‫این لباس‌ها مال پسرم بود.
‫گمونم اندازه‌ات باشه.
‫باید اسم پسرونه روت بذاریم.
‫«هنک پسر» چطوره؟
‫اسامی سفیدپوست‌ها همین‌جوریه دیگه.
‫انقدر از اسم خودشون خوششون میاد، ‫که روی پسرشون هم می‌ذارن.
‫بعد پسرشون همون اسم رو ‫روی پسر خودش می‌ذاره.
‫بعد مدتی اسمشون تبدیل به عدد می‌شه.
‫پسوند «سوم» یا «چهارم» می‌ذارن کنارش.
‫واقعاً حرکت بی‌معنی‌ایه.
‫نظرت درمورد جو چیه؟
‫برام فرقی نداره.
‫پس اسمت شد جو.
‫الآن پسرت کجاست؟
‫مشغول آوردن گله‌ی دیگه‌مونه.
‫زودی برمی‌گرده.
‫بعد می‌فرستیش دنبال پدرم؟
‫بعد که بهش غذا می‌دم.
‫بعدشم کمی می‌خوابه.
‫بعدش تازه می‌فرستمش سراغ پدرت.
‫باقی متعلقات اون مدرسه باید سوزونده بشه.
‫گمون نکنم درست باشه این رو بسوزونیم.
‫من مدتی توی زندانشون اسیر بودم.
‫هر روز برامون آیه‌ای از کتاب مقدس می‌خوندن.
‫تا اینکه مجبورمون کردن به زور ‫کل کتاب مقدس رو بخونیم.
‫منم مدتی توی اون زندان بودم.
‫اونقدری بودم که دو بار این کتاب رو خوندم.
‫پروردگار اون‌ها موقع خشم و غضب، ‫شهرها رو به نمکزار تبدیل می‌کنه،
‫به آتیش می‌کشه و سیل رو ‫روانه‌ی جلگه‌هاشون می‌کنه.
‫می‌ترسم اگه این رو آتیش بزنیم ‫خودمون تبدیل به نمک بشیم.
‫شما ایساچه فلک‌قطره‌اید؟
‫خودم هستم.
‫نوه‌ی شما تیونا فلک‌قطره‌ست؟
‫از مدرسه‌ی بومیان آمریکایی توی ایالات؟
‫بله.
‫حکم جلب ایشون رو دارم.
‫لطفاً برید کنار.
‫یعنی کشته شده؟
‫گفتم کسی رو کشته.
‫دو معلم رو توی مدرسه کشته. ‫حالا برو کنار.
‫نوه‌ی من؟ حرفتون منطقی نیست.
‫واسه چی اومدید اینجا؟ چی کار می‌کنید؟
‫اون پشت انباری دیدم، بررسی‌ش کن. ‫خیمه رو هم بررسی کن.
‫پناه دادن به فراریان جرم محسوب می‌شه.
‫منظورتون از فراری چیه؟
‫از خونه‌ی من برید بیرون!
‫توی خیمه رو گشتم و...
‫اینجا چی شد؟
‫بهم حمله کرد.
‫منم هلش دادم عقب.
‫لابد سرش خورده به لبه‌ی اجاق.
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫تو که خودت اینجا شاهد بودی.
‫نبودی؟
‫چرا. آره، بهت حمله کرد.
‫بریم بگردیم دنبالش.
‫الکس!
‫دارم میام!
‫این چقدر می‌تونه روی آب بمونه؟
‫نمی‌دونم.
‫زیادم مهم نیست.
‫بدون آب و سایه یک روزم ‫نمی‌تونیم دووم بیاریم.
‫باید برگردم اون پایین.
‫واسه چی؟
‫چندتا چیز لازم داریم.
‫گوش کن، تو بمون اینجا.
‫البته حرفم کمی مسخره بود.
‫منظورم این بود وسط بدنه قایق بمون.
‫سمت لبه‌هاش نرو.
‫وسطش می‌مونم.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- به نفعته زود بیای.
‫الکس!
‫جریان آب داره دورمون می‌کنه.
‫اگه الآن برنگردیم سمتش می‌میریم.
‫فهمیدی؟
‫زودباش!
‫ادامه بده!
‫تا جایی که می‌تونی زور بزن.
‫همینه! ادامه بده!
‫زودباش!
‫بیا اینجا. بیا، زودباش.
‫پیش میاد حماقت کنی دیگه.
‫خودم می‌دونم، لطف کردی گفتی.
‫نباید این‌جوری بمیرم.
‫چون قرار نیست بمیری. ‫من رو نگاه کن.
‫نمی‌شه امیدی بهش داشت.
‫می‌شه داشت؟
‫دروغ نگم کمی باید به شانس متکی باشیم.
‫ظاهراً که شانسمون ته کشیده.
‫شاید الآن چنین فکری کنی،
‫ولی اینکه روی این قایق نشستی، ‫خوش‌شانس‌ترین آدم جهانی...
‫که توی این شرایطی.
‫قبل اینکه بزنیم به دریا ‫با کشتی‌ای هماهنگ کرده بودم.
‫می‌دونن ما کجاییم، خب؟
‫می‌خوای به چیزی امیدوار باشی؟
‫میام پیشتون.
‫خوشحالم می‌بینم راه می‌ری.
‫باز خوبه یک نفر از راه رفتنم خوشحال شده.
‫خودم که خوشحال نشدم.
‫آروم و قرار نداری؟
‫تخت‌خواب لعنتی کل ‫رمق و توانم رو ازم کشید بیرون.
‫خیلی وقت بود استراحت می‌کردی.
‫انقدر دراز کشیدم که دیگه ‫می‌خوام ایستاده بخوابم.
‫اگه یاد گرفتی چطوری می‌شه خوابید، ‫بد نیست به منم یاد بدی.
‫اسپنسر داره میاد خونه.
‫از کجا؟
‫کارا آخرین نامه رو بهش توی آفریقا فرستاد.
‫انگاری که خیلی طول می‌کشه برسه.
‫شیش الی هشت هفته که توی کشتیه، ‫یک هفته هم با قطار باید بیاد.
‫بعد می‌ریم سراغ اون عوضی ها.
‫خیلی بی‌سروصدا پرس و جو کن،
‫ببین کی می‌خواد جزو نیرو باشه.
‫نصف گاوچرون‌های این اطراف ‫عازم کالیفرنیا شدن.
‫اون دسته ترسو رفتن کالیفرنیا.
‫دلیرهامون هنوز اینجان. بگرد دنبالشون.
‫می‌خوای اسبی برات زین کنم؟
‫نه، امروز هوس کردم پیاده‌روی کنم.
‫که ببینم بخیه‌هام باز می‌شن یا نه.
‫بفرما بشین اسپر.
‫در حال حاضر شاغل هستی؟
‫چی گفتید خانم؟
‫یعنی کار و بار داری؟
‫کار من فصل بهار شروع می‌شه.
‫بعد آب شدن برف‌ها.
‫توی کدوم زمین؟
‫خانم، چرا براتون سواله که ‫من کجا کار می‌کنم؟
‫چون داری برای جایگاه ‫نمایندگی دامداری اقدام می‌کنیم.
‫منطقیه که موقع تصمیم‌گیری سر این موضوع،
‫پیشینه شغلی شما رو لحاظ کنیم.
‫مسئول این مصاحبه کیه؟
‫خودمم.
‫آخه زن‌جماعت از اجرای قانون چی می‌فهمه؟
‫تو فرض کن هیچی.
‫ولی مردها رو خوب می‌شناسم.
‫چون می‌تونم چشم مردی نگاه کنم،
‫و متوجه بشم فرد معتمدیه یا نه، ‫که در مواجهه با فلاکت،
‫می‌تونه خونسرد بمونه یا نه.
‫همون عنصری در این مصاحبه ‫که به نظر توش رد شدی.
‫حتی مادرم باهام این‌جوری صحبت نکرده بود.
‫شاید بهتر بود می‌کرد.
‫کدوم زن عوضی توی این...
‫متأسفانه خلق و خوی درستی...
‫برای این کار نداری.
‫مرسی که حضور به عمل آوردی.
‫کلاهت یادت نره.
‫انقدر محکم به سرشون ضربه نزن.
‫کسی حق نداره با زن‌عموم اون‌جوری صحبت کنه.
‫از صبح داریم می‌گردیم.
‫و فقط دو نفر پیدا کردیم.
‫چون شغل خطرناکیه و اجرتش کافی نیست.
‫باید از بین کلی قلدر و زورگو بگردیم،
‫تا افراد معتمد اصلی رو پیدا کنیم خانم.
‫- بفرما بشین. ‫- ممنونم جناب.
‫خب، در حال حاضر جایی شاغلی؟
‫خیر خانم.
‫برای خودم دهی توی بیگ تیمبر دارم.
‫از بیگ تیمر تا اینجا که کلی راهه.
‫حداقل سه روزی راهه.
‫ولی با قطار سه ساعت راهه.
‫صنعت داره دنیا رو کوچیک می‌کنه، قبول دارید؟
‫حالا چه خوب، چه بد.
‫گمونم پیامدش در درازمدت منفی باشه.
‫احتمالاً درست می‌گی.
‫شک نکنید چنین روزی می‌رسه خانم.
‫چنین اتفاقی در نوع خودش نادره.
‫من قبلاً هم دیده بودمت.
‫توی مرکز شهر.
‫توی تمام جلسات شرکت می‌کنم.
‫به نظرت کدوم‌یک از ویژگی‌هات ‫به درد نمایندگی دامداری می‌خوره؟
‫خب، اگه فکر می‌کنید وضع دزدی اینجا بده، ‫باید سری به شرق بزنید.
‫برید جایی که خبری از آبادی نیست،
‫و مستقیم به شریدان راه داره...
‫توی مسیر من زمین بزرگی نیست.
‫اگه ده حیوان از دست بدیم، ‫برامون خسارت بزرگیه.
‫اگه بیست تا از دست بدیم، ‫عملاً از کار بی‌کار می‌شیم.
‫تازه‌شم، توی این موارد سابقه داشتم.
‫زمان جنگ مأمور پلیس بودم، ‫موقعی که فروش دام رونق می‌گرفت.
‫نصف شهر مست بودن،
‫می‌خواستن از باقی شهر ‫با زور کتک دزدی کنن.
‫چرا از اون کار اومدی بیرون؟
‫به خاطر بوش.
‫پونزده میلیون گله و سه میلیون آدم اونجاست،
‫همه‌شونم اهل بادگلو و شاشیدن و ‫داد و فریاد و دعوا کردن.
‫که همه‌ش توی یک مکان جمع شده بود.
‫عذرخواهی می‌کنم خانم، ولی نمی‌دونم ‫با چه کلمه‌ای محترمانه توصیفش کنم.
‫بنده جهنم رو به چشم ندیدم، ‫ولی مطمئنم از شیکاگو جای بدتری نیست.
‫الآنم دلم می‌خواد وقت کمتری ‫با قاتل و مقتول نشست و برخاست کنم.
‫ممنون که حضور به عمل آوردی، ‫درمورد شما...
‫اونجا رو امضا کن که شروع کنیم.
‫حقوقش ماهی دویست و بیست دلاره.
‫وضعش از شیکاگو بهتره.
‫ولی ریسک و خطراتش کمی بیشتره.
‫اینش رو مطمئن نیستم.
‫فردا ساعت هشت صبح ‫جلسه آشناسازی برگزار می‌کنیم،
‫دفترچه حقوق کیفری رو بهت می‌دیم،
‫و اگه اسلحه‌ای نداری بهت سلاحی می‌دیم.
‫کلی سلاح دارم، لطف کردید.
‫خانم، مایه افتخار بنده‌ست.
‫بابت فرصتی که دادید ممنونم.
‫شدن چند نفر؟
‫سه نفر.
‫جیکوب می‌گفت حداقل ‫بیست نفر لازم داریم.
‫به اون تعدادم می‌رسیم. ‫صرفاً باید روش وقت بذاریم.
‫ولی زیاد وقت نداریم.
‫کارا، تنها چیزی که فعلاً داریم وقته.
‫تویی که کلی وقت داری.
‫در صورتی که خانواده من، ‫دیگه زمان زیادی نداره.
‫می‌خوام چیزی نشونت بدم ویل.
‫صدای چیه؟
‫این صدای چی بود؟
‫اینم ماهی بزرگ‌هاش بودن.
‫گمونم ماهی تن باشن.
‫خطری تهدیدمون می‌کنه؟
‫منظورم به نسبت پنج دقیقه پیش ‫خطرات بیشتری تهدیدمون می‌کنه؟
‫جات باشم نمی‌رم شنا کنم.
‫این‌جوری در نظر بگیرش:
‫طی شش ساعت اخیر...
‫اقیانوس با وجود این قایق سازگار شده.
‫می‌خواد ازش بهره ببره.
‫آدم‌ها فکر می‌کنن خیلی باهوشن.
‫ولی اونقدرم باهوش نیستن.
‫شاید تو نباشی، ولی من اونقدر باهوشم.
‫عادت دارم از اشتباهاتم درس بگیرم،
‫نمی‌خوام ترسیده باشم.
‫نمی‌خوام.
‫به حال خودم تأسف نمی‌خورم.
‫اگه می‌دونستی منتظر چی‌ام ‫اصلاً خوشحال نمی‌شدی.
‫برام مهم نیست منتظر چی هستی،
‫مادامی که روی پات ایستادی و منتظرشی.
‫حالا منتظر چی هستی مگه؟
‫اون کوه رو می‌بینی؟ دو سوم بالاش رو می‌گم.
‫- دیدیش؟ ‫- آره، این چیه؟
‫داره مسیر رو قطع می‌کنن.
‫مسیر رسیدن به بالای کوه؟
‫مسیری که تهش هیچی نیست؟
‫تهش به جایی می‌رسه.
‫گمونم قراره انقدر ازم مراقبت کنی ‫که دوباره سالم و سلامت بشم،
‫دارم زیادی دلم رو خوش می‌کنم، نه؟
‫بذار این‌جوری بگیم:
‫دیگه سر ژنراتور برق بحث نداریم.
‫آها.
‫یا ماشین لباس‌شویی.
‫چه پرستار پرخرجی هستی.
‫حواست باشه مورد بعدی رو که می‌گم ‫پاهات شل نشه...
‫- خواهشاً نگو. ‫- ...اتوموبیل.
‫ای خدا.
‫گمون نکنم هیچ‌جوره بتونم...
‫انقدر راحت با این عصر مدرن کنار بیام.
‫معلومه که می‌شه. اصلاً خودت انتخاب کن ‫اول کدومشون رو بگیریم.
‫لطف کردی بهم حق انتخاب دادی.
‫امروز افراد بیشتری پیدا کردین؟
‫کمتر از چیزی که فکر می‌کردم.
‫اگه تعداد کافی پیدا نکردیم، ‫خودمم عضو گروه می‌شم.
‫درگیری‌ها رو می‌سپاری به بقیه مأمورها.
‫من دیگه تحمل دلشوره رو ندارم.
‫من که قصد ندارم بپرم جلوی گلوله.
‫منم قصد ندارم بیوه بشم.
‫پس تمام تفکراتی که از ‫اجرای عدالت توی سرت داری...
‫بذار توی سرت بمونن.
‫دارن معدنی رو منفجر می‌کنن،
‫دقیقاً جایی که منبع آب این زمینه.
‫دیگه مناطق شمالی مال خودشون شده.
‫همچنین مناطق جنوبی.
‫می‌خوان به مناطق میانی فشار بیارن.
‫که مناطق میانی می‌شه خود ما.
‫اجرای عدالت که امر مجللی محسوب می‌شه.
‫نگرانی من سر بقای خودمونه.
‫می‌دونم.
‫برای همین چنین کاری کردم.
‫چه کاری؟
‫عصبانی نشو.
‫واسه خودت چنین کاری کردم.
‫امان از دستت جیکوب، ‫این چه مجری‌گری قانونیه؟
‫می‌دونی چه جلوه غلط‌اندازی داره؟
‫همونیه که گفتم.
‫ده‌ها شاهد دیگه دارم ‫که حرفم رو تأیید می‌کنن.
‫ولی مدرکی نداریم.
‫از من مدرک می‌خوای؟
‫بیا مدرک مسخره‌ات رو نشونت بدم!
‫تازه توی اون قبرستون مدرک بیشترم داریم،
‫کلی مدرک دیگه رو فرستادیم شرق ‫که اونجا خاک بشن.
‫جسد افراد کرایتون کجاست؟
‫دارن لب مرز وایومینگ می‌پوسن.
‫مثل این‌که خیلی هم نمُرده بودی.
‫تو بودی چیکار می‌کردی؟
‫من بودم کلانتر رو خبر می‌کردم.
‫فکر کردی می‌شه بانک‌ها رو از اینجا دور کرد؟
‫یا دزدهایی که از لارامی تا وایت‌فیش ‫ اینجا صف می‌کشن؟
‫من کاری که بانک می‌خواست ‫ بکنه رو درک می‌کنم.
‫و می‌دونم اگه مُرده بودی ‫ دزدها چیکار می‌کردن.
‫ولی نمُرده بودی.
‫ولی با این‌حال این‌کار رو انجام دادی.
‫و حالا که می‌دونم قصدت چیه، ‫ اجازه‌اش رو نمی‌دم.
‫قبلا توی وایومینگ جنگ دامداری رخ داده...
‫قرار نیست مونتانا هم این‌طور بشه.
‫فردا صبح دستگیرش می‌کنم.
‫و تا اون‌موقع می‌خوام همه، از جمله خودت...
‫ به معاون‌ها بیانیه بدید.
‫معلومه که عصبانیم.
‫جیکوب.
‫جیکوب...
‫به چه جرئتی بهم پشت می‌کنی؟
‫بعد این‌همه لطفی که بهت کردم.
‫تو دنبال عدالت نیستی.
‫قصدت خوارتر از اونه.
‫تو دنبال انتقامی.
‫واست مهم نیست که فرداصبح دستگیر می‌شه.
‫تو دنبال اینی که خودت بکشیش.
‫بعد این تویی که می‌ری زندان ‫و مزرعه دوباره از دست می‌ره.
‫خیال کردی خودت بیشتر ‫از همه زجر کشیدی؟
‫از کجا می‌دونی؟ ‫تو که نصف اوقات خواب بودی.
‫درحالی که من حمومت کردم ‫و مثل یه بچه با قاشق بهت غذا دادم...
می شستمت
‫درحالی که مابین دعاهایی که ‫مستجاب نمی‌شدن واست قبر می‌کندم.
‫تو از زجر کشیدن چی می‌فهمی؟
‫اِما می‌دونه. اون زجر واقعی رو چشیده.
‫الیزابت می‌دونه.
‫پدر مُرده بود. خانواده نابود شده بود ‫و توی این خونه...
‫مثل یه سیاه‌چال گیر افتاده بودیم.
‫می‌دونی اون دختر چه اراده‌ای داره...
‫که می‌تونه دوباره لبخند بزنه؟
‫اگه صفی برای انتقام تشکیل بشه...
‫تو ته صف هستی.
‫ولی ما میل به انتقام رو کنار گذاشتیم.
‫حتی جک هم کنار گذاشته. بخاطر تو.
‫یعنی می‌تونی غرورت رو فدا بکنی...
‫و کاری که ما کردیم رو انجام بدی؟
لعنتی
‫بیا اینجا پسر.
‫تو جانم رو نجات دادی.
‫می‌دونم که دادی.
‫لزومی نداشت که بهم بگی.
‫موضوع انتقام نیست.
‫موضوع جلوگیریه.
‫تو رفتی نیویورک، رفتی بوستون.
‫حالا چشم‌هات رو ببند و اونجا رو تصور کن...
‫تصور کن که شهری نیست.
‫تصور کن.
‫تصور کن که شنزار سفید...
‫تا جنگل درخت‌های گردو و نارون امتداد داره.
‫درخت‌هایی بلندتر از ساختمون‌های اونجا.
‫چمنزارهایی پر از گاومیش...
‫و گوزن شمالی و خرس...
‫با میلیون‌ها ماهی سالمون که ‫ برای تخم‌ریزی...
‫به رود شرقی اومدن. ‫انقدر زیادن که می‌شه روشون قدم زد.
‫حالا به چیزی که اونجا هست فکر کن...
‫یه جزیره سیمانی بیست کیلومتری...
‫با رودی از فاضلاب زیرش...
‫که به خلیج می‌ریزه و ماهی‌های سالمون ‫دیگه جرئت ندارن به اون سمت بیان.
‫می‌خوان با اینجا هم همین‌کار رو بکنن.
‫روی رودها سد بکشن...
‫دره‌ها رو غرق آب بکنن...
‫همه‌ی درخت‌ها رو قطع بکنن که شهر بسازن.
‫می‌خوان این بهشت رو تبدیل به ‫ یه کویر بتنی دیگه بکنن.
‫نمی‌خوام بابت کاری که با من کردن بکشمش...
‫یا بخاطر کاری که با جان کردن...
‫یا هرکاری که دارن با تو می‌کنن.
‫می‌خوام بکشمشون...
‫چون افرادی که شهرسازی می‌کنن...
‫اول افرادی مثل بنر رو می‌فرستن.
‫این کار رو بخاطر نوادگانم که قرار نیست ‫ ببینمشون انجام می‌دم.
‫بخاطر این سرزمین می‌کنم.
‫بخاطر تو می‌کنم.
‫که وقتی که فوت کردی ‫و زیر صنوبرها دراز کشیدی...
‫کسی قطع‌اشون نکنه که روت شهرسازی بکنه.
‫می‌دونم چقدر زجر کشیدی.
‫و بابتش ازت تشکر می‌کنم.
‫حالا نوبت اون‌هاست که زجر بکشن.
‫خدا لعنت‌اشون بکنه. ‫نوبت اون‌هاست که زجر بکشن.
‫اسپنسر. ‫ اسپنسر.
‫می‌بینیش؟
‫اون چیه؟
‫یه کشتیه.
‫زودباش. ببین.
‫زودباش، ببین! زود!
‫ببین!
‫ما رو دیدن؟
‫زود. زود.
‫بسیارخب.
‫خدای من.
‫مایلم شما رو به قهوه خونه ببرم.
‫خیلی‌خب. بیایید.
‫بیا این‌طرف سمت من.
‫شانس آوردی الان درحالی که اونجا ایستادی...
‫کرجی رو برنمی‌گردونم سمت کشتی.
‫یادت رفته با چی بهتون علامت دادم؟
‫شوخی کردم رفیق. بیا.
‫بیا تا بقیه یدک‌کش غرق نشده.
‫خیلی‌خب. این هم از این.
‫مقصد ما مارسی هست.
‫شما به کجا می‌رید؟
‫یدک‌کش به سمت سوئز می‌رفت.
‫بعدش رو دیگه نمی‌دونم.
‫مقصد آخرمون ایالات متحده‌است.
‫سفر طولانی‌ایه.
‫می‌تونید از مارسی هم بلیت سفر بگیرید.
‫به کجای ایالات متحده می‌رید؟
‫مونتانا.
‫متاسفانه نمی‌شناسمش.
‫توی کوهستانه.
‫وسط کشور.
‫سفر شما وقتی که به بندر برسید شروع می‌شه.
‫همین‌طوره.
‫پیشنهاد من بندر گالوستونه.
‫یا هم بندر آرتور در خلیج.
‫جزیره الیس پر بیماریه.
‫شنیدم ماه‌ها طول می‌کشه که ‫ یه مهاجر جواز ورود کسب کنه.
‫امیدوار بودم تو بتونی در ‫ این زمینه بهم کمک کنی.
‫من در زمینه مهاجرانی که به آمریکا ‫می‌رن تخصصی ندارم جناب.
‫تو ناخدای این کشتی هستی.
‫همین‌طوره.
‫الان هم در آب‌های بین‌المللی هستیم.
‫درسته.
‫ما رو وصلت بده.
‫وصلت‌ برای دریافت تابعیت غیرقانونیه جناب.
‫یکی از فایده‌هاشه.
‫ولی دلیل اصلی من نیست.
‫نه.
‫به نظر نمیاد این‌طور باشه.
‫خوشحال می‌شم این کار رو بکنم.
‫الان پاسداران پرچم رو خبر می‌کنم.
‫مایلم الان انجامش بدید. ‫اگه امکانش هست.
‫نمی‌شه مراسمی اینجا برگزار کرد...
‫ولی می‌شه یه کاری کرد.
‫با توجه به سبک زندگی ما...
‫به تعویق انداختن‌ کارها خوب نیست.
‫نه، گمون نمی‌کنم باشه.
‫بسیارخب.
‫گمون نکنم حلقه داشته باشید.
‫حلقه نداریم.
‫وقتی دریانوردها فوت می‌کنن ‫و ما نشانی‌ای نداریم...
‫که وسایلشون رو برای همسرانشون ‫ بفرستیم، اینجا جمع می‌شن.
‫ببینید چیزی اندازتون پیدا می‌شه؟
‫ازدواج با حلقه‌ی یک دریانورد مُرده ‫ کمی ناخوشاینده.
‫بله. اگه من بودم سر اولین فرصت ‫ جایگزینش می‌کردم.
‫مطمئن نیستم.
‫اقیانوس اول داشت ما رو می‌کشت.
‫حالا بهمون حلقه می‌ده.
‫فکر کنم من نگهش دارم.
‫خیلی بزرگن.
‫این یکی رو امتحان کن.
‫مال همسرمه.
‫وقتی توی دریام همراهمه.
‫مطمئنم که راضیه.
‫خوبه؟
‫اون نورها چیه؟
‫اونجا مصره.
‫اون هم کاناله.
‫لندن هم شب‌ها اینطوریه.
‫نور خیلی کمی شب به شهر می‌تابه.
‫جایی که ما می‌ریم نوری نیست.
‫و نور شومینه.
‫- چرا نور نیست؟ ‫- چون برق نیست.
‫حتما می‌خوای بگی لوله‌کشی هم نیست.
‫لوله‌کشی هم نیست.
‫آرزوی تو چیه؟
‫من آرزو ندارم.
‫همه آرزو دارن.
‫من خیلی دارم.
‫پس چندتا از آرزوهای تو مال من.
‫جدی میگم. بگو.
‫الان دیگه شوهرمی.
‫قسم خوردی که همه‌چیز رو بهم بگی.
‫یادم نمیاد چنین سوگندی گفته باشم.
‫گفتی.
‫دقیقا مابین سوگندت مبنی بر اینکه ‫بهم افتخار کنی و ازم اطاعت کنی.
‫فکر کنم همه چیزش رو برعکس متوجه شدی.
‫گوش نمی‌کردی.
‫باید همه چیز رو بهم بگی. ‫ بهم افتخار کنی و ازم اطاعت کنی.
‫یکیش رو می‌گم.
‫یه آرزوم رو می‌گم.
‫ته وجودم می‌دونم که ‫ازدواجم باهات اشتباه بود.
‫و هر اتفاقی که تا الان ‫افتاده یک نشونه بوده.
‫یک هشدار.
‫فیل، شیرها، و غرق شدن قایق.
‫انگار که کائنات داشت می‌گفت از تو بگذرم.
‫ولی من برای انجام چنین کاری ‫خیلی خودخواه هستم. پس...