‫آنچه گذشت...
‫مرغ‌فروشه ردی از خودش به جا نمی‌ذاره.
‫- تموم شد؟ ‫- هنوز مونده.
‫چند روز دیگه ‫ماشین هاوارد هملین رو...
‫چند ایالت اون‌طرف‌تر پیدا می‌کنن.
‫تو داشبوردش کوکایین پیدا می‌کنن.
‫خودتون داشتین چنین ماجرایی ‫براش سرهم می‌کردین دیگه، نه؟
‫خلاصه که شما دو نفر ‫عین همیشه...
‫می‌رین به کارهاتون می‌رسین.
‫باز هم همون دروغ سابقتون رو ‫به همه بگین.
‫♪ از این بهتر... ♪
‫♪ نمی‌شه... ♪
‫- ♪ به چنین روز بی‌نقصی... ♪ ‫- [سال گودمن و همکاران]
‫♪ خاتمه داد. ♪
‫♪ از این بهتر... ♪
‫♪ نمی‌شه... ♪
‫♪ به چنین روز بی‌نقصی... ♪
‫♪ خاتمه داد. ♪
‫♪ باهام همراه شو. ♪
‫♪ باهام پرواز کن. ♪
‫♪ تا صبح... ♪
‫♪ کنارم بمون. ♪
‫♪ رو بال فرشته‌های عشق... ♪
‫♪ که هوامون رو دارن... ♪
‫♪ پرواز کن. ♪
‫♪ لای لالای، لای لالای. ♪
‫♪ از این بهتر... ♪
‫♪ نمی‌شه... ♪
‫♪ به چنین روز بی‌نقصی... ♪
‫♪ خاتمه داد. ♪
‫♪ لای لالای، لای لالای. ♪
‫♪ لای لای. ♪
‫♪ از این بهتر... ♪
‫♪ خاتمه داد. ♪
‫♪ باهام همراه شو. ♪
‫♪ باهام پرواز کن. ♪
‫♪ تا صبح کنارم بمون. ♪
‫♪ رو بال فرشته‌های عشق... ♪
‫♪ که هوامون رو دارن... ♪
‫♪ پرواز کن. ♪
‫♪ لای لالای، لای لالای. ♪
‫♪ که بگم... ♪
‫♪ خیلی... ♪
‫♪ دوستت... ♪
‫♪ دارم. ♪
‫اِم، یه روزی...
‫از خواب بیدار می‌شیم، ‫مسواک می‌زنیم،
‫می‌ریم سر کار...
‫و یه موقعی متوجه می‌شیم...
‫اصلا به فکرش نبودیم.
‫می‌فهمیم کلا یادمون رفته.
‫همون موقع است که می‌فهمیم.
‫می‌فهمیم می‌تونیم فراموش کنیم.
‫سلام دون الادیو.
‫سلام دون خوان.
‫سلام گوستاوو.
‫سلام دون هکتور.
‫بشین.
‫ممنون.
‫گوستاوو...
‫دون هکتور اتهاماتی جدی وارد کرده.
‫می‌خوام حرف‌های دون هکتور رو بخونم.
‫این حرف‌ها رو کلمه به کلمه ‫به لئونل و مارکو...
‫دیکته کردن.
‫حمله به خونه برادرزاده‌ام شکست خورده بود.
‫لالو با آدمکش‌ها مبارزه کرد و پیروز شد.
‫فردای حمله‌شون،
‫لالو باهام تماس گرفت.
‫حقیقت رو از زبون خودش شنیدم.
‫مزدورها رو فرینگ فرستاده بود،
‫کار پرویی‌ها نبود.
‫ما به کسی نگفتیم لالو زنده مونده.
‫چیزی نمونده بود ‫که برادرزاده‌ام شخصا انتقامش رو...
‫از این خائن بگیره.
‫ولی به جاش، غیبش زد.
‫کار همین مرغ‌فروشه است.
‫دون الادیو، تو چشم فرینگ نگاه کن.
‫حقیقت رو تو چشمش می‌بینی.
‫مرغ‌فروشه ازت متنفره.
‫دشمنمون محسوب می‌شه.
‫علیهمون نقشه می‌کشه.
‫من خواستارم بکشیمش.
‫خب، گوستاوو؟
‫پاسخی ندارم.
‫گوستاوو، باید صحبت کنی.
‫دفاعی نداری؟
‫با کمال احترام،
‫به نظرم چنین حرف‌هایی ‫در حد پاسخ دادن نیستن.
‫شما شاهد تماس‌های لالو بودین؟
‫شنیدم خودتون جسد لالو رو دیده بودین.
‫درسته.
‫سوخته بود.
‫مأمورین فدرال دندون‌هاش رو بررسی نکردن؟
‫چرا دون الادیو.
‫برادرم بهم گفته دندون‌هاش رو بررسی کردن...
‫و با خودش مطابقت داشت.
‫ضمنا، اون وارگای خائن...
‫قبل از مرگش چی گفته بود؟
‫گفته بود از پرویی‌ها پول می‌گیره.
‫از لوس اودیوس پول می‌گیره.
‫مطمئنیم ازشون پول گرفته،
‫اسناد بانکیش رو گیر آوردیم.
‫خب،
‫دیروقته.
‫دون هکتور.
‫از اون‌جایی که کلی راه اومدی،
‫امشب تو تخت‌خواب خودم می‌خوابی.
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫بحث نباشه.
‫اتاقم در اختیار خودته.
‫خیلی گرم و نرمه.
‫تازه، از کجا معلوم؟
‫شاید دوتا از دخترهامون ‫هم بهت سر زدن!
‫خواهش می‌کنم.
‫شب به خیر هکتور.
‫خوب بخوابی.
‫در حالت عادی از خودت ‫هم دعوت می‌کردم بمونی...
‫گوستاوو، ولی...
‫نمی‌خوام سر میز صبحانه ‫اعصابم خرد بشه و هی این‌جوری کنه:
‫«دینگ! دینگ! دینگ! ‫دینگ! دینگ! دینگ!»
‫«دینگ! دینگ! دینگ! دینگ! دینگ! ‫دینگ! دینگ! دینگ! دینگ!»
‫«دینگ! دینگ! دینگ! دینگ!»
‫امان از دستش.
‫آخ.
‫صلح بینمون باید حفظ بشه.
‫چه پیشنهادی داری؟
‫من کی باشم که پیشنهاد بدم؟
‫ساوت ولی تحت سلطه ‫خاندان سالامانکا می‌مونه.
‫مدیریت باقی نقاط شمال...
‫هم به دست خودت می‌افته.
‫ولی باید...
‫تحت نظر بولسا کار کنی.
‫ممنون دون الادیو.
‫ممنون.
‫اعتمادتون...
‫خیلی برام ارزشمنده دون الادیو.
‫خیلی‌خب.
‫گوستاوو...
‫تو چشمت که نگاه کرده بودم،
‫نفرت دیده بودم.
‫یه ذره نفرت اشکال نداره.
‫ولی اصلا نباید یادت بره...
‫کی رئیسه.
‫دکتره این‌ها رو ‫براتون گذاشته بود...
‫که اگه زنده برگشتین، ‫به کارتون بیاد.
‫از وکلا برام بگو.
‫خب، بعدازظهر رو کلا با پلیس‌ها گذروندن.
‫طبق حرف‌هام عمل کردن. ‫شاید کمی بهتر هم عمل کرده باشن.
‫پلیس‌ها به توافق رسیدن...
‫که رفت تو اقیانوس ‫و خودکشی کرد.
‫نمی‌تونن بدون یافتن جسدش، ‫پرونده رو ببندن،
‫ولی از نظر عملی ‫همه‌چی تموم شده.
‫کی می‌تونیم ساخت و سازمون رو ادامه بدیم؟
‫باید مهندس جدیدی پیدا کنیم...
‫و کارگران جدیدی بیاریم ‫که ردیفش کنن.
‫ممکنه کمی طول بکشه.
‫همین امروز دست به کار شو.
‫سلام آقای فرینگ. خوش برگشتین.
‫خب، ممنون برت.
‫لطفا یه گیلاس «درسلر اند وان» بریز.
‫چشم.
‫سلام آقای فرینگ.
‫خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫چند وقتی می‌شد ‫که ندیده بودمتون.
‫آره. خیلی وقت بود.
بوی سیگار به مشامم رسید.
‫نگاهی کردم...
‫و دیدم کابویی کادیلاک‌سوار ‫داره پارک می‌کنه...
‫و «مونته‌کریستو» می‌کشه.
‫یعنی واقعا کابوی بود.
‫کلاه کابویی داشت، ‫چکمه‌اش از پوست شترمرغ بود...
‫و سگک کمربندش اندازه یوتا بود.
‫خانم جوانی همراهش بود...
‫که به طریقی تنگ‌ترین پیراهنی ‫رو که به عمرم دیده بودم...
‫پوشیده بود...
‫بگذریم، معلوم بود ‫می‌خواد خانمه رو تحت‌تأثیر قرار بده،
‫واسه همین این رو سفارش داد.
‫یه قلپ خورد،
‫ولی پسش داد.
‫نوشابه و رام سفارش داد.
‫نوشابه رژیمی خواست. ‫چی بگم؟
‫ولی قطعا ضررش...
‫به سود شما بوده.
‫- خارق‌العاده است. ‫- اوهوم.
‫اولین بار رفته بودم اروپا.
‫کمی بابت جواز سفر «یوریل»ـم ‫خوشحال شده بودم.
‫نیمه‌شب بود، چشمم جایی رو نمی‌دید.
‫با کوله‌پشتیم ‫تو خیابونی سنگفرش ایستاده بودم،
‫ولی کسی اطرافم نبود.
‫یعنی اصلا نمی‌دونستم کجام.
‫بالاخره به یه سری درخت سدر رسیدم...
‫و همین‌جوری کسیه‌خوابم رو باز کردم.
‫فردا صبحش که بیدار شدم،
‫دیدم...
‫تو بهشتم.
‫امپویس بودم.
‫از... از...
‫روستاهای کوچک بی‌نقص ‫جنوب شرقی فرانسه است.
‫دور و برش پر از تاکستانه، ‫همه‌جاش سرسبزه.
‫می‌گن اون روستا دروازه باستانی دره رونه.
‫از دوران امپراتوری روم ‫همون‌جا نوشیدنی تولید می‌کنن.
‫زیاده‌گو شدم؟
‫نه، به هیچ وجه.
‫تاکستان‌هاشون ‫این‌قدر شیب داره...
‫که نمی‌تونن تراکتور ببرن، ‫واسه همین اسب می‌برن.
‫هنوز هم اسب می‌برن.
‫اِم، متوجه طعم...
‫گوشتی و نسبتا خونینش شدین؟
‫خاکشون مملو از آهن اکسید ‫و منگنزه.
‫طعمش مشخصه، مگه نه؟
‫باید اعترافی بکنم.
‫تقریبا یه سال پیش،
‫شربت نادری از همون ناحیه رو ‫معرفی کرده بودی.
‫- نوشیدنی سال 1978 بود؟ ‫- آره. دقیقا.
‫باید بگم خیلی خوب توصیفشون می‌کنی.
‫اون شب رفتم خونه ‫و یه بطری خریدم.
‫یه بطری «کوت روته» 1978 خریدین؟
‫اوهوم.
‫- آقای فرینگ، حتما... ‫- گوستاوو صدام کن.
‫گوستاوو.
‫نگه داشتمش که مناسبت خاصی بازش کنم.
‫خب، مناسبت خاصتون که فرا رسید،
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫نظرتون رو بدونم.
‫وایستین. باید یه چیزی نشونتون بدم.
‫صاحب اینجا یه نوشیدنی «خاص» خریده.
‫- نمی‌تونم بازش کنم. ‫- معلومه.
‫ولی خود بطریش...
‫خوشتون میاد. ‫الان برمی‌گردم.
‫برت.
‫می‌شه به دیوید بگی باهام تماس گرفتن ‫و مجبور شدم برم؟
‫معلومه آقای فرینگ.
‫- شب خوبی داشته باشین. ‫- ممنون.
‫[فیلیپه کاوالو]
‫الو؟
‫سلام آقای وارگا، ‫شما من رو نمی‌شناسین،
‫ولی می‌خوام راجع به پسرتون صحبت کنم.
‫پسرم؟
‫چی شده؟
‫احیانا می‌شه رو در رو صحبت کنیم؟
‫من همین بیرونم.
‫شما کی هستین؟
‫مهم نیست.
‫قبلا هم اینجا دیده بودمتون.
‫سوار یه کرایسلر فیفت اونیو بودی.
‫پسرم چی شده؟
‫شرمنده‌ام. ‫پیداش نمی‌شه.
‫کارش زود تموم شد.
‫درد نکشید.
‫شما اونجا بودین؟
‫من اونجا بودم.
‫پسرتون اشتباهاتی کرده بود.
‫با افراد بدی همکاری کرده بود.
‫ولی راستش، اصلا عین خودشون نبود.
‫آدم خوش‌قلبی بود.
‫مسئله دیگه‌ای رو هم بگم.
‫نمی‌خواد نگران خاندان سالامانکا باشین.
‫موعدش فرا می‌رسه.
‫عدالت برقرار می‌شه.
‫عدالت؟
‫عذر می‌خوام. ‫اسپانیایی بلد نیستم.
‫«جوستیسیا». ‫عدالت دیگه.
‫شما که منظورتون عدالت نیست.
‫منظور شما انتقامه.
‫انتقام اصلا تمومی نداره.
‫پسر من از دست رفته.
‫امان از دست شما خلافکارها و «عدالت»ـتون.
‫همه‌تون سر و ته یه کرباسین.
‫عه، سطل آشغال جدید گذاشتن.
‫یه سر می‌ریم و برمی‌گردیم.
‫فوقش بیست دقیقه می‌مونیم.
‫ما که بیست دقیقه‌ای ‫از پس هر چیزی برمیایم.
‫جولی و فرانسیس اونجان.
‫سلام کیم. ‫سلام بچه‌ها.
‫همیشه تحسینش می‌کردم. ‫همیشه.
‫حتی وقتی...
‫یعنی کسی نمی‌تونست عین خودش ‫موکلین رو درک کنه.
‫ادا هم درنمی‌آورد. ‫واقعا براش مهم بود.
‫اصلا متوجه نشده بودم...
‫اعتیاد بیماری محسوب می‌شه.
‫وکیل خوبی بود، ‫آدم خیلی خوبی هم بود.
‫دیگه چی می‌شه گفت؟
‫- هنوز هم به نظرم الکیه. ‫- هوم.
‫یعنی...
‫انتظار دارم با سرعت ‫از اون راه‌پله بیاد پایین...
‫و لبخند بزرگی رو لبش باشه.
‫راستش، احتمالا دیگه هیچ‌کدوممون...
‫تو این ساختمون حضور پیدا نکنیم.
‫واسه چی؟
‫اِم، «اِچ‌اِم‌اِم» داره ساختمون‌هاش رو ‫کاهش می‌ده.
‫- بی‌شوخی؟ ‫- آره.
‫- قراره تو مرکز شهر یه نیم‌طبقه بگیرن. ‫- هوم.
‫اسمشون رو هم عوض می‌کنن.
‫اسمشون رو چی می‌ذارن؟
‫اِم... می‌ذارن «شرکای بروکنر»؟
‫تو همین مایه‌ها می‌ذارن.
‫دوران بزرگی به اتمام رسید.
‫آره.
‫با شریل صحبت کردین؟
‫اِم، هنوز نکردیم.
‫حتی جسدی نداره ‫که دفن کنه...
‫شنیدم مرخصی گرفته.
‫شاید بهتر باشه بریم بالا ‫و تسلیت بگیم.
‫آره.
‫خوشحال شدم دیدمت ریچ.
‫کاش تحت شرایط بهتری ‫همدیگه رو می‌دیدم.
‫همچنین کیم. ‫مراقب خودت باشم.
‫خداحافظ جیمی... اِم، سال.
‫خداحافظ ریچ.
‫سلام کلیف.
‫- سلام کیم. سلام جیمی. ‫- سلام کیم.
‫سلام شریل. ‫جیمی مک‌گیل هستم.
‫شاید من رو به خاطر نیاری. ‫برادر چاک مک‌گیل هستم.
‫معلومه.
‫خیلی تسلیت می‌گم.
‫شریل، خیلی تسلیت می‌گم.
‫حتی تصور چنین شرایط دشواری ‫از توانم خارجه.
‫اگه کاری از دست من و جیمی ‫واسه خودت یا خانواده‌تون برمیاد،
‫اصلا دریغ نکن.
‫راستش، یه کاری برمیاد.
‫آخرین افرادی که دیدنش، خودتون بودین، درسته؟
‫اِم... ‫گمون کنم همین‌طور باشه.
‫اِم، پلیس‌ها که این‌طور می‌گفتن.
‫هاوارد بهم گفته بود ‫شما دارین بهش آزار می‌رسونین.
‫می‌گفت شوخی‌های ماهرانه‌ای ‫باهاش می‌کردین.
‫می‌گفت دست از سرش برنمی‌دارین.
‫می‌دونم چنین فکری می‌کرده.
‫به خودم هم گفته بود.
‫اِم، به نظرم واقعا باور داشت همین‌طوره.
‫ولی خودتون انکار می‌کنین.
‫می‌دونین چیه؟
‫من تحت شرایط چندان خوش‌آیندی ‫این شرکت رو ترک نکرده بودم.
‫می‌تونستم طی چند سال اخیر...
‫بیشتر ملاحظه هاوارد رو بکنم...
‫و هر وقت که فرصت پیدا کردم، ‫سر به سرش نذارم.
‫گمون کنم، اِم...
‫از جانب خودم کمی بهش حسادت می‌کردم،
‫آخه برادرم واسه هاوارد ‫احترام قائل بود.
‫ولی واسه خودم اصلا نبود.
‫بهم بگین به پلیس‌ها چی گفتین.
‫خیلی‌خب. اِم، خب، ‫ساعت یازده شب بود.
‫هاوارد در خونه‌مون رو می‌کوبید.
‫خیلی ناراحت بود، ‫بابت جریانی که خیال می‌کرد...
‫تقصیر منه غر می‌زد.
‫اِم، گمون کنم به پرونده ‫«سندپایپر» مربوط می‌شد،
‫ولی اصلا نفهمیدم چی به چیه.
‫سعی کردیم آرومش کنیم،
‫ولی اصلا... ‫اصلا آروم نمی‌شد.
‫اِم...
‫بالاخره رفت.
‫هـ... همین.
‫من بی‌توجه نیستم.
‫خودم می‌دونم ملت می‌گن ‫مواد مصرف می‌کرده.
‫منظورت همینه؟
‫آخه...
‫عین همیشه نبود.
‫می‌شنوی چی می‌گه؟
‫آخه به نظر من ‫که اصلا منطقی نیست.
‫شریل، ‫شاید بهتر باشه...
‫حرف مردم برام مهم نیست.
‫حرف پلیس‌ها هم برام مهم نیست.
‫هاوارد مواد مصرف نمی‌کرد. ‫اصلا این‌طور نیست.
‫مسائل دیگه‌ای هم در جریانه.
‫نمی‌دونم حق داشته باشم ‫چنین حرفی بزنم یا نه،
‫ولی...
‫اِم...
‫خواهش می‌کنم ‫راحت بگو.
‫تقریبا یه سال و نیم پیش بود.
‫هنوز اینجا کار می‌کردم.
‫داشتم تا دیروقت ‫رو اسناد دادگاهی کار می‌کردم.
‫بعدش دیدم چراغ دفتر هاوارد روشنه.
‫فرض کردم نظافتچی‌ها ‫اشتباهی روشن گذاشتنش.
‫خودم هم مطمئن بودم دفترش خالیه، ‫واسه همین در نزدم...
‫خب؟
‫ولی هاوارد پشت میزش نشسته بود،
‫سرش پایین بود...
‫و داشت یه چیزی رو اسنیف می‌کرد.
‫من نگاهش کردم. ‫اون هم نگاهم کرد.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم، ‫واسه همین رفتم بیرون.
‫فردا صبحش هم ‫که همدیگه رو دیدیم،
‫هیچ‌کدوممون حرفش رو ‫پیش نکشیدیم.
‫اصلا به کسی نگفته بودم،
‫ولی الان می‌گم ‫کاش گفته بودم.
‫این همه سال که همکارش بودی،
‫شاهد چنین رفتاری بودی؟
‫اصلا شک کرده بودی؟
‫کلیف؟
‫اِم...
‫شریل، الان واقعا زمان و مکان ‫مناسبی واسه این حرف‌ها نیست.
‫شریل، تو همسرش بودی.
‫تو که هر روز می‌دیدیش، ‫بهتر از هر کسی می‌شناختیش.
‫شاید من دچار سوتفاهم شده بودم...
‫اگه معتاد می‌بود، ‫خودت می‌فهمیدی.
‫ببخشید.
‫خواهرش همین‌جاهاست. ‫می‌رم پیداش کنم.
‫خودم می‌دونم کار دشواری بود، ‫اِم، ولی دیگه تموم شد.
‫یعنی واقعا تموم شد.
‫از این به بعد بهتر می‌شیم.
‫همگی برخیزین.
‫جلسه دادگاه آغاز می‌شه.
‫ریاست جلسه با قاضی دیردنه.
‫سلام.
‫اومدیم راجع به درخواست ‫عدم احتساب مدارک...
‫پرونده دادستانی نیومکزیکو ‫علیه یاربرو صحبت کنیم.
‫جناب قاضی، اجازه هست؟
‫من درخواست دیگه‌ای هم ثبت کردم.
‫فکر نکنم هنوز دیده باشینش.
‫- به دستمون رسیده؟ ‫- همین الان رسید جناب قاضی.
‫عذر می‌خوام. ‫دقیقه نودی ثبتش کردم.
‫واقعا هم دقیقه نودی بوده.
‫درست متوجه شدم؟
‫درخواست دادین ‫از این پرونده کناره‌گیری کنین؟
‫بله جناب قاضی.
‫موکلم کاملا در جریانه...
‫و خودم از قبل با وکیل دیگه‌ای تماس گرفتم.
‫پیج نوویک جام رو پر می‌کنه.
‫وکیل قابلیه ‫و با پرونده هم آشنایی داره.
‫اگه اجازه بدین، ‫آماده است که جام رو پر کنه.
‫خانم وکسلر، آقای اورنستین، ‫بیاین دم جایگاه.
‫خانم وکسلر، امروز به اصرار شما ‫این جلسه رو تشکیل دادیم...
‫که به درخواست خودتون ‫در راستای عدم احتساب مدارک رسیدگی کنیم.
‫اون‌وقت الان تصمیم می‌گیرین ‫کناره‌گیری کنین؟
‫کناره‌گیریم اجتناب‌ناپذیر بود.
‫می‌شه دلیلش رو بپرسم؟
‫به دلایل شخصی بوده جناب قاضی.
‫دلایل شخصی.
‫یعنی دچار بیماری شدین؟
‫بلایی سر عزیزانتون اومده؟
‫نه.
‫ترجیح می‌دین ‫بریم تو دفترم و خصوصی صحبت کنیم؟
‫بابت پیشنهادتون ممنونم،
‫ولی نه.
‫می‌شه اندک جزئیاتی رو ‫باهامون در میون بذارین؟
‫جناب قاضی، ترجیح می‌دم نذارم.
‫آقای اورنستین،
‫دادستانی آمادگی بررسی ‫درخواست خانم وکسلر رو داره؟
‫داریم جناب قاضی. ‫شک نکنین.
‫می‌دونین چیه خانم وکسلر؟
‫آقای اورنستین تشریف آورده. ‫من هم اومدم.
‫همگیمون به دعوت شما اومدیم،
‫اون‌وقت شما می‌خواین ‫مجلس رو به هم بزنین؟
‫مایلم ازتون بخوام ‫از درخواستتون دفاع کنین،
‫بعدش به دادخواست‌های ‫دقیقه نودی هم رسیدگی می‌کنم.
‫عذر می‌خوام که وقت دادگاه رو ‫تلف می‌کنم جناب قاضی،
‫ولی اصلا امکان نداره ‫کارم رو تو این جلسه ادامه بدم.
‫خب، چرا خانم وکسلر؟
‫آخه من دیگه وکیل نیستم.
‫عذر می‌خوام. جانم؟
‫استعفانامه‌ام رو دو ساعت پیش ‫به دادگستری تحویل دادم.
‫چیکار کردی؟! ‫واسه چی... واسه چی؟!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫خودم می‌دونم واسه چی.
‫- ولی کیم، نمی‌شه که... ‫- جیمی، اِم...
‫هیس. بذارم حرفم رو بزنم، خب؟
‫بذار... ‫بذار نفس بگیرم.
‫کیم، با احتساب وقایع اخیر...
‫خودم خیلی درک می‌کنم.
‫می‌خوای آدم دیگه‌ای بشی.
‫طبیعیه.
‫ولی نباید همه‌چی رو ‫بریزی دور کیم.
‫زندگیت همینه. ‫تو وکیلی.
‫اِم، پس موکلینت چی می‌شن، ها؟
‫اِم، اون آقا فقیره، یاربرو، چی می‌شه؟
‫اون بچه تو یتیم‌خونه چی می‌شه؟
‫ها؟ تو از جون و دل براشون مایه گذاشته بودی.
‫کی رو می‌خوان پیدا کنن ‫که نصف تو مهارت داشته باشه؟
‫کسی نیست! ‫بهت نیاز دارن.
‫دیگه کارت رو کردی. آخ!
‫خیلی‌خب. ‫می‌شه آب ریخته رو جمع کرد.
‫منظورم اینه که... که...
‫بیا یکی دو هفته‌ای ‫تصمیمت رو مرور کنیم.
‫فعلا مرخصی می‌گیریم.
‫واقعا هم مرخصی لازم داریم.
‫خونه جدیدی پیدا می‌کنیم. ‫از اینجا می‌ریم.
‫دیگه اصلا برنمی‌گردیم اینجا، خب؟
‫این جریانات رو پشت سر می‌ذاریم.
‫شرایطمون بهتر می‌شه. ‫تضمین می‌کنم.
‫ولی قبلش باید این مشکل رو حل کنیم.
‫پس برمی‌گردیم اتاق هتلمون...
‫و تو هم نامه می‌نویسی.
‫واسه دادگستری نامه می‌نویسی.
‫واسه موکلینت نامه می‌نویسی.
‫خودت بگو. ‫من تایپ می‌کنم.
‫این مشکل رو حل می‌کنیم.
‫من پیتزا سفارش می‌دم. ‫تا صبح بیدار می‌مونیم،
‫آخه مشکلاتمون رو ‫با هم حل می‌کنیم، خب؟
‫پس من می‌رم چاپگرت رو بیارم،
‫بعدش هم از اینجا ‫می‌زنیم بیرون.
‫ببین جیمی... ‫جیمی...
‫خودت ازم پرسیده بودی ‫برام ضرر داری یا نه.
‫این‌طور نیست.
‫جفتمون واسه همدیگه ضرر داریم.
‫کیم.
‫چنین کاری نکن.
‫کیم، خواهش می‌کنم.
‫جیمی.
‫زندگی با تو بهترین بخش زندگیم بود.
‫ولی ما واسه کل اطرافیانمون ضرر داریم.
‫بقیه به خاطر ما زجر می‌کشن.
‫اگه جدا باشیم، ‫مشکلی نداریم،
‫ولی باهمدیگه...
‫همه رو مسموم می‌کنیم.
‫نه. نه.
‫فقط بهم بگو...
‫که تغییری حاصل کنم، خب؟
‫فقط بگو چیکار کنم، ‫من هم می‌کنم.
‫- جیمی. ‫- نه کیم.
‫تو مایه خوشحالی منی.
‫ما مایه خوشحال همدیگه‌ایم.
‫چطور ممکنه چنین چیزی بد باشه؟
‫ببین.
‫من عاشقتم.
‫من هم عاشقتم.
‫ولی خب که چی؟
‫نه. نه.
‫نه‌خیر کیم، داری اشتباه می‌کنی!
‫جریان هاوارد ذهنت رو درگیر کرده!
‫خب؟ بلایی که سرش اومد ‫تقصیر ما نبود.
‫تقصیر تو نبود. ‫تقصیر من هم نبود!
‫تقصیر اون لالو سالامانکای کثافت بود!
‫اون روان‌آزار زنده شد...
‫و از در خونه‌مون اومد تو!
‫کار اون بود. ‫کار ما نبود. کار خودش بود.
‫من خبر داشتم.
‫از چی خبر داشتی؟
‫از زنده بودنش خبر داشتم.
‫نه، نداشتی.
‫تقریبا یه ماه پیش بود.
‫دیده بودم ماشینه ‫باز هم داره تعقیبم می‌کنه.
‫بعدش معلوم شد مایک ارمنترات...
‫چند نفر رو اجیر کرده بود ‫که جفتمون رو تحت نظر بگیرن.
‫تحت نظرمون بگیرن ‫که لالو رو پیدا کنن.
‫مایک... ‫مایک بهت گفته بود...
‫لالو زنده است،
‫ولی تو بهم نگفتی؟
‫جیمی، خیال... ‫خیال می‌کردم....
‫احتمال این که بیان سراغمون ‫یک در میلیون باشه.
‫خیال می‌کردم اگه بیاد، ‫دستگیرش می‌کنن...
‫و با خودم گفته بودم ‫این‌جوری ازت محافظت می‌کنم.
‫ولی حقیقت از این قرار نیست. ‫در...
‫در اصل واسه این بهت نگفته بودم...
‫که نمی‌دونستم ‫در اون صورت چیکار می‌کنی.
‫در اون صورت چیکار می‌کردم؟
‫خودت رو مقصر می‌شمردی.
‫می‌ترسیدی بلایی سرم بیاد.
‫می‌خواستی فرار کنیم ‫و قایم بشیم...
‫تا از امنیتم اطمینان حاصل کنی.
‫بی‌خیال کلاه‌برداریمون می‌شدی.
‫بعدش هم...
‫بعدش هم، اِم...
‫به هم می‌زدیم.
‫ولی من نمی‌خواستم ‫اون‌جوری بشه.
‫آخه داشت خیلی بهم خوش می‌گذشت.
‫♪ هر طور خودت بخوای، ‫هر چی خودت نیاز داشته باشی. ♪
‫♪ هر طور خودت بخوای. ♪
‫♪ عاشق خندیدنه. ♪
‫♪ عاشق آواز خوندنه. ♪
‫♪ هر کاری می‌کنه. ♪
‫♪ عاشق تکون خوردنه. ♪
‫♪ عاشق رقصیدنه. ♪
‫بیدار شو، وقتشه که بریم.
‫بگو ببینم.
‫شنیدم کلمات جادویی ‫تو گزارشت ثبت نشده بود دکتر.
‫آسیب به بافت نرم بدن.
‫نتیجه عکس‌برداری اشعه ایکس مهم نیست،
‫پول موکلم با آسیب ‫به بافت نرم بدنش جور می‌شه...
‫ببین، ببین. ‫گوش نمی‌دی‌ها.
‫موکلم صرفا از شرکتتون ‫شکایت نکرده،
‫از شخص خودت شکایت می‌کنه.
‫ببین، حق انتخاب داری، خب؟
‫می‌تونی همین الان پولش رو بدی...
‫یا تو دادگاه این‌قدر ‫خسارت بدی که بدبخت بشی.
‫پس به نظر من زرنگ باش ‫و چکش رو بنویس.
‫تا جلسه برگزار نشده، فرصت داری.
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫یکی دیگه پشت خطه.
‫ردیفه. ‫دیگه چی دستگیرت شده؟
‫آها، ساقی آلپرازولاممه.
‫اِم، بگو ردیفه ‫و همین امروز بیاره.
‫باز هم یکی در ملأ عام جق زده؟ ‫کدومشون رو می‌گی؟
‫این یکی جدیده؟ عجب.
‫حتما همه همین کار رو می‌کنن دیگه...
‫یعنی چی که پولش رو نگرفته؟
‫خودم شاهد بودم ‫کارتش رو بهت داده بود.
‫جعلی بود؟ ‫ای آشغال آب زیر کاه.
‫بهش بگو اگه در اسرع وقت ‫پول نقد جور نکنه،
‫روز سنت پاتریک رو ‫تو زندان لوس لوناس می‌گذرونه.
‫وایستا. خفه شو. خفه شو. ‫مورد خوبی پیدا کردم.
‫دیدی اتوبوسی حوالی گیتس ‫از جاده آی40 منحرف شد؟
‫هجده نفر مجروح شدن.
‫اِم، یکی از کارآموزهای بیمارستانشون رو...
‫که چند بار تحت تأثیر مواد ‫پشت فرمون نشسته بود نمی‌شناسیم؟
‫اسمش چی بود؟
‫رو میز صبحانه گذاشتم، خودت بردار.
‫با تو... ‫با تو نبودم.
‫اِم، رامیرز بود. رامیرز بود. ‫آره. باهاش تماس بگیر.
‫بهش بگو اسم و شماره ‫کل قربانیان رو می‌خوام.
‫بوی شکایت جمعی به مشامم می‌رسه.
‫بعدش هم اون دوربین به دسته رو بیار.
‫بفرستش همون‌جا.
‫بعدش با روزنامه‌ها تماس بگیر...
‫و بگو سال گودمن ‫به شدت بابت...
‫«فاجعه وحشتناک جاده 40» ‫خشمگین شده.
‫این‌جوری خطابش می‌کنیم.
‫بندازش روز دادگاه.
‫من هفته‌ای دو بار نمی‌رم اونجا.
‫مشکل خودشونه...
‫یکی رو بفرست پیششون...
‫که عروسک کوچولو با میوه تزئین‌شده...
‫و آناناس اضافه براشون ببره.
‫- اِم.. خفه شو. خفه شو. ‫- بهتره با سال تماس بگیرین!
‫بیمه ماشینتون پول ‫تصادف جزئیتون رو نمی‌ده؟
‫دامادتون سرتون کلاه گذاشته؟
‫جراحی جزئی یا مهمتون ‫اشتباه انجام شده؟
‫من هواتون رو دارم مردم البوکرکی.
‫بهتره با سال تماس بگیرین!
‫با 5055034 تماس بـ...
‫شنیدی؟ ‫صدای تبلیغم تک‌نواره بود.
‫پول تبلیغات نامفهومشون رو نمی‌دم.
‫تبلیغ تکیه! ‫آهنگ‌های «بیتلز» رو هم تکی پخش می‌کردن.
‫چنین روشی باستانیه.
‫ببین، انگار صدام از تو چاهی...
‫وسط غاری ‫زیر پتو میاد.
‫کی دلش می‌خواد وکیلی داشته باشه ‫که صداش به گوشش نمی‌رسه؟
‫ببین چی میگم.
‫سریعا روند نقد چکش رو لغو کن...
‫و با مدیر شبکه‌شون تماس بگیر.
‫بهش بگو اگه دفعه بعدی ‫که تبلیغم پخش می‌شه،
‫گوشم با شنیدن خون‌ریزی نکنه، ‫تو دادگاه می‌بینمش.
‫گور بابای کمیسیون فدرال ارتباطات!
‫به خدمت اون دفتری‌ها هم می‌رسم.
‫آخ.
‫آزادی بیان همینه دیگه.
‫چه کاری از این آمریکایی‌تر داریم؟
‫من هم یه «احمق آمریکایی خوش‌تیپ»ـم.
‫فهمیدی؟ با بانک تماس بگیر. ‫چکشون رو لغو کن.
‫با مدیر شبکه‌شون تماس بگیر. ‫بهش بگو صداش رو زیاد کنن،
‫- وگرنه تو دادگاه می‌بینمش. ‫- فهمیدم.
‫برو کنار.
‫چیه؟
‫خیلی‌خب. بریم به هر قیمتی ‫عدالت رو برقرار کنیم.
‫خب، آماده، حرکت!
‫بجنبین، بجنبین، بجنبین!
‫بدوین، بدوین، بدوین!
‫یک، کت‌شلوار «آرمانی» بپوش و بدو!
‫دو، این کفش «ایر جوردن» مال تو!
‫سه، این لباس‌های کتانی رایگانن!
‫چهار، پلیورهای کرک کشمیری رو ‫رو در آویزون می‌کنیم!
‫بجنبین، بجنبین، بجنبین!