‫آنچه گذشت...
‫دلیلی داره که اون‌قدر پول لازمش بشه؟
‫دلیل قانونی که نداره.
‫باید بتونن بشناسنش. ‫هدفمون همینه.
‫بنیاد جکسون مرسره.
‫- پای فرینگ وسطه. ‫- آخ!
‫قراره با همدیگه صحبت کنیم.
‫باورت نمی‌شه،
‫ولی همین الان اتفاقی ‫کاسیمیرو رو دیدم.
‫دستش شکسته.
‫تو به کارت تو سانتافه برس،
‫امشب که رسیدی خونه، ‫تجدید قوا می‌کنیم.
‫امروز عملی می‌شه.
‫می‌خوام دوش بگیرم.
‫مرسی.
‫[رخت‌شوی‌خانه بریلانته]
‫«من از مرگ نمی‌ترسم.»
‫«مگه مرگ فراتر از تجربیاتم عمل می‌کنه؟»
‫من که زندگی کردم.
‫زندگی از همه‌چی بدتره.
‫«از من بشنو، ‫من فیلسوفم.»
‫باید از پسش بربیای جو.
‫حتما باید بربیای.
‫«عشق یه پا تله است.»
‫سوار شو! ‫باید مجددا فیلم‌برداری کنیم!
‫اگه نود دقیقه بیای، بهت سیصد دلار می‌دم! ‫بیا دیگه!
‫اِم، استراحتم یه ساعت دیگه است.
‫- شاید هم... ‫- نه‌خیر، نمی‌فهمی چی می‌گم،
‫اگه همین الان سوار بشی، ‫چهارصد دلار بهت می‌دم.
‫ضمنا... اگه رئیست سرت غر زد،
‫خودم بهش می‌گم جریان از چه قراره.
‫اگه اخراجت کنه، ‫بابت اخراج غیرقانونی...
‫و تبعیض سنی ازش شکایت می‌کنم.
‫ببین، ببین، بیا ببینم، بیا ببینم.
‫مگه چند بار فرصت می‌کنیم ‫هنرمون رو به کار بگیریم، ها؟
‫مگه چند بار فرصت می‌کنیم ‫نقش شخص دیگه‌ای رو ایفا کنیم...
‫و جادویی رو که دیگران به خواب می‌بینن، ‫واقعا به تصویر بکشیم؟
‫خب، ببین چی می‌گم!
‫از فرصتت استفاده کن. ‫دم را غنیمت شمار.
‫نذار پشیمون بشی.
‫«نذار چیزی سد راهت بشه.»
‫تازه روحیه موفقیت پیدا کردی.
‫سوار شو. ‫ولی کمربندت رو ببند.
‫نمی‌خوام از شیشه جلو ‫پرت بشی بیرون و از دستت بدم.
‫این دوربین «کانُن اِکس‌اِل2»ـه.
‫سه افزاره رنگ‌بردار داره، خیلی پیشرفته است، ‫رقیب نداره.
‫زوم اپتیکالش بیست برابره،
‫ولی می‌شه لنز اِکس‌اِل هم روش انداخت.
‫پایدارکننده نگاره داره، ‫فیلتر داخلی داره...
‫فریم بر ثانیه‌اش متغیره، ‫نسبت تصویرش متغیره، دست خودتونه.
‫البته... ‫اگه اجازه داشتین باهاش...
‫کار کنین، دست خودتون می‌بود.
‫این دوربین مال فیلم‌بردارهای حرفه‌ایه.
‫این دوربین مال خلق آثار هنریه.
‫مال شما نیست.
‫این به درد شما می‌خوره.
‫وضوح طولی تصویرش ‫سیصد و چهله،
‫به درد فیلم‌برداری ‫از عروسی خواهرتون،
‫جلسات هیئت مدیره شرکت‌های کوچک...
‫یا پورن بدون داستان باشه.
‫آها، ببخشید. ‫اجازه هست؟
‫استاد تانیس گفته بودن ‫دوربین‌های خوب رو در اختیارمون می‌ذارین.
‫عه.
‫استاد تانیس چنین حرفی زده بود؟
‫خب، استاد تانیس که سخنگوی...
‫بخش تجهیزات نیست.
‫سخنگوی بخش تجهیزات بنده هستم.
‫خب؟ ‫اینه که دوربین‌های «خوب»...
‫مال افراد انگشت‌شماری هستن.
‫مال افراد مفتخری هستن.
‫مال مؤلفین هستن.
‫مفهومه؟
‫خیلی‌خب، این نمودارهای عمق میدان رو ببینین.
‫بررسیشون کنین.
‫اسیر دایره اغتشاش نشین.
‫اگه فوکوس رو رعایت نکنین، ‫نمی‌تونین داستانتون رو روایت کنین.
‫اِم، من هم باید به کار خیلی مهمی...
‫تو دانشگاه برسم، ‫ولی برمی‌گردم.
‫ضمنا، بهتون هشدار بدم ‫که قراره بعدا ازتون کوئیز بگیرم.
‫احتمالا می‌گیرم.
‫به تجهیزاتمون دست نزنین! ‫می‌فهمم‌ها.
‫واسه چی کلاس برداشتی؟
‫من که بهت گفته بودم ‫اصلا فرصت نداریم.
‫فرصت داری راجع به دستمزدم صحبت کنیم؟
‫«راجع به دستمزدت صحبت کنیم؟» ‫دستمزدت ثابته دیگه.
‫درسته، ولی تحت چنین ‫شرایط اضطراری که من رو...
‫از انجام وظایف دانشگاهیم منع کردی،
‫- دستمزدم پونصد دلاره. ‫پونصد دلار؟! چی؟!
‫هفته پیش که بابت همین کار ‫صد دلار گرفته بودی.
‫اگه به نظرت همین کار بوده، ‫برو یکی دیگه رو پیدا کن.
‫چی؟ نه بابا. ‫قبوله! پونصد دلار! ای خدا.
‫پونصد دلار. ‫قول انگشتی می‌دی؟
‫با کل انگشت‌هام قول می‌دم.
‫فقط به بقیه چیزی نگو.
‫تصمیم خوبی گرفتی. ‫بهترین شخص رو اجیر کردی.
‫- خیلی اذیت کردی دیگه. ‫- بابت چنین کاری بیشتر پول می‌گیرم.
‫خیلی‌خب. ‫می‌خوایم اینجا فیلم‌برداری کنیم،
‫پس‌زمینه تصویرمون درخته، ‫ولی نذار تو فوکوس باشن.
‫- ردیفه؟ ‫- ردیفش می‌کنم.
‫- عزیز دلم چطور شد؟ ‫- به نظرم امروز بهتر شده.
‫رنگ فاندیشنی که این دفعه زدم، ‫بیشتر به پوست خودش می‌خوره...
‫و چسب مناسب‌تری پیدا کردم...
‫که سبیلش طبیعی‌تر جلوه کنه.
‫- خوشم اومد، خوب شده. ‫- آها، وایستا ببینم.
‫راه «شایر» رو گم کردی؟
‫داریم تمرین می‌کنیم.
‫قراره فیلم موزیکال «بلور تاریک» رو بسازیم.
‫من نقش گلفلینگه، کیرا رو بازی می‌کنم.
‫من که مطمئنم «استفراغ‌لینگ» بوده.
‫خیلی‌خب. کاریش نداشته باش. ‫تجهیزاتت رو علم کن.
‫- باید برم وسایلم رو بیارم رئیس. ‫- نه، خودش آورده.
‫- رسیدم! رسیدم! ‫- همین شکلی باش. جدی باش.
‫همه‌چی رو آوردم. ‫سلام.
‫سه فیلم ترای‌اِکس و پلاس‌اِکس آوردم،
‫- آخه نمی‌دونستم کدومش به دردتون می‌خوره... ‫- وایستا ببینم، به وسایلم دست زدی؟
‫- کسی جز خودم حق نداره به وسایلم دست بزنه! ‫- واقعا خیلی گل گفتی.
‫خیلی‌خب. آماده شین. ‫فرصت نداریم.
‫خدا رو شکر...
‫از این بابت مطمئنی؟ ‫کاملا مطمئنی؟
‫- می‌خوایم مناسب باشه دیگه، مگه نه؟ ‫- آره، می‌دونم، ولی خودم از پسش برمیام.
‫من هم در حد خودت ‫با گچت آشنایی داشتم دیگه.
‫بیا، این کیسه رو بده من. ‫خودت سوار ماشین شو،
‫با حداکثر سرعت مجاز برون ‫تا به قرار ناهارت برسی.
‫جیمی. ‫باید همین‌جا باشم.
‫- نور سنجم رو هم آوردی؟ ‫- آوردم.
‫سلام لنی، ‫اِم، می‌شه...
‫- دست چپت رو بدی؟ ‫- دست چپم رو بدم؟
‫معلومه. ‫چی شـ...؟
‫دست شخصیتت الان شکسته.
‫پیداش نمی‌کنم. پیداش نمی‌کنم.
‫داستان پیچیده شد. ‫این‌جوری که همه‌چی عوض می‌شه.
‫هیچی عوض نمی‌شه.
‫- فیلترهای کاهنده نورم رو آوردی؟ ‫- همه‌چی رو آوردم.
‫خب، باید پیشینه داستانیم رو تغییر بدم.
‫ولی می‌شه دستت رو تکون ندی؟
‫- پیداشون نمی‌کنم. ‫- جیب کناریش رو بگرد.
‫فرض کن شکستگی دستت نمادینه.
‫- آها، فهمیدم. نمادینه. ‫- پیداشون کردم.
‫- فیلم پلاس‌اِکس رو می‌اندازم. ‫- سعی کن صحبت نکنی لنی.
‫انگیزه شخصیتت عین سابقه.
‫داری مأموریتی سری رو عملی می‌کنی ‫که بسته‌ای مهم دریافت کنی...
‫و می‌خوای عادی جلوه کنی، ‫ولی خودت خبر داری چی به چیه، متوجهی؟
‫نقشی رازآلود، دسیسه‌آمیز ‫و توطئه‌آمیز ایفا می‌کنی...
‫می‌دونی چیه؟ احتمالا بهتر باشه ‫خواب‌آلوده جلوه کنی.
‫عه، عه، عه. ‫وایستین ببینم.
‫مثلا الان دستش رو گچ گرفتین؟
‫بجنبین بچه‌ها، فرصت نداریم. ‫بجنبین.
‫- دستت رو بیار. ‫- مرسی.
‫شوخیتون گرفته؟ ‫بی‌خیال دیگه،
‫نوار دوربین پارچه‌ایم رو سی و شش دلار ‫از «رافیک» خریدم.
‫تو فاکتورت لحاظش کن.
‫چیزی نمونده. ‫تکون نخورین.
‫تکون نخورین! ‫نور صبحگاهی رو اعمال کنین!
‫- رنگ‌بندی برگ‌ها حرف نداره. ‫- خیلی‌خب.
‫شروع کنین!
‫حرکت!
‫نه بچه‌ها، ‫از اینجا معلوم نیست!
‫باید برگردی که معلوم باشه!
‫باید... ‫نه، برگرد که از اینجا معـ...
‫نه، پاکته رو می‌گم... ‫وقتی داری...
‫- چی؟! ‫- برگرد!
‫چی؟ ‫داره... چی داره می‌گه؟
‫فیلم دوربین رو عوض می‌کنم!
‫خیلی‌خب، اِم، ‫لنی، صرفا...
‫خیلی‌خب، اِم، لنی، ‫نظرت چیه...
‫که از پشت نیمکت بیای ‫و جیمی پاکت رو بهت بده؟
‫آره، خوبه، ولی پاکت رو این شکلی بگیر...
‫- نه، صاف بگیرش. ‫- صاف بگیرمش؟
‫- که تو دوربین معلوم باشه. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫- ولی خیلی تابلو نگیری‌ها. ‫- فهمیدم. برو.
‫کفش! ‫کفشتون افتاد تو قاب!
‫خاک بر سرم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. آماده‌ای؟
‫خیلی‌خب، مجددا حرکت!
‫چه شکلی شده؟
‫نمی‌شه روند چاپ رو تسریع کرد.
‫کافیه عکسش چاپ بشه، ‫لزومی نداره بی‌نقص باشه.
‫نمی‌شه روند چاپ رو تسریع کرد.
‫خیلی‌خب.
‫- این یکی خوبه؟ ‫- آها.
‫- اون خوبه؟ این هم خوبه. ‫- خیلی‌خب.
‫اون یکی خوبه. ‫اون یکی خوبه.
‫آره. خوب افتاده.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫آها. ردیف شد.
‫اون چیه؟
‫نگرانش نباش.
‫لزومی نداره از همه‌چی خبر داشته باشی.
‫وای خدا، ای خدا، وای خدا.
‫برو! برو!
‫اِم...
‫عذر می‌خوام جناب هملین.
‫بهم گفته بودن باید قبل از آغاز جلسه، ‫یخچال رو پر کنم.
‫اشکالی نداره.
‫بیا.
‫هوم. ‫بذار کمکت کنم.
‫ممنون.
‫اِم، اسمت... گری بود؟
‫کری اندرسون هستم.
‫هوم. آره دیگه. کری بودی.
‫کری، وقتی قوطی نوشابه‌ای ‫از دست آدم بیفته یا تکون بخوره، چی می‌شه؟
‫درسته.
‫می‌پاشه.
‫عذر می‌خوام، اِم...
‫بیا. بذار حقه‌ای یادت بدم.
‫تأثیر نیروی گریز از مرکزه.
‫حباب‌های داخل قوطی رو از بین می‌بره...
‫و جلوی پاشیدنش رو می‌گیره.
‫ما که نمی‌خوایم موکلینمون ‫غافلگیر بشن، مگه نه؟
‫واقعا تأثیر داره؟
‫عه. ایول.
‫می‌دونی این حقه رو ‫از کی یاد گرفتم؟
‫ایشون قبلا از روی عادت ‫چنین کاری می‌کرد.
‫می‌شه گفت همیشه ناخودآگاه ‫این شکلی بازشون می‌کرد.
‫یه بار دلیلش رو ازش پرسیدم.
‫صرفا می‌خواست همیشه ‫آمادگی هر اتفاق یهویی...
‫یا برنامه‌ریزی شده رو داشته باشه.
‫اِم، عذر می‌خوام، ‫من تازه اینجا مشغول به کار شدم.
‫اطلاعی ندارم... ‫ایشون... ایشون کی هستن؟
‫چارلز مک‌گیله.
‫«اِمِ» شرکت «اچ‌اچ‌ام» به یاد ایشونه.
‫به عمرم وکیلی به این باهوشی ندیده بودم.
‫عجب.
‫امیدوارم روزی از من هم ‫این شکلی تعریف کنن.
‫خب،
‫شاید مسائل مهم‌تری هم باشه.
‫جناب جنیدوفسکی تشریف آوردن.
‫- الان اومده؟ ‫- بهشون گفتم جلسه دارین.
‫- کل حضار اومدن؟ ‫- ریچ شوایکارت و گروهش دیر کردن.
‫همین الان تماس گرفتن، ‫تقریبا ده دقیقه دیگه می‌رسن.
‫جنیدوفسکی نگفته چیکار داره؟
‫صرفا گفتن پیشرفتی حاصل شده.
‫گفتن خودتون متوجه منظورشون می‌شین.
‫شرمنده. ‫همین الان چاپشون کردم.
‫این چیه؟
‫این عکس‌ها رو حوالی هفت صبح امروز گرفتم.
‫مک‌گیل تو پارک ترامبل ‫رو نیمکت نشسته بود،
‫بعدش سوژه‌ای که مشاهده می‌کنین،
‫از کنار مک‌گیل رد شد، ‫بسته‌ای ازش تحویل گرفت...
‫و لای گچش قایمش کرد.
‫تا خودم عکس‌ها رو ندیده بودم، ‫نفهمیده بودم چه بسته‌ایه.
‫وای خدایا.
‫همون پاکته.
‫خب، سبیلوئه کیه؟
‫امیدوار بودم خودتون بشناسینش.
‫نمی‌شناسمش، ولی...
‫چه کاری در راستای ‫پیدا کردنش ازت برمیاد؟
‫می‌دونم ماشینش میاتای نقره‌ایه ‫و بخشی از پلاکش رو یادداشت کردم.
‫خیلی خوب نیست، ‫ولی می‌شه ردیفش کرد.
‫کمی بیشتر طول می‌کشه...
‫و احتمالا مجبور بشم سبیل چند تن ‫از کارکنان اداره وسایل نقلیه رو چرب کنم...
‫بکن.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫ردیفش می‌کنم.
‫خب، رمز پخت...
‫سوپ سیب‌زمینی ‫و تره‌فرنگی خوشمزه...
‫به سیب‌زمینیش برنمی‌گرده، ‫به تره‌فرنگیش برمی‌گرده.
‫باید کمی کلفت خرد بشه.
‫آها، خب، من که خیلی تره‌فرنگی دوست دارم.
‫راستی، سیر هم خوشمزه‌اش می‌کنه.
‫ظاهرا خیلی خوشمزه می‌شه.
‫واقعا امیدوارم فرصت ‫خوردنش بهم دست بده...
‫سلام آیرین! ‫حالت چطوره عزیز دلم؟
‫خیلی خوبم جناب هملین.
‫ای بابا، خودت که بلدی ‫هاوارد صدام کنی.
‫جولی رو هم که مسلما می‌شناسی.
‫- آره. ‫- همین الان داشتم به آبرین می‌گفتم...
‫لزومی نداره حرفی بزنه...
‫و اصلا نمی‌خواد مضطرب باشه.
‫خب، کلیف کاملا درست می‌گه.
‫اِم، جولی، می‌شه واسه آیرین...
‫یه فنجون چای بابونه با کمی عسل بریزی؟
‫- همین شکلی دوست داری، مگه نه؟ ‫- آره، ممنون.
‫آیرین، بذار وقایع پیش‌رو رو ‫برات مرور کنم.
‫قراره با آقای شوایکارت...
‫و همکارانش که وکلای...
‫سندپایپر هستن جلسه داشته باشی،
‫همه‌چی هم خیلی مؤدبانه ‫و حرفه‌ای پیش می‌ره...
‫- و جهت اطمینان حاصل کردن از این روند... ‫- اوهوم.
‫میانجی مستقلی شرایط رو ‫به همین شکل نگه می‌داره.
‫می‌شه گفت حکم داور رو داره.
‫آره، قاضی بازنشسته مهربونی ‫اهل سانتافه...
‫به نام قاضی کاسیمیروئه ‫که چندین ساله باهاش آشنام.
‫وای، ممنون. ‫خیلی لطف داری.
‫- خواهش. ‫- وای خدا جون.
‫خیلی خوشحالم که همه‌چی ‫قراره به زودی تموم بشه.
‫خب، همگی از قدیم شنیدیم که...
‫«اجرای عدالت کند پیش می‌ره»،
‫یعنی احتمالا همه‌چی ‫امروز تموم نشه.
‫اِم، احتمالش هست تموم بشه، ‫ولی داریم با تمام قوا واسه احیای...
‫حق شما و دوستانتون مبارزه می‌کنیم؛
‫وکلای اون طرف هم دارن با تمام قوا ‫واسه موکلینشون مبارزه می‌کنن،
‫اینه که الان داریم ‫قدمی مهم در مسیر...
‫طولانی و کند اجرای عدالت برمی‌داریم.
‫بین خودمون بمونه، ‫احتمالا چقدر طول بکشه کلیف؟
‫به نظرم من که حداقل یک و نیم ‫تا دو سال طول می‌کشه.
‫مسلما نماینده طبقه‌تون ‫خودتون هستین...
‫- و اگه امروز از پیشنهادشون خوشتون اومد... ‫- نه بابا، نه، نه، نه.
‫من هر کاری...
‫خودتون بگین می‌کنم.
‫خب، بهتون اطمینان می‌دم ‫با تمام قوا...
‫بهتون مشورت بدیم.
‫کل حضار تشریف آوردن،
‫ارین هم افراد خارج از ایالت رو ‫با «پلیکام» گرفته.
‫چه عالی. ‫قاضی کاسیمیرو چی شدن؟
‫تو اتاق انتظارن ‫و وقتی آماده شدیم،
‫تشریف میارن داخل.
‫چه عالی. ‫خب، پس ردیف شد.
‫- می‌گم یکی دیگه تو اتاق جلسه برات بیارن. ‫- ممنون.
‫خب، بیا باکلاس ببریمت پایین.
‫اِم، خودم می‌تونم بیام.
‫معلومه.
‫اگه روند کارها رو برات راحت‌تر کنم،
‫خودم احساس بهتری پیدا می‌کنم.
‫ممنون که روم رو زمین ننداختی آیرین.
‫خب، کار دیگه‌ای که از دستم برنمیاد ‫که راحت‌تر باشی؟
‫گرمت نشده؟
‫نه، خیلی راحتم.
‫شما گرمتون نیست؟
‫اِم... من که گرمم نیست.
‫فکر کنم دیگه به زودی شروع بشه...
‫خب، تشریف آوردن.
‫- سلام به همگی. ‫- گروهشون به همراه نماینده...
‫طبقه‌تون، آیرین لاندری، وارد شدن.
‫سلام هاوارد.
‫- سلام کلیف، خوشحالم می‌بینمت. ‫- سلام ریچ.
‫- آلوین و فیل رو که یادتونه... ‫- سلام.
‫ایشون هم دنیلا و ادوینا ‫از سندپایپر هستن.
‫معلومه، خوشحالم باز هم می‌بینمتون.
‫ریچ، گمون نکنم با آیرین لاندری ‫آشنایی داشته بوده باشی.
‫نه، نداشتم، ولی خوشحالم ‫که بالاخره می‌بینمتون.
‫سلام خانم عزیز. ‫ریچ شوایکارت هستم.
‫از دیدنت همگیتون خیلی خوشحالم.
‫چقدر زیادن.
‫جولی، به نظرم بهتره بگیم ‫میانجیمون تشریف بیارن.
‫الان می‌گم.
‫طاقت بیارین دوستان،
‫حالا که کل حضار تشریف آوردن،
‫می‌گن میانجی تشریف بیارن که...
‫اِم...
‫- باید تبریک بگیم. ‫- وای، الو؟
‫- خونده بودم... ‫- الو؟ هنوز صدامون رو دارین؟
‫پرونده خیلی مهمی بود. ‫ختم به خیر شد.
‫الو؟ ‫صدامون قطع شد؟
‫خب، راستش رو بخوای، ‫زحماتش رو گردن آلوین انداخته بودم.
‫خانم والکو از پروو ‫هنوز پشت خط هستین؟
‫- قبل از اودوایر هم پرونده‌ای داشتم... ‫- سر حق تکثیر بود.
‫- زرنگ بود. ‫- می‌شه صداتون رو وصل کنین و جواب بدین؟
‫فیل، یه هفته بعد از ملحق شدنت به ما، ‫وکیل ثانویه...
‫دادگاه اودوایر نشده بودی؟
‫می‌شه گفت شده بودم. ‫یهو دل به دریا زده بودم.
‫- آره، صداتون رو دارم خانم بریل. ‫- تمرین دادگاهی خوبیه.
‫چه عالی. اِم، خب، ‫اگه تماستون قطع شد،
‫همون شماره‌ای که بهتون ‫دادیم رو مجددا بگیرین،
‫مجددا رمز عبورتون رو وارد کنین، ‫بعدش علامت مربع رو بزنین...
‫- ولی پیشرفت خودت از همه سریع‌تر بود، مگه نه؟ ‫- همون علامت مربعیه رو بزنین...
‫که تماستون مجددا برقرار بشه.
‫ظاهرا میانجیمون هم تشریف آوردن،
‫- یعنی جلسه شروع می‌شه. ‫- صندلیتون رو سر میز گذاشتیم.
‫چیزی نمی‌خواین ‫براتون بیارم؟
‫ممنون، چیزی نمی‌خوام.
‫من اهل کاغذ و خودکارم.
‫چیز دیگه‌ای لازم ندارم.
‫سلام.
‫می‌دونم همگی می‌خواین ‫زودتر شروع کنیم،
‫ولی متأسفانه مجبورین...
‫حرف‌های همیشگیم رو تحمل کنین.
‫بنده رند کاسیمیرو هستم...
‫و میانجی جلساتتون هستم.
‫واقعا خوشحالم که بین شما حضور دارم، ‫ولی امیدوارم در انتهای جلسه،
‫تمامی حضار جلسه،
‫و کسانی که از نقاط مختلف ‫دارن گوش می‌دن،
‫از حضور من راضی نباشن.
‫حالا چرا چنین حرفی می‌زنم؟
‫چون سازش بهترین راه‌حله.
‫سازش از جانب هر دو جناح. ‫هدف منم همینه.
‫ولی به قول خانم خودم:
‫سازش به این معنی نیست که ‫من راست می‌گم و اون اشتباه می‌کنه.
‫بنابراین یک راست بریم سر...
‫هاوارد؟
‫اِم...
‫عجب.
‫من...
‫معذرت می‌خوام.
‫گمون نکنم امروز بشه ‫این مذاکرات رو ادامه داد.
‫چرا نشه؟
‫می‌شه گفت به علت شرایطی ‫که از کنترل ما خارجه.
‫راستش من مصرّم که...
‫جزئیات بیشتری ارائه بدی.
‫خب، شخص میانجی جلسه ما ‫مدام کلمه «سازش» رو تکرار می‌کنه.
‫درواقع خودش با یکی دیگه سازش کرده.
‫چی فرمودین؟
‫خودتون فهمیدین چی گفتم.
‫هاوارد...
‫ماشین شما یه میاتای نقره‌ایه، درسته؟
‫درسته.
‫امروز حوالی ساعت هفت صبح،
‫اطراف پارک ترامبل قدم نزدین؟
‫نه.
‫یعنی امروز کنار پارک نزدین کنار؟
‫نه خیر.
‫صبح رسیدم آلباکورکی، ‫ولی ساعت هفت که نبود.
‫- کنار پارک هم نزدم کنار. ‫- مطمئنین؟
‫هاوارد اگه جناب قاضی می‌گه...
‫معلومه که مطمئنم!
‫اگه انقدر مهمه باید بگم ‫ساعت ده رسیدم اینجا،
‫کنار پمپ بنزین زدم کنار.
‫بعدش هم رفتم بطری فروشی ‫و هدیه‌ای تهیه کردم.
‫بعدش توی مانال، ‫رفتم رستوران ستاره پرنده و...
‫واسه ناهار سالاد خوردم.
‫مجله بارونز رو خوندم.
‫بعدش اومدم اینجا.
‫هوم...
‫لابد نیومده بودین که...
‫آشنای مشترکمون به اسم...
‫جیمز مورگان مک‌گیل رو ببینید؟
‫البته شاید به اسم ‫سال گودمن بشناسینش.
‫هیچ‌کدوم از اسامی که ‫گفتین رو نمی‌شناسم.
‫که اینطور. قراره بازی کنیم؟
‫جولی، بی‌زحمت یه سر برو دفترم.
‫یه پاکتی هست که ‫توش چندتا عکسه.
‫فورا واسم بیارش.
‫چشم.
‫هاوارد می‌شه خصوصی صحبت کنیم؟
‫ببخشید، این عکس‌هایی که گفتی؛
‫از من گرفته شدن؟
‫تمام عرایض بنده توی ‫این تصاویر مشهودن.
‫افتاده بودی دنبال من؟
‫من کارآگاه خصوصی استخدام کرده بودم ‫که بره دنبال جیمی مک‌گیل.
‫شما امروز صبح توی پارک ‫حین دریافت مبلغی که...
‫تخمین می‌زنم بیست هزار دلار بوده، ‫توی عکس مشاهده شدین.
‫ببخشید، ببخشید. ‫بحث داره خیلی...
‫خودت این قاضی رو با توافق ما ‫به عنوان شخص میانجی پیشنهاد کردی.
‫الآن می‌گی جیمی...
‫جیمی مک‌گیل که خودش مسبب ‫این طرح دعاویه...
‫- ...چی کار کرده؟ ‫- درک می‌کنم،
‫ممکنه حرفم منطقی نباشه،
‫ولی همین که تصاویر رو ببینید، ‫قضیه واستون روشن می‌شه.
‫من که بدجور مشتاقم ببینم.
‫تصاویر رو آوردم آقای هملین.
‫ممنون جولی.
‫بفرمایید...
‫نگاه کنین.
‫الآن خیال کردی این منم؟
‫راستش...
‫این که...
‫این که اون...
‫جولی پاکت اشتباهی رو آوردی.
‫- فقط همین روی میزتون بود. ‫- دوباره بگرد!
‫حتما عوضشون کرده.
‫- جاهاشون رو عوض کرده. ‫- هاوارد...
‫نه، جیمی یه جوری ‫اومده توی دفتر و...
‫اینا اون عکس‌هایی که من دیدم نیستن.
‫آقای هملین، حالتون خوبه؟
‫- آخه چشم‌هاتون... ‫- حالم خوبه!
‫تمام این مسائل حل و فصل می‌شن،
‫شک ندارم.
‫بهتره چند دقیقه جلسه رو ‫به تعویق بندازیم.
‫کسی بلند نشه!
‫- مدارک دستکاری شدن! ‫- هاوارد جان، آروم باش.
‫همیشه جلسات این شرکت ‫چنین روندی داره؟
‫- این کارهات یعنی چی؟ ‫- گفتم که.
‫- اینا اقدامات جیمی برای نابود کردن منه. ‫- داری خرابش می‌کنی.
‫یه نفس عمیق بکش بعد برگرد،
‫- از تمام حضار عذخواهی کن. ‫- معلومه!
‫الآن زنگ می‌زنم کارآگاهم. ‫نسخه اصلی دست خودشه.
‫- یه لحظه گوش کن. ‫- نه، نه، کافیه تصاویر اصلی رو ببینن.
‫- هاوارد... ‫- وایستا دیگه. نشونت می‌دم.
‫خب. ظاهرا...
‫خیلی‌خب، خودم می‌رم ببینم قضیه چی بوده.
‫هاوارد.
‫جناب قاضی، واقعا...
‫نمی‌دونم چی باید بگم.
‫گمونم...
‫اصلا حرفی نمی‌مونه.
‫موفق باشی کلیف.
‫ترجیحا عزیزان شنونده،
‫همچنان پشت خط بمونن.
‫شرایط فعلی جلسه قابل تغییره،
‫و حتما در اسرع وقت ‫شما رو در جریان می‌ذاریم.
‫ما...
‫درمورد موضع خودمون ‫تجدید نظر کردیم.
‫قراره همون پیشنهاد قبلی رو قبول کنیم.
‫که پیشنهادش فقط تا آخر امروزه.
‫فردا تا یک میلیون کاهشش می‌دیم،
‫پس‌فردا هم یک میلیون دیگه.
‫با آرزوی بهترین‌ها برای هاوارد.
‫زنگ زدی دکتر؟
‫داره میاد.
‫کلیف؟ خودتی؟
‫من نه خُل شدم، نه مواد زدم.
‫لطفا بیا تو.
‫یه‌جوری، به هر طریقی، ‫این عوضی...
‫موادی بهم زد که ‫مردمک چشمم گشاد شد.
‫خودمم نمی‌دونم چی بوده، ‫ولی اثرش داره می‌پره.
‫نگاه کن.
‫پس می‌گی جیمی مک‌گیل ‫چیزخورت کرده.
‫چطوری همچین کاری کرده؟
‫اون تصاویر با یه چیزی ‫تر شده بودن.
‫همون عکس‌های گم‌شده دیگه؟
‫آره، جنیدوفسکی همون کارآگاهم، ‫باهاش همدست بوده.
‫لابد چندتا عکس نشونم داده،
‫بعد اینکه از دفتر رفتم، عوضشون کرده.
‫- هاوارد... ‫- سه هفته پیش،
‫از طرف دفتر کارآگاهی ‫با جولی تماس گرفتن.
‫می‌خواستن اطلاعات ارتباطی ‫خودشون رو به روز کنن...
‫مسلما جولی هم اطلاعات رو ‫از توی سیستم تغییر داد.
‫ولی مشخص شد کار خودشون نبود.
‫کار جیمی بود.
‫یعنی وقتی من کارآگاه اجیر کردم ‫که بیفته دنبال جیمی،
‫به شماره جعلی زنگ زدم و ‫شخص جعلی رو استخدام کردم.
‫الآن با شماره قبلیه تماس گرفت،
‫که مسلما دفتر اصلی گوشی رو برداشت،
‫جای تعجبی هم نداره...
‫که هیچ‌کس به اسم جنیدوفسکی ‫اونجا کار نمی‌کنه.
‫من یه شیاد رو استخدام کردم.
‫از همون اولش...
‫بازیچه دستش شده بودم.
‫می‌دونم انگار مسخره‌ست، ‫ولی باور کن راست می‌گم.
‫اصلا...
‫اصلا مهم نیست.
‫ریچ برگشته سر پیشنهاد قبلی.
‫منم به گروه توصیه می‌کنم ‫که پیشنهاد رو قبول کنیم.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫نباید بذاریم جیمی برنده بشه.
‫اصلا چرا جیمی باید ‫چنین کاری بکنه؟
‫خودش توی این پرونده سهیمه، ‫این‌طوری سهمش کمتر می‌شه...
‫چون طرف بچه‌ست!
‫پولش رو حی و حاضر می‌خواد.
‫ماه‌ها پیش التماسم کرد ‫که تسویه‌اش کنم.
‫- خودت که می‌شناسیش. ‫- واقعیت هرچی که باشه،
‫دیگه باید بی‌خیال جایگاه سابقمون ‫قبل جلسه میانجی‌گری بشیم.
‫باید حساب رو تسویه کنیم.
‫من وکیل ارشدم.
‫اصلا هم پیشنهادش رو تأیید نمی‌کنم.
‫پس منم موظّفم برم پیش شرکا...
‫و هرچی به چشم دیدم رو تعریف کنم.
‫همه‌شو بگم.
‫یعنی می‌خوای متقاعدشون کنی،
‫که کار جیمی مک‌گیل بوده؟
‫باشه پس. می‌کشیمش دادگاه.
‫کلیف این پرونده خیلی سنگینه.
‫اگه این موضوع رو جلوی ‫هیئت منصفه ارائه بدم...
‫دغدغه من تو نیستی هاوارد. ‫دغدغه من جیمی نیست.
‫دغدغه من زمان و هزینه و ‫نتیجه نامعلوم پرونده‌ست.
‫دغدغه من موکلین خودمونن.
‫سلام به همه.
‫با عرض عذرخواهی ممنونم ‫که صبوری به خرج دادین.
‫مشاور ارشد، کلیفورد مین صحبت می‌کنه،
‫و خبرهای خوبی واستون دارم.
‫پیشنهادی توسط خانم آیرین لاندری ‫ارائه و پذیرفته شد،
‫که به عقیده بنده موجب ‫رضایت کامل شما می‌شه.
‫سلام دُن الادیو.
‫ببین کی اینجاست.
‫خودمم! سالم و سلامت!
‫اومدم مرکزشهر زیبای آلباکورکی.
‫تقریبا الآن...
‫چهار شبه که اینجام.
‫لابد واست سواله چرا ‫اومدم این خراب‌شده.
‫خب...
‫یه فنچ کرواتی رازی رو بهم گفت.
‫اولش کلی دست و پا زد، ‫ولی درنهایت بهم گفت.
‫نگاه کن...
‫می‌بینی؟ اونجا رو می‌گم.
‫اینجا راز فرینگه.
‫متوجه شدم فرینگ خیلی خوب ‫نگهبان‌هاش رو قایم کرده.
‫ولی همه‌شون اونجان. ‫لباس کارکن‌های خشک‌شویی پوشیدن.
‫دیدی؟ یکی‌شون اونجاست.
‫تفنگ‌هاشون زیر یونیفرم مخفی شده، ‫ولی من می‌بینمش.
‫دقیقا می‌دونم با چی طرفم.
‫می‌تونم بهت بگم اون داخل چیه.
‫گودال بزرگیه که ورنر زیگلر، ‫یه مهندس آلمانی...
‫بهترین مخفی‌گاه ممکن رو برای...
‫«مادر تمام آزمایشگاه‌های شیشه» طراحی کرده.
‫خب.
‫اینم از نقطه نظر من.
‫فرینگ هم لابد نقطه نظر خودشو داره. ‫که خیلی هم جالبه.
‫بولسا هم که پشتشه. ‫چون طرف به‌قولی...
‫«کاسبی بلده».
‫شب که شد...
‫می‌رم داخل...
‫نگهبان‌هاش رو می‌کشم...
‫بعد به خودت نشونش می‌دم.
‫بعدش هم...
‫تصمیم با خودته.
‫خداحافظ.
‫با خانه آرامش تماس گرفتین.
‫صبح بخیر. بخش پذیرش هستین؟
‫شرمنده.
‫می‌رم کسی که اسپانیایی بلده رو خبر کنم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫می‌خواستم با یکی از ‫ساکنین اونجا صحبت کنم:
‫هکتور سالامانکا.
‫از نزدیکان ایشون هستم.
‫به روی چشم، یک لحظه اجازه بدین.
‫ای مرغ‌فروش زرنگ.
‫با خانه آرامش تماس گرفتین.
‫بله ببخشید، فکر کنم تلفن قطع شد.
‫می‌خواستم با هکتور سالامانکا صحبت کنم.
‫بله، معذرت می‌خوام.
‫بذارین دوباره صداش کنم. ‫یه لحظه لطفا.
‫الو؟ بله. ‫هکتور اینجاست.
‫هکتور؟
‫منم. راحت صحبت کنم؟
‫کاش خبرهای بهتری واست داشتم.
‫نتونستم مدرک پیدا کنم.
‫این مرغ‌فروشه اصلا ‫ردی به جا نذاشته.
‫خبر بدم این بود.
‫خبر خوب؟
‫اینکه برمی‌گردم سر نقشه اصلی.
‫امشب غافل‌گیرش می‌کنم.
‫عمو، عمو.
‫عمو جان، الادیو خوشش نمیاد.
‫ولی راه درستش همینه.
‫دوستت دارم عمو.
‫آفرین.
‫ببینم چی تو چنته داری.
‫مایکل.
‫خیلی خوب شد...
‫اگه می‌شه کمی جمع‌تر بشین.
‫اوهوم، به دست من نگاه کنین. ‫لبخند بزنین...
‫عالی شد. ممنون از همگی.
‫وای گوستاوو، دستت درد نکنه که انقدر...
‫به مؤسسه پرورش جوانان لطف داری.
‫فقط من که نیستم.
‫تمام کارکن‌های پولوس هرمانوس...
‫خودشون رو وقف این ‫جوانان می‌کنن تا...
‫استعداد خودشون رو کشف کنن.
‫می‌تونین بیشتر توضیح بدین ‫که چرا این مؤسسه رو انتخاب کردین؟
‫به شیوه رهنمودی که خودم ‫در کودکی داشتم فکر می‌کنم.
‫اگه بتونیم تأثیر مفیدی بذاریم،
‫نه تنها به کودکان، ‫بلکه به کل دنیا کمک کردیم.
‫اگه می‌شه یه لحظه به من اجازه بدین.
‫حتما.
‫اینکه برمی‌گردم سر نقشه اصلی.
‫امشب غافل‌گیرش می‌کنم.
‫مال کِیه؟
‫بیست دقیقه پیش.
‫بهتره این گردهمایی رو تموم کنی.
‫اینجا پر آدم بی‌گناه و بچه‌ست.
‫کلی آدم گذاشتم اون بیرون کشیک بدن،
‫ولی شرایط فعلی غیرقابل کنترله.
‫اینجا بهم حمله نمی‌کنه.
‫هوم.
‫می‌خوای واسه حدسیاتت ‫همه‌چی رو به خطر بندازی؟
‫باید بازی رو بکشونیم تو زمین خودمون.
‫که یعنی تو توی پناهگاه باشی،
‫که اونم خیال کنه تنهایی.
‫باید سوار ماشینت بشی، ‫با آرامش بری خونه.
‫مثل روند همیشه.
‫خودمون رو نشون نمی‌دیم، ‫ولی دائم دنبالت میاییم.
‫به افرادی که روی اولویت‌های ‫پایین‌تر گذاشته بودم...
‫- گفتم حواسشون به تو باشه. ‫- خشکشویی چی؟
‫تایروس و افرادش اونجان.
‫به علاوه اینکه...
‫تمام قوای موجود ‫توی خونه خودت هستن.
‫تله رو پهن کردیم.
‫اگه سالامانکا پیداش بشه،
‫درجا میفته توش.
‫می‌شه بیام تو؟
‫آره، بیا تو.
‫سلام کیم.
‫سلام هاوارد.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫ببخشید که مزاحم شدم...
‫ولی واستون هدیه گرفته بودم.
‫هدیه؟ به چه مناسبت؟
‫من و برادرت همیشه بعد ‫دستاوردهای بزرگمون...
‫یه سر می‌رفتیم پیش ‫«جناب مک‌آلن».
‫معمولا وقت‌هایی که چاک ‫جمع‌بندی‌های استادانه می‌کرد...
‫که اصلا گفتن نداره.
‫اینم...
‫اینم برای شماست.
‫لیاقتش رو داری.
‫بردی دیگه.
‫بردم؟
‫عه، دقیقا چی رو بردم؟
‫می‌فهمم.
‫شک نداشتم جفتتون ‫قراره کتمان کنین.
‫توی کتمان کردن هم حرف ندارین.
‫دیروقته هاوارد.
‫می‌خوای بگی قضیه چیه؟
‫خودمم چنین سوالی داشتم.
‫که «قضیه واقعا چیه»؟
‫یعنی خودتون چه جوابی دارین؟
‫چه توجیه‌ای واسه این کارها دارین؟
‫مثلا «هاوارد خیلی آشغاله. ‫حقشه خرابش کنیم»؟
‫نمی‌خوریم.
‫خب...
‫بگین دیگه.
‫چون زیادی طرف چاک بودم؟
‫چون تو رو فرستادم ‫بخش بایگانی مدارک؟
‫یا تمام موارد؟
‫بابای هاوارد کمکش کرد ‫به جاهای خوبی برسه.
‫ولی شما دو تا باید واسش زور می‌زدین.
‫«هاوی چه پولداره، ما چه بی‌پولیم.»
‫«بیا نشونش بدیم آدم خاصی نیست.»
‫با چه دلیلی قانع شدین ‫باهام چنین کاری بکنین؟
‫چون دیگه از شوخی گذشته.
‫کاملا.
‫این کارها دیگه پرت کردن ‫توپ بولینگ رو ماشین طرف نیست.
‫واسش نقشه ریختین.
‫هماهنگ بودین.
‫چند هفته وقت گذاشتین؟
‫یا اصلا چند ماه؟
‫کار ساده‌ای که نیست.
‫پس بگین دیگه... چرا؟
‫چرا نقشه مفصل ریختین،
‫که منو به خاک سیاه بنشونین؟
‫تو رو به خاک سیاه بنشونیم؟
‫بی‌خیال هاوارد. چیزی نشده.
‫تو که همیشه درستش کردی.
‫آره، حتما. ‫ماجرای سندپایپر؟
‫شک نکن سهم «ه.ه.م» ‫قراره قابل توجه بشه.
‫حتی با اینکه که آبروی خودم رو بردم.
‫موکلین و دوستام زیرلب می‌گن:
‫«هاوارد هملین معتاده». ‫راست می‌گی.
‫روزهای بدتر از اینم به چشم دیدم.
‫دوران قرض و افسردگی.
‫دورانی که زندگی زناشوییم نابود شد.
‫آره بابا.
‫بهترین روزهای اون دوران...
‫وقتی بود که وبال گردن بقیه بودم.
‫اینم یکی از مواردیه که ‫هاوارد خان باید حلش کنه.
‫ولی آره، همیشه خودم درستش کردم.
‫اوضاعم روبه‌راه می‌شه.
‫ولی اوضاع شما هیچ‌وقت نمی‌شه.
‫شما دوتا...
‫شما دوتا بی‌وجدانین.
‫جیمی تو که دست خودت نیست.
‫چاک هم می‌دونست.
‫ذاتا مشکل داشتی.
‫ولی تو چی؟
‫یکی از باهوش‌ترین و ‫آینده‌دارترین...
‫آدم‌هایی که دیدم ‫چنین زندگی دست و پا کرده؟
‫خب دیگه، ‫با این وضع نمی‌تونی رانندگی کنی.
‫- واست ماشین می‌گیرم. ‫- عالیه. بازم دلسوزی الکی.
‫نه، شاید به ظاهر این‌طوری باشه، ‫ولی هنوز مونده.
‫نه، نه، نه. دیگه بسه هاوارد.
‫شرمنده، ولی وقتشه تمومش کنی،
‫برگردی بری خونه.
‫واقعا لنگه همدیگه‌این.
‫نیمه گمشده همدیگه‌این.
‫منو بگو فکر می‌کردم مسئله پوله...
‫ولی الآن فهمیدم قضیه چیه.
‫پول به درک، ‫واسه سرگرمی خودتون بوده.
‫عشق کردین. ‫شما عین لئوپولد و لوب هستین.
‫- دوتا جامعه‌ستیز. ‫- بسه دیگه.
‫نه، خودتم می‌دونی هستین. ‫ولی جرأت نداری اقرار کنی.
‫- آفرین. حالا دیگه برو. ‫- می‌رم همه جا جار می‌زنم.
‫چون می‌خوام باقی عمرم رو...
‫صرف این کنم که بقیه ‫متوجه واقعیت بشن.
‫باور کنین.
‫تا ابد نمی‌تونین ‫ذاتتون رو مخفی کنین.
‫چطوری؟
‫هاوارد.
‫هاوارد زودباش برو.
‫تو کی هستی؟
‫من؟ یه آدم معمولی.
‫اومدم با وکلام صحبت کنم.
‫جدی؟ یه نصیحتی بهت بکنم؟
‫بگرد دنبال وکیل درست حسابی.
‫هاوارد، توروخدا. ‫راهت رو بکش...
‫نه، نه، نه، نه.
‫راحت باش.
‫قضیه چیه؟
‫توروخدا.
‫تورو...
‫توروخدا بگو چی می‌خوای.
‫گفتم که.
‫می‌خوام حرف بزنم.
‫گمونم...
‫مزاحم صحبتتون می‌شم.
‫عه...
‫واقعا نیازی نیست...
‫وای خدا!
‫- هاوارد! ‫- گندت بزنن!
‫- وای خدا! ‫- توروخدا نزن!
‫- وای خدا! ‫- هیس.
‫- نه، نه! ‫- هیس، هیس...
‫هیس...
‫خیلی‌خب.
‫حالا حرف بزنیم.
‫اسمم پیچیده.
‫موکل دست به‌نقد واسم اومده.
‫تحویل بگیرین! ‫همیشه تهش به خشونت ختم می‌شه!
‫خودت می‌دونی عاقبتش چیه.