‫[دبیرستان ییتس]
‫« پـرنده سـفـیـد »
‫[مدرسه بیچر پرپ] ‫[یادتونـه؟]
‫عذر می‌خوام
‫آهای؟
‫سلام. ‫اینجا جای کسی هست؟
‫آه، نه
‫- تازه اومدی اینجا، درستـه؟ ‫- آره
‫چهارشنبه بیکاری؟
‫من و دوستام یه کلاب جدید راه انداختیم
‫و همیشه دنبال اعضای جدید هستیم
‫حتی اگه علاقه‌ای به این مبحث نداری
‫راه خوبـی برای آشنایـی ‫با آدم‌های جدیده
‫درحال حاضر داریم ترتیب یه اردو
‫به واشنگتن برای شرکت در یک ‫گردهمایی حقوق بشری بزرگ هستیم
‫بهرحال ممنون
‫خب، اگه نظرت عوض شد...
‫هی
‫تو جولیان هستی، درستـه؟
‫من دیلون هستم
‫مامان‌هامون با هم تنیس بازی می‌کنـن
‫مامانـت بهم گفت هوات رو داشته باشم
‫اوه. باشه.
‫هی، قبلاً نمی‌رفتی مدرسه بیچر پرپ؟
‫آره. ‫خیلی وقت پیش.
‫برای راهنمایی رفتـم به مدرسه یونین تِک
‫یونین؟ مرد، همیشه توی مسابقات منطقه‌ای ‫پوستتون رو کندیم
‫آره، خیلی بد بودیم. خب...
‫بگذریم...
‫اگه مامانـت پرسید، ‫بگو که بهت سر زدم، خب؟
‫و یه نصیحت، این میزِ بازنده‌هاست
‫اگه بخوای فردا می‌تونی ‫بیای پیش ما بشینی
‫اوه، باشه. شاید...
‫هی، مدرسه جدید چطوره؟
‫[تا ساعت 10 برمی‌گردیم خونه] ‫[با بوس و بغل، مامان]
‫کسی اونجاست؟
‫مادربزرگ، زهره‌ام رو ترکوندی
‫ببخشید عزیزم
‫نتونستم جلوی خودم رو بگیرم
‫خب، بیا اینجا، بیا!
‫من این همه راه از پاریس اومدم
‫و این بهترین استقبالیـه که می‌تونی ‫ازم بکنـی؟
‫انتظار نداشتـی بیام؟
‫نه، می‌دونستم که داری میای، ‫فقط یادم رفتـه بود امروز می‌رسی
‫اهمم
‫تازه پدر و مادرت رو دیدم
‫باید با همکارهای پدرت می‌رفتن
‫به یه شب نشینی شیک
‫آره. کار همیشه‌ شونـه.
‫واسه همین یه میز دو نفره چیدم
‫پدر گفت دارن توی موزه متروپولیتن
‫نمایشگاه نقاشی‌هات رو می‌ذارن
‫بازنگری
‫بازنگری یه روش مودبانـه ‫برای گفتن "تو پیری" هست
‫مادربزرگ، من فقط 15 سالمـه
‫خب، درمورد خودت بهم بگو
‫مدرسه جدیدت چطوره؟
‫فقط یه هفته گذشته
‫واسه همین هنوز هیچکس رو ‫خوب نمی‌شناسم
‫امروز یه پسری رو دیدم ‫که به نظر خوب بود
‫اهل ورزش و ایناست
‫بهم گفت که اگه بخوام ‫می‌تونم با اون
‫و دوستاش وقت بگذرونـم
‫خب، خوبـه، مگه نه؟
‫نمی‌دونم. ‫فکر کنم باشه.
‫الان فقط دارم سعی می‌کنم ‫سازگار بشم
‫از زمانی که مدرسه قدیمیـم رو
‫ترک کردم، این شده شعارم
‫همم
‫چیـه؟
‫جولیان، تو مدرسه قدیمیـت رو ترک نکردی
‫تو اخراج شدی
‫چون یه پسری رو اذیت کردی
‫حالا هرچی. ‫خودت می‌دونـی منظورم چیـه.
‫اگه یه چیز از گذشته ‫یاد گرفتـه باشـم
‫اینـه که سرم به کار خودم باشه
‫نه جدی باشم، نه مهربون
‫فقط... عادی باشم
‫و این چیزی هست که یاد گرفتی؟
‫که عادی باشی؟
‫مگه عادی بودن چشـه؟
‫هیچی
‫و خیلی چیزاش
‫منـم وقتی هم سن تو بودم ‫دلـم می‌خواست عادی باشم، اما...
‫اما چی؟
‫مطمئنـم پدرت برات تعریف کرده که
‫وقتی یه دختر جوان بودم ‫چه اتفاقاتی برام افتاده
‫یه چیزایی
‫میگه خیلی دوست نداری درموردش حرف بزنـی
‫دوست ندارم
‫اما حالا فکر می‌کنم که ‫محض خاطر تو باید حرف بزنـم
‫اون وزنه‌ی زینتی رو می‌بینی؟
‫میشه برام بیاریـش؟
‫اسم روستایی که توی فرانسه
‫داخلـش بزرگ شدم رو می‌دونـی؟
‫آبردین یه چیزی؟
‫اوبرویلیر او بوآ
‫توی کوه‌های مارژرید هست
‫و توسط یه جنگل باستانی ‫به اسم مرنوئیت احاطه شده
‫مرنوئیت یه جای تاریک و ترسناک بود
‫مردم همیشه افسانه‌هایی ‫درمورد گرگ‌های غول پیکری می‌گفتن
‫که در زمستان‌های سخت ‫توی جنگل پرسه می‌زدن
‫اما در بهار، درخت‌ها پوشیده از برگ می‌شدن
‫و پرنده‌ها برمی‌گشتن ‫و جنگل جون تازه‌ای می‌گرفت
‫بعد در اوایل ماه مِی
‫شگفت انگیز ترین اتفاق رخ می‌داد
‫گل‌های ناقوس آبی شکوفه می‌زدند
‫آه
‫جادویی بود
‫جادویی
‫این احتمالاً دوست‌داشتنی ترین ‫خاطره دوران کودکی من هست
‫پیکنیک با پدر و مادرم ‫در میان گل‌های افسانه‌ای
‫تبدیلـم کن به پرنده، بابا
‫دوباره؟
‫- اما این دفعه سریع‌تر ‫- باشه، باشه
‫♪ پرنده کوچولو، پرنده کوچولو ♪
‫♪ تا چقد می‌تونی بری بالا؟ ♪
‫♪ به بلندی آسمان ♪
‫♪ تا جایی که آسمان هست ♪
‫♪ پرنده کوچولو، پرنده کوچولو ♪
‫♪ چقدر سریع می‌تونی بری ♪
‫♪ به تندی یک کلاغ ♪
‫♪ به تندی یک کبوتر ♪
‫♪ پرنده کوچولو، پرنده کوچولو ♪
‫♪ تا کجا رو می‌تونی ببینـی؟ ♪
‫♪ هرچقدر که دلـم بخواد ♪
‫♪ فعلاً من آزادم ♪
‫ما توی یه خونه‌ی قشنگ زندگی می‌کردیم
‫در یک بخش دوست داشتنی از شهر
‫پدرم یه دکتر بود، ‫یه جراح
‫و مامانـم ریاضیات تدریس می‌کرد
‫ما پولدار نبودیم
‫اما قطعاً فقیر هم نبودیم
‫اعتراف می‌کنـم که یخورده لوس بودم
‫البته هرچند که خودم ‫اینطوری تفسیرش نمی‌کردم
‫آروم دخترا
‫وقتی زندگیـت به خوبی ‫زندگی‌ای باشه که من داشتم
‫متوجه خیلی چیزا نمیشی
‫[پاییز 1942]
‫اکنون دو سال است که فرانسه
‫به دست آلمان افتاده است
‫و برای جشن گرفتن این مناسبت
‫شخص آقای هیتلر
‫از شهر ما دیدن کردند
‫خب، الان بهت نگاه کرد
‫نه نکرد
‫الان دوباره هم نگاه کرد
‫ما می‌ریم داخل زیرزمین
‫اگه کسی سراغـم رو گرفت، ‫بگو سرما خوردم، رفتـم خونه
‫خب؟
‫به نظر بهتر شده
‫غلتک فشار رو عوض کردم
‫اوه
‫هی
‫خب؟
‫وایسا. ژاکت جدیدتـه؟ ‫دوستـش دارم.
‫به نظر خیلی گرون میاد
‫لَنگـه لنگ لنگان اومد
‫چوبـش رو بگیر
‫همینـه
‫مثه خرگوش لی لی کن
‫خوراکـه سیرکـه. ‫بیارش سگـه.
‫اَه! حتـی عصاش هم بوی گند میده
‫هی تورتو، بیا مسابقه بدیم
‫تورتوی بیچاره
‫چقد بدجنسـن
‫مگه تقصیر اونـه که از باباش ‫فلج اطفال گرفته؟
‫اینطوری نگرفته. ‫فقط یه بدشانسی بوده.
‫خب، مامانـم میگه چون باباش
‫توی فاضلاب کار می‌کنـه گرفته
‫بوی بدش که قطعاً بخاطر همینـه
‫من حتی اسمـش رو نمی‌دونستم
‫همه فقط صداش می‌کردیم تورتو
‫که به معنی خرچنگـه، ‫بخاطر طزر راه رفتنـش بود
‫راستـش اصلاً به تورتو فکر هم نمی‌کردم
‫فقط لباس‌های خودم برام مهم بودن
‫و زندگی اجتماعیـم
‫و اون علاقه مخفیانه‌ام
‫یعنی کارهای هنریـم
‫"بگذار از خوشی های زودگذر خود
‫در بهترین روز های حیات لذت ببریم
‫چه بسا تعدای شوربخت ضجه کنان ‫به تو دعا می‌کنند
‫ای زمان، جاری شو و آنها را رها ساز
‫برای آن‌ها سریع‌تر بگذر
‫و دلواپسی‌های غاصبـشان را نیز با خود ببر
‫برو، اما خوشبختان را به حال خود بگذار "
‫ممنون کلود
‫خیلی خوب خوندی
‫لامارتین یکی از شاعرهای رمانتیک ماست
‫اون بخشی از جنبشی بود که ‫رنگ مایه
‫و حس جدیدی رو در شعر فرانسه ‫بوجود آورد
‫چطوره یکم توجه کنـی، سارا
‫بله مادمازل پوتیژان
‫شاعر درماندگی بشر در مقابل ‫زمان رو بیان می‌کنـه
‫همه می‌خوایم زمان رو کنترل کنیم، ‫اما البته که نمی‌تونیم
‫خیلی خب، فردا می‌بینمتون
‫سارا، میشه یه لحظه بمونـی؟
‫بابت اون نوشته متاسفم
‫نقاشی پرنده...
‫میشه دوباره ببینمـش؟
‫اینا رو به کسی نشون دادی؟
‫فقط پدر و مادرم
‫وقتی من هم سن تو بودم
‫خیلی دوست داشتم بنویسم
‫شعر، داستان...
‫اما هیچ وقت بروز ندادمـش
‫فکر می‌کردم اگه دوستانـم بفهمن
‫یا خدایی نکرده پسرا
‫اذیتـم می‌کنـن
‫دخترای پرطرفدار از این کارا نمی‌کردن، می‌دونی؟
‫باید برای استعدادت ارزش قائل بشی، سارا
‫هیچ وقت دست از نقاشی کشیدن ‫بر ندارد
‫باشه؟
‫مثل پدرم حرف می‌زنید
‫ایشالله که تعریف بود
‫دنیای حقیقی محدودیت‌های خودش رو داره
‫اما دنیای تخیل
‫بی حد و مرز
‫فردا می‌بینمت
‫سلام مادام بالو
‫سلام پیِر
‫یه شیرینی شکلاتـی، لطفاً
‫بیا
‫ممنون
‫فقط بگیرش و برو
‫[به یهودیان خدمات داده نمی‌شود]
‫چی؟
‫کِی؟
‫امروز
‫امروز صبح
‫نگران نباش
‫یه کار دیگه پیدا می‌کنـم
‫بهرحال دانشگاه داشت یخورده ‫حوصله‌ام رو سر می‌برد
‫چطور تونستن همچین کاری کنن؟
‫تو بهترین استاد ریاضی‌شون هستی
‫پیچیده‌ست، سارا
‫نه راستـش
‫مکس، نکن
‫چی شده؟
‫امروز صبح یه تابلو روی ‫در شیرینی فروشی دیدم
‫نوشته بود "ورود یهودیان ممنوع"
‫احتمالاً قراره اون تابلوها بیشترم بشن
‫گفتی که همچین اتفاقی ‫اینجا نمی‌افته
‫گفتی اینجا منطقه‌ی اشغال نشده‌ست
‫گفتی منطقه آزاده
‫متاسفانه اشتباه می‌کردم
‫مثل یک طوفان بدخیم می‌مونـه، سارا
‫باید طاقت بیاریم
‫و بلاخره تموم میشه
‫ماه گذشته در پاریس
‫پلیس تقریباً 13هزار یهودی رو دستگیر کرده
‫خیلی‌هاشون بچه بودن
‫توی پیست دوچرخه سواری ‫جمع‌شون کردن
‫و فرستادن‌شون به شهر درانسی، ‫به یک اردوگاه کار اجباری
‫مکس، کافیـه!
‫پلیس فرانسه؟
‫دیگه فرانسه‌ای وجود نداره
‫شهر ویشی دستوراتـش رو از آلمان می‌گیره
‫داری می‌ترسونیـش
‫معلومـه که هنوز هم فرانسه‌ای هست
‫ما شهروندان فرانسه هستیم ‫و برای اثباتـش مدارکی هم داریم
‫متاسفم...
‫اما باید بدونـه داره چه اتفاقی می‌افته
‫توی شهر لیون، یهودی‌ها باید ‫ستاره‌های زردی به خودشون بزنـن
‫درست مثل منطقه اشغال شده
‫فقط یهودی‌های متولد خارج. ‫یهودیان مذهبی.
‫نه رز، چرا چرند میگی!
‫فکر می‌کنی برای این عوضی ها ‫اهمیتی داره که کجا به دنیا اومدیم؟
‫یا... یا... یا به کنیسه می‌ریم یا نه؟
‫از نگاه اونـا ما فرانسوی نیستیم
‫از نظرشون ما جانورهای موذی هستیم، ‫یک بیماری که باید ریشه کن بشه
‫کافیـه!
‫مامان؟
‫مشکلی پیش نمیاد، سارا
‫اینجا کشور ماست، ‫و همیشه هم خواهد موند
‫بهش بگو!
‫بهش بگو که همه‌چی درست میشه
‫همه‌چی درست میشه
‫زندگی وحشی در آفریقا
‫نسبت به زندگی ما در فرانسه، ‫خیلی متفاوت هست
‫اونا غزال دارن، کفتار دارن..
‫خیلی خب، حتماً اطلاعات ‫روی تخته رو
‫حفظ کنید، چون هفته ‫آینده بحث رو ادامه می‌دیم
‫سارا؟
‫عذر می‌خوام
‫وای خدا، داره چیکار می‌کنـه؟
‫داره میاد اینجا؟
‫این رو زیر نیمکتـت پیدا کردم
‫گفتم حتماً جاش گذاشتی
‫ممنون
‫خواهش می‌کنـم
‫یکی رو خانم کراش زده
‫اون دوست‌تون هست؟
‫هان؟ آم، نه
‫تو کلاس یچی رو جا گذاشته بودم، ‫آوردش
‫چی بود؟
‫هیچی
‫میشه ببینـم؟
‫آه نه، نکن رفیق
‫تورتو با دست‌های خرچنگیـش ‫بهش دست زده
‫جروم، عجب عوضی ای هستی
‫میشه؟
‫تو همه اینا رو کشیدی؟
‫فقط وقتی حوصله‌ام سر میره
‫مسخره‌ان
‫شکسته نفسی نکن
‫این منـم؟
‫آم...
‫ازش خوشـم میاد
‫نباید انقد از استعدادت خجالت بکشی
‫اینا خیلی خوب هستن
‫برای یه یهودی
‫اونجا! ‫اونجاست جناب افسر.
‫همون یهودی که با حیله و نیرنگ ‫پول‌مون رو گرفته
‫یهودی؟ یهودی کجا بوده؟ ‫من که یهودی نیستم
‫[ورود یهودیان ممنوع]
‫پول‌شون رو پس بده، یهودی
‫[اطلاعیه عمومی] [منع رفت و آمد] ‫[رانندگی در محدوده شهر، بدون مجوز ممنوع است]
‫این حالیت می‌کنـه که دیگه از
‫آدم‌های درست‌کار چیزی ندزدی
‫یهودیـه ....
‫خاک فرانسه باید از وجود تمام یهودی‌ها ‫ ‫[ورود یهودیان ممنوع]
‫کمونیست‌ها و طرفداران دوگل ‫پاک سازی شود
‫زمان بازسازی کشورمان فرا رسیده
‫اینطوری ما هم ممکن هست افتخاری ‫که در برلین حس می‌کنند رو حس کنیم
‫در مونیخ...
‫از بندر مارسی اومده
‫ارون و لوسی دستگیر شدن
‫چی؟
‫اما اونجا که منطقه آزاده
‫یه جمع‌آوری انجام دادن
‫ظاهراً بردنشون به یک کمپ در شمال
‫در نزدیکی کومپین
‫مارشال پتن داره دارناند رو مسئول
‫پلیس ملی می‌کنـه
‫یه فاشیست که با اس‌اسِ هیتلر هم دستـه
‫شده مسئول اداره پلیس
‫زمانـش رسیده، رز
‫باید تا فرصت هست فرار کنیم
‫مثل خاخام برنشتاین و همسرش
‫خب پس... ‫فقط...
‫خونه‌مون رو ترک کنیم؟
‫هرچی که صاحبـش هستیم، ‫هرچی که بخاطرش کار کردیم رو؟
‫- نه، من فقط.. رز ‫- می‌دونم
‫فقط یخورده بیشتر زمان می‌خوام
‫که همه‌چی رو جمع و جور کنـم
‫و خداحافظی بکنیم
‫نمیشه خداحافظی بکنیم، رز
‫خودتـم می‌دونـی
‫هیچکس نباید بدونـه
‫قشنگـه، سارا
‫چرا مردم انقد از ما متنفر هستن؟
‫همه مردم ازمون متنفر نیستن
‫باید این رو یادت بشه
‫اما بعضی‌هاشون متنفرن
‫بعضی‌هاشون. ‫بعضی‌هاشون چرا.
‫اعتقاد من اینـه که
‫همه آدم‌ها یک روشنایی ‫درون‌شون دارن
‫و اون نور بهشون این اجازه رو میده ‫از قلب بقیه پی ببرن
‫اما بعضی‌ها از دستـش دادن
‫درونشون تاریکیـه
‫پس درون بقیه هم فقط تاریکی می‌بینن
‫چون نمی‌تونن درون ما رو ببینـن ‫ازمون متنفرن
‫تا زمانی که نورِ درون خودمون رو ‫روشن نگه داریم
‫برنده می‌شیم
‫متاسفیم، سارا
‫می‌دونیم که قراره خیلی برات سخت باشه
‫کی باید بریم؟
‫چقد زود؟
‫زود
‫حداکثر تا هفته آینده
‫برای همیشه نیست
‫قول میدی؟
‫قول میدم
‫حالا می‌خوام توام یه قول بدی
‫ازت می‌خوام باز هم که توی مدرسه ‫بوت‌های زمستونیـت رو بپوشی
‫چی؟
‫تمام زمستون منتظر بودم ‫کفش‌های جدیدم رو بپوشـم
‫خواهش می‌کنم، پرنده کوچولو
‫چرا؟
‫چون من ازت می‌خوام
‫باشه؟
‫باشه
‫- قول میدی؟ ‫- آره
‫ممنون
‫شب بخیر سارا
‫دوستـت داریم
‫- صبح بخیر شبان لوک ‫- صبح بخیر خانم بلوم
‫خب پس، ای به توان دو
‫بعلاوه بی به توان دو
‫مساوی است با ‫سی به توان دو
‫بفرمایید
‫مادمازل پوتیژان، ‫میشه باهاتون صحبت کنـم؟
‫البته
‫آره
‫بچه‌ها، من باید چند دقیقه‌ای برم
‫می‌خوام تا برمی‌گردم ساکت باشید
‫سارا، روث
‫می‌خوام باهام بیایید. ‫سریع لطفاً.
‫و کت‌هاتون رو هم بیارید
‫سریع
‫چرا؟
‫بیرون همه‌چی رو توضیح میدم
‫بقیه روی صندلی‌هاتون بمونید
‫توی اوبرولییه-او-بوا
‫یهودیا رو جمع‌آوری کردن
‫فکر می‌کنیم که افسرهای آلمانی
‫- دارن میان اینجا ‫- اینجا؟
‫یکی از نیروهای مقاومت قراره
‫شما و بقیه بچه‌های یهودی رو
‫توی جنگل پنهان کنـه
‫سارا، کتـت کو؟
‫توی کلاس نقاشی جاش گذاشتم
‫بیا، این رو بگیر
‫باشه
‫- من ترسیدم ‫- منم همینطور
‫می‌دونم که ترسیدید، ‫اما چیزی نمیشه
‫شما دوتا، سریع باشید. ‫بیایید.
‫بچه‌ها، ایشون آنتونی هست
‫اون نمی‌ذاره بهتون آسیبی برسه
‫اما باید هرکار که میگه رو ‫مو به مو انجام بدید
‫متوجه شدید؟
‫از همه‌تون می‌خوام که خیلی ساکت باشید
‫و خیلی سریع بدوئید
‫می‌تونید؟
‫برید توی اون یکی حیاط!
‫سریع! سریع!
‫حالا!
‫اوه، متاسفم
‫هیچ‌کدوم‌ از این بچه‌ها ‫امروز نیومدن مدرسه
‫حتماً یکی بهشون خبر داده
‫معلم‌ها بردنشون
‫هنوزم یجایی توی محوطه هستن
‫ممنون مرد جوان
‫معلم هاتون باید ازت الگو بگیرن
‫پیداشون کنید
‫ولـش کن!
‫پشت سرت!
‫یکی دیگه!
‫یکی هم اینجاست!
‫دختر کوچولو!
‫کسی رو دیدی که این طرف بیاد؟
‫خب حالا دیگه برگردید به کلاس
‫همین حالا از پنجره فاصله بگیرید
‫همین حالا برگردید روی صندلی‌هاتون
‫زنده‌ باد انسانیت
‫چیزی نیست
‫داریم می‌بریم‌تون پیش ‫پدر و مادرتون
‫همه سوار بشن لطفاً
‫محض رضای خدا، ولشون کن، ‫بهت التماس می‌کنـم
‫دروغگوی آشغال
‫باید همین الان یه تیر حرومـت کنـم
‫نکنید، خواهش می‌کنـم
‫این کار رو نکنید. ‫اونا فقط بچه‌ان.
‫یهودی هستن
‫ما دستوراتی داریم
‫اگه عقل تو کله‌تون باشه، ‫برمی‌گردید داخل
‫و سرتون رو می‌کنید توی کار خودتون
‫کار ما این بچه‌ها هستن
‫نه، اونا دانش آموزان من هستن. ‫من پیش‌شون می‌مونـم
‫مری...
‫یکی از بچه‌ها گم شده
‫چهارده‌تا اسم توی لیست ما هست
‫اما فقط 13 تا بچه جمع شدن
‫یکی گم شده
‫سارا
‫سربازها هنوز دارن دنبالـت می‌گردن
‫باید همین حالا باهام بیای
‫یه راه خروج بلدم
‫متاسفم. ‫این امن‌ترین راهـه.
‫کجا هستیم؟
‫پدرم یبار این راه رو نشونـم داد
‫سال‌ها توی این فاضلاب‌ها کار می‌کرده
‫فقط تا زانوت میره توی آبـش
‫فکر کنـم
‫بیا
‫خوبـم
‫داری یخ می‌زنی
‫هنوز شش کیلومتر تا ژنویلیه راهـه
‫توی ژنویلیه چه خبره؟
‫خونه‌مون اونجاست
‫پدر و مادرم چی؟
‫اگه اتفاق بدی براشون افتاده باشه چی؟
‫مطمئنـم حال‌شون خوبـه. ‫خب؟
‫سارا خواهش می‌کنم، ‫واقعاً باید به راهمون ادامه بدیم
‫اون خونه‌ی اونوره انبار کاه رو می‌بینی؟ ‫اون خونه‌ی ماست
‫فقط فکر می‌کنم ممکنـه داخل خونه ‫برات امن نباشه
‫خونه‌ی یه زوج پیر، کنار خونه‌مون هست
‫پدرم فکر می‌کنـه مخبر‌های نازی هستن
‫نگران نباش
‫توی انبار کاه جات امنـه
‫متاسفم
‫یه موش
‫اگه داخل خونه برات امن بود، تو...
‫خوبـه. واقعاً میگم.
‫خوبـه
‫اون چیـه؟
‫اون.. اون صدا؟
‫حتماً خفاش‌ها هستن
‫بعضی وقتـا توی سقف لونه می‌کنـن
‫قسم می‌خورم که بی آزار هستن
‫اوه، علف‌ها اینجان
‫فکر کردم اینجا می‌تونی پنهان بشی
‫آم...
‫خودم می‌تونـم
‫قوی‌تر از چیزی هستم که به نظر می‌رسم
‫چندتا بسته علف می‌ذاریم کناره‌ها
‫بعد دیگه کاملاً پنهان میشی
‫باشه؟
‫زود برمی‌گردم
‫داری میری؟
‫فقط می‌خوام برم به پدر و مادرم ‫بگم چه خبره
‫تورتو؟
‫من...
‫می‌خواستم که...
‫خب، اگه تو نبودی...
‫چیزی نیست
‫الان دیگه جات امنـه
‫فقط یه چیزی
‫بله؟
‫میشه به جای تورتو اسم واقعیـم رو بگی؟
‫من.. البته
‫خب، می‌دونم که فامیلت بومیر هست
‫چون همیشه ما رو کنار هم ‫می‌شونن، اما...
‫اسمـم جولیان هست
‫ببخشید
‫ممنون جولیان
‫جولیان؟
‫پدرت می‌دونست که اون اسم ‫چقد برام خاصـه
‫خب بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫بعدش با پدر و مادرش آشنا شدم
‫ویوین و ژان پل
‫هرکار که از دست‌مون بر بیاد ‫برای پیدا کردن پدر و مادرت می‌کنیم
‫تا اون موقع پیش ما می‌مونی، خب؟
‫اینجا مثل اون هتل باکلاس‌ها نیست
‫اما می‌تونیم یخورده درستـش کنیم
‫مگه نه، جولیان؟
‫بیا
‫سعی کن یه چیزی بخوری
‫من برات یه تخت درست می‌کنـم
‫مامان، بابا، کجا هستید؟
‫از ترس اینکه یوقت اون همسایه فضولـه
‫پیدام نکنـه، بهم گفته بودن
‫که تحت هیچ شرایطی از انبار کاه ‫بیرون نیام
‫خانواده لافلور
‫هیچکس از وجود من خبر نداشت
‫سارا؟
‫من...
‫یه چیزی برات آوردم
‫یادمـه چقد دوست داری نقاشی بکشـی
‫بیا
‫ممنون جولیان
‫چندتا کتاب هم آوردم
‫و تکالیف مدرسه که عقب نیوفتی
‫اگه بخوای می‌تونم درس ‫امروز رو یادت بدم
‫یا نه
‫تو خیلی باهام مهربونی
‫من هیچ وقت خیلی باهات مهربون نبودم
‫دوستام که اصلاً نبودن
‫همیشه حس می‌کردم که تو...
‫نمی‌دونم...
‫فرق داری
‫شاید اشتباه می‌کنـی
‫شک دارم
‫من خیلی باهوشـم
‫که اینطور
‫خب دوست ندارم لاف بزنـم، اما...
‫اوه، نه، معلومـه که نه
‫ویوین و ژان پل تمام تلاش‌شون رو کردن
‫هفته‌ها هم گذشت
‫اما هنوز خبری از مادر و پدرم نبود
‫گذر زمان از دستـم در رفته بود
‫هر روزم مثل هم بود
‫فقط یه چیز بود که می‌تونستم ‫چشم انتظارش باشم
‫درسـم با جولیان
‫پس اگه ای و بی نقطه‌های ناهمسان باشن
‫و آسی بعلاوه سی‌بی ‫بشه آ و ب
‫پس سی باید روی
‫آ و ب قرار بگیره
‫بدم نیست، بلوم
‫خیلی خب، پس از این اطلاعات می‌فهمیم
‫که سی‌ای‌بی یک مثلث قائم الزاویه هست
‫- و این اطلاعات... ‫- هی، این چیـه؟
‫یعنی که سی... اوه
‫من...
‫فکر کردم شاید دوست داشته باشی ‫بزنیـش به دیوار
‫تا اینجا یخورد بیشتر ‫حال اتاق خواب بگیره
‫دوستـش دارم
‫چارلی چاپلین مورد علاقه‌ی منـه
‫می‌دونم
‫واقعاً؟
‫آخه اون مورد علاقه‌ی همه ست، درسته؟
‫باید برگردیم سر درس
‫یه لحظه وایسا
‫اولـش بهم قول دادی خبرا رو بهم بدی
‫یادتـه؟
‫بله که قول دادم
‫بذار ببینـم...
‫درمورد ژان مارک حق با تو بود
از سایمون خوشش میاد
‫شنیدم توی کلاس زیست شناسی ‫داشت به لوک می‌گفت
‫میدونستم. دیگه چی؟
‫بذار فکر کنـم
‫یوت و اگنس هنوز دارن سر
‫تک خوانی اجرای بهاره کل کل می‌کنن
‫- مثل همیشه ‫- مثل همیشه
‫کریستوف هم سر خروپف کردن
‫سر کلاس مادام لوسینـه توی دردسر افتاد
‫اوه! و بلاخره فهمیدن کی اون
‫ماهی ساردین رو گذاشته بوده ‫توی میر موسیو گیلوت
‫- کار... ‫- یوجین بوده
‫هفته پیش بهم گفتی که
‫توی امتحان یهویی که ‫گیلوت گرفته نمره کم آورده
‫تازه، پدرش هم توی کارخونه ‫کنسرو سازی کار می‌کنـه
‫بابا باریکلا
‫ریاضیات ساده‌ست
‫حالا که حرف ریاضیات شد...
‫باشه
‫خیلی خب، پس اگه زاویه ای ‫و زاویه بی
‫متمم باشن
‫- و زاویه ای دو... ‫- جولیان...
‫بازم بابت این ازت ممنونـم
‫خوشحالـم که ازش خوشـت اومده
‫توی شهر، وضعیت
‫تازه داشت بدتر هم میشد
‫وینسنت و بقیه رفیق‌هاش توی مدرسه
‫برای ملحق شدن به ملیس ‫انتخاب شده بودن
‫یعنی نیروی شبه نظامیـه نازی
‫مسلح‌شون کرده بودن و برای گشت زنی ‫به منطقه‌های شهر فرستاده بودنـشون
‫با این دستور که هر رفتار مشکوکی رو ‫گزارش کنن
‫همینطور که گروه‌های مقاوت
‫در گوشه و کنار فرانسه ‫درحال شکل گیری هستند
‫آلمان اخطار داده است که هر نوع تلاش
‫برای تضعیف تصرف را ‫سرکوب خواهد کرد
‫جولیان...
‫اگه کسی سراغـم رو گرفت
‫خودت می‌دونی چی بگی
‫توی حومه شهر، برتری داریم
‫بهترین مسیرها برای کمین رو می‌شناسیم
‫رابطـم توی تولوز میگه
‫دارن برامون مهمات بیشتری می‌فرستن
‫اما چند روز دیگه طول می‌کشه
‫نه، باید زودتر باشه
‫جواب منفیـه
‫زیرزمین فقط مختص اونایی هست
‫که حاضرن بخاطر آزادی جون بدن
‫بخاطر این نمی‌خواستم ببینمـت
‫پس چی؟
‫به کمکـت احتیاج دارم
‫مطمئنـی که می‌تونی به این ‫مرد اعتماد کنـی؟
‫خوش بینـم
‫گفت چند روزی طول می‌کشـه که اون زنـه
‫که می‌ناستـش، مدارک شناسایی ‫رو جعل کنـه
‫اما وقتی به دست‌مون برسن
‫جورج ترتیب بردنـت به یک
‫صومعه توی لِموستیر رو میده
‫راهبه‌های اونجا مدتـی هست دارن ترتیب
‫رفتن به سوئیس رو میدن
‫سوئیس؟
‫پنج روز توی رشته‌ کوه‌های آلپ ‫پیاده روی داره
‫اما کلـی یهودی رو از این طریق ‫انتقال دادن
‫تنها نیستی
‫راستـش اینجا بیشتر احساس امنیت می‌کنـم
‫اوه عزیزم
‫مطمئن نیستم اینجا جات امن باشه
‫بعد از پیروزیـش در اورلئان
‫جان می‌تونست چارلز هفتم ‫رو قانع کنـه...
‫سعی کرد چارلز هفتم رو قانع کنـه
‫که بهش اجازه بده به ارتش ملحق بشه
‫ارتشی که توسط دوک النسون ‫رهبری می‌شده
‫با هدف بازپس گیریـه
‫پل‌ها در طول رود لوآر
‫با هدف بازپس گیریـه
‫پل‌ها در طول رود لوآر
‫جان بعدش رهبر یک...
‫تاحالا رفتی اونجا؟
‫رود لوآر؟
‫سوئیس
‫تاحالا حتی پاریس هم نرفتم
‫خودتـم می‌دونی که اگه
‫سرعت‌تون رو کم نمی‌کردم ‫خودم هم باهات می‌اومدم
‫واقعاً تاحالا نرفتی پاریس؟
‫تاحالا پام رو از ژنویلیه بیرون نگذاشتم
‫مگر برای رفتن به مدرسه
‫چیـه؟
‫کجا داری میری؟
‫سارا؟
‫خب؟
‫تا اینجا نظرت درمورد پاریس چیـه؟
‫عا...
‫عالیـه
‫یکم جلوتر می‌رسیم به میدان اِتوال
‫می‌بینیـش؟
‫بله؟
‫جولیان. ‫بیا، بشین پشت فرمون.
‫یالا
‫فقط از تخیلـت استفاده کن
‫با چشم ذهنـت تصورش کن...
‫طاق پیروزی
‫یه گذرگاه طاقدار
‫با بیشتر از 50 متر طول هست
‫و اونجا...
‫میدان کنکورد
‫اون کافه‌های دوست داشتنی رو می‌بینی؟
‫گل فروشی‌ها؟
‫جولیان؟
‫واقعاً دلـت می‌خواد بگم آره، نه؟
‫خب اگه تلاشـت رو بکنـی بامزه میشه
‫دنیای حقیقی محدویت‌های خودش رو داره
‫دنیای تخیل بی حد و مرزه
‫بازم تلاش کن
‫داریم توی یک خیابون قدیمی
‫توی منطقه ۶ پاریس رانندگی می‌کنیم
‫حالا داریم می‌پیچیم....
‫در امتداد ساحل رود سن
‫اون پل سن-میشل هست
‫اونجا رو میگم
‫- وایسا، یجورایی دارم می‌بینمـش ‫- جداً؟
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً
‫و اونجا سمت چپ کلیسای نوتردام هست
‫خارق‌العاده نیست؟
‫آره واقعاً
‫به یه چیز خجالت آور اعتراف بکنـم؟
‫هفته‌ای حداقل سه دفعه این کار رو می‌کنـم
‫بهرحال هر روز خدا توی ‫انبار کاه باید یجوری بگذره
‫حواسـت به خانمـه باشه!
‫به همین خاطر، بیخیال برج ایفل می‌شیم
‫نه
‫خواهش می‌کنـم. ‫برج ایفل نه.
‫باشه
‫از اونجا تا سه هفته بعدش
‫خیلی عجیب گذشت
‫زمان به نظر کند می‌گذشت
‫و در عین حال به نظر ‫خیلی سریع می‌گذشت
‫یجورایی زیادی سریع
‫اون پلنگ رو اونجا می‌بینی؟
‫می‌بینی همه خال هاش گرد هستن؟
‫آره
‫بخاطر این هست که توی ‫شرق آفریقا هستیم
‫تو جنوب، خال‌هاشون مربعی هست
‫- داری از خودت در میاری ‫- اصلاً هم اینطور نیست
‫دنگ
‫وایسا، سارا، سارا، ‫اونجا رو می‌بینی؟
‫ می‌بینی‌شون؟ ‫اونا گوره‌خر هستن
‫اوه، چقد قشنگـن
‫اونجا چیـه؟
‫بابت رفتن به سوئیس مضطرب بودم
‫می‌دونستم دلـم برای عصرها ‫با جولیان تنگ میشه
‫انگاری...
‫حتی با اینکه که دنیای بیرون
‫تاریک و تاریک‌تر میشد، ‫ما دنیای خودمون رو ساخته بودیم
‫جورج، منـم
‫اومدم دنبال مدارک
‫داشتن توطئه‌ می‌کردن
‫اینجا چی داریم؟
‫این رو ببین
‫باید یه پیام براشون بذاریم
‫این چیزی هست که سر ‫خائنین میاد
‫بریم
‫عجله کنید!
‫بریم. بریم.
‫واو!
‫مراقب باش!
‫ازشون متنفرم
‫خیلی ازشون متنفرم
‫خیلی متاسفم، جولیان
‫من فقط...
‫باورم نمیشه که مُرده
‫اون پرنده که درموردش ‫بهت گفتم رو یادت هست؟
‫برات کشیدمـش، ‫که توام بتونی ببینیـش
‫همیشه وقتی بهش نیاز دارم میاد
‫برام امید میاره
‫♪ پرنده کوچولو، پرنده کوچولو ♪
‫♪ تا چقد می‌تونی بری بالا؟ ♪
‫♪ به بلندی آسمان ♪
‫♪ تا جایی که آسمان هست ♪
‫♪ پرنده کوچولو، پرنده کوچولو ♪
‫♪ تا کجا رو می‌تونی ببینـی؟ ♪
‫♪ هرچقدر که دلـم بخواد ♪
‫♪ فعلاً ♪
‫♪ من آزادم ♪
‫ممنون
‫برنامه‌ من برای رفتن قاچاقی
‫همراه با جورج، ناپدید شد
‫حمله به سینما فقط آغاز
‫فاز بسیار تاریک‌تری ‫از اشغال بود
‫کشتار آغاز شده بود
‫توجه!
‫آلمان‌ها درست توی ژنویلیه
‫مقرهای جدیدی برپا کرده بودن
‫نازی‌ها همه جا بودن
‫در تمام مسیرهای ورودی و خروجی روستا
‫هیچ راهی وجود نداشت که اون موقع ‫بتونم به سوئیس برسم
‫خانواده بومیر سعی می‌کردن که زندگی من
‫تا حد امکان قابل تحمل بشه
‫ویوین دائم بهم غذا می‌داد
‫لباس تمیز برام می‌آورد
‫و البته، یکی دو ساعتی پیشـم می‌موند
‫اما در حین تابستانی که اومد و رفت
‫بازدیدهای شبانه‌ی جولیان بود ‫که من رو سرپا نگه می‌داشت
‫انبار کاه شده بود تمام دنیای من
‫و جولیان، مرکزش بود
‫لعنتی. بیا.
‫سر یک چیز مهم با هم اشتراک داشتیم
‫هر دو دیده بودیم که مردم قادرن ‫تا چه حدی تنفر بورزن
‫و چقدر مهربان بودن دشواره
‫چون وقتی که مهربانی کردن ‫ممکنـه به قیمت جونـت تموم بشه
‫تبدیل به یک معجزه میشه
‫این میشه همون روشنایی در تاریکی
‫که بابا بهم گفته بود
‫کم کم نگاهـم به جولیان داشت تبدیل ‫به چیزی فراتر از نجات دهنده‌ام
‫یا حتی دوستم میشد
‫اون نور من بود
‫امشب یک سفر خاص داریم مادمازل بلوم
‫چه خوب
‫این دفعه کجا می‌ریم؟
‫خودت می‌بینـی
‫چشمات رو ببند، باشه؟
‫نظرت چیـه امشب از نیویورک دیدن کنیم؟
‫چی؟
‫حتماً
‫باشه پس
‫چشات رو باز کن
‫وای جولیان
‫این خیلی قشنگـه
‫اوه، اون سالن‌های تئاتر رو ببین
‫اون چیـه؟
‫ساختمان امپایر استیتـه
‫تورتو
‫حموم نمیری؟
‫فکر می‌کردم خرچنگ‌ها آب رو دوست دارن
‫موسیو بومیر
‫میشه در دفترم با هم ‫صحبت کنیم؟
‫معلمین و من صحبت‌هایی داشتیم
‫و تصمیم گرفتیم که شما رو در کلاس ‫ریاضایات پیشرفته بذاریم
‫اونجا در کنار بچه‌های بزرگتر از خودت هستی
‫اما فکر می‌کنم اونا هستن که ‫باید تلاش کنن بهت برسن
‫ممنون آقا
‫ممنون از تو جولیان
‫بعد از مدت‌ها این اتفاق ‫باعث شادیم شده
‫حالا می‌تونی برگردی سرکلاس
‫خداحافظ
‫زودتر اومدی
‫همه چی مرتبه؟
‫دفتر طراحیـم!
‫چقد اون موقع‌ها احمق بودم
‫دارم میگم دیگه
‫- چی... ‫- هیش!
‫برو اون پشت و قایم شو
‫هرچی هم شد نیا بیرون. ‫سریع برو.
‫اون داخلـه
‫تورتو؟
‫هی، تورتو
‫چه خبره، تورتو؟
‫اینجا... ‫اینجا چیکار می‌کنـی؟
‫فقط داشتم روی ماشین پدرم کار می‌کردم
‫دیدم که یواشکی از دفتر شبان لوک
‫با یه چیزی اومدی بیرون
‫چی؟
‫خودتو به اون راه نزن، چلاق
‫کتابـم رو جا گذاشته بودم. ‫خب که چی؟
‫- آره، چرت میگی ‫- قسم می‌خورم
‫خواهش می‌کنم، داخل خونه‌ست. ‫الان بهتون نشونـش میدم.
‫- ازم خواستن درستـش کنم ‫- دروغگوی بدی هستی
‫خواهش می‌کنم. نه.
‫چی از شبان لوک دزدیدی؟
‫هیچی. ‫فقط کتابـم رو جا گذاشته بودم.
‫فکر کردی از همه باهوش‌تری، نه؟
‫نه
‫تو رقت انگیز هستی، می‌دونستی؟
‫ضعیف، ناقص، بی مصرف
‫می‌دونی نازی‌ها با آدم‌هایی ‫مثل تو چیکار می‌کنن؟
‫می‌دونی؟
‫مثل یهودی‌ها منقرض‌شون می‌کنن
‫باید یه لطف در حق نژاد بشر بکنم...
‫و همین الان بدبختی‌هات رو تموم کنـم
‫خب دیگه یه درس حسابی گرفت، وینسنت
‫دهنـت رو ببند! ‫هنوز درس نگرفته!
‫به چی نگاه می‌کنی مرتیکه عجیب؟
‫زنده باد انسانیت
‫چی گفتی؟
‫چی...
‫این دیگه چیـه؟
‫خفاش هستن! ‫بیا از اینجا بریم بیرون!
‫چیزی نیست، چیزیت نشده
‫برگرد به زیر شیروانی
‫- ممکنـه برگردن ‫- چیزی نیست
‫- رفتن. تموم شد. ‫- گفتم برگرد به زیر شیروانی!
‫- چی؟ ‫- مگه خری؟ میگم برو!
‫- فقط می‌خواستم... ‫- برام مهم نیست چی می‌خوای
‫قضیه همیشه تو نیستی
‫می‌دونی اگه اینجا پیدات کنن چی میشه؟
‫می‌دونی؟ ‫پدر و مادرم رو دستگیر می‌کنن
‫اعدام‌شون می‌کنن! ‫می‌فهمی؟
‫- فکر نمی‌کردم... ‫- آره معلومـه که نمی‌کردی
‫فقط به فکر خودتی
‫تو هنوز همون بچه‌ی لوس و ننر هستی
‫که پنج سال تمام کنارم می‌نشست
‫و حتی اسمـم رو نمی‌دونست
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم. ‫متاسفم.
‫خواهش می‌کنم
‫جولیان
‫فقط برگرد به زیر شیروانی، سارا. ‫خواهش می‌کنم.
‫چند روزی هست نیومده
‫فقط یخورده زمان نیاز داره ‫که حالـش خوب بشه
‫خیلی از دستـم عصبانی شد
‫همونقدر از خودش هم عصبانی بوده
‫در واقع هیچ وقت نباید دفتر ‫طراحی تو رو برمی‌داشت
‫برای همه‌مون خیلی خطرناک بود
‫بخاطر من این کار رو کرده
‫در دوران تاریک
‫این چیزهای کوچیک، انسانیت رو یادمون می‌اندازن
‫زنده باد انسانیت
‫یک هفته دیگه‌ام گذشت...
‫بعد یه هفته دیگه
‫و بازم جولیان ازم دوری می‌کرد
‫برو دور وسطی
‫بعد بالا و تموم
‫اطراف..
‫تو
‫- میشه درمورد... ‫- ترجیح میدم صحبت نکنیم
‫باشه
‫متنفرم...
‫از اینکه تو اینطوری من رو دیدی ‫متنفرم
‫چطوری؟
‫مثه یه موجود ضعیف
‫یه موجود رقت انگیز بیچاره‌ی ضعیف
‫- جولیان... ‫- می‌دونم باورش سخته
‫اما من یه زمانی خیلی سریع می‌دوئیدم
‫قبل از اینکه فلج اطفال بگیرم، ‫سریع ترین بچه
‫توی کل کلاس بودم
‫و هنوزم یادم هست که اونطوری دویدن
‫چه حسی داشت
‫- قوی بودن رو یادمـه ‫- هنوزم قوی هستی
‫واقعاً هستی
‫تو شجاعی
‫تو شجاع‌ترین آدمی هستی ‫که توی زندگیـم دیدم
‫چرا؟ چون با عصا راه میرم؟
‫یه عصا شجاعـم نمی‌کنـه،
‫فقط کمک می‌کنـه راه برم
‫منظورم این نبود
‫میشه تمومـش کنی لطفاً؟
‫درمورد چیزی که گفتی فکر کردم
‫- که چقدر خودخواهـم ‫- فقط اعصابـم خرد بود
‫- منظوری نداشتـم ‫- حقیقتـه
‫حقیقت اینـه که اگه تو اونـی بودی ‫که نیاز به کمک داشت
‫احتمالاً من کمکـت نمی‌کردم
‫- از کجا می‌دونی ‫- نه، نمی‌کردم
‫و متاسفم
‫اما بهرحال تو سعی کردی که کمکـم کنـی
‫ممکن بود جفت‌مون رو به کشتن بدم
‫احتمالاً
‫باز هم از شجاعتـت بود
‫- باور کن ‫- باشه
‫- ممنون ‫- اینـم از این
‫حالا باید برگردیم سر بازی؟
‫باشه
‫میشه یه چیز دیگه‌ام بگم؟
‫چی؟
‫برنده شدم
‫چه عجب خانم بلاخره یه دست برد
‫اگه من بودم زیاد بهش عادت نمی‌کردم
‫زمستان از راه رسید و همراه باهاش ‫کلـی تغییر بوجود اومد
‫سرباز ها بیشتر و بیشتر شدند
‫جاده اصلی خطرناک‌تر شده بود
‫واسه همین جولیان از یه راه ‫خیلی دورتر به مدرسه می‌رفت
‫تغییرات دیگه‌ای هم بوجود اومدن
‫خیلی سریع دوباره بهار از راه رسید
‫غیرممکن به نظر می‌رسید
‫اما بیش از یک سال بود ‫که پنهان شده بودم
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، سارای عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫حتی یادم نبود که امروزه
‫تولدت مبارک عزیزم
‫این واقعاً شکلاتـه؟
‫ویوین چند ماهی داشت ‫کارت‌های جیره بندی رو
‫بخاطرش کنار می‌گذاشت
‫یه آرزو بکن، بلوم
‫ممنون
‫قشنگـه
‫درستـه، بیایید یکم کیک بخوریم
‫چطوری از جلوی خانواده لافلور ‫ردش کردید؟
‫یکم شیطونـی کردیم...
‫خدا ما رو ببخشـه
‫هفته پیش دندونـم رو کشیدم
‫و دکتر بخاطر دردم بهم پودر خواب داد
‫یکم اضافی آوردم
‫بعد مامان امروز بعد از ظهر
‫ریختشون توی شیرشون
‫از دیوار صدای خروپف‌شون می‌اومد
‫بهم گفته بودن رقص هم ‫تو برنامه هست
‫بله که هست
‫مادام
‫رادیو لندن این برنامه راه
‫قطع می‌کند تا خبر جدید را ‫به حضور شما برسانـد
‫مونته کاسینو توسط متفقین آزاد شد
‫لشکر 1 چتر نجات آلمان
‫نابود شد...
‫بدین ترتیب راه متفقین به ‫رم باز شده است
‫بعدش فرانسه‌ست
‫این یعنی جنگ به زودی تموم میشه
‫اروپای اشغال شده از
‫چنگال هیلتر نجات پیدا خواهد کرد
‫و حالا...
‫رادیو به حالت عالی باز می‌گردد
‫سارا
‫اینجا چیکار می‌کنـی؟
‫حتماً از نیمه شب هم گذشته
‫یه کادوی دیگه برات آوردم
‫یه پیاده روی؟
‫تو خوبی؟
‫آره
‫الان چند ماهه بیرون نبودم...
‫بیا
‫تاحالا شب‌ها نرفته بودم اونجا
‫همیشه داستان‌های گرگ‌های غول پیکر
‫من رو می‌ترسوند
‫اما اون شب...
‫هیچ ترسی احساس نمی‌کردم
‫جنگل مرنوئیت
‫تولدت مبارک
‫یه چیزی..
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم
‫و حس می‌کنم اگه الان بهت نگم
‫دیگه هیچ وقت نمی‌تونم
‫قضیه از این قراره که...
‫اگه واقعاً قراره جنگ به زودی ‫تموم بشه
‫پس وقتی تموم بشه
‫می‌خوام بدونی که در آینده‌ای که
‫برای خودم می‌بینم، من...
‫توام یک بخشی ازش هستی
‫- می‌خواستم بدونم اگه... ‫- آره
‫حتی هنوز سوالـم رو نپرسیدم
‫جواب رو می‌دونم
‫بله
‫زنده باد انسانیت
‫قبلاً از شب‌ می‌ترسیدم
‫اما الان به عنوان زمانی برای گوش کردن
‫به آوای روح دنیا بهش نگاه می‌کنـم
‫که دائم رازهاش رو بهم میگه
‫آوازگونه بهم میگه
‫تو عاشق جولیان هستی
‫منم جواب میدم بله. می‌دونم.
‫من عاشق جولیان هستم
‫واقعی بود
‫عاشقـش بودم
‫به اندازه کافی شجاع نبودم ‫که اونشب بهش اقرار کنم
‫اما تصمیم گرفته بودم که شب بعد ‫انجامش بدم
‫و شاید اون هم در جواب می‌گفت ‫منم دوستت دارم
‫دوستت دارم سارا بلوم
‫جولیان، مدرسه‌ات دیر میشه
‫صبح بخیر مامان
‫یکی کوکـش کوکه
‫چرا که نه؟ خورشید داره می‌درخشه، ‫ناقوس‌های آبی دارن شکوفه می‌زنن
‫ناقوس‌های آبی؟
‫امشب می‌بینمت مامان
‫مطمئن نیستم که چی باعث شد جولیان
‫اون صبح از راه اصلی به مدرسه بره
‫شاید احساس شجاعت می‌کرد
‫شایدم چیزای دیگه توی سرش بود
‫توی صف وایستید خانم
‫کوتاه تر از...
‫هی تو! ‫چلاق!
‫مدارکت رو بده
‫فقط دارم میرم مدرسه، ‫مدرسه اکول لافایت
‫باید ببریمـت
‫وایسا. کیفـم.
‫یالا، تکون بخور. ‫برو داخل.
‫یالا
‫ژان پل
‫پسرت، جولیان
‫چیه؟ چی شده؟
‫پلیس‌ها بردنـش
‫اسمـت سارا هست، درسته؟
‫دختر کوچولوی یهودی که گم شده
‫نه، تکون نخور، تکون نخور، ‫تکون نخور!
‫پس تمام مدت اینجا بودی
‫توی انبار کاه تورتو قایم شده بودی؟
‫اسمـش جولیانـه
‫دستات رو بگیر بالا. ‫بگیرشون بالا!
‫خواهش می‌کنم
‫بچرخ
‫بچرخ!
‫بزدل
‫ایست!
‫کامیون رو نگه دار!
‫داری کجا میری؟
‫- بار رو بررسی کنید ‫- چرا وایسادیم؟
‫ویوین؟ ژان پل؟
‫همونجا که هستی وایسا
‫اگه یه قدم دیگه برداری ‫شلیک می‌کنم
‫باشه، اما خواهش می‌کنم...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من دوست جولیان بومیر هستم
‫از ما چی می‌خوای؟
‫هیچی. فقط باید ویوین رو پیدا کنم
‫خواهش می‌کنم
‫- مجبورم نکن شلیک کنم ‫- همونجا وایسا
‫سارا؟
‫خاخام برانشتاین؟
‫برانشتاین، این دختر رو می‌شناسی؟
‫این سارا بلومـه
‫خانواده‌اش پایین خیابون‌مون زندگی می‌کردن
‫متوجه نمیشم
‫لافلور خواهش می‌کنم
‫اسلحه رو بگیر پایین
‫سارا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانواده بومیر من رو توی انبار کاه ‫قایم کرده بودن
‫فکر می‌کردن که شما ‫مخبرین نازی‌ها هستید
‫سارا، خانواده لافلور تقریباً دو سال
‫ما رو توی زیر شیروانی قایم کرده بودن
‫امروز ارتش یهود
‫داره ما رو قاچاقی رد می‌کنـه
‫تو باید باهامون بیای
‫نه، نمی‌تونم. ‫باید ویوین رو پیدا کنم.
‫جولیان دستگیر شده
‫بهتون که گفتم
‫امروز دستگیری‌ای نداشتیم
‫داری دروغ میگی
‫نه، فقط اعصابـش بهم ریخته
‫- اون.. ‫- متاسفم
‫چیزی نیست
‫مادام. مادام.
‫من پسر شما رو می‌شناسم
‫امروز صبح بردنـش
‫همراه با چندتا از ‫بیمارهای بیمارستان
‫گذاشتنـش پشت یه کامیون
‫دارن میرن به سمت اردوگاه زندانیان
‫توی کوهستان‌ها
‫هنوزم می‌تونید نجاتـش بدید
‫در ازای پول خوب
‫ای پسر بیچاره
‫برانشتاین، ما خیلی وقت نداریم
‫پایین پله‌ها منتظره
‫تا وقتی که خانواده بومیر ‫برگردن از دختره مراقبت می‌کنیم
‫موفق باشی دوست قدیمی من
‫وقتی به اورشلیم رسیدید ‫برامون نامه بنویسید
‫خدا مهربانی تو رو یادش می‌مونـه
‫ویوینـه
‫ویوین!
‫- سارا! ‫- ویوین!
‫چیزی نیست
‫خانواده لافلور داشتن خانواده برانشتاین ‫رو پنهان می‌کردن
‫باید بریم
‫چقد پول لازم دارید؟
‫خیلی بیشتر از چیزی که داریم
‫با ماشین من می‌ریم
‫سارا، باید بری بالا توی زیر شیرونی
‫بریم
‫همه بیان بیرون!
‫یالا! ‫همه بیان بیرون!
‫بیرون! ‫یالا!
‫- بیرون ‫- چه خبره؟
‫این جاده بسته است واسه همین ‫از یه مسیر دیگه می‌رید
‫خودتو آماده پیاده‌روی کن
‫یالا! بیرون! ‫سریع!
‫- همه بیان بیرون! ‫- تکون بخورید!
‫- بیرون! یالا! تکون بخور! ‫- سریع
‫بیرون، همه، سریع. ‫دنبالـش برید
‫برید!
‫- خودشه ‫- برید
‫ما نه نفریم، اونا سه نفر
‫به بقیه بگو
‫یالا، سریع‌تر
‫خواهش می‌کنم
‫پسر من توی اون کامیونـه
‫خواهش می‌کنم
‫دیگه نیست. ‫بقیه راه رو پیاده میرن
‫نه، نه، نه، نه
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، من پول دارم
‫پول در ازای آزادیـش
‫بیایید
‫♪ پرنده کوچولو ♪
‫♪ تا چقد می‌تونی بری بالا؟ ♪
‫♪ به بلندی آسمان ♪
‫♪ تا جایی که آسمان هست ♪
‫برو
‫♪ پرنده کوچولو ♪
‫♪ چقدر سریع می‌تونی بری ♪
‫♪ به تندی یک کلاغ ♪
‫♪ به تندی یک کبوتر ♪
‫بدوید!
‫دارن فرار می‌کنن!
‫♪ پرنده کوچولو ♪
‫- ♪ تا کجا رو می‌تونی... ♪ ‫- نه! نه!
‫♪ ببینـی ♪
‫♪ تا هرجا که ♪
‫نه!
‫♪ دلـم بخواد ♪
‫♪ فعلاً من آزادم ♪
‫نه!
‫جولیان!
‫- ویوین! ‫- همین حالا برش گردون توی ماشین
‫برش گردون وگرنه شلیک می‌کنم
‫نه، نه، نه! ‫خواهش می‌کنم، نه، نه
‫خواهش می‌کنم
‫ویوین
‫برگرد به ماشین
‫خواهش می‌کنم. ‫می‌ریم.
‫سریع، سریع، سریع
‫وقتی که سربازها از اونجا دور شدن
‫جولیان!
‫خانواده بومیر برگشتن به جنگل
‫تمام اون شب و کلی از روزهای بعدش رو
‫به دنبال جولیان گشتن
‫جولیان!
‫به این امید مونده بودن که
‫شاید جولیان فرار کرده باشه
‫جولیان؟
‫اما در عمق وجودشون، ‫بهتر از همه حقیقت رو می‌دونستن
‫بازم هم هرطور شده اندوه بی‌اندازه‌شون ‫رو کنار گذاشتن
‫تا از من مراقب کنـن
‫من تا آخر جنگ پیش اونا موندم
‫البته پنهانی
‫اما نه توی انبار کاه
‫دیگه هیچ وقت نمی‌تونستم ‫پام رو اونجا بگذارم
‫در نهایت با تسلیم شدن
‫دولت نازی
‫در ماه آگست
‫اشغال نازی به پایان رسید
‫آلمانی‌ها از فرانسه بیرون انداخته شدن
‫و وقتی که نیرو‌های متفقین در
‫طاق پیروزی دور هم جمع شدن
‫می‌تونستی صدای خوشحالی ‫تمام جهان رو بشنوی
‫من باز هم پیش خانواده بومیر زندگی کردم
‫که مثل خانواده‌ام شده بودن
‫از برگشت به مدرسه خوشحال بودم
‫اما دیگه هیچی مثل قبل نبود
‫هفته‌ها در گیجی گذشت
‫نمی‌تونستم به تمام اتفاقاتی که ‫برام افتاده بود فکر نکنـم
‫و به جولیان
‫اما یک روزی در اوایل نوامبر...
‫پدرم اومد
‫اون برگشته بود
‫گفت که هنوز هم داره دنبال مامان می‌گرده
‫گفت که اون و یه دکتر دیگه ‫با پنهان شدن توی سردخانه
‫از جمع‌آوری فرار کردن
‫به خانواده بومیر معرفیـش کردم
‫یعنی کسانی که بی اندازه ازشون متشکر بود
‫اون شب بابا منو به گوشه‌ای برد
‫یجورایی می‌دونستم که درمورد مامانـم هست
‫سارا...
‫سعی کرده بود که حقیقت رو بهم نگه
‫اما دیده بود که نمی‌تونـه
‫توضیح داد که توی روز جمع‌آوری...
‫تو!
‫مامان دستگیر شده
‫وایسا! ‫همونجا وایسا!
‫با قطار فرستاده بودنـش به درانسی
‫و از اونجا به
‫اردوگاه کار اجباری آشویتز
‫نمی‌دونست که برای چه مدتی ‫اونجا نگهش داشته بودن
‫فقط می‌دونست که اونجا جایی هست ‫که مامان به کام مرگ رفته
‫فکر می‌کنم که بخشی از من ‫می‌دونست که اون نجات پیدا نکرده
‫درون پرنده سفید، همیشه روحـش رو حس می‌کردم
‫که موقعی‌های که خالی از ‫امید میشدم، بهم امید می‌داد
‫بابا و من برای مدت کوتاهی
‫پیش خانواده بومیر موندیم
‫تا زمانی که یک کار توی ‫یک بیمارستان توی پاریس پیدا کرد
‫شهری که خونه‌ی جدید من شد
‫همیشه من رو جای مادرت بدون
‫دوستـت دارم
‫بارها برای دیدن خانواده بومیر برگشتم
‫تمام زندگیـم
‫و وقتی که با پدربزرگـت ازدواج کردم
‫اونا همراه با بابام اومدن
‫و من رو در راهروی صومعه همراهی کردن
‫تبریک!
‫توی زندگی‌ خیلی چیزا رو فراموش می‌کنـی
‫[آرامگاه ویوین و ژان پل بومیر] ‫اما هرگز مهربانی رو فراموش نمی‌کنـی
‫مثل عشق...
‫همیشه با تو می‌مونـه
‫خب عزیزم، فکر می‌کنم ‫همینجا به پایانـش می‌رسه
‫بهمت ریختـم؟
‫آره، اما به شکل خوبـش
‫حالا فهمیدی چرا لازم بود الان
‫این داستان رو برات تعریف کنـم؟
‫اوه
‫چیزی نیست، من دم می‌کنـم
‫مرسی عزیزم
‫همه او را
‫بخاطر مجموعه آثار به شدت تاثیر گذارش
‫که در تمام موزه‌های دنیا ‫پیدا می‌شوند، می‌شناسند
‫اما امروز...
‫مفتخریم که حاصل یک عمر کار هنری اون را
‫در بخشی که به "کنش گری" در هنر ‫اختصاص داده ایـم، داشته باشیم
‫لطفاً همراه با من
‫سارا بلوم بی همتا را
‫تشویق کنید
‫روز خوبی داشته باشید. ‫ممنون که اومدید.
‫سلام. مرسی.
‫سلام دوستان گلـم
‫باعث افتخارم است که امروز ‫در کنار شما هستم
‫می‌دونید که پیش از این هم ‫سخنرانی‌های این چنینی داشته‌ام
‫ورژن‌های مختلفی را از داستانـم گفته‌ام
‫اما برای بیشتر زندگیـم
‫به شدت ترجیح می‌دادم که اجازه بدم ‫هنرم به جای من صحبت کنـه
‫فکر می‌کنم به همین خاطر هست ‫که هنرمند شدم
‫برای فرار از دردی که باهاش آشنا هستم
‫اما شب گذشته داشتم با
‫نوه جوانـم صحبت می‌کردم
‫و متوجه یک چیزی شدم
‫متوجه شدم...
‫دیگه نمی‌خوام فرار کنم
‫می‌دونید که زندگی من عادی نبوده
‫تنفر عادی نیست
‫ظلم عادی نیست
‫شرمنده
‫عشق عادی است
‫مهربانی عادی است
‫اما تنها دونستـن این کافی نیست
‫باید به اشتراک گذاشته شود
‫باید تمرین شود
‫عذر می‌خوام
‫سلام، آه...
‫فقط می‌خواستم بگم که بابت ‫دیروز متاسفم
‫یخورده باهات تند برخورد کردم
‫یجورایی. دیگه گذشته. ‫چیزی نیست.
‫- بهرحال اسم من جولیان هست ‫- من رهمیا هستم
‫گاهی کوچیک‌ترین حرکات...
‫به کلاب ما ملحق بشید
‫می‌تونه پدید آورنده‌ی بزرگترین ‫تغییرات بشه
‫خب می‌خوام با کلاب ما ‫بیای واشنگتن دی‌سی؟
‫آه، آره
‫آره
‫مارتین لوتر کینگِ به شدت خردمند، ‫جایی گفته
‫تاریکی نمی‌تواند تاریکی را از بین ببرد
‫تنها روشنایی قادر به این کار است
‫این چیزی هست که پدرم هم ‫بهش باور داشت
‫همه ما باید از روشنایی درونمون استفاده کنیم
‫تا نا عدالتی‌های دنیا را از بین ببریم
‫تنها اون موقع‌ست که می‌توانیم ‫مطمئن باشیـم
‫که تاریکی گذشته دوباره تکرار نخواهد شد
‫و اون‌هایی که...
‫اون‌هایی که جانشان رو در راه ‫مبارزه با تاریکی دادند
‫هدفشان داشتن فردایی ‫روشن‌تر بوده است
‫زنده باد انسانیت!
‫« پرنده سفید ادامه‌ای بود بر سرگذشت جولیان در فیلم شگفتی » ‫(Wonder 2017)
‫« پس از تماشای این فیلم، دیدن شگفتی نیز خالی از لطف نخواهد بود »