‫آخ، آخ!
‫بچه‌ها، اذیت نکنین دیگه، ‫باهام صحبت کنین!
‫خواهش می‌کنم صحبت کنین.
‫من وکیلم!
‫وکیلم! وکیلم!
‫وای. ای بابا، خودتون می‌دونستین.
‫ای خدا، بچه‌ها؟
‫می‌شه بهتر هم صحبت کنیم!
‫آهای؟!
‫وای. واسه چی... ‫واسه چی داریم از جاده خارج می‌شیم؟
‫وای! وای!
‫نمی‌دونم جریان چیه، ‫ولی می‌شه لطفا...
‫تو بیابون کاری نداشته باشیم؟
‫به هر جایی جز بیابون راضی‌ام!
‫وای! وای خدا، الان بالا میارم.
‫وای!
‫آخ. آخ.
‫می‌تونیم... ‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫می‌تونیم هر مشکلی رو ‫با پول حل کنیم.
‫کلی پول بهتون می‌دم.
‫خیلی زیاد بهتون پول می‌دم.
‫ای بابا، خواهش می‌کنم.
‫یکیتون... یکیتون صحبت کنه دیگه.
‫صحبت کنین.
‫تا اشتباهی رخ نداده، ‫صحبت کنین دیگه.
‫ای بابا، باهام صحبت کنین بچه‌ها، خب؟
‫خواهش می‌کنم، بگین دیگه، ‫بهم بگین چی می‌خواین!
‫ای خدا!
‫وای!
‫وای نه، نه، نه، نه!
‫نه! کار من نبود!
‫کار ایگناسیو بود! ‫کار اون بود!
‫نباید دونه‌ها و ساقه‌هاشون رو ‫تو سینک بریزین.
‫چی رو تو چی بریزیم؟
‫دونه‌ها و ساقه‌ها رو می‌گم.
‫نباید تو سینک بریزینشون.
‫اِم، ما چنین کاری نکردیم.
‫پس چرا این شکلی شده؟
‫مشکل عادی سینکه دیگه.
‫ببین، اگه می‌خواین ‫چنین کاری کنین،
‫حداقل بریزین تو مستراح،
‫- تو سینک نریزین. ‫- مگه تو مامانمی؟
‫ما که مواد نمی‌کشیم.
‫آها.
‫باورت نمی‌شه.
‫باورش نمی‌شه.
‫تا بعدازظهر می‌خوابین،
‫به نظر نمیاد کار ثابتی داشته باشین.
‫ضمنا، خونه‌تون کلا بوی ‫ گند راسو می‌ده.
‫ضمنا، سینکتون پر از دونه و ساقه است.
‫عه، عه، عه. ‫ببین موادیاب خانم،
‫ما مواد نمی‌کشیم،
‫پس این‌قدر سعی نکن ‫این چیزها رو...
‫به ما بچسبونی.
‫موادیاب خانم؟
‫آره. موادیابِ خانمی دیگه.
‫دستور زبان بلد نیستی؟
‫باید برم.
‫فقط کارتون که تموم شد، ‫لوله بازکن رو بذارین بیرون.
‫ولی، اِم... این که هنوز گرفته رفیق.
‫خودت درستش کن رفیق.
‫وایستا ببینم، کجا می‌ری؟
‫عه، خانم، ما که اجاره می‌دیم.
‫خودتون از پسش برمیاین.
‫کافیه بالا و پایین کنین، ‫ساده است،
‫[ویلیام اوکلی و همکاران ‫«اعتماد به تجربه، اعتماد به اوکلی»]
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫چیه؟
‫وای، خوبه. ‫هستی. چه عالی.
‫چه عالی.
‫حدس می‌زنم فرد کنجکاوی ‫تعقیبت نکرده باشه.
‫در غیر اون صورت ‫که جواب نمی‌دادم.
‫درسته. احسنت.
‫اِم، خیلی‌خب. ‫پس...
‫بگو ببینم چه خبره.
‫اول بریم سر اصل مطلب.
‫نه‌خیر، گمون کنم ‫قرار گذاشته بودیم «بعدش» بهت بدم.
‫- قطع می‌کنم. ‫- باشه! باشه پس!
‫ای خدا، اِم...
‫خیلی‌خب، اگه رو... ‫اگه به تلفن باشی،
‫باید نود درجه به سمت راست بچرخی ‫و مستقیم راه بری.
‫یه سری بتن شکسته ‫لای ماسه‌ها می‌بینی.
‫اون تکه‌ای که تقریبا شبیه ‫نیوجرسیه رو بزن کنار.
‫شبیه نیوجرسیه؟
‫عین آلفرد هیچکاکِ فینه به سر می‌مونه.
‫خب حالا.
‫فقط همون رو بزن کنار...
‫و زیرش یه دربازکن نوشابه می‌بینی.
‫یه نخ ماهی‌گیری بهش وصله.
‫نخه رو دنبال کن،
‫به لوله‌کشی قدیمی آب می‌رسی.
‫همین‌جوری نخه رو بکش...
‫تا به قولی که داده بودم برسی.
‫- خیلی‌خب. ‫- چه عالی. کامل بود؟
‫یعنی احیانا موش‌ها نخوردنش؟
‫کامله.
‫خیلی‌خب، بهم بگو ‫اوضاع چقدر بی‌ریخته؟
‫- چقدر بی‌ریخته؟ ‫- آره.
‫خب... ‫هنوز هم تعقیبم می‌کنن.
‫نسبت به وقتی ‫که اوضاع تازه خراب شده بود کمتر شده،
‫ولی هنوز هم می‌بینمشون.
‫نامه‌هام رو باز می‌کنن.
‫هر وقت تلفن خونه‌ام رو برمی‌دارم، ‫صدای تلق میاد.
‫یعنی خریداری مزرعه ‫تغییری حاصل نکرد؟
‫نه. حتی بدترش کرد.
‫وضعیت اسکایلر وایت که معلوم شد.
‫یعنی الان فقط تو و پینکمن موندین ‫که بخوان بگیرنتون.
‫من هم شنیدم ماشینش رو ‫لب مرز پیدا کردن،
‫یعنی معتاد خان رفت که رفت.
‫آها، پس هنوز دنبالمن.
‫خب...
‫راستی، از سالن‌های مانیکورمون چه خبر؟
‫دیگه سالن مانیکوری نداریم.
‫چی... نداریم؟ ‫کلا نداریم؟
‫نه.
‫دستگاه‌های فروش خودکارمون چی؟
‫- نداریم. ‫- ای خدا.
‫اِم، دیگه نگو... ‫لیزرتگ چی؟
‫مأمورین فدرال همه‌چی رو ‫پیدا کردن سال.
‫ولی چجوری؟
‫ما که چندلایه مخفی کرده بودیم!
‫گندش بزنن!
‫گندش بزنن، خیلی‌خب...
‫خیلی‌خب.
‫راستی، آها، اگه... ‫فرض کنیم...
‫حسابی خارجی ‫تو آنتیگوآ و باربودا در کار باشه...
‫حساب شرکت «تایگرفیش» رو می‌گی.
‫- چی؟ ‫- حساب شرکت «تایگرفیش» رو می‌گی.
‫هشتصد و پنجاه هزار دلار بود؟ ‫به مأمورین فدرال تحویلش دادم.
‫چیکار کردی؟! ‫واسه چی باید چنین کاری بکنی؟!
‫- زمان شما به اتمام رسید. ‫- گندش بزنن!
‫- لطفا مبلغ... ‫- خودت اسمم رو...
‫تو هیئت مدیره شرکتی خیالی نوشته بودی،
‫مجبور بودم تحویلش بدم. ‫چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫ضمنا، بد نمی‌شد ‫اگه خودت بهم می‌گفتی.
‫یعنی از دست رفته؟
‫همه‌چی از دست رفته؟
‫اون عوضی‌ها همه‌چی رو گرفتن.
‫به جز چیزهایی که خودت ‫با خودت بردی.
‫گمون نکنم مبلغ کمی بوده باشه.
‫آره. خب...
‫خب.
‫- لابد دیگه حرفی نداریم. ‫- وایستا، وایستا، وایستا.
‫اذیت نکن دیگه، همین الان ‫دوباره سکه انداختم.
‫نمی‌شه... ‫چه بدونم...
‫بهم اطلاعات بده.
‫- خبر دیگه‌ای نیست. ‫- خب، الکی می‌گی.
‫بعد از این همه مدت خبری نیست؟ ‫بگو دیگه.
‫بهم بگو چه خبره.
‫چـ... اِم، حال کوبی چطوره؟
‫اصلا خبر ندارم.
‫خیلی‌خب، هیول چطوره؟
‫هیول.
‫گمون کنم برگشته خونه‌اش ‫تو نیو اورلئان.
‫اداره مبارزه مواد مخدر ‫به دلایل نامشروعی بازداشتش کرده بود،
‫اینه که طبق آخرین اطلاعاتم، ‫آزادش کردن.
‫خوبه. ‫اِم، حال دنی چطوه؟
‫اِم، یا حال آیرا چطوره؟
‫یعنی اصلا ازشون خبر نداری؟
‫اونجا اینترنت ندارن؟
‫خب، اذیت نکن دیگه، ‫یه چیزی بگو.
‫حتما خبری شده.
‫اِم، بیل اوکلی رو یادته؟
‫تغییر جناح داد.
‫اعلام کرد همجنسگراست، نه؟
‫نه‌خیر، همجنسگرا نیست.
‫الان دیگه وکیل متهمین شده.
‫عجب.
‫خب، خودت چطوره؟
‫حال خودت چطوره؟
‫وای، من که خیلی خوبم.
‫شاهزاده رینیه ازم خواستگاری کرد.
‫پنج‌شنبه با جت شخصیمون می‌ریم کاخشون.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫خب، لابد دیگه خبری نیست.
‫یه نفر باهام تماس گرفته بود.
‫بعد از کل اون وقایع تماس گرفته بود.
‫کیم رو می‌گم.
‫می‌خواست حالم رو بپرسه.
‫شوخی نمی‌کنی؟
‫نه‌خیر.
‫حرف تو هم پیش اومد.
‫ازم پرسید زنده‌ای یا نه.
‫سراغم رو گرفت؟
‫بهش چی گفتی؟
‫هیچی نگفتم.
‫ولی سراغم رو گرفت؟
‫آره.
‫آها، خیلی‌خب.
‫خب...
‫اِم، گمون کنم...
‫باید خداحافظی کنیم.
‫الو؟ الو؟
‫[صبحانه شبانه‌روزی «بیگ پت»]
‫سلام، شماره‌ای ‫تو فلوریدا رو می‌خواستم.
‫تو شهر تیتوس‌ویله.
‫«آب‌فشان پالم کوست»ـه.
‫تو جاده... اِم...
‫اسم جاده‌اش ‫اسم یه ماهیه.
‫اِم...
‫تو جاده تارپونه، درسته.
‫اِم، خب، می‌شه خودتون وصلم کنین؟
‫خودم...
‫گفتین چقدر می‌شه؟
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫با کیم وکسلر کار دارم.
‫گمون کنم اونجا کار می‌کنه.
‫وای.
‫این یکی هم بامزه بود.
‫عه، سلام جفی! ‫ببین کی اومده!
‫سلام. سلام جین.
‫سلام. مامانت داشت کامپیوتری رو...
‫که براش خریدی ‫نشونم می‌داد.
‫آره، خب... ‫برام خریدش،
‫ولی اصلا بلد نیستم باهاش کار کنم،
‫اما ببین... ‫جین نشونم داد.
‫باید رو این جعبه کلیک کنم...
‫- اوهوم. ‫- و بعدش بنویسم «فیلم گربه‌های بامزه».
‫همین کافیه، فقط باید بنویسم ‫«فیلم گربه‌های بامزه».
‫بعدش کلی فیلم گربه‌های بامزه میاد!
‫این یکی رو ببین. ‫ببین، ببین.
‫گربه داره بستنی می‌خوره.
‫باورت می‌شه؟
‫عین «خنده‌دارترین ویدیوهای ‫خانگی آمریکا» می‌مونه،
‫ولی آدم می‌تونه خودش مجری برنامه باشه.
‫وای، جالب می‌شه‌ها.
‫- وای. ‫- اِم، جفی،
‫چندتا لیوان بیار که بتونیم ‫«نوشیدنی» بریزیم، خب؟
‫باشه.
‫با خودم گفتم کامپیوتر ‫به دردش می‌خوره، متوجهی؟
‫واسه فروش گذاشته بودنش.
‫اصلا... ‫گرون نبود.
‫خب، به نظر من که خیلی خوبه.
‫به نظر من که آدم باید ‫به مادرش برسه.
‫- راستی، ماریون... ‫- هوم؟
‫نظرت چیه که تو فیلم ‫گربه‌ها رو تماشا کنی،
‫من و جف هم بریم بیرون ‫نوشیدنی رو بخوریم؟
‫ماشینت هنوز روشنه؟
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫نگاهی بهش بندازم.
‫بیا دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫قسم می‌خورم تنها چیز گرونی که خریدم ‫همون کامپیوتر بود،
‫اون‌قدرها هم گرون نبود.
‫مدل قدیمی بود ‫و تخفیف داشت.
‫کسی هم چیزی نگفته...
‫نه خودم گفتم، نه بادی.
‫طبق حرف خودت، ‫داریم عادی زندگی می‌کنیم.
‫- این‌قدر حرف نزن. ‫- ولی می‌خوام...
‫جف. ‫این‌قدر حرف نزن.
‫باید جواب یه سری سوالاتم رو بدی.
‫اول بگو ببینم، شیفت شبانه ‫کار می‌کنی، درسته؟
‫شیفت شبانه‌ام رو...
‫تو شرکت تاکسی‌رانی می‌گی؟ ‫آره.
‫از چند تا چند کار می‌کنی؟
‫هم نه تا شش دارن، ‫هم نیمه‌شب تا نه.
‫- چطور مگه؟ ‫- شیفت نه تا شش رو بردار.
‫بعدش باید یه مقدار باربیتورات جور کنیم.
‫چی؟
‫شوخیت گرفته؟!
‫می‌خوایم چیکارش کنیم؟
‫ولی تو که گفته بودی ‫«دیگه بی‌حسابیم».
‫گفته بودی «اگه دیدمت،»
‫«خودم برم اون‌طرف خیابون.»
‫یعنی قراره باز همکاری کنیم؟
‫♪ ملوانه گفت: ‫«برندی، تو دختر خوشگلی هستی.» ♪
‫♪ «چه همسر خوبی می‌شی.» ♪
‫♪ «ولی زندگی من، عشق من ‫و زن زندگی من دریاست.» ♪
‫♪ لای لالای‌لای. ♪
‫♪ شب‌ها که بارها تعطیل می‌شن، ♪
‫♪ برندی وسط شهری ساکت قدم می‌زنه... ♪
‫♪ و عاشق مردیه که پیشش نیست. ♪
‫♪ هنوز هم صداش رو می‌شنوه... ♪
‫- ♪ صداش رو می‌شنوه که می‌گه «برندی». ♪ ‫- برندی!
‫♪ «تو دختر خوشگلی هستی.» ♪
‫- ♪ «چه همسر خوبی می‌شی.» ♪ ‫- با کمال میل!
‫♪ «ولی زندگی من، عشق من ‫و زن زندگی من دریاست.» ♪
‫♪ لای لالای‌لای، ‫لالای لالای‌لای. ♪
‫♪ لای لالای‌لای. ♪
‫- وای. ‫- آخ.
‫وای. ‫واقعا خوند.
‫وای، وای، وای.
‫خب.
‫احتمالا مشاهده سانحه هیندنبورگ...
‫هم چنین حسی داشته.
‫ولی این یکی بدتر بود، ‫مگه نه؟
‫- آره، خب، باید بااحساس باشه، درسته؟ ‫- بااحساس باشه.
‫- شرط شرطه دیگه. ‫- باید بااحساس باشه!
‫ببین، نظرت چیه باز هم شرط ببندیم؟
‫شرط مهم‌تری ببندیم؟
‫این‌دفعه بازنده باید ‫لباسش رو دربیاره و بخونه...
‫نه، نه، نه. ‫دیگه شرط نبندیم، خب؟
‫بی‌خیال، یه بار هم درست نگفتم.
‫آخی، چی شده گوگولو مگولو؟
‫یه بار درست نگفتی گوگولی؟
‫یه بار هم نگفتی؟
‫می‌شه باز هم بادوم‌زمینی بیارین؟
‫بی‌خیال ویکتور!
‫بزدل نباش.
‫بزدل نیستم.
‫درسته. ‫نیستی.
‫باید به خودت باور داشته باشی ‫رفیق کوچولو.
‫بیا یه بار دیگه شرط ببندیم. ‫یه بار دیگه. یه بار دیگه.
‫- بیا، بیا دیگه. ‫- نه. دیگه بسه.
‫- بیا، بیا دیگه. ‫- دیگه قاچ لیمو رو دماغم نمی‌ذارم،
‫دیگه با سکه حقه نمی‌زنم، ‫دیگه معمای خلال‌دندونی حل نمی‌کنم.
‫از این کارها بلد نیستم.
‫ویکتور.
‫این یکی آسونه.
‫ببین، اگه تو صد دلاریه رو ‫زودتر از من برداری،
‫مال خودت می‌شه.
‫اگه من صد دلاریه رو زودتر بردارم، ‫باید یه دور دیگه مهمونمون کنی.
‫تنها قانونش اینه ‫که نباید تا من تکون نخوردم، تکون بخوری.
‫باشه، ولی دست من ‫که خیلی بهش نزدیک‌تره.
‫انگار خودت داری بهم پول می‌دی.
‫یعنی می‌خوای شرطم رو ‫قبول کنی؟
‫آره، قبول می‌کنم.
‫وای، گندش بزنن!
‫وای، وای، وای!
‫باختی بدبخت.
‫یه بار دیگه بریز عزیز دل،
‫باز هم رفیق کوچولوم حساب می‌کنه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫وای... ‫آدم باحالی هستی.
‫وای، وای، وای، وای.
‫راستش، آدم بدی نیستی ویکتور.
‫آره، کاش می‌فهمیدم ‫چطوری بردی.
‫خب، ببین،
‫من استعدادهای متعددی دارم،
‫تو هم خیلی بااستعداد نیستی.
‫شوخی می‌کنم!
‫شوخی می‌کنم. ‫شاید همین‌طور باشه.
‫وای.
‫هیچ‌وقت.. هیچ‌وقت ‫انتظارش رو نداره.
‫آره.
‫هیس... آره...
‫باید هوای شبانه بخورم.
‫خب.
‫آروم باش.
‫ظاهرا یکی از تاکسی‌هامون رسیده.
‫وای. ‫بابتش باهات شرط می‌بندم.
‫شرط نمی‌بندم.
‫ای بابا، ببین چی می‌گم. ‫شرط ساده‌ایه.
‫این‌قدر بزدل نباش دیگه.
‫ببین... پوف!
‫چیه؟
‫ساده‌تر از این نمی‌شه.
‫این بسته کبریت رو ‫ده ثانیه پشت دستت...
‫صاف نگه دار.
‫همین، ‫بعدش می‌تونی سوار بشی.
‫حتی خودم حساب می‌کنم.
‫قراره بهم مشت بزنی ‫یا یه کاری بکنی دیگه...
‫نه، قول می‌دم. ‫دستم به بدنت نمی‌خوره.
‫فوت هم نمی‌کنم ‫که از رو دستت بیفته.
‫واقعا؟
‫بدن من به بدن تو ‫یا کبریت‌ها...
‫نمی‌خوره.
‫قبوله.
‫- خب؟ ‫- باید یه بار ببرم دیگه، نه؟
‫ایول.
‫درسته... باید ببری.
‫خیلی‌خب.
‫باهام بشمار.
‫ده...
‫نه... هشت...
‫ای خدا! ای خدا!
‫باختی!
‫دفعه بعد می‌بینمت رفیق.
‫خوش گذشت!
‫آها. راستی ویکتور،
‫می‌تونی کبیریت‌ها رو نگه داری. ♪
‫♪ چه دختر خوشگلی هستی. ♪
‫♪ لالای لالای‌لای. ♪
‫♪ لالای لای. ♪
‫ماشین خواسته بودین؟
‫نه. نمی‌خوام.
‫♪ لالای لالای‌لای. ♪
‫♪ لالای لای. ♪
‫حالتون خوبه؟
‫آره. خوبم.
‫کلی نوشیدنی و آجیل ریختم تو دهنم.
‫اگه بخواین، آب دارم.
‫مهمون خودمین.
‫ماشین 357، در چه وضعیتی هستید؟
‫بله، ماشین 357 هستم.
‫تقریباً ده دقیقه دورتر از مقصد،
‫توی خیابون 17 دل‌مار هستم.
‫ماشین 357، کارت که تموم شد برو فرودگاه.
‫دریافت شد.
‫جناب، حالتون خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫نمی‌خواد کمک کنی،
‫من دیگه انعام‌بده نیستم.
‫مشکلی نیست، جناب.
‫به سلامت.
‫[کارت شناسایی]
‫[کارت اعتباری]
‫[آلفرد هاتورن هیل]
‫[سرمایه‌گذاری چرکیس]
‫[کپی فرم اظهارنامه مالیاتی] ‫[امضای واسط: کوین ت. ژانگ]
‫[بانک ایالتی میدوی]
‫[بانک شهرستانی گودریچ]
‫[بانک محلی وندوور]
‫[بانک شهرستانی گوردیچ]
‫[حساب‌های بانکی: مک، گودریچ، میدوی، وندوور...]
‫این دیگه چیه؟
‫عین محل فیلمبرداری سریال جاده‌ای جیمز ویله.
‫اصلاً اینی که گفتی کیه؟
‫شیشه‌پیما که رودست نداره.
‫ببخشید، گفتی چی‌چی رودست نداره؟
‫شیشه‌پیما دیگه، اسم اینجاست.
‫باشه، ولش کن. فقط از جزئیاتش نگو.
‫پول دادیم واسمون کاری بکنه، ‫بذاریم کار خودش رو بکنه.
‫جزئیات رو نگید؟ رفقا...
‫این پولی که گذاشتین جیبم،
‫صرفاً مرتبط با این شاخه از کارمون نیست.
‫الآن دیگه حریم وکیل و موکلمون،
‫در تمام زمینه‌ها صادقه.
‫گفتم جزئیاتی در کار نباشه.
‫چه بند و بساطی هم دارید.
‫نکنه مثل کاروان‌های ‫بستنی فروشی می‌چرخید و...
‫به دختر و پسرهای مؤدب بستنی می‌دین؟
‫نه، اینجا چیزی آب نمی‌کنیم.
‫مگه نگفتم جزئیاتی بهش نده؟
‫طرف رو آوردیم وسط آزمایشگاه شیشه،
‫گاو که نیست نفهمه قضیه چیه.
‫چیزی که ضروری نباشه رو لازم نیست بدونه.
‫آها، مگه من خواستم صورتم رو نشون بدم؟
‫نکنه ضروری بود صورتم رو ببینه؟
‫پس کار شما صرفاً پخش نیست.
‫از صفر تا صد با خودتونه.
‫شما دو نفر هستین که اون ‫جنس آبی‌ها رو درست می‌کنید.
‫اونم اینجا؟
‫این چه خفنه.
‫- می‌شه به چیزی دست... ‫- جان من نگاه کن.
‫عجب خونۀ تفریحی قشنگی واسه ماهی‌ام بشه.
‫ولی شما واسه تولید جنس ‫ازش استفاده می‌کنید، درسته؟
‫آره، اسمش فلاسک ته‌گرده.
‫درست گفتم؟
‫ته‌گرد بود؟
‫خلاصه که فلاسک تقطیره.
‫اگه بشکنه دیگه همونم نیست.
‫پس خواهشاً بذار سر جاش.
‫خب، اگه شما جنس آبیه رو تولید می‌کنید،
‫لابد تو می‌شی ایگور.
‫تو یکی...
‫تو هم هایزنبرگی.
‫وای.
‫وای، یه سوال. با چنین ابزاری...
‫اگه زور بزنید چقدر جنس تولید می‌کنید؟
‫نه، بسه. دیگه سوال بسه.
‫حالا ماییم که باید سوال بپرسیم.
‫جنابعالی وظیفه‌ات یک چیزه، همین و بس.
‫منم در عجبم چطوری می‌خوای درستش کنی.
‫ببین، هرموقع برنامه کاریم رو مرتب کردم،
‫بیا دفتر بهت پاورپوینتش رو بدم.
‫ولی تا اون‌موقع می‌شه...
‫چیزی که قرار گذاشتیم رو بیاری؟
‫غمت هم نباشه، خودم درستش می‌کنم.
‫اون هشتاد هزار دلاری که گفتی رو...
‫کف شروع مذاکره درنظر می‌گیرم.
‫هرجور می‌خوای درنظر بگیر. تهش همونه.
‫بعدم اینکه... من جلو می‌شینم.
‫خودم رانندگی می‌کنم.
‫آها، باشه. حله. منم وایستم واسه خودم.
‫گاو.
‫حداقل مثل همبرگری که روز کریسمس،
‫ته بار توی کامیون مونده،
‫این‌طرف و اون‌طرف پرت نمی‌شی.
‫آخه منم...
‫مشکل زانو دارم...
‫تازه گمونم تاندون شانه‌ام آسیب دیده.
‫شانس آوردین هزینۀ پزشک ‫کایروتراپیم رو ازتون نگرفتم.
‫خیلی نرخش بالاست،
‫ولی انصافاً کارش حرف نداره.
‫ای بابا.
‫وقتی دنده‌عقب می‌گیری ‫باید یه‌خرده گاز بدی.
‫به میزان کاملاً مناسبی گاز داده بودم.
‫پس بگو چرا ماشین روشنه.
‫علتش اینه که زیادی بی‌حرکت مونده.
‫استارت می‌خوره.
‫آخ، همون اول می‌ذاشتی من بشینم.
‫اگه تو بودی شرایط هیچ فرقی نمی‌کرد،
‫جز اینکه انقدر گاز می‌دادی ‫که موتور خفه کنه.
‫زر مفت.
‫رفقا، واقعاً از اون رابطۀ ‫لورل و هاردی‌تون لذت بردم.
‫ولی الآن شدین عین بیکرسون‌ها ‫که من طرفدارش نیستم.
‫حالا تو بگو، می‌تونی من رو برگردونی دفتر؟
‫اگه می‌خوای واستون جادو کنم، ‫باید حسابی روش کار کنم.
‫صرفاً کافیه چندلحظه بشینیم اینجا.
‫همین و بس.
‫وقتی زیاد بی‌حرکت بمونه، ‫پمپ سوختش داغ می‌شه،
‫واسه همین باید بشینیم که خنک بشه.
‫نگفتی.
‫این یارو لالو کیه؟
‫کی؟
‫لالو دیگه.
‫خیال می‌کردی یه لالو نامی ما رو اجیر کرده.
‫همه چیت ریخته بود.
‫من که تو خیابون لالویی نمی‌شناسم.
‫کس خاصی نیست.
‫عه، می‌شه امتحان کنی ببینی روشن می‌شه؟
‫وگرنه هزاران سال دیگه ‫بقایای ما رو پیدا می‌کنن،
‫که توی طوفان شن دفن شده بودیم.
‫خواهش کردم دیگه.
‫تو خوبی.
‫گل گفتی.
‫اجازه بده دو کلوم مشاوره رایگان بهت بدم:
‫تعویض روغنی «جیفی لوب»
‫سفت بشین.
‫[ماساژور پای سوینگ مستر]
‫این رو کجا خوندی؟
‫توی کتاب «امور مالی احمقان»؟
‫مگه اشتباهه؟
‫آره، معلومه که هست.
‫هرچی پول داری رو که نباید بریزی یه جا.
‫آره، تاکسی منه.
‫- آب میل دارید؟ ‫- آره، مرسی.
‫بگم ترفند من چیه؟
‫اینکه سرمایه‌گذاری خودت رو بکن،
‫درگیر سرمایه‌هایی که بقیه می‌ذارن نشو.
‫- اوهوم. ‫- به قول گفتنی:
‫جزر و مد که تموم بشه،
‫می‌فهمی کی لخت اومده شنا.
‫گمونم آره.
‫ولی آخه توی این مسائل مالی،
‫انگار همه‌اش کلاه‌برداریه.
‫- اونایی که مایه‌دارن برد می‌کنن. ‫- خب...
‫کاش می‌تونستم باهات مخالفت کنم ویکتور. ‫ولی راست می‌گی.
‫مسلماً عدم صداقت توی کار هست.
‫ولی به عقیدۀ من اکثریتشون ‫بی‌شیله پیله هستن.
‫البته اون کسانی که مسبب رسوایی‌هایی مثل...
‫انرون، ورلد‌کام...
‫مداف و امثال اون شدن...
‫من که می‌گم چنین آدم‌هایی...
‫از الآن جهنم رو رزرو کردن.
‫ولی من که می‌گم اینا استثنائات هستن.
‫نمی‌شه که تر و خشک رو با هم سوزوند.
‫اصلاً...
‫شرمنده.
‫چه قرص‌های عجیبی می‌خوری.
‫منم این دوران رو داشتم.
‫هرچی قرص ویتامین بود می‌خوردم.
‫حالا حدس بزن چند تا قرص می‌خوردم...
‫که ریزش مو رو کاهش بدم؟
‫خوب جواب داد دیگه.
‫حالا قرص چیه؟
‫واسه سرطانه.
‫عه.
‫شرمنده.
‫عه...
‫شرایطت... خیلی بده؟
‫از اون سرطان خوب‌ها که نیست.
‫بی‌خیال، نوشیدنی بزنیم. ‫این یکی مهمون من.
‫می‌شه دو تا دیگه لطف کنید؟
‫راستی، حالا ربطی به من نداره،
‫ولی...
نوشیدنی واست ضرر نداره؟
‫آدم فقط یک بار زندگی می‌کنه.
‫مطمئنی با همین ماشین نمیای ویکتور؟
‫- می‌تونم منتظر بمونم‌ها. ‫- نه، خودت برو.
‫باشه پس.
‫بگو ببینم، چی شده؟
‫- قرص روغن ماهیت رو خوردی؟ ‫- بله.
‫- ویتامین بی12؟ ‫- بله.
‫- آرژینین چی؟ ‫- همه رو خوردم. دیگه؟
‫باید تا ساعت چهار ‫خلاصه دعوی استیناف رو...
‫برای همپل بفرستی.
‫گندش بزنن. اِم، راستی...
‫می‌شه مجلۀ گردشگری‌ات رو بذاری کنار،
‫-...کمکم کنی تمومش کنم؟ ‫- من کمک وکیل نیستم، سال.
‫بگذریم، قرار ساعت 12:30ات اومد داخل.
‫ایول. بگو بیاد.
‫به‌به! بیا تو نور چشم من.
‫این زندگی تیره و تارم رو روشن کن.
‫آهای؟ به موقع اومدی دیگه؟
‫پس هرموقع خواستی اطلاعات رو بده.
‫کارت تموم شد می‌گم.
‫نه، همزمان حواسم هست. بگو.
‫من هیچی نمی‌گم تا اون دستگاه...
‫که نمی‌دونم چیه رو جمعش کنی.
‫می‌دونستی وقتی می‌خواستن ‫به لیندون جانسون گزارش بدن،
‫عادت داشت روی مستراح بشینه؟
‫آها.
‫خب، یا من می‌ذارم و می‌رم.
‫یا میام با لگد جمجمه‌ات رو خرد می‌کنم.
‫باشه.
‫ولی از اینا واسه خودت بخر.
‫راه رفتنت عین فرانکنشتاینیه...
‫که نسخۀ تحقیقاتی فضایی‌ها بوده.
‫می‌تونم واست جور کنم‌ها.
‫بهت جون دوباره می‌ده.
‫بیا دیگه، ببینم چی داری.
‫خیلی‌خب، اول:
‫این از دنیس گبلری که خواسته بودی.
‫مشخصاً طرف داره خیانت می‌کنه.
‫عجب حرکت کششی‌ای!
‫به‌به!
‫خب، حداقل مطمئنم نفهمیدن داری عکس می‌گیری.
‫عمرا اگه می‌دیدن بیرون خونه،
‫دوربین به‌دست وایستادی، ‫انقدر عشق و حال می‌کردن.
‫دیگه چی؟
‫بعدم اینکه رفتم دنبال ‫راننده اتوبوسی که گفتی.
‫محض اطلاعت، طرف واقعاً گردنش شکسته.
‫دمت گرم.
‫واقعاً یه مانع از جلو راهم برداشتی.
‫- ادامه بده. ‫- بعدش اون سارق توی ایندیاناپولس.
‫اسمش لاسکیه. ده سال زندان منارد بوده.
‫اگه دنبال فرد ماهری می‌گردی،
‫که دهنش چفت‌وبست داشته باشه، آدم معتمدیه.
‫من که می‌گم ارزش داره درنظر بگیریش.
‫سارق منزل، سارق منزل.
‫انقدر که من توی جیبم سارق دارم،
‫نوجوون‌ها روی صورتشون جوش ندارن.
‫اون یارو هایزنبرگه چی؟
‫معلم شیمی دبیرستانه.
‫شوخی نکن. جدی؟
‫اسمش والتر هارتول وایته.
‫معلم شیمی دبیرستان ج. پ. وینه.
‫همکارش از دانش‌آموزهای سابقشه ‫که الآن معتاد شیشه‌ست،
‫به اسم جسی پینکمن.
‫عجب.
‫دیگه درمورد این معلمه چی می‌دونی؟
‫سرطان ریه داره.
‫یا خدا.
‫پس بگو چرا انقدر سرفه می‌کرد.
‫چقدر شرایطش بده؟
‫سرطان درجه سه داره.
‫توی پروسه درمانه، ‫قراره چند تا آزمایش بده،
‫ولی شرایطش وخیم به‌نظر میاد.
‫حتی اگه این یارو پاش لب گور نبود،
‫عمراً اگه باهاش همکاری می‌کردم.
‫طرف خیلی ناشیه.
‫تو که می‌گی ناشیه.
‫من می‌گم هفتاد کیلو خاک رسه...
‫که باید قالب‌گیری بشه.
‫اگه تهش از سرطان نمیره،
‫یا پلیس می‌گیرش، ‫یا یه گلوله تو سرش خالی می‌کنن.
‫الآن این ارزیابی خودته؟
‫یا اون «اسمش رو نبر» اینا رو گفته؟
‫اون که چیزی نگفته. طرف اصلاً کاره‌ای نیست.
‫آره می‌دونم. می‌گیرم چی می‌گی.
‫آخه... حسم چیز دیگه‌ای می‌گه.
‫این هایزنبرگه یه چی بارش هست.
‫محصول درجه یک تولید می‌کنه، ‫توی خیابون غوغا به پا کرده،
‫گمونم اگه درست مدیریت بشه...
‫یادمه چندسال پیش ضبط بتامکس خریده بودم.
‫محصول خوبی بود. می‌گفتن درجه یکه.
‫خود متخصصه می‌گفت از وی‌اچ‌اسم بهتره.
‫الآنم که می‌بینی محصولاتش مفت نمی‌ارزن.
‫خب؟ بی‌خیال طرف بشو.
‫طرف با اون سیبیلی که گذاشته...
‫لابد توی زندگیش هم تصمیمات خوبی نمی‌گیره.
‫پس باشه، اون یارو سارقه که گفتی.
‫- زندان منارد بود؟ ‫- آره، آره، آره.
‫جزو دارودستۀ سطح‌بالایی بود.
‫جواهرات به کانادا قاچاق می‌کردن.
‫این لاسکی‌خان بدشانسی آورد.
‫حین ورود به خونه از پنجره، ‫پلیس‌ها اتفاقی دیدنش.
‫خودش رفت زندان،
‫ولی هیچ‌کس از گروهشون لو نرفت.
‫دهنش قرصه.
‫نزدیک به دو میلیون حیوان وحشی که به دلیل...
‫الگوهای کوچ گسترده خود،
‫در آفریقا شناخته شده‌اند،
‫سالانه سه هزار کیلومتر سفر می‌کنند،
‫که این رقم بین کوچ حیوانات بی‌همتاست.
‫گله‌هایشان که به دنبال علف سبز هستند،
‫مسیر بارش را از کنیا ‫و تانزنیا دنبال می‌کنند.
‫به‌طور سالانه گرد هم می‌آیند ‫تا برای کوچ آماده شوند؛
‫کوچی که این حیوانات، ‫میلیون‌ها سال است که انجام می‌دهند.
‫سفر پیش رویشان ساده نیست.
‫حین سفر، گله‌شان باید سیر، تازه‌نفس،
‫حالا حرکت ال.
‫چهار دفعه انجام بدید.
‫عالیه. انجام بدید ببینم!
‫بله؟
‫چی...
‫یعنی چی؟
‫چی کار کرد؟
‫بهش بگو تن لشش رو بیاره گاراژ.
‫بگو زود بیاد!
‫مامان قربونت بره.
‫انگار تو عمرت چنین چیزی ندیده بودی.
‫سگت رو خفه کن بیا داخل.
‫برو داخل.
‫شوخیت گرفته. واقعاً شوخیت گرفته.
‫- پسر شرمنده، ولی... ‫- می‌دونی چقدر زمان، چقدر تلاش کردم...
‫که چنین طعمه‌ای پیدا کنم؟
‫باید از بین اون همه احمق زودباور،
‫که همه‌شون زن و بچه داشتن،
‫یکی رو پیدا می‌کردم که ‫پولداره و تک‌وتنهاست،
‫که بعدش جنابعالی جا بزنی؟
‫آخه طرف سرطان داره.
‫توی جیب‌هاش قرص پیدا کردم.
‫از همون قرص‌هایی بود که ‫بابای مرحومم می‌خورد.
‫واسه سرطان پانکراسه.
‫که چی؟ کسی که سرطان داره ‫امکان نداره آدم گاوی باشه؟
‫واقعاً می‌گم. خودم تجربه داشتم.
‫من جیب کسی که سرطان داره رو نمی‌زنم.
‫- شرمنده. ‫- می‌دونی چند نفر...
‫از اون اسکل‌هایی که جیبشون رو زدیم، ‫زندگی تلخی داشتن؟
‫تک‌تکشون چنین زندگی‌ای داشتن!
‫بماند که ماه‌ها طول می‌کشه...
‫که بفهمن جیبشون زده شده،
‫تا اونموقع این یارو افتاده مرده.
‫پس خواهشاً برگرد توی ماشینت،
‫برو خونۀ طرف، کارت رو انجام بده.
‫راه نداره داداش. نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم دیگه. ‫- خیلی‌خب.
‫درکت می‌کنم.
‫بعداً یادت می‌ره، خب؟
‫خواهشاً گوش کن.
‫چشم رو هم بذاری یادت رفته.
‫برو دیگه.
‫ببین، کارمون تا اینجاش خوب بوده دیگه، نه؟
‫می‌شه گوش کنی چی می‌گم؟ ‫همین‌جوریش پول پارو می‌کنیم.
‫- نمی‌شه بی‌خیال این یکی بشیم؟ ‫- تصمیمش با تو نیست.
‫آخه اصلاً برچسب رو از روی در کندم.
‫الآن در بسته‌ست.
‫اگه بخواییم هم نمی‌تونیم بریم داخل.
‫جف، چرا ساکتی تو؟ هوام رو داشته باش دیگه.
‫ها؟
‫چه بدونم راستش.
‫آخه جفتتون رو درک می‌کنم.
‫اصلاً ولش کن. اخراجی، برو خونه‌تون.
‫دوربین رو بده من و برو.
‫باشه.
‫خوبه، حالا برو. بهت نیازی نداریم.
‫می‌دونم لازم نیست یادآوری کنم،
‫ولی از اونجا که انقدر ناشی هستی،
‫مجبورم یادآوری کنم:
‫دهنت قرص بمونه!
‫باید الآن راه بیفتیم که بریم سراغش.
‫واقعاً قراره برگردیم اونجا؟
‫مگه چیزی غیر این گفتم؟
‫جف، هستی یا نیستی؟
‫[تیم بیس‌بال ایزوتوپ آلباکورکی]
‫چیه؟
‫پایه‌ام بریم‌ها. جدی می‌گم.
‫- ولی... ‫- ولی چی؟
‫طرف رو ساعت چند چیزخور کردیم؟
‫کی بهش دادیم؟ سه ساعت پیش بود؟
‫من که نمی‌دونم کامل خورد یا نه.
‫- شاید تا الآن به‌هوش اومده باشه. ‫- تو نگران اینش نباش.
‫باشه، ولی آخه...
‫گفتم نگران این مسائل نباش.
‫چیزی نمی‌شه.
‫همین‌جاست. خودشه.
‫تا بیست دقیقۀ دیگه بیا دنبالم.
‫بی‌سروصدا همین‌جا باش، انگار منتظر مسافری.
‫چیزی نمی‌شه. خونسرد باش.
‫[دبیرستان ج. پ. وین]
‫[آزمایشگاه شیمی]
‫[نمایشگاه سالانۀ علوم دبیرستان ج. پ. وین] ‫[همین الآن نام‌نویسی کنید!]