‫ای بابا، اذیت نکن دیگه...
‫کمک می‌خواین؟
‫اگه کمک می‌خواستم، ‫خودم می‌گفتم...
‫خیلی ممنون.
‫- بفرمایین خانم. ‫- مرسی.
‫سلام ماریون. ‫حالت چطوره؟
‫ای بابا. بدک نیستم. ‫برایان هنوز سر کاره.
‫امروز پاسترامی درست می‌کنی؟
‫- آره. اِم، ششصد گرم برام بکش. ‫- چشم.
‫هفتصد گرم نکشی‌ها، ‫دفعه پیش زیادی کشیده بودی.
‫عه. ‫عذر می‌خوام.
‫این چیه؟
‫پنیر چدار ویسکانسین ‫جا افتاده است.
‫«جا افتاده» است، هوم؟
‫وای.
‫پنیرتون مال خودت ویسکانسینی‌ها. ‫ایشه.
‫اومدنی که این شکلی نبود.
‫[من نیپی هستم. ‫من رو ندیدین؟]
‫کمک نمی‌خواین؟
‫مشکلی ندارم!
‫مطمئنین نمی‌خواین هلتون بدم؟
‫مطمئنم.
‫[من نیپی هستم. ‫من رو ندیدین؟]
‫نیپی بیچاره چی شده؟
‫وای. تقصیر خودم بود.
‫قبل از بارش برف، ‫پنجره ماشینم...
‫در حال حرکت پایین بود.
‫چه بدونم... به سرش زد دیگه.
‫احتمالا گربه‌ای دیده بود... ‫ولی پرید بیرون.
‫وای نه.
‫در جا زدم کنار،
‫با تمام قوا فریاد می‌کشیدم «نیپی»!
‫- آخی. ‫- ولی... پیداش نبود.
‫وای، چه وحشتناک.
‫امیدوارم پیداش کنی.
‫می‌شه شما هم حواستون باشه؟
‫باشه، هست. ‫چرا که نه؟
‫خونه‌ام تو همین خیابون کلمنتاینه.
‫همیشه از اینجا رد می‌شم.
‫البته اگه این رو راه بندازم.
‫شاید بد نباشه یه کوچولو ‫هلتون بدم.
‫خب، اگه زحمتی نیست، ممنون می‌شم.
‫نه بابا. ‫با کمال میل کمک می‌کنم.
‫خیلی‌خب. ‫خلاصش کنم.
‫خب، یک، دو، سه.
‫این هم از این.
‫وای، شرمنده که زحمتت دادم.
‫دوباره بزنمش تو دنده. ‫زحمتی نبود.
‫- روزتون به خیر. ‫- مرسی، همچنین.
‫امیدوارم نیپی رو پیدا کنی.
‫ممنون.
‫وای. ‫این دیگه چه وضعیه؟
‫حالت چطوره ماریون؟
‫- حرف ندارم. ‫- عه، خوبه.
‫- حال خودت خوبه؟ ‫- آره بابا.
‫[«البوکرکی ایزوتوپس»]
‫[تاکسی]
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫راستش، پخت این غذا رو ‫از همه بیشتر دوست دارم.
‫- هوم. خوشم اومد. ‫ضمنا، به نظرم فوت کوزه‌گریش...
‫مامان؟
‫تو آشپزخونه‌ام جفی!
‫من فوت کوزه‌گری خاصی دارم.
‫شرط می‌بندم همون ‫فوت کوزه‌گری خانواده خودمونه.
‫- یه تخم‌مرغ می‌شکونم. ‫- می‌دونستم.
‫باید قشنگ بمالیش.
‫یعنی باید با دست بمالیش.
‫دقیقا همین کار رو می‌کنم.
‫آشپزی می‌کنی؟
‫اِم، چندتا از غذایهای محبوبم رو ‫درست می‌کنم، غذای خفنی بلد نیستم.
‫آره، غذای ساده بهترینه. ‫زرق و برق به چه دردی می‌خوره؟
‫عه. سلام جفی، ایشون آقای تاکاویک هستن.
‫ای بابا، آقای تاکاویک که پدرم بود.
‫«جین» صدام کن.
‫نگران نباش عزیزم، ‫قاتل تبر به دست نیست.
‫اگه می‌خواست من رو قطعه قطعه کنه، ‫تا حالا کرده بود.
‫مگه نه جین؟
‫خب، همین‌جوری عین ماست ‫اونجا واینستا دیگه، بشین پیشمون.
‫گاهی اوقات با دیدن افراد جدید ‫کمی مضطرب می‌شه.
‫- مامان... ‫- خب، می‌شی دیگه.
‫بیا دیگه.
‫یه لیوان بردار و بشین.
‫آشناییمون رو براش تعریف کن جین.
‫آها، باشه.
‫اِم، خب، داشتم دنبال نیپی می‌گشتم...
‫آره. ‫سگ بیچاره‌اش رو می‌گه.
‫خب، فرار کرده.
‫جین هم داشت پوسترش رو می‌چسبوند.
‫مامانت هم داشت از «هنسن» برمی‌گشت.
‫ولی چرخم لای برف گیر کرد.
‫خب، بعدش هم کلا از کار افتاد.
‫آره، ولی جین نجاتم داد.
‫حتی اسکوتر مسخره‌ام رو ‫با چسب نواری درست کرد.
‫وای.
‫هوم.
‫خب، مامانت بهم گفته ‫راننده تاکسی هستی؟
‫تا حالا فرد مشهوری رو سوار نکردی؟
‫وای، معلومه که کرده.
‫براش تعریف کن جفی.
‫سمی هیگار رو سوار کرده بود.
‫نه بابا! ‫خواننده راک سرخ‌پوش رو می‌گی؟!
‫ای بابا، خیلی دوستش دارم.
‫اینجا رو... ‫♪ بلدم ماشین مدل 55 رو برونم. ♪
‫- خودشه! ‫- ایول!
‫چه‌جور آدمی بود؟ ‫زیاد انعام داده بود؟
‫لابد دیگه.
‫- هوم. ‫- عه. می‌دونی چیه؟ تو راحت بشین.
‫من این غذای زیبا رو نجات می‌دم.
‫اینجا رو باش.
‫بفرمایین!
‫جین شام پیشمون می‌مونه.
‫خودم می‌دونم جو سنگین شده، مگه نه؟
‫ولی هنوز لزومی نداره ‫«بابا» صدام کنی.
‫نمی‌دونم جریان از چه قراره، ‫ولی کافیه...
‫گوشی رو بردارم ‫تا کار سال گودمن تموم بشه.
‫آره، ولی هنوز که گوشی رو برنداشتی، مگه نه؟
‫حتی سعی نکردی مجبورم کنی ‫بهت پول بدم.
‫اگه گفتی چی شده؟ ‫خودم دلیلش رو می‌دونم.
‫آخه حالت با پول ‫و باج گرفتن...
‫درست و حسابی جا نمیاد.
‫خودم از خواسته اصلیت خبر دارم.
‫عه، جدی؟ ‫خواسته‌ام چیه؟
‫می‌خوای تو بازیمون دست داشته باشی.
‫«بازی»؟ ‫بازی دیگه کدومه؟
‫بازی خودمون رو می‌گم دیگه.
‫همون بازی‌ای رو می‌گم ‫که کل عمرش شاهدش بودی.
‫صورتت رو چسبونده بودی ‫پشت شیشه...
‫و بازی کله‌گنده‌ها رو ‫تماشا می‌کردی.
‫مثل آدم حرفت رو بزن پسر.
‫منظورت چیه؟
‫بازیمون رو می‌گم.
‫جلوی چشمته...
‫می‌بینیش، ‫ولی دستت بهش نمی‌رسه.
‫کلی ماشین، کلی لباس ‫و کلی پول هست.
‫کلی خانم هست.
‫آدم باید از کل زوایا خبر داشته باشه،
‫دار و ندارش رو به خطر بندازه ‫و پیروزی بزرگی از آن خودش کنه.
‫ولی وضع تو از این قراره جفی.
‫با بدبخت‌ها بیرون زمین بازی وایستادی.
‫سعی می‌کنی قسط تاکسیت رو بدی، ‫زیر بار قبض‌ها کمر خم کردی...
‫و داری پیرتر می‌شی.
‫بازی جلوی چشمته، ولی اصلا ‫نمی‌تونی توش شرکت کنی.
‫اما الان می‌تونی.
‫من می‌تونم ردیفش کنم.
‫تو می‌تونی؟
‫سال گودمن از پسش برمیاد.
‫خب، جریان از این قراره:
‫من بازی رو نشونت می‌دم.
‫بعدش هم دیگه ‫با هم کاری نداریم.
‫... دو روزه.
‫گزارش‌دهنده می‌گه ‫به نظر کار دامادشونه...
‫که سابقه اعمال ‫خشونت‌آمیز هم داشته.
‫یه مورد ده چهار پیش اومده.
‫بابت سر و صدا شکایت کردن. ‫تقریبا پنجاه نوجوان هستن.
‫احتمالا والدینشون از شهر رفتن.
‫همسایه‌هاشون می‌گن ‫اولین بارشون نیست.
‫یه مورد ده بیست پیش اومده.
‫کرست‌ویو، پلاک 37882.
‫دارم می‌رم اونجا.
‫مرد جوان سفیدپوستی مفقود شده.
‫صد و هشتاد و هشت سانته ‫و صد و هشت کیلوئه.
‫آخرین بار تو پمپ بنزین تقاطع ‫کری‌وود و وسترن رؤیت شده.
‫والدینشون تماس گرفتن؟
‫با مامانشون تماس گرفتم. ‫بیست دقیقه دیگه می‌رسه.
‫یه مورد ده بیست و سه پیش اومده.
‫شب به خیر خانم‌ها.
‫- می‌بینمت جین. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫[حراست شمالی فروشگاه «کاتن‌وود»]
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، صـ... ‫صرفا اومدم ازتون تشکر کنم.
‫اِم، جین هستم.
‫تو شیرینی‌فروشی «سینابون» کار می‌کنم.
‫اِم، وقتی بیهوش شده بودم،
‫زنگ زده بودی اورژانس بیاد.
‫آها. ‫یادم اومد.
‫«برو وکیل بگیر!»
‫نیک! ‫بوی شیرینی «سینابون» به مشامم خورده؟
‫آره!
‫خب، ای خدا، بگو بیاد تو دیگه.
‫بابت جریان وکیل گرفتن عذر می‌خوام.
‫از دهنم پریده بود.
‫تو کشورمون آزادی بیان حاکمه دیگه.
‫وای.
‫سلام. ‫اِم، جین تاکاویک هستم.
‫اِم...
‫سلام جین. فرانک هستم. ‫ایشون هم نیکه.
‫آها. نیک در حقم لطفی کرده بود،
‫اینه که...
‫خب...
‫بفرمایین... ‫نوش جان.
‫خب، خدا خیرت بده.
‫خب، ساعت یه ربع به دهه.
‫نیک، می‌خوای مال خودت رو ‫با خودت ببری؟
‫- چرا که نه؟ باشه. ‫- باید پارکینگ رو بررسی کنه.
‫آها.
‫مرسی.
‫اِم...
‫می‌خوای کمی استراحت کنی؟
‫اگه بخوای، می‌تونی یه فنجون قهوه بریزی.
‫- باشه. ‫- واقعا؟
‫وای. ‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫نباید چنین کاری بکنم.
‫ببین، لطفی در حقم بکن،
‫اگه احیانا همسرم رو دیدی، ‫شتر دیدی، ندیدی.
‫آها.
‫قول شرف می‌دم.
‫وای. ‫وای پسر.
‫یه عمره از این‌ها نخوردم.
‫حواسم به دور کمرم هست.
‫- آره، ولی هر از گاهی... ‫- ضرر نداره، مگه نه؟
‫ای وای.
‫هوم.
‫به‌به، به‌به.
‫خب، دیشب بازی رو دیدی؟
‫بازی رو؟
‫واقعا چه مرگشونه؟
‫زبانم از توصیف کارشون قاصره.
‫هوم.
‫واقعا خیال می‌کردم امسال می‌بریم.
‫آره، همچنین.
‫هوم.
‫راستش، تگزاس اصلا جزو تیم‌های برتر نبود.
‫خودم می‌دونم بابا.
‫مربی افتضاح بود.
‫از این بدتر نمی‌شد.
‫واسه چهل و پنج سانت، ‫سه نفر مصدوم بشن؟
‫اون‌قدرها هم سخت نیست بابا.
‫خب، وقتی مارتینز اون شکلی بازی کنه، ‫امکان برد وجود نداره.
‫امان از دست مارتینز.
‫واقعا چش شده؟
‫به نظرت یه جای کار می‌لنگه؟
‫ممکنه.
‫هوم.
‫هفته بعد با اکلاهما بازی داریم.
‫- با اکی‌ها بازی داریم. ‫- ها؟
‫اِم، این‌جوری خطابشون می‌کردیم.
‫تا حالا همه بازی‌ها رو رفتی؟ ‫از توپیکا بگیر تا ویچیتا...
‫ایول.
‫خب، پس نرفتی.
‫از مسابقه روز یادبود که بهتر نیست.
‫قطعا همین‌طوره.
‫خودت کدومشون رو بیشتر دوست داری؟
‫خب، سوال سختیه.
‫به نظرت ویدون تو زمین خودشون برنده می‌شه؟
‫- آره. ‫- امکان نداره!
‫- با اون انگشت شست برنده بشه؟ ‫- انگشت شست خیلی مهمه.
‫ببین چی می‌گم.
‫کلاه ایمنی تیم «کوگرز» ‫شستش رو شکوند دیگه.
‫هوم. ‫به‌به، به‌به.
‫چه خوشمزه بود.
‫هوم!
‫خب، احتمالا بهتر باشه من برگردم.
‫خب، باز هم مرسی.
‫ای بابا، حداقل کاری بود ‫که از دستم برمی‌اومد.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫هر موقع خواستی برگرد.
‫- شب خوبی داشته باشی جین. ‫- شبت به خیر کریستا.
‫- شبت به خیر. ‫- شبت به خیر.
‫فرانک؟
‫سلام جین عزیزم، ‫سلام به استاد شیرینی «سینابون».
‫تو راهرو که بودی، ‫بوت به مشامم رسیده بود.
‫وای، همه همین رو می‌گن.
‫بفرمایین بچه‌ها.
‫راستی، می‌شه...
‫ببین جین، نمی‌خواد اجازه بگیری. ‫واسه خودت قهوه بریز.
‫عجب بازی خفنی بود، مگه نه؟
‫نظرت بین دو نیمه چی بود؟
‫خب، اِم، ‫داشتم با خودم می‌گفتم:
‫«اِم، این بازی ممکنه...»
‫«خیلی زیاد طول بکشه.»
‫ببین چی می‌گم، می‌دونی امروز ‫از دست کی شاکی نیستم؟
‫- از دست پلینی. شاکی نیستم. ‫- پلینی. مربی رو می‌گی.
‫خودت که من رو می‌شناسی. ‫وقتی شرایط بد باشه، بهش می‌توپم،
‫ولی وقتی کار خوبی کنه، ‫ازش طرفداری می‌کنم.
‫- شبت به خیر جین. ‫- شبتون به خیر!
‫هه‌هه.
‫بیخود که نیاوردنش تو تیم.
‫به‌به. ‫هوم.
‫هنوز از پسش برمیام.
‫به‌به، به‌به.
‫وای.
‫کمکی از دستم برمیاد جناب؟
‫چرا.
‫اِم، نه، مرسی.
‫دارم می‌گردم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه...
‫... چهارده...
‫... پونزده، هفده، هجده.
‫شش، هفت، هشت، نه، ده.
‫دو...
‫یازده، دوازده، سیزده،
‫چهارده، پونزده.
‫خیلی‌خب. این هم...
‫شد پونصد متر.
‫همین‌جا بزن.
‫نوار بچسبونین.
‫بجنبین.
‫همه‌جاش نوار بچسبونین.
‫خیلی‌خب.
‫امتحان می‌کنیم، یک، دو. ‫یک، دو.
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫از همون‌جا شروع می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، آماده‌ای؟
‫خب، ساکت رو بردار!
‫خب، بدو!
‫آفرین! ‫بجنب! بجنب!
‫بدو! بدو! بدو! بدو! ‫بدو! بدو! بدو!
‫یک! ‫کت آرمانی و برو بعدی!
‫دو! ‫کفش ورزشی جوردن!
‫سه! ‫پیراهن کتانی مفتی!
‫چهار! ‫پلیور کشمیری تمام و کمال!
‫پنج! ‫ژاکت پاتاگونیا واسه زنده موندن!
‫شش! ‫چندتا گرم‌کن هم بنداز توش!
‫- وایستا! ‫- وای. چیه؟
‫خیلی زیاد برداشتی.
‫باید دقیق عمل کنی.
‫از هر کدومشون سه‌تا بیشتر برندار.
‫واسه چی؟
‫ضمنا، واسه چی باید ‫عین بی‌شعورها بدوم؟
‫من که بهت گفتم.
‫سه دقیقه فرصت داری.
‫فهمیدی؟ ‫همین‌قدر فرصت داریم.
‫باشه، ولی واسه چی ‫سه دقیقه فرصت داریم؟
‫چون بعد از سه دقیقه ‫تصویرت رو تو دوربین‌های امنیتی...
‫می‌بینن و پلیس‌ها می‌اندازنت زندان، خب؟
‫- پس بزن بریم. ‫- وایستا ببینم، دوربین دارن؟
‫معلومه که دوربین دارن!
‫هر هفتاد و دو ساعت ‫فیلمش رو پاک می‌کنن.
‫واسه همین باید از هر کدومشون ‫سه‌تا برداری.
‫فقط هم اجناس گرون رو برمی‌داری.
‫فردا صبحش که فروشگاه باز بشه،
‫اصلا نمی‌فهمن ازشون دزدی کردی.
‫تا بخوان اجناس انبار رو حساب کنن، ‫اجی مجی لا ترجی!
‫دیگه فیلمی از جفی ندارن، خب؟
‫پس سه دقیقه‌ای ‫از هر کدوم سه‌تا برمی‌داری.
‫کار راحتیه.
‫برو تو کارش.
‫از هر کدوم چندتا برمی‌داری؟
‫سه‌تا.
‫کار نیکو کردن از پر کردن است.
‫چه بدونم...
‫چی رو چه بدونی؟
‫همین قضیه رو می‌گم... ‫خیلی جنون‌آمیزه.
‫در حدش نیستی؟
‫خب، بگو دیگه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫به درک.
‫«جنون‌آمیزه»؟
‫جنون‌آمیز رو برات تعریف می‌کنم.
‫دبیر شیمی پنجاه ساله‌ای...
‫اومده بود دفترم.
‫طرف اون‌قدر بدبخت بود ‫که هزینه خونه‌اش رو هم نداشت.
‫یه سال بعدش، ‫یه کپه پول نقد...
‫اندازه یه فولکس‌واگن داشت.
‫جنون‌آمیز به این می‌گن.
‫خودم می‌رم.
‫به نظرت کار خوبیه؟
‫به نظرم جواب می‌ده.
‫خب، نگاهی به خودت بنداز.
‫جوانی.
‫احتمالا سریع می‌دوی، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، من که نگفتم ‫حاضر نیستم برم.
‫صرفا یه سری سوالات لجستیکی داشتم.
‫پایه‌ای یا نه؟
‫پایه‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫از اول شروع می‌کنیم.
‫امتحان می‌کنیم، یک، دو، ‫یک، دو.
‫خیلی‌خب، آماده، بدو!
‫بجنب! بجنب! بجنب!
‫سریع‌تر بدو! ‫بدو! بدو! بدو!
‫یک! ‫کت آرمانی و برو بعدی!
‫دو! ‫کفش ورزشی جوردن!
‫سه! ‫پیراهن کتانی مفتی!
‫چهار! ‫پلیور کشمیری تمام و کمال!
‫پنج! ‫ژاکت پاتاگونیا واسه زنده موندن!
‫شش! ‫چندتا گرم‌کن هم بنداز توش!
‫بدو! بدو! بدو!
‫- باربارا؟ ‫- بله؟
‫به مستخدم بگو این ناحیه رو تمیز کنه.
‫چشم، الآن بهش می‌گم.
‫مرسی.
‫خیلی‌خب، شبت بخیر.
‫همچنین.
‫ببخشید خانم.
‫واستون محموله‌ای اومده.
‫محموله اومده؟
‫نه.
‫نه خیر.
‫وایستا.
‫نمی‌شه همین‌طوری بندازیش ‫توی انبار محمولۀ من.
‫راه نداره.
‫چهارده-دوازده، خیابان کاتن‌وود...
‫انبار... انبار «دی».
‫بده ببینم.
‫پمپ‌های سم‌پاش موتور دو زمانه؟
‫اینجا انبار فروشگاهه.
‫به‌نظرت اینجا پمپ سم‌پاش به کارمون میاد؟
‫چون نمیاد.
‫من صرفاً تحویل نشونی دادم، خانم.
‫می‌خوام با مافوقت صحبت کنم.
‫اینم از شماره‌اش. تو بمون همین‌جا.
‫استیو هستم، بفرمایید.
‫بله، کتی دویچ هستم،
‫من مدیر لنکستر شعبه اوماها هستم.
‫شما محموله‌ای برای ما فرستادید،
‫- که اصلاً سفارش نداده بودیم. ‫- جداً؟
‫مأمور شما جعبۀ چوبی و بزرگی ‫توی انبار محمولۀ ما گذاشته،
‫که ظاهراً نوعی سیستم سم‌پاشیه.
‫شماره فاکتورش 1968 اِی-ای 35 هست.
‫بسیارخب، اجازه بدین فکر کنم.
‫فرمودین پمپ سم‌پاشی.
‫آره، گمونم یادم اومد.
‫اوماها فرمودین دیگه؟
‫بله، ولی مسئول فروشگاه خودم هستم.
‫چنین محصولاتی رو اینجا نمی‌فروشیم.
‫مشخصاً مشکلیه که باید حلش کنید.
‫ای خدا، واقعاً شرمنده شدم خانم.
‫اگه رئیسم بفهمه که...
‫ای بابا.
‫برنامۀ کاری ریکی هم پره.
‫ریکی کیه؟
‫راننده‌مون رو می‌گم.
‫خب، ریکی صرفاً کافیه ‫جعبه رو دوباره بذاره توی کامیون.
‫عه... راستش مشکلی هست.
‫فضای بار رو می‌گیره.
‫تا یک ساعت دیگه باید ‫محموله‌ای از فرودگاه تحویل بگیره.
‫محمولۀ کثیفی هم هست.
‫چهارصد کیلوگرم ماهی ماکرل اسپانیاییه.
‫بسیارخب، معذرت می‌خوام؛ ‫ولی مشکل من نیست.
‫نه، درک می‌کنم. فقط تعجب کردم.
‫آخه اگه دیر کنه، قضیه بو دار می‌شه.
‫حتی ماهی‌ها بو می‌گیرن.
‫جین، مشکلی هست؟
‫نه، دارم مشکل رو حل می‌کنم.
‫توی تحویل مشکلی پیش اومده.
‫- نگران نباش. ‫- باشه.
‫حلش می‌کنم.
‫شرمنده.
‫- پشت خط هستین؟ ‫- بله.
‫ببینید، نمی‌دونم با این ‫مشکل ماهی باید چی کار کرد،
‫ولی منم نمی‌تونم این ‫جعبه رو نگه دارم، آخه...
‫درک می‌کنم.
‫آخه جفتمون باید...
‫پاسخگو باشیم دیگه، درسته؟
‫اصلاً می‌شه یه کاری کرد.
‫کامیون خالی دیگه‌ای داریم.
‫می‌تونم خودم تا اونجا بیام.
‫عالیه. چقدر طول می‌کشه برسید اینجا؟
‫خب، من که توی اوربن‌دیل هستم.
‫یعنی اگه الآن راه بیفتم، ‫چهار ساعته رسیدم اونجا.
‫چهار ساعته؟ نه.
‫نه، نه، واقعاً مشکلی نیست. ‫می‌تونم رانندگی کنم.
‫واسه خودم آهنگ می‌ذارم، به یاد دوران قدیم.
‫منظورم این بود که نمی‌شه ‫تا چهار ساعت صبر کرد.
‫فروشگاه تا صبح قراره تعطیل باشه.
‫عه... هوف.
‫یه کار دیگه بکنیم.
‫چی کار؟
‫اگه قول بدین که...
‫ریکی تا ده صبح فردا برگرده اینجا...
‫امشب جعبه رو نگه می‌داریم.
‫واقعاً چنین لطفی می‌کنید؟
‫وای خدا، شما فرشته نجاتید.
‫گفتین اسمتون چی بود؟
‫- کتی. ‫- کتی.
‫آره، راننده‌ام رو حتماً می‌فرستم. ‫رأس ساعت ده صبح.
‫می‌گم گل هم بگیره.
‫حالا لزومی به گل گرفتن نداره...
‫ولی ممنون که مراعات می‌کنید.
‫نه، ممنون از شما.
‫شب بخیر خانم‌ها.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر جین.
‫- سلام آقایون. ‫- سلام جین.
‫چطوری جین؟
‫بریم تو کارش.
‫از طرف من به لیزی بگو ‫توی مسابقۀ املاء موفق باشه.
‫یه مقدار اضطراب داره.
‫نه بابا، شک نکن می‌ترکونه.
‫- آره. ‫- راستی، تیم هاسکرز برگشته.
‫احتمالاً صدای جیغ و دادم رو ‫از لینکلن شنیدن.
‫من که انقدر داد زدم صدام گرفت.
‫آخ، بعد اون مارتینز...
‫چهارصد و چهل و دو متر؟ ‫رکورد سال اولی‌ها رو زد!
‫راستش رو بگم...
‫واقعاً عاشق اون بچه‌ام.
‫اگه اون و کینی همین‌جوری ادامه بدن،
‫گمونم هنوز فرصت دارن.
‫خدا از دهنت بشنوه.
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫سلام خوشگله.
‫[حالا برو.]
‫اول: کت آرمانی و بدو بعدی.
‫آرمانی، آرمانی، آرمانی.
‫آرمانی.
‫آرمانی کو؟
‫اینم از آرمانی.
‫دو: کفش ورزشی‌های جوردن.
‫خیلی‌خب.
‫سه: پیرهن کتانی مفتی.
‫یک، دو، سه.
‫چهار: پولیور کشمیری تمام و کمال.
‫نه. آره، آره، آره.
‫یک، دو، سه.
‫پنج: ژاکت پاتاگونیا واسه زنده موندن.
‫شش هزار صندلی بیشتر.
‫که می‌شه شش هزار طرفدار بیشتر.
‫نمی‌دونم. با اون همه سوئیت مجلل؟
‫از الآن واسش پس‌انداز کن.
‫مصاحبۀ پلینی رو دیدی؟
‫حسابی کیفش کوک بود.
‫الآن دیگه مثل روز واسش روشنه.
‫به‌نظرت می‌تونه از زیر ‫سایۀ تیم آزبورن خارج بشه؟
‫آزبورن... عجب حرفه‌ای واسش ساخت.
‫عجب.
‫هم توی تالار مشاهیره، هم عضو مجلس.
‫آدم باورش نمی‌شه.
‫هفت: لباس‌های گرون بهشتی.
‫تیم سال 1995 رو یادته؟
‫وای، عجب خط حمله‌ای داشت.
‫اصلاً همون ترکیب حمله‌ای خطی‌اش.
‫خب، راستش رو بخوای پلینی هم ‫می‌تونست توی چنین ترکیبی باشه.
‫نه: لباس‌زیر گرون‌قیمتی که مال خودمه.
‫ده: کیف چرم گوساله مردانه.
‫کبوتر با کبوتر، باز با باز دیگه.
‫بی‌خیال بابا.
‫ناسلامتی تامی فریزر اسطوره ‫توی تیم آزبورن بوده.
‫- فریزر! ‫- آره بابا.
‫تکرار کن ببینم!
‫دوازده: جنس مجلل رو از روی قفسه بردار.
‫پس اون نتیجۀ 44 به 21 علیه ‫تیم باف رو چی می‌گی؟
‫آخ، بلند نشم داد و هوار بکشم.
‫پاس هفتاد متری به رجی بال،
‫حتی یک بار هم روش تکل نرفتن.
‫عجب. چه حافظۀ خوبی داری.
‫آره خب، اصلاً می‌دونی؟
‫من تمام لباس‌هایی که...
‫حین اون بازی تنم بود رو یادمه،
‫ولی اگه ازم بپرسی دیشب شام چی خوردم،
‫زارت، رشته افکارم پاره می‌شه.
‫آره، می‌فهمم چی می‌گی.
‫خب، راستش اگه پاس ندی،
‫دقیقاً چنین بلایی سرت میاد.
‫هجده: گل سرسبد کیت اسپید.
‫نوزده: چرم کالوین یادت نره.
‫بیست: چکمه‌های آگ بامزه.
‫واقعاً خوشگل می‌شه، ‫رنگ قرمز هاسکر درمقابل اون تیم سبزپوش،
‫می‌شه عینهو کریسمس.
‫حالت خوبه؟
‫اوهوم. پرید تو گلوم.
‫عه. باشه پس.
‫خب، به‌نظرت تیم ما طبق گفته‌ها...
‫قراره جزو لیگ «ده بزرگان» بشه؟
‫ده بزرگان؟
‫آره، آخه به‌نظر من که...
‫صرفاً دنبال پول درآوردن هستن.
‫البته توی جفتش کارشون درسته‌ها.
‫ولی مثلاً این طرف اوکلاهاما و تگزاس داریم.
‫ولی از اون طرف تیم میشیگان اوهایو هست.
‫نمی‌دونم راستش.
‫گمونم خیلی به سنت‌ها پایبندم.
‫خیلی خوبه.
‫وسطش...
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫وای.
‫وای خدا.
‫این چه زندگی‌ایه؟
‫جان؟
‫من رو ببین! نمی‌دونم!
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫یا خدا.
‫جین؟
‫وای خدا.
‫تو...
‫تو متأهلی دیگه، مگه نه فرانک؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫آره.
‫خانمت توی خونه منتظرته.
‫ولی روزگار من رو ببین.
‫من...
‫من هیچ‌کس رو ندارم.
‫خانواده‌ام که در قید حیات نیستن.
‫آخ.
‫برادرم...
‫برادرم فوت کرده.
‫من...
‫نه زن دارم...
‫نه بچه.
‫نه دوستی دارم.
‫اگه امشب بیفتم بمیرم...
‫واسه کسی مهم نیست.
‫آخه زنده بمونم که چی بشه؟
‫جین، داداش...
‫نه، مطمئنم خیلی‌ها هستن که...
‫که واسشون مهمی.
‫اگه امشب بیفتم بمیرم، ‫صاحبخونه‌ام وسایلم رو جمع می‌کنه.
‫سه ساعته همه‌اش رو جمع می‌کنه.
‫شیرینی‌سرای «سینابون» ‫مدیر جدیدی استخدام می‌کنه.
‫اصلاً جین کی بود؟
‫پوف!
‫از یادشون می‌رم. می‌شم...
‫می‌شم...
‫می‌شم یه روح.
‫حتی از روح هم کمتر. ‫صرفاً تبدیل به سایه‌ای می‌شم.
‫تهش واسه من...
‫هیچی نیست.
‫آخه فرانک... تهش که چی فرانک؟
‫تهش که...
‫آخ.
‫آخ، واقعاً معذرت می‌خوام.
‫لازم نبود جلوی تو آه و ناله کنم.
‫نه، نه، نه، نه، واقعاً مشکلی نیست.
‫باور کن مشکلی نیست.
‫توی زندگی هرکسی دوران سخت هست.
‫خودتم چنین حسی داشتی؟
‫نه، خودم که نه، ولی مردم که داشتن.
‫گمونم خیلی‌ها داشتن.
‫آخه فراز و نشیب‌های زندگی همین شکلیه.
‫آره.
‫به نیک که چیزی نمی‌گی، می‌گی؟
‫عه.
‫نه بابا، حرفشم نزن.
‫خب... مرسی که به درددل‌هام گوش دادی.
‫نه بابا، فدای سرت.
‫نمی‌دونم راستش.
‫رنگ آبی یا مشکی مد نظرم بود.
‫برای چه مناسبتیه؟
‫عروسی خواهرمه.
‫چه هیجان‌انگیز.
‫سایزتون چنده؟
‫معمولاً سایز 38 یا 40 می‌گیرم.
‫مایلید جفتش رو تن بزنید؟
‫آره، حتماً.
‫جناب، چیزی می‌خواستین؟
‫خودم پیداش می‌کنم.
‫خب، اگه چیزی خواستین ‫باربارا در خدمتتون هست.
‫اوهوم.
‫- کتی، همینه؟ ‫- آره.
‫ببخشید خانم، کامیون اومده ‫اون جعبه بزرگه رو ببره.
‫عالی شد، دستت درد نکنه.
‫عه... طرف گل هم فرستاد.
‫جداً؟
‫ چه غلط‌ها!
‫این رو داشته باش.
‫روز بخیر خانم‌ها!
‫اجرت هرکدومش چقدره؟
‫نمی‌دونم، شاید هرکدوم پونصد دلاری باشه.
‫چه بدونم بابا.
‫شاید اصلاً واسه خودم نگهشون داشتم.
‫این کتونی‌های جوردن چشمم رو گرفته.
‫خوب واسه خودتون عشق می‌کنیدها.
‫خب، عشق و حالتون رو بکنید.
‫چون از این خبرها نیست.
‫آره، می‌دونیم.
‫خب، محض یادآوری بگم:
‫شما کالاهای دزدیده شده...
‫به قیمت بالغ بر ‫پنج هزار دلار جابه‌جا کردین.
‫کامیون حمل و نقل این اجناس، ‫از شرکت کانسیل بلاف کرایه شده بود،
‫که شعبه‌اش یک ایالت اون‌طرف‌تره.
‫خودت گفتی از اونجا کرایه کنیم...
‫واسه سرقت از محموله بین ایالتی،
‫تا ده سال واست حکم می‌بُرن.
‫واسه حمل و نقل کالای دزدی ‫ده سال دیگه می‌بُرن.
‫فروش کالای دزدی خودش ده سال دیگه‌ست.
‫توطئه ارتکاب جرم فدرالی...
‫تند نرو بابا، توطئه کجا بود؟ ‫همه‌اش نقشۀ خودت بود.
‫آره، بهش می‌گن «نابودی حتمی طرفین».
‫که یعنی اگه من لو برم، ‫شما هم لو رفتین.
‫داداش، حالا چرا تهدید می‌کنی؟
‫ناسلامتی رفیقیم‌ها.
‫من رفیق جنابعالی نیستم.
‫اگه هوس پول بیشتر کردی،
‫خواستی برگردی ازم اخاذی کنی، ‫زحمت نکش.
‫اسم جین تاکاویک هم از سرت پاک می‌کنی.
‫دیگه پاتون هم توی ‫فروشگاه کاتن‌وود نمی‌ذارید.
‫من رو توی خیابون دیدین، ‫راهتون رو کج می‌کنید.
‫داداش...
‫حالا با زبون خودتون بگید: شیرفهم شد.
‫- بی‌خیال بابا! ‫- بگو!
‫«شیرفهم شد».
‫بگو.
‫شیرفهم شد.
‫شیر... شیرفهم شد.
‫جین؟
‫آهای جین، ماشینت اینجاست!
‫جین؟
‫خب، استارت خورد.
‫ظاهراً سیلندر اصلیش مشکل داشته.
‫چه پسرهای کاری و سختکوشی هستین.
‫خب، با اجازه ماریون. ‫بچه‌ها، دیگه باید برم.
‫بعداً دوباره نگاهی بهش می‌ندازیم.
‫وایستا ببینم.
‫نمی‌شه که این‌جوری بری.
‫بیا داخل سر و صورتت رو بشور.
‫مامان...
‫جفی، عصبانیم نکن. بیا جین.
‫می‌تونی توی خریدهام کمکم کنی.
‫- خوبه جین؟ ‫- حسابی پایه‌ام.
‫دستت درد نکنه ماشین جفی رو درست کردی.
‫لابد خبر نداری، ولی پسرم ‫دوران سختی رو پشت سر گذاشته.
‫توی... توی آلباکورکی با ‫افراد ناجوری در افتاده بود.
‫آلباکورکی؟ تا حالا نرفتم اونجا.
‫خوش به حالت.
‫ولی اینجا شرایط جفی خیلی بهتره.
‫الانم که با تو آشنا شده حتی بهترم شده.
‫روش تأثیر خوبی می‌ذاری، جین.
‫عه، حواسم کجاست؟
‫یادم می‌ره درمورد نیپی ازت بپرسم.
‫نیپی؟
‫عه، آره.
‫اگه بگم باورت نمی‌شه،
‫ولی تمام این مدت...
‫رفته بود پیش یه خانواده دیگه، ‫چند بلوک اون‌طرف‌تر بود.
‫عه، خیلی خوشحال شدم!
‫آره. سالم و سرحاله.
‫خب، بعد این همه مشکلات...
‫پایان قصه خوش بود.
‫خب...
‫- خدمت شما خانم. ‫- مرسی.
‫اینجا رو باش.
‫- برای شما بانو. ‫- ممنون.
‫جیمی، وقت ناهارت شده‌ها.
‫ها؟
‫مرسی.
‫درک می‌کنم. فقط بی‌خیالش شو، باشه؟
‫توروخدا باور کن.
‫چشم رو هم بذاری از یادت رفته.
‫حالا برو.