که با تو حرف بزنم.‬
‏‫باید یه نامه برای شوهرت بنویسی.‬
‏‫باید توش به مسائل شخصی اشاره کنی، چیزهایی که فقط تو و اون می‌دونید.‬
‏‫- کی این نامه رو خواسته؟‬ ‏‫- به تو مربوط نیست.‬
‏‫مذاکره ای در کاره، مگه نه؟ دولت من داره مذاکره میکنه؟‬
‏‫نمیدونم، به من مربوط نیست.‬
‏‫ولی حقیقت داره، خودت میدونی، یه امیدی به من بده.‬
‏‫نامه رو بنویس.‬
‏‫- اینو بخون...‬ ‏‫- چیه؟‬
‏‫در جریان مراسم عاشورا یه بمب گذار انتحاری...‬
‏‫باید توی نامه ات اشاره کنی که از این ماجرا خبر داری.‬
‏‫این برای اثبات اینه که تو هنوز زنده ای.‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫هیچی.‬
‏‫- چرا میپرسی؟‬ ‏‫- چون من تورو میشناسم.‬
‏‫چه خبره؟‬
‏‫خسته شدم.‬
‏‫میخوام برگردم به پلیس.‬
‏‫من کار می کنم تا نجاتش بدم، بعد یه نفر میخواد واسه خودنمایی بیاد وسط.‬
‏‫- بذار، به تو چه؟‬ ‏‫- نه!‬
‏‫- چرا نه؟‬ ‏‫- من باید انجامش بدم.‬
‏‫میدونم که میتونم، مثل همیشه، این دفعه هم انجامش میدم.‬
‏‫با همون روش همیشگی.‬
‏‫نمیتونی غرورت رو زیر پا بذاری و اجازه بدی یه تیم دیگه این کارو انجام بده؟‬
‏‫مسئله غرور نیست، تیم دیگه از خط مشی آمریکا پیروی میکنه.‬
‏‫اونا یه عملیات پر سر و صدا انجام میدن، ولی ممکنه آدم ها کشته بشن.‬
‏‫شاید گروگان.‬
‏‫متاسفم.‬
‏‫این دست خط اونه؟‬
‏‫بله.‬
‏‫خودشه، مطمئنم.‬
‏‫من طرز نوشتن اسم من رو میشناسم.‬
‏‫اون 'پ' خاصی که فقط خودش اینطوری مینویسه.‬
‏‫خوبه.‬
‏‫این یه قدم بزرگ رو به جلوئه.‬
‏‫خب، حالا چیکار میکنی؟‬
‏‫فردا میرم که کار رو تموم کنم، ولی بهت خبر میدم.‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫من از شما ممنونم.‬
‏‫میدونی، اگه همه چی خوب پیش بره...‬
‏‫همون نخست وزیری که باهاش میجنگی، اولین کسی میشه که ادعای موفقیت میکنه؟‬
‏‫میدونم... ولی‬ ‏‫که مجبور نیستم بغلش کنم، درسته؟‬
‏‫خب، شاید اون بغلت کنه.‬
‏‫میتونی محافظ من باشی که از این اتفاق جلوگیری کنی.‬
‏‫قول نمیدم.‬
‏‫اون خیلی پرشوره.‬
‏‫وقتی همه اینا تموم شد، زن ها رو میبریم شام.‬
‏‫و یه کم گپ میزنیم.‬
‏‫آره.‬
‏‫پس، فردا میری.‬
‏‫بذار فردا یکم به جولیانا نزدیک‌تر شم.‬
‏‫به من اعتماد کن.‬
‏‫اعتماد دارم.‬
‏‫بعدش چی؟‬
‏‫بعدش چی میشه؟‬
‏‫کاری که گفتی رو میکنی؟‬
‏‫- برمیگردی پیش پلیس؟‬ ‏‫- آره.‬
‏‫مطمئنی؟‬
‏‫مطمئنم.‬
‏‫نه، نه، نه!‬
‏‫یه کم دیگه.‬
‏‫سلام.‬
‏‫- چطوری؟‬ ‏‫- خوبم.‬
‏‫دوباره داری میری؟‬
‏‫آره.‬
‏‫ولی این دفعه آخره.‬
‏‫همیشه همینو میگی.‬
‏‫حواست به تکالیف داداشت باشه، همش تو فکر فوتباله.‬
‏‫فیلیپو 11 سالشه، خودش از پس خودش برمیاد.‬
‏‫- نگران نباش.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫باشه.‬
‏‫اونو میاری خونه، درسته؟‬
‏‫میاریش دیگه، درسته؟‬
‏‫آره عزیزم.‬
‏‫من اونو میارم خونه.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫خداحافظ عزیزم.‬
‏‫مواظب خودت باش.‬
‏‫تو هم همینطور.‬
‏‫به حرفم گوش کن، وگرنه چی گیرتون میاد؟‬
‏‫یه گروگان دیگه کشته میشه، پولی هم به دست نمیارید و اعتبار مردمتون از اینی که هست بدتر میشه.‬
‏‫حتی بیشتر از الان. این صلح نیست.‬
‏‫این اون صلحی که میگفتی نیست.‬
‏‫باشه، قبول میکنم. اما به این شرط که...‬
‏‫که پاسپورت با پول برسه، یه دقیقه هم دیرتر نه.‬
‏‫فقط اون موقع، میتونید چیزی که میخواید رو داشته باشید، باشه؟‬
‏‫قبوله.‬
‏‫- همه چی رو برداشتید؟‬ ‏‫- آره، خودم چک کردم.‬
‏‫میریم بغداد، کیلیان اونجا منتظره.‬
‏‫آلاریکو و جکو با من میان، اومرو، تو تا تموم شدن معامله بمون.‬
‏‫اگه گفتم "ما سه نفریم"، یعنی اونو دارم.‬
‏‫فقط اون موقع اونا کیف رو میگیرن.‬
‏‫روز بیست و هفتم اسارت‬
‏‫به زودی آزاد میشی.‬
‏‫این هدیه ای از طرف رهبرمونه که با موفقیت برای آزادی شما مذاکره کرده‬
‏‫وقتی بیرون رفتی، اینو بپوش و بگو که باهاتون خوب رفتار کردیم‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫حتی اسماتونم نمیدونم.‬
‏‫- اسم من حسین ـه.‬ ‏‫- حسین.‬
‏‫و اسم شما؟‬
‏‫عباس،‬
‏‫اینا اسم واقعیتون هست؟‬
‏‫به هر حال، فکر نکنم بذارین برم،‬
‏‫باید بذارین.‬
‏‫مسلمونا دروغ نمیگن.‬
‏‫سلام.‬
‏‫خب، پس اینو برمی‌دارم...‬
‏‫و اینو.‬
‏‫طولانی ترین ماه‬
‏‫داری یه چیزی می‌خوری؟‬
‏‫آره، دارم می‌خورم، نگران نباش،‬
‏‫- می‌تونم با فیلیپو حرف بزنم؟‬ ‏‫- فیلیپو، بابا پشت خطه،‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫- الو، بابا؟‬ ‏‫- تولدت مبارک، رفیق!‬
‏‫ممنون.‬
‏‫سنگینی این 12 سال رو حس می‌کنی، ها؟‬
‏‫آره، تک تکشون! سخته.‬
‏‫درکت می‌کنم!‬
‏‫واسه جشن تولدت چیکار می‌کنی؟‬
‏‫شاید بعداً مامانا ببرنمون بولینگ.‬
‏‫حیف که اونجا نیستم!‬
‏‫آره، متاسفم.‬
‏‫سال دیگه جبران می‌کنیم، باشه؟‬
‏‫برات یه هدیه گرفتم.‬
‏‫- چیه؟‬ ‏‫- سورپرایزه!‬
‏‫ولی مطمئنم خوشت میاد.‬
‏‫نه تنها تو، ولی بسه دیگه.‬
‏‫- دیگه چیزی نمی‌تونم بگم.‬ ‏‫- چقدر باید صبر کنم؟‬
‏‫- فقط یه کم، خیلی کم.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫گوشی رو بده مامان.‬
‏‫تولدت دوباره مبارک، عزیزم.‬
‏‫ممنون بابا، خداحافظ.‬
‏‫مامان؟‬
‏‫- نیکولا؟‬ ‏‫- رزا...‬
‏‫فقط می‌خواستم دوباره صداتو بشنوم.‬
‏‫- فقط یه چیز...‬ ‏‫- چی؟‬
‏‫می‌دونی چرا...‬
‏‫بعد از این همه سال، منم هنوز اینقدر دوستت دارم؟‬
‏‫چرا؟‬
‏‫چون منو می‌بری فیلم‌های...‬
‏‫چینی، کره‌ای، ژاپنی رو ببینم.‬
‏‫هیچ کس دیگه‌ای نمی‌تونه.‬
‏‫من حسابی چرت می‌زنم! بهتر از تو تختخوابه!‬
‏‫زود برگرد.‬
‏‫هر چه زودتر بتونم، عشق من.‬
‏‫خداحافظ.‬
‏‫بغداد - ۴ مارس ۲۰۰۵‬
‏‫رسیدن؟‬
‏‫تو ماشینن، دارن میرن سر قرار.‬
‏‫- کجا؟‬ ‏‫- المنصور،‬
‏‫من دارم میرم کاپیتال سیت.‬
‏‫نیم ساعت زود رسیدیم.‬
‏‫صبر می‌کنیم.‬
‏‫- آره.‬ ‏‫- محل قرار یه جای دیگه‌ست،‬
‏‫کجا؟‬
‏‫خبرچین میگه پشت هتل بابل.‬
‏‫- مطمئنی؟‬ ‏‫- این چیزیه که گفت.‬
‏‫- بله؟‬ ‏‫- نیکلا هستم، منم.‬
‏‫یه خبرچین تو بغداد یه اطلاعاتی بهمون داده.‬
‏‫محل قرار عوض شده، اون طرف رودخونه‌ست.‬
‏‫دقیقاً کجاست؟‬
‏‫پشت هتل بابل، یه کوچه‌ست.‬
‏‫- پولاری باهات هست؟‬ ‏‫- نه، اون تو کاپیتال سیته.‬
‏‫باشه.‬
‏‫- بله.‬ ‏‫- تیبر، فوریه،‬
‏‫باید بدونم اون کوچه پشتی هتل بابل امنه یا نه.‬
‏‫جای جالبی نیست واسه چی می‌خوای بری اونجا؟‬
‏‫نمی‌تونم بهت بگم.‬
‏‫خیلی خب، 10 دقیقه دیگه دوباره زنگ می‌زنم.‬
‏‫بزن بریم بچه‌ها!‬
‏‫- باشه ستوان، بزن بریم!‬ ‏‫- حرکت کن، حرکت کن، حرکت کن!‬
‏‫زودباش! سریع‌تر! سریع‌تر!‬
‏‫مسلسل‌چی ارتش آمریکا‬
‏‫- تیبر، چی شد؟‬ ‏‫- اوضاع خیلی خرابه.‬
‏‫حتی نزدیک اونجا هم نشو.‬
‏‫اگه بریم اونجا، می‌افتیم تو کمین.‬
‏‫- بله.‬ ‏‫- این یه سرنخ دروغه.‬
‏‫اگه بریم اونجا، کارمون تمومه. اطلاعات از کجا اومده؟‬
‏‫دست اول نیست.‬
‏‫اشتباهه! لعنتی! دیگه نمی‌خوام کسی دخالت کنه!‬
‏‫من میدونم، من تصمیم می‌گیرم!‬
‏‫این عینک آفتابی رو بزن.‬
‏‫اگه بازرسی‌ای بود، لطفاً هیچ استرسی نشون نده.‬
‏‫چی؟ نمی‌فهمم.‬
‏‫برو تو، لطفاً.‬
‏‫فقط همینجا ساکت بمون.‬
‏‫- خیلی وقته اینجاییم.‬ ‏‫- می‌دونم!‬
‏‫برو!‬
‏‫خب، بچه‌ها، این هم از این. می‌خوام سریعاً اینجا رو امن کنید.‬
‏‫باشه، بریم، بریم، شوخی نیست. حواستون به تونل باشه.‬
‏‫جناب؟ راسته؟ اینجا یکی از پاتوق‌های حملات انتحاریه؟‬
‏‫به شایعات گوش نکن.‬
‏‫بعضی‌ها میگن تو این دو سال گذشته، بیش از ۱۵۰۰۰ درگیری مسلحانه رخ داده.‬
‏‫مردم خیلی چیزها میگن.‬
‏‫آره، مثل رئیس جمهور عزیزمون که دو سال پیش اعلام کرد جنگ تموم شده.‬
‏‫- درسته؟‬ ‏‫- درسته.‬
‏‫اون اینجاست.‬
‏‫جولیانا، اسم من نیکلاست.‬
‏‫من دوست پیر هستم، گابریله.‬
‏‫تموم شد، تو آزادی.‬
‏‫می‌برمت خونه، ایتالیا.‬
‏‫زود باش!‬
‏‫حالا دیگه با مایی.‬
‏‫ایشون کیلیان هستن.‬
‏‫داریم می‌بریمت خونه.‬
‏‫کیلیان، چراغو روشن کن.‬
‏‫من این عقب پیشت می‌شینم‬ ‏‫که راحت‌تر باشی.‬
‏‫جناب سروان، قرار نبود‬ ‏‫این همه وقت اینجا باشیم؟‬
‏‫طبق قوانین درگیری حداکثر‬ ‏‫سی دقیقه اجازه داریم.‬
‏‫دو ساعته اینجاییم.‬
‏‫بیست دقیقه دیگه همونجا بمونین،‬ ‏‫تا ما بیایم جاتونو عوض کنیم،‬
‏‫اومرو، ما سه نفریم،‬ ‏‫تکرار می‌کنم، ما سه نفریم.‬
‏‫ما تو ماشینیم، داریم برمی‌گردیم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫بریم.‬
‏‫عالیه.‬
‏‫این ماه پیر رو دیدم،‬ ‏‫زود بهش زنگ می‌زنیم.‬
‏‫و به ویراستارت هم زنگ می‌زنیم،‬ ‏‫اونم خیلی نگرانت بوده.‬
‏‫شب بخیر، آقای نخست وزیر.‬
‏‫آقای نخست وزیر، شب بخیر.‬
‏‫اجازه بدید ویراستار‬ ‏‫ایل مانیفستو رو معرفی کنم،‬
‏‫از روزنامه‌تون تعریف می‌کنم.‬
‏‫اگرچه با من خوب رفتار نمی‌کنید،‬ ‏‫ولی به نشریه‌تون احترام می‌ذارم.‬
‏‫پیر اسکولاری، همراه خانم اسگرنا.‬
‏‫تفریحت تموم شد: زنت برگشت!‬
‏‫ویژه‌نامه، با یه خبر فوق‌العاده،‬
‏‫جولیانا اسگرنا تازه آزاد شده،‬
‏‫مامان، بابا این کارو کرد.‬
‏‫- اون آزادش کرد،‬ ‏‫- کی بهت گفت؟‬
‏‫- الان تو اخبار بود،‬ ‏‫- باشه، دارم برمی‌گردم،‬
‏‫جناب سروان، میشه بگید‬ ‏‫چه خبر شده؟‬
‏‫قرار بود سفیر از اینجا رد بشه،‬ ‏‫ولی هیچ‌وقت نیومد.‬
‏‫اتفاقی افتاده؟‬
‏‫سفیر به کمپ ویکتوری برگشت،‬ ‏‫از یه جاده دیگه رفت.‬
‏‫صبر کن، چی؟ با تمام احترامی که قائلم،‬ ‏‫ما دیگه اینجا چه غلطی می‌کنیم؟‬
‏‫کمتر از یه کیلومتر‬ ‏‫با فرودگاه فاصله داریم.‬
‏‫یه لحظه صبر کن، تقریباً رسیدیم.‬
‏‫باید ماجرای کوچیک‬ ‏‫با برلوسکونی رو برای نیکولا تعریف کنم.‬
‏‫ببخشید، الان برمی‌گردم.‬
‏‫بله؟‬
‏‫تقریباً رسیدیم، قربان.‬
‏‫یه کیلومتر با فرودگاه فاصله داریم.‬
‏‫من کالیپاری رو میارم.‬
‏‫مواظب باش!‬
‏‫کیلیان؟‬
‏‫کیلیان!‬
‏‫ما از سفارت ایتالیا هستیم،‬ ‏‫شلیک نکنید!‬
‏‫دستاتونو نشون بدین لعنتیا!‬
‏‫شلیک نکنید! ما از سفارت‬ ‏‫ایتالیا هستیم، شلیک نکنید!‬
‏‫هی! خفه شید! از ماشین پیاده شید، از ماشین پیاده شید‬
‏‫برو! از ماشین پیاده شو!‬
‏‫زانو بزنید!‬
‏‫ما مدارک تو ماشین داریم، ماشینو بگردید.‬
‏‫خفه شید!‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫- سرباز وظیفه، بیا اینجا.‬ ‏‫- بله، قربان!‬
‏‫- قربان، صدامو میشنوید؟‬ ‏‫- آره،‬
‏‫آمریکایی ها به ما شلیک کردند.‬
‏‫مراقب سرش باشید!‬
‏‫- آروم!‬ ‏‫- بذاریدش زمین.‬
‏‫بذاریدش زمین، مراقب سرش باشید!‬
‏‫اوه، لعنت!‬
‏‫اسگرنا زخمی شده، ولی زنده است.‬
‏‫- یه کمکی به من برسونین.‬ ‏‫- الان میام!‬
‏‫چه غلطی کردیم؟‬
‏‫کالیپاری مرده.‬
‏‫آقایون، ببخشید.‬
‏‫عملیات حفاظت از سفیر تموم شد،‬ ‏‫نگروپونته تو مقره.‬
‏‫پایگاه بازرسی میتونه غیرفعال شه.‬
‏‫سروان، یه مشکلی داریم، یه درگیری مسلحانه بوده.‬
‏‫- تلفات هم داشتیم؟‬ ‏‫- لعنتی!‬
‏‫از افراد خودمون کسی آسیب ندیده، ولی تو ماشین یه زن زخمی هست‬
‏‫قربان، این یکی بدجوری زخمی شده.‬
‏‫باید هرچه زودتر برسونیمش بیمارستان.‬
‏‫فورا!‬
‏‫ستوان!‬
‏‫اینارو تو ماشین پیدا کردیم.‬
‏‫قربان، اون مرده.‬
‏‫- این مرد ایتالیاییه، مرده.‬ ‏‫- کیه؟ شوهرته؟ برادرته؟‬
‏‫لباس شخصی تنشه، ولی تو کارت شناساییش نوشته ژنرال لشگره.‬
‏‫لطفا بذارید برم!‬
‏‫لطفا، همه به میز اطلاعات، همه خبرنگارا بیرون، لطفا.‬
‏‫از همکارام خواهش میکنم ده دقیقه وقت بدن، لطفا.‬
‏‫باید با رفقای ایل مانیفستو حرف بزنم.‬
‏‫آقایون، لطفا اتاق رو ترک کنید.‬
‏‫بریم یه اتاق دیگه.‬
‏‫ولی اونا باید برن بیرون!‬
‏‫- چه خبر شده؟‬ ‏‫- الان بهت میگم، صبر کن.‬
‏‫الان بهت میگم.‬
‏‫رفقا، چه آتیشی به پا شده.‬
‏‫آمریکایی ها بهشون شلیک کردن.‬
‏‫داشتن میرفتن فرودگاه.‬
‏‫سه نفر تو ماشین بودن.‬
‏‫دو تا مامور سرویس مخفی و جولیانا.‬
‏‫یه دفعه تیراندازی شروع شد.‬
‏‫جولیانا زخمی شده، ولی حالش خوبه.‬
‏‫اون یکی مامور سرویس مخفی هم زخمی شده...‬
‏‫نیکولا کالیپاری مرده.‬
‏‫کی؟‬
‏‫- کسی که آزادش کرد، مرده.‬ ‏‫- میانجی؟‬
‏‫بله، میانجی.‬
‏‫نه تنها اون، ظاهراً این بنده خدا...‬
‏‫یه بار دیگه هم نجاتش داده، چون...‬
‏‫خودشو انداخت روش‬ ‏‫و همه رو به جون خرید.‬
‏‫نیکولا کالیپاری...‬
‏‫آدم خوبی بود.‬
‏‫- آدا، ممنون.‬ ‏‫- شب بخیر.‬
‏‫فیلیپو، سلام.‬
‏‫برای تحقیق درباره مرگ کالیپاری...‬
‏‫یه کمیسیون ایتالیایی-آمریکایی تشکیل شد.‬
‏‫این تحقیقات دو تا گزارش تهیه کرد که‬ ‏‫تو نکات مختلف با هم اختلاف داشتن.‬
‏‫در 19 ژوئن 2006، دادستان منطقه درخواست‬ ‏‫کیفرخواست برای...‬
‏‫ماریو لوئیس لوزانو، مسلسل‌چی، رو داد.‬
‏‫در 25 اکتبر 2007...‬
‏‫دادگاه بدوی به دلیل «فقدان صلاحیت»‬ ‏‫قرار منع تعقیب صادر کرد.‬
‏‫چند ماه بعد، دیوان عالی کشور این رای‬ ‏‫رو تایید کرد.‬
‏‫جولیانا اسگرنا در رم زندگی و کار میکنه‬ ‏‫و همچنان روزنامه‌نگاره.‬
‏‫رئیس جمهور ایتالیا،‬ ‏‫کارلو آزلیو چیامپی...‬
‏‫نیکولا کالیپاری رو «به ابتکار خودش»‬ ‏‫برنده مدال طلای دلاوری نظامی کرد.‬
‏‫قتل نیکولا کالیپاری‬ ‏‫بدون مجازات باقی موند.‬