‫آنچه گذشت...
‫اسم موکلتون چیه؟
‫اسمشون خورخه دی گوزمانه.
‫از «شوئیکارت و کوکلی» استعفا دادم.
‫دفاع خیرخواهانه که درآمد نداره، ‫پس می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫گوشیت رو بذار کنار که صداتون رو بشنوم.
‫تعریف کن چی شد.
‫مشکلات مهم‌تری از اعتماد کردن ‫یا نکردن به سال گودمن داری.
‫برنامه عوض شد.
‫به نظرم بهتره از اینجا بریم.
‫وارگا رو با خودش برد.
‫باید راه‌حلی پیدا کنیم ‫که از اونجا بکشیمش بیرون.
‫اعمالش قابل بررسیه.
‫طرف نفوذیه.
‫باید عاری از اتهام عمل کنیم.
‫قراره لالو سالامانکا بمیره.
‫- یعنی در امانیم؟ ‫- آره.
‫اگه کار وحشتناکی از هاوارد سر بزنه چی؟ ‫اگه سوءرفتار ازش سر بزنه چی؟
‫می‌دونی سندپایپر در اون صورت چی می‌شه؟
‫می‌تونی کلی آدم تو زندگیت داشته باشی. ‫خودم درک می‌کنم.
‫ولی در اون صورت راحت نیستی.
‫واقعا نیستم؟
‫[سال گودمن]
‫برو تو. برو تو آشپزخونه.
‫الو؟
‫کجایی؟
‫نمی‌دونم.
‫چند وقته که...
‫دو ساعته که دارم میام سمت شمال.
‫تقریبا یه ساعت پیش ‫از رودخونه‌ای رد شدم.
‫کسی ندیدت؟
‫- نه. ‫- نذار ببیننت.
‫الان تو محدوده تحت نظر سالامانکایی.
‫همه دنبالت می‌گردن.
‫واقعا همه دنبالت می‌گردن.
‫حتی مأمورین فدرال هم دنبالتن.
‫عملی شد؟
‫آره. مرده.
‫اِم، یه سری...
‫آدم عادی هم تو اون خونه بودن.
‫یه سری افراد مسن بودن.
‫اون‌ها چی شدن؟
‫اطلاعاتی ازشون ندارم.
‫بعد از این که قطع کردیم،
‫باتری گوشیت رو دربیار.
‫برو سمت شمال. ‫نذار کسی ببیندت.
‫دارم برات جایی ردیف می‌کنم ‫که مخفی بشی.
‫یه ساعت دیگه باتریش رو بذار توش.
‫من هم باهات تماس می‌گیرم ‫و بهت می‌گم کجا بری.
‫سلام دن ادواردو!
‫حالتون خوبه؟
‫تصادف کردم. شرمنده که بهتون زحمت می‌دم.
‫می‌شه بیام تو؟
‫معلومه!
‫شکر و شیر هم بریزم؟
‫نمی‌خواد. ممنون.
‫آخیش.
‫خوشمزه است!
‫چی شده؟
‫دن ادواردو تشریف آوردن!
‫سلام دن ادواردو!
‫صفا آوردین!
‫دلم می‌خواد باهاتون دست بدم، ولی...
‫اینجا رو باش! چه غول‌پیکر شدی!
‫شبیه اعضای «زی‌زی تاپ» شدی!
‫«زی‌زی»؟
‫حالا که دن ادواردو تشریف آوردن، ‫به خودت برس!
‫برو دست و روت رو ‫بشور و اصلاح کن!
‫آها، چشم.
‫شرمنده‌ام دن ادواردو.
‫برو دیگه!
‫ببین ماتئو.
‫سبیل ریش زیر لبت رو نزن. ‫بهت میاد.
‫چشم دن ادواردو.
‫مطمئنین صبحانه میل ندارین؟
‫تخم‌مرغ‌هامون رو همین امروز صبح جمع کردم.
‫وضع دندون ماتئو چطوره؟ بهتر شده؟
‫آره! دندون‌پزشکتون خیلی زحمت کشید! ‫ماتی قبلا شب تا صبح از درد خوابش نمی‌برد.
‫الان دیگه به لطف شما ‫آروم و راحت می‌خوابه دن ادواردو.
‫خوبه سیلویا.
‫بزهاتون چطورن؟
‫بزهای شهرتون رو می‌گم. ‫دلشون هوای کوهستان نمی‌کنه؟
‫سالم و سلامتن. ‫ماه بعدی دو بز دیگه هم میاریم.
‫گفتین باز هم بز بیارن؟
‫نه.
‫خودشون بچه میارن.
‫دارین تمومش می‌کنین. باز هم درست می‌کنم. ‫مطمئنین صبحانه میل ندارین؟
‫همین قهوه کافیه.
‫خوشگل شد؟
‫خیلی خوش‌قیافه شدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، اِم، برنامه‌مون از چه قراره؟
‫اِم، خب،
‫گرانت بیست موکل جدید ‫بهم سپرده، اینه که...
‫- بیست موکل؟ ‫- آره.
‫امروز بعد از ظهر با چهارتاشون جلسه دارم،
‫اول وقت هم با فلاهرتی ‫جلسه دادگاه مقدماتی دارم.
‫طرف زیر سن قانونیه. ‫برنامه خودت از چه قراره؟
‫هوم.
‫عین خودته.
‫امروز کلی کار دارم.
‫آره، هم مادرت، هم مادربزرگت رو می‌گم.
‫اگه جفتشون بتونن ‫از سر کارشون مرخصی بگیرن...
‫دایی یا عمویی نداری که...
‫چرا بابا. ‫خیلی خوب می‌شه.
‫لباس مناسبی داری...؟
‫مثلا کت اسپورت بپوش یا...
‫ببین.
‫پیراهن یقه‌دار نداری...؟
‫می‌دونی چیه؟
‫خودم برات لباس میارم.
‫اون دیگه خیلی قشنگه.
‫نه. زحمتی نیست.
‫آدرسش رو بلدی؟
‫سر تقاطع خیابون پنجم و تیراسه. درسته.
‫خوبه. ‫خیلی‌خب.
‫رأس ساعت نه و نیم می‌بینمت.
‫درست می‌شه رونی.
‫خب، بهشون بگو درست می‌شه.
‫آخه واقعا می‌شه دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫مرسی.
‫تمیز پسش می‌دم.
‫پول نقد نداری که به تاکسی بدم؟
‫ای بابا، پنج دلار بیشتر ندارم.
‫اِم...
‫به نظرت راننده تاکسی ‫صد دلار خرد داره؟
‫[باز هم بهترین وکیل دنیا]
‫[سانتا موئرته، محافظ الهی]
‫صبح به خیر دن خوان.
‫لالو سالامانکا مرده.
‫دیشب یه مشت تفنگدار ریختن تو ملکش.
‫این‌طور که پیداست، مزدور بودن.
‫کثافت‌کاری شده بود. ‫خیلی کثافت‌کاری شده بود.
‫خاندان سالامانکا هم...
‫می‌خوان انتقام خون رو با خون بگیرن.
‫آره. ‫خاندان سالامانکا این‌طوری انتقام می‌گیرن.
‫چیزی نمونده همه‌چی ‫به آشوب کشیده بشه.
‫ولی کار کی بوده؟
‫یه بار می‌گن کار کلمبیایی‌ها بوده،
‫یه بار می‌گن کار خائنین بوده.
‫می‌گن کار خائنین آشنا بوده.
‫از این بابت مطمئنیم...
‫که ایگناسیو وارگا خبرچینه.
‫دن الادیو واسه سرش جایزه گذاشته.
‫کل افرادمون دنبالش می‌گردن.
‫وارگا رو که پیدا کنیم، ‫می‌فهمیم کی اجیرش کرده بوده.
‫حتما به دن هکتور خبر دادین دیگه.
‫خودم باهاش تماس گرفتم.
‫ولی نمی‌دونم فهمید چی گفتم یا نه.
‫ببین چی می‌گم.
‫باید حواست رو جمع کنی گوستاوو.
‫دوره و زمونه خطرناکی شده.
‫هیچ‌کس از شک مبرا نیست.
‫درک می‌کنم.
‫خوبه.
‫گفته بودی مزدوری...
‫که آخرین اخبار رو داد در چه حال بود؟
‫قبل از صحبت با رابطمون مجروح شده بود.
‫مأمورین فدرال جسدش رو ‫تو صحنه جرم پیدا کردن.
‫ولی سالامانکا رو کشتن.
‫تک‌تک مزدورها...
‫مرده‌ان.
‫با این حال مأموریتشون موفقیت‌آمیز بوده.
‫چنین اتفاقی بی‌سابقه نیست.
‫می‌تونم برم جنوب و وارگا رو ‫سالم و سلامت بیارم خونه.
‫می‌شه به طرقی بی‌سروصدا عملیش کرد.
‫مگه این که خودتون ‫دست به کار شده باشین.
‫نظرت رو بگو.
‫وفاداری دوطرفه است.
‫وارگا هر کاری که ازش خواستین رو عملی کرده.
‫- اون که چاره‌ای نداشت. ‫- شاید همین‌طور باشه.
‫ولی کار سختی رو صادقانه عملی کرد.
‫خب؟
‫در نهایت امر...
‫اون بچه در حدی هست ‫که براش احترام قائل بشین.
‫براش احترام قائلم.
‫حرف دیگه‌ای هم داری؟
‫امیدوارم بیش از من واسه موکلت شانس بیاره.
‫خوبی؟
‫خوبِ خوبم.
‫سلام کارآگاه! ‫سلام خانم خلیل.
‫صبحتون به خیر.
‫دو روزه که دارم باهاتون تماس می‌گیرم‌ها.
‫عه. ‫دوست‌دخترم مریضه و مرخصی گرفته.
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫فردا ساعت ده صبح می‌بینمتون.
‫بریم چاشت بخوریم؟ ‫خودمون دو نفری می‌ریم دیگه؟
‫یعنی این گنده‌بک خان که نمیاد ‫بار اضافه‌مون باشه؟
‫قراره دو نفری بریم دفتر پارسون.
‫درخواست جلسه‌ای اضطراری...
‫بابت تغییر شرایط آزادی دی گوزمان دادم.
‫ظاهرا خیلی خوش می‌گذره.
‫متأسفانه اصلا وقت ندارم.
‫من محل سکونت موکلت رو بررسی کردم.
‫آدرس شعبه «دیری کوئین»...
‫تو آلتا مونته رو داده بود.
‫نمی‌تونیم خانواده‌ای رو که سر جلسه وثیقه‌اش ‫حضور داشتن، پیدا کنیم.
‫نه گواهی‌نامه داره، ‫نه سابقه پرداخت مالیات داره،
‫نه سابقه تحصیل داره. ‫هیچی به هیچی.
‫حقیقت از این قراره ‫که تو نیومکزیکو...
‫الیزابت مک‌کینونی ‫زیر هفتاد و سه سال نداریم.
‫خب، خیلی... ‫خیلی غافلگیر شدم.
‫موکلت ناپدید شده،
‫من هم شش هفته صبر نمی‌کنم ‫که تازه بعدش دنبالش بگردم.
‫ببینین، موکل من هفت میلیون وثیقه گذاشته.
‫خیال کردین به همین راحتی می‌ذاره و می‌ره؟
‫چه‌جور آدمی هفت میلیون دلار پول نقد داره؟
‫می‌دونی نظر من چیه؟
‫به نظر من خانواده‌اش فیلم بازی می‌کردن...
‫و جناب‌عالی هم از اول خبر داشتی.
‫وایستین. بیاین یه لحظه منطقی صحبت کنیم.
‫دادگاه بر وقف مرادتون پیش نرفته بود،
‫الان هم دارین سعی می‌کنین ‫مجددا تلاش کنین.
‫می‌گین موکلم فرار کرده؟
‫من هم می‌گم هفت میلیون دلیل داره...
‫که وقتی قانون احضار کنه، ‫حضور پیدا کنه.
‫خلاصه که جوابم منفیه،
‫نمیام یهویی با پارسون جلسه بذاریم...
‫که رویه عادلانه مد نظرتون رو انتخاب کنین.
‫ضمنا، اگه سعی کنین ‫وقتی من حضور ندارم،
‫چنین حرف‌هایی رو به قاضی بزنین،
‫اتهامتون از این قراره:
‫سوءرفتار دادگاهی.
‫چنین سوءرفتار دادگاهی ‫به بیکاری آدم ختم می‌شه.
‫با تمام این اوصاف، مشخصه...
‫- هویت طرف دروغین بوده. ‫- نه، نه، نه. وایستین ببینم.
‫اشتباهات خودتون رو شده،
‫اون‌وقت تقصیر منه؟
‫گمون نکنم تقصیر من باشه.
‫شما که اون بالا بیست و اندی وکیل دارین،
‫بازرس دارین، کل پلیس‌ها ‫باهاتون همکاری می‌کنن؛
‫اون‌وقت تقصیر منه ‫که نمی‌تونین لالو رو پیدا کنین؟
‫کار من که چنین کاری نیست!
‫لالو؟ ‫لالو دیگه کیه؟
‫چی؟ ‫چی گفتم؟
‫دی گوزمان رو می‌گفتم. ‫کلی موکل دارم دیگه.
‫خلاصه که...
‫طبق قرارمون، شش هفته دیگه...
‫تو دادگاه مقدماتیش می‌بینمتون.
‫فعلا باید به موکلینم ‫که بهم نیاز دارن برسم.
‫[سالن غذاخوری «اِل کامینو»]
‫چه لباس قشنگی.
‫اِم، مرسی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دادگاهت چطور پیش رفت؟
‫قطعا کت‌شلواره به نفعمون شد.
‫پسره کلاس دوازدهمه،
‫نمراتش خوبه، ‫دو جا کار می‌کنه.
‫به اصطلاح «رفیقی» داره ‫که خیلی لوسه...
‫و ماستنگ کروکی نویی داره.
‫همین «ریچی ریچ» خان ‫یه شنبه شب بهش می‌گه:
‫«ببین، می‌خوای پشت ماشینم بشینی؟»
‫مگه موکلم می‌تونست رد کنه؟
‫«دوستش» بهش می‌گه ‫دم یه مغازه نوشابه ‌فروشی وایسته.
‫بچه مایه‌داره می‌ره تو مغازه ‫و با چاقوی بوئی عموش سرقت می‌کنه.
‫- نه بابا. ‫- آره بابا.
‫موکلم تو ماستنگه نشسته بود ‫و داشت با رادیو ور می‌رفت...
‫روحش هم خبر نداشت.
‫بچه مایه‌داره ‫با چهارصد و بیست و پنج دلار...
‫و یه بطری «یگرمایستر» میاد بیرون.
‫به موکلم می‌گه گازش رو بگیر. ‫اون هم با کمال میل می‌گیره.
‫آخه اصلا خبر نداره طرف سرقت کرده.
‫آره، ولی وقتی دستگیرشون می‌کنن، ‫موکل خودت پشت فرمون بوده.
‫- پشت فرمون بوده! ‫- معلومه که پشت فرمون بوده.
‫دقیقا!
‫به موکل من وکیل تسخیری می‌افته.
‫شاید باورت نشه، ولی خانواده ‫بچه مایه‌داره می‌رن از دنور...
‫که تو ایالتمون هم نیست، وکیل گرون میارن.
‫الان هم دارن سعی می‌کنن ‫همه‌چی رو گردن موکل من بندازن.
‫می‌گن موکل من چنین پیشنهادی داده،
‫خودش بچه مایه‌داره رو مجبور کرده بوده... ‫می‌گن همه‌چی تقصیر خودشه.
‫اوکلی می‌خواد اتهام سرقت ‫و ضرب و شتم شدید رو بهش بچسبونه.
‫- اوکلی؟ ای آشغال عوضی. ‫- آره.
‫ولی موکل تو که اصلا ‫وارد مغازه نشده بوده!
‫فلاهرتی به زور گفت کار جفتشون بوده...
‫ولی... گمون کنم بتونم ردیفش کنم.
‫دادگاهش ماه آینده است.
‫خیلی خوشمزه بود. ‫یه کم بخور.
‫- چیزی نمی‌خوری؟ ‫- اِم...
‫حتما باید این‌ها رو بچشی.
‫- اِم، باشه، چرا که نه؟ ‫- ببخشید،
‫می‌شه یه پرس سوپایپیلاس دیگه ‫با منو برامون بیارین؟
‫- چشم. ‫- ممنون.
‫بعدش هم باید خانم بی‌خانمانی رو...
‫از زندان آزاد می‌کردم.
‫داستانش مفصله.
‫ظاهرا امروز خیلی بهت سخت گذشت.
‫از بهترین روزهای عمرم بود.
‫از نظر کاری می‌گم.
‫تو چیکار کردی؟
‫یه... ماشین واسه خودمون اجاره کردم.
‫فـ... فورده.
‫یعنی سال گودمن پشت ‫فورد تاروس قهوه‌ای رنگ می‌شینه؟
‫گمون کنم تو دیترویت ‫به این رنگ می‌گن قهوه‌ای خاکستری.
‫به نظرت سال گودمن نباید...
‫پشت ماشین پر زرق و برق تری بشینه؟
‫- مثلا چه ماشینی؟ ‫- چه بدونم.
‫قطعا باید تولید آمریکا باشه.
‫ماشین توچشمی باشه.
‫ضمنا، سال گودمن باید دفتر داشته باشه.
‫دفترش باید تو چشم باشه ‫و جای مناسبی باشه.
‫کنار دادگاه باشه؟
‫آره!
‫دفترت کلیسای جامع اجرای عدالت محسوب می‌شه.
‫وای. ‫کلیسای جامع اجرای عدالت.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫بهتره بریم برات دفتر پیدا کنیم...
‫یعنی واسه «سال» دفتر پیدا کنیم.
‫قبوله! ‫کی شروع کنیم؟
‫شنبه خوبه.
‫پس شنبه شروع می‌کنیم.
‫تو فکر اولین کارمون بودم.
‫کارمون در قبال هاوارد رو می‌گم.
‫فکر کنم یه راهی باشه که ‫هم باهاش سندپایپر رو داشته باشیم،
‫هم از اون پیشی بگیریم.
‫اذیت بشه‌ها، ولی نه کاملا.
‫شاید بهتر باشه حداقل اولش ‫با هاوارد کاری نداشته باشیم.
‫شاید بهترباشه با کلیف مِین شروع کنیم.
‫پس می‌گی...
‫بریم تو کارش؟
‫مگه قرار نبود بریم. می‌ریم؟
‫چـ...
‫پس فکر می‌کنی درست نیست.
‫من که این‌جوری نگفتم.
‫اِم...
‫خدمت شما.
‫سفارش دیگه‌ای هم داشتین؟
‫فعلا نه.
‫دوست دارین یه نوشیدنی بیارم ‫که روش فکر کنین؟
‫عه، آره. یه نوشابه لطفا. مرسی.
‫خیلی‌خب. خدمت شما.
‫عالی.
‫حالا سر این...
‫ماجرای هاوارد.
‫چی تو سرت بود؟
‫جدی بگم؟
‫آره.
‫مگه گوش دادنش ضرری داره؟
‫خب...
‫باید درست قدم برداریم.
‫اگه عجله کنیم دستمون رو می‌خونن.
‫باید هم یه منطقی پشتش باشه.
‫لازم نیست به دادگاه کشیده بشه،
‫ولی باید یه منطقی ‫پشت همه‌اش باشه.
‫بله؟
‫توی مسافرخونه‌ام.
‫جز خانمی که صاحب اینجاست ‫کسی ندید اومدم داخل.
‫خیلی‌خب، یه‌جوری می‌بریمت بیرون.
‫یه چند روزی هم زمان می‌بره.
‫وقتی بچه‌ها آماده بودن بهت خبر می‌دم.
‫قراره با یه تراکتور مزرعه رد بشن.
‫دیدی رد شدن، سریع بپر پشتش.
‫باید سریع عمل کنی، ‫منتظرت نمی‌مونن.
‫یه سری لباس توی کمد هست، ‫بردار بپوش.
‫تا اون‌موقع چی کار کنم؟
‫فقط آفتابی نشو.
‫الادیو رو سرت جایزه گذاشته.
‫هرکی اومد پشت در ‫با تیر می‌زنیش.
‫فهمیدی چی شد؟
‫آره.
‫بگیرش.
‫مرسی!
‫آخه خیلی بلند ساختیش،
‫تیله‌هات از مسیر منحرف می‌شن.
‫هنوز که تموم نشده.
‫وقتی تموم بشه، درست می‌رن.
‫باشه پس.
‫می‌شه بازم شربت آبلیمو بریزی؟
‫نه. ناسلامتی یه گالون ‫شربت خوردی‌ها.
‫توروخدا بابابزرگ.
‫باشه، ولی فقط یه لیوان دیگه می‌ریزم.
‫مرسی بابابزرگ!
‫[تماس با سیم‌کارت 1]
‫سه.
‫چهار.
‫پنج.
‫شیش.
‫عه وایستا.
‫اوناهاشن.
‫آره، آره.
‫خیلی‌خب. نزدیک سوراخ چهارمن.
‫فرضا می‌گیم گلف نُه سوراخه بازی می‌کنن.
‫که رو همین حساب...
‫تقریبا 45 دقیقه وقت داری.
‫سر یه فرصتی بهم ‫گلف هم یاد بده.
‫وکیل جماعت باید گلف بلد باشه دیگه.
‫سر فرصت باشه.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫کاری نداره که.
‫ببخشید قربان. ‫شما عضو هستین یا میهمان؟
‫صرفا واسه تور اومدم.
‫آها. خوش‌اومدین.
‫میز پذیرش رو به روتونه.
‫سلام. از قبل واسه ‫تور هماهنگ کرده بودم.
‫آها، امکانش هست دنبالم بیایید ‫بریم سالن اعضا؟
‫سلام. نورم ویکلی هستم.
‫گمونم برای تور اومده بودین.
‫درسته. سال گودمن هستم.
‫از آشنایی خوش‌وقتم آقای گودمن.
‫- فامیلی لازم نیست. همون سال صدام کن. ‫- چشم.
‫خب سال، قبل شروع چیزی میل نداری؟
‫قهوه‌های اینجا رودست ندارن.
‫عه، راستش میل ندارم.
‫امروز صبح حسابی قهوه خوردم.
‫خیلی‌خب سال، زمین بازی ما ‫یه زمین مقدسه.
‫پنج تن از رئیس جمهوران توی ‫زمین‌های ما گلف بازی کردن...
‫از زمان دوایت دی آیزنهاور.
‫ولی ماجراش حتی ‫مال قبل‌تر از ایشون بوده.
‫نورم، می‌شه یه کلوم باهات حرف بزنم؟
‫سلام کوین. چه خبرها؟
‫ببخشید واقعا. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫آقای گودمن، واقعا شرمنده‌تون شدم.
‫ولی بنده خاطرم نبود، ‫که راستش ما...
‫یه فهرست انتظار دوساله داریم.
‫دو سال. عجب.
‫اگه می‌شه همون تور رو ‫برگزار کنیم،
‫محض اینکه این همه راه ‫تا اینجا اومدم دیگه.
‫خب، متأسفانه تورهامون ‫به حالت تعلیق در اومدن.
‫البته فعلا.
‫پس حتی تور هم نمی‌ذارین؟
‫شرمنده شما رو توی زحمت انداختیم.
‫مایلیم درصورت تغییر شرایط، ‫خودمون باهاتون تماس بگیریم.
‫- شماره‌تون رو واسمون می‌ذارین؟ ‫- آها.
‫خب پس حتما تماس می‌گیریم.
‫البته اگه شرایط تغییر کرد.
‫بازم شرمنده الکی ‫توی زحمت افتادین.
‫آخه فقط... ای خدا.
‫صرفا یه سوء تفاهمی پیش اومد.
‫خب...
‫باشه پس.
‫ممنون از شما.
‫- ببخشید. یه ثانیه. ‫- جانم؟
‫اِم، ببینم درست متوجه شدم؟ ‫می‌خواستین واسم تور بذارین...
‫بعد یهو یادتون افتاد ‫عضو جدید نمی‌خوایین؟
‫لیست انتظار داریم دیگه.
‫باشه، ولی شما مدیر عضویت هستین...
‫پس این‌هاش رو باید می‌دونستین.
‫- درسته. ‫- راستش جور در نمیاد.
‫آخه همین که اومدم، ‫همه واسم فرش قرمز پهن کردن...
‫چشم رو هم گذاشتم، ‫شرایط تغییر کرد...
‫من که...
‫آقای گودمن، بنده...
‫گودمن! به خاطر اسممه!
‫همین که اسمم رو شنیدی ‫از این رو به اون رو شد.
‫گفتی فهرست انتظار؟
‫گمونم بیشتر می‌شه گفت ‫فهرست محرومیت دارین.
‫اشکال نداره. اصلا اشتباه از من بوده. ‫آخه نگاه کنین.
‫سر تا پای اینجا رو تبعیض نژادی برداشته.
‫پس می‌دونی، ‫اگه قراره محدودسازی کنین،
‫حداقل بهش اقرار کنین.
‫- مسئله اصلا... ‫- تحویل بگیرین ملت!
‫یهود ستیزی! درست تو دل آلباکورکی!
‫قربان، ما کلی عضو یهودی داریم...
‫عه، چه خوب. پس لابد ‫سهمیه خودتون هم دارین.
‫صدآفرین به تو.
‫وایستا ببینم!
‫این خزعبلاتی که بلغور کردی، ‫بی‌منطق‌ترین حرف‌هایی هستن...
‫که به عمرم شنیدم.
‫راهت رو بکش برو مک‌گیل، یا گودمن...
‫یا اصلا اسمت هرچی که هست.
‫اصلا دنبال چی هستی؟
‫بازم با دغل‌بازی ادای وکیل‌ها رو در میاری؟
‫مرتیکه دوروی رشوه‌بگیرِ ‫پول‌پرست عوضی...
‫«پول‌پرست»؟
‫می‌خوای جار بزنی که یهود ستیزی؟
‫آقایون، می‌شه صداتون رو بیارین پایین؟
‫خودت هم خوب می‌دونی ‫منظورم این نبود...
‫آخه تو این عصر متمدنانه؟
‫مگه قرار نبود یهود ستیزی رو تموم کنیم؟
‫خاله فَنی من هم مثل تو یهودیه...
‫پنج هزار سال کم بود؟ ‫هنوزم زور می‌گین؟
‫بفرما! خشونت!
‫همیشه تهش همینه!
‫آقای واکتل، خواهشا بسه!
‫بیا بریم کِو.
‫برو به درک، پست‌فطرت دروغ‌گو.
‫جناب، آقای گودمن... ‫واقعا نمی‌دونم چی بگم.
‫- این مسئله... ‫- من دیگه عضویت شما رو نمی‌خوام.
‫بعد آبرویی که ازم بردین دیگه...
‫پام رو هم اینجا نمی‌ذارم.
‫حداقل اجازه می‌دین ‫از دستشویی‌تون استفاده کنم...
‫آخه با این شرایط...
‫چنین تنشی باعث می‌شه ‫وضعیت روده‌ام بهم بریزه.
‫دستشویی رختکن مردونه ‫نزدیک‌ترین دستشوییه.
‫مستقیم باید برین اونجا.
‫به منم اجازه می‌دن برم اونجا؟
‫آره. چرا که نه؟
‫ولی رک بهت بگم ‫به‌نظرم تقصیر تو نیست.
‫می‌دونم این‌جوری بهت دستور دادن.
‫غمتون نباشه ملت! ‫دارم می‌رم دیگه.
‫به خیر و خوشی.
‫- صبح بخیر جناب. ‫- صبح بخیر.
‫تُف، تُف، تُف، تُف.
‫به خدا من کاری نکردم‌ها، ‫ولی یکی از کاسه توالت‌هاتون...
‫خودم درستش می‌کنم جناب.
‫باشه. وسطی رو می‌گم.
‫- بری داخل می‌بینیش. ‫- بله. مشکلی نیست قربان.
‫[ه. هملین - 227]
‫[دارن برمی‌گردن! بیا بیرون!]
‫227.
‫داشتم می‌باختم هاوارد. ‫کارم رو یه‌سره کردی.
‫حالا ممکن بود نبازی.
‫قشنگ توپ می‌زدی.
‫دفعه قبل بهتر می‌زدم.
‫حالا نزن تو سر خودت. ‫بهتر می‌شی.
‫بگذریم، درمورد اون ‫موضوع استخدامت بگم...
‫موضوع خاصی نیست.
‫پس چی بگم به جاش؟
‫من که بهش می‌گم «توسعه معقولانه».
‫اگه نگرانی باید به اطلاعت برسونم...
‫- دنبال شرکای شما نیستم. ‫- خیلی‌خب.
‫- حوله می‌خوای؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫ببین، صداش رو در نیار...
‫ولی باید خیلی حواست به ‫استخدامی‌های جانبی باشه...
‫منظورت اون یاروئه؟
‫همون یارو از تنسی؟
‫چیزی درموردش شنیدی؟
‫چیز خاصی که نشنیدم. ‫ولی در عین اعتماد، آزمایشش هم بکن.
‫منطقیه.
‫- هاوارد...؟ ‫- بله؟
‫این که مال...
‫انگار که مال خودته.
‫جدی؟
‫متأسفانه اولین بارم نیست ‫از اینا می‌بینم.
‫پس از کجا اومده؟
‫مگه از کمد خودت نیفتاد بیرون؟
‫خب ربطش به من...
‫به‌نظرت یکی از اعضا ممکنه...
‫شاید کار یکی از عوامله.
‫زودباش، زودباش، زودباش، زودباش.
‫ای خدا...
‫کجا موندی؟
‫بعدا واست می‌گم. ‫دارن میان.
‫پیداش کردن؟
‫بله که کردن.
‫اگه فکر کنن پودر بچه‌ست چی؟
‫همچین فکری نمی‌کنن.
‫گمونم دست خودمون رو ‫از پشت بستیم.
‫شاید لقمه بزرگ‌تر از دهنمون برداشتیم.
‫نوچ. اون‌قدر هم بزرگ‌تر نبود.
‫ایول.
‫[مرز ایالات متحده - 28]
‫یالا. دست بجنبونین. ‫کل روز رو که وقت نداریم.
‫دوهزار تا.
‫کِی راه میفتیم؟
‫هرموقع که راه بیفتیم دیگه.
‫یه دقیقه اجازه بده.
‫کسی هم معطل تو نیست گنده‌بک.
‫بی‌خیال دیگه. مهربون باش.
‫سلام. با خانه آرامش تماس گرفتین.
‫ظهر شما بخیر. بخش پذیرش؟
‫عذر می‌خوام. گوشی رو می‌دم ‫به یکی که اسپانیایی بلده.
‫نه، نه، مشکلی نیست.
‫می‌خواستم با یکی از ‫ساکنان شما صحبت کنم،
‫اگه امکانش هست.
‫هکتور، بیداری؟
‫یه نفر دیگه زنگ زده ‫با تو کار داره.
‫عمو؟
‫عمو، صدام رو می‌شنوی؟
‫صدام رو شناختی؟
‫درمورد حمله بهت گفتن، نه؟
‫بذار همچنان فکر کنن مُردم. ‫به نفع خودمونه.
‫کار اون مرغ‌فروش ترسو بود.
‫اون بدبخت وقتی شبه‌نظامی‌هاش ‫ریختن تو خونه من...
‫واسه خودش توی شمال نشسته بود...
‫عمو می‌گم اومدن خونه خودم!
‫لعنت به بولسا. لعنت به الادیو.
‫پا شدم دارم میام شمال.
‫می‌خوام بد اذیتش کنم. ‫همون‌جوری که خودت یادم دادی.
‫بعد می‌زنم می‌کشمش.
‫چی شد؟
‫هکتور؟
‫ببخشیدها، معذرت می‌خوام. ‫ولی انگار هکتور یه‌مقدار ناراحت شده.
‫آره شرمنده. منم...
‫داشتم از خانواده بهش خبر می‌دادم. ‫خبرهای خوب و بد دادم بهش.
‫می‌شه گوشی رو دوباره بدین بهش؟
‫آخر حرفم بود.
‫حتما.
‫عمو؟
‫چی شده؟
‫فکر دیگه‌ای داری؟
‫خیلی‌خب، بذار ببینم.
‫الف، ب، پ، ت، ث...
‫ج، چ، ح، خ، د، ذ...
‫ر، ز، ژ، س، ش، ص، ض...
‫ط، ظ، ع، غ، ف، غ، ک، ل، م...
‫«مـ»؟
‫درست گفتم؟
‫خیلی‌خب.
‫حرف بعدی چی؟
‫الف، ب، پ...
‫ص، ض، ط، ظ...
‫«د»؟
‫«مدرک»؟
‫منظورت همینه؟ مدرک؟
‫عموجان، من مدرکی ندارم.
‫چند ماه توی شمال زیرنظر داشتمش. ‫افرادش رو می‌پاییدم.
‫هیچی دستم نیومد.
‫وایستا ببینم...
‫یه مدرکی دارم.
‫می‌دونم از کجا گیرش بیارم.
‫خداحافظ عمو.
‫زود میام پیشت.
‫نظرم عوض شد. ‫نمی‌خوام برم.
‫که چی؟
‫پولم رو پس بدین دیگه.
‫پول پس نمی‌دیم آشغال.
‫بهت گفتم که.
‫مهربون باش.
‫دوستان...
‫شرمنده‌تون شدم، ولی باید ‫از یه راه دیگه برین شمال.
‫مادرجان...
‫شما سهم پول بقیه رو پس بده.
‫با دقت.
‫[مرز ایالات متحده - 28]
‫در فصل نهایی...
‫«بهتره با سال تماس بگیری»...
‫تو همون یارویی، نه؟
‫کدوم یارو رو می‌گی؟
‫همون آدمِ سالامانکایی.
‫داری علیه جیمی یه‌جور ‫پرونده درست می‌کنی؟
‫کُری خوندن بسه. ‫عمل کن!
‫سال گودمن توی امور قانونی...
‫در حد «سرهنگ سندرز» ‫توی امور رستورانیه.
‫فقط خودم و خودت.
‫هرکی بخواد بره دنبالش، ‫اول باید از من رد بشه.
‫الآن چی؟
‫می‌خوام از تمام ‫کارهاش باخبر باشم.
‫و تمام کسایی که ‫باهاشون حرف می‌زنه.
‫«من سال گودمنم. بنگ! ‫من واست می‌جنگم!»