‫نمی‌خوام خونی بشه.
‫چندین ماه طول می‌کشه ‫تا به مقصد برسه خانم.
‫بهتره تلگراف کنیم.
‫- نباید تلگراف کنیم. ‫- واسه چی؟
‫در اون صورت کل دنیا خبردار می‌شن.
‫این واقعه رو نادیده می‌گیریم.
‫اصلا به کسی چیزی نمی‌گیم.
‫خانم، من باید برم پیش کلانتر.
‫- جیکوب گفت کلانتر رو خبر نکنیم. ‫- خودم می‌دونم چی گفت، ولی...
‫کلانتر و مسئولین قانونی رو خبر نمی‌کنیم.
‫خانم، انجمن دامداران ‫ماهی دو بار جلسه می‌ذارن.
‫وقتی شرکت نکنه، ‫خودشون خبردار می‌شن.
‫من به جاش شرکت می‌کنم.
‫نامه رو پست کن.
‫چشم خانم.
‫حالش رو نپرسیدی.
‫با خودم گفتم اگه بخواین بدونم، ‫خودتون بهم می‌گین.
‫دیشب رو زنده موند.
‫شروع خوبیه.
‫حالا باید رو امشب تمرکز کنیم.
‫امید خیلی خطرناکه خانم.
‫ذهن آدم رو گول می‌زنه ‫تا دنیایی رو که هرگز...
‫محقق نمی‌شه، تصور کنه.
‫بهتره تا دیر نشده، باهاش خداحافظی کنین.
‫این‌طور که پیداست، ‫اصلا به معجزه اعتقاد نداری.
‫اعتقاد دارم خانم.
‫ولی به عمرم ندیدم ‫آرزوی معجزه کسی محقق بشه.
‫همین‌جا بمون. ‫تفنگت دستت باشه.
‫هر غیرخودی‌ای که از این جاده اومد رو...
‫از صحنه روزگار محو کن.
‫چشم جناب.
‫اعضای گروه کجان؟
‫خب، فرستادیمشون برن.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا فهمیدم داره چیکار می‌کنه.
‫خوب خوابید؟
‫تکون نخورد.
‫شانس آوردیم که دکتر میلر رو ‫هوشیار گیر آوردیم،
‫وگرنه این خط صاف...
‫الان عین علامت سوال می‌موند.
‫مادرم خبر داره؟
‫از تبت خوشم نمیاد، ‫ولی دکتر گفت بهت آسپیرین ندیم.
‫برات حموم رو آماده کنم؟
‫من آب میارم.
‫نه، لزومی نداره چیزی حمل کنی.
‫یه دستم سالمه.
‫چرا کسی از اینجای آفریقا تعریف نمی‌کنه؟
‫آخه از وجودش خبر ندارن.
‫ما هم بهشون نمی‌گیم.
‫سلام.
‫تعقیبت کردن؟
‫به ژرف‌دره که رسیدیم، ‫برگشتن.
‫کس دیگه‌ای زنده نموند.
‫باید از ایالت خارج بشیم.
‫جایی نمی‌ریم.
‫بنر، ارتش تشکیل می‌دن‌ها.
‫بذار فکر کنم!
‫خودمون ارتش بزرگ‌تری تشکیل می‌دیم.
‫چطوری؟ سه نفر بیشتر نموندیم.
‫ایالتمون با چی اداره می‌شه؟ ها؟
‫با گاو اداره نمی‌شه. ‫با گوسفند اداره نمی‌شه.
‫با طلا و نقره اداره می‌شه.
‫لزومی نداره ارتش تشکیل بدیم.
‫می‌تونیم ارتش قرض بگیریم.
‫جیک داتون مرده؟
‫مرده جناب.
‫چطوری مرده؟
‫مگه فرقی می‌کنه؟
‫از منظر قانونی فرق می‌کنه.
‫قانون؟ کدوم قانون؟ ‫مگه اینجا قانون داره؟
‫من که شاهد قانون نبودم.
‫الان برادرزاده‌اش مزرعه‌شون رو می‌گردونه؟
‫برادرزاده‌اش هم مرده.
‫کدوم داتون مزرعه‌شون رو می‌گردونه؟
‫زنانشون می‌گردونن.
‫یعنی می‌شه گفت ‫کسی نمی‌گردوندش.
‫تا شش ماه دیگه ‫خودم می‌گردونمش.
‫خب، وقتی بگردونیش، چیکار می‌کنی؟
‫اگه بخواین، حق استخراج مواد معدنیش رو ‫بهتون می‌سپارم.
‫می‌خوام.
‫سر قیمتش صحبت کنیم.
‫شش ماه دیگه ‫سر قیمتش صحبت می‌کنیم.
‫وقتی اداره‌اش رو به دست گرفتی، حرف می‌زنیم.
‫آدم با کشتن پادشاه، ‫پادشاه نمی‌شه.
‫آدمکش محسوب می‌شه.
‫من هم تا حالا نشنیدم آدمکشی ‫جایی رو اداره کنه.
‫بیشترین طلا، نقره و زغال‌سنگ مونتانا...
‫تو کدوم ناحیه است؟
‫تو یلواستونه.
‫پیشنهادم از همین قراره.
‫- مال خودت نیست که پیشنهادش بدی. ‫- می‌تونم تصاحبش کنم.
‫پس واسه چی نمی‌کنی؟
‫خودم دلیلش رو بهت می‌گم:
‫چون پول خریدش رو نداری،
‫افراد لازمه واسه تصاحبش رو هم نداری.
‫خب، دنبال کدومشی؟
‫دنبال پولی یا افراد؟
‫برام فرقی نمی‌کنه.
‫پولش رو بهت می‌دم.
‫خودت افراد لازمه رو پیدا کن.
‫وقتی تصاحبش کردی،
‫هرجا رو خواستم می‌کنم ‫و هزینه‌اش رو هم از قبل دادم.
‫تو هم گوسفندهات رو ‫هرجا خواستی ببر.
‫کوهستان مال خودمه.
‫قبوله.
‫دست بدیم.
‫بنز، از این بابت مطمئن باش:
‫اگه بهم دروغ بگی، ‫اگه ازم دزدی کنی،
‫صرفا خودت رو نمی‌کشم.
‫همسرت رو می‌کشم.
‫پوستش رو زنده زنده می‌کنم...
‫و بچه‌هات رو لای پوستش دفن می‌کنم.
‫فهمیدم.
‫طرف ارتش لازم داره. ‫پولش رو بهش بده.
‫بیاین.
‫نشان بعضی از این گاوها فرق می‌کنه.
‫فقط گاوهای یلواستون رو می‌دزدیم؟
‫همه‌شون رو می‌دزدیم.
‫باشه پس. برین!
‫کجاست؟
‫طبقه بالاست.
‫من رو ببر پیشش.
‫وای.
‫چه آزمون سختی رو پشت سر گذاشتی.
‫دکترش گفت می‌تونه سفر کنه یا نه؟
‫حرفی از سفر نزد، ‫ولی گمون کنم...
‫می‌گم خودرو بیارن.
‫می‌برمت لیوینگ‌استون، ‫بعدش هم سوار قطار می‌شیم.
‫قطار واسه چی؟ ‫با قطار کجا برم؟
‫برمی‌گردی سمت شرق ‫که بری بیمارستان.
‫اینجا که نمی‌شه بهبود یافت.
‫اینجا اصلا جای موندن نیست.
‫پس عروسی چی می‌شه؟
‫کدوم عروسی؟
‫عروسی خودم.
‫وقتی پدرت رو کشتن،
‫عروسیت رو هم لغو کردن عزیز دلم.
‫پیشنهاد می‌کنم اگه هنوز می‌خوای...
‫باهاش ازدواج کنی، ‫وسایلت رو جمع کنی.
‫من که دیگه دلیلی ندارم ‫تو این منطقه لامذهب زندگی کنم.
‫احترامتون واجبه خانم استرافورد، ‫ولی من که با شما ازدواج نمی‌کنم.
‫جک.
‫خودم نوه برادرشوهرم رو ادب می‌کنم، ‫خیلی ممنون.
‫شوهرم کجاست؟
‫تو سردخونه است. ‫می‌برمت اونجا.
‫خودم پیداش می‌کنم.
‫خب، ظاهرا کلی حرف دارین.
‫اگه خودت بخوای، ‫اینجا دیگه خونه خودته.
‫می‌خوام.
‫دختره می‌خواد بمونه،
‫با نوه برادرشوهرم ازدواج کنه ‫و همین‌جا زندگی کنه.
‫اجازه نمی‌دم.
‫تصمیمش با تو نیست.
‫ماشین می‌فرستم دنبالش.
‫دم دروازه می‌گیم برگرده.
‫دختر خودمه.
‫شما اصلا حق ندارین سرنوشتش رو رقم بزنین!
‫حقش چنین کاری فقط با خودمه!
‫خودش می‌تونه بره، ولی تو نمی‌تونی ببریش.
‫اینجا مزرعه استرافورد نیست،
‫اینجا یلواستونه.
‫تو هم اینجا حقی نداری.
‫خب، فاجعه دیگه‌ای هم رخ داد.
‫گاوهای چراگاه شرقیمون نیستن.
‫نیستن؟
‫ردپای اسب‌هایی رو به سمت شرق پیدا کردیم.
‫دارن می‌برنشون وایومینگ...
‫و تا شب سوار قطارشون می‌کنن.
‫باید کل پسرها رو ببرم.
‫چک، وایستا.
‫همون‌جا وایستا ببینم!
‫وسط مزرعه بهمون حمله می‌کنن، ‫الان هم گاوهامون رو دزدیدن؟
‫اگه خودمون بهشون حمله نکنیم، ‫بهمون حمله می‌کنن.
‫باید یه لحظه فکر کنم.
‫- یه لحظه فرصت نداریم. ‫- باید یه لحظه فکر کنم.
‫به نظرم حق دارم فکر کنم، موافق نیستی؟
‫تکون نخور.
‫اگه خودت بودی، چیکار می‌کردی؟
‫وای... راهنماییم کن مریم مقدس. ‫راهنماییم کن.
‫سارقان گاوهامون رو دزدیدن، ‫ولی ما ضعیفیم.
‫رهبری نداریم.
‫خودت رهبرمون باش.
‫نمی‌ارزه به خاطر گاوهامون ‫کس دیگه‌ای جون بده.
‫اگه از دستشون بدیم، خیلی بد می‌شه؟
‫فقط اگه کس دیگه‌ای جون بده، ‫خیلی بد می‌شه.
‫تا اسپنسر نرسیده اینجا...
‫مبارزه نمی‌کنیم.
‫بذار گاوهامون رو ببرن.
‫کلا ازت قطع امید کرده بودم.
‫به این راحتی‌ها از دستم خلاص نمی‌شی.
‫بهت اجازه نمی‌دم بمیری.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫نمی‌میرم.
‫بیش از حد کله‌شقم.
‫زین رو بیار پیشم.
‫- حرکت می‌کنیم. ‫- فرصت زیادی نداریم.
‫می‌ذاریم گاوهامون رو ببرن.
‫به ریسکش نمی‌ارزه.
‫ای بابا! ‫نصف گله‌مون رو بردن!
‫تصمیمش با شما نیست.
‫می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫گوساله‌ها رو از شیر می‌گیریم،
‫مامان‌هاشون رو می‌فروشیم.
‫گاوهای نر و گاوهای ماده‌ای...
‫که تا حالا زیاد نزاییدن رو...
‫وقتی سیصد و بیست کیلو شدن...
‫این‌جوری بانک رو ردیف می‌کنیم.
‫کریتون دست‌بردار نیست.
‫وقتی تو جلسه دامداران شرکت نکنین،
‫همه‌شون حمله‌ور می‌شن.
‫کارا رو بفرست.
‫می‌گه رفتم وایومینگ...
‫که سارقان رو گیر بندازم.
‫بذاریم یه مدت نگران ‫این مسئله باشن.
‫بهش می‌گم.
‫به اسپنسر خبر دادین؟
‫ممکنه یه سال طول بکشه ‫تا برگرده اینجا جیک.
‫پس باید یه سال دوام بیاریم.
‫من نمی‌خوام امیدوار باشم.
‫نمی‌خوام.
‫خودت احیاش کردی.
‫اعتقاد پیدا می‌کنم.
‫به کارت اعتماد می‌کنم.
‫خانم داتون؟
‫هر دعایی، سه جواب بیشتر نداره:
‫«باشه»، «هنوز زوده»...
‫و «خودم برنامه دیگه‌ای برات ریختم».
‫سخت‌ترین مشکل بشر ‫اعتماد کردن...
‫به «هنوز زوده» ‫یا «برنامه دیگه‌ای»...
‫و اجتناب از امید احمقانه است.
‫به درگاه هیچ و پوچ دعا می‌کنه ‫آرزوی بی‌جوابش محقق بشه.
‫امید یعنی آدم اختیار رو کنار بذاره، ‫به سرنوشت دل ببنده...
‫و به دست باد بسپاردش.
‫خانواده من امیدوار نیستن.
‫این‌قدر در راه باورهامون ‫مبارزه می‌کنیم تا یا محقق بشن،
‫یا در همین حین نابود بشیم.
‫دوران تعقیب بوفالوها تو مرغزار...
‫و سوزوندن مدفوعشون ‫واسه گرما و آشپزی تموم شده.
‫زمستون مملو از گرسنگی و عذاب ‫هم به اتمام رسیده.
‫رسیدگی به روزی خداوند ‫رستگاریتون رو به ارمغان میاره.
‫پایه و اساس استقلال از همین قراره.
‫خودتون غذاتون رو تأمین می‌کنین...
‫و دیگه بی‌هدف به امید ‫یافتن غذا ول نمی‌چرخین.
‫امان از دستت دختر.
‫این‌جوری غذا رو از ساقه می‌گنده.
‫تیغش اذیت می‌کنه.
‫حضرت عیسی تاجی تیغ‌دار سرش کرده بود، ‫ولی اصلا شکایت نکرد.
‫من که حضرت عیسی نیستم.
‫نه‌خیر، نیستی.
‫میوه‌های وسطش رو جا نذار.
‫وسطش رو جا نذار.
‫این‌قدر نگران تیغش نباش، ‫نگران خودت باش.
‫آخ!
‫روح وحشیت به کشتنت می‌ده دختر.
‫تو وحشی هستی.
‫وحشی‌ای.
‫یادآور زشتی از طرز زندگی همنوعانت...
‫به دور از سایه خدایی.
‫عین گله گرگ‌ها می‌موندین، ‫تو هم باید عین گرگ‌ها...
‫سگ بشی،
‫وگرنه نیست و نابود می‌شی.
‫دارم سعی می‌کنم از دست...
‫شنیع‌ترین دشمن دنیا که خودت باشی ‫نجاتت بدم فرزندم.
‫بدترین دشمنت خودتی.
‫باید تطهیر بشی فرزندم.
‫باید با خون استحمام کنی ‫که نجات پیدا کنی.
‫ولی باید خودت هم بخوای.
‫باید بخوای نجات پیدا کنی.
‫می‌خوای؟
‫من هیچی ازتون نمی‌خوام.
‫می‌خوای نجات پیدا کنی؟
‫نه‌خیر، نمی‌خوام.
‫شیطان تو وجودش رسوخ کرده!
‫عه، جای نگرانی نیست. ‫باز هم دارم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب چی؟
‫نجاتم بدین.
‫و شاهد نزول فرشته‌ای از بهشت بودم...
‫ابلیس پدیدار گشت...
‫و به گودالی بی‌پایان تبعید شد،
‫دهانش دوخته شد ‫و مانعی سد راهش قرار گرفت.
‫سنگی بر حوضچه‌ای مملو از آتش انداخت...
‫که هم آن موجود وحشی ‫و هم پیامبر دروغین...
‫تا ابد و شبانه‌روزی...
‫عذاب بکشند...
‫هوشیار و شاهد باش،
‫چرا که دشمنت، شیطان، ‫شیری سرگردان است...
‫هر آن که گناه کند، ‫خود شیطان است،
‫چرا که شیطان از آغاز گناه کرده بود...
‫... دلت را پاک ساز.
‫بنده خداوند شو، ‫وسوسه شیطان را رد کن...
‫تا از تو دوری کند.
‫داری می‌ری؟
‫باهام بیا.
‫پیدامون می‌کنن...
‫و زندانیمون می‌کنن.
‫کدوم قانونی حکم کرده ‫که یا باید خادم باشیم،
‫یا کتک بخوریم؟
‫[کتاب مقدس]
‫کتاب مقدست رو برمی‌دارم.
‫خواهر مری تا جون دارم، کتکم می‌زنه.
‫نه‌خیر، نمی‌زنه.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم خونه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫جنگ راه می‌اندازم.
‫بفهم که زبان من همینه.
‫بفهم که زبان این سرزمین همینه.
‫بفهم که من خود این سرزمینم.
‫بفهم که همین سرزمین ‫داره تو رو می‌کشه...
‫من خود این سرزمینم ‫و دارم می‌کشمت.
‫حالا که این‌قدر خط‌کشه رو دوست داری،
‫جاش تا ابد روت می‌مونه.
‫[شهرداری]
‫راست می‌گن؟
‫نمی‌دونم راست می‌گن یا نه... ‫الان می‌فهمم.
‫زود باش ببین چه خبره.
‫همسرش اومده.
‫تنها اومده؟
‫یه مشت گاوچرون هم اومدن.
‫ولی جیک، جان یا جوانه نیومدن؟
‫نه.
‫اومد.
‫سلام خانم.
‫جیکوب کجاست؟
‫همین مسئله رو مطرح می‌کنم.
‫گاودزدان که تو مونتانا ‫از خشکسالی...
‫یا آفت ملخ هم بدترن،
‫به مزرعه ما هم حمله کردن.
‫واسه همین، شوهرم رفته وایومینگ...
‫که دنبال گاوهامون بگرده،
‫خیلی‌هاشون هم مال ‫باقی اعضای...
‫این انجمن هستن: ‫از جمله شما آقای بروستر...
‫و شما آقای هوبرن.
‫مال شما هم هستن آقای گرانت.
‫ظاهرا این سارقان قاتل هم هستن...
‫و باب استرافورد رو بی‌سلاح کشتن.
‫دستگیرشون کنین!
‫باید پاسخی قاطع،
‫اما قانونی بدیم.
‫خلاف خلاف میاره.
‫وقتشه که به این سازمان ‫اختیار دستگیری بدن...
‫و حوزه استحفاظیش کل ایالت رو شامل بشه.
‫باید بهش اختیار صدور مجوز...
‫و مجازات متخلفانی ‫که قول‌نامه‌ها رو رعایت نکرده...
‫و دام می‌دزدن، بده.
‫واسه همین از فرماندار درخواست کردیم.
‫من از طرف شوهرم ‫از اعضای این انجمن می‌خوام...
‫در راستای تشکیل چنین پلیسی ‫طبق درخواست...
‫شوهرم از فرماندار...
‫رأی‌گیری کنن.
‫ازتون می‌خوام در راستای تشکیل...
‫پلیسی تحت نظر ایالت جهت...
‫مجازات چنین مجرمینی رأی‌گیری کنین.
‫موافقین بگن «موافقم».
‫شما که حق ندارین از اعضا...
‫بخواین رأی‌گیری کنن.
‫- آره. ‫- درسته.
‫کمیسر همین انجمن اختیارش رو...
‫به طور کتبی بهم داده و امضا کرده.
‫شهادت می‌دین که امضای جیکوب داتونه؟
‫می‌دم.
‫موافقین بگن «موافقم».
‫موافقم!
‫مخالفین اعلام کنن.
‫نه.
‫موافقین بیشتر بودن. ‫پیشنهادمون تأیید شد.
‫حقوق و مایحتاج افسران مربوطه...
‫سالانه بیست و هفت دلار افزایش پیدا می‌کنه.
‫جلسه به اتمام رسید، ‫جلسه بعدی یه ماه دیگه است.
‫نه، دو هفته دیگه است.
‫گفتم یه ماه دیگه است.
‫جلسه به اتمام رسید.
‫ممنون آقایون.
‫[شهرداری]
‫دروغ می‌گی.
‫عین سگ دروغ می‌گی زن.
‫همون‌جا می‌کشمت‌ها.
‫- دروغ می‌گم؟ ‫- آره.
‫می‌خوای ثابت کنی؟ ‫می‌خوای برگردیم تو...
‫که راستش رو به کلانتر بگی؟
‫نرفته وایومینگ.
‫هیچ‌جایی نرفته.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫از کجا می‌دونی کجاست؟
‫هیچ بانکی نمی‌ذاره ‫زن جماعت یادداشت بیاره.
‫دولتی هم واسه زن جماعت ‫قول‌نامه نمی‌کنه.
‫بازیت زیاد طول نمی‌کشه.
‫بازیم که تموم بشه، ‫کار خودت هم تمومه.
‫مرد جماعت با گلوله ‫و طناب بقیه رو می‌کشه،
‫یعنی سریع می‌کشن.
‫الان دیگه داری با من می‌جنگی.
‫من خیلی آروم‌تر می‌کشم.
‫ارتش مناسبی واسه این جنگ ندارین.
‫پولش رو هم ندارین.
‫من جفتش رو دارم.
‫بی‌صبرانه مشتاقم ‫با برادرزاده شوهرم آشنا بشی.
‫قبلا دیدمش.
‫پسره اصلا عددی نیست.
‫اون یکی رو نمی‌گم.
‫اسپنسر...
‫این‌ها چی‌ان؟
‫کارا داتون.
‫یادت رفته مسئله‌ای رو بهم بگی؟
‫زن‌عمومه.
‫واسه چی نمی‌خونیشون؟
‫توضیحش دشواره.
‫سعی کن توضیح بدی.
‫جنگ زندگی نیست.
‫جنگ...
‫اگه می‌شد جنون رو لمس کرد، ‫جنگ همون شکلیه.
‫آدم با خوندن نامه، ‫یه دقیقه از اون جهنم خارج می‌شه.
‫ولی عین شمشیری دولبه است.
‫دلتنگی واسه خونه و خیال‌پردازی ‫سربازان بیشتری رو به کشتن داده.
‫اگه آدم مشتاق نامه باشه،
‫تو جنگ تیر می‌خوره.
‫این‌قدر واسه جان‌باخته‌ها ‫نامه می‌فرستادن...
‫که جمعشون می‌کردیم ‫و باهاشون اثاثیه می‌ساختیم.
‫به نظرم چون نخوندمشون، زنده موندم.
‫بعدش جنگ تموم شد ‫و اندازه دو سال نامه رو دستم موند.
‫بعدش عذاب وجدان گرفتم.
‫الان نمی‌دونم چه حسی دارم. اکـ...
‫اکثر اوقات سعی می‌کنم ‫عذاب وجدان نداشته باشم.
‫بعدش با تو آشنا شدم.
‫باید مسئله‌ای رو راجع به خودم بهت بگم.
‫من عاشق خیلی حسودی‌ام.
‫نمی‌ذارم احساسات بدت ‫تو رو باهام سهیم بشن.
‫واسه همین باید پیداشون کنیم...
‫و از شرشون خلاص بشیم.
‫«سلام اسپنسر عزیزتر از جانم،»
‫«اخبار حمله بهاره آلمان...»
‫«به روستای کوچکمون تو مونتانا رسیده...»
‫«و روایاتش وحشتناکه...»
‫«جیکوب بهم می‌گه ‫افراد زیادی از ارتش آلمان...»
‫«به لشکرتون حمله کردن ‫و گروهان شما...»
‫«مفتخر شد دورشون بزنه...»
‫«روایاتی از ماشین‌هایی وحشتناک خوندم...»
‫«که چرخ‌هاشون زنجیریه ‫و توپ‌هاشون می‌چرخن...»
‫«خوندم هواپیماهاشون بمب و سلاح دارن ‫و خواب رو ازم گرفتن.»
‫«سرتیپمون از شجاعتت نوشته.»
‫«از اراده راسخت نوشته.»
‫«من به یاد جوانی می‌افتم...»
‫«که ترجیح می‌داد جای جمع کردن گاوها، ‫دنبالشون کنه...»
‫«و اون‌قدر با اسب‌ها سواری می‌کرد ‫که دیگه به درد کار نمی‌خوردن.»
‫«با تمام وجود منتظرم اون پسر برگرده...»
‫«و دعا می‌کنم همچنان زیبا لبخند بزنی.»
‫«لبخندت سپیده‌دم زندگیمه ‫و با تمام وجود دلتنگشم.»
‫«به تک‌تک خاطراتت چنگ می‌زنم...»
‫«و منتظرم بیای خونه...»
‫«تا بی‌شمار خاطره دیگه رقم بزنیم. ‫از طرف کارا.»
‫ببخشید، نمی...
‫اشتباه کردیم. ‫ببخشید.
‫ادامه بده.
‫بعدی رو بخون.
‫خیلی‌خب.
‫«اما داغون شده بود، ‫ولی جان صبح تا شب...»
‫«کنارش موند تا بالاخره ‫جرئت کرد باز هم رنگ آفتاب رو ببینه.»
‫«سنش از باردار شدن گذشته.»
‫«خدا می‌خواست یه بچه داشته باشه.»
‫«ولی چه بچه خاصیه.»
‫«دختر دوست‌داشتنی‌ایه، ‫چشم بزرگی داره،»
‫«موهاش به رنگ کاهه...»
‫«و جک رو به هر سازش می‌رقصونه.»
‫«تماشای قربون صدقه رفتنشون ‫سرگرمی جدیدمه.»
‫«کلا بی‌خیال بافتنی شدم...»
‫«و حواسم رو جمع اون‌ها کردم.»
‫اسپنسر.
‫چیه؟
‫باید بخونیش.
‫فردا می‌خونم.
‫بخونش.
‫خودت باید بخونیش.
‫خودت بخونش.
‫«سلام اسپنسر،»
‫«برادرت رو کشتن.»
‫«گمون کنم تا این نامه به دستت برسه،»
‫«عموت رو هم کشته باشن.»
‫«برادرزاده‌ات مجروح شده...»
‫«این مزرعه و میراثت به خطر افتاده.»
‫«جنگ به جون این مزرعه ‫و خانواده‌ات افتاده.»
‫«باید جنگ درون خودت رو فعلا متوقف کنی.»
‫«باید بیای خونه و تو این جنگ شرکت کنی.»
‫تاریخش کیه؟
‫تاریخش؟
‫تاریخ نامه رو می‌گم. ‫کی نوشته بودش؟
‫سه ماه پیش.